Kaninang umaga, kinausap namin ang mga magulang mo.
Susubukan naming dalhin agad sila rito.
Malapit na ring maalis ang utos na quarantine.
'Di lang sa'yo, kundi para sa lahat ng biktima.
Malapit na kayong magkita-kita.
Para lang malinaw, ang layunin namin ay mag-imbestiga.
Ang dami pang malabo sa nangyari sa inyo
na gusto lang naming malinaw.
At uulitin ko lang,
nag-uusap lang tayo. Iyon lang.
Kasama ko sa trabaho, si Agent Young.
Siya na ang hahawak nito ngayon.
Siya ang punong imbestigador,
ang magsusuri sa lahat-lahat.
Pero ako,
nandito lang ako para sa'yo, Leah.
Para maramdaman mong ligtas ka.
Bilang trauma specialist, iyon ang tanging tungkulin ko.
Nauuhaw ka?
Gusto mo ba ng...
Gusto mo ng maiinom?
Tingnan natin.
'Di ko alam kung ano'ng magugustuhan mo,
kaya meron tayong malaking bag dito.
May tumatawag ba sa pangalan mo?
Lagi ko 'tong iniinom dati.
Mabuti. Mainam yan.
'Wag kang mahiya humingi pa ng isa,
o dalawa, o kahit ano, sa totoo lang.
Pagkatapos ng mga pinagdaanan mo, kailangang maging komportable ka.
Ano'ng sinabi sa'yo ng iba?
Wala pa.
Ikaw ang unang kinausap namin.
Bale, 'di mo alam kung ano'ng pinagdaanan ko, tama?
Inisip mo lang ang trauma.
Inisip mong impiyerno iyon.
Okey, Leah, walang nag-iisip ng kahit na ano.
Paumanhin, hindi ko...
'Di ko sadyang sabihing 'di traumatic ang nangyari.
Halata namang traumatic yon.
Ang mapunta roon
sa gitna ng kawalan,
nawalay sa mga buhay na naiwan namin.
Mapapatanong ka na lang, tama?
Ano bang maganda sa mga naiwan nating buhay?
Kasi ito ang naaalala ko sa lahat ng iyon.
Good Vibes lang 2038 na likes
Naalala kong 'di ako sapat.
KALUTASAN
Ngiti :) Maganda ka
Naaalala kong gusto kong maging higit pa.
Naaalala ko ang mga kapanglawan Mga bayolenteng pagkakataon.
Bawasan ng waitress pagiging bastos.
Mga mood na di kaya ng pasensya ng iba.
Merong brutal na eksena,
na madaling malampasan ng ibang babae,
na parang pasok sila sa lahat.
At ikaw, pinipilit lang makapasok kahit saan.
Naaalala ko ang matitinding inaasahan sa amin.
Na parang kaya naming maging perpekto araw-araw.
Diretso. Diretso. Lintik.
Lintik.
Naaalala ko mga responsibilidad.
Mabibigat at pangmatandang pasanin,
pero maagang ibinigay sa'min.
Responsibilidad na magpapaisip kayong,
ginagago talaga nito ang masaya ko sanang paglaki ngayon.
Isa pa yang imposibleng suliranin ng pagtatalik.
Kung takot ka roon, na dapat lang naman,
babansagan kang maarteng tigang.
Pero kung 'di ka naman takot,
na parang natural lang yon sa'yo...
kaawaan ka sana.
Napakadelikado ng mundo para sa hayok na babae.
At bukod pa sa mga yon, may bagong pakiramdam,
itong napakapangit na pakiramdam
ng kagustuhang magmahal at mahalin.
Huwag mo na akong kontakin. Paalam.
Laging mapait ang dulo.
Kaya kung pag-uusapan natin ano'ng nangyari doon,
oo, may trauma talaga.
Pero ang pagiging babaeng teenager sa normal na Amerika?
Iyon ang tunay na impyerno.
Hello!
May tao ba riyan?
Sa lahat nang tama
Lahat ng underdog ko
'Di tayo, kailanman
Mali ka Sa lahat nang tama
Lahat ng underdog ko
'Di tayo, kailanman
Mali ka Sa lahat nang tama
Lahat ng underdog ko
'Di tayo, kailanman
Mali ka Sa lahat nang tama
Lahat ng under...
Sabihin mo sa'min kung ano'ng nalalaman mo sa Dawn of Eve.
'Di mo basta...
Ideya ng nanay ko ang retreat. Akala niya...
makakatulong iyon.
Tiningnan mo ba kung ano ang mga mangyayari?
Pero siguro takot lang sila sa'kin.
Tingin na sa'kin ng tatay ko ay parang radioactive ako.
Pribadong eroplano, anak. Diretso sa Hawaii.
Kung 'di makatulong sa'yo 'to, 'di ko alam kung ano pa.
Pakiusap, 'wag mong tawagin ang depresyon kong sakit sa pag-iisip
Alam kong nagrerekober ka sa breakup,
at alam kong 'di ka masaya sa trip na 'to,
pero kami ng papa mo, wala na kaming maisip na maitutulong.
Sumusubok kami rito, Leah.
Hi. Ayos ka lang ba?
Uy, ano'ng sinasabi mo?
Pink? Yong ringtone mo?
Dito ka lang.
Jeanette. Yon ang pangalan niya, huli ko na nalaman.
At siya lang ang mag-isang pumunta.
Lahat kami, may kasamang pumunta.
Naroon si Toni at Martha, matalik na magkaibigan mula sa Minnesota.
Ang mga Texan na sina Dot at Shelby.
Si Rachel at kapatid na si Nora mula sa New York.
At sa lahat ng tao sa paaralan ko, si Fatin.
Pero gaya ng sabi ko, wala pa sa isip ko 'to non.
Ang mga mukha, mga pangalan.
Maging ang pangit na welcome video.
Ngayon, daan-daang kababaihang gaya ninyo
ang nakasakay sa ganito
at papunta sa aming retreat sa Kona, Hawaii
para sa mahabang weekend ng pagkatuto at paglago ng babae.
Hindi kailangan ng kalalakihan sa Dawn of Eve.
Nasa malayo ako,
sinusubukang malunod sa mga pahina.
Kung saan nagsimula.
Alam mo bang merong drum circle na vegan sa south lawn?
Seryoso ba yon?
Magpaka-vegan ka o magtambol ka, hindi pwedeng pareho.
Sobrang kakaiba ng lahat ng tao rito.
Para akong napapagod makakita ng kakaiba.
Kaya ka sumasama sa'kin?
Kasi sa sobrang payak ko, nakakapag-recharge ka?
Kuha ko na. Walang ibang kulay ang buhok ko.
Birhen pa ako, umiinom pa ng gatas.
Lintik, ang boring ko nga talaga.
Dahil ikaw ang pinakanormal na tao rito, medyo kakaiba ka na rin.
Ikaw na ang pinakabaliw sa mga baliw.
Ikaw o si Fatin.
Ang tunay na sunod sa uso.
Bakit ba siya nandito?
Di mo alam? Mahusay si Fatin sa cello.
Parang matic na siya sa Juilliard.
'Di mo na kailangang basahin yan.
Pinabasa yan ni Ms. Wolfe kasi tagarito si Galanis.
Harap-harapang panggagamit.
Nabasa mo na yong chapter six?
12-pahina ng paglalarawan sa pader ng kuwarto.
Oo. Pero...
Tingin ko, metapora ang eksenang sa kwarto.
Para sa nararamdaman niya.
Sabihin mo sa kanya. Pupunta siya rito.
Ganap pampanitikan sa susunod na linggo.
Bilang narito tayong lahat,
mag-icebreaker muna tayo.
-Parang Never Have I Ever? -Matindi iyon.
Alam ko! Ganito iyon,
magsasabi siya ng di pa niya nagagawa,
at kung nagawa
Matindi iyon. Para sa mga 'di pa magkakilala.
Bakit 'di na lang tayo magtambal,
pow-wow kayo ng katambal mo
at ipapakilala mo siya sa lahat.
-"Pow-wow" daw. -Ano naman?
'Di niya sinabi. Dapat magalit ka.
Okey lang.
Bakit ako laging lumalaban para sa'yo?
Kasi gusto mong makipag-away?
Okey. Mukhang kailangan kong mambugaw.
Samahan mo ako.
Diyan ka. Okey.
At mukhang kailangan natin ng grupo na tatluhan.
O baka pwede mong iwan ang isa.
Sige. Shelby. At ikaw ay si?
-Martha. -Martha, kumusta.
Heto kuwento ko.
Totoo ako. Makapamilya ako.
Makadiyos ako. Ma-pageant ako.
Kaya ako nandito para sa pageants.
Mababa kasi tingin ng mga kolehiyo roon sa pagpapalakas ng kababaihan.
Alam mo bang ang ganda ng mga mata mo?
Uy, may tanong ako sa shirt mo.
May mga tanong ako sa cargo pants mo.
Pasensya na, hindi ako tibo. Gusto ko lang ng malalagyan.
Kita ko yang shirt mo kahit saan.
Mga shirt na maa-attitude.
Ano'ng tanong mo?
Wala lang, bakit sila nauuso?
Dahil ang super cute nila at nakakatawa.
Nakakatawa lang na suot mo yan sa feministang retreat,
kasi sinasabi niyan sa mga babaeng
-layasan ka. -Ewan.
'Di ko kuha ang feminismo.
Natatawag akong babaeng-babae na parang masama yon.
Bale, doble ang pagkababae ko,
tapos 'di feminista iyon? Parang tanga.
Hello.
Maraming salamat. Mukhang masarap 'to.
Salamat, p're.
Nagba-basketball ka?
Oo, dati.
Natanggal ako sa team dahil sa ugali ko.
Pina-foul ako ng gaga sa kabila kaya
umihi ako at tinapon yon sa kanya.
Magaling ka ba?
Oo naman. Halimaw ako sa court.
Nakakagalit mga nagsasayang ng talento.
'Pag natalo ako dahil lang sa kagagahan,
mababaliw ako.
-Ano'ng ginagawa mo? -Panimbang ang app na 'to.
At meron din akong mga pug, si Coco at si Jax.
Magkapatid sila pero ibang-iba sila.
Ano'ng pinapakinggan mong music?
'Di ko alam. Kahit ano yata.
Alam mo? Sabi ko, mahilig ako sa rap at hip-hop,
pero nang makita ko ang Spotify history ko,
alam mong pinakapinakikinggan ko?
Si Pink!
Para akong nagising doon.
Dapat talaga nagtsetsek tayo ng play count.
Di sinungaling ang play count at sinasabi no'ng gusto ko si Pink.
-Sino'ng tinitingnan mo? -Kapatid ko.
Nakikinig ka ba sa'kin?
Taga-San Francisco, ayaw mo ng home-school,
nagtatrabaho ka sa restawran niyo, kolektor ka ng pambura,
may 2 pugs ka, sina Coco at Jax,
at handa ka nang aminin na gusto mo si Pink.
Hindi, 'di ako nagugustuhan ng mga lalaki.
Baka 'di mo lang sila kilala.
Alam ko naman ang katotohanan.
Wala lang talaga.
Isa lang naman ang kailangan mo.
Si Andrew, siya na talaga.
Sa anibersaryo namin, bumili siya ng bituin,
totoong bituin sa langit, at pinangalan niya sa'kin.
Shelby, sorry, may cake ka yata sa ngipin?
Excuse me lang, ha? Salamat.
Ang hirap pag-usapan ng parteng 'to.
Syempre. Malamang, nakakatakot iyon.
Hindi.
Nakakahiya iyon.
Naisip ko na rin iyon,
na baka huling sandali ko na lang yong mabuhay.
Paano ko ginamit ang sandaling iyon?
'Di ako humanap ng mag-aalo.
'Di ako umiyak.
'Di ko sinubukang kumalma.
'Di ako nagpaka-"bahala na" o ano pa man.
'Di ako nagpakasasa.
'Di ko pinrotektahan ang sarili ko.
'Di ko pinagdasal ang kaluluwa ko.
Heto ang ginawa ko.
Nagtampisaw ako sa pag-ibig...
Marahil ikaw ang iniisip ko
oo, na-miss kita.
...at inisip siya.
Kilala siya ng mundo bilang ang 2013 National Book Award winner.
Pero para sa'kin, siya pa rin ang pilyong
pinagkakabit ang paperclips sa klase ko
at 'di nakikinig sa mga sinasabi ko.
Mga kaibigan, si Jeffrey Galanis.
Sabihin ko lang na yong kinukuwento niyang pinagkakabit kong paperclips
ay mas maganda pa sa kahit anong
ipinasa ko sa kanya sa klase.
Tingin ko, mas maiging magsimula tayo sa pagbabasa.
"Simple ang hiling ni Carrie.
"Na sa wakas ay may mangyari sa kanya.
"Na magdadagdag ng kulay sa matabang na disyerto ng buhay niya.
-"At iyon na iyon." -Uy, Ian.
Ihahatid ko dapat si Jeff sa hotel,
pero naghahanda kami sa AP. Pwede mo ba siyang mahatid?
-Teka, iyang Jeff na iyan? -Oo.
-Pwede, pero yong... -Ako, pwede.
Diyos ko, salamat. Hulog ka ng langit.
Kung may internal bleeding ka, sira tibok ng puso mo.
Nabugbog ka lang.
Tingnan mo.
Magiging okey tayo.
Ayusin natin ang timeline.
Gaano katagal kayong naroon?
-Di ko alam. -Dalawa, tatlong oras?
Tutukuyin ko lang ang oras ng crash.
'Di ko talaga alam.
Mula sa crash hanggang makita mo ang isla
'di mo matantiya?
Ayokong maging mahirap kausap.
Yong simula lang kasi...
malabo iyon lahat.
At 'di lang para sa'kin.
Pagbaba ng eroplano,
wala kaming maalala lahat.
Kahit yong mga nagkamalay na sa isla.
Martha! Marty!
Marty!
Kailangang mong gumalaw, okey? Nabigla ka.
Pinilit nila ako. Wala dapat ako rito.
Nino, ng mga magulang mo?
Kung gagaan ang loob mo,
baka nagsisisi na sila ngayon.
Sobrang nagi-guilty.
Uy, ikaw ang panalo!
Medyo nga lang, 'di gaano.
Meron kang kaunting...
Rachel!
Ayos ka lang?
Nakakatulong ba 'to?
Kasi kung oo, 'di kita pipigilan.
-Akala mo, sinasadya ko 'to? -Hindi.
Dahil ba iyon pagkahilo,
o dahil nagising tayong nasa bangungot na?
-Nagtatanong lang ako, Rachel. -Hindi.
Tinuturing mo akong bata.
-Kaya tayo nandito. -Hindi.
Totoo iyon!
Kailangan mo kong protektahan, ngayon, ano?
Nang dumaldal ka kina Mom at Dad, ano sinabi mo sa kanila?
Ano'ng sinabi mo?
Nag-aalala akong dapat kang magpahinga.
Husay! Napakagandang pahinga, ano?
Putang ina!
Shelby!
Ang paa ko.
Masama, tama?
Hindi. Kailangan ka lang alagaan. Okey?
Minsan, nakakatagpo ka ng tao, at pakiramdam mong
maaari kang maging mahalaga sa kanila.
Siguro dahil iyon sa tingin o paggawa ng mabuti.
O dahil gusto mo lang yong pakiramdam na naroon sila sa mundo.
Pasensya na nga pala kung malayo 'to sa inyo.
Tatawag na lang dapat ako ng Uber, Lyft, o ano.
Ako ang tipo ng tao na piniling wag mag-ari ng smartphone.
Ano, uso ba iyon?
Okey.
Nawala ko ang iPhone ko noon,
kaya bumalik ako sa flip phone.
Tapos nagsimula na akong magkaroon ng imahe
na parang ayoko sa teknolohiya kaya
sumakay na lang ako. At, alam mo na,
oo, arte lang iyon.
Gusto mo ng music?
Oo. Paano...
May AUX cord sa glove compartment.
Naks, CDs.
Diyos ko, wag. Ang luma na ng mga iyan.
Hindi yan repleksyon kung sino talaga ako.
Hindi, hindi. Di kita hinuhusgahan. Maniwala ka.
Gusto kong marinig laman ng "Malupit na Summer Mixxxx."
'Di ako nagpangalan niyan.
At Pink. Diyos ko. Gusto ko si Pink.
Para kasi siyang
may angas ng anarkista.
Oo. Parang 'di malalaos.
Nandiyan na ang hotel mo.
Ang bilis niyon.
'Di ko alam kung gutom ka, pero...
kung 'di ka pa kumakain, pwede tayong kumain.
Tulong!
Nakikita kita! Nakikita kita!
Akin na siya.
May iba pa ba roon?
Isipin mo! May iba pa ba?
-Wala akong ibang nakita. -Toni!
Martha!
Toni!
Huling ghosting na 'to.
Ayos lang ako. Seryoso.
Ang galing ni Shelby.
Ano yang suot mo?
'Di siya humihinga!
-'Di siya humihinga. -Mabilis pag-pump mo.
Walang mabilis sa ganito.
Meron kung mababaw ang kompresyon.
Bagalan mo.
Kalma lang, Dottie. Ang bilis mo.
Lintik! Kung magaling kayo, kayo na rito.
-Basta gawin mo-- -Sino'ng marunong mag-CPR?
Bale, lahat ay may kaalamann sa CPR?
Ang wirdo, ano,
na bawat isa sa amin ay marunong.
Mahalaga ba iyon sa ginagawa mo?
Ang totoo, pwede. Lahat ay mahalaga ngayon.
Kaya mahalagang ilarawan mong mabuti ang nangyari sa
flight, sa iba pa,
at ano'ng ginagawa mo sa eroplanong yon.
Pag-usapan natin ang libro mo.
-Wag. -May sanaysay kami tungkol doon,
-baka matulungan mo ako. -Okey.
Tanungin muna kita,
anong tingin mo roon?
Nagustuhan ko siya.
Talaga.
Pero sa huli,
parang naging wirdo. Naging sentimental kasi yata?
-Pasensya. 'Di ko sadya. -Ayos.
Hindi... Ayos lang.
Ang totoo, minsan,
pakiramdam ko, imposible nang makakuha ng
tapat na puna mula sa kahit sino,
kaya tanggap ko iyon. Salamat.
Ang bait mo naman. Ang saya nito. Gawin dapat natin uli ito.
Kung hindi iyon masama sa'yo o ano.
Pwede ka pa bang maglagay ng kontak dito,
o pantulak lang 'to?
Nagpapatawa ka!
-Sorry, biro pala yon. -Paano 'to gamitin?
May sasabihin akong sikreto.
Pag gusto ng babae ang isang tao, wala yong pangalan sa phone.
Parang banal yong pagkaka-crush mo.
Di mo siya malagay sa mga kontak mo sa pagitan ng pinsan mo't kaklase mo.
Magiging karaniwan siya.
Kaya kakabisahin mo ang numero niya.
Bawat paltik ng bawat numero.
Salitang gusto ko:
Inuukit mo ang mga paltik na yon sa puso mo.
Para kang bangag na namumuhay,
naghihintay ng mga mensahe mula sa numerong iyon.
Tapos darating ang mahalagang text na iyon.
Darating ng marahil madaling-araw.
Lasing ako. Baka pagsisihan ko..
At babaguhin niyon ang lahat.
Naiisip ko palaging halikan ka
18 na ako dalawang linggo mula ngayon..
-Gising ka! -Hi.
Nabuhay ka.
Oo nga.
Patawad.
Walang dapat ihingi ng tawad.
Hindi, di mo maintindihan.
Patawad talaga.
Meron bang may phone?
Sinabi na sana namin.
Wala rin yatang signal dito.
Nag-iisip ako ng solusyon.
Maghahanap sila, kumilos tayo.
Gawa tayo ng malaking "help," gaya roon sa 28 Days Later.
Nasaan yong flight attendant?
Maghanap tayo sa mga bagahe ng phone...
Makinig kayo.
21st century na 'to. Mahahanap nila tayo.
Pero sa ngayon, alamin natin ang meron tayo.
Walong Coke.
Sa ngayon, iyan lang maiinom natin. Walo nito.
Kung dinala tayo rito ng Diyos, ililigtas Niya tayo rito.
'Di literal pagliligtas na yan.
'Di siya bababa para hatakin tayo.
Toni, sinasalba Niya ang nagsasalba sa sarili nila.
Kaya pupunta ako sa kakahuyan para makapaghanap
ng tubig na maiinom. Pwede kang sumama.
Syempre, hindi.
Shelby, heto.
Kung pupunta ka talaga,
-dalhin mo 'to. -Ang bait mo naman.
Alam mo, sasama na lang ako.
Baka madala ka ni Kristo sa sinkhole.
-Guys. -Ano ba yan, Dot?
Pasensya. Nililigtas ko siya kanina.
Basang-basa. Matutuyo kaya 'to sa buhangin?
Nakabasa ako sa Internet ng mga alternatibo sa bigas.
Pwede ang buhangin.
Pwede na sa'kin.
Makinig kang maigi.
Dinig ang lagaslas bago iyon makita.
-Paano mo alam? -Baka ikagulat mo 'to,
pero 'di lang ako basta prinsesa sa loob ng bahay.
Palagi kaming nangangaso ng tatay ko.
May isa kang kaangasan?
Di ibig sabihin, di ka na prinsesa.
Ilang unan ang meron ka sa kama?
Panigurado 50 ang unan sa higante mong kama.
Ang katulong mong si Lupe
ay paulit-ulit ang linis doon na
parang gusto na lang niyang magbigti.
Oo, at umasinta nga rin pala ako ng lalaking usa,
binali leeg at kinatay siya sa damuhan,
ako lang mag-isa.
Ginawa tayong maraming talento, Toni.
Pwedeng tumalikod ka? Kasi kailangan kong umihi.
Takpan mo tainga mo.
Takpan mo tainga mo at kakanta ako.
Ang salita Mo'y ilawan sa aking mga paa
At liwanag sa aking landas
Talaga nga naman.
'Di yon nangyari nang sadya,
pero unti-unti ko nang napapansin ang iba.
Gaya ni Martha, at kung gaano kahalaga sa kanya ang bawat nilalang.
O si Nora, at kung paano niya laging alam kapag may nakatingin sa kanya,
at paanong ang ngiti niya ay parang may milyon-milyong ibig sabihin.
Naiaangat na ang belo ng pagkahumaling.
Ang mundong pinaliit ko para sa isa ay nagkakatao na ulit.
"Walang ibang makakatalo sa sariling pagsibol."
Ano'ng ibig sabihin ng "sariling pagsibol"?
Kadiring pakinggan, parang 'di tumubong buhok.
-'Di ko akalaing malamig dito. -Alam ko.
Sigurado akong 'di tayo malapit sa Hawaii.
Uy. Sa'yo ito, tama?
At sa isang iglap, nalaglag uli ang belo.
At siya lang ang naroon.
-Hi. -Hi.
-Pwede pumasok? -Sige, sige.
Napakaganda nito.
Di na masama.
-May 3 outlet ka roon. -Nanghingi ako ng isa pa,
pero ayaw nila. Uy.
Happy belated birthday.
Salamat.
Bawat babae, may ideya kung paano mawala yon.
Pwede mong pirmahan para sa'kin?
May iba, gusto sa prom...
Ano ba.
Bibigyan kita ng mas maganda.
Lalagyan ko iyan ng komento.
...kung mabait ang boyfriend, baka sa kamang balot ng rosas.
Mahal kong Leah.
'Di ko na alam kung anong inisip ko noon.
Siguro gaya lang ng buong buhay ko,
ganoon din,
karaniwan.
Siguro sa party, o sa lumang sofa sa basang basement ng kung sino,
magkakagulo sa condom at malulunod sa hingi ng pasensya.
Kung sinabi mo sa'king ganoon ang mangyayari,
Sasagutin kita siguro na 'wag akong gaguhin.
Gusto kong pinapanood kang normal.
Mas mukha kang totoo.
Totoo ka, 'di ba?
Ito ay...
totoo, 'di ba?
Ang...
Tinatanong mo ba ang tungkol sa nararamdaman ko o...
Oo.
Diyos ko, oo.
16 na sila.
Bakit kaya puro diet lang ang mga 'to?
Lulubog ang kahit anong may asukal, mas mabigat yon kaysa sa tubig.
Gaano katagal tayo mabubuhay sa 16 Cokes?
Depende kung gaano kainit ang panahon.
Baka isang linggo't kalahati.
-Matalino ka, ha? -Mahilig akong magbasa.
Mga libro, 'di ko trip 'yan.
Subukan mong magkaroon ng kapatid na sikat na atleta. Palagi kang uupo.
Sa mga eroplano, sa mga gym, sa stands.
Magbabasa ka talaga.
Pero may phone ka naman.
At TV? Ang saya kaya ng TV.
Graphic novels daw ang panimulang droga papunta sa mga libro,
at sumubok ako.
Puwera sa mga picture, para lang namang gago.
Lintik! Nabangga yong hinlalaki ko!
Syempre, yong kanya talaga yong aanurin.
Ang bigat niyan, ah.
Baka yumaman tayo pagkakita sa'tin,
magdedemanda o ano pa. Hindi sa kailangan mo pa ng pera.
Makinig ka sa lagaslas.
Nakakairita yang ipit mo.
Parang sinasabing mas magaling ka sa'kin.
-Ikaw kaya mauna? -Sige.
Panginoon, pagkalooban Mo po kami ng tubig para makainom kami.
-Panginoon-- -'Di ba kasasabi mo lang na
-tumahimik at makinig? -Iba 'to.
-Pag nagdasal ka, lalakas ang pandama mo. -Parang ewan.
Gamit lang ang Diyos pam-brainwash ng mga tao.
Kahit pam-brainwash man Siya,
'di mo ba naisip na baka kailangan ng utak mo ng kaunting... linis?
Gago ka.
Panginoon, pagkalooban Mo po kami ng tubig para makainom kami.
Panginoon--
Lintik. Lintik. Shelby!
Di ko talaga sinasadya.
Ayos lang.
-Uy-- -Bumalik ka na roon.
Susunod ako, pero maiging mauna ka.
Gusto kong mapag-isa.
Tingnan niyo. Nakakuha kami ng mas maraming Diet Coke, syempre,
dahil lumulubog ang asukal, alam niyo na. Pantalon para sa'yo,
para di malamigan mga hita mo.
'Di na masama, pero di rin kabutihan.
Pero sandali, meron pa.
Hetong sa'yo, at hetong sa'yo,
-at hetong sa'yo! -Nagpa-party nang wala ako?
-Nandito ka. Nakakita kayo ng tubig? -Hindi.
Nasaan si Shelby?
Shelby.
Oo, nandiyan lang siya.
-Ang ulo mo. -Ayos lang. Tumama lang ako sa puno,
akalain mo yon. Oo.
Katangahan ko.
Uy, gumagana ang phone!
Gumagana siya! Diyos ko.
Magplano tayo.
One bar lang 'to at malapit nang ma-deadbatt.
Ako na ang tatawag. 911 operator ang tita ko--
Di pang-kahit saan ang 911. Di natin alam kung saan 'to.
Walang silbi kung malapit tayo sa Japan.
119 ang emergency sa Japan.
Isa lang ang tatawagan natin.
Mag-isip kayo, pati ang numero niya,
at kung mahal nila kayo para umantabay sa phone.
Okey?
Isa lang ang numerong kabisado ko.
MGA MENSAHE Nasa labas ako.
Uy. Sinabi ko sa mga magulang ko na Uber ka.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Akala ko, 'di natuloy ang San Jose reading... Ayos ka lang ba?
Sa Setyembre 5.
Setyembre 5 ang kaarawan mo,
noong mag-17 ka.
-Paanong-- -Lintik!
Okey, merong...
May nagpadala sa'kin ng kopya ng birth certificate mo.
Ibig sabihin, merong may alam, may nagmamasid.
At ibang lebel iyon ng... Lumabas ka na sa kotse.
-Teka lang. -Lumabas ka na. Leah?
-Pakinggan mo ako. -Leah, kailangan mong lumabas.
Nagsinungaling ka.
Bata ka pa, at nagsinungaling ka.
'Di mo tatawagan si Mom at Dad?
Nasa Morocco sila. Baka 'di pa nga nila alam.
Si Coach na lang.
-'Wag siya. -Akin nang phone!
-Si Dad na. -'Di sila sasagot.
-Wag si Coach! -Akin na ang phone!
Nora...
-Magaling. -Tama ba dial mo?
-Oo naman. -Pwede?
Kilala ko ang mga magulang ko, malamang nag-alala na ang mga yon.
Kakaiba yon. Subukan ko lang saglit ang boyfriend ko.
Wag na. Baka nasa kasarapan pa si Andrew at Christa ngayon.
Sige, Marty.
Di gumana. Ikaw kaya? Phone mo 'to.
-Hindi na. -Akin na.
Kahit ayokong tawagan ang mga gagong yon.
-Ba't di sinagot ng Mom mo? -Ayos ka?
Paumanhin.
Nagri-ring.
Guys?
Lintik! Patay na.
Patay na siya.
Di ko kuha bakit natin siya inilibing.
Darating na sila, huhukayin din natin siya.
Pansamantala lang.
Para lumayo ang mga hayop.
Wala bang magbibigay ng paalam?
Parang gusto mo naman.
Naordinahan akong ministrong kabataan.
Panginoon, salamat sa regalo Mong si Jeanette.
Di namin siya gaanong kilala, pero napakamasiyahin niya.
At dahil likha siya mula sa'yong wangis,
sigurado kaming maganda siya.
Amen.
-Amen. -Amen.
Tama, tama, patayin mga ilaw
Mawawala tayo sa sarili ngayong gabi
Ano ang dealio?
Gusto niya yata si Pink.
Oo, gusto niya.
'Di-imbitado sa party, nagnanakaw ng panty
Tawagan mo 'ko kung butangero ka
'Wag kang magarbo, isayaw na lang
Bakit seryoso?
Kung mali ka taas ang baso
Sa lahat nang tama
Lahat ng underdog ko
'Di tayo kailanman, 'di anuman
Pero maingay at esensiya
Mga tampalasang baliw
Tara na, tara na At taas ang mga baso?
Lalanguyin ko ang eroplano bukas.
Baka may makita ako.
Radyo, callbox, o kahit ano.
Sasamahan kita.
Paanong tuyo ang mga gamit mo?
Binili ng mga magulang ko itong
watertight na $1,000 maleta para sa trip na 'to.
Ang ganda nito para sa kanila.
Mga baliw.
Pasensya na.
Salamat.
-Uy. Pahingi. -Sige.
Salamat.
Katapusan ko na 'to.
Bale...
masama bang mag-suggest ako ng kaunting... icebreaker?
Parang yong Never Have I Ever...
parang okey yon.
Sige. Basta mauna ka.
Walang simple at pabebeng kagaguhan.
-Yong totoo. -Sige.
Hindi pa ako nakakaranas ng pagtatalik.
-Kaya manloloko boyfriend mo? -Di siya manloloko!
Buti di ako mag-isa.
Magmumukha akong tanga.
Ano ka ba.
Mahirap ingatan ang sarili, alam mo?
Tama.
Hindi pa ako nakakaranas ng threesome.
Kasama 2 lalaki, di 2 babae.
Nang meron ako.
Grabe, 'di naman ako hayok.
Sige, ako naman.
Hindi pa ako nakakapagtapon ng sariling ihi sa ibang tao.
Inom na, Toni.
Nang taas-noo, mga gago!
Kanino ka nakipagtalik?
Akala ko, wirdong birhen ka,
pero... nakita kong uminom ka.
Alam ko nang may naka-sex ka. Sino iyon?
-Siya. -Lintik.
'Di ko akalaing napakalupit mo pala.
Para lang malaman mo, di pa tayo nagkakausap dati...
Totoo naman.
Nag-aalab ba?
Oo.
Oo. Pero yong tipo ng pag-aalab sa nasusunog na gusali,
na mas mainam na nakalabas ako agad.
Lintik.
Pangmakata iyon.
At least yong una mo nasa likod ng libro.
Yong una ko ay lintik na grocery bagger
sa Smart & Final.
Diyos ko, minahal ko yon.
Minahal ko siya.
Mukhang pagod ka na.
Tama na muna 'to ngayong araw.
Pinagpapahinga ka talaga ng mga doktor.
Ang nag-aalab na gusali.
-Ano kamo? -Ang nag-aalab na gusali.
Di pa ako nakakalabas. Sobrang layo pa.
May...
May hindi pa ako...
May hindi pa ako sinasabi sa iba.
Nang gabing yon, sa kadiliman,
Ako lang ang nakarinig niyon.
May nagri-ring.
Nakabaon sa lugar na walang nagtangkang maghanap.
'Di ko alam kung bakit niya tinago sa'min.
Akala ko, nagbago na ako.
Na pinatatag na ako kahit papaano ng araw na yon.
Kahit kaunti.
Kagaguhan lang.
Hello?
Jeff?
Leah?
Tumawag ka ba sa ibang number para sumagot ako?
Kung oo, ang gago niyon.
Napaka...
Wag ka nang tatawag. At wag kang magte-text.
Naiintindihan mo ba?
Ayaw na kitang makausap.
Tapos na.
Ako...
Hindi mo sinabi sa iba na nakatawag ka noong gabing iyon?
Ano'ng sasabihin ko?
Na 'di ko kinaya ang tunog ng boses niya para makahingi ng tulong?
Nagtanong...
Nagtanong ba siya sa inyo?
Nang pumutok ang balita, may...
Tumawag ba siya para sabihing tinawagan ko siya?
Nakatanggap ang awtoridad ng maraming tawag mula sa maraming tao.
May paki ba siya para gumawa ng kahit ano?
-Kahit ano? -Leah, huminga ka nang malalim.
Sagutin niyo ako! Iyon na lang ang meron ako!
Gusto ko lang malaman kung sumubok siya para sa'kin.
Nakakaawa, alam ko. Umaasa rin ako nang higit para sa sarili ko.
Tandaan niyo pag kinausap niyo ang iba,
at subukan kaming intindihin,
wala kabaliwan.
Pinsala lang ang meron.
At pag hinanap niyo ang ugat niyon,
'wag niyong sayangin ang oras sa islang yon.
Wala kayong mapapala.
Kanina pa kita tini-text.
Gretchen. May problema.
Sino?
Si Jeanette.
Magpapatuloy pa ba tayo? Kung wala siya roon--
May isa pa. Nakita niyo na siya?
Nandoon pa siya? Ikwento mo ang nangyari.
Inaalam pa namin lahat.
May pagkakamali ang transition team.
-Putol na phone niya? -Syempre
At sigurado kayong patay na siya?
Heto, mga 3 oras ang nakalipas.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce