Hai.
Ini hari yang indah untuk pembaptisan.
Entahlah. Macam ada sesuatu yang tak kena.
Apa maksud awak?
Ia mungkin disebabkan masalah John Brown itu. Entahlah.
Saya ada mimpi ngeri malam tadi.
Saya ingat kita berseronok malam tadi.
Saya gembira kerana hubungan kita dah pulih.
Saya pun sama.
Awak boleh ucap selamat tinggal kepada keluarga awak
kerana kita akan berpindah ke New Orleans.
- Apa? - Kita akan bincang lagi kemudian.
Baguslah awak bantu Jane hari ini,
Dia minta saya jadi bapa pembaptisan anaknya. Dia balu, jadi saya perlu setuju.
Sudah tentu.
Mana Emily?
Tentu di rumah. Dia selalu tak datang ke gereja.
Saya masih belum berjumpa dengannya sejak puisinya diterbitkan.
Dia seolah-olah lari daripada saya.
Yalah...
Saya takkan kacau dia, kalau saya jadi awak.
Tapi...
Saya perlu bercerita dengannya.
Rasanya dia dah tahu.
Itu pun Jane.
- Inilah masanya. - Hai.
Jangan sampai orang terlupa yang awak masih suami saya.
Semua orang di sini pun tahu.
Hai.
Comelnya dia.
Perlahankan sikit.
Api takkan dapat dipadam
Hei, Maggie. Apa khabar?
Macam biasa.
Ia hari Ahad yang tenang.
Hari saya berehat.
Saya tak pernah berehat pada hari Ahad. Hari ini ada berita juga.
Setiap hari pun ada berita.
Aduh, laparnya.
Ada kudapan yang saya boleh makan?
Rasanya ada buah plum di dapur.
Awak ada daging panggang?
Saya akan pergi tengok.
Encik nak tanggalkan kot?
Saya tak lama di sini.
Saya nak makan dulu sebelum menyambung perjalanan.
Saya nak ucap selamat tinggal kepada keluarga Dickinson.
Kebanyakannya tiada di rumah.
Mereka pergi ke gereja untuk upacara pembaptisan.
Tapi ada seorang di rumah.
En. Bowles, kita perlu berbincang.
Peliknya perangai awak. Semuanya okey?
En. Bowles, boleh ikut saya ke ruang tamu?
Saya akan cari sedikit makanan.
Apa masalahnya?
Saya perlu tanya awak sesuatu.
Okey.
Tapi kenapa awak menghadap dinding?
Kerana saya melindungi mata saya.
Mata saya sangat peka
dan ia mungkin buta jika saya pandang awak.
Peliknya.
En. Bowles, awak masih simpan buku-buku puisi saya?
Buku yang saya berikan itu?
Sudah tentu. Ia di dalam beg saya.
Saya akan membacanya lagi di dalam kereta api nanti.
Puisi awak sangat berkualiti. Awak pun tahu.
Ia mengujakan.
Malangnya, saya mahu awak pulangkannya kepada saya.
Apa awak kata?
Saya kata, secara baik...
yang saya mahu awak pulangkan puisi saya.
- Pulangkannya? - Ya.
Serta-merta.
Okey, saya faham.
Saya dah cukup lama menjadi editor awak.
Ini satu lagi permainan awak.
Awak pura-pura tak mahu karya awak diterbitkan.
Awak berlagak mulia. Pura-pura merendah diri.
Menarik, tapi...
awak tak perlu lagi buat begini.
Saya tak main-main.
Okey.
En. Bowles, setelah lama berfikir dan bergelut, saya putuskan
yang saya tak mahu karya saya diterbitkan.
Oleh itu, saya minta...
Tidak, saya mahu awak pulangkan puisi saya.
Emily.
Puisi awak sangat popular.
Awak akan terkenal di seluruh dunia tak lama lagi.
Pembaca suka puisi yang diterbitkan itu dan mereka mahu puisi lain.
Awak tipu.
- Ada orang tak suka. Saya dengar sendiri. - Tidak. Ia lebih hebat daripada itu.
Ia menjengkelkan mereka.
Ia buat mereka berfikir dan mula bertanya.
Ia provokatif dan menimbulkan tindak balas.
Itulah yang kita impikan sebagai seorang penulis.
Emily, percayalah.
Awak akan menjadi penyajak paling terkenal di New England, mungkin juga di Amerika.
Saya cuma nak bantu awak daripada menghalang diri sendiri.
Hanya awak sajalah penghalang saya sekarang.
Aduh, sakitnya hati saya.
Pulangkan puisi saya.
Empayar surat khabar saya semakin berkembang.
Awak boleh jadi sebahagian daripadanya. Awak tak mahu membantu perkembangannya?
Saya pernah ada satu empayar!
Ia di sini.
Tapi awak merampasnya daripada saya.
Awak...
dan Sue.
Jadi, ini disebabkan Sue.
Saya tak tahu apa yang awak maksudkan.
Awak tahu tentang kami, bukan?
Saya dah faham sekarang.
Awak tahu tentang hubungan saya dan Sue dan awak cemburu.
Awak fikir saya cuma mempermainkan awak.
Beri harapan palsu.
Sebenarnya tidak.
Saya berminat dengan karya awak,
dan awak juga patut tumpukan perhatian padanya.
Jangan biar perasaan menghalang kerjaya awak.
Ini selalu berlaku kepada wanita.
Saya perlukan puisi saya.
Tidak, Emily. Awak perlukan saya.
Ramai orang yang takkan pedulikan awak.
Kecuali saya, kerana saya memahami awak.
Awak pelik, lain macam, kurang waras dan aneh,
tapi saya sedar bahawa itulah yang membuahkan hasil karya awak.
Malangnya, dunia tak mempedulikan awak,
tapi saya takkan biarkan.
Tiada siapa mahu lihat karya awak
kalau bukan saya yang menunjukkannya kepada mereka.
Percayalah.
Awak tak ada apa-apa tanpa saya.
Satu hari nanti, awak akan berterima kasih kepada saya.
Saya akan minta sekali lagi,
pulangkan puisi saya.
Tidak.
Berani awak tolak.
Awak berikannya kepada saya, sekarang, ia hak saya.
Awak tak boleh minta semula.
Baiklah.
Kalau begitu, terpaksalah saya merampasnya.
Ia dah terlambat.
Apa?
Saya dah hantar satu puisi ke pejabat.
Ia akan dicetak hari ini.
Maaf.
- Jangan sentuh beg saya! - Saya akan ambil semula!
- Ia milik saya! - Tidak.
Saya dah dapat.
- Pulangkannya. - Awak mahukannya?
- Pulangkannya! - Ambillah sendiri.
Pulangkannya!
Hei!
Jalan cepat!
- Pulangkan puisi saya. - Tidak.
Ya!
Pulangkannya!
Awak jahat!
Saya penyokong wanita!
Hari ini, kita akan meraikan
kelahiran William Wilkinson II
- dan merestui... - Cantiknya dia.
...pegangan agamanya sepanjang hidupnya.
Berhenti!
Ibunya, Jane, ada bersama kita hari ini,
bersama bapa pembaptisannya, Austin Dickinson,
yang akan menggantikan mendiang bapanya, William Wilkinson I.
Tentu seronok kalau kita ada cucu, bukan?
Walaupun ajal telah memisahkan kita,
kepercayaan dan cinta mengikat hubungan kita selamanya.
Walaupun awak tiada pada pandangan mata, William Wilkinson, kami tahu awak di sini.
Tengok apa yang saya dapat.
Saya ambil dari begnya
semasa awak berdua bergaduh.
Maggie.
Terima kasih. Bagaimana awak melakukannya?
Pembantu rumah yang baik pandai bergerak tanpa disedari.
Terima kasih.
Satu puisi yang terjatuh.
KEPADA SUE
Ya Tuhan, berkatilah air ini
dan rahmatilah anak ini.
Austin Dickinson, dengan bersetuju untuk menjadi bapa pembaptisan anak ini,
awak memperakui kasih sayang awak terhadap ibunya, Jane,
dan juga terhadap anak ini.
Awak juga berjanji
yang anak ini akan sentiasa dikasihi selama dia hidup di dunia ini.
Awak setuju menjadi bapa pembaptisannya?
- Ya. - Marilah kita sama-sama berdoa.
Ya Tuhan, berkatilah anak ini dan pastikan dia sentiasa selamat.
Amen.
- Amen. - Amen.
Awak ada hidu bau asap?
Emily.
Jadi, awak dah kenal saya.
Ya.
Awak Frazar Stearns.
Awak kenal saya, jadi awak tahu bagaimana saya akan mati.
Ya.
- Di medan perang. - Di medan perang.
Mengejar keagungan dan kemasyhuran.
Saya tinggalkan rumah,
keluarga saya
dan pergi bertempur.
Ya.
Kemudian, peluru terkena awak...
seperti burung.
Maka, Frazar Stearns perlu meninggal
supaya dia akan terus diingati.
Lebih baik kalau kita Bukan Sesiapa.
Saya faham.
Saya juga takkan ulang kesilapan yang sama.
Ada perang yang awak perlu perangi, Emily Dickinson.
Tapi awak perlu buat secara diam-diam.
Berseorangan.
Tanpa dilihat.
Awak perlu sanjungi diri sendiri tanpa meminta balasan dunia.
Jadilah seseorang yang bukan sesiapa.
Bukan sesiapa yang paling berani dan pintar yang pernah wujud,
Api takkan dapat dipadam -
Walaupun Ia boleh terbakar
Lavinia. Mari, sayang.
Ia boleh terpadam dengan sendirinya -
Abby!
Walaupun malam yang tenang -
Tumpang lalu...
Bagus.
Pergi.
Emily.
Saya mahu berjumpa awak.
Keluar.
Emily.
Kita perlu berbincang.
Saya tak mahu bercakap atau memandang awak.
Malah, saya tak mahu jumpa awak lagi.
Berilah saya peluang untuk menjelaskan segalanya.
Apa yang awak nak jelaskan?
Saya nampak segalanya dengan jelas.
Tidak. Ada sesetengah perkara yang awak tak nampak.
Awak berhak memarahi saya.
Saya bukan mahu minta izin awak.
Saya tahu awak sayangkannya.
Sayangkannya?
Awak yang suruh saya menyayanginya.
Malah, awak paksa saya menyayanginya!
Awak seolah-olah mahu saya jatuh cinta padanya. Tapi kenapa?
Sedangkan awak yang sebenarnya mencintainya selama ini.
Saya tak cintakan dia.
- Sekali pun tak pernah. - Penipu.
- Saya tak pedulikannya. - Jadi, kenapa awak menidurinya?
Dan kenapa...
kenapa awak selalu suruh saya beri puisi saya kepadanya?
Kerana saya tak tahan kesan puisi awak terhadap saya.
Puisi awak terlalu berkesan. Ia seperti ular.
Ia menjalar ke dalam diri saya dan membelit jantung saya.
Ia membelitnya dengan kuat hingga saya tak mampu bernafas.
Ia berkilat, berbisa dan boleh menggigit.
Saya jadi takut, Emily.
Takut kepada awak dan cara awak mencengkam dan meracuni saya.
Selepas saya mengahwini Austin dan kita bersaudara,
hanya kata-kata awak saja yang menghubungkan kita.
Awak banyak menulis dan saya seorang saja yang membacanya.
Saya tak dapat menanganinya.
