โมเดิร์นเลิฟ
และตอนนี้ ในฉากที่เก่าแก่โบราณกาล
เพศเมียซึ่งตอนนี้เป็นแม่ จะอวดลูกน้อยกับพ่อ
นี่เป็นจังหวะตึงเครียด
เป็นที่รู้กันว่าเพศผู้จะปฏิเสธทารก หากสงสัยแม้แต่นิดเดียว
ว่าตนเป็นพ่อของลูกจริงหรือไม่
หรืออาจถึงขั้นกินลูกเข้าไป
อย่ากินลูกตัวเองนะ
พับผ่าสิ
ไปนอนละ
ได้ ที่รัก เดี๋ยวตามไป ขอเช็กหนังม้วนนี้ให้จบก่อน
เธอเคยรู้สึกห่วงลูกอย่างรุนแรงไหม
รู้สึกอย่างรุนแรงน่ะ
ไม่เคย
ฉันเพิ่งดูรายการ เกี่ยวกับลูกลิงกอริลล่าในคองโก
ไม่รู้สิ รู้สึกน้ำนมจะไหล
แหวะอะ
เธอไม่เบื่อตัวเองบ้างเหรอ
เบื่อความสุข เบื่อการระวังตัว เบื่อการวิ่ง เบื่ออาชีพตัวเอง
ฉันเบื่อตัวเองมากๆ
จ้ะ ฉันเข้าใจ
ที่รัก ฉันรู้สึกไม่สมบูรณ์
ไว้ค่อยคุยกันทีหลังนะ
ฉันจะไปต้มน้ำ
เราอาจทำเด็กหลอดแก้วกันก็ได้ แบบชาร์ลีกับไมค์ เพื่อนฉัน
พวกเขาทำไง
พวกเขาจ่ายเงินให้คนจนในอินเดีย ให้มาเป็นแม่อุ้มบุญ
แล้วก็ผสมอสุจิกัน
จะได้ไม่รู้ว่าตัวไหนผสมกับไข่
ได้ผลไหมล่ะ
ได้สิ พวกเขามีลูกสามขวบ
ที่หน้าตาเหมือนชาร์ลีเป๊ะ
แล้วผู้หญิงอินเดียจนๆ นั่นล่ะ
ไม่รู้ คงอยู่ดีกินดีไปปีนึงมั้ง
โอเค งั้นรับเด็กมาเลี้ยงล่ะ
ก็เข้าท่า
ฉันไม่อยากให้มนุษย์อีกคนเกิดมาบนโลกนี้
ใช่ ฉันก็ไม่อยาก งั้นก็...
งั้นเราจะทำยังไง เราจะคิดเรื่องนั้นกันจริงๆ เหรอ
ดังนั้น โทบินกับแอนดี้ จึงเริ่มการเดินทางผลิตลูก
ในมหานครนิวยอร์กนี้เอง
มันจะเป็นการผจญภัย ที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ความผิดหวัง
เสียงหัวเราะ น้ำตา
และเอกสารจำนวนมาก
พวกคุณได้คิดเรื่องรับบุตรมาเลี้ยงด้วยไหม
- พวกคุณทำแบบนั้นกันไหม - สมัยนี้ใครๆ ก็ทำ
แม่ผู้ให้กำเนิดจะได้เข้าถึงตัวเด็ก
ได้มากน้อยเท่าที่คุณสามคนตกลงกัน
และแน่นอนว่าพวกคุณ จะเป็นผู้ปกครองโดยชอบธรรม
ฟังดูยอดมาก ผมว่าเราอยากทำแบบนั้น
โอเค ฉันขออนุญาต เอาเอกสารให้กรอกนะคะ
แล้วจะใส่พวกคุณไว้ในฐานข้อมูล
เอกสารกองนี้มันทำจากต้นไม้ทั้งต้นเลยนะ
วันนี้คุณคาดว่าจะเกิดอะไรขึ้นล่ะ แอนดี้
วันนี้เขาซื้อเบาะรถเด็กมาแล้ว
ฉัน... เงียบเลย ผมเปล่านะ
- เธอโทรมา - ว่าไงนะ
เธอโทรมา
- โอเค - เอาละๆ
- ไง ทรีนา - พวกคุณเป็นไงบ้างคะ
- เราโอเคครับ - ดีละ
โอเค คือคนนี้ไม่สำเร็จ
เสียใจด้วยนะ เธอเกิดกลัวขึ้นมา
เพราะเรื่องเกย์อีกใช่ไหม
ไม่ ฉันว่าไม่นะ
พระเจ้า มันจะยากแค่ไหนเชียว ที่คนรักเพศเดียวกันสองคน
ที่มีงานทำและ มีบ้านของตัวเองจะสร้างครอบครัวได้
นึกว่าป่านนี้เราจะมีแฝดห้าไปแล้ว
ฉันคิดออกอีกวิธีนึง
- แฝดห้าเหรอ - ใช่
เสี่ยงหน่อย เมื่อไม่นานมานี้เธอแวะมา ที่ออฟฟิศเราและชอบแฟ้มพวกคุณ
แต่เธอออกจะ...
ออกจะอะไร
คืองี้ พวกคุณมาเจอเธอดีกว่า วันพฤหัสนี้เป็นไง
- โอเค - ได้
- ชิบเป๋ง - คุณพระ
- เธอพร้อมนะ - ตอนนี้แหละ
- ไง - ไง
- คุณคือคาร์ล่าใช่ไหม
ค่ะ โทบินกับแอนดี้ใช่ไหม
- สลับกันน่ะ - ขอโทษ
โทบิน แอนดี้
นั่งสิ ขอโทษค่ะ
- ไง - ไง
รู้สึกเหมือนสัมภาษณ์งาน
แต่ใครสัมภาษณ์ใครล่ะเนี่ย
คุณควรสัมภาษณ์พวกเรามั้งนะ
คือเราเป็นคู่ที่อยากได้ลูกคุณ
ใช่
- คุณเป็นใคร - ใคร ผมหรือเขา
ในฐานะคู่ชีวิต
ฉันไม่สนพวกคุณแบบปัจเจก พวกคุณในฐานะคู่ชีวิตเป็นยังไง
ทำไมพวกคุณถึงจะมาดูแลลูกชายของฉัน
หรือลูกสาว ฉันยังไม่ได้ไปตรวจ ว่ามา
เราเจอกันครั้งแรกในงานปาร์ตี้
ผมเป็นไข้ รู้สึกปวดเนื้อปวดตัวไปหมด
ผมรู้ว่าควรกลับบ้าน แต่เขาน่าสนใจมาก
เราก็เลยเดินทั่วเมือง ด้วยกันทั้งคืนจนถึงรุ่งสาง
ในคืนที่หนาวที่สุดของปี
วันต่อมา แม่ผมต้องส่งผมเข้าโรงพยาบาล
- ปอดติดเชื้อทั้งสองข้าง - เวร
แล้วเขาก็ไม่รู้อะไรเรื่องนี้เลย
เพราะผมทำเบอร์เขาหาย ระหว่างทางไปโรงพยาบาล
จับไข้เห็นภาพหลอนไปสามวัน
ผมเอาแต่คิดว่า "โอ๊ย ไม่นะ เขาต้องคิดว่าฉันไม่สนใจแน่เลย"
นั่นสิ
"แถมเขาแก่กว่าฉันตั้งสิบปีได้มั้ง เขาชกมวยข้ามรุ่น"
แต่พอผมฟื้น เขาก็อยู่ข้างเตียง
เดี๋ยวนะ
คุณหาเขาเจอได้ยังไง
ผมได้เบอร์เขามาจากเจ้าภาพงานปาร์ตี้
ผมก็แค่รู้สึกว่าเราเข้ากันได้ดี
ต้องมีเหตุผลแน่ๆ เขาถึงไม่ได้โทรหาผม
เขาคิดถูก
เกย์มากเลยนะนั่น
ดีมากด้วย
- ความรักส่งโทรจิตถึงกันได้ใช่ไหม - ใช่
กะแล้วเชียวว่าพวกคุณเจ๋ง
ดีมาก พวกคุณอยากสั่งอะไรกันไหม
ครับ เป็นไอเดียที่ดี
คุณเอากาแฟอีกแก้วไหม คาร์ล่า อยากทานอะไร
พวกคุณจ่ายหรือฉันจ่าย
- เราสิ เราแน่ๆ - เราเลี้ยงเอง
ฉันขอชุดพิเศษมื้อเที่ยง โค้กแล้วก็กาแฟค่ะ
เก็บบานาน่าสปลิทไว้ให้ด้วย
พวกคุณล่ะ
เราขอชาเชียวสองที่ครับ
คุณจะคลอดเมื่อไหร่
อีกแปดเดือน
โอเครึเปล่า คือคุณต้องการเด็กแรกเกิดรึเปล่า
เราไม่สน
คุณอยากมีส่วนร่วมมากน้อยแค่ไหน
ตอบยาก ฉันเดินทางบ่อย
แต่ฉันแวะมานิวยอร์ก ปีละสองหน เพราะงั้น...
อาจจะปีละสองหน
โอเค ทำไมต้องเดินทาง ทำงานเหรอ
เปล่า ฉันเป็นคนไร้บ้าน
โอเคๆ ได้
เฉียบ
เลิกแกล้งทำ เหมือนคุณไม่ได้ตกใจสักนิดเถอะ
- ก็นิดนึงแหละ - ใช่ มัน...
เดี๋ยว พ่อเด็กเป็นใครน่ะ คาร์ล่า
ผู้ชายสักคนที่ฉันเจอบนถนน
ใช่ เขาเป็นคนดีนะ
เส้นทางเราบรรจบกันนานๆ ครั้ง แต่ก็ไม่ใช่คู่แท้หรอก
เขาอยากลงหลักปักฐานที่ไหนสักแห่ง ฉันไม่อยาก
คุณว่าเป็นเพราะอะไร
ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้ ป่วยทางจิตหรืออะไรนะ แค่...
ฉันไม่อยากอยู่ที่ใดที่หนึ่งนานๆ
ฉันขอมัฟฟินชิ้นนึงได้ไหม
ขอบคุณค่ะ
ใช่ คือฉันไปตามดวงตะวัน
เหมือนเพลงของเจมส์ เทย์เลอร์
บ้านทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด
มันเหมือนกับดักที่เราสร้างขึ้นเอง เหมือนรถยนต์หรือมือถือ
ของที่เราคิดว่าทำให้เราฉลาดขึ้น แต่จริงๆ ทำให้เราโง่ลง
เวลาเดินทาง เราได้เห็นเมืองใหม่ๆ ทุกอาทิตย์
เราได้กลับไปเชื่อมต่อกับประเทศ
และผู้คนที่ทำให้ประเทศยิ่งใหญ่
แทนที่จะดูมันผ่านทีวี
ขอบคุณค่ะ
- ขอยืมช้อนคุณได้ไหม - ได้สิ
- นี่ๆ ให้ผมช่วยเถอะ - ขอบคุณ
คุณโอเคนะ
- ครับ ในนั้นมีอะไร - ก็แค่โลกของฉัน
ไงจ๊ะ หนูลูก ไงจ๊ะ แม่มีขนมมาให้นะ
- นี่น้องหมาคุณเหรอ - ใช่ นี่โฮเมอร์
ฉันไปไหนเขาก็ไปด้วย จ้า อร่อยไหม
- ไง - อยากทักกันไหม
- ไง - โฮเมอร์ หวัดดีสิลูก
- หวัดดี - ไง
ตกลงเราเอาจริงใช่ไหม
เดี๋ยว... คุณไม่อยากรู้เหรอว่า เรามีอะพาร์ตเมนต์
หรือเรามีรายได้ปีละเท่าไหร่ เราจบจากมหาวิทยาลัยไหนมา
เราต้องทำสัญญากันรึเปล่า คนเขานิยมทำกัน หรือ...
