(คิมดามี)
(โจมินซู)
(พัคฮีซุน)
(ชเวอูชิค)
หัว ต้องเล็งที่หัว
ต้องให้บอกสักกี่ครั้งกันเจ้าพวกทึ่ม
หัดใช้สมองบ้างเถอะ
(The Witch: Part 1 The Subversion)
ดูแกสิ
ทำไมต้องลำบากตามยัยนั่นไปด้วย
เจ้าเด็กโง่
ไปล้างหน้าล้างตาซะ
ไปให้พ้นหน้าได้แล้ว ไปสิ
หูหนวกหรือไง
อย่ามากวนประสาทน่า ไสหัวไปได้แล้วไอ้โง่
อย่าได้กล้ามาจ้องฉันนะโว้ย
เอาตัวมันไป
เด็กผู้หญิงล่ะ
คลาดกับเธออย่างนั้นเหรอ
คุณนี่นะ
ทำงานชุ่ยแบบนี้ตลอดเลยใช่ไหม
พูดอย่างกับเด็กพวกนี้ปกติ
อ๋อ นั่นสินะ
เด็กพวกนี้อยู่คนละระดับเลยนี่นา
ตามหาเธอต่อไปล่ะ แต่ว่า...
รายงานกับสำนักงานใหญ่ ว่าเธอถูกปลดแล้ว
ว่าไงนะ
ยังไงเธอก็รอดไปได้ไม่นานหรอก
คุณก็รู้นี่นา
รู้ใช่ไหมล่ะ
ว่าสภาพของเธอต่างจากคุณนะคุณชเว
เธอจะตายตอนหนีแน่ๆ
มีปัญหาใหญ่กว่าไม่ใช่เหรอ เธอหลุดไปถึงป่าเลยนะ
ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก
เธออายุแค่แปดขวบ
คุยพอแล้ว
ไว้ค่อยเจอกัน ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว
ทำไมฉันต้องถ่อมาที่นี่ ดึกดื่นป่านนี้ด้วย
ไปได้
มาสิ กินเลย
เด็กไม่ใช่เหรอนั่น
คุณพระ
ตายแล้ว
นี่หนู
หนู บ้าจริง
ที่รัก
แบบนี้ไม่ดีเลย ยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม
ที่รักมานี่ที มานี่เร็วเข้า
ที่รัก
แย่แล้ว...
ไม่ต้องห่วงนะครับ
เธอมีแผลที่ภายนอก อีกไม่นานก็หาย
ครับ
แต่ว่า...
ผมไม่รู้ว่าความทรงจำของเธอ จะกลับมาไหม
คุณบอกว่า เธอไม่รู้จักชื่อหรืออายุตัวเองนี่
ครับ ขอบคุณมากนะครับ
พอเธอหายแล้ว คุณจะเอายังไงกับเธอล่ะ
เรื่องนั้น...
(สิบปีต่อมา)
ไม่เอาน่าคุณลุง
เราไม่ใช่คนอื่นคนไกลกันนี่คะ
เด็กๆ ของหนูอดมาสองวันแล้วนะ
นี่ เธอก็รู้นี่ว่าช่วงนี้ เศรษฐกิจไม่ดี
ฉันรู้ว่าเธอลำบาก
รู้แล้วแต่จะไม่ช่วยเหรอคะ
คุณลุงกับพ่อหนูรู้จักกันมานานแล้วนะ
ใช่สิ คุณกูกับฉันสนิทกันก็จริง
เรื่องนั้นฉันรู้หรอก
ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยหนูสิคะ
ช่วยหนูหน่อยนะคุณลุง
ฉันเคยให้เธอเอาไปก่อนเยอะแล้วนะ
เดือนหน้าหนูจ่ายแน่ๆ ค่ะ
นี่ๆ หยุดเลย หยุดนะไอ้ลูกเวร
ทำอะไรของแกเนี่ย
ก็เธอบอกว่าเด็กๆ กำลังหิว วัวพวกนั้นต้องกินนะครับ
ไอ้ลูกหน้าปลวกนี่
คุณลุงคะ หนูเอาไป 12 ถุงนะ
ได้ๆ
เดี๋ยวสิ เดี๋ยวก่อนจายุน
พ่อ ให้เธอไปเถอะครับ
- แล้วเจอกันนะ - ฉันไปนะ
- จายุน นี่... - ขับดีๆ ล่ะ
- หยุดเถอะน่า - เดือนหน้า...
- ให้ตายสิพ่อ - มาจ่ายที่ค้างด้วย
ไอ้เด็กโง่ หลงเสน่ห์เธอหรือไง
ทำไมไม่ยกบ้านให้ด้วยเลยล่ะ
อย่าใจจืดใจดำกับคนรู้จักสิครับ
ใจดำเหรอ ฉันเคยที่ไหนกัน
แล้วทำไมแกต้องใจอ่อน ทุกครั้งที่เจอเธอด้วย
ก็เธอสวยนี่นา
ไอ้ลูกไม่รักดี
ให้ตายสิ ไอ้เด็กไร้ประโยชน์
ฉันคงหาคนโง่กว่าแก บนโลกนี้ไม่มีอีกแล้ว
โอ้โฮ พ่อลูกหวานชื่นกันจังเลย
มีอะไรล่ะ เจอเธอปล้นอีกแล้วเหรอ
ก็คิดดูสิ
ไอ้ลูกเวรนี่แทบจะประเคน ให้ทุกอย่างแล้ว
เธอไม่ควรขับรถ ทั้งที่ไม่มีใบขับขี่แบบนั้นนะ
ไม่ควรเลยจริงๆ
ปล่อยเธอไปเถอะน่า
พ่อเธอไม่สบายอยู่นะ
ไหนๆ ปีหน้าเธอก็บรรลุนิติภาวะแล้ว
ฉันปล่อยไปอยู่แล้ว ก็แค่เป็นห่วงเฉยๆ
พักดื่มกาแฟหน่อยไหม
กาแฟเหรอ กาแฟก็ดีนะ
ดีมาก
พ่อคะ
เอารถพ่อไปขับอีกแล้วเหรอ
บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่ามันอันตราย
แต่หนูขับเก่งกว่าพ่ออีกนะ
ส่งมานี่เลย หนูจะทำเอง
ไม่สบายอยู่นะ เข้าบ้านไปเถอะพ่อ
สุดสัปดาห์หนูรับช่วงต่อเอง
ไม่เป็นไรหรอก ก็เหมือนออกกำลังกายนั่นแหละ
พ่อไม่ตายง่ายๆ หรอกน่า
แกไปปลอบแม่แกเถอะ
ข้าวเที่ยงก็ไม่ยอมกิน
ทำไมคะ แม่อาละวาดอีกแล้วเหรอ
ไปเถอะน่า
พ่อคะ แล้วรีบเข้าบ้านนะ
หนูเอาอาหารวัวมา เดี๋ยวหนูมาให้ทีหลังเอง
แกน่าจะเอาเงินไปซื้อเสื้อผ้า ให้เหมือนสาวๆ หน่อย
แต่งแบบนี้หนุ่มที่ไหนจะแล
หนูใส่ชุดนักเรียนตลอดอยู่แล้ว
ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
แค่สัญญาว่างานแต่งหนู พ่อจะไม่ร้องไห้ก็พอ
ตอนฉันมีอาหารก็มากินสิ มาเลย
แม่คะ
เเม่
ลูกแม่กลับมาแล้ว มากอดหน่อยซิ
แม่คะ ทำไมไม่กินข้าวอีกแล้วล่ะ
พ่อทำข้าวต้มอร่อยมากเลยนะ
ฟังนะ วันนี้แม่ไม่ได้กินข้าวเช้า
แม่หิวนิดหน่อย เลยบอกพ่อว่าจะกินข้าวเที่ยงเร็วขึ้น
แต่พ่อแกดันบอกว่า...
แม่กินข้าวเช้าเร็วกว่าเดิมต่างหาก
พักหลังนี้แม่ขี้ลืมก็จริง แต่ลืมเรื่องกินเนี่ยนะ
พ่อกล้าทำเหมือนแม่เป็นคนป่วยได้ยังไง
นั่นสิ เราไม่ได้กินข้าวเช้าสักหน่อย ทำไมพ่อพูดแบบนั้นนะ
พ่อต้องขี้หลงขี้ลืมแล้วแน่ๆ
- ใช่ไหมล่ะ - อืม
หนูก็หิวตอนพักเที่ยงเหมือนกัน
ว่าแล้วเชียว
พักหลังมานี้พ่อแกแปลกๆ นะ
อาจเป็นโรคสมองเสื่อมแล้วก็ได้
ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวหนูทำ ข้าวเย็นอร่อยๆ ให้กินนะ
- มากินเร็วขึ้นนะ - ได้จ้ะ
อยากกินอะไรคะ
อะไรก็ได้
ลูกสาวคนสวยทำอะไร แม่ก็กินทั้งนั้นแหละ
ฮันมินซู นักพันธุศาสตร์ชื่อดัง ถูกพบเป็นศพ
ในเพลิงไหม้บ้าน กับครอบครัวเมื่อวานนี้
เนื่องจากมีแผลถูกแทง จึงสันนิษฐานว่าเป็นการฆาตกรรม
ตำรวจกำลังตามหาตัวผู้ต้องสงสัย
ราคาของปศุสัตว์ยังคงลดลงเรื่อยๆ
ทำให้อุตสาหกรรมปศุสัตว์ ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง
นักข่าวซงมีรายงานเรื่องนี้
โรงเลี้ยงวัวว่างเปล่า มีให้เห็นได้ทั่วไป
เป็นเวลาพักหนึ่งแล้ว ที่ทุกคนได้ยิน...
ร้านขายอาหารวัวพูดอะไรบ้างไหม
พูดเหรอคะ เช่นอะไรล่ะ
พ่อขายวัวเพิ่มสองสามตัวดีกว่า
ไม่เอานะพ่อ
ตอนนี้ราคาตก เราจะขาดทุนเยอะนะ
ก็ดีกว่าให้พวกมันหิวตาย
(โรคอัลไซเมอร์)
(การอยู่ร่วมกับผู้ป่วย...)
(โรคอัลไซเมอร์และพาร์กินสัน: กรณีศึกษา)
(โรนัลด์ โอเคนค้นพบโปรตีนบางตัว)
(ที่ทำให้เกิดโรคทางสมอง)
ได้ข่าวว่าขับรถบรรทุกอีกแล้ว
พ่อฉันเห็นแกด้วยยัยเพื่อนบ้า
ไม่รู้เหรอว่าเยาวชนขับรถมันผิดกฎหมาย
เดี๋ยวก็ได้ติดคุกเข้าสักวันหรอก
พ่อแกเป็นตำรวจนี่
เขาไม่กล้าจับเพื่อนรักลูกหรอก
ฉันก็ไม่อยากพูดหรอก แต่ทำตามกฎหมายเถอะ
พ่อฉันไม่เก่งเรื่องแยกงาน กับเรื่องครอบครัว
ถ้าถูกจับ ฉันไม่ยอมโดนคนเดียวแน่
ฉันจะฟ้องที่แกเอาเงิน ซื้อหนังสือเรียนไปผลาญ
นี่ ทำไมแกทำผิด แล้วฉันต้องถูกลงโทษด้วยล่ะ
นั่นไม่เห็นเกี่ยวกับที่แกทำผิดเลย
แกโกหกว่ามาค้างกับฉันกี่ครั้งล่ะ ทั้งที่ไปหาคียอง
จะพูดถึงพี่เขาขึ้นมาทำไมเล่า
ฉันไม่ได้ทำมาสี่ห้าครั้งแล้วนะ
โดมยองฮี แกนี่ไม่ใช่เล่นๆ เลยนะ
เยาวชนไปนอนกับผู้ชายได้ด้วยเหรอ
เลิกพูดเถอะ
เดี๋ยวนะ แล้วหนุ่มที่มาบ้านฉัน...
เป็นบ้าไปแล้วหรือไง
ถ้าอยากให้ฉันเงียบ ก็คุมพ่อตัวเองดีๆ แล้วกัน
ยัยอันธพาลเอ๊ย
- ฉันจะบ้าตายเพราะแกเนี่ย - อย่าตีสิ
แกบอกว่าต้องการเงินใช่ไหม
ทำไม จะให้ยืมเหรอ
ยัยเพื่อนบ้า
ดูนี่สิ
(สตาร์ถือกำเนิดแล้ว)
เงินรางวัล 500 ล้านวอนเลยนะ
ถ้าได้เงินนั่น ก็คงจัดการ...
ทั้งเรื่องวัว ทั้งค่ารักษาแม่แกได้เลย
ไหนดูหน้าซิ
ตามความเห็นผู้เชี่ยวชาญอย่างฉัน
แกต้องไปอัปหนังหน้าเพิ่มหน่อย
แต่ตอนนี้ก็ถือว่าพอไปวัดไปวาได้
รับประกันเลย
- บ้าไปแล้ว - ใช่ไหมล่ะ
รายการอะไรน่ะ
รายการนี้ออกโฆษณาเต็มไปหมด
ทุกคนที่โรงเรียนจะสมัครด้วย
เลิกเล่นกับวัว แล้วหัดดูทีวีบ้างเถอะยัยเพื่อนบ้า
แกไม่ได้อยู่ยุคหินนะ
นี่ "ยัยเพื่อนบ้า" อะไรของแก
หุบปากน่ายัยเพื่อนบ้า ดูไปเถอะ
จะเริ่มการสัมภาษณ์แล้วครับ
กูจายุน เราจะเริ่มสัมภาษณ์ สั้นๆ แล้วนะ
ไม่ต้องตระหนก แล้วเป็นตัวของตัวเองนะ
ค่ะ
เธอเพิ่งเคยสมัครออดิชั่น ครั้งแรกใช่ไหม
ค่ะ
ไม่เคยเรียนร้องเพลงมาก่อนเลยเหรอ
ค่ะ
อายุ 19 ม.ปลายปีสุดท้ายใช่ไหม
ค่ะ
เพื่อนเธอบอกว่าเธอเรียนเก่งมาก
ได้ที่หนึ่งของโรงเรียนด้วย
โอ้โฮ จริงเหรอ
เกินไปแล้ว หน้าตาก็ดี หัวก็ดี
ถ้าร้องเพลงเก่งอีกนี่ไม่แฟร์นะ
ขอโทษด้วยค่ะ
ไม่ต้องขอโทษหรอก จะร้องเพลงอะไรล่ะ
คือว่า...
ได้คะแนนเยอะสุดเลย สุดยอด
เราจะได้ไปโซลกันแล้ว
ชอบจัง บอกแล้วว่าแกได้แน่
ฉันเป็นเทพีนำโชค ตามฉันมาเลยจ้า
ช้าๆ หน่อยสิ ฉันเหนื่อยนะ
กากจริงๆ เลยแกเนี่ย
ส่งกระเป๋ามายัยเพื่อนบ้า
ไปกันเถอะ
- ชอบขนาดนั้นเลยเหรอ - สุดๆ เลยล่ะ
ลูกสาวแม่สวยที่สุดเลย
แถมร้องเพลงเก่งที่สุดด้วย
แกเสียงเพราะมานานแล้ว ใครๆ ก็บอกว่าแกควรร้องเพลง
ไม่จริงสักหน่อยค่ะ
นานมากแล้วที่ได้เจอเพชรน้ำงามแบบนี้
แล้วมีความสามารถพิเศษอื่นไหม
ไม่มีเลยค่ะ...
ฉันคิดว่าเธอมีนะ
ถ้านับอันนี้ ฉันก็มีความสามารถเล็กๆ อย่างหนึ่ง...
อย่างเลียนแบบคนอื่นเหรอ
เปล่าค่ะ ไม่ใช่แบบนั้น เหมือนมายากลมากกว่า
แสดงให้ดูหน่อย ชักสงสัยแล้วสิ
แบบนี้ค่ะ
จายุน ทำไมแก...
แม่คะ คือหนู...
คุณพ่อ คุณแม่ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็มีความสามารถพิเศษกัน
การแสดงอะไรที่พิเศษๆ
เธอจะได้ดังในเน็ตมากขึ้นไงคะ
แกทำดีแล้วล่ะ
ความสามารถของแกทำฉันทึ่งตลอดเลย ทำได้ยังไงน่ะ
ฉันน่าจะลองทำบ้าง
จะได้ไปออกซีซั่นหน้าไง
สวัสดีค่ะ
สวัสดี
ฉันเหนื่อยแล้ว ไปนอนก่อนนะ
ฝันดีนะคะ
อะไรเล่า ไม่เอาอีกแล้วนะ
กลับไปนอนบ้านตัวเองสิ
แกชินแล้วนี่นา แถมชอบให้ฉันค้างด้วย
ยอมรับมาเถอะ ไปนอนล่ะนะ
จริงสิ ฉันจองด้านริมหน้าต่างนะ
นี่
ลูก แม่แค่...
หนูจะระวังค่ะแม่
แล้วก็ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ
แม่ก็เห็นแล้วนี่นา พวกนั้นชอบกันจะตาย
หนูไม่ได้อยากดังหรอกนะ
พอได้เงินรางวัลแล้ว หนูก็ไม่ต้องกลับไปอีก
แค่เข้ารอบรองได้ ก็ได้ตั้งสามสิบล้านแล้ว
แต่แม่กลัวนี่
แม่เคยบอกแล้วไง
ผู้คนมักทนคนที่ต่างจากตัวเองไม่ได้
แม่แค่กลัวว่าแกจะไปจากเรา
อย่าพูดแบบนั้นอีกนะแม่
คุณนี่พูดเป็นยายแก่ไปได้
ลูกมันไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละ
พ่อพูดถูก หนูจะไปไหนได้
หนูจะอยู่กับแม่ที่นี่ตลอดไปเลย
ไม่ต้องห่วงนะ
ไปนอนกันเถอะ ดึกแล้ว
ลูกรัก พูดจริงๆ นะ
เดี๋ยวก่อน เราต้องขึ้นด้วยนะ
เดี๋ยวค่ะ เราจะไปโซล รอเราด้วย
ขอบคุณค่ะ
ที่ 17 กับ 18 ตรงนั้น
ขอโทษค่ะ
เกือบไปแล้วไหมล่ะ
ไหงจู่ๆ ถึงมีออกอากาศสดได้
แล้วทำไมวันนี้ครูเราถึงพูดมากจัง
เกลียดหมอนั่นชะมัด
หิวจัง คงไม่มีเวลากินอะไรแน่
นี่ แกไม่หิวเหรอ
ฉันเอานี่มาด้วย...
- แต่นแต๊น - อะไรน่ะ
เพื่อโอกาสนี้เลยนะ
ไข่ต้ม
ฉันเตรียมพร้อม และเลือกเมนูมาอย่างดีเลยนะ
พูดก็พูดเถอะ ฉันนี่สุดยอดจริงๆ
ไข่กับน้ำอัดลม เหมาะจะกินบนรถไฟที่สุดเนอะ
ยัยเพื่อนบ้า
อย่างน้อยมีมารยาทหน่อย บอกขอบคุณกันบ้าง
อร่อยสุดๆ เลย
สุดยอด
นี่ แกไม่คิดว่า ฉันเก่งเรื่องพวกนี้เหรอ
ฉันว่าฉันเกิดมาเป็นผู้จัดการล่ะ
หุบปากแล้วส่งน้ำอัดลมมาที
- เซเว่นอัพนะ - ได้
ว่าแต่...
เราไม่ควรเซ็นสัญญากันหน่อยเหรอ
ฉันเชื่อใจแกเต็มร้อยก็จริง
เชื่อจริงๆ นะ แต่ว่าโลกนี้มันอยู่ยาก
เราแบ่งกันแฟร์ๆ ห้าสิบห้าสิบ
ห้าสิบห้าสิบเหรอ
ไม่คิดว่ามันมากไปหน่อยเหรอ
ที่ไหนๆ ก็เริ่มกันเท่านี้
เอเจนซี่ในโซลบังคับคนเก่งๆ ให้เซ็นสัญญาทาสด้วยซ้ำ
พวกเธอนี่ตลกชะมัดเลย
อะไรของเขาน่ะ
ดูทำหน้าเข้า
สุดยอดไปเลยแฮะ
คุณเป็นใครคะ รู้จักเราด้วยเหรอ
รู้สิ
รู้จักดีด้วย จะไม่รู้ได้ยังไง
หนุ่มของแกเหรอ
ยัยเพื่อนบ้า แกแอบคบหนุ่มหล่อเหรอ
ฉันไม่รู้จักเขานะ
- จริงเหรอ - จริงสิ
เห็นในทีวีใช่ไหมคะ รายการ "สตาร์ถือกำเนิดแล้ว"
เธอได้คะแนนสูงสุดในรอบคัดตัวเลยนะ
เธอเล่นกลเจ๋งๆ ด้วยนะ รู้หรือเปล่าคะ
รู้สิ รู้ดีเลย
กูจายุน
เธอมีชื่อด้วยสินะกูจายุน
นั่นสิ แบบนี้ดีกว่า เรียกหมายเลขกันใช่ไหม
ฉันพูดถูกไหม คุณแม่มด
เขารู้ชื่อเล่นแกด้วย ต้องเป็นแฟนคลับแน่เลย
ว่าแต่ทำไม...
นี่มันเรื่องส่วนตัว คงไม่ลงในเน็ตหรอกนะ
ไม่เอาน่า
จำไม่ได้เหรอ
คะ
คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ
เธอไม่ต้อง...
เธอไม่ต้องเล่นละครก็ได้
เอาน่า
เธอลืมวันนั้นแล้วเหรอ ลืมได้ยังไงเนี่ย
รู้จักฉันด้วยเหรอคะ
ก็ต้องรู้จักสิ
เธอก็รู้จักฉันนี่นา
เป็นอะไรของเธอเนี่ย
คุณคะ ฉันว่าคุณจำฉัน สลับกับคนอื่นแล้วล่ะ
ฉันไม่รู้จักคุณเลยนะ
อย่างนั้นเหรอ
นี่คุณ
จริงเหรอเนี่ย
คุณทำอะไรน่ะ เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
จายุนไม่เป็นไรนะ
น่าสนใจจริงๆ
ช่วยด้วยค่ะ ตรงนี้มีคนโรคจิต
นี่คุณ พ่อฉันเป็นตำรวจนะ
ได้เจอดีแน่
ไว้เจอกันใหม่นะ
ไปลงนรกไป คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน
ไอ้บ้าโรคจิต
นึกแล้วเชียวว่าสติไม่ดี ตั้งแต่เอาไข่ฉันไปกินแล้ว
ไม่เป็นไรนะ อย่าร้องไห้
เมื่อคืนฉันไปดื่มมา เดี๋ยวค่อยเจอกันนะ
ไม่ต้องห่วง ได้เลย
นี่ไอ้เวร
ไอ้เวรเหรอ แกพูดกับฉันเหรอ
แล้วในนี้มีคนอื่นเหรอไอ้โง่
คิดว่าตัวเองเป็นใครวะ
นี่ เดี๋ยวโทรกลับนะ
ไม่ต้องหรอก แกไม่ได้โทรกลับแน่
ถูกเตะก้นมาหรือไงวะ
เป็นบ้าหรือไงแกเนี่ย
แกจับมือฉันเหรอ
ก็จับน่ะสิไอ้บ้านนอก
คุณลุง
ทำไมถึงดื่มเยอะขนาดนี้ล่ะครับ
คุณลุง
(ทำให้ทุกคนจำได้)
(รางวัลใหญ่ 500 ล้านวอน)
(ทุ่มทุกอย่างที่มี)
ถอยๆ ขอเราผ่านหน่อยค่ะ
ต้องไปไหนนะ ที่ไหน
จายุน เร็วเข้า มาเร็วๆ
เร็วหน่อยสิ เราสายแล้วนะ
ทำไมชอบทำตัวกาก ต่อหน้าสาธารณชนเรื่อยเลย
ส่งกระเป๋ามา
แต๊งกิ้วมายเฟรนด์
หุบปาก อย่าลืมตอบแทน ผู้จัดการแกดีๆ ด้วยล่ะ
ห้าสิบห้าสิบนะ โอเคไหม
จะสายแล้ว วิ่งเถอะ เร็วเข้า
ช้าๆ หน่อยสิ
ไม่ต้องทอนค่ะ
เดี๋ยวสิ ยังไม่เสร็จเลย
- เติมแป้งอีกหน่อย - พอแล้วน่า
- กูจายุนใช่ไหม - ค่ะ คนนี้ค่ะ
ทำไมมาสายล่ะ รายการสดมีวันนี้นะ
- ขอโทษค่ะ - เข้าไปเลยๆ
- เข้าไปเลยเหรอคะ - รีบๆ สิ
นั่นเธอ คนนี้แหละ
คุณบอกว่าเธอตายตอนหนีแล้วไม่ใช่เหรอ
ดูให้ดีๆ อย่าให้พลาดอีกล่ะ
นี่แหละเธอจริงๆ
ทำไมฉันจะจำเธอไม่ได้ล่ะ
ดูเธอสิ น่าทึ่งไปเลย
ฉันขนลุกหมดเลยเนี่ย
คุณชเว ในที่สุดก็เจอเธอแล้วนะ
ใครจะได้เข้าสู่รอบสี่คนสุดท้ายกันนะ
ผู้ชนะก็คือ...
สาวน้อยบ้านนา กูจายุน
ยินดีด้วยครับ
เธอได้รับคะแนนโหวตอย่างท่วมท้น จากคนดูและกรรมการ
และขึ้นเป็นตัวเก็ง อย่างรวดเร็วเลยครับ
ดีมาก ดีมากเลย
เข้ารอบสี่คนสุดท้ายแล้ว นี่เพื่อนฉันเองค่ะ
- ตื่นเต้นชะมัดเลย... - เดี๋ยวก่อนจายุน
มาถ่ายรูปกันหน่อย
จายุน
สุดยอด เก่งมากเลย
ขอบคุณค่ะโปรดิวเซอร์
ปฏิกิริยาคนดูแทบคลั่งกันเลย
รายการต้องดังตั้งแต่เริ่มฉายแน่ๆ
ขอบคุณค่ะ
จำกลที่เธอเล่นคราวก่อนได้ไหม
ค่ะ
เธอช่วยทำอะไรแบบนั้นอีกได้ไหม
ได้สิคะ เธอยังทำได้อีกบาน...
หมายถึงอีกเพียบน่ะค่ะ
ถ้าอย่างนั้นเอาเลยนะ
แต่เรื่องนั้น...
ต้องออกมาดังระเบิดแน่
เรื่องนั้นหลังจากเธอชนะ ค่อยมาคุยกันเพิ่มนะคะ
- พีดีคิม - ว่าแต่...
มาหวังให้ออกมาดีๆ แล้วกันนะ
ค่ะ
- เจอกันสัปดาห์หน้านะ - ค่ะ
เก่งมาก กลับดีๆ ล่ะ
- ขอบคุณค่ะ - สวัสดีค่ะ
หมอนี่ทุเรศชะมัด
เดี๋ยวขึ้นรถไฟสาย ไปกันเถอะ
จริงด้วย รถไฟๆ ส่งกระเป๋ามา
ไปเลยๆ
จายุน
ฉันเข้าใจนะที่เธอลำบากใจ
แต่เราต้องบอกพ่อแม่ของเธอนะ
มันไม่ได้เกี่ยวกับค่าผ่าตัด
แต่เป็นเรื่องความเป็นความตายเลย
เธอเหลือเวลาไม่มากแล้ว
หนูเหลือเวลาเท่าไรเหรอคะ
หนึ่งเดือน อย่างมากก็สองสามเดือน
การปลูกถ่ายไขกระดูก จากพ่อแม่แท้ๆ เป็นหนทางเดียว
ไม่มีทางรักษาอื่นอีกแล้ว
จายุน ไม่เป็นไรใช่ไหม
ห้องนี้ไม่ใช่จายุน
ขอโทษค่ะ
จายุน จายุน
ฉันไม่ใช่จายุน
- ขอโทษค่ะ - ฉันอยู่นี่
- เดี๋ยวฉันออกไป - ห้องไหน นี่เหรอ
- นี่ เลือดกำเดาไหลเหรอ - อืม
ไม่นะ ทำไงดีล่ะ
นี่ ไม่เป็นไรแน่นะ
ไม่ได้เพิ่งมาเป็นสักหน่อย
นั่งแท็กซี่เถอะ เราสายแล้ว
ก็ได้ เดี๋ยวฉันเรียกเอง
ฉันชอบนั่งแท็กซี่ที่โซลจัง
นั่นไง แท็กซี่
นึกว่าจะจอดซะอีก
ทำไมมาจอดหน้าเราล่ะ
กูจายุนใช่ไหม ใช่สินะ
ใช่ค่ะ แล้วคุณลุงเป็นใครน่ะ
มาคุยกันหน่อยได้ไหม
เธอออกทีวีแล้วดูดีมากเลยนะ
ถ้าเป็นเรื่องนั้น ต้องคุยกับฉันก่อนค่ะ
แป๊บเดียวเองน่า ไม่นานหรอก
เราจะไปขึ้นรถไฟสายแล้วค่ะ
เหรอ ถ้าอย่างนั้นขึ้นมาเลย เราคุยระหว่างทางก็ได้
มาสิ ขึ้นมาเลย
คุณลุง
คุณคะ ฉันว่าเราขึ้นแท็กซี่ไปเองดีกว่า
ได้สิ เธอไปนั่งแท็กซี่เลย เรียกให้เธอสักคันสิ
ให้นั่งอูเบอร์ก็ได้ จะได้ไม่สาย
เราจะไปส่งเธอเอง ขึ้นมาสิ
แท็กซี่ๆ
หลบไปด้วยค่ะ
ไปสถานีรถไฟโซลเลยค่ะ เร็วๆ นะคะ
พวกนั้นน่ากลัวชะมัดเลย กลัวไปหมดแล้วเนี่ย
ทำไมฝนต้องตกด้วยนะ
เดี๋ยวได้ตกแรงแน่ บอกได้เลย
รถเมล์ไปไหนหมดนะ
แปลกจัง มาช้าจริงๆ
มันควรมาถึงตั้งนานแล้วนะ
นั่นสิ ทำไมถึงได้ช้านัก
ฉันขอให้พ่อมารับดีไหม
พ่อแกน่าจะยุ่งอยู่ อย่ารบกวนเลย
ใครสนล่ะ พ่อไม่ได้ออกตรวจสักหน่อย
แล้วฉันก็ปวดฉี่ด้วย
ทำยังไงดีล่ะ
เดี๋ยวนะ มีคนโทรมา
พูดไม่ทันขาดคำเลย
คะพ่อ
เราเหรอ
โอ้โฮ เจอกันอีกแล้วนะ
เราเจอกันบ่อยเกินไปแล้วเนอะ
มายืนเหมือนคนโง่ตรงนี้ทำไมล่ะ
รอรถเมล์อยู่เหรอ
ฉันเห็นคันหนึ่งจอดยางแบนอยู่ อาจเป็นคันที่เธอจะขึ้นก็ได้
แย่จังเลยนะ ฝนตกเสียด้วยสิ
เธอต้องรีบกลับบ้านนี่นา
พวกเขาแก่มากแล้วนี่เนอะ
ถ้าจู่ๆ มาตายก็คงไม่แปลกหรอก
ว่าไงนะ
รีบกลับบ้านเถอะ
กลับบ้านได้แล้ว
โชคดีล่ะ
บ้าเอ๊ย
นี่ จายุน จะไปไหนน่ะ
ไปป้ายรถแท็กซี่ ฉันต้องกลับบ้านเดี๋ยวนี้
นี่ โทรบอกพ่อแก ให้ไปที่บ้านฉันเดี๋ยวนี้เลย
ฉันเพิ่งคุยกับพ่อเองนะ
ฮัลโหล
วางสายเฉยเลย
ไอ้ลูกคนนี้
เลี้ยวกลับทีสิ
แวะไปดูที่ไร่ครอบครัวกูหน่อย
ยัยนั่นเลือกได้ดี ที่นี่เหมาะจะซ่อนตัวสุดๆ
(สถาปนิกกู)
(ครอบครัวของสถาปนิกกูซงฮวาน)
(และชายสี่คนตายในเหตุรถชน)
รออะไรอยู่ล่ะ
รีบทำให้เสร็จๆ เถอะจะได้กลับบ้าน
สวัสดีครับ
ผมเจ้าหน้าที่โด ประจำเขตนี้ครับ
ขอดูบัตรประจำตัวได้ไหมครับ
พ่อฉันอยู่ไหนล่ะ
พ่อ
กลับมาแล้วเหรอ มานั่งสิ
ฝนตกอยู่นะ ปิดประตูด้วย
ทำไมไม่เปิดไฟล่ะคะ
ไฟเหรอ
ติดแล้ว ไฟมาแล้ว
รุกฆาต
ว่าไงนะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ตัวนี้เคยอยู่ตรงนี้เหรอครับ
ติดผมห้าหมื่นแล้วนะ
ดูซะก่อน ตำรวจเล่นพนันกินเงินด้วย
เดี๋ยวพ่อให้ห้าหมื่นนะ
รุกฆาตแล้ว
เดี๋ยวครับ ไม่ใช่ตาผมเหรอ
- แพนเค้กกิมจินี่ - ยังเป็นตำรวจอยู่ไหม
ห้าหมื่นวอน
เราไปแล้วนะครับ
- กลับดีๆ นะคะ - ห้าหมื่นวอน ขอบใจนะ
เลิกล้อเขาเถอะค่ะ
เข้าบ้านไปเถอะ
พวกที่มาก่อนหน้านี้ เธอรู้จักพวกเขาไหม
ทำไมคะ
พวกนั้นเป็นคนอเมริกัน
ไม่เจออะไรผิดปกติ ในฐานข้อมูลของฉันก็จริง
แต่ฉันรู้สึกพวกนั้นมีอะไรแปลกๆ
ท่าทางเป็นแบบนั้นเลย
ว่าแต่พวกเขามาที่นี่ทำไมกัน
หนูก็ไม่รู้ค่ะ
หนูว่าพวกเขาจำผิด คิดว่าหนูเป็นคนอื่นน่ะค่ะ
อย่างนั้นเหรอ
งงไปหมดแล้วเนี่ย เธอกลับเข้าบ้านไปเถอะ
แล้วเจอกันนะคะ
ลูกรัก รอพ่อด้วย
- มาเร็วๆ สิพ่อ - รู้แล้ว
ก็มาอยู่นี่ไง
- กระเป๋าหนูหนักไหม - ไม่เป็นไรหรอก
ท่านครับ ไฟที่สนามเปิดอยู่ครับ
เป็นไปไม่ได้
แม้แต่ครอบครัวฉัน ยังไม่รู้รหัสที่นี่เลยนะ
ฮัน
เร็วนะเนี่ย
อ๋อ นี่เหรอ
ฉันว่าจะก่อกองไฟน่ะ
ฉันอยากจุดไฟเผาบ้าน แต่พวกนั้นบอกว่าแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
เเก...
ดูหน้าหมอนี่สิ
คุณควรฟังเราแต่แรก
ตอนที่เราบอกว่าต้องการตัวคุณ
พูดดีๆ มันไม่เข้าหูหรือไง
แบบนี้เองสินะ
แกน่าจะฆ่าแค่ฉัน
มาฆ่าครอบครัวฉันทำไม
นั่นสิ
เราถูกสั่งมาให้ฆ่าแค่คุณนั่นแหละ
แต่ฉันเบื่อนี่นา
โทษทีนะ
ยังไงก็เถอะ
ได้เวลาแล้ว
ลาก่อน
สนุกดีเนอะ
(นักวิจัยด้านพันธุศาสตร์ระดับชาติ)
(ครอบครัวของเขา ถูกพบเป็นศพในกองเพลิง)
ได้ยินว่าย้ายไปสำนักงานใหญ่
แบบนั้นดีกว่าน่ะค่ะ
ว่าแต่คุณรู้ได้ยังไง
เหมือนไม่ได้ย้ายไปแค่ชั่วคราวนะ
ทำไมไม่พักสักหน่อยล่ะ ไปเที่ยวพักผ่อนก็ได้
พูดแบบนั้นหมายความว่าไง
จะแปลว่าอะไรอีกล่ะ พักก็พักสิ
คุณทำงานมาไม่ได้พักเลยจะ 20 ปีแล้วนะ
อยากไปที่ไหนไหมล่ะ เราออกค่าใช้จ่ายให้เอง
คุณสนใจเรื่องการหยุดพักของผม ตั้งแต่เมื่อไร
หวังว่าจะไม่มีเจตนาแอบแฝงนะ
แอบแฝงอะไรล่ะ
ก็อย่างเช่น...
เพราะเป็นคุณชเว ฉันเลยจะพูดตรงๆ นะ
ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นแล้วหลีกทางไปเถอะ
สำนักงานใหญ่ตัดสินใจแล้ว เราปิดตัวแล้ว
คุณปลอดภัยแล้ว ไปพักผ่อนที่ยุโรปสิ
ตอนคุณไม่อยู่ ฉันจะหาตำแหน่งที่สำนักงานใหญ่ให้
ฉันพอมีเส้นมีสายอยู่บ้าง คุณก็รู้ใช่ไหม
เอาไว้เจอกันที่สำนักงานใหญ่นะ
ก็ได้
แล้วเรื่องนังเด็กนั่นล่ะ
ใคร เด็กไหน
อ๋อ เด็กนั่น
เธอเป็นทรัพย์สินของเรา ตั้งแต่แรกอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
เราจะจัดการเธอเอง ไม่ต้องห่วงหรอก
คุณกะจะทำยังไงล่ะ
เราก็จะยึดเธอคืนมา
เธอเป็นปีศาจร้าย
คุณก็รู้นี่
คุณควบคุมเธอไม่ได้ มันเกินกำลังคุณแล้ว
คุณจะปล่อยให้เธออยู่ต่อไปไม่ได้
คุณคิดอย่างนั้นเหรอ
ฉันไม่ชอบให้การลงทุนเสียเปล่านี่นา
ก็ได้ๆ รู้แล้ว
เลิกทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเถอะน่า
ฉันกลัวนะเวลาคุณชเวทำหน้าบึ้ง
ศาสตราจารย์แบคทำตัวแปลกไปเหรอ
คราวก่อนก็ศาสตราจารย์ฮัน คราวนี้ก็ดอกเตอร์กู
พวกเขาต่างก็เป็นศาสตราจารย์ชื่อดัง ในโครงการของผม
หรือว่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ
เกมเรามีผู้เล่นใหม่เหรอ
สองเดือนก่อนมีเด็กสองสามคน ถูกพามาจากสำนักงานใหญ่
แต่พวกเขาถูกสร้างขึ้นที่อเมริกา จึงระบุตัวยากครับ
เราสืบอยู่ครับ
น่าสนใจนะ
ดีมาก เอาเลย
คิดว่าควรทำยังไงก็ทำ แต่เอามันกลับมาให้ได้
หมายถึงเด็กคนนั้นน่ะ คุณบอกว่าต้องฆ่าเธอ
ใช่แล้ว เธออาจมีข้อบกพร่อง
ฆ่าเธอเลย
เอาเจ้านี่กลับมาก็พอ
เราใช้หลักฐานจากสิ่งที่ทุ่มเทลงไปได้
อาการคุณเป็นยังไงบ้างล่ะ
เมื่อชำแหละเธอแล้ว เราอาจหาทางรักษาพวกคุณได้
ลงมือเลย
อืม จัดการได้เลย
เก็บกวาดให้เรียบร้อยล่ะ
เพราะแบบนั้นแฟนคลับถึงสำคัญไงคะ
คนในบ้าน ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง...
ทุกคนโหวตออนไลน์และทางโทรศัพท์ด้วย
พวกเขาตามไปที่ห้องส่ง แล้วตะโกนว่า "รักนะกูจายุน"
"งามดั่งไข่มุกกูจายุน"
เสียงกรี๊ดกับเสียงเชียร์สำคัญมากนะคะ
พอคนเห็นแบบนั้น
ก็จะคิดว่า "เธอดังจริงๆ นะ" และหันมาสนใจเธอ
รู้จักบริษัทใหญ่ๆ พวกนั้นใช่ไหมคะ
พวกเขามีแฟนคลับเพราะแบบนี้แหละ ต้องมีคนเชียร์เยอะๆ
แม้แต่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ช่วยได้
ทำไมไม่ฟังกันบ้างเลยคะ
มยองฮี กระเด็นหมดแล้ว
กินเงียบๆ ไปเถอะน่า
ไม่รู้เรื่องรู้ราวกันเลย
จะกินให้เกลี้ยงเลยคอยดู
ว่าแต่ พวกเธอเป็นใครเหรอคะ ทำไมถึงมากินข้าวกับเราล่ะ
แล้วจายุนของเราไปไหน
ฉันเป็นห่วงจริงๆ จายุนไม่ค่อยกินข้าวด้วย
แกต้องกินข้าวเยอะๆ นะคะ
ไปตามหาแกหน่อยสิ แกต้องกินข้าวนะ
ฉันไปเองดีกว่า
- ถ้าคุณอิ่มแล้ว... - จายุนจ๊ะ
ขึ้นไปข้างบนเถอะนะ
ใช่ค่ะแม่ หนูจะกินเยอะๆ เลย
ไปพักผ่อนเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วงนะ
แล้วหนูเป็นใคร ทำไมถึงมาเรียกฉันว่าแม่ล่ะ
หนูเห็นจายุนบ้างไหม
ฉันเป็นห่วงแกมากเลย แกอ่อนแอเหลือเกิน
ถ้าคุณอิ่มแล้ว เราขึ้นข้างบนกันเถอะนะ
เดี๋ยวผมจะไปตามแกมากินทีหลัง
- จายุนอยู่บ้านเหรอ - ใช่ อยู่สิ
- จริงเหรอ - มาสิ ไปกันเถอะ
- ว่าแต่ ที่รักคะ... - อะไรเหรอ
จายุนแกทำตัวแปลกๆ นะคะ
ฉันคิดว่าแกตามหาพ่อแม่ที่แท้จริงอยู่
ตอนไปเก็บกวาดห้องแก เจอเศษหนังสือพิมพ์ด้วย
แกรวบรวมข้อมูลเรื่องบ้านเด็กกำพร้า
แล้วยังหาข้อมูลทางอินเทอร์เน็ตด้วย
แกตามหาพ่อแม่แท้ๆ อยู่ใช่ไหมคะ
ไม่ใช่หรอก
ขึ้นข้างบนกันเถอะ
ปวดฉี่จัง สงสัยดื่มกาแฟเยอะไป
ใครน่ะ
เเม่
มยองฮี
หวัดดีจายุน
เจอกันอีกแล้วนะ
จะจำได้มากขึ้นไหม ถ้าเปลี่ยนไปเรียกว่าแม่มดน้อย
คุณทำแบบนี้กับฉันทำไมคะ
ไม่ใช่ฉันนะคะ
ไม่ใช่ก็บ้าแล้ว
ฉันเกือบตายด้วยน้ำมือเธอ
แล้วจะจำผิดได้ยังไง
ได้โปรดเถอะค่ะ
คุณจำผิดคนแล้ว
ฉันไม่ใช่คนที่คุณตามหาหรอกค่ะ
ถ้าอย่างนั้นก็พิสูจน์สิ
คะ
พิสูจน์มาสิ ว่าไม่ใช่เธอ
แล้วจะให้พิสูจน์ยังไง...
มยองฮี
เพื่อนเธอจะตายนะ
บอกว่าไม่ใช่ไง ไม่ใช่ฉันจริงๆ นะ
ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้
ฉันไม่ใช่เด็กผู้หญิงคนนั้นจริงๆ
ฉันบอกแล้วใช่ไหม
ไม่ใช่ฉัน
มีปัญหาอะไรกับฉันนักหนา
ไม่เคยฟังกันเลยใช่ไหม
ก็บอกแล้วไงว่าไม่ใช่ฉัน
ไม่ใช่กับผีน่ะสิ
ถ้าอย่างนั้น...
ตอนนี้เธอเป็นใครล่ะ
นังปีศาจ
ฉันน่าจะฆ่าเธอตั้งแต่ตอนนั้น
มยองฮี...
เก่งจริงๆ นะเนี่ย
ดูสิ อะไรวะเนี่ย
นี่ เธอนี่เก่งไม่เบาเลย
แล้วยังไง...
ความทรงจำกลับคืนมาหมดแล้วเหรอ
คนแก่พวกนั้นเหรอ
ไม่ต้องห่วงพวกมันหรอก
แค่นอนหลับอยู่
ถ้าเธอทำตามที่เราบอก เราจะไม่ก่อเรื่องอะไร
พวกเราไม่เหมือนไอ้อ่อนหัดพวกนี้นะ
แล้วคุณเป็นใคร
ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้
ต้องการอะไรจากฉัน
สุดยอดเลย
แสดงเก่งนะเนี่ย
ขนลุกเลยว่ะ
นี่ ยัยลูกกระจ๊อก
ไม่คิดว่าเพื่อนเธอแปลกเหรอ
พูดอะไรของคุณคะ
เพื่อนฉันไม่แปลกสักหน่อย
เธอปกติดีจะตาย
สมองมีไว้คั่นหูเฉยๆ หรือไง
มีสมองก็หัดใช้หน่อยสิ
ฟังให้ดีนะ
เพื่อนเธอทำสวน ทำงานบ้าน หรือไม่ก็ไปเที่ยวเล่นกับเธอ
แล้วเคยเห็นเพื่อนเธออ่านหนังสือไหม
ไม่เคยใช่ไหมล่ะ
แต่กลับเรียนได้ที่หนึ่งตลอด
ไม่ใช่แค่ในห้องนะ ระดับชาติเลยด้วย
ไม่ว่าเรื่องอะไร เธอก็ติดระดับชาติ
เธอแค่ไม่อยากเป็นจุดสนใจเฉยๆ
ก็เลยเก็บตัวเงียบ
มีอะไรอีกล่ะ
ร้องเพลงก็เพราะ วาดรูปก็สวย
แสดงเหรอ แม้แต่การแสดงก็ระดับรางวัล
ไม่ว่าภาษาอะไร ฟังแค่ครั้งเดียวก็เข้าใจหมด
เธอควรขอบคุณองค์กรหน่อยนะนังงูพิษ
นี่ แล้วคุณล่ะเป็นใคร
อยากจะบ้าตาย
ตกลงว่าจำไม่ได้จริงเหรอ
ฉันจำไม่ได้
บอกมาได้แล้ว
ว่าคุณเป็นใคร
ฝีมือเธอไง จำไม่ได้เหรอ
ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้จริงๆ
ได้ ไม่รู้ก็ไม่รู้
แต่เธอก็ยังต้องไปกับเราอยู่ดี
ฉันจะช่วยฟื้นความจำให้
ตามมาสิ
ทำไม ไม่อยากรู้เหรอ
ตามเรามาสิ
หรืออยากให้ฆ่าทุกคนในเมือง ที่เธอรู้จัก เอาแบบนั้นไหม
เราไม่ขัดข้องนะ
ไม่ต้องคิดมาก
เลือกทางที่ดีที่สุดเถอะ
เราเป็นมืออาชีพพอ
จายุน...
ฉันจะรีบกลับนะ
ฝากดูแลพ่อกับแม่ฉันด้วย
เจ้าหน้าที่ภาคสนามมีแค่นี้เหรอ
เลือกบ้านได้เหมาะมากเลย
คู่ผัวเมียแก่ๆ
ที่สูญเสียทั้งลูกชายแล้วก็หลานไป
หัวดีทั้งคู่ด้วย อดีตสถาปนิกจากอเมริกา...
ไร้ที่ติจริงๆ
คงดูอยู่นานสินะกว่าจะเลือกได้
เธอมั่นใจว่าพวกเขาจะไม่ทอดทิ้งเธอ
เด็กอย่างเธอ ใครก็อดรักไม่ได้
เป็นไง
ความทรงจำกลับคืนมาหรือยัง
เล่นเป็นนังหน้าโง่หูหนวกสินะ
ทำได้แค่นี้เหรอ
ไอ้พวกซื่อบื้อ
เมินฉันเหรอ
นี่ ขับนุ่มดีนี่
จะไปขับรถเล่นหรือไง
เหยียบให้มิดเดี๋ยวนี้เลย
ยินดีต้อนรับจ้ะลูกสาว
นี่ ฉันตามหาเธอมาตลอดสิบปีเลยนะ
นึกว่าตายไปแล้วเสียอีก
ดีใจจริงๆ ที่ได้เห็นว่าเธอยังอยู่
โตมาสวยนะเนี่ย
ทำยังไงดีล่ะ
น้ำตาจะไหลเลย
ฉันชื่อกูจายุนค่ะ
ที่นี่ที่ไหน
คุณทำแบบนี้กับฉันทำไมคะ นี่
อ้อ จริงสิ
จำอะไรไม่ได้เลยใช่ไหม
แต่คืนนั้นก็โหดจริงๆ นั่นแหละ
เธอได้รับบาดเจ็บแถมช็อกมากด้วย
นั่นสิ จะจำไม่ได้ก็ไม่แปลก
ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ไปออกทีวี จนพวกเราตามตัวเจอหรอกจริงไหม
คุณพูดเรื่องอะไรอยู่น่ะ
"คืนนั้น" อะไรกัน
ทำตัวตามสบายนะ
แล้วฉัน...
จะช่วยฟื้นความทรงจำให้เอง
ทำอะไรน่ะ ปล่อยฉันนะ ปล่อย
(ประเภทหนึ่ง)
เธอเกือบถึงขั้นสมบูรณ์เลย
(ประเภทหนึ่ง)
(โทษประหาร)
ไม่เป็นไรนะ
จำอะไรได้บ้างไหม
จริงอยู่ที่อาจอึดอัดไปบ้าง
แต่ไม่ต้องห่วง ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญ
ตอนนี้ฉันเป็นสุดยอดผู้เชี่ยวชาญ ด้านสมองของโลก
ไม่มีใครเล่นสนุกกับสมอง ได้มากกว่าฉันแล้ว
โดยเฉพาะพวกสมองดัดแปลงอย่างเธอ
พวกคุณ...
ทำอะไรกับฉัน
ฟังพูดเข้าสิ "ทำอะไรกับฉัน" เหรอ
เธอเริ่มทำให้ฉันเสียใจแล้วนะ
ฉันสร้างเธอมาให้สวยขนาดนี้
มีพลังพิเศษขนาดนี้ ก็ควรขอบคุณฉันสิจริงไหม
ใช่ ฉันสร้างเธอมากับมือเลย
แม่ไง ฉันนี่แหละแม่ของเธอ
คุณพยายามจะฆ่าพวกเราทุกคน
ตอนนั้น...
ฉันก็มีเหตุผลของฉัน
รุ่นของเธอถือว่าประสบความสำเร็จ
แน่นอนอยู่แล้ว ก็ฝีมือฉันนี่
เธอแตกต่าง จากมนุษย์ทดลองโง่ๆ รุ่นแรก
ที่ถูกปั่นสมองได้อย่างง่ายดาย
แต่พอการทดลองของเราสำเร็จขึ้นมา
เธอก็เกิดเปลี่ยนใจ
สำนักงานใหญ่เริ่มกลัว
ไม่มีวิธีการใด ที่จะควบคุมมนุษย์อย่างพวกเธอได้
ก็พอเข้าใจอยู่นะ
มนุษย์ทดลองมีพื้นฐานอยู่สองอย่าง
ความแข็งแกร่งทางกายภาพ ความรุนแรงแต่กำเนิดโดยการปลูกถ่าย
พันธุกรรมทางร่างกายที่สมบูรณ์แบบ และเลี้ยงดูมาด้วยความรุนแรง
เธอคือกรณีพิเศษ
เธอโดดเด่นแม้แต่ในเด็กประเภทเดียวกัน
เธอใกล้เคียงกับความสมบูรณ์แบบ ที่ฉันวาดหวังไว้ที่สุด
แต่การเป็นที่หนึ่ง ย่อมทำให้หลายฝ่ายกังวลใจ
ความไร้อำนาจในการควบคุมบางสิ่ง เป็นเรื่องที่น่ากลัว
ท้ายที่สุดเราก็ถูกสั่ง ให้กำจัดพวกเธอทิ้งทั้งหมด
ฉันลั่นไกไม่ลง เธอคือผลงานแห่งชีวิตของฉัน
แต่โลกเรามันก็อย่างนี้แหละ มันเกินกำลังฉัน
แต่เราก็ทำพลาดจริงๆ นั่นแหละ
นั่นก็คือเธอ
เราชะล่าใจเกินไป เพราะคิดว่าเธอยังเด็ก
คืนนั้นเธอวาดลวดลายไว้น่าทึ่งจริงๆ
ใครก็ตามที่ขวางหน้าเธอ ไม่เหลือรอดสักราย
เป็นไง คราวนี้จำได้หรือยัง
เธอถูกสร้างมาแบบนั้น เข้าใจไหม
เราควานหาตัวเธอไปทั่ว แต่แม้แต่ในฝันที่เกินคาดเดาที่สุด
เราก็ไม่เคยคิดว่าเธอ จะมีชีวิตธรรมดาสามัญแบบนี้
เธอใช้ชีวิตแบบนั้นไม่ได้หรอก จริงไหม
ความรุนแรงฝังรากลึกในตัวเธอ มันเป็นวิทยาศาสตร์
เรานึกว่าเธอตายไปแล้ว
และป่านนี้สมองของเธอคงระเบิดไปแล้ว
เลยพากันเชื่อไปแบบนั้น
แต่แล้วเธอก็โผล่มาในทีวี
แถมยังพิสูจน์ตัวเอง โดยการแสดงสิ่งนั้นออกมาด้วย
ปวดหัวใช่ไหม
รู้สึกเหมือนตาจะถลน เพราะอาการไมเกรนเเสนทรมาน
อาการข้างเคียงถึงขีดสุดของมันแล้ว
หากไม่รับการรักษา จะมีเลือดออกจากทั่วร่าง
และจากนั้น...
ก็จะตาย
คิดว่าทำไม เราถึงใช้สมองของเธอแค่ส่วนเดียวล่ะ
ทุกอย่างล้วนมีเหตุผลของมัน
เธอเองก็รู้ดีนี่
เธอถึงต้องใช้ร่างกายของตัวเอง อย่างมีขีดจำกัด
เพื่อควบคุมอาการเหล่านั้น
เธอถูกเรียกว่าพวกอ่อนแอบ่อยๆ ใช่ไหม
แต่เธอค้นเจอแค่หนทางรักษาชั่วคราว
เธอรู้ตัวว่าจะอยู่ได้ไม่ยืนยาว
แต่ทั้งหมดนั้นมันเปล่าประโยชน์
หนทางเดียวคือการปลูกถ่ายไขกระดูก
แต่เธอไม่รู้ว่า พ่อแม่ที่แท้จริงเป็นใคร
ใช่แล้ว
ฉันคือหนทางรักษาเดียวที่เธอตามหา
คนเดียวที่สามารถช่วยเธอ จากความเจ็บปวดและความตายได้
กูจายุน นังเวรนี่
รู้สึกยังไงบ้าง วิเศษไปเลยใช่ไหม
ด้วยสิ่งนี้เธอจะสามารถ ใช้พลังของตัวเองได้อย่างเต็มที่
สวรรค์ชัดๆ
นี่คือของขวัญจากฉัน
แต่มันจะอยู่ได้แค่หนึ่งเดือน
หากไม่ฉีดอีก อาการของเธอ จะหนักขึ้นอย่างก้าวกระโดด
พูดง่ายๆ ก็คือ เธอต้องได้รับมันทุกเดือน
ของขวัญจากฉัน ถูกใจเธอไหม
อันที่จริง...
ดีกว่าที่คิดไว้อีก
พูดอะไรของเธอ
นึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
ฉันนึกไว้แล้วว่าคุณต้องมีทางแก้
ว่าไงนะ
อะไร เกิดอะไรขึ้น
ยัยนั่นหลอกเรา
เราไม่ได้เจอเธอ เธอต่างหากที่เจอเรา
สวัสดีค่ะศาสตราจารย์ ไม่เจอกันนานเลยนะคะ
ปล่อยแก๊สพิษทำลายสมอง
ปิด
รีบปิดเดี๋ยวนี้
ปิดสิวะไอ้พวกโง่
หายไปไหนแล้ว
ดีใจจังเลยค่ะที่ได้เจอศาสตราจารย์
ฉันคิดถึงคุณมากๆ เลยนะ
ว่าแต่คุณสบายดีหรือเปล่าคะ
เธอ...
แน่นอน ฉันเป็นใคร คุณเป็นใคร ฉันรู้ดีอยู่แล้ว
เด็กฉลาดอย่างฉันจะลืมได้ยังไง
ฉันไม่เคยลืมเลยแม้แต่วันเดียว
วันเวลาที่เจ็บปวดและทรมานแบบนั้น ฉันจะลืมลงได้ยังไง
ว่าไหมคะ
ถ้าอย่างนั้น...
ทั้งหมดนี้ก็เป็นแผนของเธอสินะ
ใช่สิคะ ฉันเฝ้าตามหาคุณ มานานเเสนนานเลยนะ
แต่ว่า...
มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะคะ
ฉันก็เลยต้องเปลี่ยนแผน
ถึงจะเสี่ยงไปสักหน่อย แต่ฉันเหลือเวลาไม่มากแล้ว
เธอกำลังจะตายนะ
เธอเหลือเวลาไม่มากแล้ว
ใช่แล้วค่ะ บิงโก
ฉันทำให้คุณเจอฉันเอง
ฉลาดอะไรขนาดนี้
ก็คุณสร้างฉันมาแบบนี้นี่คะ
ฉันกลัวแทบแย่ นึกว่าอาจต้องตายไปทั้งแบบนี้
ไม่ยุติธรรมเลย จะให้ฉันตายคนเดียวได้ยังไง
ฉันอยากลากทุกคนไปตายพร้อมกันด้วย
แต่ก่อนอื่น
ฉันต้องการไอ้นี่
ยาพวกนี้ อยู่ไหนคะ
ไอ้พวกวัชพืชเอ๊ย
อย่ามากวนประสาทน่า ไสหัวไปได้แล้วไอ้โง่
ยิงหัวสิวะ เล็งให้มันดีๆ หน่อย
พวกมันไม่ตายหรอก เล็งหัวอย่างเดียว
มันยังไม่ตาย
นี่
ใครอยากเด็ดหัวคนสวยอย่างฉันบ้าง
ทำได้ยังไง...
เก่งขึ้นตั้งแต่ตอนนั้นสินะ
ฉันน่าจะฆ่านายตั้งแต่ตอนนั้น
ก็จริงนะ
ไม่อย่างนั้นวันนี้ เธอคงไม่ต้องมาตายด้วยน้ำมือฉัน
ยังพูดจาอวดดี ทั้งที่ไม่มีดีให้อวดเหมือนเคย
เธอก็ยังโอหังจนนึกว่าตัวเอง เหนือกว่าฉันเหมือนเคย
ระวังไว้หน่อย ฉันไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว
อะไรของนายเนี่ย
คิดอย่างนั้นเหรอ
อย่างฉันน่ะเรียกว่าไร้ที่ติ
ยังช้าเกินไปเหมือนเคย
บ้าเอ๊ย
ศาสตราจารย์คะ
รอฉันเดี๋ยวนะ
ไม่น่าจะนานหรอกค่ะ
ยังดีไม่พอหรอกนะ
ไม่เคยดีพอมาตลอดนั่นแหละ
สวยงาม
ทำไมไม่สามัคคีกันไว้ เหมือนสหายปีศาจสองตัวล่ะ
แต่ไม่ต้องห่วง
ฉันจะฆ่าพวกแกอย่างเท่าเทียมเอง
คุณชเว เล็งหัว ยิงหัวพวกมัน
ฆ่าพวกปีศาจไร้ค่าพวกนั้นให้หมด
หัวเหรอ
ยังไงล่ะ
แบบนี้เหรอ
แบบนี้ต่างหาก
คุณชเว เยี่ยมมาก
ฉันจะพาคุณไปสำนักงาน...
ผมยุ่ง ไม่มีเวลาฟังเรื่องไร้สาระ
กลัวไม่ได้ซีนหรือไง
อ๋อ คนนี้นี่เอง
ฉันเกือบลืมคุณลุงไปแล้วนะเนี่ย
เหลือแค่เราแล้วนะ
ที่เหลือในห้องควบคุมปลอดภัยดี
มันถูกทำที่ไหนเหรอ
ที่ศูนย์วิจัยสำนักงานใหญ่มั้ง
มันอยู่ที่ไหนล่ะ
ถ้าเธอเป็นคนสุดท้าย ที่ยืนไหว ฉันจะบอก
ยังอยากสู้ต่อเหรอ
ไม่สู้แล้วไง
จะปล่อยฉันไปเหรอ
ไม่หรอก
ใช่ไหมล่ะ
ก็แค่ถามดูเฉยๆ
ฉันจะฆ่าแก
อยากเห็นใช่ไหม
ว่าฉันเก่งขนาดไหน
ฉันจะทำให้ดู
ชีวิตเราโคตรเฮงซวยเลยว่าไหม
แค่จะตายดีๆ ยังทำไม่ได้
อย่าเสียใจไปเลย
ฉันจะฆ่านายเอง
ศูนย์วิจัย อยู่ที่ไหน
แต่ทั้งหมดนี้มันมีความหมายเหรอ
กูจายุน
กูจายุน...
เธอกลับไปไม่ได้แล้วนะ
เธออยากมีชีวิตแบบนี้เหรอ
ถ้าเป็นฉันนะ...
ฉันจะตายไปในฐานะกูจายุน
ไม่เอาหรอก ฉันจะอยู่ต่อ
อยู่ต่อไปในฐานะกูจายุน
หลังจากเกิดเรื่องพวกนี้น่ะเหรอ ยังไงล่ะ คิดว่าเป็นไปได้เหรอ
ชีวิตคนเรา ไม่เป็นอย่างที่ต้องการตลอดไปหรอก
ศูนย์วิจัยอยู่ที่ไหน
กลับมาแล้วเหรอ
เด็กผู้หญิงไม่ควรเตร็ดเตร่ ไปไหนมาไหนแบบนี้นะ
โชคดีที่แม่แกยังหลับอยู่
ขืนเห็นแกสภาพนี้ แม่แกได้ช็อกแน่
ของพวกนี้ ฝากให้แม่ด้วยนะคะ
เดือนละหลอด ทั้งหมดแปดเดือน
แล้วอาการของแม่จะไม่แย่ลง
แล้วแกไม่จำเป็นต้องใช้เหรอ
ของหนูแค่นี้ก็พอแล้ว
มันอาจดีกับแม่แกมากกว่า ถ้าปล่อยให้ธรรมชาติทำหน้าที่
มันอาจหนักหนาเกินไปสำหรับแม่แก
ไม่ว่ายังไง หนูจะกลับมา
ดูแลตัวเองด้วยล่ะ
ไม่ว่าแกจะเกิดมายังไง แต่เราไม่ได้เลี้ยงแกให้เป็นแบบนั้น
ระหว่างที่แกเติบโตขึ้นมา ทั้งวัวและหมามากมายถูกฆ่า
จริงๆ แล้วพ่อกลัวมาก
จนถึงกับคิดว่าเราไปรับปีศาจร้าย มาชุบเลี้ยงไว้
พ่อก็นึกเสียใจ
พ่อไม่น่าพาแกเข้าบ้านเลย
ถ้าเป็นไปได้พ่อก็อยากไล่แกออกจากบ้าน
แต่แม่แกห้ามไว้
แม่เขาบอกว่าแกยังเด็ก และเด็กทุกคนก็เป็นแบบนั้น
แม่เขาเอาแต่บอกว่า ถ้าเราเลี้ยงดูแกด้วยความรัก
แกจะเติบโตมาเป็นเด็กน่ารัก
ไปเถอะ แต่อย่าไปนานนักล่ะ
ยัยเพื่อนบ้า
รีบกลับมานะยัยเพื่อนบ้า
(สามเดือนต่อมา)
เธอเองสินะ
ยินดีที่ได้เจอค่ะ
ว่าแต่ ต้องเรียกว่ายังไงดีล่ะ
ฉันได้ยินเรื่องเธอจากพี่เยอะเลย
แล้วรู้ข่าวหรือยังคะ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
เจอฉันจนได้สินะ
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธออยากได้เหรอ
เธอสร้างความวุ่นวายไปทั่วก็เพื่อมัน
ฉันต้องการอะไรที่ยั่งยืนกว่านี้ค่ะ
มีคนบอกว่าต้องมาหาเอาที่คุณ
ไม่ต้อง อย่าทำแบบนั้น แม่ไม่เป็นไร
ถ้าเธอแตะต้องฉัน ฉันจะเด็ดหัวเธอ
(The Witch: Part 1 The Subversion)