Bilinen en eski ninninin 5.000 yıllık bir Babil şarkısı olduğunu biliyor muydunuz?
"Karanlık evdeki minik bebek, gördün güneşin doğduğunu.
Neden ağlıyor, neden haykırıyorsun?
Ev tanrısını rahatsız ettin.
Bana seyahatinizi anlatın. Hepiniz.
Hayat yolculuğunuzu anlatın, size kim olduğunuzu söyleyeyim.
O EVİN İÇİNDE HANGİ SIRLAR YANDI EMMA?
VICTOR LAVALLE'İN ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
Selam?
Emma.
Burada ne işin var?
Bir haftadır arayıp mesaj atıyorum.
Sen ve Brian'ın altı aylık kontrolü.
Brian burada değil. Ben de bir yere gideceğim.
Ne?
Kontrol edilmesi gerek, anlıyor musun?
Tamam, nereye gidiyoruz?
Telefonuma bakmayı bıraktım. O yüzden geleceğini bilmiyordum.
Ne zaman bıraktın?
Bir ay kadar önce.
Emma! Emma!
Apollo her sabah bebeği parka getiriyor.
O da pek uyuyamıyor.
Brian mı?
Apollo. Kâbuslar görüyor. Hepimiz berbat hâldeyiz.
Uyumana yardımı olması için biraz Benadryl alabilirsin.
Emzirirken biraz alabilirsin.
Senin için endişeliyim Emma. Senin görünce endişeleniyorum.
Buyurun?
Sizi forumda gördüm. Geleceğimi söylemişlerdi.
Seni kim yolladı?
Cal yolladı.
Umarım bunlar işine yarar.
Onun içinde ne var? Emma?
Zincirler. Zincirler mi?
Emma. Emma.
6 AY ÖNCE
-Geldik. -Annemle kız kardeşin geldi.
Oh, canım.
Barbunya çorbası, köfte, patates püresi, lazanya, samosa, iki quiche, pöç.
Teşekkürler.
Bu minik fıstığı çok seviyorum.
Apollo sorun yaşadığını söylüyor. Ben de onunla aynılarını yaşıyordum.
Benim de annem yanımda değildi. Körlemesine yapıyordum.
Körlemesine uçuyordum.
-Zaman alıyor. -Evet.
Yardım ederim. Ne yaptığına bakayım.
-Günaydın. Uyanık mısın? -Bekle.
Çok kötü.
-Ne? -Göğüslerin yanlış.
-Anne. -Lillian.
Hadi ama. Bunu yapmayalım.
Sen… Mutfağa geç anne.
Bilmesi daha kolay. Üzücü gerçek mutlu yalandan iyidir.
Anne, getirdiğin yemekler için cidden sağ ol ama…
BUGÜN EMLAK SATIŞI VAR. BENİMLE GEL. DOYURACAĞIN İNSANLAR VAR.
Brian.
Adı bu.
ÇOK ERKEN.
Brian. Brian.
-Pekâlâ. -Görünmez bir adamı onurlandırıyorsun.
Herkesin gününü berbat etmeye mi geldin?
Öyle görünüyor.
Bir bebek doğunca bir anne de doğar.
O daha önce yoktur.
Kadın vardır ama anne tamamen yenidir.
Mükemmel bir anne olmak istiyorum.
Onun mükemmel annesisin.
En mükemmelinden öğrendim.
Bir horozum vardı
O horoz mutlu ederdi beni
Kucağıma aldım horozumu Yaşlı söğüt ağacının orada
Şikâyet etme.
Kimden bahsettiğimi biliyorsun.
Bir kedim vardı
O kedi beni mutlu ederdi
Kucağıma aldım kedimi Yaşlı söğüt ağacının orada
İki ay boyunca çok az uyuduktan sonra,
insan hiçbir ninninin yatıştıramayacağı panik ataklar,
paranoya ve fobiler yaşayabilir.
Anlamıyorum. Tuşlar nerede?
-Gel bakalım. -Al bakalım.
O bir akıllı telefon anne.
Uykusu nasıl?
Bir yerde altı ila dokuz saat uyuması lazım diye okumuştum.
Ben uyuyunca inanırım.
Selam.
-Selam. -Canım.
Ne var?
-Acaba sen… Pardon… -Evet.
Ekran süresini kısıtlamaya çalışıyoruz. Onun için iyi değil.
Telefon mu?
Evet, o fazla küçük.
O telefon için çok küçük, ben çok yaşlıyım.
O yüzden bütün geceyi oyunlar oynayıp birbirimize sarılarak…
-Hı-hı. -…geçireceğiz.
Çok güzel.
E, onu nerede vaftiz ettireceğiz?
Aslında biz onu yapmayacağız…
Biri su ve ruhtan doğmadıysa kurtarılamaz.
Kimden kurtarılacak?
Dünyanın karanlık yaratıklarından.
Sağ ol anne.
Evet, sağ ol anne.
Dur. Orada.
Vay be.
Teşekkürler.
Lütuf için bana mı teşekkür ediyorsun?
Sen bir lütufsun.
Seni özledim. Seni değil, şarabı.
Çok güzel.
İzin verir misin… Şuranda biraz…
-Ne var? -Biraz…
-İşte oldu. -Teşekkürler.
Değer biçme işi nasıl gidiyor?
Adam yavaş. Kaplumbağa gibi.
Ona güvenebilir misin?
Çünkü bence
muhtemelen her beş dakikada bir kukla pornosu falan gibi bir şeyle
mastürbasyon yapmak için mola veriyordur.
İşte oldu.
Herkes bebeğini ne kadar seveceğini söyleyecek.
Onu dünyadaki her şeyden çok seveceksin diyecek…
…ki bu doğru.
Ama şimdi elinde, ona bir şey olursa kendini öldürmek
zorunda kalacak kadar çok sevdiğin bir şey var.
Sana bunu söylemiyorlar.
-Doğru. -Bunu söylemiyorlar.
Kendini öldürmekle ilgili kısım hariç doğru.
Hayır.
O ölürse ben de ölürüm.
Üzgünüm, kendi başınasın.
Tamam, bunu yapacak olsan nasıl yaparsın?
George Washington Köprüsü'nden atlarım.
Ne? Sen mi?
Evet. Ben.
Seni köprüden atlayacak biri gibi görmezdim hiç.
-Niye? Temiz olsun isterim. -Pardon. Bu…
Tek istediğim… pat.
-Anladın mı? -Karın üstü.
Evet.
Şey ister misin…
Bir şey yapmak ister misin?
Dışarı çıkmamıza sevindim.
Bana cidden bir köşe dönmüşüz gibi geliyor.
Anladın mı?
Yakışıklı çocuk.
Hey, hemen foto çekmem gerek.
Bak.
Vay canına. Babasının oğlu ha? Yakışıklı.
Selam Shoji.
-Selam. Seni görmek güzel. -Selam. "Merhaba" de.
Günaydın.
-Merhaba. -Selam.
Selam Imogen.
-Emma nasıl? -Gördün mü?
-Emzirme nasıl gidiyor? Öyle mi? -İyi… Sadece yorgun.
Deniyoruz, yapacağız. Yapacağız.
-Hey. -Dostuna bak.
Bakışma yarışması mı?
-Evet. Başlayın. -Başlayın.
Hey.
-Hey, şuna bak. -Bakışma yarışmasını
-kazanan arkadaşın. -Seni tanıyorum. Tanıyorum.
"Selam" de.
Bir şey yok mu?
Bugün iki aylık oldun bebek.
İki.
İki, iki, iki aylık. Vay be.
Yeni bir baba, katı besine başlayabilirsiniz dedi
ve avokado vermeliymişiz.
Çünkü muz ve meyve gibi tatlı şeyler verirsek
o zaman sadece tatlı şeyler istermiş.
Bugün çok üşümemesine dikkat eder misin?
-Anlarsın ya? -Tamam.
-Bir de Hindistan cevizi yağı. -Çok sıcak da olmasın.
Pişiklere iyi gelirmiş.
O çok küçük.
Bana ihtiyacı var Apollo.
Biliyorum. Biliyoruz.
Ama işine ve sağlık sigortana da ihtiyacımız var.
Sekiz hafta doğum izni resmen suç.
Öyle.
Ona bir bak.
-Biliyorum. -O mükemmel.
Nasıl nefes alacağım?
Ağzından, aptal.
Hadi… Seni şeye… Şuraya… oturtayım.
Şuraya da yastığı koyalım.
Tamam, güvende olacaksın. Yakında konuşuruz.
Bum. Tamam. Yapalım hadi.
ONU ÖZLEDİM BİLE
Selam evlat. İyi misin?
Tamam.
Kimse var mı?
Yeni doğum yaptım ama olsun.
-Ekmek bu. -Her şey var mı?
-Teşekkürler. -İşte yarım yarım olanlar.
-Çok güzeler. -Selam.
-Tekrar hoş geldin! -Evine hoş geldin güzelim.
Seni özledik.
Teşekkür ederim. Siktir.
Kesinlikle keçileri kaçırdım.
-Artık ağlamayı kesmeyeceksin. -Hayır.
Kahve, havuçlu kek.
Apollo'nun paylaşımlarını gördük ama fazlasını istiyoruz.
-Bana çok yolladı. Göreceksiniz. -Bakayım.
Apollo bugün onu işe götürdü.
-Vay. -Hayır, kesin şunu.
İşte geldik.
Tamam.
Kitap avına çıkalım.
Felluce'de savaşırken o kadar çok ekipmanım yoktu.
Şimdi kendi küçük pis savaşımdayım.
Vay. Şuna bakın.
-Evet. -Çok güzel.
Büyükannem. Dört ay önce öldü.
Dinle. Tuvaleti kullanabilir miyim diye sordum, tuvalet yok dediler.
Dört odalı ev, tuvaleti yok.
-Düşünsene. -Evet.
Evet, bunu evi almadan önce
-fark etmen gerekir, değil mi? -Öyle sanırsın.
Hı-hı.
-Galiba büyükannen kitapları severmiş. -Hâlâ bodruma bakmadım.
Sana bir şeyler bırakayım dedim.
Patrice amcan eski ve pis mahzenden korkuyor.
Ne bulursan 60-40 kırışırız.
Gözümün içine bak.
İskenderiye'de ne olduğunu anlat Patrice amca.
Babana "Siktir" dediğimi ilet.
"TSSB" diyebilir misin? Ha? TSSB.
Baban seni neden terk etmiş anlıyorum.
Hadi ama. Faul bu.
Pardon.
Ah, şey…
Pekâlâ. Kutuların gizemi.
Her zaman bayıldım.
Çünkü içinde ne olduğunu bilemiyorsun. O ne?
Bir kutu hakkında hikâye dinlemek ister misin? Bir tane anlatayım.
Babam, yani deden, adı Brian West'ti.
Adını ondan aldın.
On iki yaşına girince kapıma bir kutu bırakmıştı.
Kutunun içinde de büyükannemle ilk gittikleri filmin biletleri,
bana okuduğu bir çocuk kitabı ve bir sürü başka şey vardı.
Evet, biliyorum. Ufak bir zaman kapsülü gibiydi.
Kitabın adı mı neydi? Madem böyle kibarca sordun…
To The Waters And The Wild.
İyi bir kitaptır.
"Bebek, gerçekleşmiş rüyadır. Ama rüyalar perilerin en sevdiği yemektir.
Pencerede durup uyumasını izlerler.
Çocuk o kadar güzeldir ki ağlar periler."
Bakalım başka neler var.
Görünüşe göre daha çok…
1 YENİ MESAJ
Selam.
-Selam. -Ne arıyorsun?
Hayalperestler. Evet.
Nasıl yani?
FOTOĞRAF GALERİSİ
Nereye gitti?
Apollo? Ne oldu?
Ne yapıyorsun?
Ve onu bana. Ne… Merhaba.
-Tanrım. Evet, evet. -Ne oldu? Ne var?
Şey gibi…
Tanrım! Tanrım! Apollo, emiyor.
Ne gündü ama.
Koca adam.
Ne var?
-Bülbülü Öldürmek. -Doğru.
Gerçek ilk baskı.
Orijinal kapak. Çok iyi durumda. Hiç çizik yok.
Çok güzel.
Bunun gibi bir kitap bize 10.000 dolar kazandırabilir.
On mu? Hayır. Ne?
Ama Harper Lee kitap imzalamaz.
Ama bunu imzalamış.
SEVGİLİ PIP RÜYALARIMIZIN BABASINA
-Dur, Pip kim? -Çocukluk arkadaşım. Verimli bir yazar.
Muhtemelen duyduğun bir isimdir.
Truman Capote mu?
Ne?
Evet. Evet.
Vay canına.
En iyi kısmı bu değil. Bak ona ne yazmış.
"Rüyalarımızın babası."
Evet.
-Bir ev alabiliriz. Yaşayacak bir yer. -Evet.
Emanetçiye gitmeden önce değerleme yaptıralım.
Ama evet canım.
Sen tanrısın Apollo.
-Ona bir baksana. -Bir kez daha.
Sen tanrısın Apollo.
Biliyorum.
Neler oluyor?
Hey, sorun nedir?
Neler oluyor? Ha?
İşte geldi.
Çocuğu getirmene çok sevindim.
Master Blaster'a benziyorsun.
Bartertown'ı kim yönetiyor?
Bartertown'ı Master Blaster yönetir.
Gerçi Brian'la şeye daha çok benzediğimizi düşünüyorum. Kuato ve kardeşine.
Cidden bebeğini kahrolası Kuato'yla mı kıyaslayacaksın?
Marslılar Kuato'yu seviyor, pardon. Onların George Washington'ı gibi.
Ya da Martin Luther King. Oprah.
Tuhaf adamsın dostum.
Evet. Biliyorum.
Kokuşmuş popo.
Başlıyoruz.
Buna alışma. Sonsuza dek yapmayacağım.
Sorun mu var?
Galiba insanlar daha önce hiç bebeklerin altının değiştirildiğini görmemiş.
İşte oldu koca çocuk. Tamam.
Çocuğu getirmene sevindiğimi söyledim mi?
Dana'yla çocuk yapmayı düşünmelisiniz. Benden söylemesi.
O konuda haklı olabilirsin.
Yoksa avuç dolusu sıcak insan bokuyla dolaşmanın zevkini nereden bileceğim?
O taşıyıcı için çok küçük.
Ha?
Bacakları açılmış, kalça diplazisine sebep olabilir. Evet.
Tamam. Sizinkiler kaç yaşında?
-Çocuklarınız? -Çocuğum yok ki.
Olunca beni arayın.
"Sikkahve."
Ne?
Ona "Sikkahve" dedim.
Normal kahve gibi ama oturup, sohbet edip, çocuk yetiştirmekten konuşmak yerine
bir fincan sıcak "Kapa çeneni" alıyorsun.
İyi fikir. Bana uyar.
Saat altı gibi gelebilirim. Dokuz?
Ciddiydim.
Evet, bilmiyorum.
-Demek ki susamamış. -Herhâlde.
-Söyleyiş biçiminden miydi? -Belki.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
O bodrumda iyi bir şey buldun mu?
Hayır, bir şey çıkmadı.
Şeyi atacak bir yer…
Aslında. Al. Şunu tutuver. Evet.
"Sikkahve".
-Herhâlde Grisham'ın yanına koyacağım. -Kim sikkahve ister?
Bir şey unuttum.
Bir şeyler unutuyorum.
Anne beyni.
Günde 20 şey unutup beşini hatırlayacak ve sonra onları da unutacaksın.
Hı-hı.
Bir kez oğlumu unuttum.
Çocuk koltuğunda, arabanın tepesinde.
Eve girdim ve akşam yemeği vaktinde hatırladım.
Ne?
Evet, bir şeyi yoktu. Baştan sona uyumuş.
-Güzel. -Evet.
İyisin. Devam et canım.
-Teşekkürler. -Ne demek.
FRIENDMORE - ARAMA MOTORU
GRUPLAR - BİLGE ANNELER BEBEKLER, BEBEKLER HER YERDE!
BİLGE ANNELER
İKİ YAŞINDAKİ ÇOCUĞUM BENİ GECE YARISI SAAT BAŞI UYANDIRIP BAĞIRIYOR.
KOCAM BANA ÇOK KIZGIN ÇÜNKÜ YETERİNCE UYUYAMIYOR.
DAHA İYİ ZAMANLAR DİLERİM
İLK TAVSİYEM ÇOK MİKTARDA KALİTELİ FOLYO FİLM
ÇÜNKÜ HER PENCEREYİ KAPLAMAN GEREKECEK
Nasıl yani?
Pardon.
Emma?
Karanlıkmış ya. Emma!
Sorun yok.
Emma.
Sen miydin?
Ne yapıyorsun?
İnternette anneler için bir grup buldum.
Bilge Anneler.
Bir odayı karartmanın en iyi yolu bu diyorlar.
Tamam. Daha uyku eğitimine başlamadık sanıyordum.
Brian'ı o kaldırımda
-neden yere yatırdın? -Ne?
Kaldırımda onu yere yatırmışsın.
Bir şey yapmaya çalışıyordum
ve o da bana bağlıydı. Onu sadece birkaç saniyeliğine bıraktım.
Ama dur… Sen bunu nereden biliyorsun?
Bana bir foto yolladın ve sildin.
Hayır, yapmadım.
Nasıl yani?
Bana sürekli foto yollayıp siliyorsun.
Sen ne…
Telefonda bunun yapıldığından bile emin değilim canım.
İyi misin?
Hayatım.
Hey, hey, Brian'a merhaba demedin.
Al.
-Evet, kocaoğlan. -Tamam ama gitmiş.
-Bakar mısın? Gitmiş. Yok burada. -Ne…
Bilmiyorum canım.
Belki telefonun bozulmuştur. Tamir ettiririz. Çok kolay.
Ne oldu? Ne oldu?
Beni ısırdı.
Hayır. Daha dişleri bile yok ki.
Sen iyi misin?
Sen yollamamış olsan kaldırıma yatırdığını nereden bileceğim?
Kim çekti? Fotoğrafı kim çekti?
Çünkü caddenin karşısından ikiniz çekilmiştiniz.
Bilmiyorum canım.
Selam. Selam bebeğim. İyisin ama.
Tuhaf bir şey.
Çok tuhaf.
Belki ben…
Çok yorgunum… Belki hayal ettim.
Geçen gün duşa kıyafetlerimle girmişim.
Çorap, gömlek, bere.
Yorgunuz.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Uyuyor.
-Sence onu taşımalı mıyız? -Hayır, burası iyi.
Kum adama yer aç.
Doğduğundan beri en uzun uykumuz bu.
Emma için dilediğine dikkat et.
Hadi.
BİLİNMEYEN (1):
Apollo!
Apollo. Apollo, bak. Bak.
-Tamam, canım. Görüyorum. Bu… -Öyle mi?
Saat sabahın dördü. Karnı mı acıkmış?
Hayır. Hayır Apollo, bak. Orada. Bak şuna.
-Orada bir şey yok canım. -Evet, var.
Az önce gördüğüm fotoğraf var.
-Onu ben alayım. -Ne? Burada fotoğraf vardı.
İşte oldu. Sadece bezin pislenmiş.
İyisin.
Nasıl yani?
Geçti, geçti kocaoğlan.
-Nereye gitti? -Bir şeyin yok.
Bir şeyin yok.
Altı ay uyuyamadıktan sonra mani, hayaller, hızlı kilo verme olayları olur.
Uyu, çocuğum.
Keşke o yaşlı gözleri bir kapayabilsen.
Brian Kagwa?
Büyüleyici durumda.
Uykusu nasıl?
Uyumuyor.
Emmesi nasıl?
Şey, en başta emmiyordu.
Ama sonra tamamen değişti.
Şimdi çok oburlaştı.
Bu harika.
Beni ısırdı.
Tamam, bence bu hiç… Bakayım.
Hayır. Dişi yok.
Endişelerin neler Emma?
Şey, birkaç endişem var.
Tam açıklayamıyorum.
Ama onun normal olduğundan emin olmak istiyorum.
Evet. O gayet normal.
Ruh hâlin nasıldı Emma?
Bilmiyorum. İyiydi.
Sakın ha.
Seni piç. Seni piç kurusu puşt.
Kendine zarar vermeyi düşündün mü hiç?
Ya da bebeğe.
Ne yapacağız bebek?
Ne yapacağız? Çünkü bu şekilde devam edemeyiz.
Tamam mı? Ha?
İkimiz de bir terslik olduğunu biliyoruz. Ne yapacağız?
Senin tavsiyen ne? Çünkü birimizin değiştirmesi gerekecek.
Birimizin pes etmesi gerekecek. O yüzden şimdi hemen söyle, ne olacak?
Siktir git.
Siktir. Sen gerçek şeytansın, değil mi?
Ben de öyle düşündüm. Çekilin yolumdan.
Bebek değil o!
-Bebek değil o! -Şimdi hepimiz bağırıyoruz.
-Mutlu musun şimdi? -Bebek değil o!
Emma. Nereye gittin?
Bebeği yürüyüşe çıkardım.
-Onu sakinleştirir dedim. -Tamam.
-Olmadı. Üç, iki, bir. -Tuttum seni. Sorun yok.
Hergele.
-Emma! Yapma… Lanet olsun. -O tam bir göt!
-O manada söylemedi. -O manada söyledim!
-O şeytan! -Ciddi değil. O… Tamam mı?
Alo?
BİLİNMEYEN 1 YENİ MESAJ
Komik olan ne Emma?
Hiç.
Tamam.
Dr. Calero aradı.
Bugün Brian'ı ona götürdüğünü söyledi.
Senin için endişeli.
Brian için de.
Çok tatlı.
Evet. Ben de endişeliyim.
Tamam mı? Bence bir doktora gitmelisin.
Evet.
Öyle düşündüğünü biliyorum.
Kimsenin bana inanmayacağını biliyorum.
Bunu artık anladım. Şey…
Yani…
Doktora gideceğim.
Tamam.
Sence paramız yeter mi…
-Sorun değil. -Reçete falan yazarlarsa?
Çözeriz. Tamam mı? Çözeriz.
Teşekkür ederim.
Seni seviyorum Apollo. Bebeği de öyle.
Evet, Brian'ı da.
Evet.
Ben…
Kendime dönmenin yolunu bulmam gerek.
-Hepsi bu. O zaman iyi olacağım. -Biliyorum. Biliyorum.
-O zaman düzeleceğiz. -Hey.
Sana her zaman destek olacağım. Bana bak. Her zaman.
Beni Cal yolladı.
Umarım bunlar işine yarar.
Onun içinde ne var? Emma?
Zincirler. Zincirler mi?
Emma. Emma.
14 Nisan 1990.
O günü hatırlamıyor musun?
Bana ne dediğini hatırlıyorum.
Neymiş?
Bu oyunu oynamak istemiyorum.
Ne var?
İkimiz okuldan döndük. Kamyonlar çoktan gelmişti.
Ev yanıyordu.
Annem ve babam içeride mahsur kalmıştı. İtfaiyeciler bizi hastaneye götürdü.
Bizi niye hastaneye götürdüler anlamıyorum.
Sana öyle dedim, evet.
Ama şimdi gerçekte olanları anlatacağım.
Annem okula gitmeyip evde kalabileceğimizi söyledi.
Mısır gevreği yiyip televizyon izledik.
Televizyon izleyip mısır gevreği yedik.
Sonra babam geldi.
Çocuklar niye okulda değil?
Yakınımda olsunlar istedim.
Gece vardiyam yeni bitti. Uyumam gerek.
Burada gürültü istemiyorum.
Onları yakınımda istiyorum!
Sen delisin.
Saçını tarayayım canım.
O benim saçımdı.
Bir horozum vardı
Hayır.
Bir horozum vardı
O horoz mutlu ederdi beni
Şikâyet etme.
Onu hatırlamıyorum.
O gün terslikler olduğunu biliyordum.
Hey, hey. Uyanın. Uyanın. Ev yanıyor.
Gitmemiz gerek. Hadi. Gitmeliyiz.
Hadi. Gelin. Gelin.
Evin içinde miydik?
Babam, annemi de çıkarmaya çalıştı mı?
Lanet yangını annem çıkardı.
Hadi, gelin, hadi, hadi.
-Hayır! -Bırak onu!
Sizi yetim bırakamam.
Hepimiz birlikte ölmeliyiz.
Sen de anneme baktın ve üç kelime söyledin.
Bırak beni gideyim.
Lütfen.
Ama babam yangında öldü, değil mi?
Duman soluduğumuz için bizi tedavi etmek üzere hastaneye götürdüler.
Beş gün orada, ben 18 yaşına girene kadar da koruyucu ailede kaldık.
Neden bunları daha önce hiç anlatmadın?
Neden fikrini değiştirdin?
Çünkü yüzünde annemin o sabahki ifadesi vardı.
Bazen Brian'a bakıyorum ve benim oğlum değil diye düşünüyorum.
Belki gözlerinden.
Ya da… Bilmiyorum.
Çünkü Brian'a benziyor
ama sanki başka birinin oğlu gibi.
Çok yorgunsun Emma.
İşe çok erken dönmek zorunda kaldın.
Ve sen daha bebekken annen ve baban senden alınmıştı.
Tüm dünyada en çok sevdiğin kişiyi
kaybetme endişesi taşıman beni hiç şaşırtmıyor.
Altıncı ayın sonunda
halüsinasyonlar ve panik ataklar daha aşikâr hâle gelir.
Kişi tepkisizleşir ve dilsizleşir.
Bu, son safhadır.
Al bakalım kocaoğlan. Hadi. Leziz, leziz, leziz.
Günaydın.
Günaydın anne.
Baba.
Ne? Tanrım… Peki.
Dur, tekrar söyle. Bir daha. Bir daha söyle. Hadi. Bir daha.
Bekle, bekle. Tamam, tamam. Hadi.
Baba.
Evet. Tamam. İnternette meşhur olacaksın.
Tanrım. Bu inanılmaz.
Evet, değer biçecek adamla konuş…
Bebeği vaftiz ettirmek istiyorum.
Brian. Senden bahsediyor Brian.
Koca adam.
Annen, o doğduğundan beri istiyor. Nihayet yapalım diye düşündüm.
Bravo.
İştahı muhteşem oluyor.
Artık benden fazla yiyor.
Köşedeki kiliseden randevu aldım.
Holyrood. Peder Hagen. İyi birine benziyor.
Ne zamana?
Bugüne. Bir saat sonraya.
Vay canına.
Peki. Beni de katmaya karar vermene sevindim.
Orada olmana gerek yok. Kendim götürebilirim.
Sen ne diyorsun?
Ben olmadan oğlumla hiçbir yere gidemezsin.
Telefonun neden çöpte Emma?
-Dün gece bir mesaj daha geldi. -Peki.
-Seninle bebeğin fotoğrafı. -Tabii.
Bir Zipcar'daydınız.
O, bebek koltuğundaydı.
Fotoğraf pencereden çekilmişti.
Sanki biri sinsice bebeğe yaklaşmış gibi. Ben…
Brian!
Onun adı Brian.
Özür dilerim bebeğim. Biliyorum.
Çok yüksek sesti, biliyorum.
"Onu yakaladım."
Ne?
Mesajda öyle yazıyordu.
Fotoğrafın altında. Caps olarak. "Onu yakaladım."
Fotoğraf göster. Bunun yazdığı yeri göster.
-Silindiler. Biliyorsun. -Bunu yazan mesajı göster.
-Silindiler. -Öyle bir şey hiç olmadı!
Gidelim. Hazırlanalım.
Seninle kiliseye gitmiyoruz Emma.
Muhtemelen ona vaftiz değil şeytan çıkarma ayini yaptırmak istiyorsun.
Forumda terapi ya da kiliseyi deneyebiliriz yazıyordu ve biz…
Birkaç ihtiyar kadının nasıl yaşayıp, çocuğumuzu
nasıl büyüteceğimizi söyleyebileceğini düşünmen hoş.
Ama sorun nedir, biliyor musun?
Gerçekten nedir, biliyor musun? Sensin. Sikik sorun sensin, tamam mı?
Git de bir hap falan daha al.
Nereye?
Sen görmüyorsun.
Ama göreceksin.
Ne olursa olsun benimle geliyorsun.
"Beni kim rahatsız etti?" dedi ev tanrısı.
Seni rahatsız eden bebek. Bebek seni korkuttu.
Taburesinde oturamayan bir sarhoş gibi sesler çıkarıyordu.
Uykunu böldü.
"Bebeği şimdi çağır" dedi ev tanrısı.
Bağışla beni Tanrım.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher