Je hebt mijn dromen overtroffen.
Je bent slim, beeldschoon,
talentvol, vriendelijk
en eindelijk 21 jaar.
Iedereen zou trots zijn om je vader te zijn.
Maar raad eens. Dat is niet iedereen.
Ik wel.
Ik heb zo ontzettend veel geluk.
Op Tami.
Op haar 21e verjaardag.
Bedankt, pap.
Maar niet zo sentimenteel.
Je zet me voor schut waar Maddy bij is.
Nee, ga vooral door.
Sorry, Maddy.
Je kleine meisje wordt niet elke dag 21.
Hou nou op.
Ik hoop dat je eerste volwassen jaar
je op weg helpt om de geweldige vrouw te worden
die we allemaal in je zien.
Ik hou van je, Tami.
Ik ga kotsen als je niet ophoudt.
En ik ben al sinds mijn 18e volwassen.
Jij bent ook net 21, of niet, Maddy?
Ja, drie maanden geleden.
Hopelijk zette jouw vader je niet zo voor schut.
- Ach, kom op. - Nee.
Dit was mijn 21e verjaardag.
Mijn vader zou niet blij zijn geweest met hoe ik die vierde.
Maar dat geeft niet, want hij was er niet.
Ik ben het gewend om geen vader te hebben.
Ik dacht niet eens meer zo vaak aan hem.
We moeten de normale CBT gebruiken...
Tot iemand me aan hem deed denken.
Heel erg, zelfs.
Deze vent.
Hij had altijd kruimels op zijn trui.
Zilveren vlekjes in zijn bakkebaarden.
Zijn haar werd dunner bovenop.
Maar hij was ook knap.
Als een acteur die een vader speelt in een seniorenreclame.
Hij was in feite papaporno.
Het enige wat niet klopte, was dat hij geen bierbuik had.
Voor optimale vaderachtigheid moest zijn buik tot aan zijn knieën komen.
Ik bedacht een plan.
Ik maak koekjes voor de kantine. Geef het door.
CHOCOLADE OF HAVERMOUT
Ik wist dat hij chocolade zou kiezen.
Ik wist het gewoon.
HIJ LEEK OP MIJN VADER. HET WAS MAAR EEN ETENTJE, TOCH?
Ik bedacht smoesjes om bij zijn kantoor rond te hangen.
Hij luisterde natuurlijk naar klassieke muziek,
zoals elk zichzelf respecterend roboticagenie.
Ik zocht een reden om naar binnen te gaan
om zijn bureau en zijn boeken te bekijken.
Had hij een kamerplant?
Ingelijste foto's van vroeger?
Hallo?
Hoi. Kan ik je helpen?
Het is die muziek.
Staat die te hard?
Ik vroeg me af wie het was.
Dat is Yo-Yo Ma.
De cellosuites van Bach.
Vind je het mooi?
Ja, echt.
Een koffie. Doe er wat melk in.
Jij bent degene die al die koekjes maakt.
Schuldig.
Ik eet ze allemaal op. Ik word dik, Madeline.
Alleen mijn vader had ooit mijn volledige naam gebruikt.
Mensen noemen me meestal Maddy.
Hou je van koffie? Ik ook.
Hou je van eend?
Wie niet?
Wil je een keer iets gaan eten?
Een seniortechnicus op het werk is bezig met kunstmatige intelligentie.
Onderwaterdrones die meteo-oceanografische gegevens verzamelen
en zoutgehalte en koolstofniveau meten, van die geniale dingen.
Dat klinkt gaaf.
Ik ga vanavond met hem uit eten.
- Dat klinkt eng. - Dat is het niet. Het is prima.
- Hoezo? - Hij is 30 jaar ouder dan ik.
Dat houdt ze nooit tegen.
Maar hij is 'oud' oud.
Hij is precies mijn vader. Tot zijn geur aan toe.
Heb je aan hem geroken?
Ik bracht hem papieren
en leunde voorover.
Ik rook die vage oudemannengeur,
net zoals mijn vader had.
Dat bestaat, hoor. Oudemannengeur.
Zoek het maar op.
Ze maken meer benzothiazool en nonanal aan.
Non-anaal?
Dat is een metaboliet.
Hou je kop.
Hij ruikt ook naar maagzuurremmers.
Spijsverteringsproblemen, denk ik.
Zou hij daarom niet dikker worden? Geen idee.
Wat gebeurt er vanavond precies? Waar gaan jullie eten?
Bij hem thuis.
Kookt hij voor je? Dit is een date.
Het is geen date.
Waarom heb je dan je bloes gestreken?
Dat doe ik elke dag.
Sinds wanneer?
Sinds nu net.
Goed. Wat jij wilt.
Neuk hem niet op je niet-date, want dan is het dus wel...
Een date.
- Het is geen date. - Vast.
Het was een date.
Maar een soort papa-date.
Moet je horen wat voor vragen hij stelde.
Zeg, Madeline. Reis je graag?
Wat zijn je grote dromen voor de toekomst?
Waarom zit je weggestopt in R&D?
Steevast goede vadervragen.
Je hebt zo'n blik tijdens vergaderingen.
Alsof je wat opschrijft over de menselijke komedie
voor een roman of zo.
Je bent een observeerder. Je houdt alles in de gaten.
Zoals ik nu kijk hoe je kookt.
Ik ben blij dat je er bent.
Ik wist niet of je zou komen.
Hier. Proef deze risotto.
Hij moet romig zijn met een beetje beet in de rijst. Blazen.
Pas op.
Romig is hij zeker.
Het was absoluut een date.
Je gaat na het toetje naar huis.
Ontspan je.
Peter?
Ik ben hier.
Kom hier.
Luister hier eens naar.
Schumann schreef dit voor zijn vrouw voordat hij gek werd.
Hij rook naar wijn, sinaasappels en betrouwbaarheid.
Hij had een grijze deken.
Hij was als een grijze deken.
Ik was in de hemel.
Dit is fijn.
Dat dacht ik wel.
Doe je aan golf?
Nee, hoezo?
Omdat je golfbaantjes op je sokken hebt.
Echt?
Ja, kijk maar.
Kijk nou toch.
Niet weggooien.
- Waarom niet? - Ik vind ze te gek.
Ik maak het mezelf wat gemakkelijker.
Hoe krijg ik jou meer op je gemak?
Je kunt me een verhaal vertellen.
Wat voor verhaal?
Over toen ik klein was.
Toen kende ik je niet.
Maar wat als je me wel kende?
Het is maar een spelletje.
Wat voor spelletje?
Nou...
Dat je even doet alsof je mijn vader bent.
Doen alsof ik je vader ben?
Alleen als je dat wilt.
En waar is je echte vader?
Die is overleden toen ik 11 was.
Dat spijt me voor je.
Wil je nu dat ik...
Nee. Als je het raar vindt,
- dan niet. - Het is wel een beetje raar.
Laat dan maar zitten.
Er was eens...
Nee.
...een klein meisje.
Ze had grote, blauwe ogen
en kort blond haar. Ze heette Madeline.
Hou op, alsjeblieft. Nu schaam ik me.
Ik heb te veel wijn op en ben dom bezig.
Wat is hier aan de hand?
Ik was vorige week op de verjaardag van een vriendin
en haar vader kwam ook.
Hij zei van die dingen als 'ik ben zo trots op je' en zo.
'Je bent een geweldige jonge vrouw.
'Je realiseert je dromen.
'Alles komt goed.'
Dat kwam hard aan.
Niemand heeft ooit zoiets tegen mij gezegd.
Sindsdien ben ik de draad kwijt.
Het spijt me.
Ik begrijp het wel.
Echt?
Hoe dan?
Omdat ik vader ben.
Echt?
Hoeveel?
Twee.
Hoe oud dan?
Ouder dan jij.
Jezus.
Kom op.
Het genie en ik bleven een paar weken vriendelijk, maar afstandelijk.
Ik besefte met een schok hoezeer ik hem miste.
Gelukkig had ik zijn golfsokken nog.
Die nam ik mee na onze risottoavond.
Ze hielpen me in slaap te vallen.
Het genie zei die avond wel dat hij me begreep.
'Geeft niet. Ik begrijp het.'
Dat waren zijn exacte woorden.
Misschien moest ik hem weer zien.
Je ziet er somber uit. Waarom lach je niet?
Je bent mooi als je lacht.
Ik hoef er niet mooi uit te zien voor jou.
Ik lach wanneer ik wil.
Dus je wilt best lelijk zijn?
Let jij maar op de weg en doe je werk zonder te praten.
Die toon is niet nodig. Ik ben gewoon aardig.
Kijk uit.
Toen mijn Uber-chauffeur zorgde dat ik mijn hoofd stootte,
wist ik wie ik moest bellen.
Heeft u alle nodige informatie?
Ik wil haar laten nakijken op de SEH.
Dat is niet nodig.
Je hebt misschien hersenschudding.
Luister maar naar je vader. Je mag gaan.
Bedankt, agent. Kom.
Fijn je te zien, ondanks de situatie.
Bedankt voor het komen.
Ik ben blij dat je belde.
Verrast, maar blij.
Ik heb je gemist.
Ik jou ook.
Ik had geen scan nodig.
Het was nauwelijks een tik.
Maar Peter was zo vaderlijk bezorgd
dat ik zijn zorgen wilde wegnemen.
En een MRI doet helemaal geen pijn.
- Heb je claustrofobie? - Ja. Ik raak in paniek in krappe ruimten.
Ik ben vlak bij je.
Kun je mijn voeten vasthouden?
Natuurlijk. Ik zal ze de hele tijd vasthouden.
Als ik mijn tenen krul, betekent dat dat ik bang ben.
Goed. Als je je tenen krult, weet ik dat je bang bent.
Dan knijp ik in je voeten en zeg ik dat alles in orde is.
Alles is in orde.
Die MRI was fantastisch.
De beste 45 minuten van mijn leven.
In de weken erna
hielp het genie me met al mijn andere problemen.
- Hier. - Dank je.
Hij was een droomvader.
Zit daar je poep in?
Kun je het geloven?
Nee, echt niet.
- Hij is geweldig. - Inderdaad.
Ik wil er ook een.
Jij hebt er al een.
Gelukt.
Het genie en ik begonnen samen weekenden door te brengen.
Hij wist precies wat hij met me moest doen.
Deze geit...
- Klinkt als een mens. - Dat is ongehoord.
Ik zakte fijn terug.
Ik liet Peter zelfs een suikerspin voor me kopen.
Dat ging te ver, zelfs voor mij.
Hij kocht een pluchen zeeleeuw voor me.
Kom mee.
Waarom trek je me weg?
Laten we naar de aapjes gaan.
Ren je weg voor die kleuter?
Waar heb je het over?
Kijk nou. Het is Jonathan.
Wat doe je in de dierentuin? Had even gebeld.
Ja, het is ongewoon dat ik hier ben. Onverwacht.
Ik ben Maddy. Collega van Peter.
Ik ben Leslie.
Leslie is mijn dochter.
Werk je nu ook op zondag?
Ja. Het houdt niet op.
Ze zetten ons ontzettend onder druk.
En nu besloot je pauze te nemen in de dierentuin.
Wat grappig.
Heel raar.
Je hebt een zeeleeuw.
Ja, inderdaad.
Mag ik hem vasthouden?
Ik hou van hem.
Goed, schat. Geef hem maar terug.
Nee. Dat wil ik niet.
Ach, weet je? Hij mag hem wel houden.
Geen probleem. Toch?
Toch?
Ja, natuurlijk. Hij is nu van jou.
- Zeg maar 'dank je wel'. - Dank je wel.
Ik moet terug naar mijn werk.
Goed. Zeg opa maar gedag, Jonathan.
Highfive, opa.
Tot snel.
Kom je volgende week zaterdag nog brunchen of moet je werken?
Ik zie je dan.
Goed.
Dag, kerel.
- Dag. - Ik wil de alligator zien.
Alligators...
Alles daaraan was te gek.
Echt?
Ik dacht dat je misschien...
Dat je het hele 'opa'-verhaal niet leuk zou vinden.
Ben je gek? Dat vind ik juist leuk.
Ik vond alles leuk.
Behalve dat ik mijn zeeleeuw moest weggeven.
Ik had hem al Meneer Zeeleeuw genoemd.
Het spijt me.
Sjonge. Die is prachtig.
- Het is een mooie kleur. - Kom.
- Chic, niet? - Je hebt een goede jas nodig.
Je vat nog kou in die van jou.
Ik zou hierin kunnen wonen.
Wil je hem?
Hij kost $395.
Maar wil je hem?
Niet te geloven dat hij van mij is.
Ik ben er zo dol op.
Weet je wat? Doe me een lol.
Kom hier.
Doe even iets voor me. Zet je muts op.
Mijn god.
Wat ben je schattig.
Wat doe je nou, verdomme?
Ben je boos?
- Wat was dat? - Een kus.
Ik dacht dat dit iets werd. Dat je me leuk vond.
- Niet op die manier. - Echt?
- Ik ben verbaasd dat... - Je bent 30 jaar ouder.
Gebruik je mijn leeftijd nu tegen me?
Je flirt al weken met me.
Ik, flirten met jou?
Maar ik vertel het je steeds.
Wat heb je me dan verteld?
Met gebaren en woorden
om je niet te kwetsen, dat ik je niet op die manier leuk vind.
Waar zat je met je kop?
Kalmeer even en doe nou niet
alsof je hier zelf geen aandeel in hebt.
Samen met me op bed liggen?
- We knuffelden. - Noem je dat zo?
Want je borsten drukten tegen me aan, ontken het maar niet.
Mijn god. Dat was niet expres. Waar moet ik ze anders laten?
Ze steken uit, dat betekent niks.
Wat voor geknuffel was het dan?
Zoals een vader.
Zoals een vader?
Ben ik dan je vader?
Hier hebben we het over gehad.
Je moet opgroeien. Dit is niet gezond.
En neuken met iemand die 40 jaar jonger is wel?
Veertig? Hoe kom je daar nou bij?
Dit is nogal vijandig voor iemand
die net een dure jas van me kreeg.
Daar gaan we.
Niet te geloven dat je onze relatie verlaagt tot een koele berekening.
Is dit soms een jas voor seks?
Meen je dit nou?
Was het een transactie?
- Wat doe je nou? - Nee... Pak aan.
- Nee... - Hier, pak aan.
Sorry. Dat had ik niet moeten zeggen.
Ik wil dat je de jas houdt.
Natuurlijk was het geen ruil.
Je rilt van de kou. Doe aan.
Ik raak die jas nooit meer aan. Die jas kan oprotten.
Hier, dan. Doe die van mij aan.
Dit is uit de hand gelopen.
Ik meende niet wat ik zei.
Ik voel me gewoon heel dom.
Ik ben de dommerik.
Natuurlijk kocht je geen jas voor me omdat je zo aardig bent
en ik er een nodig had.
Omdat je even voor me wilde zorgen.
Hoe kon ik denken dat dat genoeg was voor je?
Ik weet het niet. Is dat genoeg...
Voor de meeste mannen, naar jouw ervaring?
Geen idee.
Ik heb geen ervaring met mannen.
Ik weet niet hoe het is
om een man zonder reden voor je te laten zorgen.
Je verwachtte wel veel
als je echt dacht dat het platonisch zou blijven.
Wat zat er anders voor hem in?
Mij.
Alles aan mij.
Behalve seks.
Weet je zeker dat je geen seks wilt met opa?
Ik vind hem niet aantrekkelijk. Kom op.
Jij zei zelf juist dat het eng was.
Dat is het ook, maar wat maakt het uit?
Je moet het slechte met het goede nemen.
En de waakvlam is uit, dus iemand moet die komen maken.
Kun je hem niet nog een kans geven?
Ik sloot mijn ogen en probeerde me goed te voelen over seks met het genie.
Ik probeerde het echt.
Voelt dat goed? Vind je dat fijn?
Je bent zo sexy, je bent...
Niks zeggen.
Maar ik kon het me niet inbeelden.
Zo was ik gewoon niet tot hem aangetrokken.
Ik besloot dat ik het genie helemaal los moest laten.
Kan ik je buiten even spreken?
Wat is er?
Ik wil je iets belangrijks zeggen.
Mijn god. Ik ben ontslagen.
Ik ben ontslagen. Je laat me ontslaan.
- Heb ik gelijk? - Wacht even.
Want dat is meestal het geval.
Ik viel je lastig,
dus vind je een manier om me uit beeld te krijgen.
Ik krijg een slechte beoordeling,
dan ontdekken ze hoeveel ik gekopieerd heb
en dan word ik ontslagen.
Dat gaat allemaal niet gebeuren.
Echt?
Echt.
Dit hebben we allebei gedaan.
Ik zou nooit alleen jou de schuld geven.
Ik zou je nooit laten ontslaan.
Oké?
Luister.
Ik wilde je even spreken omdat ik...
Ik wilde je vertellen...
Dat ik wegga.
Ik ga weg.
Ik ga er even tussenuit.
Zomaar ineens?
Ik kon een sabbatical regelen.
Komt het door mij?
- Het spijt me. Ik wilde niet... - Niet nodig.
- Ik zou nooit... - Weet ik.
Je hebt mijn ogen geopend.
Ik heb zoveel...
Huil je?
Ben je niet iets te oud om te huilen?
Waarom mag ik niet huilen? Mag ik geen emoties hebben?
Omdat ik ouder ben?
Het is zo dom om te denken dat oudere mensen...
Alles op een rij hebben.
Het is meer van hetzelfde. Je probeert er iets van te maken.
Het spijt me echt.
Ik wil je iets vertellen
en ik wil dat je goed luistert naar wat ik zeg.
Je moet weten...
Dat je een geweldige meid bent.
Je bent slim,
vindingrijk, beeldschoon
en je kunt alles doen...
Waar je je maar voor inzet.
Je bent uitgegroeid tot een buitengewone jonge vrouw.
Je bent de dochter waar elke vader van droomt.
Ik ben heel,
heel erg trots op je.
Op dat moment veranderde er iets.
Toen ik het genie van me weg zag lopen,
voelde ik me bevrijd, opengerukt.
Zijn woorden waren transformerend.
Ineens was ik volwassen.
Wacht.