Hoi.
Een prachtige dag voor een doop.
Ik weet het niet. Iets klopt er niet. -Wat bedoel je?
Misschien komt het door John Brown. Ik weet het niet.
Ik had vannacht een nachtmerrie. -Maar we hadden juist plezier.
Ik ben blij dat we het hebben goedgemaakt. -Ik ook.
Nu kun je van iedereen afscheid nemen, want we verhuizen naar New Orleans.
Wacht. Wat? -We praten er later wel over.
Het is lief dat je Jane helpt.
Ze vroeg me als peetvader. Omdat ze weduwe is, is het mijn plicht.
Natuurlijk.
Waar is Emily?
Vast thuis. Ze komt zelden naar de kerk.
Ik heb haar niet meer gezien sinds haar gedicht is gepubliceerd.
Alsof ze zich voor me verstopt. -Ja, nou...
Je kunt haar beter met rust laten.
Maar...
...ik wil dingen tegen haar zeggen. -Die weet ze vast al.
Daar is Jane.
Het is zover. -Hoi.
Mensen mogen niet vergeten dat je mijn man bent.
Niemand hier heeft daar illusies over.
Hoi.
Is hij niet lief?
Langzamer.
JE KUNT GEEN VUUR DOVEN
Hé, Maggie. Hoe gaat het?
Je weet wel.
Gewoon een stille zondag. Ik geniet van mijn rustdag.
Ik rust nooit op zondagen. Ook op zondag is er nieuws.
Elke dag van de week.
Ik verga van de honger. Heb je iets voor me?
Er liggen pruimen in de keuken.
Heb je rosbief?
Ik kijk wel even.
Wil je je jas uitdoen? -Nee, ik blijf niet lang.
Ik eet iets en dan ga ik.
Ik wilde afscheid nemen van de Dickinsons.
Die zijn niet hier.
Ze zijn in de kerk voor de doop.
Daar is er één.
Mr Bowles, ik moet je spreken.
Je doet vreemd. Is alles in orde?
Mr Bowles, volg me naar de salon.
Ik regel wat te bikken.
Wat is er?
Ik moet je iets vragen.
Oké. Waarom praat je tegen de muur?
Omdat ik mijn ogen bescherm.
Ze zijn gevoelig. Ik ben bang dat ik blind word als ik naar je kijk.
Vreemd.
Mr Bowles, heb je mijn gedichten nog?
Die ik je heb gegeven? -Ja, natuurlijk. In mijn tas.
Ik wil ze in de trein nog eens doornemen.
Je gedichten zijn eersteklas. Dat weet je. Ze zijn heel sprekend.
Helaas moet ik je verzoeken om ze terug te geven.
Wat zei je?
Ik zei beleefd dat ik mijn gedichten terug wil.
Wil je ze terug? -Ja.
Nu meteen.
Oké, ik snap het.
Ik ben al lang genoeg je redacteur.
Dit is weer zo'n spelletje dat je niet wilt worden gepubliceerd.
Het is valse bescheidenheid.
Schattig, maar je hoeft het echt niet meer te doen.
Ik speel geen spelletje.
Het is heel moeilijk voor me geweest, maar ik heb besloten...
...dat ik niet wil worden gepubliceerd.
Daarom verzoek ik dat...
Nee, ik eis dat je me mijn gedichten teruggeeft.
Emily.
Je gedicht was een succes.
Je zult wereldberoemd worden.
Mensen vonden het geweldig en smeken al om meer.
Je liegt.
Sommigen vonden het niet goed. -Nee, het is beter dan dat.
Het kreeg vat op ze.
Ze dachten erdoor na en stelden vragen.
Het was provocerend. Het lokte reacties uit.
Meer kun je je niet wensen als schrijver. Emily, luister naar me.
Je wordt de grootste dichter in New England, mogelijk Amerika.
Waarom loop je jezelf voor de voeten?
Jij bent het enige wat nu voor mijn voeten loopt.
Au, dat doet pijn. -Geef me mijn gedichten terug.
Mijn krantenrijk breidt zich uit.
Wil je me niet helpen om een rijk op te bouwen?
Ik had een rijk.
Hier.
Jij hebt het van me gestolen.
Jij...
...en Sue.
Dus dit gaat om Sue.
Wat bedoel je daarmee?
Je weet het van ons, hè?
Ik snap het al.
Je weet het van mij en Sue en bent jaloers.
Je dacht dat ik met je flirtte of zoiets.
Dat ik je verleidde.
Nou, dat was niet zo.
Ik had alleen interesse in je werk en daar moet jij je ook op richten.
Laat emoties je carrière niet in de weg staan.
Zo gaat het altijd met vrouwen.
Ik heb mijn gedichten nodig. -Nee, je hebt mij nodig.
Veel mensen hadden je niet eens geholpen.
Maar ik wel, want ik begrijp je.
Je bent vreemd en bizar en ziek en raar...
...maar bij vrouwen komt de kunst daar juist vandaan.
De hele wereld kan je makkelijk negeren, maar dat sta ik niet toe.
Niemand zou je opmerken als ik ze niet jouw kant op wees.
Geloof me.
Zonder mij heb je geen macht.
Op een dag zul je hierop terugkijken en me bedanken.
Ik vraag het nog één keer.
Geef me mijn gedichten terug.
Nee.
Hoe durf je.
Je hebt ze gegeven en nu zijn ze van mij. Je krijgt ze niet terug.
Goed.
Als je ze niet geeft, pak ik ze zelf wel. -Nee, het is te laat.
Wat?
Ik heb er al één naar kantoor gestuurd Het wordt later vandaag gedrukt.
Sorry.
Blijf eraf. -Ik wil ze terug.
Ze zijn van mij. -Nee.
Ik heb ze.
Geef terug. -Wil je ze?
Geef terug. -Pak ze dan.
Geef terug.
Rijden.
Geef mijn gedichten terug. -Nee.
Ja.
Geef ze terug.
Je bent de duivel.
Ik ben een feminist.
Vandaag vieren we...
...de geboorte van William Wilkinson II.
We zegenen hem... -Ze is mooi.
...op zijn weg van geloof.
Stop.
Hier hebben we zijn moeder, Jane...
...en zijn peetvader, Austin Dickinson...
...die wijlen William Wilkinson I vervangt.
Zou een kleinkind niet leuk zijn?
Hoewel de dood ons fysiek heeft gescheiden...
...hebben geloof en liefde ons voorgoed verbonden.
Hoewel we je niet kunnen zien, weten we dat je er bent.
Kijk wat ik heb.
Ik heb ze uit zijn tas gepakt terwijl jullie stonden te bekvechten.
Maggie.
Bedankt. Hoe is je dat gelukt?
Een goede hulp is onzichtbaar.
Bedankt.
Er viel er één uit.
VOOR SUE
Heer, heilig dit water...
...en geef dit kind Uw volledige genade.
Austin Dickinson, door peetvader te zijn...
...erken je je liefde voor zijn moeder, Jane...
...en je liefde voor het kind zelf.
Je verplicht je ertoe dat dit kind in deze wereld nooit onbemind zal zijn.
Aanvaard je je rol als peetvader van dit kind?
Ja. -Dan laat ons bidden.
Heer, zegen dit kind en bescherm hem.
Amen.
Ruik je rook?
Emily.
Dus je weet wie ik ben.
Ja.
Ja, je bent Frazar Stearns.
Je weet wie ik ben en hoe ik sterf.
Ja.
In de oorlog.
Ik zal glorie en roem zoeken.
Ik zal mijn huis...
...en familie verlaten om te gaan vechten.
Ja.
Dan zal de kogel je raken...
...als een vogel.
Zo zal Frazar Stearns sterven...
...en worden herinnerd.
Niemand zijn was beter geweest.
Ik snap het.
Ik zal niet dezelfde fout maken.
Je hebt je eigen oorlogen.
Je moet ze in het geheim uitvechten.
Alleen.
Ongezien.
Je moet jezelf alle glorie geven en niets van de wereld vragen.
Je moet een niemand zijn.
De dapperste, briljantste niemand ooit.
Je kunt geen vuur doven.
Iets wat kan ontbranden...
Lavinia. Kom, lieverd.
...kan branden zonder waaier...
Abby. -...zelfs in de kalmste nacht.
Pardon.
Kom mee.
Ga weg.
Emily.
Ik wilde je zien.
Ga weg.
Emily.
We moeten praten.
Ik wil niet met je praten of je aankijken. Ik wil je zelfs nooit meer zien.
Geef me een kans om het uit te leggen. -Wat valt er uit te leggen?
Ik zie alles heel duidelijk.
Nee, er zijn dingen die je niet kunt zien.
Je hebt het recht om boos op me te zijn. -Ik vraag niet om je toestemming.
Ik weet dat je om hem gaf.
Om hem gaf?
Jij zette me daartoe aan.
Je dwong me er bijna toe.
Alsof je wilde dat ik verliefd op hem werd. Waarom?
Jij was juist degene die van hem hield.
Ik heb nooit van hem gehouden. -Leugenaar.
Ik geef niets om die man. -Waarom had je dan seks met hem?
En waarom wilde je dat ik hem mijn gedichten zou geven?
Ik kon niet tegen de gevoelens die je gedichten opriepen.
Je gedichten zijn te krachtig. Het zijn net slangen.
Ze glibberen in me en kronkelen om mijn hart...
...en knijpen tot ik geen adem meer krijg.
Ze zijn glinsterend en giftig en ze bijten.
Ik werd bang, Emily.
Van jou, van hoe je me pakt, van hoe je me vergiftigt.
Toen ik met Austin trouwde en we zussen werden...
...waren je woorden de enige band tussen ons.
Je begon veel te schrijven en ik was de enige die er iets van zag.
Ik voelde me overweldigd.
Dus ik dacht dat als ik je een zetje gaf...
Dat ik jouw probleem niet meer zou zijn?
Nou, raad eens?
Ik ben je probleem niet meer.
Ga terug naar je perfecte salon met je chique jurken...
...en wees zo leeg als je wilt zijn.
Ik zal je nooit meer iets laten voelen.
En zonder mij...
Wat?
Zonder mij...
...heb je vast niet eens gevoelens.
Doe de deur dicht.
Je hebt gelijk.
Waarover?
Ik voel alleen dingen als ik bij jou ben.
'Haar mooie woorden sneden als glinsterende messen.'
Ik duwde je naar hem omdat ik wilde ontsnappen aan wat ik voelde.
Ik had seks met hem omdat ik het niet wilde voelen.
Er is zoveel wat ik niet wil voelen, Emily.
Wat ik vooral niet wil voelen...
Is wat?
Zeg op, Sue.
Dat ik van je hou.
Ik geloof je niet.
Het is waar.
Het is niet waar.
Niets wat je tegen me zegt, is waar.
Je bent Sue niet eens meer.
Je bent een nieuwe persoon. Je bent nep.
Ik herken je niet. Alles wat je zegt, is een leugen.
Emily, ik hou van je.
Lieg niet tegen me.
Ik hou van je.
Ik voelde je in de bibliotheek, want je bent altijd bij me.
Ik kan niet ontsnappen...
...want het enige ware wat ik ooit zal voelen, is mijn liefde voor jou.
Meisjes. Zijn jullie in orde?
Zijn jullie verantwoordelijk?
Jakkes.
Nou...
Niemand hoeft dit te weten.
In de jaren 1850 branden er continu dingen af.
We gaan naar huis.
Ga zitten waar je kunt.
Hoeden en jassen in de bibliotheek.
Er is thee en genoeg eten voor iedereen.
En daar staat een doos voor donaties.
Het zou fijn zijn als je iets kunt geven.
Die oude kerk heeft ons goed gediend.
Gezegend zij de herinnering.
Het duurt even, maar we bouwen hem opnieuw op.
Amherst zal samenkomen zoals altijd.
We komen dit grote ongeluk te boven.
Ja. Goed gezegd. -Inderdaad.
Ik ben trots op onze zoon. -Waar is zijn vrouw?
Hoort ze op zo'n moment niet aan zijn zij te staan?
Austin, waar is Sue?
Hopelijk brandt ze niet in de kerk.
Zij leeft haar leven zoals ik het mijne leef.
Waar komt dat krankzinnige idee vandaan dat we naar New Orleans verhuizen?
Nola, schat.
De naam doet er niet toe. Ik ga niet.
Jawel.
Ik heb een makelaar daar, Joseph Lyman, een telegram gestuurd.
Joseph Lyman, mijn ex?
Ja. Ik was vergeten dat je Lyman kent.
Lyman. Geweldige gast. Ik heb al mijn geld overgemaakt.
Hij heeft een huis voor ons gekocht. -Joseph Lyman?
Het is eerder een hut.
Je hebt een hut gekocht in New Orleans en verwacht dat ik zomaar met je meega?
Ja.
Het is de 19e eeuw. Jij bent mijn vrouw. Ik beslis.
Heb je wel geluisterd naar iets wat ik tegen je hebt gezegd?
Je vindt Nola vast geweldig.
Er komt een burgeroorlog. Ik ga niet naar Louisiana.
Dan zie ik mijn familie niet en sta ik aan de verkeerde kant van de geschiedenis.
Het zuiden is niet slecht.
Het plantagesysteem is eerder een aristocratie...
Slavernij is slecht, Ship.
Ik dacht dat je ruimdenkend was.
Niet in dit geval.
Kom op. Het wordt leuk.
Jij als zuiderse schoonheid... -Ik ben een noordelijke heks.
Respecteer dat. -Ik snap het niet.
Moet ik je achterlaten en in Nola met de dochter van een katoenkoning trouwen?
Nee, je kunt met mij trouwen.
Maar we blijven in Amherst en houden het los en niet-exclusief.
O, jee.
Laat maar.
Laat ook maar.
Ik zit al veel te diep in die hut.
Wat... Ship...
Maak ik een fout?
Ja.
Absoluut.
Hij wilde met je trouwen.
Nu word je een oude vrijster.
Dezelfde schapen, andere dag.
Ship.
Ga naar New Orleans. -Nola.
Trouw met een ander.
Krijg kinderen en zo.
Maar we weten allebei...
Ja?
...dat je nooit meer van zo'n interessant meisje zult houden.
Onze kerk.
Onze arme, mooie kerk.
Mrs Dickinson.
Dat had ik gedroomd.
Wat?
Wat zeg je? -Ik zag dit gebeuren.
De brandende kerk. Ik had een visioen.
Ik heb het eerder gezien.
Nee, je beeldt het je in.
Nee, ik heb het gedroomd en nu is het echt.
Vast een vreselijk voorteken.
Al die onzin over voortekens en visioenen. Je klinkt net zo gek als Emily.
Misschien is ze niet zo gek als we dachten.
O, mijn god.
DE SLANG
Een smalle jongen in het gras rijdt af en toe.
Heb je hem misschien ontmoet?
Hij valt meteen op.
Het gras wordt gescheiden. Je ziet een gevlekte schacht.
Dan sluit het zich aan je voeten...
...en opent verderop.
Hij houdt van het moeras.
Een grond te koel voor mais.
Maar toen ik als jongen rondliep op blote voeten...
...dacht ik dat ik een zweep zag die in de zon uiteenviel.
Toen ik hem wilde pakken...
...kronkelde hij en was weg.
Voor enige natuurmensen die ik ken en zij kennen mij...
...voel ik een overgave van vriendelijkheid.
Maar ik heb die jongen nooit ontmoet, in gezelschap of alleen...
...zonder een benauwd gevoel en een diepe leegte.
Ik kan nu gelukkig sterven.
Ik niet. Vandaag heb ik medelijden met de doden.
Emily?
Als ik bij je ben...
...voel ik me levend.
Meer heb ik niet nodig. Meer heb ik nooit nodig gehad.
Ik wil je dat gevoel geven.
Ik schrijf voor jou, mijn Sue.
Ik schrijf voor jou.
Voor jou alleen.
Dat is genoeg.
Ik laat je nooit meer gaan.
Ondertiteld door: Maaike van der Heijden