1
00:00:12,375 --> 00:00:14,375
พ่อคะ เชอร์ล็อกไม่เล่นกับหนู

2
00:00:14,458 --> 00:00:16,041
ไม่เป็นไรนะ ลูกรัก

3
00:00:16,125 --> 00:00:19,000
พ่อคิดว่าพ่อเห็นไข่เป็ดนะ

4
00:00:20,000 --> 00:00:21,291
ตรงโน้น ข้างต้นไม้

5
00:00:21,375 --> 00:00:25,000
สวัสดี เบียทริซ ลุงว่าลุงเห็น
เป็ดน้อยตัวหนึ่งทางนี้นะ

6
00:00:25,083 --> 00:00:27,791
ฟังนะ คนเก่ง เกิดอุบัติเหตุร้ายแรง

7
00:00:27,875 --> 00:00:29,750
ไฟไหม้บ้าน

8
00:00:29,833 --> 00:00:32,083
หนูจะอยู่กับคุณนายทิลคอตต์ไปสักพัก

9
00:00:32,665 --> 00:00:34,208
เกิดอุบัติเหตุร้ายแรง

10
00:00:34,291 --> 00:00:36,500
ไฟไหม้บ้าน

11
00:00:36,583 --> 00:00:38,000
ไฟไหม้บ้าน

12
00:00:42,166 --> 00:00:43,541
ฝันร้ายอีกแล้วเหรอ

13
00:00:45,791 --> 00:00:49,375
หนูจำเรื่องไฟไหม้ไม่ได้

14
00:00:50,875 --> 00:00:52,250
ทำไมถึงจำไม่ได้นะ

15
00:00:52,833 --> 00:00:55,125
ใส่เสื้อโค้ตซะ เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอา

16
00:00:55,958 --> 00:00:56,958
คลุมหัวด้วย

17
00:00:58,333 --> 00:01:00,375
หนูไม่จำเป็นต้องคลุมหัว

18
00:01:04,833 --> 00:01:06,041
สุขสันต์วันเกิด ลูกรัก

19
00:01:06,625 --> 00:01:08,208
คุณแม่ คุณพ่อ

20
00:01:10,916 --> 00:01:13,583
หนูได้ของแบบเดียวกันทุกปีเลย
มันมาจากไหนคะ

21
00:01:14,416 --> 00:01:18,000
เราได้มาจากร้านผู้เชี่ยวชาญในฮอลบอร์นจ้ะ

22
00:01:18,083 --> 00:01:20,541
แต่ทำไมบุรุษไปรษณีย์เป็นคนเอามาส่งล่ะ

23
00:01:23,458 --> 00:01:24,750
ใครเป็นคนส่งมา

24
00:01:24,833 --> 00:01:26,333
(ว.เจนคินส์
นักสตัฟฟ์สัตว์และกีฏวิทยา)

25
00:01:26,416 --> 00:01:28,666
หนูได้ผีเสื้อในวันเกิดทุกๆ ปี

26
00:01:28,750 --> 00:01:29,958
(เพรนเดอร์กาสท์นำเข้า)

27
00:01:30,041 --> 00:01:32,041
และคนที่จ่ายเงินก็อยู่ในสำนักงานนี้

28
00:01:42,083 --> 00:01:43,083
หนูรู้จักคุณ

29
00:01:45,583 --> 00:01:47,333
หนูรู้ว่ารู้จักคุณ

30
00:01:54,083 --> 00:01:55,166
พ่อกำจัดหนูทำไม

31
00:01:58,875 --> 00:02:00,166
แม่ของลูกป่วย

32
00:02:00,250 --> 00:02:03,666
และพ่อไม่คิดว่าจะดูแลลูกคนเดียวได้

33
00:02:04,250 --> 00:02:05,375
ไม่เคยเกิดไฟไหม้

34
00:02:06,291 --> 00:02:07,333
ใช่ไหม

35
00:02:10,166 --> 00:02:11,666
คืนนี้ลูกอยู่กับพ่อได้

36
00:02:11,750 --> 00:02:12,875
แล้วหลังจากนั้นล่ะ

37
00:02:12,958 --> 00:02:14,916
ลูกไม่มีความสุขกับคุณนายทิลคอตต์เหรอ

38
00:02:15,000 --> 00:02:16,375
หนูไม่เหมาะกับที่นั่น

39
00:02:16,458 --> 00:02:18,458
หนูไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นลูกของบาทหลวง

40
00:02:18,541 --> 00:02:20,291
ดูสิ คุณแม่ หนูเจอหัวใจแล้ว

41
00:02:21,750 --> 00:02:23,500
หนูขออยู่ในโลกของพ่อดีกว่า

42
00:02:27,625 --> 00:02:29,958
สินค้าจะถูกส่งไปทั่วยุโรป

43
00:02:30,041 --> 00:02:32,708
เราต้องซ่อนในที่ที่ไม่มีใครคิดจะมองหา

44
00:02:32,791 --> 00:02:35,083
แต่ละหีบห่อขนาดไม่ใหญ่ไปกว่านี้

45
00:02:36,541 --> 00:02:38,083
พ่อกำลังยุ่ง ลูกรัก

46
00:02:48,875 --> 00:02:51,250
แม้แต่ปีศาจก็ไม่คิดจะมองหาในนั้น

47
00:02:55,500 --> 00:02:57,291
วันนี้พ่อเจอมายครอฟต์ พี่ชายของลูก

48
00:02:57,833 --> 00:03:00,583
ลูกไม่มีทางเดาถูกแน่ว่าเขาทำงานให้ใคร

49
00:03:00,666 --> 00:03:02,666
ท่านบิวเซฟาลัส ฮอดจ์

50
00:03:02,750 --> 00:03:05,000
ชายที่ร่ำรวยที่สุดในจักรวรรดิ

51
00:03:05,083 --> 00:03:09,291
มายครอฟต์บอกว่า
ฮอดจ์รับผิดชอบโครงการของรัฐบาล

52
00:03:10,708 --> 00:03:11,791
ลับมาก

53
00:03:11,875 --> 00:03:13,208
รู้ไหมว่าพ่อสัมผัสได้ถึงอะไร

54
00:03:14,125 --> 00:03:14,958
โอกาส

55
00:03:16,500 --> 00:03:17,833
ฮอดจ์กำลังทำบางอย่างอยู่

56
00:03:19,166 --> 00:03:22,250
ให้หนูไปลองไหมว่า
จะได้ตำแหน่งในสำนักงานเขาหรือเปล่า

57
00:03:22,333 --> 00:03:24,708
หาใครสักคนที่นั่นที่จะโอนอ่อนให้

58
00:03:24,791 --> 00:03:25,916
สายลับตัวน้อยของพ่อ

59
00:03:26,000 --> 00:03:27,708
บีจอมอัศจรรย์

60
00:03:27,791 --> 00:03:28,625
อ็อกซ์ฟอร์ดเป็นยังไง

61
00:03:28,708 --> 00:03:30,375
ศาสตราจารย์มาลิกคือจุดอ่อน

62
00:03:31,083 --> 00:03:32,708
เขาโลภและทะนงตน

63
00:03:32,791 --> 00:03:35,583
ถ้าศาสตราจารย์ของฮอดจ์จะขายวิญญาณ
ก็ต้องเป็นเขานี่แหละ

64
00:03:35,666 --> 00:03:37,833
หนูถือวิสาสะจัดการนัดพบให้แล้ว

65
00:03:37,916 --> 00:03:38,791
ทำได้ดีมาก บี

66
00:03:38,875 --> 00:03:41,125
ศาสตราจารย์มาลิก
ผมตั้งตาคอยที่จะได้ทำธุรกิจด้วยนะ

67
00:03:41,208 --> 00:03:42,500
ผมเองก็เช่นกัน

68
00:03:48,458 --> 00:03:49,583
เขาติดกับแล้ว บี

69
00:04:39,707 --> 00:04:43,666
กำเนิดนักสืบ เชอร์ล็อก โฮล์มส์

70
00:04:54,541 --> 00:04:56,707
เบียทริซ อยู่นี่เอง

71
00:04:58,375 --> 00:04:59,291
ลูกดูกังวลนะ

72
00:04:59,375 --> 00:05:01,250
เราต้องส่งของชุดแรกขึ้นรถไฟไปปารีส

73
00:05:01,333 --> 00:05:03,625
และตอนนี้บ้านเรา
ก็เต็มไปด้วยแขกที่ไม่ได้รับเชิญ

74
00:05:03,708 --> 00:05:05,875
แถมองค์หญิงนั่นก็ยังเพ่นพ่านอยู่ข้างนอก

75
00:05:05,958 --> 00:05:07,583
เธอจะไม่หยุดจนกว่าจะมีใครหยุดเธอ

76
00:05:08,166 --> 00:05:11,916
พ่อรู้ว่าเธออันตรายแค่ไหน บี
เชื่อพ่อเถอะ เราจะหาเธอเจอแน่

77
00:05:13,791 --> 00:05:15,166
ยังไงคะ

78
00:05:15,250 --> 00:05:16,250
เชอร์ล็อก

79
00:05:16,332 --> 00:05:18,375
ดูเหมือนพ่อจะศรัทธาในตัวเขาจังนะ

80
00:05:18,957 --> 00:05:22,541
พ่อเข้าใจว่าทำไมลูกกระวนกระวาย
ลูกไม่จำเป็นต้องเจอแม่ก็ได้

81
00:05:23,666 --> 00:05:24,707
ไม่ หนูอยากเจอ

82
00:05:25,875 --> 00:05:27,000
ลูกสาวผู้กล้าหาญของพ่อ

83
00:05:27,832 --> 00:05:28,916
เทพธิดาของพ่อ

84
00:05:30,582 --> 00:05:32,750
เอาละ จำที่พ่อบอกไว้

85
00:05:32,832 --> 00:05:37,082
แม่ของลูกมีจินตนาการล้ำลึก

86
00:05:47,291 --> 00:05:53,250
บี ลูกโตมาเป็นเด็กสาว
ที่สวยและโดดเด่นที่สุดเลย

87
00:05:53,750 --> 00:05:55,207
แม่มีเรื่องจะพูดแค่นั้นเหรอ

88
00:05:55,291 --> 00:05:56,500
หมายความว่ายังไง

89
00:05:57,250 --> 00:05:58,416
หนูรู้ว่าแม่ทำอะไรลงไป

90
00:05:58,500 --> 00:05:59,541
อะไรเหรอ

91
00:05:59,625 --> 00:06:02,291
แม่ถูกจับเข้าโรงพยาบาลจิตเวช
เพราะเป็นอันตรายต่อหนู

92
00:06:04,625 --> 00:06:08,458
- คุณพ่อถึงต้องส่งตัวหนูไป
- อ๋อ เขาบอกลูกอย่างนั้นสินะ

93
00:06:09,791 --> 00:06:12,666
บี เขาจับแม่เข้าโรงพยาบาลจิตเวช

94
00:06:12,750 --> 00:06:15,291
เพราะอยากครอบครองทรัพย์สินของแม่

95
00:06:15,375 --> 00:06:16,707
พ่อบอกฉันว่าพี่จะพูดอย่างนั้น

96
00:06:16,791 --> 00:06:20,416
มันคือความจริง เธอเชื่อสิ่งที่เขาพูดไม่ได้

97
00:06:20,500 --> 00:06:22,582
เขาใจดีกับฉันมาตลอด

98
00:06:23,166 --> 00:06:24,250
ลูกรัก

99
00:06:24,332 --> 00:06:26,457
บี ลูกต้องเชื่อเรานะ

100
00:06:26,541 --> 00:06:28,375
- ฟังเราหน่อย
- ทำไมคะ

101
00:06:29,041 --> 00:06:30,957
เพราะไม่มีเหตุผลที่เราจะโกหก

102
00:06:31,666 --> 00:06:33,332
และเพราะฉันเป็นพี่ของเธอ

103
00:06:37,041 --> 00:06:38,166
มื้อเย็นตอนสองทุ่ม

104
00:06:50,625 --> 00:06:51,625
- แก
- คุณแม่

105
00:06:51,707 --> 00:06:55,832
- แกใส่ร้ายให้ลูกเกลียดฉัน
- ได้โปรด หยุดเถอะ คอร์ดิเลีย หยุด

106
00:06:55,916 --> 00:06:58,832
- คุณกำลังทำให้ตัวเองขายหน้า พอได้แล้ว
- ไซลัส แกมันสารเลว

107
00:06:58,916 --> 00:06:59,957
นั่งลงเถอะครับ

108
00:07:00,041 --> 00:07:01,041
ไม่เป็นไรครับ

109
00:07:02,291 --> 00:07:03,291
เอาละ

110
00:07:04,416 --> 00:07:06,291
ในเมื่อความวุ่นวายสงบลงแล้ว

111
00:07:07,041 --> 00:07:09,250
เราทุกคนมานั่งกันเถอะ

112
00:07:09,333 --> 00:07:10,791
ได้โปรด นั่งลง

113
00:07:10,875 --> 00:07:13,833
และกินมื้อค่ำเหมือนคนมีอารยธรรมกัน

114
00:07:16,291 --> 00:07:20,666
ดีมากเลยใช่ไหมที่ได้…

115
00:07:23,500 --> 00:07:24,666
อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอีก

116
00:07:28,625 --> 00:07:29,666
ครอบครัวรวมตัว

117
00:07:34,875 --> 00:07:36,500
มายครอฟต์ ชิมคาร์เวียสิ

118
00:07:37,291 --> 00:07:38,625
- ไม่ครับ ขอบคุณ
- พ่อยืนกราน

119
00:07:39,166 --> 00:07:40,207
มันมาจากมาร์มารา

120
00:07:41,582 --> 00:07:43,125
รสชาติสวรรค์ประทาน

121
00:07:45,457 --> 00:07:46,707
ผมอยากรู้จริงๆ ว่า

122
00:07:46,791 --> 00:07:49,291
ชอบตอนคุณเป็นผู้ช่วยฮอดจ์มากกว่าหรือเปล่า

123
00:07:49,375 --> 00:07:51,541
คิดออกแล้วก็บอกฉันล่ะ

124
00:07:55,832 --> 00:07:57,791
คุณตั้งใจจะให้เราอยู่ที่นี่นานแค่ไหน

125
00:07:57,875 --> 00:08:00,833
จนกว่าลูกจะบอกพ่อว่า
จะหาตัวโชวอันได้ที่ไหน

126
00:08:01,750 --> 00:08:06,166
เชอร์ล็อก พ่อต้องเตือนความจำลูกว่า
ลูกปล่อยให้เธอฆ่าพ่อ

127
00:08:06,250 --> 00:08:09,916
ถ้าใครสักคนในห้องนี้ควรหัวเสีย

128
00:08:10,000 --> 00:08:11,333
คนคนนั้นก็ควรเป็นพ่อ

129
00:08:11,916 --> 00:08:14,250
แต่พ่อก็ยังอยู่นี่ พยายามทำตัวมีเหตุผล

130
00:08:15,333 --> 00:08:17,500
- มีเหตุผลเหรอ
- ทุกคนอยากเจอเบียทริซ

131
00:08:19,166 --> 00:08:20,416
เธออยู่นี่แล้ว

132
00:08:21,957 --> 00:08:23,082
ให้สัญญา

133
00:08:24,000 --> 00:08:25,207
ก็รักษาสัญญา

134
00:08:29,707 --> 00:08:31,166
เมื่อได้ตัวโชวอันมา…

135
00:08:34,750 --> 00:08:36,457
- ทุกคนก็ไปได้
- และ…

136
00:08:37,290 --> 00:08:40,457
ถ้าเบียทริซต้องการ เธอจะไปได้ไหม

137
00:08:41,290 --> 00:08:42,415
เธอไม่ใช่นักโทษ

138
00:08:51,540 --> 00:08:55,000
หลังมัสยิดบนถนนออร์ดู

139
00:08:55,083 --> 00:08:56,708
โชวอันพักอยู่ที่นั่น

140
00:08:56,790 --> 00:08:59,290
ไม่เห็นยากเลยใช่ไหม

141
00:09:00,083 --> 00:09:01,083
บี

142
00:09:01,666 --> 00:09:02,875
บี ฟังแม่นะ

143
00:09:03,500 --> 00:09:05,041
แม่ไม่เคยทำร้ายลูก

144
00:09:05,125 --> 00:09:06,166
ไปหาตัวโชวอัน

145
00:09:06,250 --> 00:09:07,708
แม้แต่ครั้งเดียว

146
00:09:07,791 --> 00:09:10,166
แม่ไม่มีวัน ไม่มีทางทำได้ ลูกรัก

147
00:09:11,083 --> 00:09:12,875
ดูแม่สิ บี แม่พูดความจริง

148
00:09:12,958 --> 00:09:15,708
เชอร์ล็อก ตอนนั้นลูกอายุแค่หกขวบ

149
00:09:15,791 --> 00:09:18,666
จะจำอะไรได้แม่นสักแค่ไหนเชียว

150
00:09:18,750 --> 00:09:20,083
นั่นแหละนิสัยเขา

151
00:09:20,166 --> 00:09:22,000
เขาโกหกซ้ำๆ

152
00:09:22,083 --> 00:09:24,583
จนเราเคลือบแคลงในสิ่งที่เชื่อว่าเป็นความจริง

153
00:09:24,666 --> 00:09:25,833
รู้ไหม ในบางกรณี

154
00:09:26,375 --> 00:09:28,833
ความทรงจำก็บอกในสิ่งที่เราอยากเชื่อ

155
00:09:29,750 --> 00:09:30,833
- ไซลัส
- ลูกพ่อ

156
00:09:30,916 --> 00:09:32,000
หุบปาก

157
00:09:32,750 --> 00:09:34,000
วาจาฉะฉานดี

158
00:09:34,583 --> 00:09:36,250
ครอบครัวโต้เถียงกันน่ะ เจมส์

159
00:09:36,333 --> 00:09:39,083
คุณโฮล์มส์ ครอบครัวผมโต้เถียงกันได้ไม่แพ้ใคร

160
00:09:39,165 --> 00:09:41,208
แต่นี่ไม่ใช่การโต้เถียง

161
00:09:44,415 --> 00:09:45,500
นี่คือโศกนาฏกรรมกรีก

162
00:09:45,583 --> 00:09:47,333
บี

163
00:09:47,415 --> 00:09:50,875
ให้แม่ได้คุยโดยที่พ่อไม่อยู่ด้วยเถอะ

164
00:09:50,958 --> 00:09:53,625
ตอนที่ลูกไม่ได้ถูกเขาครอบงำ

165
00:09:53,708 --> 00:09:55,833
ลูกจะได้เลือกได้ ลูกไปจากเขาได้

166
00:10:00,125 --> 00:10:01,458
ลูกต้องการแบบนั้นเหรอ

167
00:10:07,500 --> 00:10:08,583
เบียทริซ

168
00:10:12,125 --> 00:10:13,458
ไม่ค่ะ

169
00:10:13,541 --> 00:10:15,375
รู้เรื่องแล้วนะ

170
00:10:15,458 --> 00:10:18,666
แน่ละ เธอจะพูดแบบนั้นต่อหน้าแกได้ยังไง

171
00:10:18,750 --> 00:10:21,625
คุณน่าจะรู้ว่า
เธอยืนหยัดในความคิดของตัวเองมาก

172
00:10:21,708 --> 00:10:22,625
คุณทำแบบนี้

173
00:10:22,708 --> 00:10:26,375
- คุณทำแบบนี้ บิดเบือน ปรุงแต่ง…
- หยุดเถียงกันสักทีได้ไหม

174
00:10:33,790 --> 00:10:36,915
- มีอะไรอยากพูดเหรอ
- ผมขอคุยเป็นการส่วนตัวได้ไหม

175
00:10:37,000 --> 00:10:38,375
อยากพูดอะไร

176
00:10:38,458 --> 00:10:41,208
ก็เชิญพูดต่อหน้า
ครอบครัวอันทรงเกียรตินี้ได้เลย

177
00:10:42,625 --> 00:10:43,625
ครับ

178
00:10:45,208 --> 00:10:47,165
ผมติดต่อกับรัฐบาลของพระราชินีแล้ว

179
00:10:47,250 --> 00:10:51,958
พวกเขาจะมาจับแก ไซลัส
แกจะได้ใช้วันสุดท้ายของชีวิตในคุก

180
00:10:52,040 --> 00:10:53,500
พวกเขาอยากได้อาวุธคืน

181
00:10:53,583 --> 00:10:56,250
- ใช่ พอจะเดาออก
- และพวกเขาพร้อมจ่าย

182
00:10:57,415 --> 00:10:59,833
อย่างไรก็ตาม

183
00:10:59,915 --> 00:11:01,916
มีหนทางให้คุณกอบกู้

184
00:11:02,583 --> 00:11:06,833
คุณโฮล์มส์ เราอยากให้คุณโน้มน้าวพ่อของคุณ

185
00:11:06,916 --> 00:11:09,916
ให้ขายอาวุธให้รัฐบาลบริติชเท่านั้น

186
00:11:10,000 --> 00:11:12,125
- "จ่าย" เหรอ
- อย่างงาม

187
00:11:12,208 --> 00:11:13,291
ใช่

188
00:11:14,208 --> 00:11:15,041
มายครอฟต์

189
00:11:15,125 --> 00:11:18,083
อย่างงามที่ว่านี่งามแค่ไหน

190
00:11:18,875 --> 00:11:20,125
ผมว่าสามารถ…

191
00:11:22,583 --> 00:11:23,625
เรียกราคาได้เลย

192
00:11:24,625 --> 00:11:26,541
มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ

193
00:11:27,333 --> 00:11:28,875
พวกเขาต้องเป็นผู้ซื้อเพียงรายเดียว

194
00:11:28,958 --> 00:11:33,083
และลูกจะเป็นคนเจรจา เป็นตัวกลางเหรอ

195
00:11:33,165 --> 00:11:35,790
ท่านอยากให้ผมทรยศครอบครัวเหรอครับ

196
00:11:35,875 --> 00:11:37,708
ถ้าคุณอยากได้อาชีพคืน

197
00:11:37,790 --> 00:11:40,458
นั่นแหละสิ่งที่เราต้องการให้คุณทำ

198
00:11:41,083 --> 00:11:43,333
- ครับ
- นายเป็นยูดาสตัวจริงเสียงจริง

199
00:11:44,208 --> 00:11:46,083
มายครอฟต์ เจ้าเล่ห์ไม่เบาเลย

200
00:11:46,750 --> 00:11:48,458
ให้ตายสิ ไม่นึกว่าคุณจะทำได้ขนาดนี้

201
00:11:48,540 --> 00:11:52,375
เห็นไหม นั่นแหละที่พ่อพูดถึง
ความดุดัน ทะเยอทะยาน

202
00:11:53,000 --> 00:11:54,040
มายครอฟต์

203
00:11:54,125 --> 00:11:56,165
พวกเขาต้องได้อาวุธภายในหนึ่งสัปดาห์

204
00:11:56,250 --> 00:11:57,915
- บี
- เราจัดการได้

205
00:11:58,583 --> 00:12:00,750
ดีครับ ผมต้องแจ้งกระทรวงการต่างประเทศ

206
00:12:00,833 --> 00:12:03,541
เราจะให้คนไปส่งลูกที่ที่ทำการโทรเลข

207
00:12:03,625 --> 00:12:05,791
- ทันทีที่มันเปิดในตอนเช้า
- ครับ

208
00:12:07,708 --> 00:12:09,791
ขอบคุณครับ คุณพ่อ

209
00:12:11,916 --> 00:12:13,041
ได้ยินไหม บี

210
00:12:13,666 --> 00:12:14,708
ลูกชายคนหนึ่ง…

211
00:12:16,625 --> 00:12:17,833
ยังเรียกพ่อว่าพ่ออยู่

212
00:12:18,541 --> 00:12:20,666
บางทีอาจมีหนทางให้พ่อหวนคืนก็ได้

213
00:12:21,458 --> 00:12:26,791
ดูเหมือนว่าเบียทริซกับพ่อ
ต้องไปที่โรงงานเล็กๆ ของเราหน่อย

214
00:12:29,125 --> 00:12:31,208
มีเรื่องด่วนต้องทำ

215
00:12:32,333 --> 00:12:35,375
ทุกคนจะอยู่ที่นี่จนกว่าเราจะเจอตัวโชวอัน

216
00:12:36,458 --> 00:12:38,540
เบียทริซ ไปเตรียมเดินทางกันเถอะ

217
00:12:43,665 --> 00:12:44,750
ลูกทำได้ยังไง

218
00:12:49,583 --> 00:12:51,625
หวังว่านายจะมีความสุขนะ พี่ชายที่รัก

219
00:12:53,165 --> 00:12:54,333
ไม่เลยสักนิด

220
00:13:05,250 --> 00:13:07,500
หาเธอให้เจอ เอาตัวเธอมาให้ฉัน

221
00:13:19,000 --> 00:13:20,708
คาดไม่ถึงใช่ไหม

222
00:13:20,791 --> 00:13:22,333
การหักหลังของมายครอฟต์

223
00:13:23,208 --> 00:13:25,541
เดาว่าเขาเหมือนคุณมากกว่าที่ผมคิด

224
00:13:28,083 --> 00:13:29,125
ก็อาจใช่

225
00:13:30,000 --> 00:13:32,833
ลูกพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเป็นคนที่หลักแหลมมาก

226
00:13:32,915 --> 00:13:35,625
ความคิดแบบลูกจะเปลี่ยนโลก

227
00:13:37,000 --> 00:13:39,125
จริงๆ แล้ว ลูกต่างหากที่พ่ออยากให้มาร่วมด้วย

228
00:13:43,208 --> 00:13:44,500
เพ้อฝันไปใหญ่แล้วสินะครับ

229
00:13:45,125 --> 00:13:48,165
ฟังนะ สิ่งที่ลูกเห็นในอุโมงค์ที่ปารีส

230
00:13:48,250 --> 00:13:50,125
จะเปลี่ยนหลักของการทำสงคราม

231
00:13:50,208 --> 00:13:51,875
ไม่มีการส่งกองทัพไปสนามรบ

232
00:13:51,958 --> 00:13:54,625
มันจะตัดกำลังคู่แข่งได้โดยไม่ต้องยิงปืนสักนัด

233
00:13:54,708 --> 00:13:57,415
คุณจะบอกผมว่ามันจะช่วยชีวิตคนสินะ

234
00:13:57,500 --> 00:14:01,083
การสาธิตเดียว นั่นแหละที่ต้องการ
แล้วจะไม่มีใครกล้าลุกฮืออีก

235
00:14:01,166 --> 00:14:04,166
และผู้คนจะสรรเสริญคุณว่า
เป็นราชาไซลัส ผู้สร้างสันติภาพ

236
00:14:05,958 --> 00:14:07,041
ไม่ดีตรงไหนล่ะ

237
00:14:08,500 --> 00:14:11,166
คุณไม่เห็นอะไรในโลกนี้นอกจากตัวเองใช่ไหม

238
00:14:11,875 --> 00:14:13,208
โตได้แล้ว ลูกเอ๋ย

239
00:14:14,666 --> 00:14:19,166
โลกที่เราอยู่ถูกสร้างขึ้นมาด้วยอิฐแต่ละก้อน

240
00:14:20,625 --> 00:14:22,333
บนความโศกเศร้าของมนุษย์

241
00:14:26,125 --> 00:14:28,458
และผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดคือผู้ที่จะอยู่รอด

242
00:14:30,916 --> 00:14:35,083
แต่รู้ไหมว่าความคิดใด
ที่สุดโต่งและเป็นรากฐานของทุกอย่าง

243
00:14:38,458 --> 00:14:41,458
เราไม่ได้อยู่เหนือกฎธรรมชาติ

244
00:14:44,083 --> 00:14:47,625
บ้างเป็นผึ้งงานที่ถ่อมตัว

245
00:14:47,708 --> 00:14:50,250
บ้างเป็นผึ้งจ่าฝูง

246
00:14:52,375 --> 00:14:53,458
ลูกกับพ่อ

247
00:14:54,708 --> 00:14:57,415
เกิดมาเป็นผู้นำ

248
00:14:59,165 --> 00:15:04,250
ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ เชอร์ล็อก
ลูกเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของพ่อ

249
00:15:05,208 --> 00:15:07,291
ตอนนี้คือโอกาสของลูกแล้ว คว้ามันไว้

250
00:15:07,375 --> 00:15:10,875
มาเป็นมือขวา เป็นผู้สืบทอด เป็นทายาทของพ่อ

251
00:15:11,458 --> 00:15:13,208
พ่อมีเบียทริซแล้วไม่ใช่เหรอ

252
00:15:14,000 --> 00:15:16,541
เบียทริซก็โดดเด่นในแบบของเธอ

253
00:15:16,625 --> 00:15:20,291
แต่สิ่งที่ลูกให้ได้ต่างจากเธอโดยสิ้นเชิง

254
00:15:34,415 --> 00:15:35,875
บอกเบียทริซไปว่าคุณโกหกเธอ

255
00:15:36,458 --> 00:15:40,250
ให้เธอไปกับคุณแม่
แล้วผมจะเอาข้อเสนอมาคิดดู

256
00:15:40,333 --> 00:15:41,833
ลูกได้ยินแล้วนี่ น้องไม่อยากไป

257
00:15:41,915 --> 00:15:44,833
แน่อยู่แล้ว น้องไม่อยากไป
แต่ถ้าใครจะโน้มน้าวน้องได้…

258
00:15:44,915 --> 00:15:46,040
คุยกับเธอสิ ไซลัส

259
00:15:48,040 --> 00:15:50,708
ถ้าทำให้น้องยอมไปได้ ผมจะอยู่ต่อ

260
00:15:51,833 --> 00:15:53,290
พ่อจะคุยกับน้องดู

261
00:15:57,958 --> 00:15:59,040
ขอตัวนะ

262
00:16:04,958 --> 00:16:07,041
โชวอันไม่อยู่ตามที่อยู่ที่เขาให้มา

263
00:16:16,291 --> 00:16:17,500
(มาเคียเวลลี
เจ้าชาย)

264
00:16:19,375 --> 00:16:20,375
ครับ

265
00:16:22,416 --> 00:16:23,416
ฉันมารบกวนหรือเปล่า

266
00:16:24,458 --> 00:16:25,500
เปล่าเลย

267
00:16:36,250 --> 00:16:38,708
ผมเจอหนังสือสนุกๆ บนชั้น

268
00:16:39,708 --> 00:16:40,625
มาเคียเวลลี

269
00:16:40,708 --> 00:16:43,333
"ในเมื่อความรักและความกลัว
แทบไม่อาจอยู่ร่วมกัน

270
00:16:43,958 --> 00:16:45,833
หากเราต้องเลือก"

271
00:16:45,915 --> 00:16:48,500
"เลือกความกลัวปลอดภัยกว่าความรักนัก"

272
00:16:53,708 --> 00:16:55,583
คุณชื่นชมเขาใช่ไหม

273
00:16:57,333 --> 00:16:58,458
พ่อของฉันน่ะ

274
00:16:59,708 --> 00:17:00,791
ฉันมองออก

275
00:17:01,500 --> 00:17:02,958
คนเก่งย่อมรู้จักคนเก่ง

276
00:17:05,583 --> 00:17:07,250
ก็ดูการใช้ชีวิตของเขาสิ

277
00:17:09,040 --> 00:17:10,665
จริงๆ นะ

278
00:17:13,415 --> 00:17:16,125
ใครจะไม่ชื่นชม
ระดับความทะเยอทะยานของเขาได้

279
00:17:19,000 --> 00:17:21,875
และถ้าบิวเซฟาลัส ฮอดจ์ผู้น่าสงสาร
ยังมีชีวิตอยู่…

280
00:17:23,708 --> 00:17:25,833
เขาคงต้องตายเพราะความอิจฉาแน่

281
00:17:28,916 --> 00:17:30,375
คุณไม่ถือเรื่องศีลธรรม

282
00:17:32,458 --> 00:17:33,375
ไม่เหมือนเชอร์ล็อก

283
00:17:33,916 --> 00:17:35,500
ศีลธรรมมีแต่จะดึงให้เราช้าลง

284
00:17:37,250 --> 00:17:38,583
แต่คุณรู้เรื่องนั้นดีอยู่แล้ว

285
00:17:40,208 --> 00:17:41,250
ในอ็อกซ์ฟอร์ด

286
00:17:42,166 --> 00:17:43,708
คุณยืนอยู่ต่อหน้าพี่ชายทั้งสอง

287
00:17:43,791 --> 00:17:46,375
และไม่เผยท่าทีเลยสักนิด

288
00:17:47,166 --> 00:17:49,208
ไม่แสดงออกว่าจำได้แม้แต่น้อย

289
00:17:49,291 --> 00:17:51,666
ฉันแค่คำนึงถึงประโยชน์ส่วนตน

290
00:17:54,416 --> 00:17:55,833
มันไม่ทำให้คุณหงุดหงิดบ้างเหรอ

291
00:17:57,083 --> 00:17:58,208
อะไร

292
00:17:59,041 --> 00:18:00,458
การอยู่ใต้เงาของเชอร์ล็อก

293
00:18:03,125 --> 00:18:04,833
เขาเป็นคนพิเศษไม่ใช่เหรอ

294
00:18:04,916 --> 00:18:09,541
และมอริอาร์ตี้ คุณเป็นผู้ช่วยเขา

295
00:18:14,625 --> 00:18:15,875
ผมไม่ใช่ผู้ช่วยเขา

296
00:18:41,750 --> 00:18:44,458
- เมื่อเรากลับมาจากโรงงาน…
- นี่ๆ

297
00:18:45,208 --> 00:18:46,583
หนูอยากให้เชอร์ล็อกไปสักที

298
00:18:48,333 --> 00:18:51,250
แน่อยู่แล้ว ลูกอยากเดินเกม

299
00:18:52,250 --> 00:18:54,208
ทุกอย่างต้องมีช่วงเวลาที่เหมาะสม

300
00:18:58,583 --> 00:19:00,291
ครอบครัว เชื่อว่าทุกคนคงหลับสบาย

301
00:19:01,708 --> 00:19:05,208
โชวอันไม่อยู่ในที่ที่ลูกบอกพ่อ เชอร์ลี่

302
00:19:05,291 --> 00:19:06,708
น่าเสียดาย

303
00:19:06,791 --> 00:19:07,958
น่าผิดหวัง

304
00:19:08,041 --> 00:19:09,750
- ได้ดูใต้เตียงหรือเปล่า
- เปล่า

305
00:19:09,833 --> 00:19:13,791
เพราะงั้นลูกต้องอยู่ที่นี่จนกว่าเราจะดูใต้เตียง

306
00:19:13,875 --> 00:19:15,125
มายครอฟต์

307
00:19:16,958 --> 00:19:20,791
แจ้งให้รัฐบาลของพระราชินีมั่นใจได้ว่า
พวกเขาจะได้อาวุธภายใน…

308
00:19:20,875 --> 00:19:22,083
สุดสัปดาห์นี้

309
00:19:22,166 --> 00:19:24,000
- สุดสัปดาห์นี้
- ได้ครับ

310
00:19:25,541 --> 00:19:26,833
ขอโทษด้วยนะ เชอร์ล็อก

311
00:19:28,125 --> 00:19:29,208
คุณแม่

312
00:19:29,291 --> 00:19:30,333
รีบไปได้แล้ว

313
00:19:30,416 --> 00:19:34,041
พาเขาไปที่ทำการโทรเลข
และพาตัวกลับมาทันที

314
00:19:34,125 --> 00:19:35,375
เด็กรับใช้ตัวน้อยของพ่อ

315
00:19:36,041 --> 00:19:37,375
คุยกับเบียทริซหรือยัง

316
00:19:37,458 --> 00:19:39,291
ต้องได้ตัวโชวอันมาก่อน

317
00:19:41,416 --> 00:19:42,916
เอาละ เราควรไปกันได้แล้ว

318
00:19:54,125 --> 00:19:57,666
- ไม่มีเหตุผลที่ต้องเสียมารยาท
- ใช่แล้ว ลูกรัก ใช่แล้ว

319
00:19:57,750 --> 00:19:59,208
ลูกแม่ เห็นหรือเปล่า

320
00:19:59,291 --> 00:20:03,041
บียังอยู่ในนั้น เราแค่ต้อง
เอาตัวน้องออกห่างจากไซลัส

321
00:20:03,583 --> 00:20:05,541
ผมคิดว่าเธอจะได้สติครับ คุณนายโฮล์มส์

322
00:20:06,291 --> 00:20:07,458
ต้องดูกันยาวๆ ครับ

323
00:20:17,875 --> 00:20:18,916
ขอบคุณครับ

324
00:20:20,291 --> 00:20:22,625
ผมอยากส่งโทรเลขด่วนไปลอนดอน

325
00:20:25,166 --> 00:20:26,541
คุณน่ะเอง

326
00:20:27,500 --> 00:20:28,750
ขอบคุณครับ

327
00:20:31,666 --> 00:20:34,041
ให้ตายสิ ช่วยเหลาดินสอแท่งนี้ให้ทีครับ

328
00:20:34,833 --> 00:20:35,875
ขอบคุณครับ

329
00:20:45,000 --> 00:20:45,875
หันหลัง

330
00:20:46,416 --> 00:20:47,708
เปิดประตู

331
00:20:49,291 --> 00:20:50,458
เข้าไป

332
00:20:51,083 --> 00:20:52,208
ดีมาก น้อง

333
00:20:55,291 --> 00:20:56,541
ขออภัยเรื่องดินสอด้วยครับ

334
00:21:09,000 --> 00:21:10,000
เข้ามาได้

335
00:21:12,750 --> 00:21:13,875
องค์หญิง

336
00:21:14,625 --> 00:21:16,500
คุณก็รู้ว่าฉันไม่ใช่องค์หญิง

337
00:21:16,583 --> 00:21:17,958
เกรงว่าผมจะติดนิสัยเดิม

338
00:21:18,833 --> 00:21:20,250
ผมอยากให้คุณช่วย

339
00:21:22,500 --> 00:21:25,458
ดูจากกิจวัตรของพวกเขาแล้ว
แทบหาจุดอ่อนไม่เจอเลย

340
00:21:25,541 --> 00:21:26,833
เราจัดการพวกนั้นได้

341
00:21:26,916 --> 00:21:29,708
พวกเขามีอาวุธและจำนวนเยอะกว่า

342
00:21:29,791 --> 00:21:32,666
ไปบอกพวกสปาร์ตันสิ
เราแค่ต้องคิดแผนขึ้นมา

343
00:21:32,750 --> 00:21:35,041
เดี๋ยวนะ นั่นใช่…

344
00:21:35,125 --> 00:21:36,541
มายครอฟต์

345
00:21:36,625 --> 00:21:37,666
เขาทำอะไรน่ะ

346
00:21:37,750 --> 00:21:39,791
ดูเหมือนเขากำลังโบกมือให้นาย

347
00:21:40,833 --> 00:21:43,291
ถ้าเขาคิดว่าจะกลับมาง้อขอคืนดีได้ละก็

348
00:21:43,375 --> 00:21:44,666
ต้องกลับไปคิดใหม่แล้ว

349
00:21:44,750 --> 00:21:45,833
ไม่ คุณแม่ ดูสิครับ

350
00:21:47,166 --> 00:21:48,541
เขาไม่ได้หักหลังเรา

351
00:21:50,958 --> 00:21:53,291
ครับ สวัสดี ขอโทษที

352
00:21:53,375 --> 00:21:55,583
ผมมาทำธุระด่วนให้คุณพ่อ

353
00:21:55,666 --> 00:21:57,541
ถ้าไม่เปิดประตูในทันที

354
00:21:57,625 --> 00:22:00,083
ภายในวันนี้ หัวคุณได้หลุดจากบ่าแน่

355
00:22:02,291 --> 00:22:04,333
เราจะกลับขึ้นไปชั้นบน

356
00:22:10,125 --> 00:22:11,166
ไม่เปิดเหรอ

357
00:22:14,708 --> 00:22:16,000
ดูนั่นสิ

358
00:22:17,416 --> 00:22:18,791
ขอกุญแจครับ

359
00:22:19,750 --> 00:22:21,458
เอามานี่จะดีที่สุดนะ

360
00:22:22,708 --> 00:22:23,708
ขอโทษด้วย

361
00:22:28,500 --> 00:22:31,083
- ทำได้ดีมาก พี่ชาย
- ขอบใจ น้องชาย

362
00:22:31,166 --> 00:22:33,416
- ผ่านไปด้วยดีเชียวนะ
- ใช่ครับ

363
00:22:36,750 --> 00:22:38,083
หมอบ

364
00:22:38,166 --> 00:22:39,250
คุณแม่

365
00:22:51,000 --> 00:22:52,250
ให้ตายสิ

366
00:22:57,750 --> 00:23:00,083
- ขอบคุณที่มา
- ฉันอยากเจอคุณอีก

367
00:23:02,250 --> 00:23:03,625
แล้วก็ฆ่าพ่อคุณด้วย

368
00:23:41,458 --> 00:23:42,625
หยุดยิง

369
00:23:43,958 --> 00:23:46,125
- คุณแม่ มาครับ
- คุณแม่ เป็นอะไรไหม

370
00:23:46,208 --> 00:23:48,333
ตกใจนิดหน่อยแต่ไม่เป็นไร

371
00:23:50,333 --> 00:23:51,875
ให้ตาย รู้สึกมีชีวิตชีวาจริงๆ

372
00:23:51,958 --> 00:23:53,416
แม่ขอโทษที่ไม่ไว้ใจลูก

373
00:23:53,500 --> 00:23:56,625
ไม่ต้องห่วงครับ ดูจากสถานการณ์แล้ว
เป็นผมก็คงไม่ไว้ใจตัวเอง

374
00:23:56,708 --> 00:23:57,875
ทำได้ดีมาก

375
00:23:57,958 --> 00:23:59,000
เช่นกัน

376
00:23:59,708 --> 00:24:00,750
พ่อคุณอยู่ไหน

377
00:24:02,875 --> 00:24:03,958
เขาอยู่ที่โรงงานเขา

378
00:24:04,791 --> 00:24:06,041
ที่ไหน

379
00:24:06,125 --> 00:24:07,125
เราไม่รู้

380
00:24:07,791 --> 00:24:08,791
ยังไม่รู้

381
00:24:08,875 --> 00:24:12,083
เจอเบาะแสที่ชี้ว่าโรงงานอยู่ไหนบ้างไหม

382
00:24:12,166 --> 00:24:13,958
ไม่เลยสักนิด

383
00:24:14,041 --> 00:24:16,041
ต้องมีอะไรบ้างสิ เบาะแสบางอย่าง

384
00:24:17,291 --> 00:24:20,583
แล้วนี่ล่ะ ดูเหมือนแผนที่ชายฝั่ง

385
00:24:20,666 --> 00:24:23,833
ไม่มีประโยชน์ ไม่บอกทิศเหนือด้วยซ้ำ

386
00:24:23,916 --> 00:24:24,916
ใช่

387
00:24:29,375 --> 00:24:30,416
พื้น

388
00:24:31,000 --> 00:24:33,833
- มันทำไม
- กระเบื้องเก่าชำรุด

389
00:24:33,916 --> 00:24:35,333
จากการเหยียบย่ำบ่อยครั้ง

390
00:24:35,416 --> 00:24:36,916
ใต้ผนังเหรอ

391
00:24:37,000 --> 00:24:39,750
ทำไมกระเบื้องตรงพื้นข้างผนังถึงได้ทรุดโทรม

392
00:24:39,833 --> 00:24:40,916
ไม่ควรเลย

393
00:24:42,000 --> 00:24:43,083
นอกเสียจาก…

394
00:24:52,208 --> 00:24:53,250
แค่คิดดูน่ะ

395
00:25:04,333 --> 00:25:06,458
ชอบทางลับซะจริงๆ

396
00:25:07,500 --> 00:25:08,500
ใช่แล้ว

397
00:25:10,958 --> 00:25:12,583
ดูเหมือนร้านขายผ้าเก่าๆ

398
00:25:14,125 --> 00:25:16,083
ทำไมเขาถึงอยากเก็บที่นี่เป็นความลับ

399
00:25:17,791 --> 00:25:19,458
พระเจ้าช่วย

400
00:25:21,333 --> 00:25:24,666
ลูกรัก ตุ๊กตานี่เหมือนที่บีเคยมีตอนเด็กๆ เลย

401
00:25:24,750 --> 00:25:25,750
จำได้ไหม

402
00:25:29,791 --> 00:25:30,791
ฝิ่น

403
00:25:31,958 --> 00:25:34,625
เขาสร้างเครือข่ายซื้อขายผ้าขึ้นมา…

404
00:25:34,708 --> 00:25:37,750
- จากนั้นก็ใช้มันลักลอบขนฝิ่น
- และตอนนี้เขาก็จะใช้เส้นทางเดียวกัน

405
00:25:37,833 --> 00:25:39,333
ในการลักลอบขนสารพิษ

406
00:25:39,416 --> 00:25:40,416
ดูนี่สิ

407
00:25:41,041 --> 00:25:43,833
ศาสตราจารย์ธอมป์สัน มาลิก…

408
00:25:45,000 --> 00:25:47,208
โรเบิร์ตส์ และเอ็นไรท์

409
00:25:48,083 --> 00:25:50,583
ดูเหมือนการศึกษาเรื่องคลื่นเสียง
จะถูกนำมาใช้พยากรณ์

410
00:25:50,666 --> 00:25:53,708
ว่าสารพิษจะมีปฏิกิริยายังไง
เมื่อเงื่อนไขทางอุตุนิยมวิทยาเปลี่ยนไป

411
00:25:53,791 --> 00:25:56,666
แนววิถี นี่คือสมการแนววิถี

412
00:25:57,375 --> 00:25:58,458
จรวด

413
00:25:59,583 --> 00:26:03,208
พวกเขากำลังสร้างจรวด จรวดสำหรับส่งสารพิษ

414
00:26:03,291 --> 00:26:05,500
จรวดที่โปรยความตายจากเบื้องบน

415
00:26:07,708 --> 00:26:08,958
ศาสตราจารย์มาลิก

416
00:26:12,083 --> 00:26:13,125
"ธานาไทต์"

417
00:26:13,708 --> 00:26:15,666
แร่ธาตุที่อยู่ใต้ดินหมู่บ้านฉัน

418
00:26:18,458 --> 00:26:19,541
แล้วนี่ล่ะ

419
00:26:20,291 --> 00:26:23,125
นี่คือสมการที่เปลี่ยนมันเป็นความตายที่คืบคลาน

420
00:26:23,208 --> 00:26:24,500
เจมส์

421
00:26:24,583 --> 00:26:26,208
- จำตอนที่เราเจอกันได้ไหม
- จำได้

422
00:26:26,833 --> 00:26:29,791
เราสร้างตัวเลขใหม่ขึ้นมา
แต่ตัวเลขพวกนั้นไม่มีจริง

423
00:26:30,500 --> 00:26:31,583
มันคือจินตนาการ

424
00:26:32,333 --> 00:26:35,041
ตัวเลขในจินตนาการสร้างขึ้นมา
เพื่อแก้สมการที่แก้ไม่ได้

425
00:26:35,125 --> 00:26:36,875
สองคำตอบ ตรงข้ามหรือส่งเสริมกัน

426
00:26:36,958 --> 00:26:38,625
ทุกสมการมีอีกคำตอบเสมอ

427
00:26:38,708 --> 00:26:41,041
- ค่าบวกที่สะท้อน…
- ค่าลบ

428
00:26:41,125 --> 00:26:43,875
- ถ้าเรามีค่าบวก…
- เราก็จะได้ค่าลบ

429
00:26:43,958 --> 00:26:47,125
แปลว่าเราสร้างสารประกอบ
ที่จะลบล้างความตายที่คลืบคลานได้

430
00:26:47,208 --> 00:26:49,375
ในทางทฤษฎีแล้ว เราเอาชนะไซลัสได้

431
00:26:50,333 --> 00:26:51,791
ใช่ ในทางทฤษฎี

432
00:26:53,875 --> 00:26:55,083
ทำไม มีปัญหาเหรอ

433
00:26:56,333 --> 00:26:57,833
สมการยังไม่จบ

434
00:26:58,666 --> 00:27:00,875
เชอร์ล็อก มาดูนี่สิ

435
00:27:02,166 --> 00:27:07,041
ดูสิ ทุกเส้นตรงไปที่ใจกลางวงกลม

436
00:27:07,125 --> 00:27:09,791
- มันจะใช่รัศมีการระเบิดไหม
- การแพร่กระจายของสารพิษ

437
00:27:09,875 --> 00:27:13,458
ทั้งหมดตรงออกมาจากพิกัดเดียวกัน

438
00:27:14,625 --> 00:27:15,583
"แอฟชิน"

439
00:27:15,666 --> 00:27:16,666
อาจเป็นโรงงานเขา

440
00:27:16,750 --> 00:27:17,750
พาเราไปที่นั่นได้ไหม

441
00:27:19,250 --> 00:27:21,500
ได้ เดินทางประมาณหนึ่งวัน

442
00:27:21,583 --> 00:27:23,583
ถ้างั้นไปตามหาเบียทริซกันเถอะ

443
00:27:23,666 --> 00:27:27,333
เร็วเข้า ฉันรู้ทาง เราจะลัดผ่านภูเขาไป

444
00:27:32,958 --> 00:27:34,583
หนูอยากถามอะไรพ่อหน่อย

445
00:27:34,666 --> 00:27:35,708
อะไร

446
00:27:35,791 --> 00:27:37,583
เธอรู้ใช่ไหม

447
00:27:37,666 --> 00:27:38,750
คุณนายทิลคอตต์

448
00:27:38,833 --> 00:27:40,875
เธอรู้ว่าหนูมาจากไหน

449
00:27:40,958 --> 00:27:42,625
ลูกมาถามทำไมตอนนี้

450
00:27:43,750 --> 00:27:45,083
เพราะตอนนี้หนูอยากรู้แล้ว

451
00:27:45,916 --> 00:27:49,625
พ่ออยากได้คนรู้จักที่จะดูแลลูกเป็นอย่างดี

452
00:27:50,333 --> 00:27:52,083
ลูกหาพ่อเจอด้วยวิธีนี้เหรอ

453
00:27:52,666 --> 00:27:54,541
งั้นทำไมพ่อถึงต้องส่งหนูไปที่นั่นด้วยล่ะ

454
00:27:54,625 --> 00:27:57,625
เพราะแม่ของลูกใช่ไหม ลูกถึงถามคำถามพวกนี้

455
00:27:58,416 --> 00:27:59,750
แม่เข้ามารบกวนจิตใจลูก

456
00:28:00,500 --> 00:28:05,208
พ่อน่าจะรู้ว่าแม่ชอบทำแบบนั้นกับคนอื่น
โกหก บงการ

457
00:28:06,208 --> 00:28:07,500
พ่อเตือนลูกเรื่องแม่แล้ว

458
00:28:09,416 --> 00:28:11,958
ไม่มั่นใจในตัวเองแบบนี้ไม่สมกับเป็นลูกเลย

459
00:28:12,041 --> 00:28:13,791
หนูไม่ได้ไม่มั่นใจในตัวเอง

460
00:28:14,875 --> 00:28:16,083
หนูไม่มั่นใจในตัวพ่อ

461
00:28:17,666 --> 00:28:19,000
หมายความว่าอะไร

462
00:28:20,541 --> 00:28:23,041
คุณแม่เป็นภัยกับหนูจริงๆ เหรอคะ

463
00:28:23,791 --> 00:28:25,625
นั่นคือเหตุผลที่พ่อส่งหนูไปจริงๆ หรือเปล่า

464
00:28:29,125 --> 00:28:30,291
ลูกจะบอกเชอร์ล็อกไหมว่า

465
00:28:30,375 --> 00:28:32,875
เมื่อคืนลูกให้ความบันเทิงเพื่อนเขา

466
00:28:34,500 --> 00:28:36,000
ไม่บอกอยู่แล้ว เพราะอะไร

467
00:28:37,250 --> 00:28:39,708
เพราะเราทำตามที่ใจเราปรารถนา เบียทริซ

468
00:28:39,791 --> 00:28:42,791
เราทำเพื่อผลประโยชน์ของเรา

469
00:28:43,541 --> 00:28:46,083
แน่นอนว่าลูกต้องเข้าใจเรื่องนั้นดีกว่าใคร

470
00:28:47,500 --> 00:28:49,833
หนูได้ยินที่พ่อคุยกับเชอร์ล็อก

471
00:28:49,916 --> 00:28:54,000
พ่อบอกเขาในสิ่งที่เขาต้องได้ยิน
เพื่อให้เขาอยู่ข้างเรา

472
00:28:55,000 --> 00:28:56,583
พ่อทำแบบนั้นกับหนูด้วยหรือเปล่า

473
00:28:59,000 --> 00:29:00,625
ความอิจฉาไม่เหมาะกับลูกเลยนะ บี

474
00:29:01,583 --> 00:29:04,125
อีกอย่าง การที่เราสามคนร่วมมือกัน…

475
00:29:05,375 --> 00:29:07,000
มันจะแย่นักหรือไง

476
00:29:16,958 --> 00:29:18,583
คืนนี้เราจะพักแรมที่นี่

477
00:29:21,250 --> 00:29:23,625
สมมติว่าเราได้ตัวน้องสาวนายคืนมา

478
00:29:23,708 --> 00:29:25,583
เธอกลับมาบ้าน ครอบครัวสุขสันต์

479
00:29:25,666 --> 00:29:27,291
ไม่มีใครพยายามฆ่ากัน

480
00:29:28,583 --> 00:29:31,291
- นายจะทำอะไรต่อ
- ฉันยังไม่ได้คิดไกลขนาดนั้น

481
00:29:32,083 --> 00:29:33,250
ไม่แน่ใจเท่าไร

482
00:29:34,166 --> 00:29:35,166
นายล่ะ

483
00:29:36,458 --> 00:29:38,166
ก็คงกลับบ้านกับนาย

484
00:29:40,500 --> 00:29:42,250
ฉันกำลังคิดว่ารัฐบาลบริติช

485
00:29:42,333 --> 00:29:44,583
จะจ่ายเงินมหาศาลให้อาวุธของพ่อนาย

486
00:29:44,666 --> 00:29:48,375
ฉันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเงิน
ที่พ่อฉันหามาได้สักนิด เจมส์

487
00:29:48,458 --> 00:29:50,833
ไม่ใช่เขา เชอร์ล็อก เราต่างหาก

488
00:29:50,916 --> 00:29:52,541
- เราเหรอ
- ใช่

489
00:29:53,375 --> 00:29:55,291
ถ้าเราไม่ทำลายมัน

490
00:29:56,333 --> 00:29:58,708
แต่ขายคืนให้รัฐบาลของพระราชินีล่ะ

491
00:30:01,291 --> 00:30:02,291
คิดดูสิ

492
00:30:03,083 --> 00:30:06,000
เราจะเป็นอิสระ เชอร์ล็อก
ทำอะไรก็ได้ตามที่ใจชอบ

493
00:30:06,083 --> 00:30:09,750
พวกเขาจะสร้างรูปปั้นใหญ่โตให้เรา
ไม่มีใครขวางทางเราได้

494
00:30:14,791 --> 00:30:17,291
ไม่เอาน่าๆ ฉันแค่ล้อเล่น

495
00:30:59,083 --> 00:31:03,083
- เอซาด ช่วยดูนี่หน่อยได้ไหม
- ครับ

496
00:31:03,916 --> 00:31:06,083
เอาละ เริ่มบรรจุให้พร้อมส่งออกได้

497
00:31:08,541 --> 00:31:11,125
เราคงไม่ได้ขายแค่พวกบริติชใช่ไหม

498
00:31:11,666 --> 00:31:13,000
ลูกคิดว่าไง

499
00:31:13,083 --> 00:31:15,875
ทันทีที่บรรลุข้อตกลงกับรัฐบาลบริติช

500
00:31:15,958 --> 00:31:17,625
เราก็จะขายให้ฝรั่งเศส

501
00:31:19,083 --> 00:31:22,250
ปรัสเซีย รัสเซีย จีน ใครก็ตามที่ต้องการ

502
00:31:23,458 --> 00:31:25,083
ทำไมต้องหยุดแค่ที่รัฐบาลด้วย

503
00:31:25,166 --> 00:31:26,041
ว่ามาสิ

504
00:31:26,125 --> 00:31:28,583
ทำไมไม่ขายให้ผู้ซื้อเอกชน บริษัท

505
00:31:28,666 --> 00:31:30,000
ตลาดไม่มีวันสิ้นสุด

506
00:31:30,083 --> 00:31:33,291
ลูกทะเยอทะยานมากกว่าพ่อเสมอ

507
00:31:34,250 --> 00:31:35,625
บีจอมอัศจรรย์

508
00:31:39,583 --> 00:31:41,250
บีจอมอัศจรรย์

509
00:31:43,250 --> 00:31:44,458
อัศจรรย์เป็นไหนๆ

510
00:31:46,375 --> 00:31:48,833
- อะไรเหรอคะ
- ลูกไปที่อ็อกซ์ฟอร์ด

511
00:31:48,916 --> 00:31:50,166
มี…

512
00:31:51,250 --> 00:31:54,250
โอกาสที่ลูกจะได้เจอมายครอฟต์
หรือแม้กระทั่งเชอร์ล็อก

513
00:31:54,333 --> 00:31:56,708
พ่อคิดว่ามันคงยากสำหรับลูก

514
00:31:56,791 --> 00:31:59,541
แน่ล่ะ มันขึ้นอยู่กับลูกว่า
อยากบอกพวกเขาไหม แต่…

515
00:32:01,166 --> 00:32:03,708
ถ้าลูกเปิดเผยตัวตนว่าเป็นน้องสาวพวกเขา

516
00:32:05,291 --> 00:32:07,833
ทุกอย่างที่เราร่วมกันสร้างขึ้นมา

517
00:32:10,291 --> 00:32:12,333
จะตกอยู่ในความเสี่ยง

518
00:32:14,500 --> 00:32:16,875
หนูจะไม่มีวันทรยศพ่อค่ะ

519
00:32:18,208 --> 00:32:19,250
ไม่มีวัน

520
00:32:22,916 --> 00:32:23,916
ศาสตราจารย์มาลิก

521
00:32:24,000 --> 00:32:25,166
คุณโฮล์มส์

522
00:32:44,958 --> 00:32:45,958
แอฟชิน

523
00:32:48,291 --> 00:32:49,333
และเขาอยู่นั่น

524
00:32:50,625 --> 00:32:52,125
เราไปดูรอบๆ กันดีไหม

525
00:32:52,875 --> 00:32:55,416
ดีสิ เจมส์ แต่เราจะเข้าไปได้ยังไง

526
00:32:56,000 --> 00:32:58,208
มีแผนอะไรก็เสนอมาได้เลย

527
00:33:00,333 --> 00:33:01,416
เดี๋ยวนะ

528
00:33:12,583 --> 00:33:13,958
แผนที่ในห้องทำงานของไซลัส

529
00:33:14,041 --> 00:33:15,958
มันตรงกับแนวเขาพวกนี้

530
00:33:16,041 --> 00:33:17,166
ไหนนายว่าไม่มีประโยชน์

531
00:33:17,250 --> 00:33:19,291
- ไม่บอกทิศเหนือด้วยซ้ำ
- มันไม่ใช่แผนที่

532
00:33:19,375 --> 00:33:21,166
มันคือแผนผังแบบตัดขวาง

533
00:33:21,250 --> 00:33:23,208
เส้นพวกนั้นไม่ใช่ถนน แต่เป็นอุโมงค์

534
00:33:23,291 --> 00:33:25,541
และอุโมงค์พวกนั้นอยู่ใต้เท้าเรา

535
00:33:26,916 --> 00:33:28,250
มีทางเข้าที่สอง

536
00:33:51,958 --> 00:33:53,500
- น่าประทับใจมาก
- ขอบคุณ

537
00:33:57,250 --> 00:33:58,291
นั่นมาลิก

538
00:33:59,250 --> 00:34:00,625
ฉันจะไปตามล่าเขา

539
00:34:00,708 --> 00:34:03,458
- เดี๋ยวๆ
- ฉันจะไปกับเธอ ดูแลตัวเองด้วย

540
00:34:31,416 --> 00:34:32,458
ได้โปรด

541
00:34:32,541 --> 00:34:34,541
ที่หมู่บ้านฉัน หากใครถูกฆาตกรรม

542
00:34:35,166 --> 00:34:37,416
เราเชื่อว่าวิญญาณพวกเขา
จะติดอยู่ในแดนชำระบาป

543
00:34:38,166 --> 00:34:40,541
- นรก
- ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์ธรรมดาๆ

544
00:34:41,375 --> 00:34:43,875
- ค้นหาความจริง
- จนกว่าจะได้ล้างแค้น

545
00:34:43,958 --> 00:34:45,875
- พวกเขาถึงจะเป็นอิสระ
- ไม่

546
00:34:48,625 --> 00:34:53,750
ฉันปลดปล่อยพ่อแม่ให้เป็นอิสระแล้ว

547
00:35:06,791 --> 00:35:07,833
เราจะฝังกลบที่นี่กัน

548
00:35:18,166 --> 00:35:19,166
สวัสดี เบียทริซ

549
00:35:23,458 --> 00:35:24,708
ว่าแล้วว่าต้องหาฉันเจอ

550
00:35:26,166 --> 00:35:27,666
ยังไงซะพี่ก็เป็นคนตระกูลโฮล์มส์

551
00:35:29,291 --> 00:35:31,125
ฉันสงสัยมาตลอดว่าพี่จะเหมือนฉันไหม

552
00:35:31,208 --> 00:35:33,000
ดูจากที่ฉันแก่กว่าเธอแล้ว

553
00:35:33,083 --> 00:35:35,500
เธอน่าจะรู้ว่าเธอต่างหากที่เหมือนฉัน

554
00:35:36,625 --> 00:35:37,708
บี

555
00:35:41,000 --> 00:35:42,291
ฟังก่อนนะ

556
00:35:42,958 --> 00:35:44,166
ฟังแม่สิ ลูกรัก

557
00:35:45,458 --> 00:35:47,625
แม่ไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหน

558
00:35:49,000 --> 00:35:51,458
ตลอดเวลาที่แม่ถูกขังในโรงพยาบาลจิตเวช

559
00:35:52,583 --> 00:35:55,458
หลายปีที่ผ่านมา สิ่งเดียวที่ทำให้แม่ผ่านมาได้

560
00:35:56,500 --> 00:35:57,958
ก็คือความทรงจำที่มีร่วมกับลูก

561
00:35:58,666 --> 00:36:00,250
ลูกจำนกกางเขนได้ไหม

562
00:36:01,916 --> 00:36:06,916
นกกางเขนปีกหักที่เราเจอในป่า

563
00:36:08,291 --> 00:36:09,416
ลูกอยากช่วยมัน

564
00:36:10,750 --> 00:36:14,208
เราก็เลยเอามันใส่กล่องในเรือนเพาะชำ

565
00:36:14,916 --> 00:36:17,083
แล้วก็ไปดูมันทุกวัน ป้อนอาหารมัน

566
00:36:18,208 --> 00:36:20,708
จนกระทั่งวันหนึ่งที่เราไปและ…

567
00:36:22,458 --> 00:36:23,625
มันบินหนีไปแล้ว

568
00:36:25,041 --> 00:36:26,125
มันรอดมาได้

569
00:36:27,458 --> 00:36:28,583
และลูกก็อยู่นี่

570
00:36:30,000 --> 00:36:31,083
ลูกรอดมาได้

571
00:36:32,333 --> 00:36:33,375
ลูกรอดชีวิตมาได้

572
00:36:36,541 --> 00:36:37,625
จำได้สิ

573
00:36:38,416 --> 00:36:39,375
จำได้เหรอ

574
00:36:39,458 --> 00:36:41,000
หนูจำนกกางเขนได้ หนู…

575
00:36:59,291 --> 00:37:00,416
หนูเชื่อแม่

576
00:37:02,125 --> 00:37:03,166
หนูเชื่อแม่

577
00:37:04,041 --> 00:37:05,083
ลูกรักของแม่

578
00:37:09,583 --> 00:37:10,625
ขอบคุณนะ

579
00:37:13,833 --> 00:37:16,791
ลูกจะไปกับเราไหม
ได้โปรด ลูกรัก ไปกับเราได้ไหม

580
00:37:18,208 --> 00:37:21,416
ได้ค่ะ แต่มีบางอย่างที่หนูต้องทำก่อน

581
00:37:21,500 --> 00:37:23,416
- นำทางไปได้เลย
- เราจะตามไป

582
00:37:29,750 --> 00:37:31,041
นี่น่าจะได้ผล

583
00:37:32,625 --> 00:37:34,958
เท่านี้คงพอที่จะถล่มภูเขาแล้ว

584
00:37:39,291 --> 00:37:41,875
- เจมส์ จะทำอะไร
- เดี๋ยวผมตามไป

585
00:37:54,208 --> 00:37:56,166
- คุณพ่อ
- ว่าไง เบียทริซ

586
00:37:56,250 --> 00:37:58,750
- ดูสิว่าหนูเจออะไร
- เบียทริซ

587
00:38:00,958 --> 00:38:02,791
เก็บพวกเร่ร่อนมาได้สินะ

588
00:38:04,541 --> 00:38:05,708
เชอร์ล็อก

589
00:38:07,083 --> 00:38:08,250
การหาที่นี่เจอ…

590
00:38:09,875 --> 00:38:11,208
ถือเป็นยอดชั้นเชิงของลูกเลย

591
00:38:16,583 --> 00:38:17,708
ลูกจะทำอะไร

592
00:38:18,500 --> 00:38:20,833
เชอร์ล็อก ฉันได้ยินที่พ่อพูดในสวน

593
00:38:20,916 --> 00:38:24,583
มาเป็นมือขวา เป็นผู้สืบทอด เป็นทายาทของพ่อ

594
00:38:24,666 --> 00:38:26,583
พ่อสัญญากับฉันแบบเดียวกัน

595
00:38:27,375 --> 00:38:28,500
เบียทริซ ไม่นะ

596
00:38:29,500 --> 00:38:31,375
หนูให้พ่อทุกอย่าง

597
00:38:33,000 --> 00:38:35,375
ฉันไม่อยากได้มัน เบียทริซ ตกลงไหม

598
00:38:35,458 --> 00:38:37,958
- ฉันไม่อยากเป็นทายาทเขา
- เบียทริซ

599
00:38:45,166 --> 00:38:46,416
พ่อไม่มีวันทรยศลูก

600
00:38:56,833 --> 00:38:57,958
จุดไฟได้

601
00:38:59,291 --> 00:39:00,916
เจมส์ ไปได้แล้ว เดี๋ยวนี้

602
00:39:23,166 --> 00:39:24,583
เป็นอะไรไหม

603
00:39:25,166 --> 00:39:26,500
เขาไปไหนแล้ว

604
00:39:27,458 --> 00:39:28,833
เขาหายไปไหน

605
00:39:28,916 --> 00:39:31,000
- เขาอยู่ไหน
- เราต้องไปแล้ว เดี๋ยวนี้

606
00:39:31,583 --> 00:39:32,583
ทางนี้

607
00:40:04,750 --> 00:40:05,791
เชอร์ล็อก

608
00:40:50,375 --> 00:40:52,250
ต้องให้ฉันมาหาด้วยหรือไง

609
00:40:53,708 --> 00:40:56,416
ไม่เป็นไร เธอมาที่นี่ด้วยเหตุผลเดียวกับคุณ

610
00:41:09,708 --> 00:41:11,833
มีอะไรที่อยากพูดไหม

611
00:41:11,916 --> 00:41:12,791
ไม่

612
00:41:12,875 --> 00:41:16,916
เชอร์ล็อก ลูกจะยืนเฉยๆ
ดูพวกเขายิงคนไม่มีทางสู้เหรอ

613
00:41:19,541 --> 00:41:20,541
ลูกเป็นคนแบบนั้นเหรอ

614
00:41:25,000 --> 00:41:26,000
เชอร์ล็อก

615
00:41:29,750 --> 00:41:30,708
มันโหดเหี้ยมเกินไป

616
00:41:30,791 --> 00:41:32,375
คุณรับปากแล้ว

617
00:41:32,458 --> 00:41:34,750
เขาต้องรับผิดและเข้ากระบวนการยุติธรรม

618
00:41:34,833 --> 00:41:37,666
พี่ไม่สิทธิ์ตัดสินใจ เชอร์ล็อก หลบไป

619
00:41:37,750 --> 00:41:39,708
ฉันไม่หลบ เบียทริซ

620
00:41:39,791 --> 00:41:42,166
ถ้าฉันไม่รู้สึกผิดที่จะยิงพ่อตัวเอง

621
00:41:42,250 --> 00:41:43,875
คิดว่าฉันจะไม่ยิงพี่ด้วยหรือไง

622
00:41:49,208 --> 00:41:50,041
ฉันจะไม่ไปไหน

623
00:41:55,625 --> 00:41:58,916
จะทำอะไร ไม่นะ ไม่ หยุดนะ ปล่อยผม

624
00:41:59,000 --> 00:42:00,875
หยุดนะ ปล่อยผม

625
00:42:00,958 --> 00:42:01,958
ปล่อย

626
00:42:05,333 --> 00:42:07,250
พ่อรู้มาตลอดว่าลูกรักพ่อ

627
00:42:07,333 --> 00:42:08,458
ไม่ อย่านะ อย่า

628
00:42:48,000 --> 00:42:49,375
สิ่งเดียวที่เหลืออยู่

629
00:42:52,125 --> 00:42:54,875
นายคิดว่าอะไรที่ทำให้เขาเดินทางผิด

630
00:42:54,958 --> 00:42:56,583
เลือกทางที่ไม่สมควร

631
00:42:57,333 --> 00:42:59,708
เท่าที่เขาเห็น เขาไม่ผิด

632
00:43:00,583 --> 00:43:03,583
ไม่มีอะไรเป็นเรื่องบังเอิญ
ทุกอย่างถูกออกแบบเอาไว้

633
00:43:03,666 --> 00:43:06,833
เขาไม่สำนึกผิด

634
00:43:08,541 --> 00:43:09,791
เขาใช้ชีวิตในหลักการที่ต่างไป

635
00:43:09,875 --> 00:43:12,291
- นายปกป้องเขาเหรอ
- ฉันไม่ได้ปกป้องเขา มายครอฟต์

636
00:43:12,375 --> 00:43:13,625
ฉันพยายามจะเข้าใจเขา

637
00:43:14,250 --> 00:43:15,708
พยายามเข้าใจ…

638
00:43:17,416 --> 00:43:18,541
จิตใจของอาชญากร

639
00:43:26,333 --> 00:43:27,333
เชอร์ล็อก

640
00:43:27,416 --> 00:43:28,750
มันเหมือนรังผึ้ง

641
00:43:31,375 --> 00:43:33,083
เอพิส เมลิเฟรา

642
00:43:36,583 --> 00:43:37,833
ผึ้งน้ำหวานตัวจ้อย

643
00:43:37,916 --> 00:43:39,375
ได้โปรด หยุดเถอะ

644
00:43:39,458 --> 00:43:41,583
เขาอยากให้ฉันได้มันไว้ ทำไม

645
00:43:42,208 --> 00:43:45,208
เราไม่ได้อยู่เหนือกฎธรรมชาติ

646
00:43:45,875 --> 00:43:47,708
"เราไม่ได้อยู่เหนือกฎธรรมชาติ"

647
00:43:49,083 --> 00:43:51,083
- เขาพูดแบบนั้นกับฉัน
- เชอร์ล็อก

648
00:43:52,166 --> 00:43:53,500
พ่อทิ้งเบาะแสไว้ให้ฉัน

649
00:43:53,583 --> 00:43:56,791
พอได้แล้ว เชอร์ล็อก ฉันขอล่ะ

650
00:43:56,875 --> 00:43:59,833
ทุกอย่างถูกออกแบบเอาไว้แล้ว
ทุกคำพูดต่างมีความหมาย

651
00:43:59,916 --> 00:44:02,666
ผู้แข็งแกร่งอยู่รอด
ความคิดสุดโต่งและเป็นรากฐานของทุกอย่าง

652
00:44:02,750 --> 00:44:04,416
- เราไม่ได้อยู่เหนือกฎ…
- เชอร์ล็อก

653
00:44:04,500 --> 00:44:06,416
พอได้แล้ว นายกำลังทำตัวไม่มีเหตุผล

654
00:44:08,541 --> 00:44:09,666
"ต้นกำเนิด"

655
00:44:10,791 --> 00:44:11,916
ดาร์วิน

656
00:44:15,041 --> 00:44:16,958
(กำเนิดของสปีชีส์
ดาร์วิน)

657
00:44:26,541 --> 00:44:27,916
เราไม่ได้อยู่เหนือกฎธรรมชาติ

658
00:44:31,208 --> 00:44:32,833
ทุกอย่างถูกออกแบบเอาไว้แล้ว

659
00:44:39,583 --> 00:44:40,708
เอามันใส่กลับไป

660
00:44:42,125 --> 00:44:44,041
- ทำไม
- ได้โปรด

661
00:44:46,625 --> 00:44:47,916
ปิดหนังสือ เชอร์ล็อก

662
00:44:50,666 --> 00:44:51,791
มันจบแล้ว

663
00:45:13,458 --> 00:45:14,958
ขอบคุณ น้องพี่

664
00:45:27,333 --> 00:45:30,041
รู้ไหม ผมไม่เคยปลื้มเชื้อพระวงศ์สักเท่าไร

665
00:45:31,500 --> 00:45:32,541
แต่…

666
00:45:33,791 --> 00:45:34,958
ต้องยอมรับว่า

667
00:45:35,750 --> 00:45:37,250
คุณเป็นองค์หญิงคนโปรดของผม

668
00:45:38,291 --> 00:45:39,666
ขอบคุณ เชอร์ล็อก โฮล์มส์

669
00:45:40,875 --> 00:45:42,250
หวังว่าคุณจะเจอหนทาง

670
00:45:42,333 --> 00:45:44,875
ใช้ความคิดอันชาญฉลาดนั่นให้เป็นประโยชน์นะ

671
00:45:56,666 --> 00:45:57,833
(นี่คือสองรากสมการคอร์ปลีย์)

672
00:45:57,916 --> 00:45:59,125
พอดิบพอดี

673
00:46:07,000 --> 00:46:08,125
สวัสดี

674
00:46:09,333 --> 00:46:10,375
สวัสดี

675
00:46:12,958 --> 00:46:13,958
คุณดูเหนื่อยนะ

676
00:46:14,958 --> 00:46:16,708
เมื่อคืนไม่ค่อยได้นอนน่ะ

677
00:46:16,791 --> 00:46:17,875
ความผิดฉันใช่ไหม

678
00:46:17,958 --> 00:46:19,125
ผมไม่ว่าหรอก

679
00:46:21,083 --> 00:46:22,708
ผมมีบางอย่างมาให้คุณ

680
00:46:23,375 --> 00:46:24,375
น่าสนใจ

681
00:46:24,458 --> 00:46:26,125
ผมว่าเราจะทำงานร่วมกันได้ดี

682
00:46:27,375 --> 00:46:28,416
คุณกับผม

683
00:46:31,625 --> 00:46:34,333
- มีคนสะกดรอยคุณเหรอ
- เปล่า ฉันระวังตัวแล้วนะ

684
00:46:34,416 --> 00:46:35,625
เอาละ เชอร์ล็อกอยู่นี่

685
00:46:35,708 --> 00:46:37,083
อย่าหันไป

686
00:46:37,166 --> 00:46:38,250
ออกไปทางด้านหลัง

687
00:46:39,375 --> 00:46:41,041
- เจอกันคืนนี้
- ได้

688
00:46:46,916 --> 00:46:49,291
- คิดแล้วว่าต้องเจอนายที่นี่
- คิดถูกแล้ว

689
00:46:50,416 --> 00:46:52,166
ต้องอยู่ให้ห่างจากครอบครัวหน่อย

690
00:46:53,291 --> 00:46:55,666
- ครอบครัวก็ห่วยแบบนี้ ยิ่งของนาย
- ยิ่งของฉัน

691
00:46:58,541 --> 00:47:00,875
- วิสกี้สองแก้วครับ
- ได้ครับ

692
00:47:00,958 --> 00:47:03,375
นายเสียใจที่เสียทุนที่อ็อกซ์ฟอร์ดไหม

693
00:47:04,708 --> 00:47:06,208
ฉันเสียใจที่เจอนายไหมน่ะเหรอ

694
00:47:06,833 --> 00:47:09,416
พ่อบ้านกับถังขยะใส่เศษกระดาษ

695
00:47:09,500 --> 00:47:10,541
เด็กรับใช้

696
00:47:11,291 --> 00:47:13,666
ไม่เคยไต่เต้าไปถึง
ตำแหน่งพ่อบ้านอันทรงเกียรติได้

697
00:47:13,750 --> 00:47:16,125
- ถ้านายไม่พาฉันออกนอกลู่นอกทาง…
- ฉันเนี่ยนะ

698
00:47:16,208 --> 00:47:18,375
ฉันคงเรียนจบเป็นที่หนึ่งของชั้น
อย่างไม่ต้องสงสัย

699
00:47:18,458 --> 00:47:21,125
- ไม่ต้องสงสัยเลย
- และไปเติบโตต่อในสายอาชีพราชการ

700
00:47:21,208 --> 00:47:22,333
พูดได้เลยว่าหยุดไม่อยู่

701
00:47:22,416 --> 00:47:24,083
อาจได้เป็นรมว.กระทรวงการต่างประเทศ

702
00:47:24,166 --> 00:47:26,000
อย่าจำกัดความทะเยอทะยานสิ

703
00:47:26,083 --> 00:47:28,333
ฉันว่าอย่างน้อยก็นายกรัฐมนตรี

704
00:47:28,416 --> 00:47:32,625
ใช่ ฉันอาจเป็นตัวการที่ชักใยทุกอย่างได้

705
00:47:32,708 --> 00:47:34,333
ถ้านายยืนกรานอย่างนั่นละก็นะ

706
00:47:36,541 --> 00:47:37,541
ไม่

707
00:47:37,625 --> 00:47:38,916
ฉันไม่เสียใจเลย

708
00:47:41,750 --> 00:47:42,875
อันที่จริง…

709
00:47:44,875 --> 00:47:46,708
ฉันรู้สึกว่าต้องขอบใจนายด้วยซ้ำ

710
00:47:47,666 --> 00:47:48,708
เชอร์ล็อก โฮล์มส์

711
00:47:49,375 --> 00:47:51,791
ที่ช่วยให้ชีวิตฉันพ้นจากความน่าเบื่อ

712
00:47:52,583 --> 00:47:54,958
ถ้าอย่างนั้น ฉันก็คงต้องบอกว่า

713
00:47:55,666 --> 00:47:56,791
ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง

714
00:48:17,875 --> 00:48:18,958
มีอะไร

715
00:48:22,416 --> 00:48:23,791
ฉันรู้ว่ามันอยู่กับนาย

716
00:48:24,916 --> 00:48:25,958
เจมส์

717
00:48:29,000 --> 00:48:31,000
อย่ามาทำตัวลึกลับใส่ฉันนะ

718
00:48:31,083 --> 00:48:32,916
สมการที่เหลือของมาลิก

719
00:48:34,041 --> 00:48:35,291
ฉันรู้ว่ามันอยู่กับนาย

720
00:48:42,708 --> 00:48:43,750
นายพูดถูก

721
00:48:45,375 --> 00:48:46,750
ใช่ นายต้องพูดถูกอยู่แล้ว

722
00:48:49,166 --> 00:48:51,458
ใช่ นายรู้ว่าฉันเอามันไป แล้วรู้ไหมว่าทำไม

723
00:48:53,666 --> 00:48:55,125
ฉันเอามันมาเพื่อเรา

724
00:48:55,791 --> 00:48:58,125
ถ้าอาวุธนั้นฟื้นขึ้นมาจากเถ้าถ่าน

725
00:48:58,208 --> 00:49:01,291
เราก็มีหน้าที่ต้องปราบปรามมันด้วยกัน

726
00:49:02,541 --> 00:49:03,583
นายกับฉัน

727
00:49:06,791 --> 00:49:08,125
ไม่เชื่อฉันเหรอ

728
00:49:09,583 --> 00:49:14,500
เชอร์ล็อก หลังจากทุกอย่าง
ที่เราผ่านมาด้วยกัน ตอนนี้นายต้อง…

729
00:49:17,166 --> 00:49:18,375
รู้จักฉันแล้วสิ

730
00:49:46,125 --> 00:49:47,291
นั่นอะไร

731
00:49:49,041 --> 00:49:50,083
ไม่มีอะไร

732
00:49:53,083 --> 00:49:54,291
ไม่มีอะไรเหรอ

733
00:49:59,000 --> 00:50:00,083
ไม่มีอะไร

734
00:50:53,458 --> 00:50:54,666
หลิวเหมยอี๋

735
00:51:04,375 --> 00:51:05,625
จัดการพวกมันได้หรือเปล่า

736
00:51:06,291 --> 00:51:09,083
ได้ ฉันจัดการพวกมันทุกคนแล้ว

737
00:51:13,125 --> 00:51:14,666
เธอทำได้แล้ว

738
00:51:23,708 --> 00:51:25,166
เธอกลับมาบ้านได้

739
00:51:25,250 --> 00:51:26,666
เธอรอดกลับมาบ้านได้

740
00:52:33,375 --> 00:52:35,375
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง

741
00:52:35,458 --> 00:52:37,458
ผู้ตรวจสอบงานแปล
กฤตญา โมลีโรจน์ธนกุล