Facebook of Twitter?
Wacht. Ik ben aan de beurt.
Star Trek of Star Wars?
Sorry. Star Wars.
Oké. En Facebook.
Indiana Jones of...
- Zeg niet Luke Skywalker. - Was ik niet van plan.
Indiana Jones of Grace Jones?
Grace, natuurlijk. De geweldige Grace.
- Welkom. - Dank je.
Je bent mijn eerste gast.
Wat een eer. Leid je me even rond?
Het bed komt hier.
Woonkamer.
- En... - Sorry.
Keuken. De badkamer is daar.
En dat alles voor hoeveel? $2200 per maand?
Wat leven we in een mooie tijd.
- Drinken? - Absoluut.
Het is heel knus. Het bevalt me wel.
En geen huisgenoten meer.
Je bent een echte volwassene.
Zo volwassen dat ik niet eens een bedtijd heb.
Wat heb je?
Ik heb kersenbrandy.
Wodka met chili.
- Raar. - Ooit gekregen.
Ik heb gin en vermout.
Martini's?
- Goedgekeurd. - Perfect.
- Olijfje of uitje? - Olijfje.
Rode of blauwe staat?
Laten we het maar niet over politiek hebben.
Nee, je moet antwoord geven.
Nou...
Ik kom uit een rode staat,
maar ik woon in een blauwe.
Ik zit dus op de grens van de politieke voorkeuren.
Zoals een goede libertariër?
Of iemand die heel erg in de war is.
Wat?
Ken je dat, als je verhuist
en je je een prachtig nieuw leven voor jezelf inbeeldt?
Dit komt aardig in de buurt.
Nee, wacht. Ik zet dit online.
Serieus?
- Ik was alleen... - Wat?
Aan het opruimen.
Ik heb geen plan.
Misschien is je niet-plan de slimste aanpak van allemaal.
Daar heb ik wel van gehoord.
Maar dat doe ik dus niet.
Ik geloof je echt.
Kunnen we vergeten dat dat is gebeurd?
Goed.
- Oké. - Hier.
Op je nieuwe, geweldige leven.
Nu ligt het daar op de vloer als een stuk rauw vlees.
Zo ongeveer.
Yasmine, ik...
Ik had totaal niet verwacht dat dit vanavond zou gebeuren.
Nou, het gebeurt.
Maar nu kan ik dus echt niet de eerste zet doen.
Goed.
Naakt van boven of van onder?
Van boven.
Nee, wacht. Ik dacht jij.
Wil je je antwoord veranderen?
Boxershort of slip?
Dat weet ik niet meer.
Ik ben zo terug.
Sorry, nog geen gordijnen.
Als je over twee minuten niet terug bent, begin ik alvast.
Echt? Dit ben ik op mijn uitnodigendst.
Werk daar nog maar aan.
O, ja? En zo dan?
Gaat het wel?
Niet doen.
Bel het alarmnummer.
Een ambulance, graag. Hij heeft een grote snee in zijn arm.
Er is overal bloed.
Oké. Adres.
East 10th Street 507, appartement 1C.
Heeft u dat? Perfect.
- Ze komen eraan. - Oké.
EEN HELDER MOMENT IN HET ZIEKENHUIS
Die is nog half omlaag.
Of half omhoog.
Pak aan.
Glas halfvol of halfleeg?
We spelen later wel verder.
- Yasmine. - Ja?
Je jurk.
Handdoek.
Nee, geef mij die handdoek.
Ga.
Dit is niet mijn eerste date die in het ziekenhuis eindigt.
Ik heb ooit rauwe kip gegeten
die me hallucinaties en 40 graden koorts gaf.
Dan ben je hier dus rustig onder.
Ja.
- Hoe oud ben je? - Ik ben 31.
Nee, 33. Ik weet niet waarom ik loog.
Ik wel.
Slik je medicijnen?
Ja, clonazepam.
Tegen angstaanvallen.
En antidepressiva.
Is hij je vriend?
Een vriend.
Dit is onze tweede date.
Ik snij mezelf niet, hoor. Dit is geen seksverwonding.
Tenminste, geen rare.
- Waarom praat je nog, Rob? - Geen idee.
- Heb je allergieën? - Nee.
Laatste maaltijd?
Vier, vijf uur geleden.
Pasta met schaaldieren. Heel lekker.
Ben je al eens geopereerd?
Voor een gebroken jukbeen na een fietsongeluk.
Doe die jaloezieën even dicht.
Ik doe dit wel.
- Opstaan. - Oké.
- Moet die uit? Oké. - Omlaag. Dank je.
- Heb je hem? - Ja. Oké.
Zal ik je spullen opbergen?
Ik neem ze wel.
Ik weet precies hoeveel geld erin zit.
Hou die omhoog.
Rob, tel nu langzaam terug van tien.
Tien, negen, acht,
zeven,
zes,
vijf...
Geen zorgen. Hij zit er nog aan.
Je bent wakker. Ik ben Nick.
Ik kom je bloeddruk meten.
Eens kijken.
De operatie ging goed. De arts is tevreden.
Mooi.
Schade aan de armzenuw is soms lastig te herstellen.
Je hebt misschien een droge mond en keelpijn van de verdoving,
dus drink genoeg water.
Daar zorg ik wel voor.
Bedankt.
Hoelang moet ik blijven?
Niet lang.
Een uur of zes.
Dus...
Ga maar naar huis.
Zes uur is wel lang.
Kom, Rob. Natuurlijk blijf ik hier.
Dat zou jij ook doen.
Zeker weten.
Jij hoeft niet eens in het ziekenhuis te liggen.
Ik zou kijken hoe je op een parkbankje slaapt.
En onze date is nog niet voorbij.
Ik noem dit een pauze.
Ik heb het live bijgehouden op social media.
Laat ze dan maar weer plaatsnemen.
Akte twee gaat beginnen.
Dus,
glas halfvol of halfleeg?
Halfvol.
Jets of Giants?
Geen van beide. Steelers.
Uit het oog of uit het hart?
Uit het hart.
Het wordt wel erg abstract.
Misschien door de medicatie.
En de andere medicijnen?
Ik heb last van paniekaanvallen.
'Aanvallen' is niet het juiste woord.
Voor sommige mensen voelt het als een storm.
Voor mij is het meer een mist die komt opzetten.
Ik...
Ik sluit me dan af en weet me geen raad in een sociale situatie.
Ik wilde het wel vertellen.
Zoiets zeg je pas als het moet.
Precies.
Maar goed.
- Je lijkt nu heel kalm. - Dank je.
Ik zou in paniek zijn als jij er niet was.
Nog leuke reacties?
Zevenentachtig likes en 17 reacties.
Gesprek van de dag.
Ik heb je naam niet genoemd, mocht je je zorgen maken.
Hoe noem je me dan?
Wat vind je van 'martini-minnaar'?
Dat vind ik wel wat.
Dat wekt de indruk van decadente spionage
waarmee mensen me altijd associëren.
Klaar.
Je moet uitgaan met een martini-minnaar.
'Rob' is gewoon iets te normaal.
Yasmine en
Rob.
Misschien heeft Rob een rebranding nodig.
Zoals Nieuwe Rob.
Niet te geloven dat Oude Rob zover is gekomen.
Mannen kijken naar je, en dan zien ze mij
en denken ze: nee, die is echt haar vriend niet.
Dat denk je maar.
Ondertussen vraag ik mezelf af
of ik zenuwachtig overkom
en of ik zenuwachtiger overkom als ik me daar druk om maak.
Vindt ze me een echte nerd?
Dat doet iedereen.
Voor mij is dat verlammend.
En dat laat geen ruimte over voor de daadwerkelijke ervaring.
Snap je dat?
Ik zal wel een litteken houden.
Een aandenken.
Beter dan je naam op mijn arm laten tatoeëren.
Dat heeft een man ooit voor me gedaan.
Waarom verbaast me dat niet? Was het je ex?
- Mag ik? - Nee, ga je gang.
Een kleine boodschap, toch?
Ik ben onbevangen, niet barbaars.
Het lijkt alsof we enkele jaren vooruit gespoeld zijn.
Hoe bedoel je?
Mensen willen zich normaal heel flink voordoen,
maar jij hebt me nu op mijn kwetsbaarst gezien.
Bang, bebloed.
- Naakt. - Precies.
Mijn grootste angst is uitgekomen.
En het is best meegevallen.
Toen ik van mijn fiets viel, moet ik over de kop zijn gegaan,
want ik herinner me alleen
dat ik bijkwam in een ambulance met mijn gezicht tot hier.
- O, nee. - De chirurg zei
dat ze een insnede in mijn hoofd gingen maken
om met een lepeltje mijn jukbeen op zijn plek te zetten.
Dat klinkt niet zo erg.
Net toen ik de verdoving kreeg,
zeiden ze dat die procedure niet altijd lukt.
Wat is het alternatief?
Een stalen plaat.
Maar daarvoor
moeten ze je hoofd van oor tot oor opensnijden
- en je gezicht lostrekken... - Hou op.
Net toen ze dat vertelden,
kreeg ik een van mijn grootste paniekaanvallen ooit.
Toen begon de verdoving te werken en was ik in dromenland.
Iedereen zou net zo reageren.
Misschien wel.
Maar plan A lukte uiteindelijk goed.
Het was wel eng.
Ik kan niet zien welke het was.
Mooi.
Welke was het?
Deze.
Dat hebben ze goed gedaan.
Dank je.
Jezus.
De laatste der Mohikanen.
Mijn vader rookte ook zo
voordat hij overleed.
Het spijt me.
Was dat...
De doodsoorzaak?
Het heeft niet geholpen.
Was hij lang ziek?
Wil je echt het hele verhaal horen?
De korte versie is een zware hersenbloeding.
En de lange versie?
Het was mijn 30e verjaardag.
We hielden een groot feest, veel familie en vrienden.
Om 6.00 uur kroop ik eindelijk bij mijn vriend in bed.
De volgende ochtend maakte mijn vader ontbijt op bed voor mijn moeder.
Later zei ze dat ze gevreeën hadden en dat hij insliep terwijl ze douchte.
Toen ze terugkwam, was zijn gezicht verlamd
en sprak hij onduidelijk.
Ze belde een ambulance, maar ze konden niks doen.
Ik bleef de hele tijd bij hem in het ziekenhuis.
Ik weet nog dat ik een eindje ging lopen
toen ze hem in bed wasten.
Toen ze bijna klaar waren, zag ik hem door de gordijnen.
Hij was naakt
en was verbonden aan allemaal machines, maar hij was zo mooi.
Als een pietà van Michelangelo.
Een uur later was hij dood.
- Wil je echt niks eten? - Dat mag nog niet.
Ik neem wel wat water.
- Ik ga wel. - Nee, hoeft niet.
Het lukt me wel.
Zeker weten?
Hoi, hoe gaat het?
Ik ga geen nieuwe halen.
Wel zo eerlijk.
Ooit afgevraagd hoe je als gehandicapte zou zijn?
Aan dat soort dingen denk ik dus.
En waar kwam je op uit?
Ik zou vreselijk zijn.
Vol woede en zelfmedelijden.
Ik zou gegarandeerd aan de drank raken.
Nog meer dan nu?
Au. Dat deed meer pijn dan mijn arm.
Sorry.
Laaghangend fruit.
Ik zou jarenlang procederen zonder resultaat.
Je bent zo streng voor jezelf.
Als een vrouw dan aardig tegen me doet,
zorg ik ervoor dat ze meteen spijt krijgt.
Hoe dan?
Ik zou het bewust aanzien voor romantische aandacht
en dan boos worden als ze er niet op ingaat.
Als een incel.
Ik ken je niet zo goed, maar zo kom je niet over.
Wees maar blij dat deze wond geneest.
Hoe zou ik zijn als gehandicapte?
Jij zou een inspiratie zijn.
- Is dat zo? - Zeker weten.
Je zou je snel aanpassen.
Je zou voorvechter worden.
Bij het paralympische boogschuttersteam gaan.
Je zou TED-lezingen geven en make-updeals krijgen.
Ja, oké. Nu overdrijf je wel.
Nee, je zou de schoonheidsidealen voor de 21e eeuw op zijn kop zetten.
Je bent belachelijk.
En high.
Dank je.
Ik wist niet dat je rookte.
Doe ik ook niet echt. Dit is goor.
Mag ik je een serieuze vraag stellen?
Natuurlijk.
Hoe is het met je vriend afgelopen?
We kenden elkaar nog niet zo lang
en het werd ineens heel erg intens.
Dat is soms goed, toch?
Het was iets te veel.
Ik was een lastig mens.
Nee.
Je hebt niet de juiste indruk van me.
Hoezo?
Nou,
neem deze avond.
Ik lijk een held omdat ik de hele nacht bij je bleef.
- Nou... - Voor mensen online
lijk ik ontzettend zorgzaam.
Maar wat moet ik anders doen?
Gaan stappen en morgen vragen hoe het gaat?
Als je het zo zegt...
Het is iets te belangrijk voor me.
Het beeld dat men heeft.
Nu ben jij te streng voor jezelf.
Ik geef dit niet graag toe,
maar jij bent zo eerlijk geweest.
Iedereen houdt van aandacht.
Ja, maar 87 likes is een grote teleurstelling.
Ik wil dat je buren me door hun raam zien en naar me verlangen.
Die verpleegkundige moet mij de grappigste meid ooit vinden.
Waarom wil ik zo graag dat iedereen verliefd op me wordt?
Wat maakt het uit? Het kan geen kwaad.
Het is manipulatief.
Maar zolang je je ervan bewust bent...
Die opmerking van je over mannen die naar me kijken.
Daar kun je niks aan doen.
Jawel. Ik zorg er zelf voor.
Wat?
Als tieners speelden ik en mijn vrienden een spel in de metro.
Als we de roltrap af gingen,
probeerden we de meeste aandacht te krijgen.
Hoe?
Oogcontact.
Een glimlach.
Meer is er niet voor nodig.
Dat heb ik eigenlijk ook gemerkt.
Mijn ex ook.
Hij zei er wat van.
Ik werd dan defensief en zei dat hij paranoïde was.
Dat was heel rot van me.
Je hebt wel gelijk.
Ik ben goed in daten,
maar lastig in een langdurige relatie.
Daarom besloten we uit elkaar te gaan.
Wanneer was dit?
Een paar weken geleden.
Het spijt me.
Nee, dat geeft niet.
Ik bedoel,
we hebben het nooit over serieuze dingen gehad.
Alleen maar kletspraat.
Nu is het wel degelijk serieus.
Kwam je goed binnen?
Ja. Ik heb wat kleren in de kast gelegd.
Dank je.
Hoe was het appartement?
Alsof Manson-volgelingen iemand hadden vermoord.
Koffie.
Dank je.
Koffiekoek of strudel?
- Maakt niet uit. - Je moet antwoord geven.
Koffiekoek, dan.
Dank je.
Wat een prachtig uitzicht.
Knap dat je het niet op Instagram hebt gezet.
Alleen omdat mijn batterij leeg is.
Ik moet toegeven...
Ik heb erover gefantaseerd
dat je bleef slapen en we samen gingen ontbijten.
In mijn hoofd verliep het ietsje anders.
Dat kan nog gebeuren.
Echt? Zelfs na vanavond?
Geen paniekaanval krijgen, hè?
Die zit.
Maar voor nu is dit fijn.
Niet?
Beter dan fijn.
Hier. Op je nieuwe, geweldige leven.
Het appartement. Mijn god.
Ik help je wel schoonmaken.
Help je me verhuizen?
Kunnen we hier nog even zitten?
Ja, hoor.
Maar ik moet wel even liggen.
Is dat goed?
Kun je dit even vasthouden?
- Prima. - Dank je.
- Wat doe je... - Ik wil...
- Laat mij... - Het lukt niet.
Dank je. Je bent heel lief.
Mag ik iets zeggen?
Ik stel dit echt op prijs.
Ik meen het.
Ik weet dat we elkaar pas net kennen en er nog niks is gebeurd
en dat jij net uit een heftige relatie komt.
En ik ben ook niet echt een kandidaat voor de lange termijn.
Maar ik wil wel kwijt dat wat er ook gebeurt,
dit iets heeft betekend.
Of ik je nu nooit meer zie
of als je juist heel lang blijft of iets daartussenin,
het is allemaal...
Slaap je?
Wat?
Hoeveel heb je meegekregen?
Waarom praat je nog?
Geen idee. Het spijt me.
Het is al goed.