ไม่ ฉันไม่สนเรื่องพรรค์นั้น ฉันแค่อยากเห็นว่าพวกคุณรักกัน
ฉันว่าพวกคุณรักกัน
เราก็ไม่ใช่ครอบครัวสุขสันต์ตลอดน่ะนะ
มักลงเอยเป็นคู่รักประสาทหลอนอยู่บ่อยๆ
ได้
โอเค ฉันจะกลับไปหาทรีนาและบอกว่า ฉันเจอคู่ที่ตรงใจ
จากนั้นถ้าเราทุกคนตกลงตามนี้
ช่วงสองไตรมาสแรกฉันจะเดินทางต่อ
แล้วค่อยกลับมาที่เมืองนี้
อ้อ นี่เบอร์ติดต่อฉัน
โอเค ขอบคุณมาก
การได้พบคุณเป็นประสบการณ์ที่ดีจริง
ทำแบบนี้ดีมากนะ
พวกคุณเป็นคนดี แล้วลูกชายหรือลูกสาวฉัน
ก็จะได้รับอภิสิทธิ์ที่ได้คู่รักอย่างพวกคุณดูแล
นั่นแหละ ไปละ ขอบคุณสำหรับมื้อเที่ยง
มาจ้ะ
บาย
ตกลงเธอบ้าดีหรือบ้าร้าย
ไม่รู้สิ ฉันไม่แน่ใจว่าเธอรู้ตัวว่าทำอะไรอยู่
แต่เธอก็รู้ว่าเราเป็นตัวแทนของทุกสิ่ง
- ที่เธอพูดถึง - ใช่
ทุนนิยมขึ้นสมอง ความกลัว กับดักที่เราสร้างขึ้นเอง
ฉันชอบเธอในจุดนั้น แต่เธอก็เยอะเกินไป ว่าไหม
อะไร เพราะใช้ชีวิต ตามนั้นจริงๆ น่ะเหรอ
- ใช่ๆ ประมาณนั้น - โอเค
เอาละ เร็วเข้า คิปเปอร์ อึได้แล้ว
อย่ากดดันน้องสิ
- มันทำให้น้องเครียด - โอเค
ฉันก็แค่พูดว่า เราไม่รู้อะไรเรื่องผู้หญิงคนนั้น
ไม่รู้ว่าเธอเจออะไรมา
เราจะรู้ได้ไงว่าเธอจะไม่... ไม่เอาน่า
เธอจะไม่เปลี่ยนใจเหรอ พอเห็นหน้าลูก
ก็แค่รู้สึกยุ่มย่ามมาก
เกย์น่าขนลุกสองคน ไปยุ่งกับครรภ์ของเด็กสาวที่ไหนก็ไม่รู้
แค่... ช่างมันเถอะ ปล่อยมันไปอย่างที่เป็น
เราไม่ควรทำตัวเป็นผู้ปกครอง เราไม่ใช่ผู้ปกครอง แล้วมันก็ไม่เป็นไร
ที่รัก... นี่คือของขวัญ โอเคไหม
นี่ไม่ใช่สาวน่าสงสารที่สถานการณ์บีบบังคับ
ให้อุ้มท้องลูกเรา หรือต้องคลอดทารก ให้เกิดมาบนขุมนรกนี่
เรื่องนี้ยังไงก็ต้องเกิด โอเคนะ
และเราจะอยู่เพื่อต้อนรับมัน
ไม่ ก็แค่รู้สึกแย่ที่ต้องเสียเวลาเยอะแยะ
ไปกับเรื่องที่อาจไม่เกิดขึ้นก็ได้
แล้วเราก็จะผิดหวังโคตรถ้าเธอเปลี่ยนใจ
แต่แบบนั้นก็ดีงาม
เราได้ใช้ชีวิตในแบบที่เราเชื่อจริงๆ
ใช่
ที่รักจ๋า ที่รักๆ
- ต้องงั้นสิ เด็กดี - ปาฏิหาริย์
เด็กดี
- นี่จ้ะ - ทำไมฉันต้องเก็บอึทุกที
เพราะน้องเป็นหมาของเธอ
นี่หมาของเรา
โอเค หมาของเรา แต่อึของเธอ
- อึของเราต่างหาก - ไม่ใช่อึของเรา
อึของเรา เด็กดี
- โอเค - ขอบคุณ ที่รัก
- ช่วยเปิดประตูทีได้ไหม - ได้สิ
- ขอบคุณมาก ซึ้งจัง - แต่ทำไมต้องทำตัวเหวี่ยง
ฉันไม่ได้เหวี่ยง ก็แค่พูดเฉยๆ
ฉันว่าเธอแอบเหวี่ยงนิดนึง
ก็ฉันมีก้อนอึอยู่ในมือ ฉันคงจะไม่พูด...
นี่น้องหมาของเธอ ก็ถือก้อนอึไปสิ
ด้วยท่าทางหยาบคายหรอก ขอบคุณ
โอเค ที่รัก คืองี้นะ ไม่เป็นไร
- ฉันอยากดู ฟาร์โก โอเครึเปล่า - อยากดูอะไรก็ดูเลยจ้ะ
- โอเค ขอบคุณ - ไม่เอาน่า เธอเป็นเด็กสี่ขวบหรือไง
- ไง ยินดีต้อนรับ - ไง
ทั้งคู่เลย
ไง
- คุณทั้งสาม พระเจ้า ดูคุณสิ - เข้ามาก่อน
คุณมาก่อนฝน พายุฤดูร้อนลูกใหญ่กำลังมา
- ผมถือให้ - ขอบคุณ
- คุณโอเคนะ - ครับ โทษที ผมแค่ถือ...
- ขอบคุณนะ - เธอโอเคไหม
- โฮเมอร์ เด็กเกเร - เธอไหวนะ
น้องหมาคุณดูจะกลัวโฮเมอร์นิดๆ
เขาชอบหวงอาณาเขต
หมาหวงอาณาเขตทั้งที่ไม่มีเขตแดน
เขาทำให้ทุกที่เป็นอาณาเขตของตัวเอง
โฮเมอร์ นั่งลง
ขอบคุณมากนะ พวกคุณ
ฉันชอบอะพาร์ตเมนต์ของพวกคุณนะ ตื่นเต้นมากที่จะได้อยู่
คุณจะอยู่เหรอ ที่นิวยอร์กเนี่ยนะ
เธอต้องอยู่สิ เธอจะอยู่กับเรา
ดีเลย เยี่ยม
โอเครึเปล่า พวกคุณหารือกันรึยัง
- เราจะหารือกันตอนนี้เลย - ไม่
- หารือกันสดๆ - โอเคอยู่แล้ว ยอดไปเลย
คุณเหลืออีกแค่สองสามสัปดาห์ใช่ไหม
เดี๋ยวก็คลอดแล้วเนอะ
- ฉันเหลืออีกแปดสัปดาห์ - แปดเหรอ
แปดสัปดาห์ เยี่ยม
เรายินดีที่ได้ต้อนรับคุณ
ก็แค่ทำให้เรารู้สึกมีส่วนร่วมมากขึ้น
ใช่ แอนดี้เตรียมตัวเลี้ยงลูก เหมือนคนบ้าเลย
ผมเปลี่ยนห้องทำงานโทบินเป็นห้องนอนเด็ก
แล้วก็ทาสีครึ่งนึงเป็นสีฟ้า อีกครึ่งเป็นสีชมพู จะได้ครอบคลุมทุกเพศ
เราไม่อยากทึกทักเหมารวม เพศสภาพหรอก ให้ตายสิ
- ฉันขอถามหน่อยนะ - ได้ ว่ามา
- ถามเรื่องเด็ก พร้อมนะ - ถามเรื่องเด็ก
เขาชอบที่สุดเลย
ครับ เรื่องจริง คุณได้ยินถูกแล้ว
เวลาอึทารกเป็นสีเขียวนั่นแปลว่าอะไร
- ผ่าน ฉันไม่รู้ - ผ่านเหรอ หมายความว่าไง "ผ่าน"
- ผ่าน ฉันไม่รู้ - แปลว่าเด็กป่วย
- ทำไมเราไม่รู้ตอนนั้นเลยล่ะ - เธออยากให้เรารู้ตอนที่...
- คุณโอเครึเปล่า - โอ๊ย ตาย...
ค่ะ
ห้องฉันอยู่ไหน
ห้องนี้แหละ
เยี่ยม
โว้ว ไง
ยินดีต้อนรับกลับบ้านจ้ะ
นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว
ไปร่อนตามบาร์ ระหว่างที่ฉันสาละวนอยู่หน้าเตาร้อนๆ
- ดูดีนี่ - ในนี้ร้อนมาก
- พระเจ้า - เวร ไง
คุณดูโคตรสวย
ขอบคุณ แอนดี้
นี่ คุณแค่โยนเสื้อผ้า... ขอโทษ
โยนเสื้อผ้าใส่ถุง ผมรวมกับของเราไปซักให้รอบหน้าได้นะ
ฉันจะทำงั้นไปทำไม
เพราะหลายคนก็ทำงั้น
ฉันจะเสียเงินให้เครื่องซักผ้าทำไม
ในเมื่อฉันซักเองในอ่างและตากในนี้ได้
ก็แค่ออกความเห็นน่ะ ไอเดียบ้าบอ
ฉันทำบูน่ากุ้ง
ไม่ได้ทำนานละ แต่ฉันว่าฉันน่าจะทำถูกสูตร
พวกคุณไม่มีกะทิ ฉันเลยใช้น้ำก๊อก
ฉันไม่มีปัญญาซื้อกุ้ง ก็เลยใช้เนื้อทูน่า
หิวไหม
ฉันไม่เข้าใจเลยว่าพวกคุณ
ออกไปกินข้าว ตามร้านอาหารได้ยังไงทุกคืน
เพราะเราทำกับข้าวไม่เป็นไง
- ฉันทำอาหารให้เธอประจำ - ไม่ๆ ที่รักจ๊ะ ที่รัก
เธอหาอาหารให้ฉัน เธอทำงั้นต่างหาก
เราทำอาหารไม่เป็น การทำอาหารคืองานศิลปะ
เป็นศิลปะที่เราต้องฝึก จนชำนาญให้ได้ เข้าใจไหม
- พูดงี้แฟร์ไหม - ทำไมคุณไม่หัด
ทำอาหารเองที่บ้านประหยัดเงินได้ตั้งเยอะ
นี่เป็นขยะที่ไร้สาระและไม่มีข้อแก้ตัวเลย
ใช่
พวกคุณควรเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์ในบ้าน และเรียนความรู้เบื้องต้น
ฉันอยากได้ตู้เย็นและตู้แช่แข็งจัดเต็ม ที่มีมื้ออาหารดีๆ มีโภชนาการ
เราพาทารกร้องงอแง ไปร้านอาหารทุกคืนไม่ได้
คนได้โมโหตาย
รู้ไหมว่าอะไรอีกที่ทำให้คนโมโห
ผู้หญิงมีครรภ์ที่ดื่มเหล้า
- ทำไม - ไม่เอาน่า
- อะไรนะ - ล้อเล่นรึเปล่า
ทำเป็นเล่น
ฉันยอมสละทุกอย่างเพื่อเด็กคนนี้
ฉันไม่สูบบุหรี่ ไม่สูบปุ๊น ไม่กินของเผ็ด
ไง หนู มามะ
หนูอยู่ไหน
เด็กดี พร้อมรึยัง
มามะ
นี่
หนูไหวไหม
ทำไมหอบ
เป็นอะไรจ๊ะ
คิปเปอร์: หนูท้อง
โรงพยาบาลสัตว์
เด็กดีๆ
ไหนคุณว่าหมาคุณทำหมันแล้วไง คาร์ล่า
พูดตามตรงว่าฉันไม่ได้ยิน ฉันนึกว่าคุณพูดว่า "ฝึกมาแล้ว"
หมาคุณฝึกมายังไงมิทราบ
เขามีปัญหาพฤติกรรม เขาก็เลยได้ไปฝึกกับครูมาบ้าง
ขอบใจนะ คาร์ล่า เขาอาจทำให้ หมาเรามีแผลใจไปตลอดชีวิต
หยุดเถอะ เธอก็เล่นใหญ่เหลือเกิน แค่กินยาก็จบแล้ว
- ไม่เป็นไรนะ ที่รัก - อาจจะ แต่นี่วันหยุดฉัน
ฉันควรได้ละเลียดมื้อเช้าสบายๆ
แต่นี่ฉันต้องทำแท้งหมาที่บ้าน
นี่มันไม่มีเหตุผลเลย
คิปเปอร์รองรับอวัยวะเพศหมาคุณได้ไง
อะไร
อะไร แอนดี้
- แอนดี้ ตื่น - อะไรเหรอ มีอะไร
- ตื่นสิ - อะไร มีอะไร
- เสียงน่ะ ฟังสิ ฟังเสียง - ที่ไหน ฉันหลับอยู่
- เสียงผู้ชาย ในห้องนั่งเล่น - ฉันนอนอยู่
- ฟัง ตื่นสิ - ไม่
- ตื่น - พาคิปเปอร์ไป ฉันไม่อยากลุก
หน้าอุบาทว์ของมันเปื้อนผิวเรา
- เหมือน เอเลี่ยน - ใช่ เหมือน...
- เหมือนซิกอร์นีย์ วีฟเวอร์เหรอ - เหมือนซิกอร์นีย์ วีฟเวอร์
- ฉันชอบซิกอร์นีย์ วีฟเวอร์ - เหรอ
- เคยดู อวาตาร์ ไหม - นานมาละ
เวร โทษที ตายละ เราทำพวกคุณตื่นเหรอ
- นี่มันอะไรวะ คาร์ล่า - นี่ใคร
ขอโทษที่เราส่งเสียงดัง นี่... เวร นายชื่ออะไรนะ
- มิค - มิค
เขามาจากไหน
เขาอยู่ข้างถนน เราเดินผ่านเขา ตอนกลับจากดูหนังคืนนี้
- จำไม่ได้ - ใช่เลย
ฉันชวนเขามากินข้าว เราทำแบบนี้กัน
ฉันมีหลังคาคุ้มหัวสักพัก ข้างนอกอากาศหนาว
โอเครึเปล่า
ไม่ ไม่โอเค ไม่โอเคเลย พูดตรงๆ
- ทำไม - คืองี้นะ ผมเข้าใจ
ถ้าผมมีบ้านดีๆ แบบนี้ ผมก็ไม่ยอมให้ ผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้เข้าบ้าน
คุณน่าจะถามเราก่อน แต่ไม่เป็นไร
เป็นสิ รู้ไหม มันไม่โอเค
เราทนให้คุณอยู่ที่นี่
ไม่ได้แปลว่า คุณเลือกพาใครก็ได้มาบ้าน...
ทนกับฉันเหรอ
ไม่ยักรู้ว่าคุณมองแบบนั้น
เขาไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้น
- เหรอ - เอางี้นะ หนุ่มๆ
พวกคุณมีปัญหาจริงจังที่ต้องแก้ไข
- เพราะงั้นผมจะ... - ไม่! ไม่ต้อง!
ตราบใดที่ฉันอยู่ที่นี่ เพื่อนของฉันทุกคน
แบ่งปันโชคลาภของฉันได้หมด
นายอยู่ที่นี่แหละ
ฉันแค่จะไปเข้าห้องน้ำ ได้ไหม
อยู่ทางขวามือ
โอเค โทษที
เขาไม่ใช่เพื่อนเรา เขาเป็นคนแปลกหน้า
และนี่เป็นอะพาร์ตเมนต์ของเรา ซึ่งคุณเป็นแขก
นั่นไม่ได้เผื่อแผ่ไปถึงคนแปลกหน้า ที่คุณเพิ่งเจอข้างถนน
คุณก็คิดงั้นใช่ไหม โทบิน
เป็นเกย์เสรีนิยมชิลๆ จนกระทั่งถึงเวลา ที่ต้องเสียสละบางอย่าง
ไม่ๆ ไม่ใช่ นี่ไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้น
แล้วรสนิยมทางเพศของผมเกี่ยวอะไรด้วย
พูดงี้เหมือนเป็นพวกเกลียดเกย์ ใครๆ ก็จะเข้าข้างผม...
แอนดี้ล่ะ แอนดี้ คุณเข้าข้างเขารึเปล่า
งานนี้ผมจะไม่ยุ่ง
เยี่ยม ขอบคุณนะ ขอบคุณมาก ขอต้อนรับกลับมา
ขอบคุณ
นี่ใช่ผู้ชายคนแรกที่คุณพามาที่บ้านนี้รึเปล่า
ผู้ชายอังกฤษคนแรก
พระเจ้าช่วย ไม่ยักรู้ว่าเราเปิดศูนย์พักพิง
- คุณเข้มงวดเกิน - ผมไม่ได้เข้มงวด
ที่นี่เหม็นกลิ่นกำยาน
พรมเปื้อนแกงบูน่ากุ้ง
ติดมือไปทั่ว!
คุณเปลี่ยนห้องนั่งเล่นผม เป็นแคมป์เบดูอินเร่ร่อน
คุณบังคับให้ผมต้องทำแท้งหมา แล้วนี่คุณก็สูบปุ๊น
แถมดื่มเหล้าทั้งที่กำลังท้อง
แล้วก็อาจจะมีเซ็กซ์กับนายมิค คนแปลกหน้าบนโซฟาผม
คุณว่าคุณทำแท้งหมาเหรอ
อย่ายุ่ง มิค นายแค่มากินอาหารร้อนๆ
เอางี้นะ
คืองี้... ฉันเข้าใจนะ
แต่นายควรลองอาหารของเธอบ้าง นายอาจจะเรียนรู้อะไรได้
ขอบใจ มิค
แล้วเจอกัน
คืองี้นะ
คืองี้นะ โทบิน
คุณน่าเบื่อเกินทน
น่าเบื่อจริงๆ
คุณอ้างว่าสนใจชีวิตคนอื่นในสารคดีที่คุณทำ
แต่ไม่มีหลักฐานอะไรในชีวิตคุณเลย
ว่าคุณใส่ใจใครนอกจากตัวเอง
คุณอ่าน นิวยอร์กไทมส์ และบ่นเรื่องทรัมป์ แต่ไม่ได้สนใจจริงๆ ตามที่พูด
คุณไม่ใส่ใจชุมชนของตัวเอง คุณก็แค่ชอบแนวคิดมัน
คุณก็แค่... ไอ้เสรีนิยมฮิปสเตอร์
แล้วคุณทำเพื่อชุมชนยังไง
ด้วยการเกาะน้ำใจคนอื่นเพื่ออยู่กินเหรอ
คุณทำอะไรเพื่อคนอื่นบ้าง
- โลกนี้ก็มีแต่คุณคนเดียว - ไปตายซะ
ไม่มีปัญญาดูแลลูกตัวเองด้วยซ้ำ
ไอ้ทุเรศ
คาร์ล่า คาร์ล่า
คาร์ล่า
ผมขอโทษที่พูดแบบนั้น โง่มากที่พูดแบบนั้นออกไป
- ผมละอายแก่ใจ - ช่างมันเถอะ โทบิน ไม่เป็นไร
เราไม่ต้องเห็นตรงกันเรื่องไหนเลย เราต่างกันเหมือนอยู่คนละโลก
นั่นก็อาจจะจริง แต่ผมก็ไม่ควรพูดจางี่เง่าแบบนั้น
เราต้อนรับคุณนะ รู้ไหม
ก็แค่...
มันยากสำหรับผม
คุณอาจจะพูดถูก ฉันไม่เคยทำประโยชน์มากมายอะไร
ที่แอลเอ ฉันก็แค่เบื่อเงินและขยะสูญเปล่า
กับความยากจนและคนตกทุกข์ได้ยาก แล้วก็ควันพิษที่รถพ่นออกมา
ฉันคิดว่าถ้าฉันไม่เปลี่ยนวิถีชีวิตตัวเอง
ฉันก็จะเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอกที่สุด
นั่นเป็นเรื่องน่าชื่นชม
ใช่ ตอนแรกฉันก็คิดแบบนั้น
"เป็นการเปลี่ยนแปลงที่เราอยากเห็น" อะไรเทือกนั้น
แต่แล้วฉันก็ได้รับรู้ ไม่มีใครเห็น
ไม่มีใครสนใจไยดี
ฉันไม่ได้เขียนบล็อก ฉันไม่มีลูกๆ ที่ฉันจะเป็นแบบอย่างที่ดี
ฉันไร้ตัวตน เหมือนคนไร้บ้านทุกคน ในสวนสาธารณะแห่งนี้
คุณทำประโยชน์นะ คุณน่าสนใจ
และคุณก็มีปัญหา คุณจริงใจ
ที่จริงผมก็ชอบที่กลับบ้านมาเจอคุณทุกค่ำ
ถึงแม้ว่าจะออกมาเป็นยังไง
ผมไม่เคยรู้
ว่าจะคาดหวังอะไรกับคุณได้ นั่นเป็นเรื่องดี มันดีต่อผม
ความจริงก็คือ ผมกลัวใจกับเรื่องนี้
ผมไม่รู้ว่าผมพร้อมไหม
ผมช่าง...
งี่เง่าประสาทเสีย
ผมทนใครในบ้านไม่ได้ด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่เด็กทารก
เด็กทารกเนี่ย ไม่รู้สินะ ผมก็ไม่รู้
คุณตัดสินใจให้ดีเถอะ โทบิน
กลับบ้านกัน
นะ
ก็ได้
เธอแกร่งมาก ไม่ท้อถอยแล้วก็...
แต่เธอใช้ชีวิตตามที่รู้สึก
ฉันว่าเธอเชื่อจริงๆ ว่า เธอใช้ชีวิตแบบอื่นไม่ได้
โคตรกล้าหาญเลย เราต้องการแบบนั้น ในตัวเด็ก จริงไหม
จริง หวังว่าความกล้านั่นจะอยู่ในยีน
แค่ไม่เอาฝีมือทำอาหาร
โหย ไม่ ไม่เอาฝีมือทำอาหาร
- เอาละ - เอาละ
ฉันว่าเซ็กซ์กับมิคอาจจะไปกระตุ้นฉัน
อะไรนะ
จริงๆ ฉันว่ามันจะเกิดขึ้นก่อนกำหนด
- โอเคๆ - โอเค ไปกันเลย ได้
- โอเค คุณไหวนะ - ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง
- โอเค ไม่เป็นไร - กระเป๋า ผมมีละ คุณมีกระเป๋ารึยัง
- ฉันมีกระเป๋าแล้ว - คุณมีกระเป๋า
มัน... อยู่ไหนน่ะ
- เธอระวังหน่อยสิ - โอเคจ้ะ โอเค
ใส่เสื้อผ้าก่อน เพราะเธอยัง...
ฉันจะใส่ตอนออกจากบ้าน มาเร็ว
- เอาละ เราต้องเรียกแท็กซี่ - โอเค เฮ้ยๆ
โอ๊ย พระเจ้า
เอาละ ขอบคุณ
คุณขึ้นฝั่งนี้ เร็วเข้า
โอเค อาการปวดท้องคลอดมาติดๆ กัน
นี่เป็นโอกาสสุดท้าย ที่จะบล็อกหลังแล้วนะ คาร์ล่า
แน่ใจรึเปล่าว่า ไม่อยากให้ฉันตามวิสัญญีแพทย์
ไม่ ฉันไหว แค่ทำต่อไปเรื่อยๆ
แน่ใจนะ ผมไม่เข้าใจ มันก็แค่ยา
คุณกินยาปฏิชีวนะไม่ใช่เหรอ เวลาป่วย
หรือเพนิซิลลิน หรือกินแอสไพริน เวลาปวดหัวน่ะ ไม่เอาน่า
เพราะฉันอยากสัมผัสประสบการณ์ ฉันอยากรู้สึก
เวร พระเจ้าโว้ย ฉันไม่อยากพูดถึงมัน
- ฉันแค่อยากทำ โธ่เว้ย! - เอาละๆ
โอเคๆ โอเค คุณทำได้ คุณไหว
ปากมดลูกขยายเก้าเซนติเมตร
คุณคะ เอาน้ำดื่มสักแก้วไหม
ไม่ๆ ผมไหว ผมสบายมาก
คุณคะ อย่าเป็นลม ในห้องทำคลอดของฉันนะ
ถ้ารู้สึกวิงเวียน ออกไปข้างนอกเลยนะ ทั้งสองคนเลยค่ะ
คือผมน่าจะ... ผมออกไปสูดอากาศละ
ฉันจะไปสูดอากาศ พวกเธอไหวนะ
ไหว เราทำได้ แล้วเจอกันจ้ะ โอเค
- คุณก็อยากไปรึเปล่า - ไม่ๆ
ผมไม่ไปไหนทั้งนั้น
แม่ง
- โทบิน หยุด - โอเค ขอโทษ
- โทบิน คุณยังทำอยู่ - ขอโทษ ได้
- น่ารำคาญมากๆ - โอเค เข้าใจละ
- ตั้งสมาธิไม่ได้เลย - โอเค
แม่ง
- โทบิน เอาหัวคุณไปแม่งไกลๆ - โอเค ได้
ดีมาก คาร์ล่า คุณเก่งมาก ดูดีเชียว
โอเค เห็นหัวละ อยากดูไหมคะ
ครับ
โอเค คาร์ล่า ดีค่ะ ดีมาก ดีค่ะ
คุณทำได้ ทำได้แน่นอน
เบ่งแรงๆ เลยนะคะ เอาเลย
หายใจเข้าลึกๆ แล้วเบ่งเลย โอเคนะ
อย่างนั้นละ เบ่งต่อไป ทำต่อไปเรื่อยๆ
คุณทำได้
เยี่ยมมาก ทำต่อไป
โอเค เก่ง ดีมาก ดี
โอ๊ย พระเจ้า
เก่งมาก คาร์ล่า เก่งมาก
โอ้ พระเจ้า
เป็นไง
ลูกสาว
ลูกสาวล่ะ ลูกสาว
- วิเศษไปเลย เด็กโอเคใช่ไหม - งดงามมาก
นิ้วมือนิ้วเท้าครบสิบนะ สวยงาม สมบูรณ์แบบมากนะ
- ทั้งหมดนั้นเลย - โอ๊ย คุณพระ
- ไม่อยากเชื่อว่ามันเกิดขึ้นแล้ว - โอ้ พระเจ้า
- มันเกิดขึ้นแล้ว - นั่นสิ
เราเป็นพ่อคน
หมอจะดูอาการ 24 ชั่วโมง จากนั้นลูกก็ออกจากโรงพยาบาลได้
เราทุกคนจะได้เริ่มดูแลเธอ
- คุณสุดยอดไปเลย - ขอบคุณ
แบบ...
สุดยอด
แอนดี้เป็นไง
เราต้องหาน้ำให้เขาดื่ม แต่เขาไม่เป็นไร
ตลกดี ฉันนึกว่าคุณจะเป็นลม
ใช่ ผมก็คิดงั้น
แต่คุณไม่เป็นลม
คุณอยู่ตรงนั้นและจับมือฉัน แล้วก็...
ช่วยเช็ดเลือดกับตัดสายสะดือ
ได้เห็นหัวเด็กผุดออกมา มันดีงามมาก และ...
ผมชอบใจที่ได้เป็นผู้ชายคนแรกที่เจอลูก
ผมรออุ้มลูกไม่ไหวแล้ว มันรู้สึกยังไง
มันงดงาม
เอาหมวกคลุมผมออกทีได้ไหม ดูตลกมาก
ขอโทษ
แต่ก็นั่นแหละ มันงดงาม
คุณคิดทบทวนใหม่รึยัง หลังจากเห็นหน้าลูก
ทำไม คุณกลัวเหรอ
เปล่าๆ ตรงกันข้าม
ผมต้องการสิ่งนี้แล้ว
ผมรักเด็กคนนี้แล้ว
ง่ายๆ แค่นั้น
ผมก็เลยจินตนาการไม่ออกเลยว่า คุณจะรู้สึกยังไง
ผมก็แค่พูดไว้ เผื่อคุณเปลี่ยนใจน่ะ
ผมเข้าใจดี เราก็แค่ยินดีที่คุณอยู่กับเรา
ค่ะ
ไม่ ฉัน...
คุณใจดีมากที่เสนอให้
แต่คือ ฉัน...
โลกของฉันมีฉันตัวคนเดียว
เรื่องนั้นคุณพูดถูก
ฉันมีปัญหาจริงๆ
ฉันจะสูบกัญชา แล้วก็หลับนอนกับคนแปลกหน้า
ฉันอาจจะแค่ไม่รู้จะปฏิเสธยังไงมั้ง
ฉันไม่เคยปฏิเสธ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ฉันก็ปล่อยให้มันเกิด
แล้วฉันก็รักการอยู่ข้างถนน แล้วรู้สึกปลอดภัยแต่...
มันไม่ใช่ที่สำหรับเด็ก
การเป็นแม่คนอาจจะเปลี่ยนฉันแต่...
ฉันเอาลูกไปเสี่ยงพร้อมกันไม่ได้ ถ้าฉันไม่เปลี่ยน
ฉันทำตัวไร้ความรับผิดชอบมาทั้งชีวิต
นี่อาจเป็นเรื่องแรกที่ฉันรู้จักรับผิดชอบ
ฉันทนอยู่กับคนเกินหลายวันไม่ได้แต่...
ฉันลืมเรื่องนั้นไปเลย ในช่วงหลายสัปดาห์มานี้
เพราะพวกคุณดีงามที่สุดในโลก
ใช่
พวกคุณจะเป็นพ่อที่ดีที่สุด
เราจะพยายาม
ขอบคุณมาก
หยุดนะ
ให้ตายเถอะ
ไงจ๊ะ
พ่ออยากเล่าเรื่องแม่ของหนูให้ฟัง
พ่อจะเล่าเดี๋ยวนี้ ตอนที่หนูยังเถียงกลับไม่ได้
และหนูจะได้ไม่ทำตัวอวดดีแบบวัยรุ่น
และเผื่อชีวิตหนู ไม่ได้เจอแม่มากเท่าที่อยากเจอ
ซึ่งก็น่าเสียดายเพราะพ่อจะบอกตอนนี้เลย
แม่หนูโคตรเจ๋ง
แม่อดทนอุ้มท้องหนูอย่างเข้มแข็ง
และคลอดหนูออกมาอย่างไม่เกรงกลัว
พ่อรู้ว่าเดี๋ยวหนูจะถามว่าทำไมแม่ไม่อยู่ด้วย
นานมาแล้ว ก่อนมีเมืองต่างๆ
มนุษย์เคยเคลื่อนย้ายไปมาอยู่เสมอ
พวกเขาเป็นนักล่าเก็บของป่า ชีวิตพวกเขาลำบากและไม่ย่อท้อ
แต่พวกเขาก็มีอิสระ
แม่หนูก็คล้ายๆ กับนักล่าเก็บของป่า
แต่เกิดผิดยุคสมัยไปนิด
แม่ก็เลยพาหนูไปด้วยไม่ได้
เพราะสังคมยุคนี้ไม่รองรับเรื่องนั้น
หนูก็เลยได้อยู่กับเราสักพัก
ตอนนี้เราไม่ใช่นักล่าเก็บของในป่ากันแล้ว
เราเป็นนักทุนนิยม
เราจะอดตายในป่าเพราะ...
ไม่มีร้านอาหาร หรือร้านโฮลฟู้ดส์ หรือนักบำบัด
หรือโรงพยาบาลเวลาเราป่วย
ไม่มีหนังสือให้อ่านหรือหนังให้ดู
ไม่มีอะไรเลย แล้วเราชอบของพวกนี้ จริงไหม
เพราะงั้นหนูพร้อม มีเวลาสนุกๆ กับเราแล้วใช่ไหม
หนังสือของหนู
หนังสือหนู พ่อขา หยุดนะ
นี่เวลานิทานของลูก ไม่ใช่ของเธอ
โทษที แต่มันสนุกมากเลยใช่ไหม จูน
- ค่ะ - ใช่
เมื่อกี้พ่อพูดถึงไหน
ถึง "ทวนยม"
พูดถึง... ถึง...
พูดถึงนักทุนนิยม ใช่จ้ะ
- พูดถึงนักทุนนิยม - "ทุนนิยม" ใช่ค่ะ
- ดีจัง หนูได้กินไอติมใช่ไหม - ใช่จ้ะ ได้สิ
แล้วคนอื่นๆ ก็ทำไอติมให้เรากิน ยอดไปเลยใช่ไหม
แม่ก็ชอบไอติม
- เหรอ - ค่ะ คราวก่อนเราได้กินไอติมสองลูก
คราวก่อน แม่ให้หนูกินไอติมสองลูกเลยเหรอ
สอง สำหรับเด็กเล็กเนี่ยนะ
- โอเค - โอเค
ไอติมมันดีนี่นา
อาจจะไม่ใช่สองลูก
แต่ไอติมก็โอเค แค่ไม่ใช่สองลูก
น้ำตาลเยอะ
- โอเค เราจะนอนกันรึยัง - ค่ะ
เอาละ นอนจ้ะ
หลับตา
เริ่มนอนแล้ว
โอเค เร็วเข้า หลับตา
เด็กดี