คุณพระ
ว้าว
เรามาถึงแล้วจ้า!
โลกของเอมิลี ดิกคินสัน
(ผ่านกลาร์ก)
เอาละทุกคน ไปดูกันเถอะว่า คนเขาคลั่งอะไรกับโอเปราเรื่องนี้
ทุกคนดูสง่างามมาก ฉันน่าจะสวมผ้าคลุมมาด้วย
หิวจัง เธอว่ามีข้าวโพดคั่วขายไหม
ที่โรงโอเปรา ไม่มีข้าวโพดคั่วหรอก ชิป
ฉันตื่นเต้นจริงๆ ที่ในที่สุดก็ได้มาที่นี่
ฉันอ่านรีวิวทั้งหมด เกี่ยวกับงานสร้างของอิตาลี
ทำให้ฉันโสมนัสมาก
ทำไมต้องใช้คำยากๆ ตลอดเลย
หวังว่าจะสนุกนะ ค่าตั๋วแพง จนขนหน้าแข้งผมร่วงไปเป็นแถบ
- ฉันแค่หวังว่าเราจะได้ที่นั่งดีๆ - ดูสิ ซูกับออสตินอยู่นั่น
ไง
แน่นอน หล่อนต้องสวมผ้าคลุมมา
- หวัดดีจ้ะ - ว้าว
ซู เธอดูสวยมากเลย
พวกเธอก็เหมือนกัน
- แล้วป้าลาวิเนียล่ะ - หนูขึ้นบ้านน่ะ
โรงแรมเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีนะ
ดีพอที่จะค้างสักคืนหรือสองคืน ฉันคงไม่อยู่นานกว่านั้น
ใช่ ฉันไม่คิดว่า เธอมีเงินพอที่จะค้างที่นั่นต่อหรอก
ทุกคนตื่นเต้นกันไหมคะ
เรามาดูรอบปฐมฤกษ์
และคนทั้งบอสตัน พากันพูดถึงนักร้องนำเสียงโซปราโน
ใช่ อเดเลด เมย์ผู้ยอดเยี่ยม
เพิ่งลงจากเรือจากอิตาลี ซึ่งหล่อนได้ฝึกร้องกับเวอร์ดีเองเลย
จริงๆ แล้วหล่อนเป็นคนฟิลาเดลเฟียน่ะ
แน่นอนว่าคนอเมริกันส่วนใหญ่ ร้องโอเปราไม่เป็น
แต่อเดเลดทำให้คนทั่วยุโรป ตกตะลึงด้วยเสียงของหล่อน
มีคนบอกว่าหล่อนเคยทำแว่นเดี่ยวของ นักวิจารณ์คนนึงแตกตอนขึ้นเสียงสูง
ไม่จริงน่า
นั่นเป็นเรื่องโม้ ต้องเป็นเรื่องโม้แน่ๆ
เขามาละ
ครอบครัวดิกคินสัน
- ไง - ยินดีต้อนรับสู่โอเปรา
เราดีใจที่ได้มาที่นี่ค่ะ
ผมว่าผมเห็นคนรู้จักที่ด้านล่าง
ขอตัวก่อนนะครับ
ปุบปับจัง
แซม ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วยเราเรื่องตั๋ว
เราตื่นเต้นที่จะได้ไปนั่ง ตรงที่นั่งพิเศษ
เดี๋ยวก่อนนะ
เรานั่งที่ไหนคะ
ออร์เคสตรา แถวหลัง
ทำไมคุณไม่หาที่นั่งพิเศษให้เราล่ะ
ตอนแรกคุณขังผมไว้ในหลุม ตอนนี้คุณจะให้ผมอยู่ในที่แคบๆ อีก
ออร์เคสตราก็ดีมากนะครับ
ฉันก็ว่างั้นค่ะ
มาเถอะ เอ็ดเวิร์ด ไปหาที่นั่งแถวหลังกัน
โอเค ไปกันเถอะ
เอมิลี ไปนั่งด้วยกันไหม
หนูต้องคุยกับซูค่ะ
- บายค่ะ - ครับ บาย เจอกัน
โอเค งั้นเจอกันหลังจบการแสดงนะครับ
ไม่ แซม เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไป
ผมนึกว่าคุณอยากคุยกัน
เปล่าหรอก ฉันแค่อยากคุยกับคุณ
โอเค
แน่นอน
กวีอยากคุยกับบรรณาธิการของเธอ
โอเค
แซม คุณไม่ได้มาคนเดียวใช่ไหม แมรี่อยู่ไหนล่ะ
หล่อนมาไม่ได้
น่าเสียดายจัง ฉันอยากเจอหล่อนจะแย่
ครับ หล่อนไม่ค่อยสบายน่ะ
อีกแล้ว
งั้นฉันเดาว่าคงเป็นโชคของเอมิลี
ของฉันเหรอ
ใช่ เพราะตอนนี้ เธอจะได้ไปนั่งตรงที่นั่งพิเศษกับแซม
- ผมคิดว่ามัน... - แซม ต้องให้หล่อนไปนะคะ
หล่อนเพิ่งดูโอเปราเป็นครั้งแรก และอเดเลด เมย์ก็ขึ้นแสดงด้วย
นี่เป็นโอกาส ที่หาไม่ได้อีกแล้วในชีวิต
โดยเฉพาะสำหรับศิลปินที่อ่อนไหว อย่างเอมิลี
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ฉันก็อยากไปนั่งด้วยค่ะ
เธอต้องไปนะ
แซมคะ เป็นสุภาพบุรุษหน่อย พาหล่อนไปนั่งด้วยคน
ถ้าหล่อนลงไปดูข้างล่าง แถวหลังสุด
หล่อนคงมองไม่เห็น
จำได้ไหมคะ หล่อนมีปัญหาเรื่องสายตา
ม่านตาอักเสบน่ะค่ะ
ก็ได้ครับ จะปล่อยให้ที่นั่งว่างก็คงไม่ดี
มาเถอะ
เฮ้
ใครนั่งกับแซม โบวส์น่ะ
ว้าว สาวคนใหม่
ผมอยากฟังอเดเลด เมย์ร้องเพลง มากเลยคืนนี้
ใครๆ ก็พูดว่าหล่อนสุดยอดมาก
เสียงร้องเหมือนนกลาร์ก มีคนบอกผม
ฉันก็แทบรอไม่ไหวค่ะ
"เสียงร้องที่สั่นคลอนคนทั้งโลก" เขียนเอาไว้บนโปสเตอร์
หล่อนเป็นคนนิสัยดีอีกด้วย
จริงเหรอคะ
ผมมีนัดสัมภาษณ์หล่อนหลังจบการแสดง
คุณได้ไปหลังเวทีเลยเหรอ
แน่นอน
นี่เป็นโรงโอเปราแห่งใหม่ พวกเขาอยากเป็นข่าว
นี่มันน่าทึ่งจริงๆ
ดูสิ
แม่คะ
หายไปไหนตั้งนาน
เธอต้องไม่เชื่อแน่ว่า ฉันบังเอิญเจอใครที่บาร์
ใครคะ
เฟรซาร์ สเติร์นส์
ใครน่ะ
เฟรซาร์ เพื่อนเก่าสมัยเรียนของฉัน
นิสัยดี เป็นลูกชายของอธิการบดี
เธอน่าจะจำเขาได้
ใช่ ลางๆ
ไม่เอาน่า เฟรซาร์ สเติร์นส์ไง
ชายที่นิสัยดีที่สุดในโลก
ไม่เจอเขาเลยตั้งแต่เรียนจบกัน
ตอนนี้เขาอยู่ที่เวสต์พอยต์แล้ว
เขาสวมเครื่องแบบของเขา
ดูเหมือนทหารจริงๆ
ให้ตาย ฉันคิดถึงก๊วนเพื่อนเก่าจัง
ฉันน่าจะจัดงานรวมรุ่น
ช่วงเวลานั้นมันสุดยอดมาก
เราเคยมีความสุขกันมาก
ตอนนี้คุณก็ยังมีความสุขใช่ไหม
"ลา ทราเวียตา" แปลว่า "คนที่ตกต่ำ"
ใช่ ฉันรู้น่า
- นายรู้เหรอ - ฉันเรียนภาษาอิตาลีที่วิทยาลัยไง
ใช่ แต่นายออกกลางครัน
โอเค ช่างเถอะ
รู้ไหมว่าเวลาคนมาดูโอเปราครั้งแรก ปฏิกิริยาจะสุดโต่งมาก
ถ้าไม่ชอบก็เกลียดไปเลย
ถ้าชอบ ก็จะชอบไปตลอด
ถ้าไม่ชอบ ก็อาจจะซาบซึ้งในภายหลัง
แต่มันจะไม่มีทางเป็น ส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณ
เจ๋ง
ฉันต้องไปชิ้งฉ่อง
นายเพิ่งไปมาเอง
ลาวิเนีย ฉันรู้
เขาจะสวมหมวกตลอดการแสดงเลยไหมเนี่ย
เสียเงินไปเปล่าๆ
เราไม่เห็นเวทีด้วยซ้ำ
คนพวกนี้ช่าง...
ครับ ได้ เชิญเลย
เสแสร้ง
จะเป็นภาษาอิตาลีทั้งหมดเลยไหม
โอ้ พระเจ้า
ภาษาอิตาลี
ฉันอยากดูพวกละครตลกมากกว่า
นั่นสิ
คุณไม่เคยดูโอเปราจริงๆ เหรอ
ใช่ค่ะ เคยแต่ฝันว่าจะมาดู
งั้นผมเดาว่าความฝันของคุณ เป็นจริงแล้ว
ความฝันหลายอย่างของฉัน เป็นจริงตั้งแต่ฉันได้เจอคุณ
- เอมิลี... - แซม ฉันต้องขอบคุณคุณ
ไม่ต้องหรอก ไม่เหลือบ่ากว่าแรง ผมไม่ได้จ่ายค่าที่นั่งด้วยซ้ำ
โอ้ ไม่ค่ะ ไม่ใช่เรื่องนั้น
ไม่ใช่แค่เรื่องนั้น
- ฉันหมายถึงทุกเรื่อง - เอมิลี ได้โปรด...
- ที่คุณมอบให้แก่ฉัน - ขอล่ะ ไม่ได้ลำบากอะไรเลย
แต่มันมีความหมายมาก
คุณเปลี่ยนชีวิตฉัน ก่อนฉันเจอคุณ ฉันไม่ใช่ใครเลย
ตอนนี้...
ตอนนี้กลอนของฉัน จะได้รับการตีพิมพ์
เอมิลี เรามีปัญหา
มีเหรอคะ
ใช่
คุณ...
คุณเขียนจดหมายถึงแมรี่
ใช่ค่ะ
ฉันเขียนไป
ใช่ นั่นไม่ดีเลยนะ
แต่ฉัน... หมายความว่ายังไงคะ
คุณเขียนจดหมายถึงแมรี่ และมันทำให้เธออึดอัดอย่างที่สุด
ต้องบอกว่าเราทั้งคู่
มันทำให้เราทั้งคู่อึดอัด
จดหมายของคุณทำให้แมรี่เสียใจมาก
เธอก็เลยไม่มาที่นี่ในคืนนี้
เธอปฏิเสธที่จะมา เพราะจดหมายคุณ ละเมิดความรู้สึกของเธอ
ฉันไม่เข้าใจ
คุณเขียนสิ่งที่บ้าบอที่สุด ในจดหมายฉบับนั้น
คุณบอกว่าผมเป็นเหมือนดวงอาทิตย์
บอกว่าคุณหนาว ทุกครั้งที่ผมไม่อยู่ด้วย
เหมือนทุกครั้งที่ผมไปจากแอมเฮิร์สต์ ฤดูหนาวก็มาเยือน
ทำไมคุณถึงเขียนอะไรแบบนั้น
เพราะฉันรู้สึกอย่างนั้น
กับชายที่แต่งงานแล้วเนี่ยนะ
เขียนถึงภรรยาเขาเนี่ยนะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอเสียใจ
ฉันแค่อยากแสดง...
- ความขอบคุณ ความชื่นชม... - ใช่ คือ...
ฟังนะ ครั้งนี้คุณทำเกินไป
ฉันขอโทษ
บางครั้งเวลาที่ฉันเขียน... ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้
ผมรู้ นั่นเป็นส่วนหนึ่ง ที่ทำให้คุณเป็นนักเขียนที่ยอดเยี่ยม
แต่คุณต้องได้ยินข่าวลือบ้างสิ
- ข่าวลืออะไรคะ - ไม่เอาน่า คุณเคยได้ยิน
ทุกครั้งที่ผมเลือกสนับสนุน นักเขียนหญิง
จะมีคำซุบซิบนินทาไปทั่วฝั่งอีสโคสต์ ว่าผมมีเจตนาแฝง
และแมรี่ เธอก็ได้ยินข่าวซุบซิบพวกนั้น...
และมันทำให้เธอหม่นหมอง
มันทำให้เธอเจ็บปวด...
แม้เธอจะรู้อยู่แก่ใจว่า ผมรักเดียวใจเดียวเสมอ
ผมพยายามจะพูดให้ชัดเจนที่สุด
ความสนใจที่ผมมีในตัวคุณ
เป็นเรื่องงานล้วนๆ
คุณเข้าใจใช่ไหม
แน่นอนค่ะ
แมรี่คือผู้หญิงคนเดียวบนโลกที่ผมรัก
ผมไม่มีทางทรยศเธอ
แซม อภัยให้ฉันด้วย
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรผิด
ฉันเคารพการแต่งงานของคุณอย่างที่สุด
การที่คุณซื่อสัตย์ต่อภรรยา เป็นสิ่งหนึ่ง
ที่ทำให้คุณเป็นคนดีเหลือเกิน
ฟังนะ ผมรู้ว่ามันดูโรแมนติก...
ที่จะได้ตีพิมพ์กลอนของตัวเอง
โดยเฉพาะหลังจากที่รอมาแสนนาน
แต่คุณต้องจำเอาไว้ เอมิลี
ความโรแมนติก...
มันคือระหว่างตัวคุณเอง
ดูเหมือนงานเลี้ยงของเธอเลย
ขอโทษค่ะ
น่าเบื่อชะมัด
นั่นสิ แต่ให้ตาย ผมไม่รู้ว่า ผมจะทนฟังได้อีกนานแค่ไหน
หล่อนเป็นวัณโรคน่ะ
ชิป ไม่ใช่ที่โอเปรา
ไปๆ ไป
เราเป็นอิสระแล้ว เป็นอิสระแล้ว
โอ้ พระเจ้า มันแย่มากเลย แย่จริงๆ
โอ้ หลุดพ้น มันขยะชัดๆ
มันขยะชัดๆ
ไปจากที่นี่กันเถอะ
- ไชโยๆ - โอ้ พระเจ้า
ขอล่ะ ไปกันเถอะ
ไปกัน
หล่อนเก่งมากจริงๆ เลยนะคะ
หัวใจของฉัน รู้สึกเหมือนจะแยกออกจากกัน
ผมต้องไปแล้ว
อะไรคะ ไปตอนนี้เหรอ
ผมไม่ควรมาเลย
แมรี่ต้องการผม ผมต้องกลับบ้าน
แซม เดี๋ยวก่อน
ฉันเขียนอะไรให้คุณด้วย
เก็บไว้เถอะ
ผ่านกลาร์ก แล้วคุณจะพบเสียงดนตรี
แต่หาแล้วหาเล่า สุดท้ายก็ไม่มี
ช่างหายากยามเช้าในฤดูร้อน เว้นแต่เสียงพิณที่ขับกล่อม
ผ่านกลาร์ก
แล้วคุณจะพบเสียงดนตรี
แต่หาแล้วหาเล่า สุดท้ายก็ไม่มี
ซู...
ช่างหายากยามเช้าในฤดูร้อน
เว้นแต่
เสียงพิณที่ขับกล่อม
เลือดไหลนอง ส่องเห็นอยู่ภายใน
แทงแล้วแทงอีก หาได้มีไม่
การทดลองที่แดงฉาน! โทมัสแคลงใจ!
ทีนี้คุณสงสัยหรือยัง
ว่านกของคุณเป็นของจริงหรือไม่
ผ่านกลาร์ก แล้วคุณจะพบเสียงดนตรี
แต่หาแล้วหาเล่า สุดท้ายก็ไม่มี
ยอดเยี่ยม!
คุณจะไปเรียกรถม้าเหรอ
เปล่า ฉันจะไปหาเฟรซาร์
เขาบอกให้ไปหาอะไรดื่มกัน หลังจบการแสดง
แล้วไงคะ
คุณจะทิ้งฉันไว้ที่นี่เหรอ
เธอนั่งรถม้ากลับไปโรงแรมได้
คนเดียวเนี่ยนะ
หรือกับใครก็ได้ที่เธอต้องการ
(โรงโอเปราบอสตัน บัตรผ่านเข้าหลังเวที)
ขอทางหน่อยครับ โทษที
หาใครอยู่หรือเปล่า
ค่ะ ฉันมาหาอเดเลด เมย์
แหงล่ะ
เธออยู่ในห้องแต่งตัว แต่ผมจะไม่ไปกวนเธอหรอกถ้าผมเป็นคุณ
คุณเป็นใคร เพื่อนเธอเหรอ
เปล่าค่ะ ฉันเป็นนักเขียน
นักเขียนแนวไหน
นักข่าวหนังสือพิมพ์
ฉันมีบัตรนักข่าว
นักข่าวสาวเหรอ เพิ่งเคยได้ยิน
ใช่ค่ะ ฉันทำงานให้ เดอะสปริงฟีลด์รีพับลิกัน
มิน่าคนแมสซาชูเซตส์ ถึงไม่เคยตกเทรนด์เลย
ผมอยากหาอะไรดื่ม
ฉันด้วย
อยากไปดื่มกับเราไหมล่ะ นักข่าวสาว
ใช่ คุณจะได้เขียนเกี่ยวกับเรา เราน่าสนใจนะ
ไม่ค่ะ ฉันควรไปสัมภาษณ์อเดเลด เมย์
อเดเลดไม่ให้ใครสัมภาษณ์
ใครๆ ก็รู้จักหล่อนอยู่แล้ว
ถูกต้อง คืองี้นะ การสัมภาษณ์น่ะ มันเหมาะกับคนจนตรอกอย่างเรา
ดาราที่แท้จริงเขาไม่ออกมาหรอก
ใครน่ะ
คือ...
ฉันเองค่ะ
เข้ามาสิ
ถ้าจะเข้าก็เข้ามา แล้วปิดประตูตามหลังด้วย
คืนนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะตอบคำถาม
ฉันเจ็บคอ ไม่อยากแจกลายเซ็น
ฉันรู้ มันแย่มาก แต่ฉันไม่มีแรง
พวกแฟนๆ ทำให้ฉันเหนื่อย
พวกเขารักฉันมาก จนเหมือนอยากจะฆ่าฉัน
มันน่าเหนื่อยหน่ายมาก คืนนี้ฉันไม่ไหว
ฉันขอโทษที่เข้ามารบกวนค่ะ
ไม่ เธอแค่มาตามหน้าที่
เธอเป็นคนช่วยแต่งตัวใช่ไหมล่ะ ฉันพร้อมจะถอดชุดแล้ว
จริงๆ แล้วฉัน...
ฉันแค่...
ฉันมาที่นี่เพื่อบอกว่า คุณยอดเยี่ยมแค่ไหน
เธอก็เป็นพวกนั้นนี่เอง
ฉันนั่งฟังคุณอยู่คืนนี้
เสียงร้องของคุณ...
ฉันไม่เคยได้ยินอะไรแบบนี้มาก่อน
ช่างไพเราะเสียจนใจฉันเจ็บปวด
ใช่ ใครๆ ก็พูดอย่างนั้น
แต่ฉันหมายความตามนั้นจริงๆ
เสียงคุณทำให้ฉันรู้สึกอะไรๆ อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
จริงเหรอ มันเป็นยังไงล่ะ
อะไรคะ
รู้สึกอะไรๆ น่ะ
คุณต้องรู้สิว่ามันเป็นยังไง
คุณสร้างความรู้สึกเหล่านี้มา ได้อย่างสมบูรณ์
คุณทำใหัฉันรู้สึก เหมือนที่วิโอเล็ตตารู้สึก
มันเป็นแค่การแสดง
ฉันแสดงเป็นวิโอเล็ตตามาหลายรอบ ให้หลับตาแสดงยังได้
เธอเพิ่งเห็นการแสดงที่ตราตรึง แต่ฉันกลับไม่รู้สึกอะไรเลย
นั่งลงสิ ถ้าจะอยู่ต่อ ฉันไม่ชอบให้ใครมายืนค้ำหัว
นั่นเป็นไปไม่ได้ คุณร้องไห้
นั่นเป็นน้ำตาจริงๆ
จริงเหรอ
ฉันไม่รู้อีกแล้วว่าอะไรจริง
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่เมืองอะไร ปารีสหรือว่าโรม
ไม่สำคัญหรอก จะคืนไหนก็เหมือนกัน
มันเบลอไปหมด เหมือนความฝัน
มีคนตกหลุมรักฉันอีก ดื่มเหล้าอีก เสียงปรบมือดังขึ้นอีก
คนตกหลุมรักฉันมากมาย
จนฉันจำไม่หวาดไม่ไหว
ฉันไม่รู้แล้วว่าความจริงคืออะไร
ความจริงคืออะไร
ฉันเป็นใคร
คุณคืออเดเลด เมย์
นักร้องโซปราโนที่เก่งที่สุดในโลก
นั่นไม่ใช่ชื่อจริงของฉัน
เป็นแค่ชื่อในวงการ
ไม่ว่าคุณจะชื่ออะไร คุณเปลี่ยนชีวิตของฉันในคืนนี้
เสียงของคุณ จะตามหลอกหลอนฉันไปตลอดกาล
ไม่มีอะไรที่จีรังหรอก
เธอไม่รู้เหรอ ทูนหัว
เสียงร้องจะหายไป ความทรงจำจะหายไป
มีเกิดและมีดับ
เวลาเดินต่อไป ส่วนเราทุกคน สุดท้ายก็จะถูกลืม
ฉันจะไม่มีวันลืมคุณ
อยากเห็นเวทีไหม
จริงเหรอคะ
มากับฉันสิ
เราไม่ควรขึ้นมาบนเวที ตอนที่ดับไฟแล้ว แต่ฉันไม่สน
มันน่าสนุก
สวยจังเลย
ใช่ ฉันชอบเวลาที่ไม่มีคนอยู่มากกว่า
ไชโย
เอมิลี
สู้เขา เอมิลี
ฉันอยากมีชื่อเสียง
งั้นเหรอ
ใช่ค่ะ ใครจะไม่อยากล่ะ
ทำไมเธอถึงอยากมีชื่อเสียง
เพราะฉันเป็นนักเขียน
และฉันเขียนกลอนเยอะแยะมากมาย แล้วก็เก็บไว้ในลิ้นชัก
มันถูกเก็บอยู่ในมุมมืด ไม่มีแสงส่องถึง
ฉันว่ามันไม่พอ
ใช่ไหมคะ
มันควรมีคนอ่าน ฉันควรเป็นที่...
รู้จัก
ไม่รู้สินะ
ถ้าเธอเป็นที่รู้จัก เธอก็จะอยู่ในที่แจ้ง
ทุกสิ่งที่อยู่ในที่แจ้งจะเน่าสลาย
ไม่ใช่ทุกอย่างหรอก
ทุกอย่างนั่นแหละ
พวกนักวิจารณ์ นาทีหนึ่งก็ชื่นชมเรา แต่แล้วก็ฉุดเราลงเหว
พวกเขาจะเบื่อเรา และพวกเขาจะทำลายเรา
พวกเขาเกลียดเรา เพราะเราทำให้พวกเขารัก
เธอเป็นนางโลม และพวกเขาก็เคยหลงเธอหัวปักหัวปำ
แต่ใครสนกันว่าพวกเขาจะพูดอะไร ใครสนกันว่าคนอื่นจะคิดยังไง
ใช่ไง
ดังนั้นหลบอยู่ในห้องคนเดียว ไม่ต้องมีใครเห็นดีกว่า
คุณทำได้ยังไง
คุณมีความกล้าที่จะร้อง ต่อหน้าคนมากขนาดนี้ได้ยังไง
ฉันแค่แสร้งคิดว่า พวกเขาไม่อยู่ที่นี่
แต่คืนนี้ฉันอยู่ที่นี่
ฉันอยู่ที่นี่
งั้นฉันก็คงร้องเพลงให้เธอฟัง
จริงๆ แล้วเธอต้องการอะไร
ลึกๆ แล้วเธอปรารถนาอะไร
ซู หมายความว่ายังไง
ภายใต้ความเหลวไหลของชื่อเสียง เธอโหยหาอะไร
เธอโหยหาความหมาย
เธอโหยหาความงาม
เธอโหยหาความรัก
ผ่านกลาร์ก
แล้วคุณจะพบเสียงดนตรี
นี่ ขึ้นไปทำอะไรบนนั้น
ลงมาเลย
ลงมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นจะแจ้งตำรวจ
คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นใคร
คำบรรยายไทยโดย ต้องตา สุธรรมรังษี