คนที่แม่ไม่ได้อบรม...
โลกจะอบรมเอง
คุณคะ
- เมื่อกี้ฉันเจอผู้หญิงแก่ๆ อยู่ตรงน้ําตก - น้ําตกเหรอ
ใช่
ห้ามกลับไปที่ทะเลสาบนะ
ว่าไงนะ
มันเป็นน้ําตกผีสิง
น่ากลัวมากด้วย
ผู้หญิงที่ซักผ้าน่ะ เป็นแม่มด
แม่มด...
จะไปไหนก็ได้...
แต่ห้ามกลับไปที่นั่น
แล้วก็... ห้าม...
ให้ผู้หญิงคนนั้นโดนตัวเด็ดขาด
ไม่มีใครรู้ ว่าผู้หญิงทําอะไรได้บ้าง
เหมือนความลึกลับแสนน่ากลัว หลายซับ หลายซ้อน
สัตว์ทรงพลัง...
ไม่เข้าใจว่าผู้หญิงทําอะไร
เลยพยายามชิงอํานาจ ทําลายความพิเศษ
ตลอดมา ตลอดไป
หวาดกลัวเวทมนตร์ภายในตัว
ถ้ามองไม่เห็นก็หาดีๆ
มองลึกๆ มองลึกๆ
เธอไม่ได้ขออนุญาตต้นไม้
ขอโทษนะ
ถ่ายได้มั้ย
โอเค
โอเค ผมไปฉี่
โอเค
เขามองกล้องตัวนั้น เหมือนแม่มดเลยอพอลโล
(ลงน้ํายามโพล้เพล้ ใช้เล่ห์เหลี่ยมพรางตา)
(สบายใจในดงป่า หลงเสน่ห์พงไพรไปชั่วกาล)
(สร้างจากนิยายของ วิคเตอร์ ลาเวลเย่)
ลงน้ํายามโพล้เพล้ ใช้เล่ห์เหลี่ยมพรางตา
สบายใจในดงป่า หลงเสน่ห์พงไพรไปชั่วกาล
อพอลโล
อรุณสวัสดิ์เพิร์ล
เพิร์ล วอลเคอร์
โตมาที่ชายฝั่งทะเลรัฐเมน ชอบลักขโมยจนเป็นนิสัย
ดื่มหนัก มีลูกหนึ่งคน
จําชื่อมาสคอตโรงเรียนสมัยม.ปลายได้มั้ย
ถ้าลืม ผมบอกได้นะ...
ฉันว่าเมื่อคืนจะราดน้ํามันแล้วจุดไฟเผาแก
แต่ฉันยั้งมือเพราะคิดว่า "อย่า เกร็ทต้าน่าจะอยากทํา"
ฉันเลยส่งเรือไปรับเขามา
แล้วลูกสาวผมล่ะ
คนที่แกฆ่าน่ะเหรอ
- เดี๋ยวๆ - ตายไปยังไม่ได้เจอเลย
- เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวๆ - อีแม่มด หมอผี
โกหกทุกคํา
เดี๋ยวนะ คุณบอกว่าเขาฆ่าลูกสาว
ไม่ใช่นะ เขามารับพวกแกที่นี่ต่างหาก
- ใช่มั้ยวิลเลี่ยม - มันโกหกไงไอ้โง่
มันร่ายคําสาปไว้ สันดานแม่มด
ฉันจะให้โอกาสคุณอีกรอบ
ทําไม
ไม่อยากได้เหรอ
ถ้าออกไปข้างนอก
ผมจะรู้ได้ไงว่าคุณจะไม่ฆ่าผม
ไม่รู้ ต่อให้ทําแล้วจะทําไมล่ะ
เอ็มม่าเล่าเรื่องคุณให้ฉันฟังนะอพอลโล
เขาบอกว่าคุณจะมา
ฉันบอกเขาว่ามีแต่ยอดคนเท่านั้นที่จะหาเราเจอ
แต่คุณก็มาอย่างที่เขาบอก...
แต่ไม่ได้บอกว่าคุณจะพาใครมาด้วย
ฉันจะให้โอกาสที่สอง ไม่มีสาม ออกมา
อย่าลืมผมนะอพอลโล
อย่าลืมกันนะน้อง
- ระวังหัว - โห
ผู้ชายคนนั้นไม่เหมือนที่ผมเจอตอนแรกเลย
เขาน่ารักมาก
นี่มันเชี่ยอะไรกันเนี่ย
คุณจะฆ่าผมมั้ย ถ้าจะฆ่าเนี่ย ไม่สนจริงๆ นะ ไม่สนเลย
แต่... ก่อนตายผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเอ็มม่า
เดี๋ยวถึงเวลาคุณก็รู้เอง
แต่อย่าใจร้อน จะได้ไม่เข้าใจอะไรกันผิด
- เขาอยู่ที่นี่มั้ย - ไม่
ส่งเรือไปรับมาเหมือนเกร็ทต้าได้มั้ย
ตรงที่เอ็มม่าอยู่ เรือเข้าไม่ถึง
ไม่มีเรือ ไม่มีรถ ไม่มีเครื่องบิน ไม่มีรถไฟ
แปลว่าอะไรเนี่ย
เขายังอยู่อพอลโล
แต่ก่อนจะไปหา คุณต้องทําความเข้าใจบางเรื่องด้วย
พูดจากํากวมอยู่นั่นแหละ เขาอยู่ไหน
ไม่เห็นรู้สึกเหมือนที่คิดเลย
ไม่... ไม่นึกว่าจะเจ็บปวดขนาดนี้
มันเศร้าจนไม่รู้จะพูดยังไง
แล้ว...
แม่รู้ว่าควรจะรักลูกแบบไม่มีเงื่อนไข
แต่แม่ขวัญหนีมาก
จนไม่รู้จะรักยังไง
แม่พยายามจะบอกลูกแล้วนะ
ว่าแม่อยากเป็นแม่ที่ดีกว่านี้
แม่กลัวแทนเราน่ะ
ถ้าเราไปไม่รอดจะเป็นยังไง
- สุดยอดเลยคืนนี้ - ที่สุดค่ะ
โย่
ขอโทษค่ะ
โย่ โอเค จะโยนช่อดอกไม้แล้ว เข้ามาเร็ว
โอเค ทุกคนต้องแข่งกันให้เต็มที่นะ
เอาให้เหมือนแข่งโอลิมปิกเลยน่ะ
พี่ฉันได้แน่นอน
โอเค แล้วถ้าใครรับได้ ฉันจะรักมากที่สุด
- พร้อมมั้ย โอเค - พร้อม เอาเลย
โอเค เอาละ
ฉันรักนิวยอร์ก
มีคนรับได้เนอะ
อยากให้ลูกเห็นแม่เมื่อก่อนจัง
อยากให้ลูกรู้จักแม่ที่ไม่เหมือนคนนี้
ผู้หญิงคนนั้นน่าจะอยู่ตรงนี้
(แม่ผู้มีปัญญา)
(เอ็มม่า ระดับแมว โพสต์ครั้งแรก)
(หวังว่าคงไม่ไร้สาระ)
(แต่มีใครเคยรู้สึกมั้ยว่าลูกไม่ใช่ลูกตัวเอง)
(เหมือนอาจจะโดนเปลี่ยนลูก)
(ในโรงพยาบาลหรือเปลี่ยนทีหลัง)
(ไม่รู้สิ พูดแล้วรู้สึกเหมือนคนบ้า)
(แต่... ฉันว่าลูกฉันไม่ใช่ลูกฉัน)
(คาลส่งข้อความหาคุณ ตอบรับ - ปฏิเสธ)
(คุณได้รับข้อความแล้วหายใช่มั้ย)
(ใช่)
(เสียใจด้วย)
(ฉันช่วยได้)
(แต่คุณต้องกล้ารับความช่วยเหลือมากพอ)
อะไรเนี่ย
(ไม่ทราบชื่อ: อย่าไปเชื่อพวกแม่มด ฮ่าฮ่าฮ่า)
ไอ้ห่าเอ้ย
โว๊ย
เอ็มม่า
ฉันโอเค
นี่ เธอเป็น...
เราไม่ฆ่าคุณหรอกอพอลโล
ถ้าคุณไม่รนหาที่ตาย
โล่งอก แล้วก็ไม่โล่งอกเลย
นี่ของคุณ
ไม่จริง
(สู่สายน้ําและผืนป่า)
เอ็มม่ากับฉันคุยกันจนดึกดื่นประจํา
เอ็มม่า วาเลนไทน์ยังอยู่ดี บนเกาะแห่งหนึ่ง
ไม่ดีหรอก แต่ยังอยู่
เขาเล่าเรื่องพ่อคุณให้ฉันฟัง เล่าว่าหนังสือเล่มนี้มีความหมายต่อคุณ
หักหลังความลับที่ลึกสุดใจ ไปกับคนแปลกหน้า ตรงมาก
มันน่าสนใจที่คุณชอบเรื่องนี้มาก
- ทําไม - เพราะสถานที่ที่คุณพบตัวเอง
เกาะเอสโตรเจน นิวยอร์กเนี่ยนะ มัน...
ขอโทษ
แกหลอกฉันไม่สําเร็จหรอก
อย่ามาทําให้ฉันรู้สึกบ้า โอเคมั้ย
อย่ามาทําให้ฉันรู้สึกบ้านะ
(ฉันพร้อมแล้ว)
ฉันก็ไม่อยาก
ไม่อยากเลย
ลูก แม่ไม่... ไม่...
ฮึ่ย
ช่วยด้วย
ฉันรักลูกมากกว่าที่แกรู้
ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อเขา
แม้แต่ชีวิตก็ให้ได้
ทั้งชีวิตสามีฉัน...
และชีวิตแก
ขอโทษ ขอโทษจริงๆ
คุณขึ้นเรือของวีเลอร์ที่นิวยอร์ก
แล้วอยู่ตรงอีสต์ริเวอร์สักพัก แล่นผ่านเกาะไรเคอร์ส
คุณอาจจะขับลอดใต้สะพานทร็อกเน็ก
แต่ตอนขับเข้ามาที่เกาะเรา กระแสน้ําจะเปลี่ยนไป
เรือลํานั้นจอดเกยหาดอื่น
มีใครเคยบอกมั้ยว่าคุณพูดเป็นปริศนา
เขาว่าชาวเผ่าแอมะซอน อาศัยบนเกาะเทมิสไคร่า
แล้วไปตายบนเกาะโยลองกู
สถานที่เหล่านั้นวิเศษมาก
ที่ที่มีกฎต่างจากโลกของเรา
ซึ่งคุณข้ามเข้ามาในที่แบบนั้นแล้ว
ใช่ แต่นี่คือเกาะนอร์ทบราเทอร์ มันเป็นเกาะที่อยู่บนแผนที่
ก่อนเรามามันเป็นเกาะนอร์ทบราเทอร์
โรงเรียนเหรอ
ใช่ มีห้องสมุดด้วย เราภูมิใจมาก
ว้าว เจ๋งมาก
คุณหิวมั้ย
หิวๆ
เมื่อก่อนผมเคยฝันไปถึงตอนไบรอันเข้าเรียน
ผมคงแอบตามลูกแจ จนทุกคนกลัว
จะแจ้งตํารวจเพราะมีคนแปลกๆ มาส่องนักเรียน
ทางหน้าต่าง
ตอนนี้เราตามเด็กๆ แจเลย แต่ไม่มีใครแจ้งตํารวจ
โซเชียลมีเดีย กับดักโหด
ทุกคนชอบโพสต์เกี่ยวกับลูก
ช่วงเวลาส่วนตัว เวลาดีๆ ให้โลกเห็นทุกวัน
ใช่
เปิดประตูทิ้งไว้ต้อนรับสัตว์ประหลาด
เราจะมากินตรงนี้
ทําไมคุณถึงเลือกทําแบบนี้
เอ็มม่า
คะ
ทําไมคุณถึงเลือกทําแบบนี้
เราจะพาเขาไปล้างบาปที่ไหน
เรากะว่าจะไม่...
ถ้าไม่ล้างบาป จะไม่มีใครช่วยเขาได้เลยนะ
ช่วยเรื่องอะไรคะ
ช่วยจากปีศาจ
แล้วคุณเชื่อมั้ย
ฉันไม่รู้แล้วค่ะ
รู้แค่ว่าฉันอยากทําทุกอย่าง
เพื่อให้ชีวิตง่ายขึ้น
คุณบอกว่าตัวเองเชื่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่เคร่งศาสนาเหรอ
- ค่ะ - ครับ แล้วสามีคุณล่ะ
เขาไม่เชื่อเลย
แล้วสามีคุณว่ายังไงบ้างที่คุณจะพาลูกมาล้างบาป
เขายังไม่ตื่นค่ะ
ได้ ไม่มีอะไรจะดีไปกว่างานพิธีสวยๆ
ที่ช่วยปลุกวิญญาณคนให้พวกเขานับถือศาสนา
ผมจําตอนพระเจ้าปลุกจิตวิญญาณได้แม่น มัน...
มีคิวว่างตอนนี้เลยมั้ยคะ
ฉันอยากรีบๆ ทําให้เสร็จน่ะค่ะ ด่วนๆ
โอเค ครับ ได้สิ
เดี๋ยวผมขอไปดูสมุดนัดก่อนนะ
อรุณสวัสดิ์สาวๆ
นี่ เอ็มม่าอยู่ที่นี่นานแค่ไหน
มาๆ ไปๆ อยู่สองสามเดือน
เมื่อก่อนเคยกลับนิวยอร์กอาทิตย์ละครั้ง
เขาเห็นว่าห้องสมุดเราหนังสือน้อย เลยเอามาเติมให้
เขามองว่าชีวิตที่ไม่มีหนังสือมันไม่น่าอยู่
ใช่
เขาเลิกเป็นบรรณารักษ์ไม่ได้
ของคุณ รอเดี๋ยว
ควรกินตอนอากาศหนาวๆ
กินหน่อยจ้ะ
เก่งมาก อร่อยมั้ย
คุณต้องเลี้ยงลูกเก่งแน่
รู้มั้ยคะ
แล้วเขาเดินทางไปมายังไงครับ
เรามีทัพเรือของตัวเอง
ฉันพูดเวอร์ไปงั้นแหละ
เรามีเรืออวนลาก แล้วก็มีเรือหนึ่งที่นั่งพร้อมไม้พาย
เดี๋ยวๆ ว่าไงนะ เขาพายเรือไม่เป็น
ใช่ เขาเคยตกเรือด้วย
แต่เขาไม่เคยถอดใจ ภรรยาคุณใจสู้มาก
ใช่ ผมรู้
แล้วผู้หญิงพวกนี้
พวกเขา... ทําเหมือนเอ็มม่าเหรอ
ใช่ ทุกคนเลย
แล้วเด็กๆ ที่อยู่ข้างนอกล่ะ
บางคนก็มีลูกมากกว่าหนึ่งคน
พอหนีมาหาฉัน ก็จะเอาลูกอีกคนมาด้วย
ผู้หญิงที่มาที่นี่จะเสียลูกหรือสับสน
ฉันมีที่ที่ทุกคนพร้อมเชื่อพวกเขาอยู่
คุณรู้มั้ยว่ามีผู้หญิงไม่กี่คนที่มีพรสวรรค์
สร้างปาฏิหาริย์ได้
คุณเข้าใจความแกร่งดั่งหินผาของเขามั้ยอพอลโล
มันต้องใช้อะไรบ้าง
เมื่อก่อนมันเป็นคําแนะนําที่ส่งต่อในกลุ่มผู้หญิง
ได้มาจากความรู้ที่สั่งสมมา เราถึงทําเรื่องยากๆ ได้
ฉันกลับไปถามแม่ แม่จับมือฉัน
ซึ่งแม่ก็รู้มาจากแม่ของแม่อีกที
เรียกว่าสายข้อมูลที่บอกต่อกันมา
ย้อนกลับไปๆ
"เด็กคือฝันที่กลายเป็นจริง
แต่ความฝันเป็นอาหารอันโอชะของนางฟ้า"
"ตรงหน้าต่าง นางฟ้าดูเด็กนอนหลับ
เด็กน่ารักมาก จนนางฟ้าร้องไห้"
เราอยากได้ เราต้องการ มันเป็นของเรา
เคาะกลอนแล้วหน้าต่างจะสะเทือน"
- หนังสือเล่มนี้โคตรโหด - มันดีนะ
"พ่อกับแม่นอนอยู่บนเตียง
พร้อมลงหลุม นอนหลับเหมือนตาย
นางฟ้าจะกอดเอาไว้แนบอก
ไม่ยอมให้คืน
- เพราะรักเด็กๆ กว่าใคร" - "รักเด็กๆ กว่าใคร"
ฉันไม่รู้ว่าทําไม ตอนเด็กๆ พ่อคุณอ่านหนังสือเล่มนี้ให้ฟัง
ไม่รู้จริงๆ
แต่มันเป็นความจริง
เอ็มม่าอยากให้คุณมาที่นี่นะอพอลโล
มาดูความจริง ถ้าคุณกล้า
นิทานของคุณกับเอ็มม่าจบไม่สวยเลย
แล้วแค่หลับตา หรือทําไม่รู้ไม่ชี้มันยังไม่พอ
คุณข้ามน้ํามาแล้ว กลับไม่ได้แล้ว
วิลเลี่ยมพูดถูกเรื่องนึง เราเป็นแม่มด
แต่เขาพูดถูกอีกเรื่องนึง
ผู้ชายในกรงนั้นแต่งงานกับสัตว์ประหลาด
"เจอแล้ว"
ข้อความในแชต พิมพ์ตัวใหญ่ใต้รูปเลย
- "เจอแล้ว" - ไหนเอามาดูซิ
- เปิดสิ - หายไปแล้วไง
- ข้อความเดียวก็พอ... - ฉันบอกแล้วว่า...
- ก็มันไม่มีไง - รีบเตรียมตัวเถอะ
เราไม่ไปโบสถ์กับคุณหรอกเอ็มม่า
คุณอาจจะอยากเอาลูกไปไล่ผีมากกว่าล้างบาป
มีกระทู้แนะนําให้ไปบําบัด หรือเข้าโบสถ์ แต่เราไม่มีเงินบําบัด
กระทู้อีกแล้ว
ผมชื่นใจมากที่คุณคิดว่าพวกป้าแก่จะสอนวิธี
ใช้ชีวิตแล้วก็เลี้ยงลูกให้เราได้
แต่ปัญหาคืออะไรรู้มั้ยเอ็มม่า
คุณไง คุณเป็นตัวปัญหาเว้ย
ไปกินยาอีกเม็ดสิ
อีกหน่อยคุณจะเข้าใจ
ผมไม่เชื่อเอ็มม่า นึกว่าเขาบ้า
แล้วตอนนี้ล่ะ
ผมไม่รู้
ไม่รู้ แต่อยากเชื่อ
ผมอยากเชื่อ
- ฉันเองๆ - ทางนี้
คุณไม่เป็นไรหรอก
ใช่
เมียผมก็ชอบพูดแบบนี้นะ เวลาผมฝันร้าย
ตายแล้ว
สกูเตอร์ใช้ยากนะ หนู เป็นอะไรมั้ย
นี่จ้ะ เดี๋ยวฉันช่วยมั้ย
ฉันชื่ออพอลโลนะ
นี่เกย์ล
หวัดดี เดี๋ยวฉันช่วย หาพลาสเตอร์ปิดแผลหรือ... ฉันไป...
- เด็กๆ ที่นี่ไม่เคยเจอผู้ชายน่ะ - อ๋อ
ล้มอีกแล้ว
- ถือหน่อย - ได้
นี่ ลุกไหวมั้ย
ลุกเลย โอ้โฮ เก่งจัง
เก่งมาก
- คุณมีเพื่อนแล้ว - ใช่ โอเค
ไม่รู้เราจะไปไหนกันนะ แต่...
- นี่ ผมอยากคุยเรื่องเกร็ทต้า - คุยทําไม
ก็เรื่องวิลเลี่ยมฆ่าลูกสาวน่ะ
- ฆ่าจริง - นั่นแหละ...
เด็กดี เข้าไปหาหนังสืออ่านไป
โอเค ผู้หญิงพวกนี้ทําอะไรคล้ายๆ กัน โอเคมั้ย แล้ว...
ไม่ใช่ ไม่เหมือนกัน ผิดแล้ว
รู้แล้วๆ ผมอยากฟังจากปากเกร็ทต้า
อยากฟังเหรอ
อะไรเนี่ย ให้กินข้าวมื้อเดียวก็กล้า
- ขอนั่นขอนี่แล้วเหรอ - โอเค ผมขอละ
นะคาล ขอร้อง
โอเค ตอนกลางวันเราไม่ออกเรือ
แต่คืนนี้เกร็ทต้าจะมา
โชว์หุ่นกระบอกหลังดินเนอร์ แล้วถ้าเขาอยากคุยกับคุณ
ก็คุยตอนนั้นได้
ขอบคุณ
ว่าไง อ่านอะไรอยู่
น่าสนใจนะเนี่ย ขออ่านด้วยคนได้มั้ย
โอเค งั้นอ่านกัน
"เราอยากได้ เราต้องการ มันเป็นของเรา
เคาะกลอนแล้วหน้าต่างจะสะเทือน
พ่อกับแม่นอนอยู่บนเตียง
พร้อมลงหลุม นอนหลับเหมือนตาย
น้องคนเล็กตายแล้ว แต่พวกเขาไม่รู้หรอก
สิ่งที่ไม่มีชีวิตในที่ของมัน จะเย็นและแข็ง"
"ไปเล่นสนุกกัน
ในป่าลึก เลยฝูงม้าไปจะมีงานเลี้ยงในความมืด
แขกเหรื่อแต่งตัวดูสมาร์ท"
"เสียงดนตรีดังขึ้น แดนเซอร์ลุกพรึ่บ
เด็กในอ้อมกอดไม่มีวันป่วย"
ฉันเคยเลี้ยงไก่ตัวผู้ ที่ดูชอบเอาใจฉัน
ฉันอุ้มมันยืนข้างต้นหลิวเก่าแก่
หัวเราะอะไร หนูเหมือนเมียฉันเลย
เมียฉัน
คุณโอเคมั้ย
เรียบร้อย
ฉันเคยเลี้ยงไก่ตัวผู้ ที่ดูชอบเอาใจฉัน
ฉันวางไก่ตัวผู้ ใต้ต้นแอปเปิ้ล
อะไร
ขอโทษค่ะ มัน...
เพิ่งรู้ว่าสามีร้องเพลงไม่เพราะ
ว่าไงนะ
โอเค ผมร้องใหม่ได้นะ
- ฉันเคยเลี้ยง... - ไม่ต้อง
อย่า
มันห่วยมาก
แต่ฉันรักคุณ
- เลิกร้องเพลงนะ - ไม่ได้สิ
อย่าร้อง
มาดูหุ่นกระบอกกันได้แล้ว ถึงเวลาแล้ว
เร็วเข้าเด็กๆ ไปจองที่เลย
มาเร็ว หุ่นกระบอก ร็อกโค่ โจอี้ แซคคารี่ ไอวี่
ไปเร็วๆ แถวหน้าเต็มเร็วนะ
- ไป หุ่นกระบอก ว่าไง - ไปกันเลย หวัดดี
เกร็ทต้า
เกรซเป็นไง
อยู่กับพ่อแม่ฉัน
- วิลเลี่ยมมาเหรอ - ใช่
อยู่ๆ ก็โผล่มาเหรอ
เขามากับผม
- เพื่อนวิลเลี่ยมเหรอ - เปล่า...
ผมเป็น... ผมเป็นสามี...
ผมเป็นสามีเอ็มม่า
ไม่มีอะไร
ผมเป็นสามีเอ็มม่า
ฉันเอาแต่คิดอยากฆ่าเขา
เขาหาทางกลับเข้ามาในชีวิตฉันได้ตลอด
- ฉันรู้ - ไม่ท้อเลย
เขาคิดว่าเราเป็นของเขา
เขา เขาได้...
ฆ่าลูกสาวฉันเหรอ
- เขาบอกว่า... - เอาเลย ช่วยบอกทีว่าเขาพูดว่าไง
ฉันถ่อมาถึงนี่เพื่อมาฟังความคิดเขาเลย
โอเค
เขารู้ที่อยู่ใหม่ฉัน ส่งหนังสือไปให้ฉัน
- หนังสือเหรอ - ทูคิลอะม็อกกิ้งเบิร์ด เขาทําพังหมดเลย
ฮะ ว่าไงนะ
เขียนคําคํานึงทุกหน้าเลย
เขาเอาเงินฉันไปหมด
- เงินฉันเกลี้ยงบัญชีเลย - เดี๋ยวๆ เท่าไหร่...
เขาเอาไปเท่าไหร่
เจ็ดหมื่น
- ว่าไงนะ - ไอ้ห่านั่นขโมยเงินฉัน 70,000 เหรียญ
เขาเขียนว่าอะไร
ชื่อลูก
แอ็กเนสๆ
แอ็กเนส ทุกหน้าเลย
วิลเลี่ยม! เฮ้ย
วิลเลี่ยม! มาคุยกันหน่อยซิ
เลิกเรียกได้แล้ว นั่นไม่ใช่ชื่อฉัน
ใช่สิวะ ผมเพิ่งคุยกับเมียคุณ
แล้วครอบครัวฉันจะกลับมามั้ย
เขาบอกว่า "วิลเลี่ยมขโมยเงินฉัน 70,000" เขาบอกว่าคุณทําหนังสือพัง
ฉันก็ไม่รู้ชื่อจริงของตัวเองเหมือนกัน
ไม่รู้ว่าเมื่อก่อนตัวเองเป็นใคร
ว่าไงนะ
แล้วฉันก็เจอที่ที่เหมาะกับฉัน
เจอคนที่เข้าใจฉัน
เปิดใจคุยกับพวกเขาได้เป็นครั้งแรก
แล้วพอเจอพวกเดียวกัน ฉันก็ฉีกหน้าวิลเลี่ยม วีเลอร์ทิ้ง
จนได้เจอหน้าที่แท้จริงของตัวเอง
พอเพื่อนๆ เห็นตัวจริงของฉัน
ก็ตั้งชื่อจริงให้ฉัน
ที่จริงนายก็รู้แล้วนะอพอลโล
รู้ได้ยังไง
ดินเนอร์วันนี้
ได้แรงบันดาลใจจากไบรอัน...
ผักต้ม
คินเดอร์การ์เท็น
คําบรรยายโดย Navaluck K.