Tanrım.
Vay canına.
Geldik.
Tarla kuşunu aç
Tamam, çocuklar. Bakalım bu opera çılgınlığı neymiş.
Herkes çok zarif görünüyor. Pelerinimi takmalıydım.
Açlıktan ölüyorum. Sence patlamış mısır var mıdır?
Operada patlamış mısır olmaz, Ship.
Nihayet geldiğimiz için çok heyecanlıyım.
İtalyan prodüksiyonunun tüm incelemelerini okudum.
Çok coşkuluyum.
Neden iddialı kelimeler kullanıyorsun?
Umarım eğlencelidir. Biletlere dünya para verdim.
-Umarım yerlerimiz iyidir. -Bak. Sue ve Austin.
Selam!
Tabii ya. Pelerinini takmış.
-Merhaba. -Vay canına.
İnanılmaz görünüyorsun, Sue.
Hepiniz öylesiniz.
-Lavinia teyzenin evi nasıldı? -Evinde fare var.
Otel nasıldı?
İyiydi.
Bir, iki gece için iyiydi. Daha fazla kalmam.
Evet, zaten daha fazlasına paran da yetmezdi.
Herkes heyecanlı mı?
Açılış gecesinde buradayız.
Tüm Boston baş sopranoyu konuşuyor.
Evet. Muhteşem Adelaide May.
Verdi'yle bizzat çalıştığı İtalya'dan daha yeni gelmiş.
Biliyorsunuzdur aslen Philadelphia'lı.
Amerikalıların çoğu elbette opera söyleyemiyor
ama Adelaide Avrupa'yı sesiyle büyüledi.
İnce do'yla bir eleştirmenin gözlüğünü parçaladığını söylüyorlar.
Hayır!
Bu efsane. Yani efsane olması gerek.
Geldi.
Dickinson'lar.
-Selam. -Operaya hoş geldiniz.
Burada olduğumuz için çok mutluyuz.
Galiba aşağıda tanıdığım birini gördüm.
Bir saniye izin verirseniz.
Çok ani oldu.
Biletlerle ilgili yardımın için çok teşekkürler, Sam.
O locada olacağımız için heyecanlıyız.
Bir dakika.
Biz nerede oturuyoruz?
Orkestra. Arka sıra.
Bize neden loca almadın?
Beni önce bir deliğe tıktın, şimdi de locaya kapatmak istiyorsun.
Orkestra da çok iyi.
Eminim öyledir.
Gel, Edward, arka sırayı bulalım.
Tamam, hadi.
Bizimle geliyor musun, Emily?
Sue'yla konuşmam gerek.
-Arrivederci. -Si. Güle güle. Si. Evet.
Tamam. Gösteriden sonra görüşecek miyiz?
Hayır, Sam, bekle. Gitme.
Konuşmak istediğinizi sanıyordum.
Hayır, pek sayılmaz. Sadece seninle konuşmak istiyorum.
Peki.
Tabii ki.
Şairin, editörüyle görüşmesi gerek.
Peki.
Yalnız gelmedin, değil mi, Sam? Mary nerede?
Gelemedi.
Çok yazık. Onu görmeyi çok istiyordum.
Evet. Şey, kendini iyi hissetmiyordu.
Yine.
Eh, sanırım Emily'nin şansına.
Benim mi?
Evet çünkü böylece Sam'le locasında oturabilirsin.
-Bence bu hiç... -Sam, gelmesi gerek.
İlk kez opera izliyor ve Adelaide May sahne alacak.
Bu fırsat hayatta bir kez gelir.
Özellikle Emily gibi hassas bir sanatçı için.
Sakıncası yoksa seninle oturmak isterim.
Kesinlikle oturmalısın!
Sam, kibarlık et. Seninle oturmasına izin ver.
Aşağıda en arkada oturursa
hiçbir şey göremeyecek.
Unutma, gözlerinde sorun var.
İritis.
Tamam, sanırım koltuğun boş kalmasının bir manası yok.
Gel.
Selam.
Sam Bowles'un yanındaki kim?
Vay, yenisini bulmuş.
Adelaide May'in şarkılarını sabırsızlıkla bekliyorum.
Herkes çok yetenekli olduğunu söylüyor.
Tarla kuşu gibi şakıyor dediler.
Sabırsızlanıyorum.
"Uluslararası sansasyonel şarkıcı." Posterde öyle yazıyordu.
Belli ki kişiliği de çok hoş biri.
Sahi mi?
Gösteriden sonra onunla röportaj yapacağım.
Kulise mi gireceksin?
Tabii ki.
Burası yeni bir opera salonu. Basına ihtiyaçları var.
Bu inanılmaz.
Bak.
Selam, anne.
Neden bu kadar uzun sürdü?
Barda kime rastladığıma inanamazsın.
Kime?
Frazar Stearns'e.
O kim?
Frazar. Okuldan eski arkadaşım.
Harika biri. Üniversite başkanının oğlu.
Onu hatırlarsın.
Evet. Hatırlıyor gibiyim.
Yapma. Frazar Stearns.
Dünyanın en tatlı insanı.
Mezun olduğumuzdan beri onu görmedim.
Şimdi West Point'teymiş.
Üniformasını giymiş.
Gerçek bir askere benziyordu.
Vay be, eski çeteyi özlüyorum.
Belki bir buluşma organize etmeliyim.
Ne günlerdi ama.
Eskiden çok eğlenirdik.
Hâlâ eğleniyorsun. Değil mi?
"La traviata." Yani "gözden düşmüş." demek.
Evet, biliyorum.
-Biliyor muydun? -Üniversitede İtalyanca okudum.
Evet ama üniversite terksin.
Tamam. Neyse.
İlk kez opera izleyenlerin reaksiyonu çok dramatik olur.
Ya severler, ya nefret ederler.
Severlerse her zaman severler.
Sevmezlerse belki kıymetini bilmeyi öğrenirler
ama hiçbir zaman ruhlarının parçası olmaz.
Süper.
İşemem lazım.
Az önce gittin.
Lavinia, farkındayım.
Tüm gösteri boyunca o şapkayı takacak mı?
Kazıklandık.
Göremiyoruz bile.
Tüm bu insanlar çok...
Evet. Güzel. Evet, tabii.
...gösterişçi.
Her şey İtalyanca mı olacak?
Tanrım.
İtalyanca.
Keşke vodvil izleseydik diyorum.
Evet.
Cidden hiç operaya gitmedin mi?
Gitmedim. Sadece rüyamda gördüm.
O zaman rüyaların gerçek oluyor sanırım.
Seninle tanıştıktan sonra bir sürü rüyam gerçek oldu.
-Emily... -Sana teşekkür etmem gerek, Sam.
Hiç gerek yok. Önemli değil. Bu locaya para bile vermedim.
Hayır, onun için değil.
Sadece onun için değil.
-Yani hepsi için. -Emily, lütfen...
-Bana verdiklerin için. -Lütfen, hiç önemli değil.
Çok önemli.
Hayatımı değiştirdin. Seninle tanışmadan önce hiçtim.
Şimdiyse...
Şimdi şiirim yayımlanacak.
Bir sorunumuz var, Emily.
Öyle mi?
Evet.
Sen...
Mary'ye mektup yazmışsın.
Evet.
Yazdım.
Evet. O iyi bir hamle değildi.
Ama ben... Nasıl yani?
Mary'ye mektup yazdın ve bu onu çok rahatsız etti.
İkimiz de etti aslında.
İkimizi de rahatsız etti.
Mektubun Mary'yi çok üzdü.
Bu gece burada olmamasının sebebi o.
Gelmek istemedi çünkü mektubun yüzünden kendini çok kötü hissetti.
Anlamıyorum.
O mektupta çılgınca şeyler yazmışsın.
Güneş gibi olduğumu yazmışsın.
Ben yokken üşüdüğünü yazmışsın.
Ne zaman Amherst'ten gitsem kış geliyor demişsin.
Neden böyle bir şey yazdın?
Çünkü öyle hissediyorum.
Evli bir adam hakkında mı?
Hem de karısına?
Onu üzmek istemedim.
Sadece minnetimi,
-hayranlığımı açıklamaya çalışıyordum... -Pekâlâ...
Dinle, bu defa biraz ileri gittin.
Özür dilerim.
Bazen yazarken kontrolümü kaybediyorum.
Biliyorum. Seni büyük bir yazar yapan şeyin bir kısmı da o.
Ama tüm dedikoduların farkında olmalısın.
-Hangi dedikoduların? -Yapma. Duymuşsundur.
Ne zaman bir kadının sesini destekleyecek olsam
Doğu Kıyısı'ndaki tüm dedikodular başka bir amacım olduğunu sanıyor.
Mary de bu fısıltıları duyuyor...
...ve bunlar onu üzüyor.
İncitiyor...
Ruhunun derinliklerinde ona sadık olduğumu bilse bile.
Kendimi çok net ifade etmeye çalıştım.
Sana gösterdiğim ilgi?
Tamamen profesyonelce.
Bunu anlıyorsun değil mi?
Elbette.
Benim için dünyadaki tek kadın Mary.
Ona asla ihanet etmem.
Lütfen beni bağışla, Sam.
Yanlış bir şey yapmak istemedim.
Evliliğine çok saygım var.
Seni harika bir adam yapan şeylerden biri
karına bu kadar bağlı olman.
Bak, şiirinin yayımlanmasının
romantik olduğunu biliyorum.
Özellikle bu kadar çok bekledikten sonra.
Ama unutmamalısın, Emily,
romantizm...
...seninle kendin arasındadır.
Sizin partilerden birine benziyor.
Özür dilerim.
Bu çok sıkıcı.
Biliyorum ama buna daha ne kadar dayanabilirim, bilmiyorum.
Kız veremli.
Operada olmaz, Ship.
Yürü.
Özgürüz!
Tanrım, berbattı. Berbat.
Özgür-o! Çöp-iyata!
Çöp-iyata!
Gidelim buradan!
-Bravo! -Tanrım.
Lütfen. Gidelim.
Gidelim.
Çok merak uyandırıcı, değil mi?
Kalbim sanki ikiye yarılacak gibi.
Gitmem gerek.
Ne? Hemen mi?
Gelmemeliydim.
Mary'nin bana ihtiyacı var. Gitmeliyim.
Sam, bekle!
Sana bir şey yazdım.
Sende kalsın.
TARLA KUŞUNU AÇ - VE MÜZİĞİ BULACAKSIN -
HAZNELER İÇİNDE, SARILI GÜMÜŞE.
AZ MİKTARDA SAÇILMIŞ YAZ SABAHINA KULAĞINA SAKLANMIŞ ÇALGILAR ESKİDİĞİNDE.
Tarla kuşunu aç
Ve müziği bulacaksın
Hazneler içinde Sarılı Gümüşe
Sue...
Az miktarda saçılmış Yaz sabahına
Kulağına saklanmış
Çalgılar eskidiğinde
Akıntıyı Bırak Bulacaksın aşikâr
Fışkırdıkça durmadan Sana ayrılmış olan
Kızıl Deney! Kuşkucu Thomas!
Şimdi şüphe ediyor musun
Kuşunun doğruluğundan?
Tarla kuşunu aç Ve müziği bulacaksın
Hazneler içinde Sarılı Gümüşe
Bravissimo!
Arabayı çağıracak mısın?
Hayır. Frazar'la buluşacağım.
Gösteriden sonra buluşup bir şey içelim dedi.
Ne yani?
Beni burada mı bırakıyorsun?
Arabayla otele dönebilirsin.
Yalnız mı?
Kiminle istersen.
BOSTON OPERA SALONU KULİS BASIN GİRİŞ KARTI
Yol açın! Pardon.
Birini mi arıyorsunuz?
Evet, Adelaide May'i arıyordum.
Tabii ki.
Soyunma odasında ama yerinizde olsam onu rahatsız etmezdim.
Siz kimsiniz? Arkadaşı mısınız?
Hayır, ben yazarım.
Ne tür bir yazar?
Gazete muhabiri.
Bakın. Basın mensubuyum.
Kadın gazeteci. Hiç duymamıştım.
TheSpringfield Republican'da yazıyorum.
Evet, Massachusetts'te her şeyi yakından takip ediyorlar.
Bir içki istiyorum.
Kim istemiyor?
Gelip bizimle içmek ister misin, kadın gazeteci?
Evet! Bizi yazabilirsin. Çok harikayızdır.
Hayır, Adelaide May'le röportaj yapmalıyım.
Adelaide röportaj vermez.
Herkes onu tanıyor zaten.
Doğru. Röportajlar bizim gibi çaresiz insanlar içindir.
Gerçek yıldızlar saklanabilir.
Kim o?
Ben...
Benim.
Girin.
Geleceksen gel. Kapıyı da hemen kapat.
Bu gece soru sorulacak havamda değilim.
Boğazım acıyor. İmza vermek istemiyorum.
Kötü olduğunu biliyorum ama enerjim yok.
Hayranlarım çok bunaltıyor.
Beni o kadar çok seviyorlar ki sanki öldürecekler.
Hepsi çok yorucu. Bu gece kaldıramam.
Rahatsız ettiğim için üzgünüm.
Hayır, sen işini yapıyorsun.
Sen kostümcü kızsın, değil mi? Soyunmaya hazırım.
Ben aslında...
Sadece...
Ne kadar inanılmaz olduğunuzu söylemeye geldim.
Sen onlardan birisin.
Bu gece seyircilerin arasındaydım.
Şarkılarınız...
Hayatımda hiç öyle bir şey duymamıştım.
O kadar güzeldi ki beni çok duygulandırdı.
Evet, hepsi böyle diyor.
Hayır ama ben ciddiyim.
Sizi dinlemek bana hiç hissetmediğim şeyleri hissettirdi.
Sahi mi? O nasıl bir şey peki?
Ne?
Bir şeyler hissetmek.
Nasıl olduğunu biliyor olmalısın.
Hepsini çok iyi canlandırdınız.
Bana Violetta'nın hissettiklerini hissettirdiniz.
Müthiş bir performanstı.
Violetta'yı o kadar çok oynadım ki sahnede uyanık olmama bile gerek yok.
Sen çok duygusal bir performans izledin ama ben bir şey hissetmedim.
Gel, kalacaksan otur. İnsanların tepemde dikilmesini sevmem.
Bu imkânsız. Ağlıyordunuz.
Onlar gerçek gözyaşlarıydı.
Öyle miydi?
Artık gerçek olan ne bilmiyorum.
Hangi şehirde olduğumuzu bile bilmiyorum. Paris mi? Roma mı?
Fark etmiyor. Her gece aynı.
Sadece bir bulanıklık. Bir rüya.
Bana âşık olan başka biri, başka bir içki, başka alkışlar.
Çok fazla kişi bana âşık oldu.
Sayısını unuttum.
Gerçeklikten koptum.
Gerçeklik nedir?
Ben kimim?
Siz Adelaide May'siniz.
Dünyanın en müthiş sopranosusunuz.
O benim gerçek adım değil.
Sadece sahne adı.
Adınız her neyse bu gece hayatımı değiştirdiniz.
Sesiniz sonsuza dek aklımdan çıkmayacak.
Sonsuzluk diye bir şey yoktur.
Bunu bilmiyor musun, hayatım?
Ses solup gider. Sonra da hatıra.
Bir şeyler moda olur, unutulur.
Zaman geçer ve sonunda hepimiz unutuluruz.
Ben sizi unutmayacağım.
Sahneyi görmek ister misin?
Sahi mi?
Benimle gel.
Karanlıkken sahneye çıkmamamız gerekiyor ama umurumda değil.
Çok eğlenceli.
Çok güzel.
Evet. Burada kimse yokken daha çok seviyorum.
Bravo!
Emily!
Bravo, Emily!
Meşhur olmak istiyorum.
Öyle mi?
Tabii. Herkes istemiyor mu?
Neden meşhur olmak istiyorsun?
Çünkü yazarım.
Bir sürü şiir yazıyorum ve onları bir çekmeceye tıkıyorum.
Orada karanlıkta, hiç ışık olmadan duruyorlar.
Yani bu yeterli değil.
Haksız mıyım?
Onların görülmesi gerekmiyor mu? Benim görülmem...
...gerekmiyor mu?
Bilmiyorum.
Görünürsen ifşa olursun.
İfşa olan her şey bayatlar, bozulur.
Her şey değil.
Evet, her şey.
Eleştirmenler önce seni zirveye koyar sonra bir anda aşağı çekerler.
Senden bıkarlar, seni yok ederler.
Senden nefret ederler çünkü onlara kendini sevdirmişsindir.
Sen bir metressindir ve onları ağına düşürmüşsündür.
Ne dedikleri kimin umurunda? Ne düşündükleri kimin umurunda?
Aynen öyle.
Kimsenin izlemediği bir odada yalnız başına da kalabilirsin.
Nasıl yapıyorsunuz?
Bunca insanın önünde şarkı söyleyecek cesareti nereden buluyordunuz?
Burada olmadıklarını kabul ediyorum.
Ama ben bu gece buradaydım.
Buradaydım.
O zaman demek ki senin için şarkı söylüyormuşum.
Gerçekten istediğin ne?
İçindeki gerçek özlem ne?
Sue. Ne demek istiyorsun?
Bu şöhret saçmalıklarının altında asıl istediğin şey ne?
Anlam arıyorsun.
Güzellik arıyorsun.
Aşk arıyorsun.
Tarla kuşunu aç
Ve müziği bulacaksın
Hey! Burada ne yapıyorsun?
Sahneden in.
Sahneden hemen inmezsen seni şikâyet ederim.
Kim olduğumu bilmiyorsun ki.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher