W poprzednim odcinku High School Musical: Serial...
-Dzień balu był totalnie odjechany. -Hej, chłopaki.
Ricky chciał być bohaterem.
-Ricky, jesteś moim bohaterem. -Moja lista.
Kourtney została bohaterką na ściance.
Wiem, że tym razem wygram
Gina i EJ skończyli ze sobą.
-Jesteś świetnym facetem. -Ale to koniec.
Wszystko w porządku?
Nie szkodzi.
Maddie i ja zaczęliśmy od nowa.
-Madison. Co ty tu robisz? -Przydałaby ci się przyjaciółka.
Woda spłynęła po nas jak po kaczkach, ale zaraz możemy wpaść w bagno.
Channing chce tu jutro odstawić reality show.
Premiera może być katastrofą.
OBÓZ SHALLOW LAKE
-Wchodzimy na trzy-cztery. -Na „ry” czy po „ry”?
-Tylko nie zaczynaj. -Sto lat!
Wszystkiego najlepszego, Ricky!
I udanej premiery, jakby ktoś zapomniał.
Premiera jest zagrożona, ale teraz liczy się tylko Ricky.
Kochani, nie trzeba było.
Poważnie, o mało nie dostałem zawału.
-Taki już z ciebie starzec? -Zaczekaj, to nie wszystko.
Serio?
Dobra, wchodź. Twój najlepszy kumpel może już głosować.
Powiedzcie, że macie tu klimę.
-Redzio? -Oczywiście, że przyjechałeś.
Spędzamy razem urodziny od przedszkola.
Tak. I oczywiście masz los na loterię.
Jaki znowu los?
Na loterię. Ostatni punkt z listy życzeń.
-Dlatego tu jesteś, tak? -Byłeś na księżycu?
Zaliczył tutaj wszystkie punkty. Jestem Jet. A ty?
Jestem chłopakiem Ashlyn.
I moim kumplem.
-Z nami spoko? Bo wczoraj było trochę... -Masz urodziny. Wszystko gra.
-Czuję, że tyle mnie ominęło. -Przepraszam.
STO LAT, RICKY!
Pomyśl życzenie.
Gdzie jest Gina?
HIGH SCHOOL MUSICAL: SERIAL
Mogę ci przerwać na sekundę? Przepraszam.
Tak. Akurat szukałam pretekstu, żeby przerwać.
Zaczynam powoli krążyć i żegnać się ze wszystkimi,
bo jutro muszę już być w kampusie,
więc pewnie urwę się zaraz po spektaklu.
-Wracasz już do szkoły? -Tak.
Musi być fajna.
Szczerze? Ciesz się liceum, póki możesz. Minie szybciej, niż myślisz.
Jak te wakacje. Przed chwilą były i już ich nie ma.
W sumie takie jest życie.
Gina, jak spotkasz właściwą osobę, będziesz wiedzieć.
I wtedy wszystko nabierze sensu.
-EJ mówił ci coś o wczoraj? -Nie musiał.
To bardzo intymny moment, czy mogę się wbić?
Mnie już tu nie ma. Ale Maddox rozdaje ksywki, więc warto tam być.
Hej, G. Jeśli chodzi o wczoraj...
Już wszystko dobrze. Lubię wiedzieć, na czym stoję z ludźmi.
To koniec. Po sprawie. Nic mi nie jest.
-Mówisz o... -EJ-u, tak?
Tak. No jasne! O EJ-u.
Każde z nas jest w innym miejscu. Ale ja dziś będę w Arendelle.
To nazwa królestwa z Krainy Lodu, Ricky.
Tak, jasne. Nie doczytałem do końca.
Połamania nóg.
Wszystkiego najlepszego.
Gina. Mogę ci poprzeszkadzać?
Nigdy nie przeszkadzasz. Co tam?
A jak zapomnę na dziś scenie, jak się śpiewa?
Masz ogromne serce. Więc twój głos nie może być mały.
-Kiedy śpiewam sama, głos brzmi okej. -Tutaj nigdy nie jesteś sama.
Teatr jest jak rodzina. Nawet kiedy nie wszystko nam wychodzi.
Wierzymy w proces.
-Pani Jenn! -Udanej premiery.
Dzięki. Nie byłam pewna, czy pani wróci.
Nie mogłam przegapić takiej okazji.
-Proszę pani, to jest Emmy. -Gram małą Ginę.
Musisz być wyjątkową szczęściarą.
Idź, dziewczyno, i odnajdź swój głos.
MAŁA ANNA EMMY
Zawsze byłam raczej z tych Co chowają twarz
Gdy zabrać głos Nadchodzi czas
Ale w głębi duszy ten Uparty trwał sen
Że jeszcze zadziwię świat Gdy powiem, co mi w duszy gra
Co w duszy gra Tak ma być, oto ja
Jestem tam, gdzie muszę być
Jeszcze spłynie na mnie blask
Kim jestem, już wiem Nie ma sensu tego kryć
Dobrze wiem, kim chcę się stać Oto ja
Wiem, gdzie muszę być Być sobą
Wiem, gdzie muszę być
Czy ty wiesz, jak to jest Tak po omacku iść?
Marząc wciąż o życiu Gdzie jak gwiazda nocą lśnisz
Choć czasem brak mi sił Na tak daleką drogę
Muszę wierzyć w siebie Poddać się nie mogę
Tak ma być, oto ja
Jestem tam, gdzie muszę być
Jeszcze spłynie na mnie blask
Kim jestem, już wiem Nie ma sensu tego kryć
Dobrze wiem, kim chcę się stać Oto ja
Wiem, gdzie muszę być Być sobą
Wiem, gdzie muszę być
Oto ja
Wiem, gdzie muszę być Być sobą
Wiem, gdzie muszę być
Oto ja
Tak Oto ja
Kto w zespole śpiewa, ten jest gość
Pół godziny, ludzie.
-Hej. Twój chłopak jest przeuroczy. -Madison też.
Tak, muszę to ogarnąć.
Mówiłaś mu o tym, co się tu działo?
Witajcie, dzieci teatru! Słuchajcie. Widzicie tę kamerę?
Dziesięć dokładnie takich samych filmuje was tu z ukrycia.
Dzisiaj wszystko się rozstrzygnie.
Szybkie ogłoszonko.
Premiera będzie transmitowana na żywo na Disney Plus,
żeby podkręcić zainteresowanie naszym dokumentem.
Oszczędzaj głos na scenę, bałwanie.
Jak się dowiesz, że twój nos to nie marchew, a laska dynamitu!
-Nie. -O czym ty mówisz?
Możecie się spodziewać niespodzianek.
Dobrze czasem wsadzić kij w mrowisko.
Mamy grać inaczej, niż próbowaliśmy?
Byliście fantastyczni na próbie generalnej, pamiętacie?
Potrzebujemy tego. Ale więcej. Zmieniajcie dialogi, policzkujcie się.
Niech peruki fruwają. Fajnie podnieść sobie poziom adrenaliny.
-To się może udać. -Co?
Nie. To się na pewno uda.
Doskonale. Bawcie się dobrze.
Kosztem swoich kolegów.
Jak o północy nie będziecie hitem w Brazylii, jesteście słabi.
Jasne?
Dlaczego to powiedziałeś?
Elton. Nawet ja uważam, że peruki nie powinny fruwać.
-Dokładnie! -Stary, nie ma takiej opcji!
Przestańcie, ja tylko udawałem, żeby się ten pajac od nas odczepił.
Na pewno?
Channing wie, jakie zasady rządzą telewizją,
ale my robimy tu teatr.
I zagramy dzisiaj tę premierę po swojemu. Tyle w temacie.
Dobra.
-Widzisz? Robimy w teatrze. -Wiadomo.
Hej. Wiem, że między nami jest dziwnie,
ale jak nie będziemy hitem w Brazylii, twój tata się nie...
To już całkiem inny problem.
Do boju, Anna.
Proszę, bogowie teatru. Opiekujcie się dzisiaj tymi dzieciakami.
Ta presja jest nie do wytrzymania. Proszę, niech wszystko pójdzie dobrze.
Albo przynajmniej niech jak najmniej rzeczy pójdzie źle.
Stańmy w słońcu dnia Co tam burzy gniew?
Pokonamy mrok
Mam tę moc.
Cały czas w formie.
Nini. Co ty tu... Nie wierzę, że przyjechałaś.
Ktoś musi wręczyć kartki na premierę. Taka tradycja.
Ktoś wie, że tu jesteś? Pójdę po Kourtney. Ucieszy się.
Nie, zakradłam się. To niespodzianka. Nikt mnie nie widział.
Mój ty chochliku teatralny.
Na pewno wszyscy się ucieszą po spektaklu. Dobra, mów do mnie.
Piszę bardzo dużo piosenek, właściwie codziennie.
Wszystko jest proste w tej Kalifornii.
I bardzo dobrze.
Ale?
Może nie tyle „ale”, co „i”.
Moje mamy są tam bardzo szczęśliwe. I ja też.
Marvin ma gościnny domek. Pewnie nie wiesz, kim on jest. To...
Twoje mamy niedawno napisały do mnie. Wprowadziły mnie w sytuację.
To był dość intensywny czas.
-Zmieniło się całe moje życie. -Rozumiem.
Mama C. chce, żebym ostatni rok spędziła w East High.
A czego ty chcesz?
Słyszałam, że ma pani nowy tytuł dla nas.
I chyba
nie chciałabym odejść i wystawić was do wiatru.
To tylko szkolny musical, Nini.
-Kiedy musisz podjąć decyzję? -Wczoraj.
Jeśli chcę iść do szkoły w Kalifornii, muszę się zapisać natychmiast.
Ale mam jeszcze kilka godzin.
Mamy powiedziały, że mogę zadzwonić z decyzją po spektaklu, więc...
Miejsce na ognisko. Na zewnątrz, po prawej od wejścia.
Wiem. Jeździłam na ten obóz. Z tym ogniskiem łączy się wiele wspomnień.
Jak przyjdziesz tam po spektaklu, odpowiedź będzie jasna.
Ostatni rok spędzimy z klasą. Ty, ja, wszyscy.
-A jeśli nie przyjdę? -Zaakceptuję twoją decyzję.
Obie odpowiedzi są w porządku. Zawsze będziesz Dzikim Kotem.
„Bez słów, bez snów”.
Tutaj jesteś. Alex i Emmy wymiatają na scenie.
Dlaczego się tu chowasz?
Przed chwilą miałam mały atak paniki.
Gdzie się podziała dziewczyna, która wspinała się wczoraj na ściance?
Została tam, na samej górze.
Lęki nie znikają w jeden wieczór, więc...
Pamiętaj, że będę tam z tobą. Jesteśmy siostrami, tak?
-Nie jestem gotowy. -Jesteś.
Znasz tekst na pamięć. Warzywo odwala za ciebie robotę.
Nie, na piosenkę jestem gotowy.
Nie jestem gotowy na pożegnanie z tym miejscem.
Rozmazałem się?
Już ci mówię co. Elsa musi przywrócić lato.
Lato? Nie wiem dlaczego, ale od małego mnie ciągnęło do ciepłego,
do lata i do karoryfera...
Ale bezpośredniego kontaktu to chyba nie miałeś?
Nie.
Ale czasami lubię zamykać oczy i wyobrażać sobie, jak to będzie,
kiedy nadejdzie lato.
Pszczoły będą robić miód Dzieci zdmuchiwać dmuchawców puch
A ja będę robił to, co robi śnieg latem
W dłoni zimny drink Piasek gorący aż dymi
Opaleniznę boską będę miał latem
Ciepło i zimno to bieguny dwa Gdy są obok siebie, wszystko gra
-Dobrze im idzie. -Na maksa.
Nie po to to transmitujemy.
Tu się musi zaraz coś wykrzaczyć.
Potrzebny nam totalny chaos.
Niech słońce czyni swoje czary Chcę wypuścić trochę pary
Masz chwilę, żeby pogadać?
Błękitne będzie niebo A wy będziecie ze mną
Kiedy będę robił to Co zwykle robi śnieg latem
-Powiem mu. -Ani mi się waż.
Latem
Do zobaczenia LATEM!
Hej. Mam 20 minut przerwy.
Zespół to ma życie.
-Chciałeś pogadać? -Tak.
Wiesz, jak to jest, kiedy dwoje ludzi nie widzi się przez jakiś czas
i wtedy wszystko się zmienia?
Słyszałam o tym zjawisku.
Przez ostatnie tygodnie pracowałem dużo w pizzerii.
Miałem czas na przemyślenia i...
Cokolwiek wymyśliłeś, ja pewnie myślę o tym samym.
Hej. Chcę tylko powiedzieć, i mam nadzieję, że się nie narzucam,
ale ja też mam lęki.
Czasami, kiedy jestem w domu i sobie z nimi nie radzę, chowam się.
-Przed wszystkim. -Całkiem dobra metoda.
Prędzej czy później musisz wyjść z kryjówki.
-Tak mówi mój terapeuta. -Masz terapeutę?
Tak. Całe szczęście. Każdy powinien mieć terapeutę.
Nic nie rozumiem. Przecież weszłam na ściankę.
Dlaczego cały czas czuję, jakby serce miało mi wyskoczyć?
Nie da się tak do końca pozbyć lęku. Trzeba się nauczyć z nim żyć.
A może czujesz się tak, bo zaraz zrobisz coś odważnego.
Moi rodzice poznali się, kiedy byli w naszym wieku,
i nie chcę cię wystraszyć,
ale jestem pewny, że ty jesteś tą jedyną.
Jesteś moją supernową, Ash.
Wracajmy, Kourtney potrzebuje wsparcia.
Ale jest dobrze? Między nami?
Szczerze? Nigdy nie było lepiej.
Na zboczach gór Biały śnieg nocą lśni
I nietknięty stopą trwa
Królestwo samotnej duszy A królową jestem ja
Posępny wiatr Na strunach burzy w sercu gra
Choć opieram się To się na nic zda
Niech nie wie nikt, nie zdradzaj nic Żadnych uczuć, od teraz tak masz żyć
Bez słów, bez snów Łzom nie dać się
Lecz świat już wie
Mam tę moc
Rozpalę to, co się tli
Mam tę moc
Wyjdę i zatrzasnę drzwi
Wszystkim wbrew Na ten gest mnie stać
Co tam burzy gniew
Od lat coś w objęcia chłodu mnie pcha
Weź telefon, szybko.
Oddychaj.
Z oddali to, co wielkie Swój ogrom traci w mig
Dawny strach, co ściskał gardło Na zawsze wreszcie znikł
Zobaczę dziś, czy sił mam dość By wejść na szczyt, odmienić los
I wyjść zza krat jak wolny ptak O, tak!
Mam tę moc
Mój jest wiatr, okiełznam śnieg
Mam tę moc
I zamiast łez jest śmiech
Wreszcie ja Zostawię ślad
Co tam burzy gniew
Nawet nie próbuj.
Moc mojej władzy Lodem spada dziś na świat
A duszę moją w mroźnych skrach Ku górze niesie wiatr
I myśl powietrze tnie Jak kryształowy miecz
Nie zrobię kroku w tył Nie spojrzę nigdy wstecz
Mam tę moc
Z nową zorzą zbudzę się
Mam tę moc
Już nie ma tamtej mnie
Oto ja Stanę w słońcu dnia
Co tam burzy gniew
Od lat coś w objęcia chłodu mnie pcha
Brawo, Kourtney!
Dziesięć minut przerwy. Kto zobaczy Channinga, niech mu lutnie.
-Rozkaz. -Dziękuję.
Jak to jest mieć 18 lat?
Tak samo jak siedemnaście, tylko teraz wszyscy pytają, jak to jest.
Nie przerośliście mnie przez te dwa tygodnie?
Stary, nigdy. W życiu nie czułem się takim dzieciakiem.
Bardzo cieszyłem się na te urodziny. Ale teraz sam nie wiem.
-Nie chcesz jeszcze być dorosły? -Coś w tym stylu. Tak.
Chwila. Ktoś jeszcze dostał kartkę od Nini?
Nini tu jest?
Połamania nóg!
JESZCZE PŁACZĘ KOCHAM CIĘ!
Zasługujesz na to, co najlepsze
I patrzę z góry na cały świat Siłę mam i ostro gram
O, matko. Co się tutaj dzieje?
-Masz przerwę. Oszczędzaj głos. -To tylko spektakl.
W którym grasz główną rolę. O Boże.
Miałaś mnie nie widzieć. To niespodzianka.
-Pani Jenn mówiła, że tu jestem? -Nie musiała.
Krzyczałaś wniebogłosy po Mam tę moc. Poznałabym ten krzyk wszędzie.
Nie krzyczałam tak głośno w Shallow Lake,
od kiedy się dowiedziałam, że będę w The Music Man.
-To było wieki temu. -To miejsce naprawdę zmienia człowieka.
Nini, tęskniliśmy za tobą w te wakacje.
To były długie tygodnie.
Mam do ciebie tysiące pytań, jeśli chodzi o to lato.
Dzięki za listy, mów wszystko o Marvinie.
Ze szczegółami, bez cenzury.
Ale...
Do tej sceny ubieram się jakieś 20 minut, więc...
-Musisz już iść. -Tak.
-Nini, wszystko dobrze? -Tak, jestem...
Byłaś naprawdę wspaniała. Wszyscy jesteście.
Jesteście dla mnie wyjątkowi.
Musiałam wyjechać, żeby wrócić i to docenić.
Cieszę się, że wróciłaś.
-Muszę już... Tak. -Jasne, oczywiście. Kocham cię.
Szefowe i królowe Siądźcie na tronie
To wasze królestwo Walczcie o nie
-Artystki, indywidualistki -Żyjcie po swojemu, niech ogień płonie
Jasne, szefowo, staram się zorganizować jakiś skandal.
Ale tu wszyscy są tacy porządni, jakbym był w raju,
jeszcze zanim ta laska ugryzła jabłko.
Nigdy nie pamiętam imienia. Dobra, pogadamy później, Ewa.
-Porzucony eks macha swoim mieczykiem. -Słuchaj. Ja i Gina...
Udawaliśmy wtedy na próbie. Jasne? Przyjaźnimy się.
Więc spadaj, zanim komuś stanie się krzywda. Poważnie.
-Wszystko okej? -Pierwszy raz, jak sięga pamięć.
Ricky, zaraz wchodzisz. Szybko.
Skąd ta pusta bezsilność Którą teraz czuję?
Jakiś nowy ten ból
Nie mogę też oddychać Więc wnioskuję
Że zmieniłaś mnie To jakiś cud
Rozświetlasz mi świat Dla ciebie nie istnieje strach
Tak żyją najodważniejsi z nas
Z nadzieją w sercu ufasz Tyle w sobie czułości masz
Myślałem, że jestem silny Ale z tobą nie mam szans
Co ja o miłości wiem?
Chcę, żebyś wiedziała Zmieniłaś moje życie, mała
Jesteś wszystkim
Co o miłości wiem
Robię to teraz, bo wcześniej wyjeżdżasz.
Wiem.
-Potrzebne mi wsparcie moralne. -Dasz radę.
Hej, tato, to ja.
Jesteśmy właśnie w trakcie aktu drugiego.
Oszukiwałem się, że tu będziesz,
ale pewnie myślisz, że to strata czasu.
Zaryzykowałem i wybrałem ludzi, a nie zysk.
Ale chociaż raz chciałbym usłyszeć, że jesteś ze mnie dumny.
Zwykłe: „Jestem z ciebie dumny, EJ”. Czy to takie trudne?
Tato?
Halo, jesteś...
Rozłączył się.
Carlos!
-Co miałeś na kartce? Tej od Nini? -Chyba o mnie zapomniała.
Chodź tutaj.
Kourt!
Gina!
Nini.
„Pani Jenn, nie chciałam się żegnać, bo pożegnanie oznacza, że to koniec.
„Więc chcę tylko podziękować.
„Po dzisiejszym spektaklu jestem pewna, że w East High nie brakuje talentów.
„Mogę spokojnie ruszać w drogę. Pora zacząć coś nowego.
„Zawsze z wami, Dzikie Koty, Nini”.
Gdzie są wszyscy?
Pewnie jeszcze się przebierają. Powinni za chwilę być.
Jak się czują?
-I co? -Moje maleństwa.
-Byliśmy dobrzy? -Nie. Byliście niesamowici.
Chwila. Jessica? Z pierwszego filmu High School Musical?
-To ty. Jessica! -No prawie.
-Byłaś naszą ulubioną statystką. -A ty moim ulubionym Corbinem.
-Powinniśmy was zostawić czy... -Czekajcie.
Przypnę dziewczynie mikrofon. To dobry materiał.
Słuchaj, Channing, zrób sobie długą przerwę. Dobra?
Spadaj. To koniec. Wynocha.
Wynocha? Jasne.
Ale i tak mam ostatnie słowo w montażowni.
-Gramy razem? -Nie wierzę.
-Dzikie Koty! -Gramy razem?
Dzikie Koty!
Skupmy się na grze!
To było dobre.
Ostatnia noc na obozie. Nieźle, co?
-Czyli to tyle? -Jak to „tyle”?
Mam poczucie, jakby coś się skończyło.
Czasami coś musi się skończyć, żeby zaczęło się coś naprawdę dobrego.
Tylko raz w życiu A więc nie będzie więcej szans
Dlatego powinniśmy Wykorzystać ją, póki czas
Niech ta chwila trwa Nie oddam nigdy jej
Nadeszła nasza kolej I wspaniale nam jest
A oprócz tej chwili Nie mamy przecież nic
Każdego dnia chcę
Przy sobie ciebie mieć Mocno trzymać cię
Razem biec
Póki młodość i wiara w nas
Każdego dnia, teraz i tu Razem wykrzyczmy to
Na cały głos
Moją rękę weź
Razem będziemy się cieszyć Każdego dnia
Nie boimy się Razem to zrobimy
Tak lepiej jest Bo więcej mamy siły
Nie straszny nam los Wodzimy go za nos
Tak właśnie jest
THE MUSIC MAN - KRAINA LODU
Każdego dnia
Słuchajcie. Jesteśmy hitem w Brazylii.
Zapomniałem. Twoja kartka na premierę. Znalazłem za kanapą.
Od Nini.
Otwórz.
Tak.
Pamiętała. Pamiętała o losie na loterię.
OBÓZ SHALLOW LAKE
MIESIĄC PÓŹNIEJ
KRAINA LODU: MUSICAL: DOKUMENT
Kourtney. Tutaj.
Jesteśmy na światowej premierze programu Kraina Lodu: Musical: Dokument
w samym sercu Hollywood.
Jest z nami Ricky Bowen. Gotowy na sławę?
O rany. Jeszcze nie wiem.
Bardzo lubię spokojne życie w Salt Lake City.
To naprawdę super,
że możemy przekazać światu ideę nadziei i siostrzeństwa.
Przede wszystkim
mam nadzieję, że wszyscy ludzie, którzy zobaczą ten dokument,
poczują, że warto podążać za marzeniami. Nieważne, co mówią rodzice.
Zdążyłam już zapomnieć o tym programie.
Wszystko, co mam na sobie to Kourtney Greene.
Tak jest, „Kourtney” przez K. Bez nazwiska.
Bardzo się jaramy tym dokumentem. To były najlepsze wakacje w dziejach.
-Serio? Najlepsze w dziejach? -Pod sam koniec, tak.
Jestem Ricky Bowen, oglądacie Disney Plus.
Słuchajcie, podejdziemy do tego totalnie na luzie.
Zanim wpuścimy wszystkich gości na premierę,
pokażemy wam pierwszy zwiastun i prosimy o reakcje.
Bądźcie sobą.
A gdzie Channing?
Channing zmontował program, ale już razem nie pracujemy.
Zaczynamy. Reagujcie spontanicznie.
Jakby co, ja też tego nie widziałem.
-Jedziemy. -Tak.
-Tak jest! -Uwaga.
Lato. Czas na podróże, relaks i beztroską zabawę, tak?
Ale kiedy wystawia się pierwszą uczniowską produkcję Krainy Lodu
i dołoży do tego sporą dawkę nastoletniej dramy, robi się gorąco.
Gina to moja siostra.
Wiecie, jaka jest Gina. Gina. Gina.
Jest fantastyczna, prawda?
Przepraszam, co powiedziała?
A ja myślałam, że ją znam.
Nie powiedziałam, że... To nie o tobie, przysięgam.
Kiedy przyjeżdżasz do Shallow Lake, zmieniasz się nie do poznania.
Świetnie się z EJ-em dogadujemy. Jesteśmy szczęśliwi.
Siemka, Val.
Ciekawe, co się między nimi dzieje.
Mówiłem o postaciach z Krainy Lodu. W końcu nauczyłem się ich imion.
Bez kitu. Panie Bleu.
W tym roku było dużo nowych ludzi.
-O tym samym myślę. -Niektórych pamiętam lepiej niż innych.
Nigdy nie byłam na obozie i jestem otwarta na nowe przygody.
Serio? Tak, to będzie prawdziwy hit.
O Boże. Po co podpisywaliśmy te zrzeczenia?
Przyjechałem sam, ale mam chłopaka i bardzo się za nim stęskniłem.
Nie chcę nikogo poznać.
Wycięli drugą część.
Powiedziałem: „Nie chcę nikogo poznać, chcę zostać gwiazdą”.
To brzmi niewiele lepiej.
O rany, to nie tak miało wyglądać.
Bujam się w dziewczynie, która gra Elsę, i strasznie się męczę.
To lato będzie wyjątkowo gorące.
Mam tylko jeden cel. A kiedy czegoś mocno chcę,
zawsze to dostaję.
Nawet nie próbuj.
Jestem Redman. Jestem chłopakiem Ashlyn i jestem bi.
KRAINA LODU: MUSICAL: DOKUMENT
I bardzo dobrze.
-Dobrze się czujecie? -Dzwonię do Seba.
Dzwonię do Redzia.
-A ja do mojego agenta. -Masz agenta?
I to cię teraz najbardziej interesuje?
To my chyba będziemy...
Tak.
-Tak. -Przepraszam, ja...
Nie musisz mnie za nic przepraszać. To było do przewidzenia.
Przyłożyłbym ci, Ricky, ale jesteś moim bratem.
Jest dokładnie tak samo, jak po premierze High School Musical.
Wszystko jakoś się ułoży. W końcu.
Prawdopodobnie.
-Pójdę to wyłączyć. -Dzięki.
Możemy jakoś powstrzymać tę premierę?
Nie.
-On nie ma racji. -Przepraszam, kto?
EJ. Mówił, że to było do przewidzenia, ale ja tego nie przewidziałam.
Ani wtedy, po balu, w twoim samochodzie.
Ani kiedy zrobiłam ci czapkę na święta.
Z uszami, które wyglądały głupio,
ale był to najsłodszy widok w moim życiu.
Boże, Ricky, od kiedy się poznaliśmy, byłeś dla mnie zagadką.
Nie taki był plan. To nie był mój plan.
Plany się zmieniają. Jeśli chcesz, to się zamknę,
ale nie myśl, że „może” coś do ciebie czuję.
Ty nie jesteś „może”. Jesteś „tak”.
Lubię wiedzieć, na czym stoję.
I teraz już wiesz, na czym stoisz ze mną.
Zamierzam stąd wyjść, trzymając głowę wysoko.
I nigdy nie będę patrzeć za siebie. Chyba że mnie zatrzymasz.
Czekaj.
Nawet nie próbuj.
Serial inspirowany serią filmów High School Musical
Napisy: Renata Wojnarowska