Pokłosie. Po. Kłosie. Rzeczownik.
Definicja: konsekwencje albo skutki
ważnego, nieprzyjemnego wydarzenia.
NIEZNANY 1 NOWA WIADOMOŚĆ
„Kazali ci pozbyć się telefonu.
Potrafisz mnie odciąć? Jedynego, który wie, co się stało.
Kąpią o świcie. Chowają podstępnie.
W domu, w lesie, zagubione w dziczy.
Kąpią o świcie. Chowają podstępnie.
W domu, w lesie, zagubione w dziczy”.
...ostatnie wezwanie,
prom do Nowego Jork przy pomoście 16.
Prosimy o przejście do bramki.
To ostatnie wezwanie dla pasażerów promu do Nowego Jorku...
Emma? Emma.
Chodź.
Damy sobie radę.
Już czas. Czekają na ciebie.
To jedyna szansa, by sprawdzić, czy to prawda, czy...
Czy jestem jak mama?
Nie wątp we mnie. Chodź ze mną. Sama się przekonaj.
Wiesz, co powiedziała. Musisz iść sama.
- Proszę, Kim. Chodź ze mną. - Posłuchaj.
- Muszę cię puścić... - Nie.
...by cię odzyskać.
Proszę, Kim. Proszę.
Nie mogę ci pozwolić za to spłonąć.
Kocham cię!
TYLKO JEŚLI JESTEŚ DOŚĆ ODWAŻNA
JESTEM GOTOWA
ODMIENIEC
NA PODSTAWIE POWIEŚCI VICTORA LAVALLE’A
Witaj.
Co się stało z moim synem?
- Chodź ze mną. - Nie dotykaj mnie.
Gdzie on jest?
Co zobaczyłaś, gdy zrobiłaś to, co ci kazano?
Wiesz, co zobaczyłam.
Więc wtedy wiedziałaś.
Nie oszalałaś. Cały czas miałaś rację.
Co mi po racji, jeśli wciąż nie wiem, gdzie jest moje dziecko?
Usuwa cierpienie. Iluzję, że on tu jest.
Ale on tu jest. Czuję go.
Musisz mi tylko powiedzieć gdzie.
Wszyscy uważamy, że nasze dzieci są wyjątkowe.
Pieprz się.
Powiedziałaś, że jeśli pozbędę się tego czegoś,
wszystko stanie się jasne. Że dostanę drugą szansę.
Drugą szansę w życiu.
Każda kobieta tutaj czuła się tak samo.
- Rozumiemy cię. - Wracam.
Proszę cię, żebyś nie narażała kobiet i dzieci na tej wyspie,
i nie mówiła o nas reszcie świata.
Prosisz mnie czy mi każesz?
Jedno i drugie.
Każ swoim ludziom zabrać mnie z powrotem do miasta.
Nie mogę. Jeśli wrócisz
w takim stanie...
Puśćcie mnie.
Niech trochę odpocznie.
Puśćcie mnie.
Znajdę cię.
Wy sukinsyny!
Nie dotykaj...
Dzięki temu poczujesz się lepiej.
„Kąpią o świcie. Chowają podstępnie.
W domu, w lesie, zagubione w dziczy”.
„Kąpią o świcie”.
KĄPIĄ O ŚWICIE, CHOWAJĄ PODSTĘPNIE
W DOMU, W LESIE, ZAGUBIONE W DZICZY
Gdy małżonek lub małżonka traci partnera,
staje się wdową albo wdowcem.
Jesteś sierotą, gdy stracisz rodziców.
Ale nie ma słowa, które określałoby
rodzica, który stracił dziecko.
Szkoda, że w bibliotece nie mamy słownika.
Jak długo trzymasz mnie w tym stanie?
Od bardzo dawna nie spałaś.
Jak długo?
Chwilę.
Tracę czas.
Nikt nie wie, dokąd są zabierane.
Te twoje sekrety.
Żadna z kobiet nie znalazła swojego dziecka.
I wierz mi, szukały do utraty siły,
aż ich serca nie mogły już tego znieść.
Nie znalazły. Ja też nie znalazłam.
Brian jest inny.
Aż nie będzie.
Jeśli mój mąż żyje, znajdzie mnie.
Nikt poza bogiem nie znajdzie tego miejsca.
Zobaczymy.
Muszę wiedzieć, skąd to się wzięło.
Mówiłaś, że jest tu biblioteka?
Jest skromna, delikatnie mówiąc.
A książki o drzewach?
Nie będziesz krzyczeć i robić scen?
Nie.
To chodź.
Skromna?
Mamy inne priorytety.
Mogę załatwić książki.
Dziękuję.
Ale wolałabym, żebyś tu została, byśmy mogły się lepiej poznać?
Aż będziemy cię pewne. Rozumiesz.
Po prostu poznaj inne kobiety.
Przejdź się. Zaczerpnij powietrza.
Emmo, pierwszym etapem żałoby jest wyparcie. To normalne.
Mówisz, jakbyś przemawiała w TED Talk,
i jest to nie tylko protekcjonalne, ale też kurewsko irytujące.
Gdzie, kurwa, jest łódź?
Suka.
A teraz zabawa.
W lesie jest przyjęcie.
W ciemności, za końmi ludzie są ubrani ładnie.
Gra muzyka, tancerze poruszają się szybko.
Dziecko w ich ramionach nigdy nie zachoruje,
nie zestarzeje się, nie osłabnie, nie będzie niekochane.
Tak długo jak na niebie świecą gwiazdy.
Wróżki będą je trzymać przy piersi.
Nie oddadzą go. Kochają je mocno.
Dużo łodzi...
- Ja to wezmę. - Co myślisz?
Słoń.
Tak.
- To twoje? - Jeszcze łyżkę.
Przepraszam.
To twoje dzieci?
Tak.
Ich siostra nazywała się...
Rachel.
Gdzie trzymają łodzie?
- Nie wiem. - Kłamiesz.
Spokojnie.
Jest w garażu w południowo-wschodniej części wyspy.
Powodzenia.
Zostaw ją w spokoju. Też nią kiedyś byłaś.
Nie uda jej się.
Przynajmniej spróbuje.
Jestem bogiem Apollem.
To chłopiec.
Nazwiemy go Brian?
„Najpierw jest miłość”.
BIBLIOTEKA
W wodzie i w dziczy. Tu jesteś.
Policja i ratownicy znaleźli dziecko,
którego zgon stwierdzono na miejscu.
Zaginionej kobiety, Emmy Valentine, wciąż nie odnaleziono.
Została uznana za zmarłą. Jej krew znaleziono na miejscu.
Ojca, Apolla Kagwę, zabrano do szpitala...
DZIECKO NIE ŻYJE, MATKA ZAGINĘŁA
...po tym, jak znaleziono go z rozległymi ranami.
Nikt poza bogiem.
Policja sprawdza nagrania monitoringu z okolicy
i bada, jak niepokojące zdjęcia
miejsca zbrodni wyciekły do sieci.
Proszę, proszę.
Wróciłaś.
Nie mam dokąd pójść, póki nie będę wiedzieć, dokąd iść.
Tylko wy wiecie, przez co przechodzę.
I obiecałam wam książki.
Tak.
Dziękuję. Naprawdę.
Życie bez książek to nie życie.
Nie będę się z tym kłócić.
„»Kim jesteś?«, zapytała Gąsienica.
To nie był zachęcający początek rozmowy.
Alicja odpowiedziała nieśmiało:
»Sama nie wiem, kim jestem.
Wiem, kim byłam, gdy rano wstałam,
ale od tamtej pory myślę, że zmieniłam się kilka razy«.
»Co przez to rozumiesz?«, spytała Gąsienica.
Gąsienica i Alicja spojrzały na siebie w ciszy.
Aż Gąsienica wyjęła z buzi fajkę wodną”.
Wiecie, co to jest?
Jeszcze raz?
Nie możesz tego tak czytać. Zamknij oczy.
Dzięki za książki.
Mogę cię o coś spytać?
Chcesz poczytać bratu?
- Tak. - Zabierz siostrę do łóżka.
Okej. Chodź.
Czy ty...
Znalazłaś coś kiedyś,
gdy dziecko było z tobą?
Znalazłaś coś w kołysce?
Znalazłam coś?
To dziwne pytanie. Wiem. Ale czy znalazłaś kawałek
drzewa albo rośliny?
Tak. To było dziwne.
Znajdowałam piach, jakby ziemię... cały czas,
a potem...
liść.
Jeden liść... na samym końcu.
Masz go?
Nie, ale to był liść.
Tak.
Mogę go narysować.
Dziękuję ci, drzewo.
Klon norweski. Gatunek inwazyjny.
Agresywne korzenie oplatają się nawet wokół drzewa-rodzica, dusząc je.
Korona drzewa jest gęsta,
co powstrzymuje odrastanie kwiatów i sadzonek innych drzew.
To przebiegłe drzewo.
Idę po ciebie.
Potrzebuję internetu.
Nie ma źródła komunikacji,
które doprowadzi do tej wyspy.
Raz do mnie napisałaś.
Pływamy na wyspę South Brother i korzystamy z jednorazówek.
- To muszę znów wziąć łódź. - To niebezpieczne.
Popłynę, czy mi pozwolisz ją wziąć,
czy wyrwę ją z twoich od niedawna martwych rąk.
Przyniosę więcej książek.
Dobrze.
Pokażę ci lepszą drogę do miasta.
Emmo, jeśli złapie cię policja,
jeśli cię aresztują, jesteś sama.
Nie pomożemy ci,
a ty nie możesz powiedzieć o tej wyspie.
Emma Valentine.
Witaj! Wheels.
Jesteśmy „ludźmi-kretami”, których uważałaś za anegdotę,
by móc wydawać majątek na sushi w Shuko.
Tak, nie wiem, co powiedzieć.
Co z oczu, to z serca, idealnie do nas pasuje.
Szukam syna.
Chodź. Poranek jest ulotny.
Gorąco tutaj.
Rury parowe. Sto stopni!
Idealne do przyrządzenia dobrego, krwistego steka.
Wskakuj na Starą Ginny.
Zapnij pasy!
JESTEŚ TAM, GDZIE POWINIENEŚ BYĆ
Co to?
Mamy tu pomysłowych ludzi. Z różnych środowisk.
Udało im się poprowadzić tu prąd.
Zbudowali nam wypasiony, prawdziwy dom.
To świnia.
To Henry. Witaj w społeczności Grand Central.
Tak, jesteś pod nim.
Jak długo tu jesteście?
Zawsze tu byliśmy, skarbie.
Gdy jest góra, jest też dół.
Nadziemie i podziemie.
Mamy tu wszystkich. Czarnych, białych, Azjatów, Latynosów,
młodych, starych, tych, co ćpają i tych, co przestali,
homo, trans, gejów, LGBTQ+ i tych, co się wolą nie określać.
To taka reprezentacja miasta,
ale w tych tunelach nie segregujemy ze względu na rasę czy płeć
i dzięki temu jesteśmy lepsi.
Niżej niż tutaj już nie zejdziesz.
Ale ludzi wyższych lotów niż tu też nie znajdziesz.
Trzymamy się zasad, albo wylot.
ZASADY - NIE KRADNIJ NIE KRZYCZ
DZIEL SIĘ NIE UMRZYJ W TUNELU
By tu mieszkać, trzeba zaproszenia ode mnie.
Jedziemy dalej!
Liczba bezdomnych na ulicach Nowego Jorku
jest wyższa niż w czasach wielkiego kryzysu.
Tor 61. Wiesz o nim? Nie!
Bo jest tajemnicą.
Uwielbiam historię. Ten tor zbudowano dla Roosevelta.
Prowadzi do specjalnego peronu z windą,
którą wjeżdżał bezpośrednio do garażu w hotelu Waldorf Astoria,
bo chorował na polio i jeździł na wózku.
Spójrz na to.
Piękna, co?
Woziła ludzi po Broadwayu.
Pojawiły się auta i pieniądze na paliwo, więc stała się przestarzała. Zbrodnia!
Ale teraz to mój dom.
Żadnych podatków, rachunków,
ani czasu, by zaprosić cię na herbatę
i uraczyć moją znajomością historii.
GDY WIERZYSZ W COŚ, CZEGO NIE ROZUMIESZ,
CIERPISZ.
To społeczność Columbus Circle.
- Hej! Mam wodę! - Odbiorę w drodze powrotnej.
- Wodę? - W trzech wodospadach w Central Parku
wykorzystywana jest woda pitna.
Dobra, czysta woda do picia dla nas nierobów.
Ludzie z Columbus chodzą tam w nocy i ją dla nas biorą,
a my im płacimy tym, co uda nam się skombinować.
Pornosami, papierosami, cukierkami.
Uwielbiam Skittlesy.
Po drugiej stronie są działające tory.
Więc uważaj.
Przyklej się do ściany!
Zapomniałem o nim.
Mamy tu cały rozkład,
ale ostatnio dodali pociąg i jeszcze go nie wpisałem.
To by była grecka tragedia, gdyby cię zgniótł, nim...
- Jak się nazywa? - Brian. Mój syn to Brian.
Pewnie bardzo za nim tęsknisz.
Wyobrażam sobie, że mama szukałaby mnie wszędzie,
by wiedzieć, co się ze mną stało.
Smutne.
Okej, ulica 181. Twój przystanek.
Dobra. Zachowuj się normalnie.
Będę na ciebie czekał za tymi drzwiami.
Dziękuję, że mi pomagasz.
Z tobą jest łatwo. Pomagałem robić posrane rzeczy,
ale nie pracuję za darmo. Chcę czegoś w zamian.
Nie mam pieniędzy...
Podróże Pedra de Cieza de León, AD 1532-50,
pierwsza część jego kroniki Peru.
Miłośnik historii.
- Działaj szybko. Poranek... - Jest ulotny.
Depcze po piętach Księżycowi.
MAPA DRZEW NOWEGO JORKU
Okej.
KLON NORWESKI
Skąd pochodzisz?
Jest za wcześnie. Szlag.
DRUKUJ MAPĘ
Tak. Nie.
Wszystko jest dobrze, mamo. Wrócę później.
Przerabiałyśmy to.
Tak. Dziś inwentaryzacja.
Niedługo tu będą.
Okej. Kocham cię. Pa.
- Nie strzelaj! - Nie krzycz.
Nie strzelaj! Nie wiem!
Yurina.
Kurwa!
Apollo, przykro nam.
Wszystkim jest przykro. Wszystkim! Gdzie ona jest?
Nie wiemy.
Proszę, puść nas.
Ludzie nie znikają tak po prostu.
Znikają. Zniknęła.
- Nic nie wiemy. - Apollo.
- Mówiła, że dziecko... - Nie mów, że była zmęczona.
Była...
- Też jestem. - Nie zrób sobie krzywdy!
Hej, stój! Policja!
Policja! Zatrzymaj się!
Policja!
Szybko!
- Stój! - Zatrzymaj się!
Zatrzymaj się!
Hej!
Wheels. Jedź!
Stać! Policja!
Dzięki za książkę.
Mleko i cukier?
Za długo milczałaś.
Białko...
i marzenie.
Co teraz, Emmo?
Wyjdę po zmroku.
Dostarczę książki i wrócę.
Ja...
Muszę znaleźć i sprawdzić każdy klon norweski w Nowym Jorku.
- Tylko tyle masz dowodów? - Tak. To, i cytat z książki dla dzieci.
„Kąpią o świcie. Chowają podstępnie.
W domu, w lesie, zagubione w dziczy”.
Nie mam pojęcia.
Klon norweski.
Pewnie pochodzi z Norwegii,
- więc zacznij tam. - Świetnie.
Mówię poważnie. Mała Norwegia. Nowy Jork, skarbie.
- Co? - Mówiłem, że kocham historię.
Nie słuchałaś.
Ten obszar, Forest Hills w Queens, był nazywany Małą Norwegią.
Pierwsi imigranci przybyli w 1825 roku. Jest tam też las.
„W domu, w lesie, zagubione w dziczy”.
Idź się pożegnać.
Widzimy się jutro wieczorem.
Tak.
I jeśli myślisz, że twoja mama nigdy nie zastanawiała się, gdzie jesteś,
to zupełnie cię popieprzyło.
Jeśli twoja mama wciąż żyje, zakończ jej cierpienie.
Teraz to prawdziwa biblioteka.
Jeśli go znajdę...
Wyślesz nam wiadomość.
Tak czy siak, więcej mnie nie zobaczysz.
Wiem o tym.
Niech Wheels kogoś z nią odeśle.
Cal, jeśli nie przeżyję, a mój syn tak,
i jakimś cudem będzie mnie szukał.
Jakimś cudem.
To go ukoi.
Mój mąż miał na jej punkcie obsesję.
Tata Apolla mu ją czytał, gdy Apollo był mały.
Powiedz mu... Powiedz Brianowi...
że Apollo chciał robić to samo.
Zrobię to.
Myślałaś, co się stanie, jeśli go nie znajdziesz?
Gdzie będziesz szukać?
Brian jest w lesie.
Nie wybaczam ci.
Odurzyłaś mnie.
Straciłam cenny czas na szukanie.
Dałam ci odpoczynek i umysł, który może trzeźwo myśleć.
Na rzeczy można patrzeć z dwóch perspektyw.
Powodzenia, Emmo.
Mama po ciebie idzie.
Napisy: Agnieszka Otawska