Müzikle birlikte yüzleşiyoruz
Hodri meydan diyoruz
Her tür havayla yüzleşiyoruz
Hiçbir şeyden korkmuyoruz
Güneşle birlikte Yola çıkacağız
Nereye vardığımıza bakmayacağız
Güneşin ışınları sıcak Ama geri dönmeyeceğiz
Çünkü elin elimde
Senin yanında yenilmez hissediyorum
Çünkü iyi günde kötü günde Sen ve ben varız
Dünyaya yelken açıyoruz
MODERN AŞK
Zamanın kendisi kadar eski bir sahnede
şimdi anne olmuş bir dişi, babaya yavrusunu sunuyor.
Gergin bir an.
Erkeklerin, babası olduklarından şüpheye düşerlerse
yavrusunu reddettiği görülmüştür.
Hatta yedikleri bile olur.
Lütfen yavrunu yeme.
Siktir.
Ben yatacağım.
Tamam. Geleceğim. Şu kurguyu bitireyim.
Güçlü ebeveynsel duygular hissettiğin oluyor mu?
Boğucu hisler?
Hayır.
Kongo'daki yavru gorillerle ilgili bir program izledim
ve sanki sütüm gelmeye başladı.
İğrenç.
Kendinden sıkılmıyor musun?
Mutluluğundan, farkındalığından, kariyerinle başa çıkmaktan?
Ben kendimden çok sıkılıyorum.
Ne demek istediğini anlıyorum.
Eksik hissediyorum.
Bunu bir ara konuşalım.
Suyu ısıtayım.
Arkadaşlarım Charlie ve Mike gibi tüp bebek yapabiliriz.
Onlar ne yaptı?
Hint birine taşıyıcı annelik için para verdiler
ve spermlerini karıştırdılar,
yumurtayı kimin döllendirdiğini öğrenmediler.
İşe yaradı mı?
Üç yaşında güzel bir çocukları var,
Charlie'ye benziyor.
Zavallı Hint kadına ne oldu?
Bilmem. Bir sene karnı doymuştur.
Tamam, evlat edinsek?
Mantıklı.
Dünyaya başka bir canlı getirmek istemiyorum.
Ben de istemiyorum...
Peki. Ne yapacağız? Bunu ciddi düşünüyor muyuz?
Böylece Tobin ve Andy New York'taki üreme temelli
yolculuklarına başladılar.
Heyecan, hayal kırıklığı, kahkaha, gözyaşı
ve inanılmaz miktarda
resmî evrakla dolu bir macera olacak.
Aileyle tanışarak açık evlat edinmeyi düşündünüz mü?
-Bunu yapıyor musunuz? -Herkes yapıyor.
Üçünüz de kabul ederseniz çocuğun
öz annesine de biraz hak tanıyorsunuz.
Siz de yasal vasileri oluyorsunuz.
Harika. Bu güzel olabilir.
Tamam. Size doldurmanız gereken evrakları vereceğim
ve sizi veri tabanıma ekleyeceğim.
Dağ gibi evrak var.
Bugün ne olacak sanmıştın Andy?
Bebek koltuğu bile aldı.
Ben... Sussana. Almadım.
Kendi Dünyasında Yaşıyordu
O arıyor.
-Tamam. -Pekâlâ.
-Selam Trina. -Nasılsınız?
-İyiyiz. Evet. -Güzel.
Tamam. Bu sefer olmadı.
Evet, üzgünüm. Fikrini değiştirdi.
Eş cinsel olduğumuz için mi?
Hayır. Sanmıyorum.
İki çalışan, ev sahibi eş cinsel için
aile başlatmak ne kadar zor olabilir?
Şimdiye kadar beşizlerimiz olurdu.
Bir fikrim daha var.
-Beşiz mi? -Evet.
Pek olası değil. Geçenlerde ofise geldi ve dosyanızı beğendi.
Ama biraz...
Biraz ne?
Onunla tanışsanız iyi olur. Perşembe günü uygun mu?
-Tamam. -Olur.
-Kahretsin. -Tanrım.
-Hazır mısın? -Geldik.
-Selam. -Selam.
-Karla sen misin?
Evet. Tobin ve Andy, değil mi?
-Tam tersi. -Üzgünüm.
Tobin, Andy.
Oturun. Pardon.
-Selam. -Selam.
İş görüşmesi gibi.
Peki kim görüşmeye geldi?
Görüşmeyi yapan sen olmalısın.
Bebeğini isteyenler biziz.
Doğru.
-Siz kimsiniz? -Hangimiz?
Bir çift olarak.
Birey olarak sizi umursamıyorum. Çift olarak kimsiniz?
Niye oğlumu size vereyim?
Ya da kızımı. Daha bakmadım. Başlayın.
Partide ilk tanıştığımızda
grip olmak üzereydim. Hissedebiliyordum.
Eve gitmem gerektiğini biliyordum ama o çok ilginçti.
Yılın en soğuk gecesinde gün ağarana kadar
şehirde yürüdük.
Ertesi gün annem beni hastaneye kaldırdı.
-İki taraflı zatürre geçirdim. -Oha.
O bunu bilmiyordu,
hastaneye giderken numarasını kaybettim.
Üç gün ateş ve halüsinasyonla cebelleştim.
"Umursamadığımı düşünecek." diye endişeleniyordum.
Evet.
"Benden on yaş büyük. Daha çekici bir sevgilisi vardır."
Kendime geldiğimde baş ucumdaydı.
Dur biraz.
Onu nasıl buldun?
Numarasını partiyi düzenleyen kızdan aldım.
Çok iyi anlaştığımızı ve beni aramıyorsa
mutlaka bir nedeni olduğunu düşündüm.
Haklıydı.
Çok gey bir hareket.
Ve çok hoş.
-Aşk telepatik bir şey. -Evet.
Harika olduğunuzu biliyordum.
Çok hoş. Ne getirmemi istersiniz?
Evet, iyi fikir.
Bir kahve daha ister misin Karla? Ne alırsın?
Kim ısmarlayacak?
-Biz, tabii ki biz. -Biz.
Öğle yemeği spesiyaliniz, kola ve bir kahve daha.
Bir tane de muzlu tatlı ayırın.
Siz?
İki yeşil çay alabilir miyiz?
Doğum ne zaman?
Sekiz ay sonra.
İyi mi? Yeni doğmuş bir çocuk istiyor muydunuz?
Fark etmez.
Ne kadar dâhil olmak istersin?
Bilmem. Çok seyahat ediyorum.
Ama New York'a yılda iki kez geliyorum...
Belki iki defa?
Tamam. Seyahat ne için? İş mi?
Hayır, evsizim.
Tamam, güzel.
Harika.
Bunu garipsemiyormuş gibi davranmayın.
-Evet, belki biraz. -Evet. Acaba...
Babası kim Karla?
Sokakta tanıştığım biri.
Evet. İyi bir adam.
Bazen yolumuz kesişiyor ama pek uyumlu değiliz.
O yuva kurmak istiyor. Ben istemiyorum.
Neden öyle düşünüyorsun?
Bilmem. Ruhsal sorunum yok. Sadece...
Uzun süre aynı yerde kalmayı sevmiyorum.
Çörek alabilir miyim?
Teşekkürler.
Güneşin yolundan gidiyorum.
James Taylor şarkısı gibi.
Evde klostrofobik hissediyorum.
Kendimize kurduğumuz tuzaklar, araba ve telefon da öyle.
Bizi zekileştirdiklerini sanıyoruz ama aslında sersemletiyorlar.
Seyahatlerimde her hafta yeni bir şehir görüyorum
ve televizyon izlemektense
ülkeyle ve onu güzelleştiren
insanlarla bağ kuruyorum.
Teşekkürler.
-Kaşığını alabilir miyim? -Tabii.
-Sana yardım edeyim. -Teşekkürler.
İyi misin?
-Evet. İçinde ne var? -Benim dünyam.
Selam tatlım. Sana mama getirdim.
-Senin köpeğin mi? -Evet. Adı Homer.
Hep peşimden gelir. Sevdin mi?
-Selam. -Merhaba deyin.
-Merhaba. -Homer, merhaba desene.
-Merhaba de! -Merhaba.
Bunu yapacak mıyız?
Dur... Ev sahibi miyiz, yılda ne kadar kazanıyoruz,
hangi üniversiteye gittik, bilmek istemiyor musun?
Sözleşmeli miyiz? En popüler soru...
Hayır. Umurumda değil. Birbirinize âşık olduğunuzu görmek istedim.
Bence öylesiniz.
Hep mutlu aile havasında değiliz.
Daha çok Kim Korkar Hain Kurttan? modundayız.
Tabii.
Tamam, Trina'ya uyum sağladığımızı söyleyeceğim.
Hepimiz kabul edersek
ilk altı ay seyahat edeceğim,
sonra şehre döneceğim.
Numaram burada.
Tamam. Teşekkürler.
Seninle tanışmak çok enteresandı.
Bu gerçekten iyi oldu.
Çok iyi insanlarsınız. Oğlum veya kızım
sizin bakımınız altında çok şanslı olacak.
Güle güle. Yemek için teşekkürler.
Gel.
Hoşça kal.
İyi delilerden mi kötülerden mi?
Bilmem. O bile ne yaptığını bilmiyor.
Ama söylediği
-her şeye katılıyoruz. -Evet.
Kontrolsüz kapitalizm, korku, kendimize kurduğumuz tuzaklar...
Bunlar hoşuma gitti ama fazla abartmıyor mu?
Neden? Uyguladığı için mi?
-Evet, biraz öyle. -Tamam.
Hadi Kipper, kakanı yap.
Onu baskı altına alma.
-Geriliyor. -Tamam.
Sadece bu kızla veya ne yaşadığıyla ilgili
hiçbir şey bilmiyoruz.
Bir anda... Hadi.
Bebeği görünce kararı değişirse?
Davetsiz misafir gibiyiz.
İki ürkütücü eş cinsel, genç bir kızın hamileliğine müdahale ediyor.
Bence... Yapmayalım. Bırakalım.
Ebeveyn olmamamız gerekiyor ve bu sorun değil.
Tatlım... Bu bir hediye.
Bu boktan dünyaya çocuk doğursun diye zorladığımız
zavallı bir kadın değil.
Bu zaten olacak, değil mi?
Biz de bunu değerlendireceğiz.
Olmayabilecek bir şeye çok vakit
ayırıyormuşuz gibi geliyor.
Fikrini değiştirirse büyük hayal kırıklığına uğrayacağız.
Ne kadar güzel.
İnandığımız bir şeyi deneyimlemiş olacağız.
Evet.
Tatlım.
-Aferin kızıma! -Mucize!
Aferin!
-Al. -Niye hep ben temizliyorum?
Çünkü senin köpeğin.
Bizim köpeğimiz!
Köpek bizim ama kaka senin.
-Bizim kakamız. -Değil.
Bizim. Aferin.
-Tamam. -Teşekkürler.
-Kapıyı açar mısın? -Açarım.
-Teşekkürler. -Niye tavır yapıyorsun?
Yapmıyorum. Sadece sordum.
Sanki biraz tavır yaptın.
Elimde kaka var, yoksa neden...
Senin köpeğin. Elinde kaka olabilir.
...kırıcı olayım? Sağ ol.
Tamam. Sorun yok.
-Fargo'yu izleyebilir miyim? -Ne istersen izle.
-Tamam, sağ ol. -Hadi ama, dört yaşında mısın?
-Hoş geldin! -Merhaba!
İkiniz de hoş geldiniz.
Selam.
-Üçünüz de. Tanrım, şu hâline bak. -İçeri gel.
Yağmura yakalanmadın. Fırtına kopacak.
-Ben alırım. -Sağ ol.
-İyi misin? -Evet, tutunca...
-Evet, sağ ol. -İyi misin?
-Homer! Yaramaz köpek! -İyi misin?
Köpeğiniz, Homer'dan biraz korktu.
Bölgesini koruyor.
Bölgesi yok ama koruyor.
Her yer onun bölgesi.
Homer, yere yat.
Bunun için sağ olun.
Evinize bayıldım. Kalmayı iple çekiyorum.
Kalacak mısın? New York'ta?
Tabii ki. Bizimle kalacak.
Ne güzel. Harika.
Sorun olur mu? Konuştunuz mu?
-Şimdi konuşuyoruz. -Hayır.
-Canlı bir konuşma. -Harika olur.
Doğuma da az kaldı.
Çıktı çıkacak, değil mi?
-Sekiz hafta kaldı. -Sekiz hafta mı?
Sekiz hafta. Harika.
İyi ki geldin.
Biz de olaya dâhil oluyoruz.
Evet. Andy ebeveynliğe deli gibi hazırlanıyor.
Tobin'in çalışma odasını bebek odası yaptım,
yarı yarıya mavi ve pembe boyadım. İki türlü de tamamız.
Tabii ki cinsiyetçi klişelere göre davranmayacağız.
-Bir soru sorayım. -Tabii. Sor.
-Bebek testi, hazır mısın? -Bebek testi.
Evet, çok seviyor.
Doğru. Aynen öyle.
Bebeğin kakası yeşilse ne anlama gelir?
-Pas. Bilmiyorum. -Pas mı? Nasıl yani?
-Pas. Bilmiyorum. -Bebek hastadır.
-Yaşayarak öğrensek? -Yani o hastalandığında mı...
-İyi misin? -Tanrım...
Evet.
Odam nerede?
Zaten odandasın.
Harika.
Vay be. Selam.
Hoş geldin tatlım.
Saate bakar mısın?
Ben yemekle uğraşırken barlarda mı gezip tozdunuz?
-Tarzın müthiş. -Çok sıcak.
-Aman! -Of! Merhaba.
Ne kadar güzelsin.
Teşekkürler Andy.
İstersen çamaşırlarını... Pardon.
Çamaşırlarını çantaya koyarsan yıkamaya götürürüm.
Neden ki?
Çünkü çoğu insan böyle yapar.
Küvette yıkayıp kurutabileceksem
niye paramı boşa harcayayım?
Sadece bir fikir. Çılgınca tabii.
Karides körisi yaptım.
Bayağıdır yapmıyordum ama galiba tarifi tutturdum.
Hindistan cevizi sütü yoktu, su kullandım.
Karidese de param yetmedi, ton balığı koydum.
Aç mısınız?
Nasıl her akşam restorana
gidebildiğinizi aklım almıyor.
Çünkü yemek yapamıyoruz.
-Ben hep sana yemek yapıyorum. -Hayır.
Bana besin sağlıyorsun.
Yemek yapamıyoruz. O bir sanat.
Bizim daha ustalaşamadığımız bir sanat.
-Doğru mu? -Öğrensenize.
Evde yemek çok hesaplıdır.
Aşırı miktarda israf yapıyorsunuz.
Evet.
Ev ekonomisi kursuna gidip temelini öğrenebilirsiniz.
Dolabınız ve dondurucunuz besleyici besinlerle dolu olacak.
Ağlayan bir bebeği her akşam restorana götüremezsiniz.
İnsanlar hoşlanmaz.
Başka neden hoşlanmazlar?
İçki içen hamile kadınlardan.
-Neden? -Hadi ama.
-Ne? -Şaka mı yapıyorsun?
Şaka mı yapıyorsun?
Bu çocuk için her şeyi feda ettim.
Sigara ya da ot içmiyorum, baharat tüketmiyorum.
Hadi kızım. Gel.
Neredesin?
Aferin. Hazır mısın?
Hadi.
Dur.
İyi misin?
Nefes nefese mi kaldın?
Ne oldu?
Kipper : hamileyim
VETERİNER KLİNİĞİ
Aferin sana.
Köpeğini kısırlaştırmamış mıydın?
Duymamışım. "Eğittin mi?" diye sordun sandım.
Köpeğin eğitimli mi ki?
Davranışsal sorunları vardı, bir eğitmene götürdüm.
Sağ ol Karla. Köpeğimize travma yaşattın.
Yapma, abartıyorsun. Hapları verince geçecek.
-Sorun yok. -Belki. Ama bugün izinliydim.
Rahat rahat kahvaltı edecektim
ama şimdi evde kürtaj yapacağım.
Hiç mantıklı gelmiyor.
Köpeğinin penisi Kipper'la nasıl uyuştu?
Ne?
Ne? Andy.
-Andy, uyan. -Ne?
-Uyan. -Ne?
-Dinle, ses var. -Nerede? Uyuyorum.
-Erkek sesi! Salonda. -Uyuyorum.
-Hadi kalk. -Hayır.
-Kalk! -Kipper'ı çağır, gitmek istemiyorum.
...çirkin yüzünü tenime sürdü.
-Yaratık gibi! -Evet...
-Sigourney Weaver gibi mi? -Evet.
-Onu severim. -Öyle mi?
-Avatar'ı izledin mi? -Uzun süre önce.
Kahretsin! Pardon. Sizi uyandırdık mı?
-Ne oluyor Karla? -Bu kim?
Gürültü yaptık, pardon. Bu... Hay lanet, adın ne?
-Mick. -Mick.
Nereden geldi?
Sokaktan. Sinemadan gelirken karşılaştık.
-Hatırlamıyorum. -Tabii.
Yiyecek verdim. Biz böyle yaparız.
Bir süreliğine evdeyim. Dışarısı soğuk.
Sorun olur mu?
Olur. Gerçekten olur.
-Neden? -Aslında ben anlıyorum.
Böyle bir evim olsa ben de önüme geleni almazdım.
Önce bize sormalıydın ama sorun değil.
Değil mi? Gayet de sorun.
Senin kalmana katlanıyoruz.
Bu demek değildir ki önüne geleni...
Katlanıyor musunuz?
Böyle düşündüğünü bilmiyordum.
Öyle demek istemedi.
-İstemedim mi? -Pekâlâ.
Çözmeniz gereken şeyler var,
-o yüzden ben... -Hayır!
Mick, burada kalıyorsam
dostlarım da bundan faydalanacak.
Bir yere gitme.
Mümkünse sadece tuvalete gidecektim.
Sağda.
Tamam, pardon.
O arkadaşın değil, bir yabancı.
Burası da bizim evimiz, sen misafirsin.
Sokakta tanıştığın insanlar misafirimiz değil.
Böyle mi düşünüyorsun Tobin?
Eş cinsellik, liberallik, rahatlık bir şeylerden ödün verene kadar mı?
Hayır. Bunun alakası yok.
Cinsel yönelimimin ne alakası var?
Homofobik bir fikir. Herkes böyle düşünürdü...
Peki ya Andy? O ne düşünüyor?
Karışmayacağım.
Harika. Teşekkürler. Hoş geldin.
Teşekkürler.
Buraya getirdiğin ilk erkek mi?
İlk İngiliz erkek.
Tanrım. Sığınma evine dönmüş.
-Ne kadar kasıntısın. -Değilim.
Burası leş gibi tütsü kokuyor.
Halıda karides körisi var.
Her yere bulaşmış!
Salonumu bedevi kampına çevirdin.
Köpeğimi kürtaj yapmak zorunda kaldım ve hamile hâlinle
ot ve içki içiyorsun.
Muhtemelen koltuğumda yabancı Mick'le seks yapacaksın!
Köpeğine kürtaj mı yaptın?
Karışma Mick. Sen yemek için geldin.
Bir şey diyeyim mi?
Anlıyorum, tamam mı?
Ama yemeğinin tadına bakmalısın, bir şeyler öğrenebilirsin.
Teşekkürler Mick.
Görüşürüz.
Biliyor musun?
Biliyor musun Tobin?
Ne kadar çekilmez birisin.
Gerçekten.
Belgesellerinde insanları anlatıyorsun
ama hayatında kimseyi
umursadığına dair bir işaret yok.
Gazete okuyup Trump'a söyleniyorsun ama ciddi değilsin.
Toplumu sevmiyorsun, o fikri seviyorsun.
Sen... Çakma liberalin tekisin.
Senin topluma katkın nedir?
Diğerlerinin cömertliğinden beslenmek mi?
İnsanlar için ne yapıyorsun?
-Kendi dünyanda yaşıyorsun. -Siktir git!
Bebeğine bile bakamıyorsun.
Pislik.
Karla!
Özür dilerim. Aptalca bir şey söyledim.
-Utanıyorum. -Boş ver Tobin. Sorun değil.
Hep aynı fikirde olamayız. Hayatlarımız çok farklı.
Haklı olabilirsin ama öyle söylememeliydim.
Kapımız sana açık.
Sadece...
Benim için zor.
Muhtemelen haklısın, hiçbir şeye katkı sağlamıyorum.
Los Angeles'ta insanların parayı sokağa saçmasından,
fakirliğin diz boyu olmasından, egzoz dumanından bıktım usandım.
Yaşam şeklimi değiştirmezsem
ikiyüzlü olurum gibi geldi.
Takdir edilesi bir şey.
Öyle düşünmüştüm.
"İstediğin değişikliği kendin yap."
Ama kimse fark etmiyor.
Kimse umursamıyor.
Blog yazmıyorum. Örnek olacağım çocuklarım yok.
Parktaki evsizler gibi görünmezim.
Ama katkı sağlıyorsun. İlginçsin,
sorunlusun ve dürüstsün.
Öyle yansıtmadım ama her akşam eve gelip
seni görmek çok hoşuma gitti.
Ne yapacağın
hiç belli olmuyor. Bu benim için çok güzel.
Aslında ben çok korkuyorum.
Hazır mıyım, bilmiyorum.
Çok...
Detaycı ve nevrotiğim.
Bırak bebeği, evimde kimseye tahammülüm yok.
Bebek mi? Bilemiyorum.
Kararını versen iyi olur Tobin.
Hadi eve gidelim.
Olur mu?
Tamam.
Güçlü ve metanetli biri...
Canı nasıl isterse öyle yaşıyor.
Gerçekten başka türlü yaşayamayacağını düşünüyor.
Çok cesur, çocuğunun da böyle olmasını istersin.
Evet, umarım genlerinden geçer.
Aşçılığı geçmesin.
Hayır, kesinlikle.
-Pekâlâ. -Tamam.
Mick'le seks yapmam galiba doğumu başlattı.
Ne?
Galiba erken doğacak.
-Tamam. -Hadi gidelim. Pekâlâ.
-Hazır mısın? -Ne yapacağımı biliyorum.
-Tamam. Peki. -Çantayı aldım. Çantan var mı?
-Evet, çantam var. -Var.
Nerede?
-Onunla ilgilensene. -Tamam.
Kıyafet giy, üstünde hâlâ...
Dışarıda giyerim. Hadi.
-Tamam. Taksi çağıralım. -Tamam. Hey!
Tanrım.
Tamam. Teşekkürler.
Bu taraftan bin, hadi.
Kasılmalar ardı ardına oluyor.
Epidural için son şansın Karla.
Anestezi uzmanını çağırmayayım mı?
İyiyim. Devam edelim.
Emin misin? Anlamıyorum. Sadece ilaç.
Antibiyotik almıyor musun?
Penisilin ya da başın ağrıdığında aspirin? Hadi.
Deneyimlemek istiyorum. Hissetmek istiyorum!
Kahretsin. Bundan bahsetmek istemiyorum,
-sadece yapmak istiyorum! Kahretsin! -Tamam.
Tamam, yaparsın. Bunu yapacaksın.
Dokuz santimetre genişledi.
Su ister misiniz?
Hayır, iyiyim. Gerçekten iyiyim.
Lütfen doğum odamda bayılmayın.
Başınız dönerse dışarı çıkın, olur mu? İkiniz de.
Belki... Biraz hava alsam iyi olur.
Hava alayım. Siz yaparsınız.
Evet, yaparız. Sonra görüşürüz. Tamam.
-Sen de gitmek ister misin? -Hayır.
Hiçbir yere gitmiyorum.
Kahretsin.
-Tobin, dur. -Pardon.
-Hâlâ yapıyorsun. -Pardon.
-Çok sinir bozucu. -Tamam.
-Odaklanamıyorum. -Tamam.
Kahretsin.
-Tobin, kafanı çek! -Tamam.
Çok iyi Karla. Harika gidiyorsun. İyi gözüküyor.
Kafa gözüktü. Bakmak ister misin?
Evet.
Tamam Karla. Harika.
Yapabilirsin bunu. Kesinlikle.
Şimdi güçlü bir şekilde it. Hadi.
Derin bir nefes al ve iyice it.
İşte böyle. Devam et. Devam et.
Yapıyorsun!
Harika! Devam et.
Tamam, harika! Çok güzel!
Tanrım.
Aferin Karla. İyi iş çıkardın.
Aman Tanrım.
Ne oldu?
Kız.
Kız!
-Harika. İyi mi? -Çok güzel.
Beş parmağı var mı? Hepsi kusursuz mu?
-Evet, hepsi var. -Tanrım.
-Buna inanamıyorum. -Tanrım.
-Gerçekten oluyor. -Evet.
Baba olduk.
Yirmi dört saat gözlem altında tutup taburcu edecekler.
Ona bakmaya başlayabiliriz.
-Harikaydın. -Sağ ol.
Yani...
İnanılmazdın.
Andy nasıl?
Sıvı takviyesi yapıyoruz. Durumu stabil.
Çok komik, sen bayılırsın sanmıştım.
Evet, ben de.
