Hiç yapılmamış içkiyi tattım -
İnciden yapılmış Maşrapadan -
Frankfort Üzümlerinden değil Ürün vermiş olan
Ne hezeyanlı bir baş dönmesi bu.
AMHERST'TEN MAYIS-ŞARABI -E.DICKINSON
Ölümsüzlük.
Vay anasını.
"Sarhoş oldum havadan – ben – Çapkınıyım çiy damlalarının –
Geziyorum – sonsuz yaz günlerinde – Erimiş Mavinin hanlarında –
Ev sahipleri çevirince sarhoş Arıları Yüksük Otu'nun nektarından –
Kelebekler – İnkâr ettiğinde 'damlaları' –
Ben daha fazla içmeliyim!"
Tamam, şahane.
Gerçekten de harika.
Yani gerçekten bunu anladım.
Çok güzel bir şiir. Kim yazmış?
Emily yazmış, anne.
Kim yazmış?
Emily Dickinson, kızın.
Şiir, bugünkü Springfield Republican'ın ön sayfasında çıktı.
Ve sarhoş olmakla ilgili.
Sarhoş olmakla ilgili değil, Ship.
"Hiç yapılmamış içkiyi tattım." Hadi ama canım.
Doğanın verdiği hoş sarhoşluğu anlatıyor.
Hiçbir alkolün sağlayamayacağı bir zafer bu.
O yüzden bu sarhoş olmakla ilgili değil
kafanın yüce hislerle iyi olmasıyla ilgili.
Peki.
Çok okuyorsun.
Kendimi zorladığım için üzgünüm.
Beni olduğum gibi kabullenmen gerek...
-Hayır, Ship. -...Lavinia.
Birbirimizi kabullenmeliyiz!
-Hayır! -Anlamıyorum.
Emily'nin şiiri. Bu nasıl oldu?
Bu bir kaza mı?
Austin yine yarışmaya mı girdi?
Bu, kasabadaki herkesin eline mi geçti yani?
Sadece kasabadakiler değil.
Springfield Republican'ın 12 binden fazla abonesi var.
Tanrım.
Bu çılgınca. Emily ünlü oldu.
Baban bunu görünce Tanrı yardımcımız olsun.
Sorduğun için sağ ol, ben bugün kahvaltı etmeyeceğim.
Muhtemelen yiyemem. Çok heyecanlıyım.
Hayatımın hayalî gerçek oluyor.
Bu şiir benim tutku projemdi.
Yıllarca uğraştım.
Bugün programım yoğun
ama bir şey sormak isteyen varsa birkaç dakikam var.
Temalarımdan, ölçülerimden bahsederim, sürecimi biraz gösteririm.
Yok mu soru?
Emily nerede?
Sanırım hâlâ uyuyor.
-Buradayım. -Uyuyor mu? Hayır.
Eminim kendisini odasına saklamıştır.
Yerinde olsam öyle yapardım.
Sizin neyiniz var, hey?
Çünkü babası görünce neler olacağını ancak Tanrı bilir.
Babası neyi görünce?
Ne?
Ne saklıyorsunuz?
Kahvaltı ister misin, canım?
Belki çay istersin? Rahatlatıcı çay.
Rahatlamam gerekmiyor. Yeni kalktım.
Neden gazetemi arkanda saklıyorsun?
Ver şunu kadın. Ver.
Lütfen.
Gördün mü? Hiç fena değil.
Bana yine borsa çöktü diyeceksiniz diye korktum.
Bir şiir yazdım, yayımlandı ve gazetenin baş sayfasında çıktı.
Kabullenin!
Bakın dantel perdelerde indirim varmış.
Öyle mi? Ben gazeteye bakarken görmemiştim.
-Çok heyecanlanmayın, Bayan Dickinson. -Bakayım.
"Normal fiyatlardan düşük." diyor. Düşük.
-Perde mi? -Perdelerimiz iyi. Bak.
Gazeteyi öteki odaya götüreyim.
Gazeteyi geri verir misin, lütfen?
"E. Dickinson'dan 'Mayıs-Şarabı'" mı?
Demek benden sakladığınız buydu.
Bunu yaptı demek.
Bu konuda benimle konuşmak isteyen yok mu?
Onu artık durduramayız.
Çok üzgünüm, Edward. Benim suçum.
Onu daha yakından takip etmeliydim.
Aslında çok da fena değil.
"Ev sahipleri çevirince sarhoş Arıları"...
Ben yokmuşum gibi davranmanıza gerek yok. Hey!
Bu aileyi gururlandırabilir.
Tanrım, görünmez miyim ben?
Ben Hiç Kimseyim! Sen kimsin?
Böylece beni kimse göremez, duyamaz, hissedemez.
Maggie!
Beni görebiliyorsun.
Bugün halıları dövmeyi unuttum.
Hadi ama!
Ship, merhaba! Beni görüyor musun?
Artık bunu yapamam, Vinnie.
Ben tutkulu, girişimci bir iş adamıyım
ve bana destek olacak bir eş istiyorum.
Seni duyabiliyorum, Ship.
Seni o eş sanıyordum ama öğrendim ki değilmişsin.
Her ne kadar süper seksi olsan ve seninle yatmaya bayılsam da.
Ne diyorsun... Kediden bahsediyor.
Bu konuda erkekçe davranıp bu işi bitireceğim.
Seni terk ediyorum, Lavinia.
Kendi kendine konuştuğunu hepimiz duyuyoruz, Ship.
-Kendimle konuşmuyordum. -Doğru çünkü ben buradayım.
Senden ayrılıyordum, Lavinia.
Tamam ama çok geç. Çünkü ben senden ayrılıyorum.
-Ne? -Bunu artık yapamam.
Nişanı atıyorum.
-Hey çocuklar. -Evet, tabii.
Saatimi 26 saat sonrasına kuracağım ve yine fikir değiştireceksin.
Bir gün 24 saat, Ship.
Üniversiteden mezun olmadığım için özür dilerim.
Sanırım sana hiç yetemeyeceğim.
-Burada duruyorum... -Öz güvensizsin, beni yoruyorsun!
-Beni korkutuyorsun. -Ne?
Senin bir sürü modern fikrin var
ve ben sadece geleneksel, normal karım olmanı istiyorum.
Vay canına.
Tamam. Peki, normal değilim.
Tamam mı?
Ben çarpık, cadı, yaratıcı, azgın bir kadınım
ve bunu kabullenemiyorsun.
Beni kabullenemiyorsun!
Neler oluyor?
Buradaki enerji berbat.
Sanırım ruh çağırma seansından hâlâ periliyiz.
Emily gerçek bir hayalet gördü.
Tanrım. Hayalet miyim ben?
Siz Dickinson'lar hepiniz delisiniz.
Nevada'da Lola tarafından kırbaçlanmam
ve erotik örümcek dansını yaparken aklımı kaçırmam daha iyiydi.
Örümcek dansı.
Lavinia, lütfen varlığımı kabul et!
Bir, iki, üç, dört, beş...
-Ya da kabul etme. -...altı, yedi, sekiz.
Bir, iki, üç, dört...
-Kendini sakatlama, Vinnie. -...beş, altı, yedi, sekiz.
Bir, iki, üç.
Lavinia? Vinnie?
Vinnie!
Seni uyarmaya çalıştım.
Neler oluyor?
Beni dinlemedin.
Sen kimsin ve mutfağımda ne arıyorsun?
Ben Hiç Kimseyim! Sen kimsin?
Tamam, bu tekerleme çok şirin ama sen bir hayaletsin.
Ve beni bir tek sen görebildiğine göre ölmüşüm demektir!
Belki uykumda öldüm.
Tamam. Bu harika. Bunu kabullenebilirim.
Acısız olmuş sanırım.
Acaba ailem cesedimi ne zaman bulacak.
Belki şu anda üst katta
çarşafları çekip cesedimi ortaya çıkarmak üzeredirler.
Sen ölmedin, ben de hayalet değilim.
Sahi mi? Ama öyle davranıyorsun.
Bir anda ortaya çıkıp beni rahatsız ediyorsun!
Hayalet değilim. Sadece gizemim.
Gizem mi?
Vay canına. Peki.
Seni çözmem mi gerekiyor?
Deneyebilirsin.
Bu işi çok merak ettirsen de ben almayayım.
Şu anda biraz meşgulüm.
Bu, hayatımın en önemli günü
ve biraz olsun takdir bekliyordum.
Bir iki iltifat falan.
Ama şimdi, tam dikkatlerin merkezinde olmam gerekirken
resmen görünmezim.
Belki durumunun bir artısı vardır.
Ne demek "artısı"?
Görünmezsin. Yani gerçeği öğrenebilirsin.
Gerçeği mi?
İnsanların şiirin hakkındaki düşüncelerini öğrenebilirsin.
Bu iyi bir şey.
Springfield Republican.
Gelin ve gazetenizi alın!
Springfield Republican.
Gelin ve son haberleri alın! Springfield Republican!
Çok teşekkürler. Evet.
İşte şiirim gazetenin ön sayfasında çıktı.
Yazan benim. Emily Dickinson.
Yazılı şeylere desteğiniz için sağ olun. Vay şuna bakın.
Şu şiire bak. Okudun mu?
Evet, okudum. Bir kadın yazmış. Çok cesur olmalı.
Bence çok iyi.
Evet, zeki olduğu anlaşılıyor.
-Teşekkürler. -Ve çok da şehvetli.
-Evet, çok istekli. -Durun. Ne?
Bu kasabada yaşıyor. Onu bulabiliriz.
-Hayır, sorun değil. -Evet, evine gidelim.
Onun evine gidip çalıların arasında mastürbasyon yapalım.
Ben bu şiirin üstüne yapacağım.
Şöhret çirkin olabilir.
Onun adına çok mutluyum. Çok.
Evet. Bu şiiri çok sevdim.
Teşekkür ederim. Bunu duymak çok hoş.
Aptalca olduğunu düşünmüştüm.
İlk olarak kafiyeli, ki ben bunu çok çocukça buluyorum.
Tamam, evet. Bu doğru...
Yani hadi ama. Kafiye mi?
Ondan uzaklaştık sanıyordum. Artık serbest şiir yazmıyor muyuz?
Bence kuralları çiğnemeden önce onlarda ustalaşman gerek.
Onun bir şeyde ustalaştığı yok.
Bunu uykumda bile yazabilirdim ki beni uyutuyor zaten.
Çok sıkıcı.
Ben sıkıcı bulmuyorum.
İşte bu.
Daha ziyade saldırgan buluyorum.
Saldırgan mı? Neden?
Yani saldırgan hiçbir şey söylemiyor ki.
Saldırgan yapan da o zaten. Yani bir tarafı olsun.
Siyasi ol yoksa vaktimizi boşa harcarsın.
Evet, aslında. Beni ikna ettin.
Bu şiir aptalca ve hiç etkilenmedim.
Peki, bu tartışma hoşuma gitti ama...
Hayatlarımıza devam edelim.
Hattie.
-O neydi? -Şöhretin başka bir tadı.
Evet, becerdi.
Evet. Emily yayımlandı.
Bu, hayatımın en kötü günü.
Cidden bayıldım.
-Şu ana çok uygun. -Çok doğru.
Ben de bayıldım. Yani anlamadım. O yüzden bayıldım.
Çok derin.
Alkolle ilgili.
Alkol karşıtları çok kızmış diye duydum.
Mektuplar yazacaklar.
Korunmaya ihtiyacı olacak.
Ona bir şey olmaz.
Hey, bunu istemiyor musun?
Bugün var, yarın yok.
Ünlü olmak beklediğin gibi değilmiş, ha?
Ne beklediğimi bilmiyorum ama bu daha beter.
Hadi ama. O kadar kötü değil.
Söyledikleri doğru olsa da olmasa da
herkes benim hakkımda konuşabiliyor mu yani?
Sanırım olana kadar nasıl olduğunu bilemiyorsun.
Şöhret... Sanırım ölüm gibi.
Ama ben ölmedim, değil mi?
Hayır. Sadece.
Görünmez oldun.
Güzel şeylerin birçoğu görünmezdir.
Ne demek o?
İçimize çektiğimiz hava.
Esen rüzgâr. Sevgi.
Ne dediğini anladım.
Dünya görünmez şeylerle döner, Emily Dickinson.
Aslında...
...haklısın.
Güzel bir parfüm gibiyim.
Bir şarkının notaları.
Yaz sonunda kapıldığın o his.
Görünmez olmak...
...güçtür.
Arkadaşım Ben burada gömülü.
Onu özlüyorsun.
Evet. Özlüyorum.
Ama bu durduğum yerde o görünmez gibi.
Mezar taşında ne yazıyor?
Mezar taşım yok.
Ama adın var.
-Var mı? -Olması lazım.
Seni bir yerden tanıyorum. Tanıyorum.
Yani içinde bir yerlerde kim olduğunu bilmen gerek.
Hatırlamıyorum.
Neden?
Şey hariç her şeyi unutuyorum...
Ne hariç?
Bir ışık parlaması var.
Kör edici bir acı.
Çok büyük, korkunç bir savaş var.
Her yerde erkekler var. Genç erkekler.
Bağırıyorlar.
Ve koku. Metalin baş döndürücü kokusu.
Ve bir patlama...
...beni vuruyor.
Beni ısıtıyor, üşütüyor ve sonra...
...hiçbir şey yok.
Güneyden haber geldi ve haberler iyi.
-Harika! -Evet.
Gazete satışlarımızdan kazandığımız para
John Brown'a ve kampına ulaşmış.
-Harika! -Adamları iyimser.
Biz ve bizim gibiler sayesinde
ihtiyaç duydukları her şeye sahipler.
Yaşasın!
Çok yakında planlarını uygulayacaklar.
Saldıracaklar
ve Amerikan gerçekliği değişecek.
Devrim geliyor.
Geliyor!
Constellation da bunun bir parçası.
Paramız silahlarını almış olabilir ama sözlerimiz onlara güç verdi.
İşte bu!
Herkesin sözleri değil. Hattie.
Bana söyleyeceğin bir şey varsa yüzüme söyleyebilirsin.
Söylüyorum işte. Hayalet hikâyelerinin kimseye faydası yok.
"Hayalet hikâyelerimin" bir alt metni var.
Gotik tarzıyla kadınların tecrübeleri hakkında kritik sorular soruyorum.
En azında burada on yıldır
aynı eski, önemsiz şahsi hikâyemi satmıyorum.
Ben bir kutuyla kaçtım.
Sen bir sokak sihirbazısın.
Vay canına.
İnsanlara kutu içinde kaçtım demeden duramıyorsun.
Anlıyoruz. Herkes anlıyor.
Ben köleliğin tehlikeleriyle ilgili bilgiler paylaşıyorum.
O kadar çok bilgi veriyorsun ki
bu artık kimse için kaçış yolu olamıyor.
Hey, yeter!
Bu doğru.
Bu ufak işleri bırakmalıyız artık.
Bunlardan sıyrılmalıyız.
Yaptığımız işin egoyla ilgisi yok.
Önemli olan kimin en çok dikkat çektiği,
çok para kazandığı ya da manşetlere çıktığı değil.
Biz bunun için savaşmıyoruz.
-Değil mi? -Doğru.
Doğru.
Burada yaptıklarımız onlardan çok daha önemli.
Burada yaptığımız var olma hakkımızı istemek.
Evet.
Yazdıklarımız?
Gazetemiz dünyayı değiştiriyor.
Bu ülkenin tüm kaderini değiştiriyor.
Bugün isimsiz olabiliriz, yarın görünmez olmayacağız.
-İşte bu. -Evet.
-Görünmez olacak mısınız? -Hayır.
Olacak mısın?
-Evet, görünmez olacak mısın? -Hayır.
Doğru.
Henry haklı.
Didişmek yerine kutlama yapmamız gerek.
Âmin.
Tamam. İşte bu.
Abone sayımız tavan yaptı.
Zihin, beden ve ruhun devrimini finanse ediyoruz.
Gelecek nesiller bundan daha iyi bir dünya tanıyacak
çünkü biz başkaldırıyoruz.
Kontrolü ele geçiriyoruz.
Evet!
Sizleri bilmem ama...
...ben dans etmek istiyorum.
Vay. Onu çaldın mı yoksa?
Seksi görüneyim.
Kemanımı getirdim.
Vay be!
Freddie saçmalıklarına döndü.
Tempoyu artır.
Emily yakında burada olacak.
Neyse.
Tanrım, nerede olabilir?
Bu hepimizin beklediği büyük gece ve o ortadan kayboldu.
Austin.
Emily'yi gördün mü?
Bugün değil.
Mutfağa daldım. Orada fazla bir şey yok.
Balo güzeli nerede?
Bakın, millet. Bay Bowles geldi.
Üzgünüm, geciktim.
O nerede?
-Emily mi? Bütün gün kayıptı. -Evet.
Kayıp mı? Hem de bugün mü?
Etrafta süzülerek tüm alkışı toplayacağını sanıyordum.
Selam. Nasılsın?
Güzel bir kopya. Sipariş mi ettin?
Kopya mı? Nasıl yani?
Yani orijinalinin çok iyi kopyası.
Bu orijinali zaten.
Avrupalı bir ustaya ait.
Hayır. Değil.
Bunu yapan adamı tanıyorum.
Çimlerden anlaşılıyor.
Fırça darbeleri yeterince zarif değil.
Buna çok para ödedim.
Siz neden bahsediyorsunuz?
Tablodan.
Bu bir taklit.
Bana orijinali dediler.
Güzel göründüğü sürece orijinal olup olmaması kimin umurunda?
-Müsaadenizle. -Gidemezsin, Austin.
-Kafamı boşaltmam gerek. -Konuklarımız var.
Emily yok ve bu parti onun için verildi.
Onu bulacağım.
Emily!
Burada ne işin var? Gel.
Vay canına, Austin. Beni görebiliyor musun?
Sarhoş musun?
Bilmiyorum. Sen sarhoş musun?
Neden evimize gelmedin?
