Evvel zaman içinde, özel bir zaman diliminde,
tam olarak 5 Temmuz 1825'te, 52 adam ve kadın, Restauration adını verdikleri
ufacık bir şalupayla Norveç'ten denize açıldı.
Bu göçmenler, zulümden kurtulup dinî özgürlüğe kavuşmak istiyordu
o yüzden Amerika'ya kaçtılar.
Sadece zayıf ihtimalli değil, imkânsız bir yolculuktu.
Nasıl başardılar?
Yardım alarak.
Hepiniz bana seyahatinizi anlatın.
Hayat yolculuğunuzu anlatın, size kim olduğunuzu söyleyeyim.
Bu masal, Queens'teki bir kütüphanede başlıyor.
Kimse var mı?
Tehlikedeyim.
Kötü bir durum!
Tuvalete ihtiyacım var!
Sesimi dinle. Beni duyabiliyor musun?
Kulaklarım var, değil mi? Bak.
Görüyorsun, benim de kulaklarım var. Neden bağırıyorsun?
Sana tuvalet anahtarını vermek için kimlik istiyorum.
Kimliğim yok.
Çantalarını bana bırak.
Bunlarda devlet sırları var!
Peki.
-Teşekkürler hanımefendi. -Benim için zevk.
-Selam. -Bir şey mi lazımdı?
-Onunla ilgili yardımcı olacaktım. -Görünüşe göre olayı çözmüşsün.
Düşünsene.
Apollo.
Creed gibi mi?
Aslında evet, sayılır.
Acaba şeye gitmek ister… Benimle yemeğe çıkmak ister misin?
-Lütfen. -Hayır.
Emma Valentinei Apollo Kagwa'nın bu kadar kolay pes edeceğini sandıysa
yanılmıştı.
Ama neden ve nasıl olduğunu anlamak için önce eskiye dönmemiz gerek.
Çok eskiye.
Brian West'in Lillian Kagwa'yla tanışması 1968'deki büyük çöp grevi günlerindeydi.
Nasılsınız?
Bay Pavel Arsenyev'i görmeye gelmiştim.
Bay Arsenyev, şey geldi…
-Adım Brian West. Brian West. -Brian West sizi görmeye geldi.
Siktir. Siktir.
Hemen geliyor.
Teşekkür ederim.
Onun şartlı tahliye memuruyum.
Bunu söylememem gerekiyor ama. O yüzden aramızda kalsın.
GLAMOUR TIME - MANKENLİK AJANSI
-Kwagwa, ilginç bir isim. -Kagwa.
Kwagwa. Kwaga.
Beyazlarla çıkmam.
Ben de.
Baksana, Kragwa. Kragwa.
Lillian.
Lillian. Dinle,
buralarda epey gözlem yapmam gerekiyor ama döneceğim, tamam mı?
Sonra görüşürüz.
Hey. O adam işimiz için kötü
ve sana ilgi gösterdiği için senin işin için de kötü.
Hayır Bay Arsenyev, bu işe ihtiyacım var.
Dinlemek istemiyorum. Yürü. Eşyalarını topla.
Hey, şuna bakın hele.
Mankenlik ajansı ve para aklama dümeni. Hiç akıllıca değil Pavel. Güzel değil.
Hiç güzel değil. Sana hapis yolları göründü.
Beni kovdurdun. Yeni işte yarı para kazanıyorum. Yeni evin tek odası var.
Mankenlik ajansını seviyordum.
Bana bir şans ver.
Asla.
Ve uzak duramadı.
Peki.
İşte Brian, Lillian'la öyle tanıştı
ama ilk randevularına yıllar sonra çıktılar.
Hemen köşede bir yer var. Çok güzel. Şeyleri harika…
Çok güzel ama hayır.
Bazıları buna taciz diyebilir.
Apollo inat dedi.
Şahsen basit şeyleri severim. Mesela parkta gezinti
-ya da bir yere gi… -Hayır.
-Hey. Şeye gitmek ister misin… -Hayır.
Evet.
Harika.
Evet.
-Boones Mill mi? -Evet.
Evet, orayı duymamışsındır. Nüfusu 285.
Sanırım ailem orada karaya çıkmış.
Eminim ailenin lanet Boones Mill'le alakalı
-bir sürü hikâyesi vardır. -Onlarla hiç konuşmadım.
Yani hayır, onlarla konuştuğumdan eminim
ama konuşmayı hatırlamıyorum çünkü öldüklerinde beş yaşındaydım.
-Çok ü… -Yapma… Evet, sorun değil.
E, nasıl öldüler?
Önemi yok.
E, ne oldu?
-Onlara mı? -Sana.
Ablam Kim beni evlat edindi. Benden 13 yaş büyük.
Yapma ya.
Ve kütüphane görevlisi Bayan Rook. Kim müsait olmadığında bana o baktı.
Ve en iyi arkadaşım Michelle'le tüm filmleri izlememize izin veriyordu.
Bir gün, 12 yaşındayken rastgele bir film seçtim…
Rastgele diyorum ama kütüphanede kapağında siyahiler olan tek film oydu.
-Quilombo. -Tamam.
Brezilya'daki isyanlarla ilgiliydi.
Ve bir sürü Portekizli, köleler tarafından vahşice öldürülüyordu.
Bu muhteşemmiş.
Evet, o filmi izlemek beni şey yapmıştı…
-Ne var? -Vay canına.
Ne fark ettim, biliyor musun?
Filmlere film deniyor çünkü film gibi akıp gidiyorlar.
Filmler!
Onu hiç düşünmemiştim. Doğru.
-Vay. -Film gibi akıyorlar sahiden de.
Neyse. Quilombo dünyanın ne kadar büyük olduğunu anlamamı sağladı.
Lanet Boones Mill'den daha büyük. Görmek istedim. Hepsini.
Seninkilerden ne haber?
İlk randevu için bir hüzünlü hikâye yeter.
Vay canına. Bir gözün diğerinden daha büyük.
-Tanrım. -Ne var?
Bu kötü bir şey değil. Çok güzel bir şey.
Bence muhteşem. Cidden.
Sen, gördüğüm en muhteşem insansın.
Tanıdığım… Yani ruhun…
-Ruhum mu? -Evet.
Dostum, hayır.
-Çocuklarımızı düşünsene. -Çocukları mı?
-Oğlum ya da kızım olmasını umursamadım. -Tamam.
-İkiz, üçüz, dördüz. -Tamam. Apollo. Kes. Cidden.
Ne var? Bazı insanlar astronot olmak ister
bazıları bilim uzmanı, bazıları hayvanat bahçesi görevlisi.
-Hayvanat bahçesi mi? Süper. -İyi bir baba olmak istiyorum.
Sahip olacağım çocuğa.
Hayır, yapma. Öyle bakma. Başka türlü bak.
Bana ilk çıkma teklif ettiğinde sana hayır dememin sebebi…
Ondan sonraki altı seferde de.
Ondan sonraki altı seferde de…
Çünkü Brezilya'ya dönüyorum ve ne kadar kalacağımı bilmiyorum.
Bu olamaz.
Ama oluyor.
Hayır. Ben tanrı Apollo'yum.
Pardon?
-Ben tanrı Apollo'yum… -Tanrım!
…ve sana kalmanı emrediyorum.
Bu, son biniş çağrısıdır,
-613 no.lu São Paulo uçağı 530'da. -Güle güle.
Son biniş çağrısı 613 no.lu São Paulo uçağı 530'da.
Tüm biletli yolcular lütfen 530 no.lu kapıya gelsin.
Sake?
Ben içki içmem ama…
Salaklar içmez.
İçmiyor musun?
Evet. Salak.
Teşekkürler.
Başka bir şey anlat.
Ne anlatayım?
Her şeyi bilmeden hiçbir şey bilemezsin,
o yüzden her şeyi anlat.
Her şeyi ha…
Syracuse'da doğdum.
Ailem buraya taşınmış, o yüzden şehirde büyüdüm.
Sinemada çok vakit geçirdim.
Film izlemeyi çok severdim. Şekerleme satarak para kazanmaya çalışırdım.
Çabuk büyüdüm. New York çok…
-Teşekkürler. -İnsana bunu yapar.
Neden bahsettiğini bilmiyorum. Sadece arkadaşım. Market poşetlerini getiriyor.
-Çok aptalsın. -Adi orospu.
-Orospu mu? -Görünmezsin.
Ben mi görünmezim? Mikro aletinin minnacık
boncuk gözlerine bakarken görünmez falan değilim ama.
Çok içerlerdi ve…
Sen neye bakıyorsun?
Evde fazla vakit geçirmeyi sevmezdim.
Çok üzüldüm.
Özür dilerim, benim sana sorular sormam gerek.
İlk randevu için bir hüzünlü hikâye yeter.
Çocuk istiyorum.
Pardon?
Çocuk istiyorum. Evet.
İyi bir koca ve harika bir baba olma şansı istiyorum.
Sanırım bunu yapabilirim. Cidden. Baştan başlamak istiyorum.
Belki düğün planını filmden sonraya bırakmalıyız.
Evet. Belki bu iyi bir fikirdir.
Lubbick, Weiss ve Blackwood'a hoş geldin. O benim.
Sana masanı göstereyim.
Lillian'ın ilk ve tek çocuğunun tohumu 1977'nin bulanıklığında
atılmıştı desek…
MÜMKÜNATI OLMAYAN
…yanlış olmaz.
Aptallık ediyorsun Melda
Kendini palyaçolaştırıyorsun
Ülkeyi baştan başa gezip Obeah'yı arıyorsun
Terin de çok ağır kokuyor… Şey…
Sadece zaman harcıyorsun kızım
Genel Hizmet Birimi. Aracımızın yakıtı bitti.
Sizde benzin var mı?
Kimlik.
Sen, arabadan in, bagajı aç.
Buradan açabiliriz.
İn.
Kardeşlerimle kalmayı tercih ederim.
Durdur. Bekle. Durdur.
Durun!
Arthur.
Arthur!
Arthur! Arthur! Arthur!
Arthur! Arthur!
Sana bir şey olmasına izin vermeyeceğim.
Seni nefesim ve ruhumla koruyacağım.
Siyahi bir çocuğa Rocky adını koymak tuhaf olur mu?
Apollo koymak tuhaf olmaz.
Apollo.
Evet.
Sen tanrı Apollo'sun.
Ve sonsuza dek mutlu yaşadılar.
Ya da en azından birkaç yıl boyunca.
Apollo'nun dördüncü yaş gününde Brian West gitmişti. Kaybolmuştu.
Geliyorlar.
Kâbus mu?
Çok tuhaftı.
Çocukken her zaman gördüğüm bir rüya bu.
Neyle ilgili?
Babamla.
Babam, ben dört yaşındayken gitti.
Ama rüyamda nihayet eve dönüyor.
Kalıyor mu?
Oraya kadar gelemiyorum.
Gerçek hayatta hiç dönmedi.
Üzüldüm.
Siktir.
"Dobu'nun Büyücüleri."
Büyükannemle büyükbabam yan yana öldü ve bu koleksiyonu bıraktılar.
Güzel kitaplar.
Bazıları çalabilecek kadar güzel.
Şaka yapıyorum. Şaka.
Şaka yaptım.
Bunların hepsine yüz dolar veririm.
-Anlaştık. -Anlaştık mı?
-Evet. -Harika.
Lubbick, Weiss ve Blackwood.
Evet.
Teşekkürler.
Kitaplar.
Evet!
Merhaba, adım Apollo Kagwa.
Tamam. Ben tanrı Apollo'yum. Tanrı Apollo'yum.
Apollo acaba korkunç muyum diye düşünmeye başladı.
Yoksa babası onu neden terk etsin ki?
Tamam. 14.50.
Tamam.
"Cadılar Hâlâ Yaşıyor." Peki.
Tamam.
"Aleister Crowley."
"Bazı erkekler oğlancı doğar,
bazıları buna erişir, bazılarıysa buna zorlanılır."
Ne? Bu en az 10 bin eder.
Nasıl?
-Tamam. -Hayatının en büyük keşfinde
-onu paylaşacağı kimse yoktu. -Vay. Bu çılgınca.
Apollo Kagwa onu özledi.
Apollo.
Baba?
ELK OTEL
SULARA & VAHŞİ DOĞAYA
"Bir bebek, rüyaların gerçek olmasıdır.
Ama rüyalar da perilerin en sevdiği yemektir."
Apollo, okumayı her zaman sevmişti
ama bunu eline aldığında farklı gelmişti.
O, babanın kutusuydu.
O kutuyu nerede buldun Apollo?
Benimle geliyorsun.
Siktir.
Yarın eve dönüyorum.
Uçağım geç saatte inecek
ve artık beni görmek istemiyor olabilirsin
ama istiyorsan, geliş bölümünde ilk senin yüzünü görmek isterim.
Teşekkürler.
Münih'ten gelen 873 sefer sayılı uçaktaki yolcuların dikkatine
kapınız 540 olarak değişmiştir.
RIO DE JANEIRO 235 22.15 RÖTARLI
Yolcu A. Dos Santos lütfen geliş danışma masasına.
Beklemişsin.
Tamam.
Salvador'a gittiğimde
Itapuã adlı bir mahallede bir aileyle kaldım.
Orada Lagoa do Abaeté adında bir göl, bir lagün vardı.
Bana gitme dediler ama dinlemedim.
Sana gelme dediler ama yine de geldin.
Neden?
Çünkü korkmuyorum.
Korkmalısın.
Üç dilek. Hayatın için. Emma.
Adımı nereden biliyorsun?
Bu üç düğüm bağlanmadan önce üç dilek.
Şimdilik.
Sonra.
Ve ötesi.
Ne dilediğine dikkat et Emma.
Evet.
Kesme!
İnsan dilediğine çok dikkat etmeli.
Bileğimden düştüğünde o üç dilek gerçek olacak.
Kesme. Não corta-la.
-Öyle dedi. -Tuhafsın.
Bu şey altı aydan fazladır tenimde.
Bakayım.
Sağlam görünüyor.
Ama biliyor musun?
Ben tanrı Apollo'yum.
Começou.
Emma, benimleyken üç dileğin de gerçek olacak.
Söz.
Gelini öpebilirsin.
Çok güzel. Tamam, yapalım.
Bakalım.
Evet. "İşler ciddiye bindi."
Pekâlâ.
SEN TANRI APOLLO'SUN.
Evet. Evet, öyleyim.
Ve sonuncusu.
AMA ÇOCUĞUMUZA ASCLEPIUS ADINI VERMEYECEĞİZ.
Ne?
Ne? Tanrım!
Lanet olsun. Tamam.
Selam.
102, normal mi?
Evet. E… Michelle Tramble için üç.
102, normal mi?
Evet. Pardon. Ceketimi kastettiğinizi biliyorum.
Acaba şey…
-Beyefendi. -Tamam.
Bunu yapacağım.
Güzel.
Tamam, gid…
Yani bir fikrin var…
-Selam tatlım. -…ama ikimizin bir araya… Selam.
-Hey! İşte burada! Gelinin babası! -Hey, seni tanıyorum.
Evet.
Tamam.
Bu kadar neşeli olmana sevindim.
Güzel ceket.
-Teşekkürler. -Bir şey var mı?
-Hayır, iyi bir şey yok. -İyi denemeydi.
Evet, lütfen. Burbon da.
-Evet, lütfen. Duble burbon. -Tamam.
İkinizin doğal doğum gezegenine gideceğinizi duydum.
Kusura bakmayın ama bu benim için fazla. Çok tehlikeli.
-Tamam. Dur. -Ne var?
-Sen de kayınvalidem gibi konuşuyorsun. -Belli ki haberleri takip ediyor.
Evet ama kız kardeşimin doğum koçu olduğunu unutuyorsun.
-Yanımızda olacak… -Şeyi uzatır mısın…
Salonda.
-Evinde mi? -Evet.
-Anestezi almayacağını sanmıştım. -Hayır.
-Hayır. Evde doğuma hayır. -Kes.
Siz üçüncü dünya köylüleri, zengin beyazlar
-ya da hastane düşmanı mallar değilsiniz. -Vay!
Sen hep tanıdığım en inatçı insandın ve hep öyle kalacaksın.
Evet, muhtemelen.
Şimdi sadece aklı başında gibi göründüğünüzü fark ettim.
-İyi misin? -Hey.
-Evet, iyiyim. Evet. -Öyle mi?
Teşekkürler.
Ara sıcaklar?
Evet.
Ben organik Long Island ördeği alayım.
O şey 75 dolar.
Ben de organik Colorado kuzusu alayım lütfen. İyi pişsin.
Evet, galiba ben biraz daha ekmek alacağım lütfen.
Sağ olun, birazcık daha.
Ne oldu?
Sanırım yediklerim geri gelecek.
-İyi misin? -Galiba lavaboya gitmem gerekiyor.
-Tamam. Bu… -Yardım lazım mı?
-Teşekkürler. -Ben gidip…
Hayır, Michelle'le kal. Ben iyiyim.
-Tamam. İhtiyacın olursa bağır. -Teşekkürler.
Norveç'te bir sanat galerisinde karının çıplak fotosu var.
Renkli mi, siyah beyaz mı?
Brezilya'dan döndüğünde onu havaalanında beklediğini anlattı.
Çok tatlı. Sana çok puan yazar.
Ama oradayken bazı maceralar yaşamış. Bazılarını sana anlattığını biliyorum.
Evet, bana şeyi anlattı…
-Kırmızı ipi. -Üç dilek!
-Tamam. -O çok cesurca bir hamleydi Apollo.
Benden söylemesi. Çok hoşuma gitti.
Yani ona olan sözümü hatırlatması için
o ufak ipi sakladım. İşte.
-Bak. -O acayip şeye dokunmam.
Bu arada gurur duymalısın.
O dileklerden ikisini gerçekleştirdin.
Sana ne olduklarını söylemek istemediğini biliyorum.
Uğursuzluk falan. Siktir et.
Ben onu içkiye veriyorum.
İyi bir koca. Sağlıklı bir çocuk. Ve…
Emma, Salvador'dayken Norveçli bir fotoğrafçıyla tanışmış.
-Ne? -Keşfe çıkmışlar
ve çürümüş bir fabrika bulmuşlar. Bir ara adamın işemesi gerekmiş.
Fotoğraf makinesini bırakmış. Emma da fotoda olmak istediğine karar vermiş.
Kendi çektiği fotoda.
Emma zamanlayıcıyı kurup fotoya girmiş,
elbisesini indirmiş ve fotoğrafı çıplak olarak çekmiş.
Bir galeri sahibi fotoğrafı satın alıp sergiye koymuş ve bir daha indirmemiş.
Pardon, anladığımı sanmıyorum.
O kameranın lensine lanet bir büyücüymüş gibi bakıyormuş, Apollo.
Bu korkutucu.
Doğru. Norveçli adam… O kim?
Önemli bir şey anlatıyorum sen saçmalıklara odaklanıyorsun.
Peki.
Sana Emma'nın üçüncü dileğini onun güvenini sarsmayacak şekilde
anlatmaya çalışıyorum çünkü henüz gerçekleşmeyen tek dilek o.
Peki.
-Dinliyorum. -Şuradakiler.
Beyefendi? Karınız.
-Sizi çağırıyor. -Sen ne…
Tutun bana canım. Tutun.
Tamam, gel.
-Tamam, şeyi bulmamız gerek… -Bekle. Michelle.
Ona bir şey olmayacak, tamam mı? Merak etme. Şeyi bulmalıyız…
Tamam, ambulans çağıracağım.
-Hayır. Çağırma, çağırma. -Neden?
-Apollo, bunu evde yapacağız, tamam mı? -Tamam. Peki.
-Chambers Caddesi. -Evet, Chambers Caddesi.
Hadi.
İyisin. İyisin.
Pardon. Affedersin.
-Tamam mı? Pekâlâ. -Evet.
Buraya. Buraya. Hey, gitme bir yere.
Güzel, güzel. Tamam.
Büyük adım. Az kaldı. İşte oldu.
-Oturmak istemiyor musun? -Hayır, böyle iyi.
-Saat kaç? -Gösteri vakti, hanımlar ve beyler.
Gösteri vakti!
Tanrım.
-Müziği kapatın diyebilirim. -Hayır, sorun yok. Bırak kalsın.
İyi misin? İyi gidiyorsun.
Tamam, sanırım kusacağım.
-Oturmak ister misin? -Evet.
-Tamam. -Evet, evet.
İyi gidiyorsun. Tamamdır.
İyisin, tamam mı?
O adam inanılmaz!
-On durak. Hepsi bu. On durak. -Peki.
Neden sadece ekmek yedin?
-Yemek süperdi. -Ekmek mi? Ekmeğe bayıldım.
Ekmek güzeldi. Ekmek… Çok lezzetliydi.
En iyi ekmekti… Ne var?
Sorun değil. Ona zorluk çıkarıyorsun, değil mi?
-Seni tanımak için sabırsızlanıyoruz. -Hem de çok sabırsızlanıyoruz.
Ama 15 dakika beklemen gerek canım. Sadece 15 dakika.
Tamam.
Tamam, tamam, tamam…
Yanımda kal.
Odaklan. Odaklan. Oldu işte.
Sorun yok canım. Sorun yok. Halledeceğiz.
Hatununun nesi var?
Hey, kız hamile.
-Şu anda oluyor. -Tamam. Şu an bebeği doğuruyor.
Biriniz kondüktörü bulabilir misiniz lütfen?
Hemen kondüktörü getirin!
Ben giderim. Tamam.
-Lütfen. -Teşekkürler.
-Adın ne? -Ben Kovboy.
On yıl önce ailemle Dallas'tan geldim. Artık herkes bana Kovboy diyor.
-Ama gerçek adım… -Harika. Kovboy müthiş bir isim.
Karımı ayağa kaldırmam için yardım eder misin?
-Tamam. -Üç deyince.
Hazır mısın? Bir, iki, üç. Tamam. Yavaş.
-Yavaş. Yavaş. -Siktir.
-Sağ olun. -Böyle iyi. Sağ olun.
Sorun yok. Çok iyi.
-İçecek bir şeyiniz var mı? -Red Bull?
Hayır. Hayır.
Şuradaki su. Hanımefendi, onu hızlıca kullanabilir miyim?
Teşekkürler. Çok teşekkürler.
Tuttum. Oldu işte canım.
İşte oldu. Böyle. Güzel.
Hadi, iç o suyu.
Lanet olsun.
Bu şey ne zaman yürüyecek, biliyor musunuz?
-Ne zaman yürüyecek, biliyor musunuz? -Üçüncü rayda elektrik kesik.
Bu tren yürümeyecek.
Geri dönüp acil yardım ekibi isteyeceğim ama uzun sürer.
Sorun yok.
Sen ve ben ha?
Hey, sorun yok.
-Şimdi ıkınmam gerek. -Sorun yok. Tamam.
Tamam. Sorun yok.
Gidebilir misiniz?
Bizi yalnız bırakın. Kimsenin bakmamasını sağlayın, tamam mı?
-Gidin! -Evet, yanındayım. Şu ucu tut Brian.
Bu taraf bende.
-Tamam. Yatmaya hazır mısın? Hazırsın. -Gösteri yok hanımlar ve beyler.
Yavaş, yavaş. Sakin. Yavaş.
Tamam. İşte oldu. İyisin.
İyisin. Tamam, tamam.
Şimdi ıkınmanı istiyorum, tamam mı? Derin nefes al.
Hadi ama.
Tamam. Hadi, yapıyorsun. Güzel.
ANLAMADIĞINIZ ŞEYLERE İNANDIĞINIZDA ACI ÇEKERSİNİZ
Bir daha. Bir daha. Oldu. Oldu.
Hadi.
Bir daha. Bir daha canım.
İşte oldu.
Hey, hey.
Oğlan.
Selam.
Adını Brian mı koysak?
O ismi sevdim.
Acaba… Ona dokunmak istiyorum.
Hey.
Tanrım. Tanrım.
Selam.
O benim bebeğim.
Selam.
İlk önce aşk gelir.
Sonra evlilik.
Sonra da bebek arabasında bir bebek gelir.
Bırakın beni!
Hepiniz bana seyahatinizi anlatın.
Hayat yolculuğunuzu anlatın, size kim olduğunuzu söyleyeyim.
-Apollo, benimle geliyorsun. -Hayır!
VICTOR LAVALLE'İN ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher