[διαβάζει ψιθυριστά]
ΓΟΥΟΛΝΤΕΝ
Ή Η ΖΩΗ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΟΥ ΧΕΝΡΙ ΝΤ. ΘΟΡΩ
[αναστενάζει]
Εις το όνομα της Μέλισσας -
Και της Πεταλούδας -
Και της Αύρας -
Αμήν!
[αναστενάζει]
Σε βρήκα.
Φύγε, σε παρακαλώ.
Μα μόλις ήρθα.
Προσπαθώ να μείνω μόνη.
Θες μια ρουφηξιά;
Καλά.
Τι διαβάζεις;
Το Γουόλντεν.
Του Θορώ. Το έχεις διαβάσει;
Δεν το τελείωσα.
Το θεωρώ υπέροχο.
Μια ζωή απόλυτης απομόνωσης, μόνος μέσα στη φύση.
[αναστενάζει] Έτσι θέλω να ζήσω.
Γιατί;
Έτσι. Η ερημιά είναι...
ειλικρινής.
Αξιόπιστη.
Ενώ οι άνθρωποι μόνο σε πληγώνουν.
Πες μου ποιος σε πλήγωσε.
Η Σου.
Α...
Είσαι λυπημένη που πήγε στη Βοστόνη;
Δεν θέλω να το συζητήσω.
Έγραψε στον Όστιν και δεν απάντησε σε μένα.
Θα τα ξαναβρείτε.
Τζορτζ, αν δεν σε πειράζει, θα ήθελα να μείνω μόνη για λίγο.
Να είμαι με το δέντρο μου.
[η Έμιλι αναστενάζει]
Μάλλον δεν ενοχλώ μόνο εγώ την ηρεμία σου.
...η άλλη γραμμή θα περάσει από δω.
[Έμιλι] Τι κάνουν εδώ;
Θα είναι τοπογράφοι.
Για τον σιδηρόδρομο.
Αύριο ξεκινά η κατασκευή.
Το ξέρω, αλλά δεν γίνεται να τον φτιάξουν στο δάσος μας.
Είναι ιδιωτικός χώρος.
Ίσως τους έδωσε άδεια ο μπαμπάς σου.
ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ
ΜΟΝΗ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ
Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Ορίστε; Ποιο;
Να αφήσεις να καταστρέψουν το δάσος μας.
Πώς μπαίνεις έτσι στο γραφείο μου; Δεν χτυπάς;
Συγγνώμη, μα είναι επείγον.
Είναι εκεί έξω και ξεκινούν.
Μα και βέβαια.
Αύριο είναι η πρώτη μέρα κατασκευής του σιδηροδρόμου Άμερστ Μπέλκερταουν.
Θα είσαι ενθουσιασμένη. Οι κόρες μου έχουν ξετρελαθεί.
Τώρα, μπορούν να αγοράζουν φουστάνια από τη Νέα Υόρκη.
Ζουν στον πυρετό του σιδηρόδρομου.
- Κι εγώ ζω στον πυρετό του σιδηρόδρομου. - Όλη η πόλη.
Τότε, να πάνε σε γιατρό,
αν νομίζουν ότι το τρένο θα περάσει από το δάσος μας.
Το τρένο θα περάσει από το δάσος μας.
- Είναι η πιο αποδοτική διαδρομή. - Αποδοτική;
Τι αποδοτικό υπάρχει στο να γεμίσει το δάσος μας
με θόρυβο, καπνό και κόσμο;
Έμιλι, φοβάμαι ότι δεν μπορείς να εμποδίσεις την πρόοδο.
Έχουν ήδη υπογραφεί έγγραφα.
Λένε ότι επιτρέπεται να κόψουν το δέντρο μου;
Το δέντρο σου;
Τη μεγάλη βελανιδιά που φύτεψε ο προπάππους.
Αν είναι απαραίτητο, ναι.
Μπαμπά, σε παρακαλώ. Σε ικετεύω.
Το αγαπάω αυτό το δέντρο.
Το χρειάζομαι αυτό το δέντρο.
Εκεί πάω για να σκεφτώ, για να ακούσω.
Αν αφήσεις να σκοτώσουν το δέντρο, σκοτώνεις εμένα.
Έτσι σου μιλούν οι κόρες σου;
Τις πιο πολλές φορές.
Δεν τη μεγάλωσα για να μου μιλά σαν πρωτόγονη.
Έμιλι, με κάνεις και ντρέπομαι για σένα.
Ντρέπεσαι για μένα;
Επειδή με νοιάζει πιο πολύ η βελανιδιά από τα φουστάνια της Νέας Υόρκης;
[Όστιν] Παρήγγειλα κι εγώ κουστούμι.
Προδότη.
Ίθαμαρ, ζητώ συγγνώμη.
Δεν χρειάζεται.
Η κόρη μου θέλει να με ντροπιάσει,
μα ίσως ο γιος μου κάνει καλύτερη εντύπωση.
Όστιν, έχω μια ιδέα.
Όπως ξέρεις,
η τελετή εγκαινίων για τον σιδηρόδρομο
θα γίνει αύριο το απόγευμα.
Θα είναι μεγάλο γεγονός. Θα παραβρεθούν όλοι.
Θεωρώ ότι θα ήταν σωστό
να συνεισφέρει ένα μέλος της οικογένειάς μας.
Τι ακριβώς σκεφτόσουν;
Σκεφτόμουν να γράψεις ένα ποίημα.
Ε... Σίγουρα θες να το κάνω εγώ αυτό;
Φυσικά, καλό μου αγόρι.
Ποιος άλλος;
Ουίλιαμ Όστιν Ντίκινσον, είσαι ο μοναχογιός μου.
Και τυγχάνει να είσαι ένας άντρας σπάνιας ευφυΐας και ταλέντου.
Είμαι σίγουρος ότι θα σταθείς στο ύψος της περίστασης.
Θα μπορούσα να δοκιμάσω.
Έτσι μπράβο.
Θα είναι καλό για τους Ντίκινσον.
[Ίθαμαρ] Μπράβο.
Μόλις αρχίσει να λειτουργεί το τρένο...
ούτε που θα θυμάσαι την παλιά βελανιδιά.
[αναστενάζει]
Ω!
Πραγματικά, έχει απαίσιους τρόπους.
Τι έγινε; Μίλησες στον πατέρα σου;
Δεν έχω ούτε πατέρα ούτε αδερφό. Δεν έχω κανέναν.
Έχεις εμένα.
Δεν θέλω κανέναν, Τζορτζ. Θέλω να μείνω μόνη.
Κρίμα.
Ήλπιζα να κάνουμε λίγη παρέα.
Δεν μπορώ. Έχω κάπου να πάω.
Πού πας;
Στη λίμνη Γουόλντεν.
Μέχρι το Κόνκορντ; Γιατί;
Για να βρω τον Θορώ.
Ίσως με βοηθήσει.
Πώς να σε βοηθήσει; Δεν είναι ένας δύστροπος ερημίτης;
Νοιάζεται για το περιβάλλον, Τζορτζ.
Αγαπά τη φύση πιο πολύ από οποιονδήποτε στον κόσμο,
ή τουλάχιστον στη Μασαχουσέτη.
Αν του πω τι θα κάνουν στο δέντρο μου,
σίγουρα κάτι θα κάνει.
Ίσως γράψει επιστολή διαμαρτυρίας.
Αυτόν θα τον ακούσουν, ακόμα κι αν δεν ακούν εμένα.
Καλά, τότε. Θα έρθω μαζί σου.
Όχι! Θέλω να πάω μόνη μου.
Δεν επιτρέπεται να ταξιδέψεις μόνη. Δεν είναι ασφαλές.
Μια κυρία χρειάζεται συνοδό. Και...
έχω όρεξη για μια εκδρομή.
Πάει το όνειρο για μια μοναχική ζωή.
[ακούγεται το "City of Angels"]
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΑΜΕΡΣΤ
ΚΟΛΟΚΥΘΕΣ
ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ
[γυναικείες ομιλίες]
Γεια.
Το φουστάνι είναι τέλειο.
Γεια.
[συνεχίζει το τραγούδι]
Ω, Τζορτζ, έλα τώρα!
Επιτέλους! Γιατί άργησες τόσο;
Πήρα πολλές λιχουδιές.
Δεν πεινάω καν.
Έχουμε μεγάλο ταξίδι.
Χρειαζόμαστε προμήθειες.
- Καλά. Τι πήρες; - Φιστίκια.
Ποπ κορν, μπισκότα με τζίντζερ.
- Ντόνατ. - Εντάξει.
- Με έπιασε ήδη το στομάχι. - Α!
Πήρα και καραμέλες.
Χάσαμε ήδη ένα βαγόνι που πήγαινε στο Νορθάμπτον.
- Τώρα, πρέπει να περιμένουμε άλλο. - [αναστενάζει]
Θα είναι πιο βολικό όταν το τρένο θα πάει απευθείας Άμερστ.
Βολικό, αποδοτικό...
Δεν χρειάζεται να επιταχύνουμε τα πάντα.
Ενίοτε, είναι καλό να κόβεις ταχύτητα.
- Γιατί μισείς την τεχνολογία; - [αναστενάζει]
Ο Θορώ λέει "Δεν παίρνουμε εμείς το τρένο, αλλά το τρένο εμάς".
Μάλλον δεν θα τον συμπαθήσω.
Γιατί έρχεσαι στη Γουόλντεν;
Γιατί μου αρέσει να είμαι μαζί σου.
Αυτή είναι...
Λαβίνια!
Νόμιζα ότι εσύ ήσουν η περίεργη.
[σφύριγμα τρένου]
Κι άλλο γράμμα στη Σου;
Δεν θα με αγνοεί για πάντα.
Εκτιμάς πολύ τη φιλία σας.
Είναι πιθανόν να μου έγραψε και να χάθηκε το γράμμα.
Ή να το έκλεψε ο Όστιν.
Ικανό τον έχω.
Ίσως το τελευταίο μου γράμμα να την τάραξε.
Γιατί; Τι της είπες;
Ότι με έχει αλυσοδεμένη σε ένα άσυλο αγάπης.
Αν το έγραφες σε εμένα, θα είχα ενθουσιαστεί.
[χαμογελά] Ευχαριστώ.
Πιστεύεις ότι η Σου κι ο Όστιν θα παντρευτούν;
- Δεν θα γράψω, έτσι; - Θέλω απλώς να κουβεντιάσουμε.
Καθόμαστε σε ένα τρένο, δίπλα δίπλα.
Φαίνεται καλή ευκαιρία για επικοινωνία.
- Χμ. - Μπορούμε να γελάσουμε,
να εκφράσουμε την αγάπη που έχει ο ένας για τον άλλον,
να πούμε πόσα παιδιά θα κάνουμε.
- Τρία αγόρια, δύο κορίτσια; - [γελά]
Να φανταστούμε να γερνάμε μαζί στη βεράντα που θα φτιάξω για μας.
Ξέρεις, απλώς να γνωριστούμε καλύτερα.
Ελπίζω πως όχι.
Τι;
Ο Όστιν κι η Σου. Ελπίζω να μην παντρευτούν.
Γιατί για τη Σου...
[αναστενάζει] νομίζω ότι θα ήταν σαν φυλακή.
Γιατί είσαι κατά του γάμου; Σε κάποιους ανθρώπους αρέσει ο γάμος.
Σωστά. Σε κάποιους που λέγονται άντρες.
Όχι μόνο στους άντρες.
Αν ήμουν άντρας, θα ήθελα σύζυγο.
Κάποια να μου μαγειρεύει, να καθαρίζει, να μου μεγαλώνει τα 500 παιδιά.
Όλα αυτά, ενώ εγώ θα έκανα ό, τι επιθυμεί η καρδιά μου. Χμ.
Είσαι τόσο κυνική.
Ο γάμος μπορεί να είναι παρηγοριά.
Άνεση.
Απλώς σκέφτομαι... Να θέλεις να μείνεις για πάντα μόνος;
Είναι περίεργο.
- Χρειαζόμαστε άλλους για να επιβιώσουμε. - [εισπράκτορας] Κόνκορντ.
Όχι σύμφωνα με τον Θορώ.
Κύριος και κυρία Τζορτζ Γκουλντ;
- Ναι; - Όχι. Δεν είμαστε παντρεμένοι.
Φτάσαμε στο Κόνκορντ. Είναι το τέρμα.
[γυναίκα] Κοίτα το φύλλωμα. Υπέροχο.
ΚΟΝΚΟΡΝΤ - ΛΙΜΝΗ ΓΟΥΟΛΝΤΕΝ
- Ωραία που φύγαμε από την πόλη. - Ναι. Πάμε να δούμε λίγα φύλλα.
Δεν είναι και πολύ απομονωμένα.
Ποίηση.
Η ποίηση... Εντάξει.
Ποίηση.
[αναστενάζει] Πώς θα καλέσω τη μούσα;
Έλα σε μένα, μούσα.
Τι στο καλό είναι αυτό;
Το καπέλο μου.
Γιατί να φορέσεις κάτι τέτοιο;
Θέλω να με απαγάγουν Ινδιάνοι.
Ορίστε;
Εντάξει. Το θέμα είναι
ότι ήμουν στην πόλη κι είδα τον Τζόζεφ Λάιμαν
με την Ελάιζα Κόλμαν και με αγνόησε τελείως.
Κι αυτή δεν έχει καν μπούκλες.
Αυτό που σκέφτομαι είναι
ότι αν με απαγάγουν Ινδιάνοι
κι ο αρχηγός έχει όμορφο γιο,
θα τον παντρευτώ και θα γίνω πριγκίπισσα.
Ποιος θα γελάει τότε, Τζόζεφ; Ε;
Γιατί να σε θέλουν οι Ινδιάνοι;
Ω, Μητέρα.
Ω!
[Έμιλι] Ουάου. Αυτό το μέρος είναι τόσο...
- [ομιλίες] - [ακούγεται εύθυμη μουσική]
συνωστισμένο.
Φαίνεται να έχει πολύ κόσμο.
Δεν το περιέγραψε έτσι στο βιβλίο του.
Ναι.
Πιο διασκεδαστικό από ό, τι περίμενα.
Δεν ήρθα για να διασκεδάσω, μα για να μιλήσω στον Θορώ.
Αρχίζω να πιστεύω ότι δεν ζει καν εδώ.
Ψάχνετε τον Χένρι;
Ορίστε;
Τον Ντέιβιντ Χένρι, για την ακρίβεια. Το άλλαξε.
Εδώ ζει, φυσικά. Εκεί είναι η καλύβα του.
Για την ακρίβεια, είμαι η μητέρα του.
- Η μητέρα του; - Ναι, πράγματι.
Είμαστε πολύ περήφανοι για τον Χένρι μας.
Θα είστε θαυμαστές του.
Μάλλον θέλετε να σας υπογράψει το βιβλίο.
Όχι. Δεν θέλουμε να τον ενοχλήσουμε μόνο γι' αυτό.
Όχι. Ο Χένρι είναι πάντα πρόθυμος να υπογράψει.
Ελάτε μαζί μου. Θα σας πάω να τον γνωρίσετε.
Αλήθεια; Τώρα;
Φυσικά.
Πρέπει να πάρω και τα άπλυτά του.
Τα άπλυτά του;
Όλο αυτό είναι λάθος.
Ενοχλούμε την πολύτιμη απομόνωσή του. Δεν έπρεπε.
Έμιλι, ηρέμησε.
Ήρθαμε για να σώσουμε το δέντρο, θυμάσαι;
Ναι, σωστά. Το δέντρο.
Αχ, θα καταλάβει, το ξέρω.
[άντρας που ψέλνει] Ομ!
Πάω στο νερό.
Πάω στο πηγάδι.
Το αγνό, ιερό νερό του Γάγγη αναμιγνύεται με το νερό της Γουόλντεν.
Ομ!
- Μη! Δεν χρειάζεται. - Δεν πειράζει. Κάνει τη γιόγκα του.
Ποιος χτυπά; Μητέρα, εσύ είσαι.
- Χένρι, είναι μέρα μπουγάδας. - Ναι;
Ω! Χάνω την αίσθηση του χρόνου εδώ
στην ακραία απομόνωσή μου.
Λοιπόν, ήρθα να πάρω τα βρόμικα ρούχα σου. Αυτοί θέλουν να σε γνωρίσουν.
Α! Η ευτελής κοινωνία πάλι.
Ελπίζω να μην ενοχλούμε...
Μισό λεπτό.
Ορίστε.
Αυτά είναι όλα;
Ένας άνθρωπος χρειάζεται μία αλλαξιά.
Παρά τις επιταγές της μόδας.
- Το καρό παντελόνι; - Είναι στην τσάντα.
Καλά, λοιπόν. Θα τα φέρω αύριο.
Α! Πάρε και το πουκάμισο.
Θα δεχτείς μισόγυμνος τους επισκέπτες σου;
Δεν είναι επισκέπτες μου, γιατί δεν τους κάλεσα.
Μη γίνεσαι αγενής, Χένρι.
Λυπάμαι, κύριε Θορώ. Θα θέλετε να φύγουμε.
Για την ακρίβεια...
ήλπιζα να σας πάρω συνέντευξη.
Συνέντευξη;
Για ποια εφημερίδα;
Είμαι εκδότης του Λογοτεχνικού Περιοδικού του Κολεγίου Άμερστ.
[η Έμιλι ξεροβήχει]
Πολλοί φοιτητές της σχολής είναι μεγάλοι θαυμαστές σας.
Θα μπορούσα να σας κάνω κάποιες ερωτήσεις;
Όχι, Τζορτζ. Θέλει να φύγουμε...
Ναι, έχω χρόνο γι' αυτό.
Γιατί δεν περνάτε μέσα;
Ω!
Ελπίζω να μην πεινάτε...
γιατί έχω μόνο φασόλια.
ΦΑΣΟΛΙΑ
ΜΟΛΥΒΙΑ ΤΖΟΝ ΘΟΡΩ & ΣΙΑ
[Τζορτζ] Το κύριο ερώτημά μου είναι...
δεν νιώθετε μοναξιά;
Χα! Ποτέ.
Αλήθεια;
Το βρίσκω πολύ υγιές να είσαι μόνος την περισσότερη ώρα.
Το να βρίσκεσαι με παρέα, ακόμα και καλή, σύντομα γίνεται κουραστικό και άσκοπο.
Λατρεύω να είμαι μόνος.
Ποτέ δεν βρήκα παρέα που να είναι τόσο ευχάριστη όσο η μοναξιά.
Έτσι ακριβώς νιώθω κι εγώ. Γι' αυτό το βιβλίο σας...
Προτιμώ να κάθομαι σε μια κολοκύθα και να είναι όλη δικιά μου
παρά να στριμώχνομαι σε βελούδινο μαξιλάρι.
Γράψ' το αυτό.
Ξέρω ακριβώς τι εννοείτε.
Έχω ένα μέρος που πηγαίνω για να είμαι μόνη.
Σαν εσάς. Το δάσος πίσω από το σπίτι μας.
Όμως, ο σιδηρόδρομος θα περάσει από εκεί.
Θα κόψουν το αγαπημένο μου δέντρο.
Είναι μέρος της συνέντευξης;
Ήρθα εδώ, για να ζητήσω τη βοήθειά σας.
Ελπίζω να μην περιμένεις καμία δωρεά.
Ω, όχι.
Όχι. Σκεφτόμουν ότι ίσως...
στέλνατε επιστολή.
- Επιστολή; - Χμ.
Για ποιο πράγμα;
Βλέπετε, ο κόσμος θα σας ακούσει. Η φωνή σας είναι σημαντική.
Νομίζω ότι αν γράφατε για το δάσος μας,
όπως γράψατε για τη Γουόλντεν, ο κόσμος θα σας άκουγε.
Και θα σωζόταν το δέντρο μου.
Τι με νοιάζει το δέντρο σου;
Τι εννοείτε;
Νόμιζα...
ότι αγαπάτε τα δάση.
Αγαπώ το δικό μου δάσος. Δεν με ενδιαφέρει το δικό σου.
Άου. Σκληρό αυτό.
[χτύπημα στην πόρτα]
Αδερφή, τι κάνεις εδώ;
Γεια σου, Χένρι. Σου έφερα μπισκότα.
Α, θα είσαι εξαντλημένη από το περπάτημα μέχρι εδώ.
Δεν είναι και τόσο μακριά, ενάμισι χιλιόμετρο απέχουμε.
Ο μπαμπάς μας έχει εργοστάσιο μολυβιών.
Ναι, είσαι γενναία...
ΤΖ. ΘΟΡΩ & ΥΙΟΣ
που ταξίδεψες μέσα στην ερημιά.
Τέλος πάντων, ορίστε.
Φιστικοβούτυρο, τα αγαπημένα σου. [χαμογελά]
Βλέπω ότι έχεις παρέα.
Είμαι η αδερφή του. Ζω εδώ πιο...
Το σπίτι σου είναι πολύ μακριά και πρέπει να επιστρέψεις.
Καλή τύχη στο κοπιαστικό σου περπάτημα πίσω στον πολιτισμό.
Πού είχαμε μείνει;
Μιλούσαμε για την απομόνωση.
Α, ναι.
Βλέπεις, η απομόνωση μου ταιριάζει.
Δεν είμαι πιο μόνος από τον τρελό που γελά δυνατά.
Ή από την ίδια τη λίμνη Γουόλντεν.
Ποια παρέα έχει η μοναχική λίμνη, σας ρωτώ;
- [ομιλίες απ' έξω] - Η λίμνη έχει αρκετή παρέα.
- [ο Τζορτζ κρυφογελά] - Με συγχωρείς;
Η λίμνη είναι γεμάτη κόσμο.
Είναι παντού.
Δεν το αναφέρατε στο βιβλίο.
Ο κόσμος μπορεί να είναι εκεί, αλλά για μένα δεν έχει σημασία.
Σωστά. Εκτός αν είναι η μαμά σας, για τα άπλυτα.
- Μην το γράψεις στο άρθρο. - Γιατί;
Είναι η αλήθεια. Οι μεγάλοι συγγραφείς λένε αλήθεια.
Εσύ μου κάνεις κήρυγμα για τη συγγραφή; Τι ξέρεις εσύ από αυτά;
Είναι ποιήτρια.
Αλήθεια; Κάτι που έχω διαβάσει;
Όχι. Δεν έχει εκδοθεί τίποτα.
Ω! Κατάλαβα.
Δεν το νομίζω.
Εκδίδετε βιβλία που είναι σκέτη παραπληροφόρηση,
κι όμως, ο κόσμος τα διαβάζει.
Σας θαυμάζουν, σας παίρνουν συνεντεύξεις.
Ενώ εγώ ό, τι γράφω πρέπει να το κρατώ για μένα.
Γράψτε κάτι και μην το δείξετε πουθενά.
Τότε θα καταλάβετε πώς είναι η μοναξιά.
- Νομίζω τελειώσαμε. - Μακάρι να μην είχαμε έρθει.
- Το ίδιο λέω. - Είσαι καθίκι!
Ποτέ μη συναντάς τους ήρωές σου.
[μπάντα παίζει εύθυμη μουσική]
[γυναίκα] Άκουσα ότι το ποίημα είναι για μένα.
- [τέλος μουσικής] - [χειροκρότημα]
ΠΡΟΟΔΟΣ
Κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να σας συστήσω τον γιο μου...
Ουίλιαμ Όστιν Ντίκινσον,
που συνέθεσε ένα σύντομο ποίημα για αυτό το σπουδαίο γεγονός.
Χμ. Ναι.
Ε... [χαμογελά]
Ναι. Λοιπόν...
έγραψα ένα ποίημα.
"Οι τροχοί του πεπρωμένου Έγραψαν την πορεία σωστά
Το Άμερστ σιδερένιο άλογο αποκτά
Ναι, το Άμερστ επιτέλους αποκτά τρένο
Πηγαίναμε αργά, μα τώρα γρήγορα θα πηγαίνω
Μέσα από δάση και λόφους Το τρένο θα περνά
Θα φτιάξουμε μια γέφυρα Τον βάλτο να πηδά
- [η Τζέιν χλευάζει] - Το τρένο θα κουβαλά πολλούς
- Άγριους ερυθρόδερμους, νέγρους αρκετούς - [μουρμουρητά]
Το τρένο θα πάρω κι όπου με βγάλει Και μετά θα ανέβω και πάλι
Πάλι"
[άντρας ξεροβήχει]
- Ωραία ομοιοκαταληξία. - [χειροκρότημα]
[εύθυμη μουσική]
Κρατούσα τα πόδια ενωμένα όταν πήγαινε να γεννηθεί.
Μαμά, για ποιο πράγμα μιλάς;
Επειδή φοβόμουν κι ο πατέρας σου έλειπε.
Οπότε, κρατούσα τα πόδια ενωμένα, για να τον κρατήσω μέσα.
Σκέφτομαι ότι ίσως να ήταν λάθος.
Είναι δύσκολη η ποίηση.
Καλύτερα να σου ζητούσα να κόψεις την κορδέλα.
Ή να το ζητούσες από τη Έμιλι.
Το φαντάστηκα ότι θα σε έβρισκα εδώ.
Ποτέ δεν θέλω να σε πληγώσω.
Οι άνθρωποι πληγώνουν ο ένας τον άλλον, και μόνο λόγω εγγύτητας.
Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος του πολιτισμού.
Θα ανέβει το κόστος.
Και η διαδρομή δεν θα είναι τόσο γρήγορη.
Όμως...
[ξεφυσά]
θα ζητήσω οι γραμμές να περάσουν δίπλα από τον παλιόφιλο.
Μπαμπά,
ξέρεις τι λατρεύω στα δέντρα;
Χμ. Τι;
Το ριζικό σύστημα.
Κάτω από τη γη.
Είναι τόσο μεγάλο όσο το δέντρο.
Είναι σαν αντικατοπτρισμός, αλλά κρυφός.
Οπότε, αυτήν τη στιγμή, εσύ κι εγώ βρισκόμαστε ανάμεσα σε δύο δέντρα.
Ένα δέντρο που βλέπουμε...
κι ένα άλλο, αναποδογυρισμένο.
Αόρατο.
Σαν μυστικό.
[ο Έντουαρντ χαμογελά]
[ακούγεται το "Give it Away"]
Α! Κύριε Αμπελοφάσουλε, πώς ήταν η μέρα σας;
[αλλάζει φωνή] Γεια σου, Χένρι. Είσαι ο μόνος αυθεντικός άνθρωπος
που ρουφάς τη ζωή ως το μεδούλι.
Ευχαριστώ, μα το ήξερα ήδη.
Εκείνη η γυναίκα έκανε λάθος για σένα.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Κύπελλο.
Είπε ότι είσαι κάλπικος.
Εκείνη είναι κάλπικη.
Ναι, μα τις ξέρεις τις γυναίκες...
Ω, φίλε μου!