Çünkü beni zaten kimse göremiyor, Austin. Görünmezim.
Tamam ama ben seni görebiliyorum.
Beni bütün gün tek görebilen sendin.
Acaba bu yayımlanmanın getirdiği garip bir psikoloji mi?
Ben hiç kimseyim, Austin.
Benim için öyle değilsin.
Herif kendi kendine mi konuşuyor?
Evet. O benim patronum.
Olayı ne?
Sakladığım beyaz sırlara inanamazsın.
Şiirimi okudun mu?
Tabii ki.
Seninle gurur duyuyorum.
Öyle mi?
Evet. Cidden.
Sen şu anda hayatımda gurur duyduğum tek şeysin.
Sorun nedir, Austin?
Hiçbir şey. İnan bana.
Şiirin gerçek. Sende gerçek olan bir şey var.
Bende böyle bir şey olsaydı...
Mutlu olurdum.
-Selam, Bay Dickinson. -Austin.
Bak. Arabam geldi.
-N'aber, kızım? -Selam.
Seni muhteşem ve yakın zamanda vefat eden Bay Edgar Allan Poe'yla tanıştırayım.
Evet, o benim. İmza ister misin?
Vay, burada olduğunuza inanamıyorum.
Birkaç yıl önce öldü.
Doğru. Ben bir hayaletim. Edgar Allan Poe'nun hayaleti.
Garip bir biçimde öldüm. Tam bana göre.
Hayır, aşırı alkolden öldün.
Tamam.
Buraya beni görmeye geldin.
Hayranlarımla buluşmaya bayılırım.
En sevdiğin hangisiyse başını salla.
"Kuzgun", "Gammaz Yürek", "Annabel Lee."
Kafanı sallamıyorsun.
"Usher Konağı'nın Çöküşü", "Amontillado Fıçısı"...
Sadece "Kuzgun"u okudum.
Anlaşıldı.
Olabilecek en güzel biçimde söylüyorum
ama arabayla dolaşıp benimle yatacak
hayranlarımı bulacağımızı sanıyordum.
O aslında benim hayranım, kanka.
Evet.
Güzel bir kadının ölümü
hiç tartışmasız dünyanın en şairane konusudur.
Beni Sue'nun evine bırakabilir misin?
Sue kim? Yollu mu?
Sue en iyi arkadaşımdır. Benim için bir parti veriyor.
Bir edebiyat partisi.
Çalışmalarımın onuruna. Aynı zamanda meşhur bir yazarım.
Sahi mi? Yayımcın kim? Wiley ve Putnam mı?
Springfield Republican'da bir şiirim yayımlandı.
Pardon New-York Tribune mu dedin?
Hayır... Springfield...
Ne dediğini duydu.
Sadece kabalık ediyor.
Gazetede bir şiirin çıktı diye kendini bir halt sanıyorsun.
Yani kusura bakma ama
kim olduğunu bilmiyorum ve öğrenebilmem için de çok geç.
Tatlı genç kız sen şöhretin ne olduğunu bile bilmiyorsun.
Tamam ama sadece bir şiir değil.
-Öyle mi? -Editör başkalarını da yayımlayacak.
-Seni kandırmışlar. -Ne?
Şöhret bir bağımlılıktır. Biraz tadını alınca böyle kapılırsın işte.
Sonra başka bir tatmin arayacaksın.
Zengin ya da fakir. Bilindik ya da bilinmedik.
Ama hiç yetmeyecek. Hâlime baksana.
Acayip meşhurum ama acayip ölüyüm de.
Ve Ölüm'ün arabasıyla dolaşarak
bana kendimi sevdirecek bir kadın arıyorum.
Sonsuza dek.
Hey, sonsuza dek değil.
Eninde sonunda buradan ayrılman gerek.
Bana ölüm ilanımı bir daha okur musun?
A, yeter ama.
Kuzenim ve çocuk gelinim Virginia'yı özlüyorum.
Bana ölüm ilanımı o okumalıydı.
Şöhret...
...bir arıdır.
-Ne? -Hoşuma gitti.
Çok sarhoşum.
Seni bırakalım mı?
Hayır.
Hayır, biraz daha dolaşalım.
Kasten gecikmek istiyorum.
Ya sen? Gitmen gereken bir yer var mı?
Hayır, kanka. Yok bir yer.
Sue?
Neredesin?
Ben de oraya gideceğim.
Sözcüklerim.
Sue.
Haklıydın, Sue. Tüm söylediklerinde haklıydın.
İnsanlar tarafından görülmek istiyorum.
Senin beni görmeni istiyorum.
Sue?
Sorun değil. Burada kimse yok.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher.