Mama?
Ayaw ko ng mayroong ketchup o mantikilya.
-Walang ketchup, o mantikilya. Sige. -Tustado dapat ang tinapay, para mainit.
Tustado ito, kaya mainit.
Nasaan ang regular na gatas?
-Almond na gatas ito. -Nakalimutan mo ang gatas.
Hindi ko ito maiinom.
Hindi ba dapat ay mga vegan na tayo ngayon?
Kapag 13-anyos ka na.
Ayaw mo bang mauna sa iba?
Ang papa ninyo ang susundo sa inyo ngayon.
-Huwag ka nang maghanda ng tanghalian. -Bakit?
-Fajita Fridays ni Papa. -Para sa tanghalian?
Pagpasok pa lang namin.
-Bumibili siya? -Hindi, siya ang gumagawa.
Napakasarap!
-Napakasarap nga siguro niyon. -Napakainit!
-Oo. -Napakainit!
Tama na ang pagbubuntong-hininga.
Naiintindihan ko na. Hindi mo gusto iyon.
Hindi sosyalin.
Sosyalin?
Ano itong pagdura at pagsakal?
-Hindi ba dapat, mahal nila ang isa't isa? -Kawawa ka, wala kang alam!
-Ginagawa na iyon ng lahat ngayon. -Talaga?
Sabi ng siyensya o ng mga basurang babasahin?
Basura ba ang chat?
-Kailangan mo akong ilibre. -Mismo!
Malilibre kita ng masarap na tanghalian.
-Bebenta ba ito? -Nakakalungkot, pero oo.
-Talaga? -Oo.
-Nakakaaliw siyang lalaki. -Talaga?
Gwapo rin.
Pero 'di naman mahalaga sa'yo ang mga mabababaw na bagay.
Lily, masaya na ako sa kinatatayuan ko ngayon.
Sige.
Ang pag-aasawa ko... Tapos na iyon.
Nag-asawa ka kasi ng lalaking asal-bata.
Hindi iyon kasalanan ni Van.
Malaki ang mga plano ko sa buhay may-asawa,
ang kasabikan ko ay nauwi sa pagkabigo.
-Pareho kaming masisisi. -Pero hindi iyon kailanman gagana.
Hindi ko pinagkakaila iyon, kung mangyari, mangyari.
Pero hindi ko ipagpipilitan ang sarili ko sa iba.
Isa kang kaakit-akit na babae. Dapat mayroon kang makasama!
Dahil mayroon ka?
Kumusta nga pala iyon?
Oo. Gusto kong sakalin ang leeg niya.
-At 'di sa nakatutuwang paraan. -Walang nakatutuwa roon.
Magugulat ka.
Wala kang kaalam-alam.
Tara na. Mukhang wala rito ang mama ninyo.
-Baka maaga siyang bumangon. -O baka ginabi ng uwi.
-Oo. -May susi ako.
-Balik na lang tayo. -Teka, binubuksan niya.
Pasensya ka na rito.
Sinubukan kitang i-text. Kailangan ni Boo ang ukelele niya.
Sabado nang umaga ngayon.
Bakit hindi kayo tutok sa telebisyon gaya ng ibang bata?
Dahil mayroon akong sasalihang kompetisyon.
Pupunta ka, hindi ba?
Oo, walang makakapigil sa akin.
-Pasensya na. -Ano iyan?
Thermos. Gumawa si Papa ng masarap na sabaw.
-Pinapanatili nitong mainit. -Oo.
-Ba't ang galing mo sa ganito? -Ano? Sabaw lang iyon.
Halo-halong gulay, kaunting basil...
Hindi sa paggawa ng sabaw. Sa pagiging ama.
Kapag mag-isa ka na lang, kailangan mong gawin ang ginagawa dati ng iba.
Mas gumaling ka sa lahat ng bagay.
Marami pa akong dapat pagbutihan.
-May punto ka. -Oo.
-Ano'ng oras? -Pagkatapos siguro ng mga pag-eensayo?
-2:30 sa Calder Hall, hindi ba? -Oo.
Sige, tara na.
-Paalam. -Paalam, Ma.
-Sige. Paalam. -Paalam.
Ayaw ko ng pakikipagkompetensya, pero ang sagwa niyon.
Kaya nga.
At ngayon, heto na si Betty Cannon sa kaniyang ukelele.
Noong bata ka pa
At wala kang kasama
Ano ang pakiramdam
Nang mag-isa?
Lagi kong iniisip ang mga laro
Na aking nilalaro
Sinusubukan kong
Maging masaya
Ngunit pagmamahal lamang
Ang makakabiyak ng iyong puso
Paano kong ang mundo mo
Ay gumuho?
-Hindi ako makapaniwala. -Oo. Mahusay.
Kumain tayo ngayong gabi? Kung gusto mo. Magdiwang tayo?
Sinabi mo na lumala ang pagluluto mo. Kaya...
May ideya ako. Bakit 'di na lang tayo bumili ng pagkain?
Bakit hindi natin kainin iyong banana bread na ginawa mo?
-Hindi. -Sira na iyon.
-Oo, saka iyong saging ay... -Gusto ko.
-Kung hindi ka pwede, ayos lang... -Hindi, pwede ako... Makakapunta ako.
Anong oras?
-7:00? -Ayos.
Sige na, mga bata, magkita tayo mamaya.
Paalam.
-Paalam. -Paalam, Papa.
'Wag mo kalimutan ang cake.
Paano iyong banana bread ni Flynn?
-Sira na iyon. -Wine.
Iyong wine, at banana bread ni Flynn.
Mukhang nasira habang niluluto.
Oo.
-Paalam. -Oo.
-Sige na. -Paalam!
Sige na!
Asal-bata ako noon.
Gusto ko iyong ideya ng pagiging matanda, pero...
Hindi ko alam kung paano.
Nakakalokang makipag-usap
sa isang lalaki na ang pinagdadaanan
ay pareho sa pinagdadaanan ko.
At nakakatuwa ang mga anak ko!
-Perpekto ang date! -Perpekto.
Naaalala mo iyong tirahan sa Bow?
Paano natin nakayanan ang taglamig doon?
Nagsusuot ka ng ski suit sa kama.
Oo nga.
Nakahanap na ako ng babaeng makakasama
pero nadaragdagan pa ang suot 'pag nasa kama na
imbes na mabawasan! Grabe...
Isipin mo ang nagawa niyon sa pag-iisip ko bilang isang lalaki.
Mahirap hubarin iyon.
Imposibleng makagawa ng kilos.
Naaalala mo ba ang gabi na nagsira tayo ng mga upuan
at sinunog natin...
Ikaw ang sumira, noong dumating ang magulang ko
wala na silang maupuan.
-Masamang pangitain iyon. -Romantiko kaya.
Hindi iyon romantiko. Kumain tayo ng tuna sa lata.
Walang telebisyon, walang telepono.
Walang computer.
Ano'ng ginawa natin buong araw noon?
Naghalikan tayo.
Naupo tayo sa sofa at naghalikan nang ilang oras.
Talaga?
Nakakatuwa siguro iyon.
Natatandaan mo. Hindi ba?
Natatandaan ko iyong tuna.
Oo.
Tara sa kama?
Sige. Sigurado ka?
Hindi.
Nasa iyo pa ba ang ski suit?
Pangalawang Yakap, Nang Bukas ang Puso at Mata
Tara na. Huwag mong galawin.
Sige. Paalam.
-Nakakatuwa iyon. -Oo nga. Oo.
Mayroon silang drama sa Tuesday, 6 hanggang 8.
Sige. Ano?
Date natin iyon.
-Kailangan mong sumabay? -Akala ko, makakauwi ako.
Tapos naalala ko 48 na pala ako.
Bakit ang sigla mo ngayong umaga?
Nakasama ko kagabi ang pinapangarap kong babae.
-Mabuti sa iyo. Saan kayo nagkakilala? -Iyon ang mahirap.
Dati...
-Dati akong kasal sa kaniya. -Huwag kang magbibiro.
Teka. Si Van?
'Di kami mahusay sa pagiging mag-asawa, pero ayos na sa iba.
Ang gulo niyon! Nagulat ako!
Sigurado ako. Kasi karaniwan ang buhay mag-asawa mo.
Ayaw kong sirain ang kasiyahan mo.
Pinipili mo lang ang madaling daan.
Bumabalik ka sa pamilyar na lugar.
'Di ko siya papakasalan!
Mag-iingat ka, Elizabeth.
Nakakatuwa ito.
Walang aasahan sa isa't isa.
Uy. Ang ganda mo.
Pasensya na, galing ako sa trabaho.
Ayos lang ba na ipasok ko ang bisikleta?
Ipasok mo siya.
Sige. Salamat.
Magdadala sana ako ng wine bago pumunta...
Hindi, huwag kang mag-abala.
Uy.
Siguro, mayroon dapat tayong wine.
-Kukuha na ba ako? -Huwag, masyadong nakakalungkot.
-Sige. -At wala na tayong oras.
Pwede mong ipasok sa Irish dance ang mga bata pagkatapos ng drama class.
-Para may oras tayo. -Kailangan ba na matagal?
Pumasok ako ng tantric yoga class noong nakaraang linggo.
May mga natutunan akong gawin.
-Interesado ka ba? -Ano...
Maaaring interesado ako.
Nasa likod ako ng klase, kaya...
-Heto na. -Pero mula sa nakita ko...
-Aatras na. -Hindi, mula sa nakita ko...
Naghahanda ka na ba?
Oo, ikaw...
Ibigay mo sa akin ang kamay mo. Ilagay mo rito...
-Nakakasabik. -Oo, nakakasabik.
At saka, dito sa ilalim ang isa.
-Nakikinig ka ba? -Hindi ko pa ito nakita.
Ilagay mo rito.
-Sige. -Handa ka na?
Ayos pa naman.
At ito na ang mahirap na parte.
-Sige. -Handa ka na? Sige.
Magpakasaya tayo, tama?
Oo. Tama ka.
Ikaw ang masusunod.
MAKALIPAS ANG DALAWANG BUWAN
Hindi, tatawagan ko ang mama ninyo.
Hindi sumasagot ang papa ninyo,
at kailangan ko nang umalis.
Pwede mo ba siyang tawagan ulit?
May mahalagang gagawin ang mama namin ngayong hapon.
Pinapaliwanag ko sa kasama mo na wala akong resibo.
12 taon na ang nakakaraan.
Oo.
Oo, mismo.
Hindi ko na matandaan.
Iyon ay...
Iyon ay... Ang pangalan? Cannon.
Ivan Cannon. Oo.
Hinahanap ko ang sukat, sukat ng singsing.
Oo. Sige, maghihintay ako. Salamat.
-Ayos! -Salamat.
Kapag humingi ng baklava ang babae,
Magdadala ako ng isang baklava at nasa plato ang singsing?
O dalawang baklava.
-At walang singsing? -Hindi, may singsing.
Paano kung iba ang hihingiin niya?
Basta... isama mo sa kung ano ang hihingiin niya.
-Sige. -Ayos.
Mahusay. Sana magtagumpay ako.
Sana nga.
Ano?
Nalaman ko ngayong araw.
Bakit hindi mo sinabi sa akin?
Ngayon ko lang...
Ngayon ko lang nalaman, at...
Mayroon akong breast cancer, at lumalala na.
-Bakit hindi mo sinabi? -Hindi mo iyon problema.
Sinabi mo na ba sa mga bata?
Wala pa akong sinasabi. Sa kahit sino.
Makinig ka... babalik ako sa inyo.
Doon ulit ako titira.
Liz, magpakasal ulit tayo.
Basta... Basta...
Bakit ko gugustuhing makipagkasal ulit?
Hindi ko alam. Basta...
Napakasaya ng mga nakaraang buwan.
Sakit lang ito. Hindi pa ito ang pagtatapos ng buhay mo.
At gusto kitang makasama.
Liz...
Gusto kitang makasama, at...
Hindi ko kayang harapin ito ngayon.
-Tayo... -Naku.
Heto na.
Liz, ako'y...
Huwag, pakiusap.
Kailangan kong mapag-isa.
Mayroon kang bagong mensahe nang 10:15 p.m.
Uy, Liz. Pasensya na at ang pangit ng tiyempo ko,
at nandito ako para sa iyo... sa anumang...
Bakit ngayon pa ito nangyari?
Hindi mo mapaplano ang buhay.
Hindi gaya ng chess, ano?
'Di pwedeng planuhin ang bawat galaw.
May mga pangyayari na hindi...
Na hindi mo aasahan.
Minsan magagandang bagay,
gaya ng pagkatuklas ng pag-ibig,
o pagkakaroon ng dalawang magandang anak na babae.
-Oo. -Oo.
-Pero minsan, masasalimuot na bagay. -Oo.
-Gaya ng pagpunta rito. -Oo.
-Gusto mo ba na yumakap ako? -Oo.
Sige, pakiusap. Kukunin ko. Salamat.
Gumaan na ang loob ko.
-Oo. -Ako rin.
-Mabuti -Ako rin.
Hiwain mo lahat...
Ayan.
Tama.
"...malapit na. Mahal na mahal kita. at 'di ko na mahintay na makita ka.
"Nagmamahal, Flynn.
"'Wag kang mag-alala. Kita tayo, Ma."
Gusto ang parteng 'yon.
"Mahal kong Mama, sana gumaling ka na agad."
-Pinto. -Nandito na si Mama, tara na!
Oo, bilisan natin.
Nakakatuwa iyon,
pero ang mga pamilya o malapit na kamag-anak lamang ang pwede.
At ang pamilya rito ay si Gng. Lily De Courcy.
Kalokohan ito. Ako ang ama nila.
Pero wala akong magagawa.
Sinusunod ko lang ang bilin ng pasyente.
Nandoon si Gng. De Courcy. Gusto mo bang palabasin ko siya?
-Para masamahan sila. -Ayos lang, Bet.
Sige, kung maaari. Salamat.
Uy, mga bata.
-Mabuti na ang lagay ng mama ninyo. -Para kay Mama.
Ipapasok ko kayo mamaya, okay?
Pasensya na.
Matutuwa sila. Mabuti ang kinalabasan ng operasyon.
Natanggal na yata ang lahat.
-Masaya sila. -Sige.
At mabuti si Liz.
-Salamat. Mabuti. -Oo.
-Mayroon siyang radiation sa Martes. -Sige.
Binigyan nila ako ng iskedyul, pero ipapasa ko na lang sa iyo.
Sige, oo.
Sige, mga anak, sumama kayo kay Lily. At hihintayin ko kayo rito.
-Sige. -Salamat.
Kailangan nating maging tahimik.
Dahil nasa recovery ward siya.
Mayroon kang mensaheng natanggap nang 10:15 p.m.
Uy, Liz. Pasensya na kung ang pangit ng tiyempo ko,
at nandito ako para sa iyo. kung anuman ang kailangan mo.
Pero ang totoo, mahal kita.
Lagi akong libre tuwing Sabado ng gabi
dahil hindi na ako nakikipagkita sa iba.
Hindi ko masikmurang makipagkita sa babaeng hindi ikaw.
At ala iyong kinalaman sa mga bata o sa kasal natin, o sa kalagayan mo.
Gusto kitang makasama.
Gusto kong malaman mo iyon.
Nasa restawran pa ako.
At inisip ko na babalik ka pa.
Iyon lang ang ginusto ko, Liz.
Alam kong ayaw mong gawing komplikado ang mga bagay,
pero malabo iyon,
dahil bihag ako ng nararamdaman ko sa iyo.
Alam ko na ngayon na hindi ako humintong mahalin ka.
Kaya nababaliw ako tuwing nakakatanggap ng mensahe mula sa iyo.
Ano pa ba ang magagawa ko?
patuloy na sabihin sa iyo, dahil hindi ito magbabago.
Hindi magbabago ang nararamdaman ko para sa iyo.
Minahal kita una pa lang.
at patuloy kitang mamahalin, hanggang sa dulo, gaya ng sabi nila.
Kung may kailangan ka, hihinto tayo.
-Pwede akong tumakbo. -Ayos lang ako.
-Sigurado ka? -Salamat.
Sige. Salamat.
Lubos na ang naitulong mo. Umuwi ka na. Ayos lang ako.
Huwag kang magsabi nang ganiyan.
Isa.
Surprise!
Hindi nahulog ang akin!
Nasorpresa ako!
Ang ganda!
-Lahat kayo sinusupresa ako, ga bulilit. -Bumati ka. Bumati ka.
-Na-miss mo ang pagluluto ko, ano? -Na-miss ka namin.
-Na-miss ko rin kayo! -Oo.
-Maupo ka. -Uy.
-Salamat. -Maupo ka, Mama.
-Uy. -Pwede ka bang manatili?
-Oo. -Gusto kong...
Madam, pwede ka nang umalis.
Tatawagan kita bukas.
-Salamat, Lily. -Paalam, Van. Mga bata...
-Paalam. -Paalam!
-Huhubarin ko ito. -Isasarado ko ang pinto.
-Heto. -Gusto mo?
-Gusto mo bang makipagkarera? -Oo.
Sige? Handa, galaw.
Handa, galaw.
May mga buwaya at pating. Sige.
Mabilis si Boo.
Sige na!
-Ano'ng sinabi mo? -Kung pareho nilang magawa iyon...
Diyos ko.
nang hindi umaapak sa lapag, papakainin ko sila sa Alfred's.
Grabe. Akala ko ba, naghihigpit ka na?
Ang tagal mo.
-Dito na sana ako. -Hindi!
Paghihigpitan sila? Nakita mo ba sila?
Sandali nga, Flynn.
Pareho nila tayong mapapatay.
Nakabalik ako sa Maloney!
Ipapakita ko sa iyo...
Flynn.
-Nakita mo ba ang mga hiyas na ito? -Ang ganda!
Magkano ito?
-Iyong may mga kristal? -Ito...
May tanong ka ba?
Diyos ko, ang ganda nito...
Pang-magandang panaginip.
Para ba 'tong crystal na solar system?
-Masyadong maliit. -May puso!
-Salamat. -Pwede nating bilhin?
Dinala ninyo sana ang pera ninyo...
Sige.
-Isa lang. -Sige.
-Ilalagay ko ito sa kama. -Sige.
Limang minuto lang ako. Ayos ba?
Kaya ko na ito.
Hindi.
Ayos lang.
Kung ayos lang sa iyo.
-Oo naman. -Sige.
Walang itatago.
Literal.
Uy, ayos lang.
Ayos na ba iyan?
Ayos.
Ayaw matanggal.
-Sige. -Heto na.
Sige.
-Sige lang... Oo. -Ayos lang.
-Huwag mo iyang hawakan. -Sige.
Tapos na akong magdamit...
Ito ang pinakamalaking buwaya na nakita niya.
-Iyon ay... -Malaki ang bunganga ng buwaya!
Sigurado ka bang buwaya iyan? Baka alligator iyan.
Ganito?
Sigurado ka bang alligator iyan?
Tumingin iyon sa kaniya... Uy.
Ayos lang ba na dito ka muna?
Oo naman. Sige.
Sige.
Hulaan ninyo kung ilan ang ngipin ng buwaya.
-Isang daan, isang libo! -Limampu.
Isang libong ngipin.
Mahusay si Van sa mga bata, at sa akin.
Pasensyoso, maaasahan.
May kakayahan.
Wala siyang problema.
Mahal mo ba siya?
Hindi ko alam nararamdaman ko.
Siguro hindi ako tumigil na mahalin siya.
Hindi ibig sabihin dapat kaming magsama.
May sakit ako.
Walang kasiguraduhan ang lahat.
Kailan ka ulit makikipagkita kay Doktor Wyman?
Bukas.
At ano? Sa tingin mo ba, masamang balita?
Hindi pa natin natatalo iyon,
pero mahalagang maging matatag, Elizabeth.
Ang gusto kong gawin natin
ay baguhin ang ating paraan at sumali sa isang clinical trial
na ginagawa ni Doktor Kang dito,
gamit ang isang immunotherapy na droga.
Sige.
Wala pa iyong napapatunayan, kaya hindi kita mabibigyan ng data,
pero maganda ang mga naunang indikasyon.
-Kailangan ko bang manatili rito? -Ilang araw lang.
At kung kayanin na ng katawan mo, pwede ka nang umuwi.
Payag ako.
Mahusay.
Ito ang tamang desisyon.
Aasikasuhin ko na ang mga papeles.
Maaari mo bang dalhin ang orihinal kong papeles?
Babaguhin ko ang nakalagay sa pamilya.
Ano? Tanggal na ako?
Oo.
Italian roast ito, paborito ni Papa.
Titikman ko.
Masarap.
Sabi sa iyo, eh.
Medyo lasang kamatis?
Hindi mo hinugasan? Ang tanga mo!
Bumili kayo sa vending machine,
-tapos susunduin ko kayo. -Sige.
Ilang beses na nilang nagawa iyon, at hindi ko man lang napansin?
Hindi ko masikmura ang isipin na lalaki sila nang wala ako.
Malalampasan mo ito.
Pakiusap.
-Kailangan. Sawa na sila sa akin. -Hindi totoo iyon.
Hindi sila magsasawa sa iyo.
Nakakabilib ka.
Sa usaping iyon...
Huwag kang mag-alala... Hindi ko hihingin ang kamay mo...
Buksan mo.
Napansin ko lang na tinitingna mo iyan sa merkado noon.
Masyadong maliit nga lang.
Pinabago mo?
Oo.
Nakakainis!
-Ano? Nababaliw na ba kita? -Oo.
Pasensya na. Pero, hindi pala.
Magsasabi ako ng oo.
Talaga?
Sigurado ka bang hindi ang droga ang nagsasalita?
Hindi pa ako nagsisimula.
Sige.
Pero nakakatuwa iyong malaman.
Alam mo, para sa hinaharap.
-Oo, maraming beses pa akong susubok. -Sige.
Oo. Maghanda ka na.
Baka...
Alam mo na siguro ito,
pero ang moonstone ay pinaniniwalaang mayroong kakayahang makapagpagaling.
Para sa paggaling.
Sa lahat ng sakit.
Oo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce