เอมิลี ดิกคินสันเกิดปี 1830 ในเมืองแอมเฮิร์สต์ รัฐแมสซาชูเซตส์
เธออาศัยอยู่ที่บ้านของบิดา ตลอดทั้งชีวิต
ในช่วงบั้นปลายชีวิตของเธอนั้น เธอแทบไม่ออกจากห้อง
เธอไม่เคยตีพิมพ์ผลงานใดๆ นอกจากบทกวีนิรนามไม่กี่ชิ้น
เมื่อเธอเสียชีวิต มีคนค้นพบบทกวีของเธอ
เป็นบทกวีที่แปลกและน่าสนใจที่สุด ที่เคยมีการประพันธ์ขึ้นมา
ผลงานเกือบ 2,000 ชิ้น ถูกเก็บซ่อนไว้ในหีบเก็บของ
เอิ่ม...
เอมิลี!
เอมิลี ตื่นสิ!
โอ๊ย!
พี่ต้องไปตักน้ำ
นี่มันตีสี่นะ ลาวิเนีย
ฉันกำลังเขียนอยู่
แม่บอกให้พี่ไป ฉันไปแล้วเมื่อวาน
ทำไมไม่ให้ออสตินทำล่ะ
ออสตินเป็นผู้ชาย
นี่มันเหลวไหลชะมัด
โลกของเอมิลี ดิกคินสัน
เพราะฉันมิอาจหยุดยั้ง
เพราะฉันมิอาจหยุดยั้งความตาย
หยุดยั้ง...
บอกให้ไปเอาน้ำตั้งหนึ่งชั่วโมงแล้ว
หายไปไหนมา
โธ่ เอมิลี ถังพวกนี้มีน้ำแค่ครึ่งเดียว
ลูกทำหกหมด
ช่างไร้ประโยชน์อะไรเช่นนี้ ไร้ประโยชน์
เราจ้างคนรับใช้ไม่ได้เหรอคะ
ข้ามศพแม่ไปก่อนเถอะ
เรามีม้าหกตัวนะคะ แม่ หนูคิดว่าเราจ้างคนรับใช้ได้
นี่จ้ะ วินนี่ ดอกไม้
ให้ฉันเหรอ
ตอนที่พ่อของลูกแต่งงานกับแม่
แม่บอกว่าเขากำลังจะได้ศรีภรรยา ที่ดีที่สุดในแฮมป์เชียร์เคาน์ตี
ไม่สิ ในนิวอิงแลนด์เลยต่างหาก
แม่ยอมมือไม้ถลอก ดีกว่าจ้างคนรับใช้
และแม่จะเลี้ยงลูกๆ ให้เป็นเหมือนแม่
แต่หนูไม่อยาก...
ลูกจะเป็นศรีภรรยาที่ดีสักวันหนึ่ง เอมิลี ดิกคินสัน
ทีนี้ก็ไปแต่งตัวได้แล้ว
แขกสุภาพบุรุษอีกคนจะมาหาลูก
สุภาพบุรุษเหรอคะ
แม่คะ ไม่!
ชายคนนี้อาจเป็นสามีลูกก็ได้
ฟังดูโรแมนติกมาก
ห้ามเล่นพิเรนทร์ๆ อย่างคราวที่แล้ว
หนูแค่มีของบรรณาการให้เขา
ลูกทิ้งหนูตาย บนตักของชายที่น่าสงสารคนนั้น
ใช่ค่ะ
เหมือนแมวไง
ลูกไม่ใช่แมว เอมิลี
ไม่ค่ะ
เวรกรรมแท้ๆ ที่เกิดมาเป็นผู้หญิง
สโคนนั่นสำหรับหนุ่มที่มาดูตัว
ทำไมไม่มีใครมาดูตัวหนูบ้าง
เพราะแม่ไม่อยากให้ลูกแต่งงานไงจ๊ะ ลูกทำงานบ้านเก่งมาก
แปลว่าหนูจะต้องตายอยู่บนคาน เพราะหนูตักน้ำได้งั้นเหรอ
ชีวิตมันไม่ยุติธรรมหรอก ลาวิเนีย
สวัสดี
เอมิลี อย่าทำอย่างนั้น
ไง เอมิลี
โอ้ ไม่เอาน่า
จอร์จ
ไง
เธอสนิทสนมกับลูกสาวฉันแล้วเหรอ
แม่คะ นี่จอร์จ เขาอยู่ชมรมวรรณกรรมกับออสติน
เราใช้เวลาด้วยกันตลอดเวลา
แม่กำลังบอกจอร์จว่า...
ลูกจะเป็นภรรยาที่ยอดเยี่ยมแค่ไหน
มีความมัธยัสถ์และละเอียดลออ ในหน้าที่ทุกอย่าง
อ้อ ใช่ค่ะ หนูน่ะสุดยอด
นั่งให้สมเป็นกุลสตรี
จอร์จ ขอคุยด้วยข้างนอก สักเดี๋ยวได้มั้ย
- ได้สิ - เยี่ยมเลย
แม่คะ เราจะอยู่ที่เฉลียง อย่าแอบดูเรานะคะ
อ้อ ได้จ้ะ
เธอรู้ว่า ฉันจะไม่แต่งงานกับเธอใช่มั้ย
อย่ายื่นคำขาดแบบนั้นสิ เอมิลี
ก็อย่างที่เธอเขียนไว้ในกลอนของเธอไง "ฉันอยู่กับความเป็นไปได้"
แจ๋ว
ชอบจังเวลามีคนยกคำพูดของฉัน
ทำไมเธอจะไม่แต่งกับฉันล่ะ
เธอไม่เข้าใจ ฉันจะไม่แต่งกับใครทั้งนั้น
แต่แม่เธอไม่ได้พูดอย่างนั้น
ฉันมีเป้าหมายเดียวบนโลกใบนี้
นั่นคือการเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่
สามีจะเป็นอุปสรรคในเรื่องนั้น
- ฉันไม่ขวางหรอก - อื้อ
ตอนนี้ก็ทำเป็นพูดดีไป
แต่อีกหน่อยเธอจะขวาง
ฉันหลงรักเธอหัวปักหัวปำ
- แย่หน่อยนะ - เธอมีคนอื่นรึเปล่า
ใช่ ฉันมี
เขาเป็นใคร ฉันจะฆ่าเขา
เธอฆ่าเขาไม่ได้หรอก
เขาคือความตาย
อะไรนะ
ฉันหลงรักความตาย
เขาพาฉันนั่งรถม้า ท่องเที่ยวไปทุกราตรี
เขาช่างเป็นสุภาพบุรุษ
โคตรเซ็กซี่เลย
เธอนี่พิลึกชะมัด
ฉันชอบเธอได้ไงก็ไม่รู้
ฉันจะยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ
มีอย่างหนึ่งที่เธอทำได้
บอกมาเลย
เธอยังเป็นบก.วารสารวรรณกรรมใช่มั้ย
เป็นบก.ร่วมน่ะ
แต่ก็ใช่
ฉันอยากให้เธอตีพิมพ์กลอนบทนี้
โห
ได้เลย ในที่สุดเธอก็ยอมให้ฉัน ตีพิมพ์กลอนของเธอแล้วเหรอ
ฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองพร้อม แต่ก็ใช่ ฉัน...
เหมาะเหม็งเลย เราเหลือที่เล็กๆ ในฉบับล่าสุดของเรา
- จริงเหรอ - ฉันใส่กลอนนี่เข้าไปได้
จะส่งเข้าโรงพิมพ์วันพรุ่งนี้
- พรุ่งนี้ จริงเหรอ - พรุ่งนี้
ทุกคนจะรู้จักชื่อเอมิลี ดิกคินสัน
โอเค แต่เดี๋ยวก่อน
มีอะไร
เธอพิมพ์ชื่อฉันไม่ได้
ทำไมล่ะ
เพราะพ่อของฉันไม่เห็นด้วย ที่ผู้หญิงจะตีพิมพ์ผลงาน
โอ้ ไม่เอาน่า
นั่นมันโง่มากเลยนะ
เธอเก่งจะตาย เอมิลี เขาต้องยอมรับสิ
เธอใส่ชื่อย่อของฉัน หรือ "นิรนาม" หรืออะไรไปได้มั้ย
ไม่ ไม่มีทาง
เธอควรได้หน้า
และเธอควรยืนหยัดสู้กับพ่อ
รู้อะไรมั้ย
ลงไปเลย ลงไปได้เลย
ตีพิมพ์โดยใช้ชื่อฉัน ใส่ไปให้หมด
ขอบคุณนะ จอร์จ
ยินดีเสมอ คุณดิกคินสัน
นั่นมันพินาศมาก
จ้ะ เอมิลี
ลูกทำพังอีกแล้ว
เธอไม่ได้ทำพังค่ะ พวกเขาจูบกัน หนูเห็น
จูบกันเหรอ
พระเจ้า ลูกเป็นบ้าอะไรเนี่ย
แม่เองไม่ใช่เหรอ ที่ขว้างปาหนูให้ผู้ชายพวกนี้
แม่ไม่ได้ขว้างปาลูก
แม่ทำค่ะ มันน่าอายมาก
แม่ยินดียกหนูให้พ่อม่าย ชายพิการ ใครก็ตามที่ยอมรับหนู
คนทั้งแอมเฮิร์สต์รู้กันหมดแล้ว ว่าแม่อยากกำจัดหนูแค่ไหน
โวยวายอะไรกัน
แม่พยายามกำจัดหนูอีกแล้ว
แม่แต่งงานตอนอายุ 18 เอมิลี ถึงเวลาที่ลูกจะมีสามีได้แล้ว
และย้ายออกไปใช่มั้ยคะ
ใช่สิ นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น เวลาหญิงสาวแต่งงาน
ทำไมไม่มีใครสนใจบ้าง ว่าหนูจะมีสามีรึเปล่า
เอมิลีไม่ต้องแต่งงานกับใครทั้งนั้น ในความคิดผมนะ
- ขอบคุณค่ะ พ่อ - อื้อ
พระเจ้า อย่างน้อยก็มีคนหนึ่งล่ะ ที่ไม่พยายามเตะหนูออกจากบ้าน
คุณจะให้เธออยู่ที่บ้านเรา ไปจนแก่จนเฒ่าเลยเหรอคะ
- นั่งงอมืองอเท้าทั้งวัน - หนูทำอะไรตั้งเยอะ
เหรอ เช่นอะไรล่ะ
หนูคือคนที่เจอรังนกพวกนั้น
เอาละ สาวๆ ได้เวลาออกไปกันแล้ว
ผมจะได้สูบไปป์ และอ่านหนังสือพิมพ์อย่างสงบ
ได้ค่ะ
ถึงเวลาที่เราจะกลับเข้าครัวพอดี
สาวๆ ตามแม่มา
ต้องไปด้วยเหรอคะ
ลูกมีทัศนคติที่แย่มากนะ สาวน้อย
หนูแค่ไม่อยากทำงานบ้าน 24 ชม.
ไม่งั้นลูกจะทำอะไร
หนูก็แค่จะ... คิด
ปล่อยๆ ลูกบ้างเถอะ แม่
ไม่เป็นไรหรอก
ขอบคุณค่ะ พ่อ
พ่อเป็นฮีโร่ของหนู
ชอบเข้าข้างลูกนักใช่มั้ย
แล้วคุณจะเสียใจ เธอแก่นแก้วนัก
เธอไม่รู้ว่าจะต้องทำตัวอย่างไร ให้สมกับเป็นกุลสตรี
และเธอจะเป็นความพินาศ ของครอบครัวนี้
ว่าไง น้องสาว
ไม่มีอะไร พี่ชาย แค่นั่งเล่น
ได้ข่าวว่าเธอปฏิเสธผู้ชายอีกคนแล้ว
ใช่ ใจมันไม่อยาก
ไหนๆ ก็พูดเรื่องการแต่งงาน ฉันมีข่าวจะบอก
ข่าวอะไร
ฉันขอซูแต่งงาน
และเธอตอบเยส!
เยส!
ว่าไงนะ
พี่แต่งกับซูไม่ได้!
- ทำไมล่ะ - ออสติน เธอเป็นเพื่อนรักของฉัน
นี่ เอมิลี อย่าอาละวาดตอนนี้
มันไม่เหมาะ
แมรี่ พี่สาวของซูตายแล้ว
อะไรนะ
แต่... เธอแข็งแรงสุดในบ้าน
ฉันรู้ แต่เธอติดโรคไข้รากสาดใหญ่ ก็เลยตายเหมือนคนอื่นๆ
คุณพระ ซูช่างน่าสงสาร
ใช่ ดังนั้นเพื่อแสดงความเคารพ ต่อสถานการณ์ของเธอ โอเคมั้ย
พี่ไม่ต้องบอกฉันให้เคารพ สถานการณ์ของเพื่อนรักฉันหรอก
เคารพผู้หญิงที่จะมาเป็นภรรยาของฉัน
เพราะฉันมิอาจหยุดยั้งความตาย
เรายินดีกับลูกด้วย
คือเราเสียใจเรื่องพี่สาวเธอนะ ซู
แต่เราดีใจที่ทั้งสองจะแต่งงานกัน
ออสติน วางแผนไว้ยังไงล่ะ
อ้อ ใช่จ้ะ ลูกรัก บอกเราหน่อย
ตอนนี้ยังไม่มีอะไรแน่นอนครับ แต่...
มีบริษัทแห่งหนึ่งในมิชิแกน
และพวกเขาเสนอตำแหน่งให้ผม
และซูก็มีญาติอยู่ที่นั่น ก็เลย...
ก็เลยอะไร
เราคิดว่าจะย้ายไปอยู่ดีทรอยต์
ผมตื่นเต้นกับเรื่องนี้มากเลย
พ่อไม่คิดอย่างนั้นนะ
ลูกจะต้องทำงานในบริษัทของพ่อ และอยู่ที่แอมเฮิร์สต์นี่
อะ...
แต่พ่อครับ ก็อย่างที่ผมบอก ผมอยากไปฝั่งตะวันตก
ไร้สาระ เราให้ลูกไปอยู่ไกลอย่างนั้นไม่ได้
ที่นี่คือแอมเฮิร์สต์ ลูกเป็นคนตระกูลดิกคินสัน
ปู่ของลูกอยู่ที่นี่ ทวดของลูกก็อยู่ที่บ้านหลังนี้
พ่อต้องการอะไรครับ ให้ผมกับซู แต่งงานกันแล้วไปอยู่ชั้นบนเหรอ
ต้องไม่ใช่อยู่แล้ว อย่าโง่สิ
- ลูกจะอยู่บ้านหลังข้างๆ - หลังข้างๆ เหรอ
อะไรนะ
อะไร ในกระท่อมไอริช
กับพวกเด็กเลี้ยงม้าเหรอ
ออสติน คุมสติหน่อย
ที่ดินเยื้องๆ กันกำลังประกาศขาย พ่อว่าจะซื้อเอาไว้
เราจะสร้างบ้านให้ลูก
เอาให้ทันสมัยที่สุด และโอ่อ่าที่สุดในบรรดาบ้านทั้งหลาย
ลูกจะคุมเรื่องแบบบ้านเอง
มันจะสร้างเสร็จตอนฤดูใบไม้ร่วง
ถือว่าเป็นของขวัญแต่งงาน
ออสติน
ดูนั่นสิ
อะไร
สำหรับซู
ออสติน ห้ามอ่าน เอาให้ซู
ไปเจอฉันในสวน
นี่เป็นเรื่องตลกรึไง
เธอจะแต่งงานกับพี่ฉันเนี่ยนะ บ้ารึเปล่า
ไม่งั้นจะให้ฉันทำยังไง เอมิลี คนในครอบครัวฉันตายหมดแล้ว
ใช่ ฉันรู้ และฉันรู้สึกแย่มากกับเรื่องนั้น
แต่ออสตินเนี่ยนะ
เธอไม่ชอบเขาด้วยซ้ำ!
เธอเคยบอกว่า เธอไม่เคารพสติปัญญาของเขา
นอกจากนี้ ฉันนึกว่า เราจะไม่มีวันแต่งงาน
ฉันนึกว่าเราจะโตขึ้นมา เป็นนักเขียนที่ยิ่งใหญ่ด้วยกัน
นั่นเป็นคำสัญญาโง่ๆ ที่เราทำขึ้น ตอนอายุ 14 ปี
ขนาดตอนนั้นฉันยังรู้ว่ามันไม่จริง ฉันไม่เหมือนเธอ เอมิลี
ฉันไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทอง
ฉันไม่ได้มีชีวิต ที่สมบูรณ์แบบเหมือนเธอ
เธอคิดว่าชีวิตฉันสมบูรณ์แบบเหรอ
เธอรู้จักฉันรึเปล่าเนี่ย
ฉันโดดเดี่ยวลำพังในโลกใบนี้
ฉันขัดสน
ถ้าฉันไม่แต่งงานกับออสติน ฉันจะต้องอดตายจริงๆ
ฉันเสียใจด้วยเรื่องแมรี่
ฉันชอบหล่อนจริงๆ
ใช่ ฉันก็ชอบหล่อนเหมือนกัน หล่อนเป็นพี่สาวคนโปรดของฉัน
งั้นฉันเดาว่า ในเมื่อเธอกำลังจะแต่งกับออสติน...
ฉันจะกลายเป็นพี่น้องของเธอ
รับปากฉันหนึ่งเรื่องนะ ซู
โอเค รับปากฉันสองเรื่อง
เรื่องแรก เธอจะไม่ย้ายไปมิชิแกน
และเรื่องที่สอง
เธอจะรักฉันมากกว่าเขาเสมอ
สำหรับเรื่องแรก
คนตัดสินใจคือออสติน
แต่เรื่องที่สอง...
ว่าไง
คือ...
ฉันจะไม่กังวลเรื่องนี้นักหรอก
ฉันรักเธอ
- ซู - ซู
ขอโทษค่ะ
ขอโทษค่ะ ซู!
เธอหายไปไหนมา
เขาหยุดรอฉันอย่างใจดี...
เอมิลี มองอะไรอยู่เหรอ
ความตาย
เอิ่ม...
ช่างเถอะ ลาวิเนีย
โอเค กลับบ้านกัน
เป็นงานศพที่น่ารักมากว่ามั้ย
ของฉันจะดีกว่านี้อีก
นายจะเลือกสาวคนไหนในเมืองก็ได้ แต่ดันเลือกซู กิลเบิร์ตเนี่ยนะ
ทำไม
ฉันว่าเป็นเพราะ เธอเป็นคนเดียวที่ไม่ต้องการฉัน
เออ ฉันเข้าใจ
น้องสาวนายยังเล่นตัวอยู่เลย
"เล่นตัว" มองโลกในแง่ดีไปแล้ว
- หล่อนเป็นคนพิลึก - เป็นอัจฉริยะต่างหาก
ฉันเบื่อที่ใครๆ ก็พูดอย่างนั้น
สวัสดี สาวๆ
มาทำอะไรที่นี่ จอร์จ
ซู มานี่สิ ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย
นี่ ทูนหัว ฉันจัดการเรียบร้อยแล้วนะ
กลอนของเธอ มันอยู่ในดิอินดิเคเตอร์แล้ว
อยู่ข้างๆ บทความที่ฉันเขียน เกี่ยวกับเพอร์ซี เชลลีย์
โรงพิมพ์รับไปแล้ว สัปดาห์หน้าก็จะวางจำหน่าย
เธอเริ่มมีชื่อเสียงนิดๆ แล้วนะ เอมิลี ดิกคินสัน
เอมิลี มีอะไรเหรอ
ฉันแค่...
กลัว
เธอเนี่ยนะ
เธอไม่เคยกลัวอะไรเลย
เธอเป็นคนไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
ฉันแค่ไม่รู้ว่า พ่อจะมีปฏิกิริยายังไง
พูดจริงเหรอ ไม่เอาน่า
เขาต้องรู้สิว่าเธอเจ๋งแค่ไหน
และนั่นไม่ใช่สิ่งที่เขา อยากจะขัดขวางหรอกนะ
ใช่มั้ย
เอมิลี
เอมิลี!
มาทำมื้อค่ำ!
ฉันต้องไปแล้ว
ขอบคุณอีกครั้งนะ จอร์จ
ไก่อร่อยมากครับ คุณนายดิกคินสัน
- โอ้ - ใช่ครับ อร่อยมากเลย แม่
ขอบใจสาวๆ เถอะจ้ะ พวกเธอช่วยทำ
คนนึงช่วย คนนึงไม่ช่วย
- สาวๆ - เอาละๆ ฟังทางนี้
พ่อมีเรื่องน่าตื่นเต้นจะประกาศ
ก็อย่างที่รู้ นอกจากจะทำบริษัท ด้านกฎหมายอย่างประสบความสำเร็จแล้ว
แถมยังครองตำแหน่งเหรัญญิก ที่วิทยาลัยแอมเฮิร์สต์
พ่อเป็นส.ส.สองสมัย ที่รัฐแมสซาชูเซตส์
ตอนนี้พ่อกำลังหมายตา สิ่งที่ใหญ่กว่านั้น
พ่อตัดสินใจลงเลือกตั้ง เข้าสภาคองเกรส
- พ่อครับ นั่นยอดไปเลย - เยี่ยมไปเลยค่ะ พ่อ
ขอบใจ พ่อซาบซึ้งที่พวกลูกสนับสนุน
แม่ของลูกค่อนข้างคัดค้านความคิดนี้
ก็ฉันไม่อยากให้คุณ เดินทางบ่อยๆ นี่คะ
ผู้สมัครต้องเดินทางไปนู่นมานี่เสมอ
ก็เราต้องไปหาเสียงนี่ จริงมั้ยล่ะ
หาเสียงและส่งข้อความออกไป
พ่อเห็นด้วยกับการเลิกทาสรึเปล่าคะ
โอ้ ไม่ พ่อจะไม่พูดอย่างนั้นหรอก พ่อไม่วางตัวสุดโต่งอะไรทั้งนั้น
จริงอยู่ที่พ่อคิดว่า การมีทาสเป็นสิ่งผิด
แต่พ่อก็เชื่อในการประนีประนอม
พ่อไม่คิดว่า มันเป็นเรื่องที่ควรนำไปสู่สงคราม
มีเหตุผลมากค่ะ ที่รัก
ใช่
บางครั้งหนูก็รู้สึกเหมือนกับทาส
ลูกเป็นเด็กที่ถูกตามใจจนเคยตัว จากแอมเฮิร์สต์ เอมิลี
ห่างไกลจากความเป็นทาสมากนัก
มันเป็นวงการที่วุ่นวาย แต่เราต้องทำให้สหภาพเข้มแข็งเข้าไว้
- นั่นคือจุดยืนของพ่อ - อือฮึ
แล้วก็การนำรางรถไฟ มาสู่แอมเฮิร์สต์ด้วย
โอ้ รางรถไฟเหรอคะ หรูจริง
ใช่ ลาวิเนีย ถ้าพ่อได้รับเลือก
ลูกจะได้ยินเสียงหวูดรถไฟ จากนอกหน้าต่างห้องนอน
ฟังดูเหมือนฝันร้าย
ใช่ ยินดีด้วยครับ พ่อ
เอาละ เราก็มีข่าวจะประกาศเช่นกัน
ซูกับผมคุยกันแล้ว และเราตัดสินใจไม่ย้ายไปดีทรอยต์
เราจะอยู่ที่แอมเฮิร์สต์
- กับครอบครัว - เยี่ยมมากๆ
เป็นข่าวดีจริงๆ
- ไชโย! - ยอดเยี่ยม
ลูกจะได้ดูแลบริษัทให้เป็นปึกแผ่น ระหว่างที่พ่อออกไปหาเสียง
และเราจะจัดงานแต่ง ที่ใหญ่โตและสวยงาม
เราจะเชิญตระกูลดิกคินสัน กับนอร์ครอสมาให้ครบ
และซูจ๊ะ เชิญครอบครัวเธอทั้งหมดด้วยนะ
ครอบครัวหนูตายหมดแล้วค่ะ
ถึงอย่างนั้นก็ยังดี
ไง เอมิลี มีอะไร
หนูมีเรื่องจะประกาศเหมือนกันค่ะ
อาจจะไม่ยิ่งใหญ่
ถ้าเทียบกับสภาคองเกรส หรือแต่งงานหรืออะไรพวกนั้น
โอเค งั้นมีอะไร
กลอนที่หนูแต่ง...
จะได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาลัย
พ่อว่าพ่อได้ยินไม่ชัด
กลอน... กลอนของหนู...
จะได้รับการตีพิมพ์
กล้าดียังไง
พ่อเคยพูดเอาไว้ชัดเจนไม่ใช่หรือ
ว่าพ่อไม่ยอมรับ ที่ผู้หญิงจะสร้างชื่อให้ตัวเอง
ด้านวรรณกรรม เอมิลี
แล้วตอนนี้ลูกก็มาขัดคำสั่งพ่อ!
มีทางที่จะหยุดมันมั้ย
มันเข้าโรงพิมพ์แล้วค่ะ
พระเจ้า แกนี่มันร้าย แม่แกพูดถูก
เราให้อิสระแกมากเกินไป แกก็เลยเอาเปรียบความใจดีของเรา
และเวลานี้ไม่เหมาะมากๆ เอมิลี
เวลานี้ไม่เหมาะเลยที่แกจะแสดง พฤติกรรมน่าอดสูแบบนั้น!
พับผ่าสิ!
แกจะทำลายชื่อเสียง ของตระกูลดิกคินสัน
ไปกันเถอะ
ตระกูลดิกคินสัน อยู่ที่แอมเฮิร์สต์มา 200 ปี
เราทำให้เมืองนี้เป็นอย่างที่มันเป็น
ใครๆ ก็รู้
แต่ปู่ของแก...
เขาทั้งติดเหล้าและเป็นหนี้
และเขาทำลายทุกอย่างที่บรรพบุรุษ สร้างมาด้วยน้ำพักน้ำแรง
ฉันใช้เวลาทั้งชีวิต กว่าจะกู้ชื่อเสียงคืนมาได้!
ฉันทั้งประหยัด ทั้งเสียสละ
และฉันจะไม่ยอมให้ความพยายามของฉัน ต้องสูญเปล่าด้วยฝีมือลูกสาว ให้ตาย!
เราจะไม่ทนต่อ ความโง่เขลาพรรค์นี้ของแกอีก
แกจะทำหน้าที่ของแก อย่างที่แม่แกทำ
แกยังต้องฝึกฝนอีกมากในด้านนั้น
เห็นมั้ย
เห็นมั้ยว่าจานนี้มันบิ่น เห็นมั้ย
แกเป็นคนตั้งโต๊ะใช่มั้ย
แกตั้งใจจัดจานที่บิ่น ให้หัวหน้าครอบครัวงั้นเหรอ
เพื่อเป็นการลงโทษ แกจะต้องทำความสะอาดที่นี่
และห้องครัว
คนเดียว
ดีใจที่ได้เจอเธอ
คุณมาช้า
คนส่วนใหญ่คงจะดีใจถ้าฉันไม่มาเลย
ไม่ใช่ฉัน
ฉันอยากเจอคุณเสมอ
อืม
กลอนของเธอจะได้รับการตีพิมพ์
ไม่ค่ะ
พ่อฉันไม่อนุญาต
ไหนเธอว่ามันหยุดไม่ทันแล้วไง
พ่อฉันจะเผาวารสารทุกเล่มถ้าจำเป็น
เขาจะทำทุกอย่างเพื่อกันไม่ให้ฉัน "ทำลายชื่อเสียงอันดีงามของตระกูล"
ที่รัก...
เธอจะเป็นดิกคินสันคนเดียวในตระกูล ที่ผู้คนจะพูดถึงในอีก 200 ปี
เชื่อฉันได้เลย
แม้ว่ากลอนของฉัน จะไม่เคยถูกตีพิมพ์เหรอคะ
การตีพิมพ์ไม่เหมือนกับการเป็นอมตะ
การเป็นอมตะไม่สำคัญอะไรเลย
ก็แค่ทำความดี ประพฤติตัวดี แล้วเราก็จะได้ขึ้นสวรรค์
คืองี้ นั่นไม่ใช่ ความเป็นอมตะที่ฉันพูดถึง
ความเป็นอมตะแบบของเธอนั้น จะไม่ได้มาจากการทำตามกฎ
แต่จะมาจากการที่เธอแหกกฎ
เมื่อไหร่คุณจะมารับฉันไป
ฉันมาหาเธอทุกคืน ทูนหัว
ไม่ใช่แค่พาไปเที่ยว
แต่พาฉันไปจากที่นี่
ยังอีกนานหลายปีเลยทีเดียว
ทำไมถึงต้องให้รอนานนัก
ไม่รู้สิ
ฉันยุ่ง
คุณยุ่งตลอดเวลา
และอีกไม่นานฉันจะยุ่งกว่านี้อีก
สงครามจะก่อตัว รู้มั้ย
สงครามครั้งใหญ่
สงครามที่จะแบ่งแยกประเทศนี้
ทะเลาะกับพ่ออีกแล้วเหรอ
อย่าโกรธเขานักเลย เอ็ม
ฉันรู้ว่าบางครั้งเขาก็โหด แต่เขาแค่อยากปกป้องเรา
ฉันบอกความลับเธอได้มั้ย
ฉันดีใจที่เราไม่ต้องย้ายไปดีทรอยต์
อยู่กับครอบครัวที่นี่ ฉันมีความสุขมากกว่า
เอมิลี เข้านอนได้แล้ว
พรุ่งนี้ลูกจะต้องตื่นแต่เช้า จะมีผู้ชายมาดูตัวอีกคน
หึ เยี่ยมไปเลย
คราวนี้เป็นใครคะ
คนเลี้ยงหมูจากเซาท์แฮดลีย์
เซ็กซี่
ใครน่ะ
เอมิลี ตื่นอยู่รึเปล่า
ค่ะ พ่อ
พ่อเข้าไปได้มั้ย
เชิญค่ะ
ลูกคงไม่รู้ว่า พ่อเป็นห่วงลูกๆ มากแค่ไหน
อ้อ ใช่ๆ
โธ่ พ่อคะ
พ่อคะ มีอะไร อย่า...
อย่าร้องไห้สิ
พ่อแค่ไม่อยากเสียลูกไป
รับปากพ่อสิ เอมิลี
รับปาก... รับปากอะไรคะ
แค่รับปากกับพ่อว่า...
ลูกจะไม่แต่งงานและย้ายไปที่อื่น
หนูจะไม่จากพ่อไปไหนค่ะ
รักษาครอบครัวนี้เอาไว้นะ นั่นแหละที่พ่ออยากบอก
- นี่ พ่อคะ - หืม
พ่อรับปากหนูอย่างด้วยได้มั้ย
ได้สิ มีอะไร ลูกรัก
รับปากกับหนูว่า...
เราจะจ้างคนรับใช้
โอ้ เอมิลี ก็ได้
ก็ได้
เพราะฉันมิอาจหยุดยั้งความตาย...
เขาหยุดรอฉันอย่างใจดี...
ภายในรถม้า
มีเพียงแต่เรา...
และความเป็นอมตะ
อย่างเป๊ะ