எழுந்திரு, எமிலி.
ஐயோ.
-சரி. எழுந்திரு, எமிலி. -கஷ்டப்படுத்தாதீங்க.
இன்றைக்கு உனக்கு நல்ல விஷயம் நடக்கும்.
எனக்கு வாழ்க்கையே பிடிக்கல, எனக்கு உண்மையில சாகணும்.
அதை மாற்றத்தான் நாம ஸ்பாவுக்கு போகணும்.
எல்லாரும் துண்டு எடுத்துக்கோங்க, இல்லேன்னா, அதுக்கும் காசு கேப்பாங்க.
இது பைத்தியக்காரத்தனம்.
அந்த கேவலமான இசை நாடகத்துக்கு சொத்தையே எழுதிக் கொடுத்தோம், இப்போ ஒரு
பரிட்சார்த்த சடங்குக்கு இன்னும் பணம் செலவழிக்கப் போறீங்க.
எமிலிக்கு உடம்பு சரியில்ல. அவளால எழுந்திருக்கக் கூட முடியல.
அவளுக்கு தட்டம்மை போட்டிருக்கலாம். அல்லது ஆன்மீக தட்டமை கூட போட்டிருக்கலாம்.
அது என்ன எழவு?
தெரியல, தெரிஞ்சுக்கவும் விரும்பல.
கவலப்படாதீங்க. இன்னைக்கு போய் வந்ததும் எமிலி நல்லாயிடுவா.
பார்த்தீங்களா? லவினியா அத்தையே சொல்லிட்டா.
-அதாவது நாம சக்ராக்கள் பற்றி பேசுறோம்... -இல்ல.
புதுசா கட்டின ரயில் பாதையை விட அவ சிறப்பா திரும்ப வருவா.
எனக்கேத்த மாதிரி சொல்ல முயற்சிக்காத.
சூ.
எங்களோட வரியா?
நல்ல வழக்கத்தை பற்றி ஒரு புத்தகத்தை படிச்சேன்.
ரொம்ப சுவாரஸ்மான புத்தகம் போல.
மாமியார் நீர் சிகிச்சைக்குக் கூப்பிட்டா, மறுக்காம போகணும்னு
அதுல போட்டிருந்திச்சு.
-சரியாச் சொன்ன. -நல்ல வேளை.
உன் கிட்ட பேச துடிச்சிட்டிருக்கேன்.
-நாம கொஞ்சம் தனியா பேசணும், சரியா? -கண்டிப்பா.
சரி.
ஆனால், எமிலி, இன்றைக்கு ஆசுவாசமா இருக்கும்னு நம்புறேன்.
மனபாரத்தையும், அழுத்தத்தையும் குறைக்க ஒரு வாய்ப்பு.
இசை நாடகம் முடிஞ்சதிலிருந்து உன்னை பார்க்கல. உன்கிட்ட பேசணும்.
எல்லாரும் தேவையானதை எடுத்தாச்சா?
டிக்ஞ்சர்? தேவையான எண்ணெய்? ஒரு புது கண்ணோட்டம்?
-என் மோசமான மனபாங்கை மட்டுமே எடுத்திருக்கேன். -எமிலி
ஐயோ. அந்த நாய்!
-என்ன? -என்னாச்சு?
-என்ன பிரச்சினை? என்னாச்சு? -என்னோட சக்திவாய்ந்த படிகத்தை காணோம்.
-கடைசியா எங்க பார்த்த? -சாமி படத்துக்கிட்ட.
அது எப்படி இருக்கும்?
அதான், கருப்பா இருக்கும்.
தீய சக்தியிலிருந்து என்னை பாதுகாக்க முயற்சிக்கிறேன்.
எனக்கு சோர்வா இருக்கு. கடவுளே.
அப்பா, அந்த தீய சக்தியை என்கிட்ட இருந்து தள்ளி வைங்க.
அட, பரவாயில்ல, என்கிட்ட கூடுதலா ஒன்னு இருக்கு.
சரி, எல்லாரும். நாம கிளம்பலாம்.
போய் வாங்க.
-இது நமக்கு அதிகம்னு உனக்கு தெரியும். -எட்வர்ட், உங்க மகளுக்கு உடம்பு சரியில்ல.
அவள் குணம் அடையுறதுக்கு ஒரு இடம் தான் இருக்கு.
ஆராக்கியத்துக்கு என்ன விலைனாலும் கொடுக்கலாம்.
இது மண்ணுதானா?
நித்தியம் - இப்பொழுதுகளின் தொகுப்பு
நம் உடல் பாகங்களை தண்ணீர்ல
ஊற வச்சு, நோய்களை குணமாக்குற வழக்கத்தை
நீர் சிகிச்சைன்னு சொல்லலாம்.
சூ! சூ!
எமிலி. உன் லவினியா அத்தை சொல்றதை கவனி.
அவங்க உலகம் முழுசும் சுற்றி வந்து மாய ரகசியங்களை கொண்டு வந்திருக்காங்க.
ஆமா, பெண்களே.
எல்லா பழமையான நாகரீகங்களிலேயும் பயன்படுத்திய விஷயத்தை நாம் செய்ய போறோம்.
எகிப்து, கிரேக்கம், ரோமாபுரி.
மக்கள் அதை “மாற்று” என்று சொல்வாங்க.
அது வேலை செஞ்சா போதும், நான் எந்த மாற்றையும் ஏத்துக்குவேன்.
நான் ஒத்துக்கிறேன்.
கண்டிப்பா மருத்துவர்கள் ஒத்துக்கமாட்டாங்க. ஆனால் அவங்களுக்கு என்ன தெரியும்?
கொஞ்சம் தான்.
எழுதி வச்சிக்கோ, இந்த நீர் சிகிச்சை முடியும் போது
நீங்க உடல்நலக்குறைவுள்ள, நோய்வாய்ப்பட்ட,
அதே பெண்களா இருக்க மாட்டீங்க.
ஒரு வேளை நான் அப்படிதான்னா?
எமிலி, போதும்.
உனக்காக தான் இங்க வந்திருக்கோம், தெரியுதா? உனக்கு தான் பிரச்சினை இருக்கு.
இல்லை சகோதரி, நம்ம எல்லாருக்கும் பிரச்சினை இருக்கு. பிரச்சினை திசுக்கள்ல இருக்கு.
ஐயோ, கடவுளே. இங்க ரொம்ப சூடா இருக்கு.
நாம பாதியில போக முடியாது. இதுக்கு ரொம்ப காசு.
அட, சூட்டை ஆனுபவி. அந்த ஓட்டத்திலேயே போ.
இந்த நீர் உன்னை குணப்படுத்தட்டும்.
உன்னோட சக்தியின் எல்லைகளை ஒழுக விடாதே.
அப்படி செஞ்சா என்ன ஆகும்?
என் அன்பு வின்னியே.
சக்தி ஒழுகினா, எது வேணா நடக்கலாம். ஆரோக்கியமற்ற உறவுகள்ல ஆரம்பிச்சு,
ருசிக்கிற உணவு சாப்பிட தூண்டுற வரைக்கும்.
ஓ, நல்லது.
சூ.
என்ன?
நாம வெளியே போய் பேசலாம்.
நாம ஓய்வெடுக்கப் போறோம்னு நினைச்சேன்.
நாம பேசிட்டே ஓய்வெடுப்போம்.
ஆனால் நீ ஓய்வெடுக்க விட மாட்டேன்னு தோணுது.
-வா. -ஞாபகம் இருக்கட்டும், தண்ணீர் மருந்தாகும்.
உண்மை பாதுகாக்கும்.
இப்ப ரொம்ப நல்லா இருக்கு. அதனால...
நீ எங்க போற? இன்னும் 17 நிமிஷத்துக்கு பணம் கட்டியிருக்கோம்.
இல்ல, உடல் சிகிச்சையாளரை பார்க்க போகலாம்னு நினைச்சேன்.
அவளை பற்றி நல்லவிதமா கேட்டிருக்கேன். அவ நிலா சம்பந்தமா ஏதோ செய்வா.
ஆமா. எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்.
இங்க நேரம் செலவழிக்க கவனமா ஒரு அட்டவணையை தயார் பண்ணேன். பரவாயில்ல.
உனக்குப் பிடிச்சதை போய் பண்ணு.
சரி, நாம குளத்தில சந்திக்கலாம்.
ரொம்ப கெட்ட சக்தி.
அடுத்த அமர்வு!
என்னன்னா, நான் எல்லாத்தையும் சொதப்பிட்டேன்.
அவரோட மனைவிக்கு நான் கடிதம் எழுதியிருக்கக் கூடாது.
அப்புறம் இசை நாடகத்தில அவர் கூட பால்கனியில உட்கார்ந்திருக்கக் கூடாது.
இப்போ சாம் என் கவிதையை பிரசுரிக்கப் போறதில்ல. எல்லாம் முடிஞ்சது.
எமிலி, அவர் கண்டிப்பா பிரசுரிப்பார்.
நீ எழுத போற எல்லாத்தையும் பிரசுரிப்பார்.
எல்லார் கிட்டேயும் சொல்லிட்டிருக்கார்.
தெரியும், ஆனால் நான் சொதப்பிட்டேன்.
இப்போ என்னை வெறுக்கிறார்.
நான் நம்பல. நீ எல்லாத்தையும் தப்பா பார்க்கிற.
சாம் கண்டிப்பா உன் கவிதைகளை பிரசுரிப்பார்.
சூ, ரொம்ப வாரங்கள் ஆச்சு.
நான் தினமும் செய்தித்தாளை பார்க்கிறேன். என் கவிதை வரல.
நான் உற்சாகமான புது முகம்னு நினைச்சா அவர் எதுக்காக காத்திருக்கணும்?
அவர் அப்படி நினைக்கல.
என்னை இசை நாடகத்தில விட்டுவிட்டு போனார். என் கவிதைகளை குப்பையில போட்டிருப்பார்.
திரும்புங்க.
எமிலி, உன் பதட்டம் இயற்கையானது.
இது உனக்கும் உன் பணி வாழ்க்கைக்கும் பெரிய படி.
நீ குழம்பிக்கிட்டு உணர்ச்சிவசப்படுற.
ஆனால் அது நல்லது.
எல்லாத்தையும் விட உணர்வுகளை வச்சு என்ன பண்ணணும்னு உனக்குத் தெரியும்.
அதை காகிதத்தில் போடு, அதை பற்றி எழுது.
அதை கலையா மாத்து.
எனக்கு இனியும் என் மேல நம்பிக்கை இல்ல.
பொறு, என்ன?
என்கிட்ட இந்த நம்பிக்கை, வலிமை இருந்திச்சு. இப்ப இல்ல.
அவரை சந்திச்சதிலிருந்து போயிடுச்சு, சூ, சொல்ல கஷ்டம்தான், ஆனால் இது உன் தப்பு.
என் தப்பா?
ஆமா, நீ தான் என்னை இதில தள்ளி விட்ட.
நீ தான் என்னை அவர்கிட்ட அறிமுகப்படுத்தி வச்ச.
என் மனசில புகழ் பற்றிய எண்ணங்களை விதைச்ச.
அவர்கிட்ட என் கவிதைகளை கொடுத்ததுமே எல்லாத்தையும் இழந்துட்டேன்.
எனக்கு இருந்த கலையோட்டம், அது போயிடுச்சு.
எதை பார்த்தாலும் எனக்கு எழுத தோணும்.
ஆனால், திடீர்னு எனக்கு அவரை தவிர வேற எதுவும் முக்கியமா தெரியல.
அவர் என்ன நினைக்கிறார், என்ன உணர்கிறார், இது தான் என்னுள்ள ஓடிட்டிருக்கு.
அவரை பற்றி மட்டும் தான் நினைக்கிறேன்.
வேற எங்கிருந்தோ எனக்கு ஊக்கம் வரும்.
இப்ப அவர்கிட்ட இருந்து மட்டும் தான் வருது.
-ஐயோ. -என்ன?
இங்க நிறைய விஷயம் போயிட்டிருக்கு.
என்ன சொல்றீங்க? எங்க?
உங்க மூளை கொழுந்துவிட்டு எரியுற மாதிரி இருக்கு.
சரிதான்.
ஏதாவது சொல்றியா? எனக்கு பைத்தியம் பிடிக்கிற மாதிரி இருக்கு.
எமிலி, அமைதியா இரு.
நீ எதுவும் செய்யத் தேவையில்ல.
மூச்சை உள்ளிழுத்து, விடுங்க.
நிச்சயமா சொல்றேன், எல்லாம் சரியாயிடும்.
சாம் உன் கவிதைகளை பிரசுரிக்கப் போறார்.
அடுத்து!
சரி.
அடுத்த அமர்வு!
இப்போ இறை அன்பாலயும், இடைவிடா நீராலயும், நாம நம்மையே குணப்படுத்தலாம்.
-அவங்களுக்கு என்ன ஆச்சு? -அது உணர்ச்சியின் வெளிபாடு.
அது ஒரு அழகான சுத்திகரிப்பு அனுபவம்.
நமக்கு அதிர்ஷ்டம் இருந்தா நமக்கும் அது கிடைக்கும்.
நம்ம கீழ் உடலை இறுக பிடிச்சிக்கணும்.
இப்ப நம்ம பிரச்சினைகள் எல்லாத்தையும் வெளியே விடணும்.
கவனம், கவனம், பெண்களே.
இப்போ உள்ளதை நினைங்க, பழசை அல்ல.
எதிர்காலத்தை அல்ல. நித்தியம், எப்படியும், இப்பொழுதுதான்.
நித்தியம் - இப்பொழுதுகளின் தொகுப்பு.
என்னாச்சு? சோகமா இருக்க.
நல்லாதான் இருக்கேன்.
“நல்லா இருக்கேன்னு” நீ எப்பவும் சொல்ல மாட்டியே.
“உலகத்தை தொலைச்சிட்டேன்” அப்படின்னு ஏதாவது தானே சொல்லுவ.
என்னாச்சு சொல்லு.
ஒன்னுமில்ல. ஒன்னும் ஆகல.
என்ன, ஒருத்தன் என் வாழ்க்கையை அழிச்சிட்டிருக்கான்.
-நிறுத்து. -ஆமா. வெறுப்பா இருக்கு.
நீ இந்த மாதிரி விஷயத்தில விழுற ஆளில்லையே.
ஏன் அப்படி தோணுது?
அட, எமிலி. நீ எப்பவும் சுதந்திரமா தான் இருப்ப.
நீ கல்யாண சம்பந்தம் வந்தப்போ நிராகரிச்ச. எவ்வளவு தைரியம் இருக்கணும் அதுக்கு.
அதுக்கு ஆமா சொல்லியிருக்கலாம்னு சில சமயம் தோணுது.
கல்யாணம் ஆகி ஒரு குழந்தையிருந்தா, வாழ்க்கை எளிதா இருந்திருக்கும்.
நீ சொல்லி கேட்டதிலேயே, விசித்திரமான விஷயம் இதுதான்.
உன்னோட எண்ணங்கள் எதிர்மறையா இருக்கிறதால, இந்த நீர் சிகிச்சை உன்னை குணப்படுத்தணும்.
நீ நல்லதா நினைக்கணும்.
நீ வலிமையா இருக்கணும்.
எமிலி?
சொல்லு.
நீ என்னோட ஹீரோ.
தனியா சமாளிக்கிறது கஷ்டமா இருக்கணும்.
அது பழகிடும்.
ஆக, உன் கணவர் இறந்ததால, நீ உயில் எழுத விரும்புற...
ஆமா, எல்லாமே பில்லிக்குப் போகணும்.
சொத்து யாருக்கு என்கிற பிரச்சினை முடிஞ்சது.
இந்த உயிலை நிர்வகிக்க யாரை போட விரும்புற?
இது நீ நம்புற ஒரு ஆளா இருக்கணும், உன்னோட விருப்பங்களை நிறைவேத்துறவங்க, நீ...
அதான், நீ இறந்த பிறகு.
நான் உன்னை நம்புறேன்.
போன வருஷம் நான் கவலைப்பட்ட விஷயத்தை நினைச்சா, வேடிக்கையா இருக்கு.
தெரியும். அப்ப நாம விடலைங்க.
இப்போ நாம இருபது வயசை தாண்டியாச்சு.
என்னோட உயில எழுதிட்டிருக்கோம்.
பெரிய காரியம்.
பெரியவங்களா இருக்கிறது கஷ்டம்.
உனக்கு ஏதாவது ஆச்சுன்னா, பேச்சுக்கு சொல்றேன்,
வில்லியம் பெரியவனா ஆகுறதுக்கு முன்னால...
நீ விரும்பின நிறைய விஷயங்கள் உனக்கு கிடைக்கலைன்னு தெரியும்,
ஆனால்... நீ ஒரு நல்ல அப்பாவா இருப்பேன்னு எனக்கு தெரியும்.
நீ அவனை பார்த்துக்கணும்.
ஜேன், அது எனக்குப் பெருமை.
சரி.
இதை ஒரு முறை பாரு.
நான் இதை இறுதி பண்றதுக்கு முன்னால எதையாவது சேர்க்கணுமான்னு சொல்லு.
அவனை தூக்க விரும்புறியா?
உண்மையாவா?
ஹே, பில்லி.
ஹே
வெளிய என்ன இருக்குன்னு பார்க்கணுமா?
அம்மாவோட குதிரைகள் தெரியுதா?
குதிரை என்ன சத்தம் போடும்னு தெரியுமா?
ஆமா.
எல்லாம் சரியா இருக்கிற மாதிரி தோணுது.
நல்லது.
சரி, நான் விவரங்களை நிரப்பி, இதை பதிவு பண்ணிடுறேன்.
அதோட எல்லாம் முடிஞ்சிடும்.
-இந்தா. -வா, பில்லி.
இந்தா.
-இந்தா. -டாட்டா, பில்லி.
நான் வெளிய வரைக்கும் வரேன்.
ஆஸ்டின்?
நாம ஏற்கனவே முடிவெடுத்தோம்.
அவை சரியான முடிவுகள் தான்னு நினைக்கிறேன்.
ஆமா, கண்டிப்பா.
புத்திக்கு வர வச்சதுக்கு நன்றி.
நான் நினைச்சு அதை...
-என் கூட வெளிய வரேன்னு சொன்ன. -சரி, சரி.
அப்பா!
ரெண்டு பேரும் இங்க என்ன பண்றீங்க?
டிக்கின்சன் வீட்டில அம்மா ஒரு ஆடை கொடுக்க வேண்டியிருந்தது.
நாம அப்பா கூட இருக்கலாமா?
இல்ல, நாம இப்ப வீட்டுக்குப் போகணும்.
ராத்திரி சாப்பிட வீட்டுக்கு வருவீங்களா?
எனக்காக கொஞ்சம் அழகான காட்டுப்பூக்களை பறிச்சிட்டு வரியா?
உங்க அம்மாவுக்கு. போ, போ.
ஆக. எங்க ரெண்டு பேருக்கு தான் நான் சமைச்சிட்டே இருக்கணுமா? இல்ல...
இப்ப ஒரு புது பதிப்பு வரப் போகுது.
நம்ம சந்தாதாரர் எண்ணிக்கை கூடிட்டே இருக்கு. நேரம் நெருங்கிட்டே இருக்கு.
இது பெருசாயிட்டிருக்கு, ஹென்றி. உங்களுக்கு தினமும் கொலை மிரட்டல் வருது.
அதை தென் மாநிலங்களிலிருந்து பாந்தமான கடிதங்கள்னு சொல்லுவேன்.
இது வேடிக்கையான விஷயமில்ல.
நீங்க நம்ம மகளை ஆபத்தில கொண்டு விடுறீங்க.
அவ வாழ்க்கை ஏற்கனவே ஆபத்தில தான் இருக்கு, நாம போராடாம இருந்தா, இன்னும் அதிகமாகும்.
என்ன நம்பு.
எமிலி டிக்கின்சன்?
ஜார்ஜ்?
அட, கடவுளே. நீ இங்க என்ன பண்ற?
நான் ஷிவிட்ஸ் குளியலுக்கு வந்தேன்.
ஊர் ஊரா சுத்தும் போது அதை கத்துக்கிட்டேன்.
பயணத்தில நாம உண்மையிலேயே எல்லா வகையான ஆட்களையும் சந்திப்போம்.
ஐயோ, உன்னை பார்த்ததில ரொம்ப சந்தோஷம்.
எப்படி இருக்க?
நான்...
மன்னிச்சிடு. இங்க கிழக்குக்கரையில என்ன பண்ற?
மேற்கு பக்கம் என்னோட திட்டங்கள் நினைச்ச மாதிரி போகல.
ஆக, நல்லது நடக்கலையா?
-நான் கலிஃபோர்னியாவுக்கு போகவே இல்ல. -ஐயோ.
ஆரிகான் பாதை அவ்வளவு எளிதில்ல, சரியா?
ஒவ்வொரு முறை ஆற்றுக்கு போகும் போதும், வண்டியை பாதுகாத்து அதை மிதக்க விடணும்.
ரொம்ப மெதுவாக போனோம், சாப்பாடு வேற பத்தல.
ஒரு குறிப்பிட இடத்தில வேட்டையாடினா, மிருகங்கள் இல்லாம போயிடுது.
-ரொம்ப கஷ்டம் போல. -ஆமா.
ஆனால் விசித்திரமா, அது வேடிக்கையா இருந்திச்சு.
உன் மனைவி எப்படியிருக்காங்க?
ஓ, எலனா?
ஆமா, பிரின்ஸ்டன் க்ரௌட்களைச் சார்ந்த எலன் மன்டேவில் க்ரௌட்.
துரதிஷ்டவசமா, அவளுக்கு வயிற்றுப்போக்கு வந்திடுச்சு.
அது... அது கொடுமை. அவள் இறந்திட்டாளா, இல்ல...
-இல்ல, இல்ல. -ஓ, நல்லது.
அவ நல்லா இருக்கா, ஆனால் அது சகிக்கல.
வயிற்றுப்போக்கு கொடுமையானது.
எங்களுக்கு கொஞ்சம் இடைவெளி தேவைப்பட்டது.
எப்படியோ, அவ்வளவு தான் என்னைப் பற்றி. உன்னைப் பற்றி சொல்லு.
எமிலி டிக்கின்சனோட எல்லா சாகஸங்களையும் நான் கேட்கணும்.
சொல்றதுக்கு ரொம்ப ஒன்னும் இல்ல.
அட. உன் எழுத்து எப்படி போயிட்டிருக்கு? கடவுளே, அதை வாசிக்க ஆசையா இருக்கு.
“தண்ணீர், தாகத்தால் கற்பிக்கப்படுகிறது, நிலமோ... கடந்து சென்ற சமுத்திரங்களால்.”
ஐயோ, அதை இன்னும் ஞாபகம் வச்சிருக்கியா?
கண்டிப்பா. இந்த இடம் அதை ஞாபகப்படுத்திச்சு.
உன் கவிதைகள் எப்போதும் என் ஞாபகத்துக்கு வரும். அந்த வரிகள், அப்படியே ஒட்டிக்கும்.
என் கவிதைகள் பிரசுரமாக போகுது.
என்ன? அற்புதம்.
அதாவது, பிரசுரமாக வேண்டியது.
அந்த பத்திரிகை ஆசிரியர் என் கவிதைகளை ரொம்ப நாளா வச்சிருக்கார்.
பிரசுரிக்க போறதா சொல்றார், ஆனால் இது வரைக்கும் பண்ணல.
அவன் பைத்தியமா இருப்பான் போல.
அது நானாயிருந்து, என்கிட்ட உன் கவிதை இருந்திருந்தா,
அடுத்த நாளே அது முதல் பக்கத்தில வந்திருக்கும்.
ஆக, நிரந்தரமா திரும்பி வந்திட்டியா?
உறுதியா தெரியல.
எந்த திட்டமும் இல்ல.
போற போக்குல போக வேண்டியது தான். வாழ்க்கை ஒரு பயணம் தானே?
கண்டிப்பா.
ஆனால், இங்க இருக்கும் போது உன்னையும், ஆஸ்டினையும் வந்து பார்க்க விரும்புறேன்.
அப்போ நீ உன் கவிதைகள் கொஞ்சத்தை என்கிட்ட காட்டலாம்.
வாசிக்க முடியாதது வருத்தமாயிருக்கு.
நல்லது.
அல்லது செய்திதாள்ல நான் அதை பார்க்கலாம்.
ஆமா. சரி.
நல்லது. நான் போய் என் கால்களை குளிர் தண்ணீர்ல நனைக்கணும்.
இந்த இடம் உண்மையில என்னை உண்மையை உணர வச்சிருக்கு.
ஹே, ஜார்ஜ்.
சொல்லு.
பாரு, நமக்குள்ள விஷயம் நல்லபடியா முடியல.
நான் இதை சரியா சொல்லாம இருந்திருக்கலாம், ஆனால் என்னை நம்பினதுக்கு நன்றி.
எப்பவும் நம்புவேன்.
எமிலி!
இந்தா. நீ தேய்த்துவிடுற சிகிச்சையை நீ தவற விட்டுட்ட.
அம்மா, உங்க சருமம்.
தெரியும். என் தோல் அப்படிதான்.
மற்றவங்க எல்லாரும் எங்க?
அவங்க கங்கு மேல படுத்திருக்காங்க.
எனக்கு அது பிடிக்கல.
நாம அமைதியான ஏதாவது செய்யலாம்.
எந்த மாதிரி?
“கூட்டுப்புழு மறுபிறப்பு” அப்படின்னு ஒரு சிகிச்சை இருக்கு.
எனக்கு கூட்டுப்புழுக்கள் பிடிக்கும்.
ஐயோ, கடவுளே.
ரொம்ப குளிரா இருக்குது.
இந்த போர்வை ஏன் குளிருது?
எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு.
நீ திரும்ப என் கருவில வந்த மாதிரி இருக்கு.
நீ என்னோட கருவில அரவணைச்சு இருந்தது ஞாபகம் இருக்கா?
இல்ல, மா.
நான் ஒரு கூட்டில இருக்கேன்.
இங்க அரவணைச்ச மாதிரி இருக்கேன், வெளிய வந்தா இப்படி இருக்காது.
இனி எப்பவும் முன்ன போல இருக்க மாட்டேன்.
-எல்லாமே வேற மாதிரி இருக்கும். -அம்மா?
உங்களுக்கு கதகதப்பா இருக்கா?
புரியல. ரெண்டு நொடிக்கு முன்னால போர்வை குளிரா இருந்திச்சு. இப்போ எப்படி சுடுது?
எனக்கும் தான்.
என்னை வெளிய விடு.
-என்ன? -என்னை வெளிய விடு!
அம்மா, என்னால முடியாது. அவங்க வந்து அவிழ்கிற வரைக்கும் காத்திருக்கணும்.
இல்ல, நான் வெளியே வரணும்.
யாராவது அவிழ்த்து விடுங்க.
-எங்கள வெளிய விடுங்க! -அம்மா, பரவாயில்ல.
-எல்லாம் சரியாயிடும். -ஐயோ, கடவுளே, எமிலி.
-எமிலி, என்னால மூச்சு விட முடியல. -அம்மா.
-எமிலி, எப்படி மூச்சு விடுறது? -சரி.
சரி... காப்பாத்துங்க. யாரும் இருக்கீங்களா, ஹலோ!
-ஹலோ! -காப்பாத்துங்க. சாகப் போறோம்.
ஐயோ, கடவுளே. சரி.
-என்ன பண்றீங்க? -என்னால வெளிய வர முடியல.
-வந்திடுச்சு.
எனக்கு இந்த இடம் பிடிக்கல.
லவினியா அத்தை.
எமிலி? என்னாச்சு?
எனக்கு காதல் வந்திருச்சுன்னு நினைக்கிறேன்.
காதலா?
என்னை ஒருத்தர் முழுசா ஆக்கிரமிச்சிட்டார்.
தொற்று போல, என் மேல வந்திட்டார்!
இதுக்கு வேற என்ன அர்த்தம்னு தெரியல, மா. காதல் வந்திருச்சுன்னு நினைக்கிறேன்.
யார் அந்த ஆள்?
வேண்டாம், நீங்க ஒத்துக்க மாட்டீங்க.
சரி...
அது யாராயிருந்தாலும்...
அவர் உன்னை இப்படி தவிக்க விடக்கூடாது.
உன்னை விரும்புறவங்க,
உனக்குத் தகுந்தவங்க, உன்னை தவிக்க விடக் கூடாது.
அது காதல் இல்ல.
பாரு, உன் அப்பாவோட என் திருமண வாழ்க்கை எந்த வகையிலும் கச்சிதமானது கிடையாது.
அவர் என்னைக் கோபப்படுத்தினாலும்,
அவரோட அறையை சுத்தம் பண்ணுவேன்.
எனக்கு சிறந்ததை அவர் கொடுக்கிறார்.
எனக்குத் தேவைன்னா அவர் என் பக்கத்தில வந்து இருப்பார்.
என்னை பார்த்துக்குவார்.
அதே மாதிரி இந்த ஆளை சொல்ல முடியுமா?
கல்யாணம் பற்றி நான் உன்னை ரொம்ப கஷ்டப்படுத்தியிருக்கேன்.
ஆனால் உன்னை இப்படி தவிக்கவிடுறது சரியில்ல.
அதுக்காக நான் உன்னை இந்த உலகத்துக்கு சுமந்து வரல.
ஆமா.
அம்மா?
நீங்க இப்ப சொன்னதை விட இங்குள்ள வேற எதுவும் என்னை நல்லா உணர வைக்கல.
இப்போ குணமடைஞ்ச மாதிரி இருக்கு.
இப்போது உள்ளதை தான் நாம சிறப்பா பண்ண முடியும்.
கடைசி சிகிச்சைக்கான நேரம்!
-நம்ம கடைசி சிகிச்சைக்கான நேரம். -கண்டிப்பா போகணுமா?
நாம ஏற்கனவே பணம் கட்டியாச்சே.
யாருக்குத் தெரியும்? இது வேடிக்கையா இருக்கலாம்.
நான் இப்போ...
நல்லா உணர்கிறேன்.
நானும் தான்.
ஒருவேளை உன்னால இன்றைக்கு எழுத முடியலாம்.
இருக்கலாம்.
வாழ்த்துகள்.
பிறகு சந்திக்கலாம், பெண்ணே.
நித்தியம் - இப்பொழுதுகளின் தொகுப்பு...
இது வேறொரு காலமல்ல...
எல்லையற்ற தன்மை தவிர -
வீட்டிலுள்ள சுதந்திரம் -
கேளுங்க, டிக்கின்சன், இது நல்லபடியா முடியும்.
நானும் நம்புறேன்.
எமிலி, ரொம்ப ஆரோக்கியமா தெரியுற.
இங்க என்ன பண்றீங்க?
சாம் பௌல்ஸ் வியாபாரத்தில உங்க அப்பாவை சேர சொல்லி கேட்டிட்டிருக்கேன்.
கண்டிப்பா, அவரோட பத்திரிகையில முதலீடு செய்யப் போறேன்.
ஒரு பத்திரிகை இல்ல, நண்பரே. ஒரு சாம்ராஜ்யம்.
என்னோட கடந்த முதலீட்டை விட இது நல்லா இருக்கும்னு நம்புறேன்.
இது பத்திரிகைத் துறை. இது தோற்க வாய்ப்பே இல்லை.
என் அலுவலகத்தில ஏதாவது சாப்பிடலாம்.
-இதோ வரேன். -அற்புதம்.
எமிலி.
உன்னை சந்திச்சதில மகிழ்ச்சி.
அப்படியா?
ஆமா. நீ பார்க்க நல்லா இருக்க.
கடைசியா இப்போ கவிதை பற்றி கவலைப்படுறதை நிறுத்த முடிஞ்சது.
என்ன சொல்ற நீ?
என் கவிதை.
நீங்க அதை பிரசுரிக்கப் போவதில்ல, இப்போ சமாதானமாயிட்டேன்.
ம், உனக்கு ஒரு செய்தி வச்சிருக்கேன்.
என்ன?
உன்னோட கவிதை, நாளைய நாளிதழில் முதல் பக்கதில வருது.
நாளை.
எமிலி, நான் சொன்னது கேட்டுச்சா?
நீங்க...
நீங்க அதை பிரசுரிக்கிறீங்களா?
ஆமா. கண்டிப்பா.
நான் சரியான நேரத்துக்குக் காத்திட்டிருந்தேன். அது வந்திடுச்சு.
இது இப்பதான். என்னை நம்பு.
இங்கேயே காத்திருங்க.
வந்திடுறேன்.
என்னோட கவிதைகள் எல்லாத்தையும் கொடுக்கிறேன்.
-எல்லாத்தையுமா? -ஆமா, எல்லாத்தையும்.
நான் எழுதின எல்லாமே.
எடுத்துக்கோங்க.
இது உங்களோடையது.
அருமை.
தமிழ் மொழியாக்கம் மரிய ஜோசப் ஆனந்த் மொராய்ஸ்