Saya fikir kalau saya galakkan awak, maka...
Kalau awak galakkan saya, saya tak menyusahkan awak lagi?
Baiklah.
Saya takkan menyusahkan awak lagi, Sue.
Pulanglah ke ruang tamu awak yang mewah dengan baju awak yang cantik,
dan hiduplah dengan jiwa yang kosong
kerana saya takkan mempengaruhi perasaan awak lagi.
Tanpa saya...
Apa?
Tanpa saya,
awak mungkin takkan tahu merasai apa-apa.
Okey.
Tutup pintu sebelum keluar.
Betul cakap awak.
Tentang apa?
Saya hanya merasai sesuatu apabila kita bersama.
"Dia menuturkan katanya seperti Bilah Betapa indahnya ia bersinar"
Saya pertemukan awak dengannya supaya dapat mengelak perasaan itu.
Saya menidurinya kerana saya tak mahu merasai perasaan itu.
Ada terlalu banyak perasaan yang saya mahu elak, Emily.
Perasaan utama yang saya cuba elak...
Apa?
Apa, Sue? Katakannya!
Ialah perasaan cinta saya kepada awak.
Saya tak percaya.
Ia benar.
Ia tak benar.
Segala yang awak katakan kepada saya tak benar!
Awak bukan lagi Sue yang dulu.
Awak kini berbeza dan penuh dengan kepura-puraan.
Saya dah tak kenal awak lagi dan semua kata-kata awak tak benar!
Emily, saya cintakan awak.
Jangan bohong kepada saya!
Saya cintakan awak!
Saya rasa kehadiran awak di pustaka itu kerana awak sentiasa bersama saya.
Saya tak dapat lari daripada awak
kerana satu-satunya perasaan yang saya rasakan ialah cinta saya kepada awak.
Ya.
Anak-anak. Awak berdua tak apa-apa?
Awak berdualah penyebabnya, bukan?
Aduh.
Baiklah...
tiada siapa yang perlu tahu,
Sekarang 1850-an. Banyak benda yang selalu terbakar.
Okey, mari kita pulang.
Duduklah di mana-mana tempat kosong.
Letakkan topi, kot dan jaket di perpustakaan.
Kami sedang menyediakan teh. Ada makanan untuk semua orang.
Saya dah sediakan kotak derma di sana.
Kalau anda boleh menderma, saya amat menghargainya.
Gereja lama itu banyak berjasa kepada kita.
Semoga ia segar dalam ingatan.
Ia akan memakan masa, tapi kita boleh membinanya semula.
Seperti biasa, Amherst akan bersatu
dan kita akan mengatasi nasib malang ini bersama.
- Ya. Bagus. - Benar.
Saya bangga dengan Austin.
Mana isterinya?
Bukankah dia sepatutnya berada di sisi Austin pada masa begini?
Austin, mana Sue?
Mak harap kita tak tertinggal dia di gereja.
Dia mungkin sedang menjalani hidupnya seperti saya menjalani hidup saya.
Perkara mengarut apa yang awak kata tentang kita berpindah ke New Orleans?
Nola, sayang.
Tak kisahlah apa namanya, saya tak mahu pergi ke sana.
Ya, awak akan pergi juga.
Saya dah hantar telegram kepada seorang ejen hartanah di sana, Joseph Lyman.
Joseph Lyman, bekas kekasih saya?
Ya. Saya terlupa yang awak kenal Lyman.
Lyman!
Dia baik. Saya dah hantar semua wang saya.
Dia dah cari rumah untuk kita.
Joseph Lyman jual rumah kepada kita?
Ia agak buruk sebenarnya.
Awak habiskan wang untuk beli rumah buruk di New Orleans
dan awak ingat saya akan tinggalkan segalanya untuk hidup bersama awak?
Ya.
Sekarang abad ke-19. Awak isteri saya.
Semua keputusan di tangan saya.
Awak tak fahamkah apa yang saya beritahu awak
selama ini?
Sayang, Nola sangat hebat. Awak akan menyukainya.
Perang saudara akan meletus. Saya tak mahu berpindah ke Louisiana.
Saya dan keluarga saya akan terpisah.
Saya juga akan menyebelahi pihak yang salah.
Hei, ia taklah begitu teruk.
Sektor perladangannya seperti diperintah para bangsawan...
Perhambaan sangat teruk, Ship.
Saya ingat awak berfikiran terbuka.
Bukan dalam isu ini.
Bolehlah. Ia tentu seronok.
- Awak jadi gadis bangsawan Selatan... - Saya gadis Yankee yang degil.
- Hormat sikit. - Saya tak faham.
Awak mahu saya tinggalkan awak
dan pergi ke Nola dan mengahwini anak pemilik ladang kapas?
Tidak, awak boleh mengahwini saya,
tapi kita perlu tinggal di Amherst dan tak perlu setia kepada satu sama lain.
Aduh...
Lupakan saja.
Lupakan sajalah!
Saya dah terlalu sukakan rumah itu.
Apa... Ship...
Adakah ini satu kesilapan?
Ya.
Sudah tentu.
Dia mahu mengahwini awak, Lavinia.
Sekarang awak akan jadi andartu.
Hari-hari, sama saja.
Ship.
Okey.
- Awak pergilah ke New Orleans. - Nola.
Kahwinilah orang lain.
Beranak pinak dan sebagainya.
Tapi kita berdua tahu...
Ya?
...sayalah gadis paling menarik yang awak pernah cintai.
Gereja kita.
Malangnya gereja kita yang indah itu.
Pn. Dickinson.
Saya bermimpi kejadian ini malam tadi.
Apa?
- Apa maksud awak? - Saya lihat ia terbakar.
Gereja itu terbakar. Saya dapat bayangan.
Ia muncul di fikiran saya.
Saya dah nampak semua ini.
Tidak, ini imaginasi awak saja.
Tidak, saya bermimpinya semalam, kini, ia menjadi kenyataan.
Ia tentu petanda buruk.
Petanda, bayangan.
Awak dah cakap mengarut macam Emily.
Mungkin dia tak segila yang kita sangka.
Ya Tuhan.
ULAR
Si Halus di celah-celah Rumput
Kadangkala menumpang -
Anda mungkin pernah melihatnya, bukan?
Dia tiba-tiba kelihatan
Rumput terbelah bagai Disikat,
Batang bertompok dapat dilihat,
Lantas rumput bersatu di Kaki
Dan terbelah di hadapan sana -
Dia sukakan Paya Berlumpur
Lantai yang terlalu sejuk untuk Jagung -
Namun ketika aku kecil dan Berkaki Ayam
Lebih sekali ia muncul pada Tengah Hari
Kusangka ia Tali Cemeti
Terlerai di bawah Sinar Mentari
Kubongkok dan cuba memegangnya
Ia menggeliang-geliut dan terus hilang -
Beberapa Penghuni Alam
Kami saling mengenali
Bersama mereka aku berkongsi
Perasaan Basa Basi
Namun, belum pernah aku melihat Si Halus ini
Bersendirian atau Berteman
Tanpa Nafas yang tersekat
Dan dalam Ketakutan
Saya boleh mati dengan gembira sekarang.
Mungkin bukan saya.
Saya kasihankan mereka yang dah mati hari ini.
Emily?
Ya?
Apabila saya bersama awak,
saya rasa bersemangat.
Itu saja yang saya perlukan.
Saya cuma mahu buat awak rasa begitu.
Saya menulis untuk awak, Sue.
Saya menulis untuk awak.
Hanya untuk awak.
Itu dah mencukupi.
Saya takkan lagi melepaskan awak.
Terjemahan sari kata oleh Noorsalwati Nordin