MODERN AŞK
- Bekle. - Bize katılabilirsin.
- Tekrar çekelim. - Ciddi misin?
Hadi bakalım.
Sorun değil. Bir dahakine flaşsız çekeriz.
"Fuse" adını niye seçtin?
Çöpçatanlık uygulamasına uygundu.
İki kullanımını da seviyorum.
Hem fitilin ateşlenmesi hem de aksamların birleştirilmesi,
iki şeyin bir araya gelmesi anlamında.
Mantıklı.
Güzel.
Ben şöyle söylüyorum.
Fuse, klasik bir çöpçatanlık sitesi değil.
Çok fazla seçeneğin olduğu
cesur yeni dünyada, bir kılavuzunuzun olması güzel.
"Kılavuz" kelimesini sevdim. Böyle bitirebilirim.
Bu nerede yayınlanacak?
Sunday Magazine, The Times.
Harika.
Vakit ayırdığın için teşekkürler.
- Tanıştığımıza sevindim. - Hepsini
- birleştirmen gerekecek. - Gayet iyiydi.
Bir şey soracağım.
Hiç âşık oldun mu?
Efendim?
Sen hiç âşık oldun mu diye sordum.
Evet.
Daha önce röportajlarda hiç bunu sormadılar.
Yayınlamama gerek yok.
Neyi?
Yüzünden belli olan o hikâyeyi.
Gerçekten mi? O kadar belli mi?
Birkaç dakikan var mı?
Aşk Tanrınız Meraklı Bir Gazeteci Olursa
Affedersiniz, beş dakika daha gecikeceğiz.
- Çok üzgünüz. - Sorun değil.
Her şey yolunda.
Öyle mi? Daha gidecek çok görüşmem var.
Çok üzgünüm. Acele etmelerini söylerim.
Harika. Zaten on dakika geciktik.
Bu bilgi için sağ olun.
Yaptığın hoşuma gitti.
Bizi bekletmemeliler.
Tabii şimdi işi kapma konusunda
biraz dezavantajlısın.
Umurumda değil. Böyle şeylerde kendini göstermek önemli.
Biz gecikmiyoruz. Onlar da gecikmemeli, değil mi?
Joshua. Josh.
Emma.
Andy.
Gidersem ne kadar verirsin?
Çünkü bu işi kesinlikle kapacağım.
- Öyle mi? - Aksanımla.
- Bayılıyorlar. - Tabii.
Yüz dolara sana bırakırım.
Adaletsiz bir avantaja ihtiyacım yok.
Pekâlâ. Tamam.
- Nerede okudun? - Harvard.
Hadi ama. Gerçekten mi?
Şaka yapıyorum. Üniversiteye gitmedim.
Bu benim için daha kötü olabilir.
Kendini yetiştirmişsin, alışılmışın dışındasın.
Buna bayılırlar.
Sokak eğitimi aldım.
Sıradan insanın nabzını tuttum.
- Evet. - Yo.
- Niye bunu yaptım, bilmiyorum. - Sen...
- Saçmaydı. - Yoksa bunu
kotarabileceğini mi sandın?
- Merhaba. Emma mı? - Evet.
- Gelebilirsin. - Teşekkürler.
Tanıştığımıza sevindim.
Evet. Bol şans.
Kim işe alındı?
O alındı.
- Seni yenmiş. - Tam sayılmaz.
Beş dakika orada oturduk
ve onu tekrar görmek istedim.
Selam! Nasıl geçti?
Selam.
İşi kaptın mı?
Hiçbir fikrim yok.
Oraya geri dönmelisin.
Seni merak ediyorlardı.
Sorun değil. Bu daha önemli.
Ne daha önemli?
Gidersem seni tekrar nasıl göreceğim?
Çıktığımda gitmiş olursun.
Sırf beni tekrar görebilmek için
sabit ve iyi maaşlı bir işten mi vazgeçtin?
Sokaktan rastgele geçen biri misin?
Öyleysen, randevu kapmak için iyi bir yöntem.
Randevulaşıyor muyuz?
Tabii. Başka ne yapabilirim?
Üç gün boyunca görüşmem yok.
- Benim de. - Tamam.
Sabah 9.30'da iki işsiz insan New York'ta ne yapar?
Ne yapamayız diye soralım.
Birbirimize hayat hikâyelerimizi anlatarak yürüdük.
Bana aklındaki dosya paylaşma uygulamasını anlattı.
Ben de aklımdaki çöpçatanlık sitesini anlattım.
Tanrım.
Acaba nasıl tanıştılar?
Kim?
Bu ikisi.
Burada tanıştılar!
Kent merkezinde tanışıp buraya mı
taşındılar sanıyorsun?
Tüm hayvanlar burada tanışır.
Biliyorum. Bu işlerin nasıl yürüdüğünü merak ettim.
Hayvanlar âleminde randevulaşmayı.
Takıntılısın.
O ilk kıvılcımın nasıl çaktığı ilgimi çekiyor.
Bence hayvanlarda öyle bir şey yok.
Sevişecek birini buluyorlar
ve doğru tür olduğu sürece, koyuverip gidiyorlar.
- Koyuveriyorlar, öyle mi? - Evet.
Bilemezsin. Belki o doğru kişiyi
bulma konusunda çok iyiler.
Tamam. O zaman ona, müşterilerine yönelttiğin soruyu sorsana.
Tamam.
Merhaba. Selam. Hadi otur.
Teşekkürler.
Bir leoparda aradığın özellikler nelerdir?
- Leopar şeyleri işte. - Bu seste karar kıldın,
- öyle mi? - Evet, sesim bu.
- Bu sesi mi yapacağız? - Bu benim sesim.
"Leopar şeyleri" derken?
Herhangi bir tercihin var mı?
Pek önemli değil. Benekli olsun da.
Benekli mi?
O kadar mı? Çita da olur mu?
Hayır! Çitaları hiç sevmem. Leopar beneklerini tercih ederim.
Farkı anlayabiliyorum.
Evet, sevgi evrensel.
Hayvanları pek anlamıyoruz, bu konu hariç.
İyi misin?
Evet.
Evet, iyiyim.
İlişkilerin rokete benzediğine dair teorim var.
Uzaya gitmeye çalışıyorsun.
Dünya'nın atmosferinden çıkmak için yakıt lazım,
bulursan devam edersin.
Başına ne gelirse gelsin, fırlatıldığı yönde devam eder.
Her şey ilk fırlatmaya bağlı.
"Tüm hayatımızı beraber geçirebilecek şeylere sahip miyiz?" değil.
Asıl mesele,
o ilk itici güç.
İlk altı ayımız hayal edebileceğin kadar mükemmeldi.
Birlikte eve çıktık.
Annesi ve babası bana bayıldı. İkisi de. Babası bile.
Nişan yüzüğünü bile almıştım,
vermek için kusursuz geceyi bekliyordum.
Sonra rotadan saptık.
Selam, erkencisin.
Evet, bir önceki treni yakaladım.
Bitirmek üzereyim. Sonra yemeğe çıkalım. Benden.
Tamam mı? Ev nasıl? Annen nasıl?
Baksana. Ne oldu?
Her şeyi mahvettim.
Neden bahsediyorsun?
O anlattığım oğlanı hatırlıyor musun?
Liseden. İlk erkek arkadaşım.
Evet. Hatırlıyorum, onun evlendiğini söylemiştin.
Evlenmişti. Ama sonra ayrılmış.
Onu bir barda gördüm. Ve...
Eşi birkaç ay önce terk etmiş. Takılıyorduk ve onun biraz
eskiyi hatırlamasına izin verdim.
Onunla seviştin mi yoksa öpüştünüz mü?
Seviştim.
Tamam, hoşça kal.
On saniye sürdü. Sonra bitirdim
ve sana geldim.
Belki bu bizim saçma anlarımızdan biri olacak.
Çünkü seni seviyorum Joshua. Seni seviyorum.
Bu sevgi değil. Vicdan azabı. Sevgi güven üzerine kurulur.
- Hayır. - Hepsi bu.
Tek şartı budur ve sen onu suistimal ettin!
Hayır, değildir. Bu senin sitenin manifestosu değil!
Sevgi pek çok şeydir!
Pek çok insan sevdiği şeyden uzaklaştırılınca
ne yapıyorsa onu yaptım.
Kendimi işime adadım.
İronik bir şekilde, romantik acımı atlatmamı sağlayan şey romantizmdi.
Konuyla ilgili okuma, izleme, araştırma yaptım.
Başka insanlarla çıktım.
Kendimi yavaş yavaş toparladım
ama tekrar insanlara güvenmeye başladım.
Okuduğum istatistikler, romantizme karşı
beslediğim kinle zıt düşüyordu.
İnsanlar normalde her şeyi berbat etmiyorlar.
Bu bana umut verdi.
Sonra yaklaşık bir ay önce...
O anda son iki yıldır
aslında yaşamadığımı fark ettim.
Harika insanlarla tanıştım.
Zeki, komik, şefkatli.
Ama hiçbiri o değildi.
O sokakta bir an için tekrar hayat bulmuştum.
Tanrım. Ne yaptın peki?
Bir bahane uydurup kız arkadaşımı restoranda bıraktım ve onu aradım.
ÖĞLE YEMEĞİ
Selam.
Meğer nişanlıymış.
Kahretsin!
İki yıldır.
Uzun bir süre.
Ondan ayrılıp
yıllar sonra hayatına müdahale edemem, değil mi?
Ona söylemelisin. Daha da önemlisi,
kız arkadaşına söylemelisin.
Ondan ayrıldım. O gece.
Çok tatlı biri. Aradığım bütün özellikler vardı.
Ama...
Emma'yı tekrar gördükten sonra bir şey fark ettim...
Leoparın çitayla çıkması gibiydi.
- Evet. Bunu alıntılasam olur mu? - Hayır!
Lütfen?
Hayır, bu röportaja dâhil değil.
Böyle bir imaj yaratmak istemiyorum.
Randevulaşma şirketinin kara sevdalı CEO'su.
Şansını denemezsen asla huzur bulamayacaksın.
Tüm hayatını böyle geçiremezsin.
İnan bana, bilmemek seni mahveder
ve muhtemelen tanışacağın diğer kadınları da.
Gerçekten hayatına devam ettiyse en azından sen de böyle yapar
ve başkalarıyla tanışırsın.
Dur biraz, bundan nasıl bu kadar eminsin?
Birkaç dakikan var mı?
Evet.
Son sınıf öğrencisiydi, yurt dışında Shakespeare okuyordu.
Ben 22 yaşında savaş fotoğrafçısıydım, Paris'te yaşıyordum
ve Karayipler'de bir barda tanıştık...
Dur. Bu hikâyeyi duydum.
Ne?
Şaka yapıyorum! Bu gerçek mi?
Evet.
Çoğu insan "Üniversitede tanıştık,
"iki sene sonra da bir partide karşılaşıp
"kahve içmeye çıktık." diye anlatır.
Galiba tam bir maceraydı. Evet.
İngiliz Hasta'daki gibi.
Evet. Her gün onu düşündüm.
Birkaç hafta önce Londra'da onu ziyaret ettikten sonra beni ekti.
Hafta sonu Paris'teki evime beni görmeye gelecekti
ama hiç gelmedi.
Tanrım, gelmemesi beni gerçekten yıktı.
Bir ilişki için mükemmel bir başlangıç yaşamamış mıydık?
Onun benden nasıl bu kadar farklı hislere sahip olduğunu anlayamıyordum.
Onu hatırlamak için elimde sadece eski bir fotoğrafımız vardı.
Bunu bir kitabın arasına sıkıştırıp
her gittiğim eve,
her yaşadığım ilişkiye,
hatta evliliğime bile taşıdım.
Nereye gidiyorsun?
Şehir dışındaki imza günüme. Yarın geri geleceğim.
Çocuklar ne olacak?
Söyledim ya, trenle dört saat.
Doğrudan imza gününe gidiyorum,
sonra yayıncıların cömert bir şekilde ayarladığı
iyi bir otelde kalacağım.
Siz de gelsenize.
Sen ve çocuklar. Hafta sonu tatiline dönüştürürüz.
Hafta sonlarını hatırlasana.
Günümün yarısını yolda geçirmek istemiyorum.
Galiba çocukların da maçı var.
Yarın görüşürüz.
Küçük kızın ocakta çay yapışını izledim.
Ebeveynler yoktu. Üçümüz oturduk,
çay içtik ve hurmalı bisküvi yedik,
birbirimizin gözlerine bakıp kıkırdadık.
O gün bir fotoğraf bile çekmedim.
Bunlar benim hatırladıklarım.
Kameramı evde unuttuğum günlerde
üzerime çöken anılar bunlar.
Çok teşekkürler.
Ben teşekkür ederim.
Umudum bu yöndeydi, minnettarım.
Aynen öyle.
Vay be.
Gerçekten sensin.
Ve... Gerçekten sensin.
Tanrım. Merhaba.
- Merhaba. - Merhaba.
Nasılsın?
Harika. Ama Paris'te buluşmamız gerekiyordu.
- Evet. 15 yıl önce miydi? - 17 yıl önce.
Kitabını kaybettim. Adresini yazdığın kitabı kaybettim.
Hatırlamaya çalışayım, o kitap... Neydi? Anna Karenina.
- Anna Karenina. - Değil mi?
- Evet. - Evet.
Evet.
Ne... Ne kadar güzel bir tesadüf.
Tesadüf değil. İnternette resmini gördüm,
bunun reklamı vardı...
Benim yaşadığım yere geleceğine inanamadım.
Üç aydır seni görmeyi bekliyordum.
Aslında 17 yıl ve üç aydır bekliyorum.
Evet.
Seni gördüğüme inanamıyorum. Hiç değişmemişsin.
Benim... Ama ben...
Doğru. Kitap imzalamak için buradasın.
Geldiğin için teşekkürler. Bu çok...
- Tamam. - Tamam.
Buna numaramı yazdım.
Şehirde kalacaksan ve kahve içmek istersen
beni ara.
Evet. Teşekkürler. Kocam ve iki çocuğuma hemen dönmem gerekecek.
- Tabii. - Ama teşekkür ederim.
Seni görmek çok güzel.
Vay be!
Merhaba.
Merhaba. Ben sadece...
Merhaba. Sizinle tanışmak çok güzel.
Kitabınızı çok seviyorum.
Şehrimize gelmenize minnettarız...
UÇUŞ KARTI MICHAEL VOLL
PARİS, FRANSA LONDRA, İNGİLTERE
Beni ekmediğini öğrendim.
Aslında bunu içten içe biliyordum.
- İyi geceler. - İyi geceler.
Anna Karenina kitabımı kaybettiğine inanamıyorum.
Kaybettim.
O yüzden o kitabı hiç okuyamadım.
Konusunu hiç bilmiyorum.
Harika bir nesirden sonra kız kendini öldürüyor.
Sonra biraz daha harika nesir var.
Neden... Onu daha iyi koruyamaz mıydın?
Tek yapman gereken buydu.
Kim kitap çalar ki?
Paris trenindeydim, kitap tam önümdeydi.
Büyük bir kitaptı. Okumadan önce tuvalete gideyim
- dedim. - Doğru. Çünkü...
Tuvalete gidip geldim. Kitap yoktu.
Sadece kitabı almışlardı.
Belki birimizin eşi gelecekten gelip
geçmişi değiştirmek için kitabı çalmıştır.
Evet. Hayat farklı olabilirdi.
Ama o zaman çocuklarım olmazdı. O da var.
Benim de olmazdı.
- Çocukların var mı? - İki tane.
Peki... Eski aşklarını mı arıyorsun?
Sadece bir tane eski aşkım var.
Avrupa'dan ayrıldıktan bir yıl sonra evlendim.
Çabucak.
Birini daha kaybetmekten korktuğum için çabuk evlendim.
Belki biraz fevri hareket ettim.
Merhaba. Teşekkürler.
Pardon.
Hâlâ eşinle misin?
Aynı çatı altındayız. Öyle diyebilirsin.
İyi bir kadın.
Güzel, harika biri. Çocuklarla arası iyi
ve ben onu hak etmiyorum.
Burada ne yapıyoruz Michael?
Niye imza günüme geldin?
Ne olmasını umuyordun?
Kaldığımız yerden devam edeceğimizi ve ikinci bir şans
vereceğini umuyordum.
Birbirimize tekrar âşık olabileceğimiz bir noktada olduğumuzu.
On yedi yıl ve üç ay boyunca aramızdaki çekimin
hâlâ devam ettiğini hayal ettim.
Seni bir otel odasına götürecektim, orada birlikte uyuyacaktık.
Sonra Paris'e geri dönecektik
ve kaybettiğimiz o romantizmi yetişkinler olarak bulacaktık.
Michael.
Birbirimizi sevdiğimizi keşfetmek için otel odasında kalmamıza gerek yok mu?
Belli ki var.
Seni düşünmek, senin var olduğunu bilmek bile
hayatımdaki pek çok şeyi atlatmamı sağladı...
Yaklaş.
Buradan gidelim.
Bazen aşkın en yalın hâlinin
hayatta pek çok işlevinin olduğunu fark edersiniz.
Mesele sadece dünyaya bebek getirmek değildir,
romantizm, ruh eşi olmak, hatta hayat arkadaşı olmak değildir.
Geçmişimizdeki yarım kalan aşklar,
denenmemiş ve kayıp aşklarımız,
yuva kurmayı seçenlere çok basit ve çocukça gözükür.
Ama aslında bu en saf ve yoğun hâlidir.
Galiba o günlerde hiç uyumazdık.
Şimdi bir geceyi bile uykusuz geçiremiyorum.
Burası.
Şafak âşıklar ve fırıncılar için söker.
Sana bir şey getirdim.
Öyle mi?
KAHVALTI
Bu kitabın sende olmadığını biliyorum.
Harika bir nesri var, sonra kız ölüyor.
Harika bir nesirle devam ediyor.
Teşekkürler.
Kendine iyi bak.
Bakacağım.
GÜNÜN YEMEĞİ İÇKİ VE LİKÖR
PASTANE
Merhaba.
Çaba harcamak istiyorum.
- Nasıl geçti? - Bence artık bitti.
Kahretsin.
AŞK İŞİ
ALGORİTMALAR, BİZİ KADERİMİZLE BULUŞTURUR MU?
YAZAN JULIE FARBER
Sonra CEO maskesini çıkarıyor ve gerçek Joshua'yla ilk kez tanışıyorum.
Gösterişli internet dehası kayboluyor ve geriye, varını yoğunu
bu siteye akıtmış
duygusal açıdan karmaşık genç bir adam kalıyor.
Sonra bu yazarın uzun süredir dinlediği en romantik
"ilk görüşte aşk" hikâyesini anlatıyor.
Eski sevgililerinden biri ile ilgili. Ona Emily diyelim.
Tuvalet.
Bu oğlan binlerce kişinin bir araya gelmesini sağlıyor
ama kendisi yapayalnız.
Abayı öyle bir yakmış ki neredeyse alev alacak.
Joshua, 20 yıl sonra hayatına bakıp sustuğu için pişman olmak istemiyor.
Hikâyesi bana kendi hikâyemi hatırlatıyor,
yaşanmamış ve denenmemiş bir aşkı.