Ama bayılmadın.
Yanımda durup elimi tuttun ve...
Kanı temizledin, göbek bağını kestin.
Harikaydı, onun çıktığını görmek ve...
Çıktığında ilk beni görmesine sevindim.
Kucağıma almak istiyorum. Nasıldı?
Çok güzeldi.
Kafandakini çıkarır mısın? Komik gözüküyorsun.
Kusura bakma.
Evet, çok güzeldi.
Onu gördükten sonra durumu bir daha düşündün mü?
Neden? Fikrin değişti mi?
Hayır, aksine.
Artık istiyorum.
Onu seviyorum.
Bir anda.
Senin nasıl hissettiğini düşünemiyorum.
Sadece fikrin değiştiyse...
Anlarım. Sana şu ana kadar destek olmak bile bize yeter.
Tabii.
Hayır, ben...
Önerdiğin için sağ ol.
Evet, ben...
Ben kendi dünyamda yaşıyorum.
O konuda haklıydın.
Sorunlarım var.
Ot içip tanımadığım erkeklerle yatıyorum.
Belki de hayır demeyi bilmiyorum.
Hiç diyemedim. Bir şey olacaksa oluyor.
Seyahati seviyorum. Orada güvendeyim ama...
Bir çocuğa uygun değil.
Belki anne olmak beni değiştirirdi ama...
Değiştirmemesi riskini onunla alamam.
Hayatım boyunca sorumsuzdum.
İlk defa böyle sorumlu davrandım.
Birkaç günden fazla insanlara katlanamam.
Birkaç haftadır bunu unutmuştum.
Siz dünyadaki en harika insanlarsınız.
Evet.
Mükemmel ebeveynler olacaksınız.
Deneyeceğiz.
Çok teşekkürler.
Dur artık!
Tanrım.
Merhaba.
Annenle ilgili bir hikâye anlatacağım.
Bunu henüz bana cevap veremezken,
ergen ve reşit olmadan önce, anneni istediğin kadar
görememe ihtimaline karşın, şimdi anlatmalıyım.
Şimdiden sana söyleyeyim, göremezsen çok yazık olur
çünkü harika biri.
Seni başı dik bir şekilde taşıdı
ve bir saniye bile korkmadan seni doğurdu.
O yokken bana onu soracaksın.
Şehirler kurulmadan uzun süre önce
insanlar sürekli hareket hâlindeydi.
Avcı toplayıcı yaşantıları vardı, hayatları zor ve acımasızdı
ama bir nevi özgürlerdi.
Annen de avcı toplayıcı gibi
ama biraz yanlış bir zamanda doğmuş.
O yüzden seni yanında götüremeyecek
çünkü toplumumuz bunu desteklemiyor.
O yüzden bizimle takılıyorsun.
Biz hiçbir şekilde avcı toplayıcı değiliz.
Biz kapitalistiz.
Vahşi hayatta bir saniye bile hayatta kalamazdık,
çünkü orada restoran, market, terapist yok ya da hasta olduğunda
gidebileceğin hastaneler yok.
Okuyacak kitap ya da izleyecek film de yok.
Hiçbir şey yok. Biz bunları seviyoruz.
Bizimle iyi vakit geçireceksin, değil mi?
Benim kitabım.
O benim baba. Bırak.
Onun hikâye saati, senin değil.
Pardon. Ama çok iyiymiş, değil mi June?
-Evet. -Tabii.
Ne diyordum?
"Kapı delisi" dedin.
Dedim ki...
Kapitalist. Evet.
-Kapitalistler. -"Kapitalist." Evet.
-İyiymiş. Dondurma alacak mıyım? -Evet, alacaksın.
Diğerleri de bize dondurma yapıyor. Harika, değil mi?
Annem de dondurma seviyor.
-Öyle mi? -Geçen sefer iki dondurma aldık.
O sana... Geçen sefer sana iki dondurma mı verdi?
İki mi? Böyle küçük bir çocuğa?
-Tamam. -Peki.
Dondurma güzel, değil mi?
Belki iki tane iyi değil
ama dondurma güzel. İki olmazsa.
Çok şeker var.
-Tamam, uyuyalım mı? -Evet.
Pekâlâ, hadi uyu.
Gözlerini kapat.
Uyumaya başla.
Hadi. Gözlerini kapat.
Aferin.