โอเค
สาม สอง หนึ่ง สวัสดีค่ะ ฉันเอมิลี ดิกคินสัน
คุณจำฉันได้ด้วยเหรอคะ
ค่ะ ใช่ค่ะ ฉันคือเอมิลี เอลิซาเบธ ดิกคินสัน
ผลงานฉันกำลังจะได้รับการตีพิมพ์ค่ะ ใช่ นั่นสิคะ มันค่อนข้าง...
ไง ทุกคน
คุณดูดีนะ
จริงเหรอ
คุณดูเหมือนคนที่ควรขึ้นหน้าหนึ่ง
ได้เวลาแล้ว
คุณพร้อมไหม
คุณพร้อมที่จะเห็น และให้คนอื่นเห็นไหม
หวังว่าอย่างนั้น
แค่หวังยังไม่ดีพอ
คุณต้องมั่นใจ
มองดูตัวเองสิ
มองตัวเองแล้วพูดว่า
"ฉันคู่ควรกับสิ่งนี้
ฉันได้มาด้วยฝีมือ
ถึงเวลาที่ฉันจะแจ้งเกิดแล้ว"
โลกของเอมิลี ดิกคินสัน
(ผลไม้ต้องห้ามมีรสชาติหอมหวาน)
คิดว่ายังไง
ดูน่านับถือมากค่ะ
ถูกต้องเลย
ฉันชอบชุดสีทองของคุณมากกว่า
แต่ไม่ใช่สำหรับคืนนี้
คืนนี้ฉันต้องการชุดที่บอกว่า
"ฉันง่วนกับการอ่านและการใช้ความคิด เรื่องที่ฉลาดปราดเปรื่อง
จนไม่มีเวลามาแต่งตัวสวย"
งั้นฉันคิดว่าคุณเลือกถูกชุดแล้ว
แต่เหมือนขาดอะไรบางอย่าง
หยิบนั่นให้ฉันหน่อย
คุณต้องใส่แว่นด้วยเหรอคะ
ไม่เลย สายตาฉันดีเยี่ยม
แต่มันทำให้ฉันดูฉลาดขึ้นใช่ไหมล่ะ
คืนนี้จะเป็นความสนุกตื่นเต้น ทางสติปัญญา
เรามีผู้บรรยาย ที่น่าประทับใจมากๆ มาด้วย
และยิ่งไปกว่านั้น แซม โบวส์ จะมาที่นี่คืนนี้ กับเอมิลี
นี่จะเป็นการปรากฏตัวครั้งแรก ของพวกเขา
ตั้งแต่ที่เขาตกลงจะตีพิมพ์ กลอนของเธอ
รู้ไหม ผู้คนจะพากันร่ำลือว่า
ที่งานเลี้ยงของฉันนี่แหละ ที่แซม โบวส์ค้นพบเอมิลี ดิกคินสัน
ซึ่งฉันช่วยให้เขาค้นพบเธอ
ฉันคือผู้นำเทรนด์จ้ะ แฮตตี้
และตอนนี้ฉันได้จับคู่
สิ่งที่อาจจะเป็นหุ้นส่วนทางวรรณกรรม ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์
พวกแม่บ้านที่เกรทแบร์ริงตัน ทำอย่างนั้นกันอยู่หรือเปล่า
ไม่ค่ะ คิดว่าไม่
ใช่แล้ว
เอาละ ฉันแน่ใจว่ามีแขกมากันบ้างแล้ว
เดี๋ยว แน่ใจนะคะว่า คุณไม่อยากสวมชุดนี้
คือว่า มันสวยมาก แถมมาจากนิวยอร์กด้วย
แฮตตี้จ๊ะ ฉันบอกแล้วไง มันไม่เหมาะกับงานคืนนี้
- แล้วก็อีกอย่าง... - คะ
จะให้คนเห็นฉันสวมชุดเดิมไม่ได้
สวัสดีค่ะทุกคน
หนูกำลังจะไปบ้านซูกับออสติน
หนูควรเปลี่ยนชุดไหม
ไม่จ้ะ ไม่ ลูกดูสวยมาก หยาดเยิ้มเชียวล่ะ
ใครจะไปรู้ คืนนี้ลูกอาจจะเตะตา ผู้ชายสักคนเข้าก็ได้
แม่เคยเลิกหวังไปแล้ว ว่าลูกจะได้แต่งงาน
แต่พอลาวิเนียหมั้นหมายมาหยกๆ ครอบครัวเราดูจะไปได้สวย
มีใครอยากไปงานเลี้ยงด้วยกันไหมคะ
ฉันอยากไป แต่...
ไม่ได้เด็ดขาด
ซูกับออสตินใช้ชีวิตแบบ หรูหราหมาเห่า
และแม่ไม่เห็นชอบเลยสักนิด
มันไม่ใช่วิถีของตระกูลดิกคินสัน และไม่ใช่วิถีของตระกูลนอร์ครอสด้วย
ไม่ เราจะไม่ไปร่วมงานเลี้ยง
เราจะทำสิ่งที่คนตระกูลดิกคินสันทำ
ซึ่งก็คืออยู่บ้าน และนั่งใช้ความคิดอย่างเงียบๆ
ก็อย่างที่แม่เขาบอก
อยู่บ้านกันเงียบๆ จ้ะ ที่รัก
อ่านนิยาย ผ่อนคลายแบบชิลๆ
งั้นหนูไปล่ะ
ขอให้สนุกนะจ๊ะลูก
แล้วก็ช่วยจดไว้ด้วยว่า พวกเขาจ่ายค่าแชมเปญไปเท่าไหร่
พวกคุณเป็นบาทหลวงกันทั้งคู่เลยเหรอ
ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าผู้บรรยายในคืนนี้เป็นใคร
แดเนียลกับฉันเห็นนักเล่นออร์แกนที่ งานในฮาร์ดวิคอาทิตย์ก่อน น่าทึ่งมาก
ใช่ไหมคะ ที่รัก
ไม่รู้สิ ไม่เห็นจะเกี่ยวกัน
ฉันแค่ชอบวัฒนธรรมงานเลี้ยงแบบซาลอน
แลกเปลี่ยนความคิดเชิงปรัชญา ได้เจอความท้าทายใหม่ๆ ทางสติปัญญา
ชีวิตของความคิด
ผมคิดว่าคุณลอกทั้งหมดนั่น จากการเทศน์ของผม
โอ้ ไม่ ใช่ค่ะ ใช่จริงๆ
สวัสดีทุกคน ฉันเอง ฉันกำลังจะได้รับการตีพิมพ์
แบบในหนังสือเหรอ
ในเดอะสปริงฟีลด์รีพับลิกันน่ะ
แซม โบวส์ จะตีพิมพ์กลอนบทหนึ่งของฉัน
เอมิลี เธอกำลังจะดังแล้ว
โอเค ขอพูดอะไรหน่อยนะ ฉันเป็นแฟนตัวยงของสาวคนนี้
- จริงเหรอ - เอมิลีจ๊ะ เราเป็นเพื่อนรักกัน
ฉันว่าเราไม่เคยคุยกัน สองต่อสองด้วยซ้ำ
เธอรู้ไหมว่าแซม โบวส์นอนกับ ผู้หญิงทุกคนที่เขาตีพิมพ์ผลงานให้
พูดเรื่องอะไรน่ะ เขาแต่งงานแล้ว
โอ้ ฉันรักนางจัง หัวโบราณมาก
ไม่นะ เขารักภรรยาของเขา
ภรรยาที่ไม่เคยอยู่กับเขาเลย
เขาชอบทำตัวเป็นพ่อพวงมาลัย มากพอควร
อ้อ ใช่ เตร่ไปทั่วนิวอิงแลนด์ ออกล่าพวกนักเขียนสาวๆ
โอเค นั่นไม่ยุติธรรม
ถ้าผู้ชายไม่สนใจ ที่จะตีพิมพ์งานของผู้หญิง
แล้วผู้หญิง จะได้รับการตีพิมพ์ได้ยังไง
ใครบอกว่าผู้หญิงควรได้รับการตีพิมพ์ ผมว่ามันเป็นเรื่องฉาวโฉ่
พวกคุณคิดผิดแล้วเรื่องแซม
เขาเป็นบรรณาธิการที่เก่งมาก มีสายตาแหลมคมในการเลือกคนเก่ง
อัจฉริยะของผมอยู่นี่เอง
เอมิลี ดิกคินสัน กวีหน้าหนึ่ง
- คุณบอกข่าวใหญ่แก่ทุกคนหรือยัง - ค่ะ บอกแล้ว
โอ้ แซม มันน่าตื่นเต้นมากๆ
ไม่น่าตื่นเต้นเท่าชุดนี้หรอก
ว้าว มันสวยมากเลย
ดูสิ แขกผู้มีเกียรติของฉันมาถึงแล้ว
บรรณาธิการกับกวีของเขา
เป็นการจับคู่กันทางวรรณกรรม ที่หาตัวจับยาก
และจะเกิดขึ้นในงานเลี้ยงซาลอน แบบงานนี้เท่านั้น รู้ไหม
คุณโบวส์คะ ฉันดีใจมากที่คุณมาได้
แล้วก็เอมิลี เธอสวยมากจ้ะ
ฉันไม่แน่ใจว่าฉันแต่งตัวเหมาะสม ซู
เธอจ๋า เธอดูเจิดจรัส
เธอต้องโดดเด่น เพราะเป็นนักเขียน หน้าใหม่ที่ร้อนแรงสุดในนิวอิงแลนด์
กลอนจะตีพิมพ์เมื่อไหร่ล่ะ
ใช่ อยากอ่านจะแย่
คิดว่าสัปดาห์หน้าครับ อาจจะวันพุธ
หรือวันศุกร์
เรามีสิ่งอื่นต่อคิวที่จะตีพิมพ์อยู่
งั้นก็เก็บพวกนั้นไว้ก่อนสิคะ
คนต้องได้รู้จักงานของเอมิลี ไม่เห็นด้วยเหรอ
แน่นอนที่สุด
ฉันแค่ตื่นเต้นเหลือเกิน ที่เป็นคนนำพวกคุณมารู้จักกัน
มันให้ความรู้สึกเหมือน...
โชคชะตา
นี่เอมิลี...
- คุณพร้อมหรือยัง - สำหรับอะไรคะ
พร้อมให้ผมพาคุณไปอวด
ฉันแค่หวังว่า งานนี้จะพร้อมรับคนอย่างฉัน
สู้เขาจ้ะ เพื่อนรัก
ทุกคนมากันหมดเลยคืนนี้
นั่นเฟอร์ดินานด์ แอนดรูวส์ บก. ของบอสตันทราเวลเลอร์
ส่วนนั่น แฮร์เรียต เพรสคอตต์ สปอฟฟอร์ด
ที่เป็นกวีน่ะเหรอ
ใช่ ผมค้นพบเธอเมื่อสองสามปีก่อน
ตอนนี้ทุกคนเรียกเธอว่า ดอกลิลลีไฟลุกโหมแห่งนิวอิงแลนด์
สงสัยจังว่าคุณจะมีฉายาว่าอะไร
ฉันอยากคุยกับเธอจัง
นี่ ดูสิ นั่นแซนฟอร์ด กิฟฟอร์ด
มาเถอะ คุณต้องรู้จักกับชายคนนี้ เป็นจิตรกรที่เยี่ยม เป็นชายที่แย่
(ตราบาปสีเลือด นาธาเนียล ฮอว์ธอร์น)
เอาละ อ่านเรื่องนี้ละกัน
- นี่ - ไง
- เราต้องคุยกัน - โอเค
ฟังนะ
ฉันรู้ว่าเราหมั้นกันแล้ว
นายคิดว่าฉันจะกลายเป็น แม่บ้านหงิมๆ ที่ว่านอนสอนง่าย
ซึ่งจะอยู่กับเหย้ากับเรือน ไม่ออกไปปาร์ตี้
และพออกพอใจกับชีวิต ที่ได้ปะชุนถุงเท้าให้นาย
แต่นายคิดผิดแล้ว
ฉันไม่ใช่ลูกสาวบ้านดิกคินสัน ที่น่าเบื่อ
คนอื่นอาจจะไม่รู้เรื่องนี้ แต่ฉันเหมือนเอมิลีหลายอย่าง
ฉันหัวขบถและสร้างสรรค์
และความจริงก็คือ ฉันเผ็ดเสียยิ่งกว่าโลล่า มอนเทซ
โลล่าเหรอ
ดังนั้นถ้านายคิดว่า เราจะอยู่เงียบๆ กันคืนนี้ นายก็คิดผิดแล้ว
ฉันต้องการมากกว่านั้น
ฉันต้องการแรงกระตุ้น
โอเค ก็แค่... ฉันพยายามอ่านหนังสืออยู่
ทำไม
ก็ถ้าฉันจะแต่งกับสาวบ้านดิกคินสัน ฉันก็ต้องมีความรู้สักหน่อย
แล้วนายเลือกเล่มนี้ เป็นเล่มแรกเนี่ยนะ
ตราบาปสีเลือดเนี่ยนะ
ใช่ มันไม่ดีตรงไหน
พูดตามตรงนะ ฉันว่ามันห่วย
โอเค เรื่องราวเป็นยังไง
มันเกี่ยวกับผู้หญิงคนหนึ่ง เฮสเตอร์ พรินน์
ซึ่งอยู่ในบอสตันยุคอาณานิคม
และหล่อนเชื่อว่าสามีจมน้ำตายไปแล้ว
หล่อนก็เลยเป็นชู้กับบาทหลวงคนหนึ่ง
และหล่อนตกหลุมรักเขา แล้วก็ตั้งท้อง
แต่สามีหล่อนกลับมา หล่อนก็เลยถูกประจานต่อสาธารณชน
และถูกบังคับให้สวมชุดที่มี ตัว "เอ" สีแดงเพื่อแสดงถึงการมีชู้
โอเค ใช่ ฟังดูค่อนข้างน่าเบื่อ
- รู้อะไรไหม ชิป - อะไร
มันไม่ได้น่าเบื่อ
มันไม่ได้ปลอดภัย หรือเรียบร้อย หรือเหมาะสม หรือประพฤติดี
จริงๆ แล้วมันหยาบโลนด้วย
ไม่รู้ว่าแปลว่าอะไร
โอเค
ไม่ไปงานเลี้ยงส่งเสริมสติปัญญาละ
รู้ไหมว่าคืนนี้เราจะทำอะไรกัน
อะไร
เราจะติววิชาภาษาอังกฤษกัน
แซนฟอร์ด เจ้าบ้า ดีใจที่ได้เจอคุณ
วันนี้ตัวไม่เปื้อนสีซะด้วย
ฟังนะ มีคนที่ผมอยากให้คุณรู้จัก
กวีหน้าใหม่ที่น่าฉงนฉงาย เอมิลี ดิกคินสัน
รสชาติใหม่ของคุณเดือนนี้เหรอ
เธอจะอยู่นานกว่าหนึ่งเดือน
กลอนของเธอนั้นมหัศจรรย์มาก
มันเหมือนรังมดเล็กๆ
ที่จู่ๆ ก็แตกฮือ รุนแรงราวกับภูเขาไฟระเบิด
นั่นเป็นคำพูดที่ดีที่สุด ที่เคยมีใครพูดกับฉันเลย
ยินดีด้วยนะ คุณ...
ดิกคินสันค่ะ
คุณดูเหมือนสเป็กของเขา
แล้วคุณทำอะไรคะ
เขาเป็นจิตรกร เป็นจิตรกรที่เก่งกาจ
เขาแค่หมายความว่า ภาพเขียนของผมขายได้เงินมหาศาล
แล้วคุณวาดภาพอะไร
ส่วนใหญ่ก็แม่น้ำฮัดสัน
แซนด์ฟอร์ดเป็นคนดัง ที่โรงเรียนฮัดสันริเวอร์แห่งใหม่
เขาทำสิ่งใหม่ๆ เกี่ยวกับแสง
ใช่ นั่นคือที่ผมบอกคนอื่นๆ
"โอ้ จุดสำคัญคือแสง"
ทันทีที่พวกเขาได้ยินว่า "จุดสำคัญคือแสง"
นั่นคือตอนที่พวกเขาควักเงินก้อนโต
ศิลปินทุกคนต้องมีผู้อุปถัมภ์
คุณโบวส์ เป็นผู้อุปถัมภ์ของคุณหรือเปล่าล่ะ
ไม่ค่ะ เขาเป็น...
บรรณาธิการของฉัน
ฟังดูเข้าท่า
ดีค่ะ เพราะฉันมีกลอนอีกมากมาย ที่จะมอบให้คุณ
และฉันหวังว่าคุณจะตีพิมพ์มันทั้งหมด
ผมตั้งตารอที่จะได้อ่านมันนะ
ดีจัง
ลืมไปเลย โบวส์ คุณหลุยซา แพรตต์ฝากความระลึกถึง
อ้อ งั้นเหรอ
เธอมีความสุข กับช่วงเวลาที่ได้อยู่กับคุณ
เมื่อทริปล่าสุดที่คุณไปวอชิงตัน
ผมก็สนุกเหมือนกัน เรามีช่วงเวลาที่ดีมาก
เอมิลี เติมเครื่องดื่มหน่อยไหม
อ้อ ใช่ ตามสบายเลย ผมรู้ว่าคุณสมาธิสั้นแค่ไหน
เชิญเลย ไปคุยกับคนอื่นๆ
จริงๆ แล้วฉันต้องไปหาซู
- เอมิลี เดี๋ยว... - บอกเธอด้วยว่าผมฝากสวัสดี
พวกคนรวยซื้อภาพเขียนของผม แบบไม่หยุดไม่หย่อน
ผ้ากันเปื้อนที่ฉันให้ใส่ หายไปไหนแล้ว
มันเปื้อน
ฉันขอให้พวกเธอช่วยแฮตตี้ เสิร์ฟอาหารให้แขก
ซู
เด็กๆ ไปที่ห้องรับแขกเถอะ
หยิบชีสกินได้เลยนะ
- นั่นสำหรับแขก - ซู
เธอพูดกับพวกแกอย่างนั้นไม่ได้
ฉันจะพูดกับพวกแกอย่างนั้น ถ้าทำตัวไม่ดี
รู้ไหม ฉันนึกว่า เธอจะสงสารพวกแก
เธอเองก็เคยกำพร้า และไม่มีใครดูแล
และฉันไม่อยาก ให้ใครมาเตือนความจำฉัน ออสติน
ตอนที่ฉันอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน ฉันทำงานตามที่ได้รับคำสั่ง
ฉันไม่ได้ร้ายใส่คนใจดี ที่ยอมให้ฉันเข้ามาอาศัยด้วย
เธอคิดว่านี่ใจดีเหรอ
รู้ไหม ไม่ใช่ทุกคนที่เกิดมา บนกองเงินกองทองอย่างพวกดิกคินสัน
ฉันไม่เหมือนเด็กสองคนนี้ ฉันไม่มีมรดกคอยรองรับ
มรดกของพวกแก กำลังจ่ายค่าบ้านหลังนี้
พวกแกไม่ได้มาเป็นสาวใช้ให้เรา
เป็นเพราะเงินของพวกแก เราถึงยังมีบ้านคุ้มกะลาหัว
ถ้าเป็นอย่างนั้น คุณนั่นแหละที่เอาเปรียบ
คุณดิกคินสัน
- ขอโทษนะครับ - เฮนรี
ต้องการอะไรหรือเปล่า
ครับ
ดึกๆ คืนนี้ ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมอยากให้คุณช่วยเรื่องส่งของ
ได้สิ
ได้อยู่แล้ว
"เธอไม่เชื่อหรือว่าตัวเองมีบาป"
ฉันเชื่อว่าฉันเป็นคนบาป ในสายตาคุณ
แต่ใครจะไปรู้ว่า พระเจ้ามองเห็นเช่นคุณหรือไม่
"เงียบนะ นังตัวดี!"
"ทีนี้ก็นำตัวอักษรไปปักไว้ บนอากรณ์"
อาภรณ์
เธอพูดตามแบบของเธอ ฉันพูดตามแบบของฉัน
ค่ะ ท่านสาธุคุณ
อาภรณ์ของฉันเป็นของคุณ
เธอน่าจะทำตัวไร้เดียงสากว่านี้ไหม
- แค่... ไม่เหรอ - อย่าหลุดจากบทสิ
จริงด้วย
โทษที
นี่ไม่ใช่สัญลักษณ์แห่งความน่าอับอาย ของฉัน แต่เป็นของคุณ
เธอเปลี่ยนไปจากที่ฉันจำได้ ลาวิเนีย ดิกคินสัน
เฮสเตอร์
เธอบ้าบิ่น ถูกใจฉันมาก
ซู
เอมิลี มีอะไรเหรอ
ฉันจำเป็นต้องถามเธอ เกี่ยวกับข่าวลือพวกนี้
ข่าวลืออะไร
มีแต่คนมาบอกฉันว่า แซม โบวส์นอกใจภรรยา
โอเค
- มันไม่จริงนะ - แน่ใจเหรอ
เพราะทันทีที่พวกเขาได้ยินว่า เขาจะตีพิมพ์งานฉัน
พวกก็เริ่มทึกทักว่า เราสนิทสนมกันเชิงชู้สาว
นั่นเป็นคำสบประมาท ที่เลวร้ายที่สุดที่ฉันเคยได้ยินมา
เขาจะตีพิมพ์งานของเธอ เพราะเธอเป็นอัจฉริยะ
- ฉันรู้ว่าเธออาจจะคิดอย่างนั้น... - เอมิลี
ฉันแน่ใจ
ฟังนะ ฉันรู้จักแซม และฉันรู้จักแมรี่
แมรี่กับฉันโตมาด้วยกัน จำได้ไหม
จำได้
เธอเคยบอกฉันว่าหล่อนเป็น เพื่อนคนเดียวของเธอก่อนหน้าฉัน
ใช่ ฉันรักแมรี่มาก
แมรี่เป็นคนพิเศษในหลายๆ ทาง
หล่อนทำให้ฉันนึกถึงเธอ
หล่อนเป็นคนช่างคิด
แมรี่ไม่ชอบออกจากบ้าน
หล่อนเป็นคนขี้อายมาก
ฉันเดาว่าหล่อนแค่ไม่อยากให้ใครเห็น
ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้น
ฉันออกมาที่นี่คืนนี้เพื่อให้คนเห็น แต่มันกลับเป็นประสบการณ์ที่แย่มาก
นั่นทำให้ฉันโกรธ
ผู้คนควรได้เห็นเธอ เอมิลี
ผู้คนควรได้อ่านงานของเธอ
และมันไม่ยุติธรรมเลย สิ่งที่เกิดขึ้นกับผู้หญิง
ทันทีที่เรามีชื่อเสียงขึ้นมานิดนึง หรือแสดงความทะเยอทะยานสักเสี้ยว
เราก็โดนโต้กลับ ด้วยความเห็นที่แสนหยาบคาย
กลายเป็นเป้าให้โจมตี
ฉันขอบอกว่าช่างหัวมัน
เธอออกไปผงาดให้โลกเห็น
นี่คือน้ำพักน้ำแรงของเธอเอง
และแซม โบวส์เชื่อมั่นในตัวเธอ ในฐานะนักเขียน แค่นั้นแหละ
ขอบใจจ้ะ
โอเค
ไปหาที่นั่งกัน การบรรยายจะเริ่มขึ้นแล้ว
คนเก่งของผมอยู่นี่เอง
หวังว่าคนอื่นจะประทับใจฉันนะ
ล้อกันเล่นหรือเปล่า
คนพวกนี้ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับคุณ
แต่วันหนึ่งพวกเขาจะโม้ว่า เคยเจอเอมิลี ดิกคินสันในงานเลี้ยง
ก่อนที่หล่อนจะมีชื่อเสียง
ทุกท่านโปรดฟังทางนี้
เชิญหาที่นั่ง
ผู้บรรยายของเราเกือบจะพร้อมแล้ว
- จะต้องดีแน่ - หวังว่าจะเกี่ยวกับศาสนา
ขอบคุณจ้ะ
นี่งานคอนเซปชวลเหรอ
ว ม จอห์นสัน ถนนอาร์ช ฟิลาเดลเฟีย ตั้งด้านนี้ขึ้นอย่างทะนุถนอม
ทุกคนเป็นยังไงกันบ้างครับคืนนี้
ใครรู้บ้างว่าอิสรภาพคืออะไร
ไปเจอผมที่ห้องสมุด
- คุณครับ - การเชื่อฟังพระเจ้า
ไว้เจอกันที่นั่น
ไม่เชิง
อิสรภาพคือการเป็นตัวของตัวเอง
แม้ว่าคุณจะเป็นแค่สาวม่ายแสนสวย
ใกล้เคียง แค่ยังไม่ใช่
อิสรภาพคือการโยนโซ่ตรวนทิ้ง
และพูดว่า "ไง โลก ฉันอยู่นี่แล้ว"
และอิสรภาพ...
อาจเป็นสิ่งมหัศจรรย์
- ขอบคุณค่ะ - ทีนี้ใครพร้อมฟังเรื่องราวของผม
ผมเกิดที่ไร่นา ในหลุยซาเคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย
ผมเกิดมาในฐานะทาส
คุณไม่ชอบการบรรยายเหรอ
อ้อ เปล่า ผมเคยเห็นแล้ว
สามครั้ง
เฮนรี "บ็อกซ์" บราวน์ ตระเวนบรรยายไปทั่ว
ฉันอยากฟังเขามากเลยทีเดียว...
อ้อ ใช่ อยู่นี่เอง
- อะไรคะ - ดิกเคนส์
ชาร์ลส์ ดิกเคนส์เหรอ
และดิเดอร็อต
ดูสิ คุณจะอยู่ตรงนี้
ตรงนี้เลย
เอมิลี ดิกคินสัน
- ฉันเหรอ - หนังสือของคุณ
ระหว่างปรมาจารย์งานเขียนยุคใหม่ กับยุคเรืองปัญญา
ฟังดูเป็นไง
ไม่รู้สิ
โอ้ ไม่ คุณพูดถูก
ที่แค่นี้ยังไม่พอ
คุณจะต้องการชั้นหนังสือของตัวเอง
ลองจินตนาการดูสิ
ฉันจินตนาการได้หลายอย่าง แต่...
เรื่องนี้มันแทบจะรู้สึกเหมือน เป็นสิ่งต้องห้าม
ผลไม้ต้องห้ามมีรสชาติหอมหวาน ใช่ไหมล่ะ
ให้ตาย
สวยชะมัด
แท่นพิมพ์
มันเป็นเครื่องจักรที่ทรงพลัง
ใช่
ลองคิดดูว่า นายจะเอามันไปทำอะไรได้บ้าง
ผมหวังว่า เราจะสามารถก่อการปฏิวัติได้
โอ้ เฮ้
ผมไม่แน่ใจว่าที่นี่ปลอดภัยพอ
ไม่เป็นไรหรอก เฮนรี
ใครๆ ก็เข้ามาในโรงนานี้ไม่ได้ ถ้าฉันไม่อนุญาต
การบรรยายนั่นโคตรไร้สาระ
ไง แฮตตี้
"โอ้ ลังๆ มันรู้สึกยังไงที่ต้องอยู่ในลัง"
คนโง่พวกนั้นไม่รู้เหรอ ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะหนีด้วยซ้ำ
- แฮตตี้ - เขาเมาแล้วก็เผลอหลับ
และมันตั้งสิบปีที่แล้ว
เฮนรี คุณจะเอางานเขียนของหมอนี่ มาลงหนังสือพิมพ์เราไม่ได้นะ
คุณแค่โกรธเพราะเขาได้ลงหน้าหนึ่ง แทนที่จะเป็นคุณ
- เปล่านะ - ใช่
ไม่ ฉันพูดจริงๆ
เขาไม่ดีต่อชุมชนของเรา
ผู้คนตรวจสอบลังกันแล้วเดี๋ยวนี้
ฉันมีญาติคนหนึ่ง ที่พยายามหนีมาในลังน้ำตาล
เขาฝังตัวเองอยู่ใต้น้ำตาล แต่ก็ยังถูกจับได้
ตอนนี้เขาก็เลยติดอยู่ที่มิสซิสซิปปี
แถมเขายังมี ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ
ไงแฮตตี้
บางทีนี่อาจจะทำให้เธออารมณ์ดีขึ้น
โอ้ ว้าว
ดูมันสิ
สวยใช่ไหมล่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณดิกคินสัน
คุณเป็นเทวดามาโปรดแท้ๆ
ออสติน
และฉันแค่พยายาม สร้างความแตกต่างให้ใครสักคน
ฉันเป็นนักเขียนอิสระ และฉันพูดไม่ออกเลย
คุณโบวส์คะ
คุณพลาดฟังการบรรยายเลย
ผมขอโทษนะ ซูซี่
ผมเคยดูแล้วน่ะ
คุณเจนโลกเกินไปสำหรับเรา
สำหรับดิเอเวอร์กรีนส์เหรอ
จุดสูงสุดของชีวิตทางวรรณกรรม ในนิวอิงแลนด์เนี่ยนะ
ไม่มีทาง
แปลว่าคุณยังจะเขียนเกี่ยวกับ งานเลี้ยงนี่ใน นสพ. คุณใช่ไหมคะ
แน่นอนครับ
ผู้อ่านของผมกระสันอยากรู้รายละเอียด เกี่ยวกับวงสังคมที่แสนฉลาดของคุณ
ซูซี่ ที่นี่น่าอยู่ที่สุด
ไวน์ดีที่สุด ผู้คนงดงามที่สุด
และกวีที่ยอดเยี่ยมที่สุด ในแมสซาชูเซตส์
การบรรยายเยี่ยมมาก ซู
เรื่องลังอะไรนั่นทำให้ฉันอึ้งไปเลย
เราจะกลับกันแล้ว
ใช่ ฉันไม่รู้ตัวเลยว่า ตอนนี้มันดึกแค่ไหน
ขอบคุณที่มากันนะ
เราจะนั่งรถผ่านโรงแรม ถ้าคุณอยากไปด้วยกัน
ขอบคุณครับ แต่โรงแรมไม่มีห้อง ผมเลยจะนอนค้างที่นี่คืนนี้
ที่นี่เหรอ
แซมจะนอนในห้องแขก
โชคร้ายหน่อยที่เป็นห้องเล็ก
คลาร่ากับแอนนายึดห้องใหญ่ไปแล้ว
ไม่เอาน่า ผมนอนในตู้เสื้อผ้ายังได้เลย
จริงๆ นะ คุณกับออสติน เป็นเจ้าบ้านที่ใจดีเหลือเกิน
ขอล่ะ นี่เป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น เพื่อขอบคุณคุณ
ที่ทำให้งานเลี้ยงของฉัน มีแขกพิเศษอย่างแซม โบวส์
เอาละ ฉันต้องไปดูว่า สาวน้อยน่ารักสองคนนั่น
ไม่ได้จับงูมาใส่บนเตียงคุณ
หน้าที่ของแม่บ้านน่ะ
พูดถึงแม่บ้าน ผม...
ผมควรส่งโทรเลขถึงแมรี่
เธอกังวลมาก เวลาที่ผมไม่อยู่บ้านนานสองสามคืน
ฉันแน่ใจค่ะ
ฉันอยากเจอแมรี่มากๆ เลย
เหรอครับ
เธอจะต้องชอบคุณมาก
- คิดอย่างนั้นเหรอคะ - แน่นอน
คุณสองคนเป็น... ผู้หญิงที่น่าพิศวง
ช่วยอะไรผมหน่อยได้ไหม
อะไรคะ
เขียนบางอย่าง
คืนนี้
ฉันจะพยายามค่ะ
และรู้ไว้ว่าผมจะอยู่ตรงนี้...
นอนไม่หลับ
เพราะผมอยู่ใกล้ พรสวรรค์อันยอดเยี่ยมของคุณ
โอเคนะ
ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณกวี
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ถึงแมรี่
เพราะฉันไม่มีดอกไม้หอมจะส่งให้ ฉันจึงเอาหัวใจมาฝาก
คำบรรยายไทยโดย ต้องตา สุธรรมรังษี