Leeftijd, 17 jaar.
Geboren in New York. Woonplaats, Long Island.
Vader, James. Moeder, Angela.
Beiden kunstenaar.
Weten mijn ouders van Nora?
Alleen de grote lijnen.
Dat is ook alles wat wij weten op dit punt.
Wil je ons helpen met de details?
Ik ben ouder dan zij.
Ik werd 18 minuten eerder geboren.
Ouder, maar nooit wijzer.
Jullie zullen veel shit horen.
Hoe ik me gedragen heb, wie ik probeerde te zijn
en hoe ik bij haar was.
Maar...
Dat zussen-ding,
dat tweelingen-ding,
dat is net een vreemd land.
Je snapt het alleen als je er bent.
Dus, nee, ik wil niet praten over wat er met haar gebeurd is.
Maar...
Ik wil wel ons verhaal vertellen.
Eén, twee, drie, vier, ik verklaar een duimenoorlog.
-Gepakt. -Je bent te goed.
Nog een keer.
Eén, twee, drie, vier, ik verklaar een duimenoorlog.
Misschien een staakt het vuren? Het toetje komt eraan.
Je Italiaans wordt roestig, signore.
Dio mio. Jullie mama is altijd streng voor mij.
Hoe smaakt het?
Lekker?
Heel lekker.
-Ze is een talenspons. -Inderdaad.
Weet je welk spel we al lang niet hebben gespeeld?
-Woorden in woorden? -Woorden in woorden.
-Klaar?
Het eerste woord is 'tiramisu'.
T-I-R-A-M-I-S-U.
Oké, Ange, vooruit.
-S-T-A-R, 'star'. -Ja.
Nora, jij bent.
S-M-A-R-T, 'smart'.
Ze is inderdaad slim, dames en heren.
Wat dacht je van, let op, 'atriums'?
A-T-R-I-U-M-S.
Nu ben je gewoon aan het opscheppen.
Rachel. Jij bent.
'Rats.'
R-A-T-S, 'rats'.
Ja. Bravo.
Ik heb er een. 'Iris', I-R-I-S.
'Stir.' S-T-I-R.
-Ja. -'Trims.' T-R-I-M-S.
-'Arms.' A-R-M-S. -Alleen.
Omgeven door mensen,
maar nog steeds alleen.
Zo voelde het om daar wakker te worden.
Beseffen dat het geen nachtmerrie was.
We waren echt de pineut.
Sommigen hadden geluk.
Die hadden iemand om vast te houden.
Dat had ik ook moeten doen.
Maar ik kon het verwijt niet loslaten.
Hé.
Man.
Opstaan. We zijn in de hel.
Fatin?
Wat...
Wat is dat nou?
Ik sliep.
Ik dacht dat je dood was, lul.
Zes, zeven...
-Mensen, we missen iemand. -Leah.
Die is van Jeanette.
Audrey, ik heb een beslissing genomen.
Ik weet dat het controversieel is.
We hebben bericht gehad van HQ.
Geen extractie. We gaan verder zoals gepland.
-Een meisje is dood. -Niet ons werk om te moraliseren.
-Dit moet zo snel mogelijk het veld in. -Wat zit erin?
Niet ons werk om vragen te stellen.
Naar het afleverpunt.
De andere medewerker zal hem wel vinden.
Schakel de motor uit binnen 150 meter.
Hij zat in haar zak.
Ik hoorde hem rinkelen, maar het leek onwerkelijk.
Net zoals de rest.
Dus ik volgde het geluid en...
-Ik... -Je hebt een lijk gefouilleerd.
Toen ik hem eindelijk uit haar zak had,
was de batterij leeg.
Het vreemde is dat dit haar tweede telefoon is.
De andere raakten we kwijt in het water,
maar deze is totaal anders.
Eentje die werkte
en die ze voor ons achterhield.
Is dat niet enigszins gestoord?
-Niet enigszins, maar zeer. -Laat eens kijken.
Het is een dubieuze telefoon.
Wat proberen we hiermee te zeggen?
-Geen idee. -Geen idee.
Ik vraag me af of de simpelste verklaring de juiste kan zijn.
Ze had twee telefoons. Zo gek is dat niet.
En ze was toegetakeld, waardoor ze het vast vergeten was.
Jeanette was niet alleen in shock, maar stervende.
Verdomme.
Sorry.
Verdomme dat ze het vergeten was. Het had onze uitweg kunnen zijn.
Oké.
Waarom wekte je ons niet?
Ik weet het niet.
Weet je dat niet?
Je hoort een telefoon en in plaats van ons wekken
zit je te peinzen over wat echt is en wat niet?
-Tegen de tijd dat... -Het was verwarrend.
Nee, hoor.
Je had hem kunnen vinden voor hij uitviel. Dat deed je niet.
Nee.
Cool.
Ze is gewoon bang.
Je hebt gedaan wat je kon.
Nee, ze heeft gelijk.
Ik heb het verpest.
Dat is nogal wat,
een rinkelende telefoon opsporen in het holst van de nacht.
Het is aannemelijk dat ze deed wat ze kon.
Ik weet het.
Maar op dat moment
zag ik alleen iemand die niet wilde vechten.
-Een meid die geen lef toonde. -Dat is niet jouw stijl, hè?
Ik regelde alles.
Regelen en hard werken, zo maak je je dromen waar.
Dat horen we als we opgroeien, toch?
Je hoeft niet begaafd te zijn
of een natuurtalent.
Als je er tijd in steekt,
moeite, zweet en tranen,
dan is alles mogelijk.
Ik geloofde dat omdat ik dat moest geloven.
Maar toen ontdekte ik
dat het een ijskoude leugen was.
Voor sommige dromen kun je je kapotwerken
en ze blijven
buiten bereik.
Wacht.
Wat bedoelt u?
-Stuurt u me weg? -Nee.
Nee, dat doe ik niet.
Ik haal je niet uit de selectie.
Als ik weet dat een van mijn springers geen vooruitgang meer kan maken,
wil ik haar dat vertellen en dat doe ik zo snel mogelijk,
want dit is een wreed, slopend en doodlopend streven.
Ik wil niet dat ze er meer van haar leven aan wijdt dan nodig.
Ik kan... Ik weet...
Ik weet dat ik een dip heb gehad.
Nee, stop.
Kijk naar ze.
Ik vind het heel erg,
maar zo'n lichaamsbouw is nodig voor deze sport.
Ze zijn kort, met compacte lichamen,
met platte borstkassen
en een vreemde genetische gave om spieren in plaats van vet te ontwikkelen.
En zo...
Zo ben jij niet meer.
God, hoe moet ik...
Hoe kan ik dit beter verwoorden?
Je bent mooi geworden, meid.
Lang en vrouwelijk.
Ik kan harder werken.
Ik kan er meer tijd in steken.
-Ik kan... Alstublieft. -Rachel.
Ik weet dat dit niet zo voelt,
maar dit is een kans.
Mensen groeien uit deze sport zonder te weten wie ze zijn,
maar jij kunt dat nu gaan uitzoeken.
Op dit moment.
Vraag het de andere meiden maar.
Ze zullen zeggen dat ik koppig was, gek, niet wist wanneer ik moest stoppen.
Maar als je dat ding vindt,
het ding dat helemaal van jou is,
waardoor je je eindelijk speciaal voelt,
waardoor je eindelijk kunt stralen...
Daar is ze.
Mijn kleine Athena.
Dat licht dat altijd op anderen viel...
Het valt nu op jou.
Je ruikt naar chloor en uitmuntendheid.
Hé, Raquel.
-Hé. -Hé.
Goed nieuws.
Ik ga niiet naar de designexpo in Parijs,
zodat ik je wedstrijd kan zijn.
Dan kan ik je aanmoedigen en voor schut zetten.
Maar dat reisje was toch belangrijk voor Nora en jou?
Jullie keken ernaar uit.
Parijs gaat nergens heen.
Ik wil er ook bij zijn.
Oké.
Cool.
Heel cool.
Gaat het, schat?
Ja, ik ben gewoon moe.
Ik ga me opfrissen.
En geloof me als ik dit zeg,
als je eindelijk hebt gevonden wat je het gevoel geeft dat je iets waard bent,
dan geef je dat niet zomaar op.
Verdomme.
Ik voel me echt waardeloos.
En het spijt me.
Het zal wel. Ik ben eroverheen.
Ik koester geen wrok.
Ik heb er een en dat is genoeg.
De beste verontschuldiging is ander gedrag.
Wat moet ik hiermee doen?
Kijk of je er lucht in krijgt. Mij lukt het niet.
Je gaat naar het wrak zwemmen.
Er zijn dingen die we nodig hebben.
Radio, flares.
Je gaat toch nog wel mee?
Verdomd typisch.
Je kunt dat niet zeggen over iemand die je net kent
in een atypische situatie.
Rachel, het water is gestoord.
Zie je die golven daar?
Dat is getijdenstroom.
-Ik surf. -Surf jij?
Ik heb twee lessen gehad.
Heb je ooit tegen iemand gelogen, een jongen misschien,
en gezegd dat je van The Smiths houdt of dat je surft?
En dan rechtvaardig je de leugen door naar The Smiths te luisteren
en surflessen te nemen?
Nee.
Het water is zelfmoord.
-Komt dit van mijn zus? -Nee. Hoezo?
Ik wil hier ook niet blijven zitten.
Me een mislukkeling voelen.
Een hulpeloze, stomme mislukkeling.
Wat wil je dan doen?
Jezus Christus, laat me niet steeds schrikken.
Laat ongewapende bruine mensen met rust.
Sorry.
Voor iemand die softbalspeler-vibes uitstraalt,
was dat een waardeloze worp.
Wat is dat?
Wat er over is van de noodglijbaan.
-Wat ga je ermee doen? -Dat weet ik nog niet.
Misschien gebruiken voor onderdak of warmte.
Wat dan ook.
Je weet dat iemand ons komt halen, toch?
Heb je daar gepoept?
Geplast. Meer niet.
En voor de duidelijkheid, dat doe ik niet in het wild.
Ik zweer dat ik daarvoor riolering nodig heb.
Heb je nog meer zakdoekjes in je tas?
Heb jij ook wc-papier nodig?
Het is goed om ze te hebben.
Ze zijn brandbaar en kunnen bloeden stelpen.
Ik ga kijken wat we tot dusver hebben, inclusief jouw koffer.
Stap één in zo'n situatie is weten
wat je ter beschikking hebt.
Kom je uit zo'n enge doomsday-prep-familie
en heb je een kelder vol soep in blik?
Ik kijk gewoon vaak naar survival-programma's.
Survivor, natuurlijk.
Man Versus Wild.
Wild Alaska is goed.
-Alone, Naked and Afraid. -Hoeveel zijn er wel niet?
Ik snap het niet. Ik dacht dat het beter werd.
Verstuikingen zijn de tweede dag erger.
Verdomme. Niet zo erg.
Toni, je gezicht helpt niet.
Wat bedoel je?
Je ziet er bang uit.
Is ze in orde?
Het komt goed met je.
De zwelling zegt dat je lichaam aan het werk is.
Ik regel dit. Er is geen publiek nodig.
Toni.
Ik wilde hem omhooghouden zoals nodig is.
Ik denk dat het beter is om hem te immobiliseren.
Dat is mijn fout, Martha. Ik had hem gisteren moeten spalken.
Ik dacht al dat je dat had moeten doen.
Ter info, ik heb vorig jaar in Amarillo General gewerkt
en heb geleerd dat het grootste obstakel bij herstel van patiënten...
Dat is infectie.
En negatieve energie.
Ik laat dat bezinken terwijl ik drinken voor haar haal.
Goed, dus je hebt...
Wat, 37 condooms meegenomen?
En je anticonceptiepillen?
Mevrouw seksuele voorlichting.
Ik doe mijn best.
Dag 15. Voor dag 21 moeten we hier weg zijn.
Ik wil niet ongesteld zijn in deze hel.
Denk je dat iemand dat nu is?
Je zus gedroeg zich wel zo.
Val dood.
Jezus. Ik maakte een grapje.
Luister, ik ben aan het inventariseren.
Raak niets aan tot alles geteld is.
-Ik wil weten wat we hebben. -Het is voor Martha.
We gaan wandelen.
Jij gaat mee, Texas.
Jij kunt de weg wijzen.
-Waarheen? -Daarheen.
We moeten weten wat dit voor plek is. En het kunnen zien.
We zijn hier echt niet alleen.
-Ik wil wel, maar Martha... -Het is goed. Je moet gaan.
Het lijkt erop dat ik meega, dus...
Neem deze mee.
Kantel hem en leg hem daar neer,
zodat hij goed reflecteert.
Waarschijnlijk nog beter dan enorme help-letters.
Kan dat echt werken?
Ja.
Het werkte in Face the Wild met Bear Grylls.
Oké.
Hé, Rach...
Het is vast niet makkelijk
om iemand te zien wegdrijven.
Vooral als dat richting de duisternis is.
Gisteren gingen we naar links
en kwamen we bij vervelend terrein.
Dus ik denk dat dit de beste kant is.
Hou eens op.
Dit werkt wel.
Goed, laten we dit doen.
Laat me meegaan.
-Echt niet. -Maar ik kan jullie helpen.
-Je hebt genoeg geholpen. -Nee, Rach.
Weet je hoe slecht ik me voel?
Ik wil mijn huid eraf scheuren.
Wat dramatisch, Nora.
Hoe heet het als iemand zo dramatisch doet
dat je erdoor ineenkrimpt?
-Melodramatisch? -Precies.
Laat me nu met rust.
Kijk eens.
Je staat altijd in de weg.
God.
Je geheugen is
dodelijk selectief.
REID, RACHEL - 4/11 VROUW - DR: HWELING D.
BEZOEKER
Je hebt
niet doorgetrokken.
Ze moeten het controleren om te kijken of ik geen terugval heb.
Toptijd, hè?
Ja, we hebben visieborden gemaakt.
Stel je je een golden retriever voor in je leven?
Nee.
Hier.
Ik moest dat daar ophangen.
De therapeut zei dat het te sportgericht was of zoiets.
Ik ben niet ziek.
Ik ben gewoon een atleet die weet wat ervoor nodig is.
Rachel, je kwam op de spoedeisende hulp terecht.
Ik was gewoon uitgedroogd, oké?
Nora, ik hoor hier niet.
Help me.
Wil je me helpen?
Ik ga met mam en pap praten.
Ze kan nu wel een vicodin of drie gebruiken.
Is dit gel tegen spierpijn?
-Nee, dat is glijmiddel. -Jezus.
Wat? Ik ben niet zo van de essentiële dingen.
Meer van de recreationele.
Wat zijn die roze dingen onder aan je vuilnisbelt?
Mijn god, zijn dat swag-bags?
Wat is swag?
-Waarom zou dat erin zitten? -Swag.
Het is promotie-rommel. Dom en aandachttrekkend.
-Deze is voor mij. -Zonnebrandcrème.
Goedkoop roze brilletje.
Als je dacht dat het niet slechter kon,
oma's golfpetje.
Ik vind hem best leuk.
Shit. Mijn weekendplanning.
Afhankelijk van het tijdstip
zou ik nu moeten pottenbakken
of zwemmen met dolfijnen.
Over dat laatste zou ik niet zo verdrietig zijn.
Ik heb al vier keer met dolfijnen gezwommen
en hun kleine tandjes zijn doodeng.
Het gaat beter met je dan gisteren.
Je stond aan een soort afgrond.
Die bijna-doodervaring was me echt te veel.
Wat? Zag je je leven aan je voorbij flitsen?
Shit, ja dus.
En je was er kapot van.
Ik heb een paar waardeloze jaren gehad.
Ik ook.
Goed, laten we doorlopen.
Ik wil de top bereiken voor de zon ondergaat.
Kijken of we een signaal kunnen sturen.
Als de context een beetje anders was,
als we op een uitje waren en ergens op de parkeerplek
een kettingrokende buschauffeur op ons zou wachten,
dan zou dit een heel mooie plek zijn.
Ik zeg het je, God maakt geen lelijke dingen.
Heb je nagedacht over je studie?
Niet echt.
Ik heb het druk gehad met andere dingen.
En jij?
Grote plannen?
Ik sta al ingeschreven bij Stanford.
Hun schoonspringprogramma is als het ware een Olympische-pijplijn.
-Gaat je zus met je mee? -Nee. Waarom vraagt iedereen dat?
Het was maar een vraag.
Ik ben zoals mijn mama
Soms is het drama
Vergeet de karma
Misschien hoor je me
Omgekeerde Madonna, dat ben ik Mijn fiets is een...
-Hé. -Hé.
Ik wilde je dit geven.
Je was het vergeten in de auto.
En ik wilde je succes wensen.
Niet dat je dat nodig hebt,
want ik heb een vloek over de andere springers uitgesproken.
Grapje.
Ben je...
Ben je in orde?
Ja.
Ja, gewoon de zenuwen. Goede zenuwen.
Het gaat goed, toch?
Voel je je gezond?
-Want je had beloofd dat... -Nora, ja.
Ja, ik ben in orde. Je hoeft niet zo te doen.
Oké?
Ik moet in de flow komen.
Het bloed laten stromen, snap je?
Geef me mijn muziek.
Het gaat goed, Nora. Kom op.
Ik ga het geweldig doen.
Ik ga ze wat laten zien. Ik ga het geweldig doen.
-Oké? -Ja.
Geef mam en pap goede plekken.
-Ik hou van je, Rach. -Ik ook van jou.
Oké. Vooruit.
Schiet op.
Ga, alsjeblieft.
Dit lijkt het niet echt waard, Toni.
Voor ons allebei niet.
Jawel, dat zweer ik.
Super Nintendo, Sega Genesis
Toen ik blut was Had ik me dit niet kunnen voorstellen
Scherm van 50-inch Geldgroene bank
Ik heb twee wagens Een limousine met een chauffeur
Voelt dat goed?
Ik weet het niet. Het is koud.
Dat is de bedoeling.
Iemand komt ons halen, toch?
Ja, natuurlijk.
Zie je hoeveel rijke witte meisjes op dit eiland zijn?
De maatschappij laat die niet stikken.
Shelby's vader roept nu vast in het Witte Huis
tegen de president dat ze ons moeten halen.
Denk je dat we beroemd worden?
Want Shelby zei dat ze ons een bijnaam geven zoals:
'De Onzinkbare Acht' en we gaan naar talkshows...
Kun je twee seconden niet over haar praten?
Wat?
Ze laat je keihard vallen hierna.
Verwacht geen uitnodiging naar Dallas.
O, shit, Marty, het...
Het spijt me zo. Ik ben gewoon zo bang.
Ik weet het.
Oké? Ik ook.
Verjaardagen waren de ergste dagen Nu drinken we champagne tegen de dorst
Misschien heb ik even pauze nodig.
We zijn er bijna.
Geen volledige siësta, gewoon om water te drinken.
Ik wil geen smoesjes verzinnen,
maar ik heb gisteren open kaart gespeeld en dat was niet makkelijk.
We zijn er bijna.
Dat betekent niet dat het voor ons net zo is.
Oké? We hebben te maken met andere obstakels.
Dat is racistisch.
Wat? Nee.
Ik bedoelde alleen maar...
Omdat jij een atlete van wereldklasse bent...
Rustig.
Het was een grapje.
Pas op.
Wat zullen we zien als we daar zijn?
Ik hoop op een resort.
Ik neem even pauze. Sorry.
Ik zei dat we er bijna zijn.
-Shit. De spiegel. -Leah.
Nee.
-Stop. We hebben hem niet nodig. -Ik zie hem.
-Ik kan erbij. -Ja?
-Ik kan erbij. -Leah. Laat het.
Hij ligt daar.
Heb je hem?
Ik zie hem.
Haal me omhoog. Alsjeblieft.
Haal me omhoog.
Ik doe mijn best. Trek haar omhoog.
Ik ben er.
Dus je zus kwam toch.
Ja.
Tegen die tijd
besefte ze dat ik niet altijd weet wat het beste voor me is.
Verdomme. Die hadden we nodig.
De spiegel?
Wie boeit een spiegel? Leah was bijna dood.
Rachel, het...
Het spijt me zo.
Je hoeft je niet te verontschuldigen tegen haar.
Kijk niet zo naar me.
Kijk niet alsof ik gek geworden ben.
Alsof ik een boze meid ben die zomaar flipt.
Ik heb er alle reden toe.
Mijn leven is daar. Een miljoen kilometer verderop.
Het echte leven is daar en ik snap echt niet
waarom ik als enige vecht om het terug te krijgen.
Wacht er niets op jullie?
Hebben jullie geen wereld die jullie terug wil?
Wat is dat nou? Hallo?
Blijkbaar niet.
De volgende schoonspringer is Rachel Reid.
ZWEMMEN EN SCHOONSPRINGEN 2017 DIVISIE 1
Er is niets.
Niets.
Rachel.
Blijf uit mijn buurt, Nora.
Ik meen het. Blijf uit mijn buurt.
Stop. Raak me niet aan.
Blijf uit mijn buurt, Nora.
Mijn god.
Voor de context,
wat hoopte je te zien vanaf die top?
Iets, wat dan ook.
Een steiger, een huis...
Een teken dat we niet alleen waren.
Maar dat openbaarde zich niet.
Sorry. Wat?
Je vond niets wat suggereerde dat jullie niet alleen waren.
Ja en nee.
Zien we de andere vier niet?
Ze moeten zo langs Arbor Cam 12 komen.
Zie je hoe ze zich herschikt hebben?
Dat betekent vaak een verschuiving in de geografie van de relaties.
-Is dat je opgevallen, Susan? -Natuurlijk.
O, god.
De honden hebben vast tussen de was geslapen.
Heb ik zo de hele dag rondgelopen?
-Wil je de pluizenroller? -Ja.
Nu kan ik me helemaal laten gaan.
Ja.
Naar deze koppies staren
heeft me vaak uit de put gehaald.
Hoe doen ze dat?
Zijn ze gewoon zo simpel
als de rest dat niet is?
We laten haar dood niet gedachteloos achter ons.
We gaan door,
zodat wat zij ons heeft gegeven ergens toe leidt.
Duidelijk?
-Honderd procent. -Susan?
Helemaal duidelijk.
Mooi.
Kun je naar het basiskamp?
Ik wil weten of de medewerker het pakket heeft.
Natuurlijk.
Kom op.
Dit was vast onze piloot.
Nee, meneer,
ik vind het maar niks waar u nu bent,
maar de achtergelaten rommel verspillen we niet.
Doe niet zo morbide.
VOOR GRIEPSYMPTOMEN
Sorry, maar dit is een goede vangst.
Pijnstillers, desinfectie, bijna een heel medicijnkastje.
Voor jou.
Je bent zo weer de oude.
Ik heb alleen het huismerk ooit gehad.
Ze heeft ze niet voor je gekocht. Ze had mazzel.
Geef haar hier een van.
Misschien anderhalve, maar met eten.
-Wat is dat? -Oxycodon.
Shelby, ontzettend bedankt.
Hoe zeg je: 'Graag gedaan' in het indiaans?
In Ojibwe is het...
Oké.
Ja.
Dat.
Die getijdenstroom ziet er nu heel goed uit.
Bedankt, trouwens,
dat je de spiegel wilde pakken.
Ik ben geen topatleet van Stanford,
Olympisch niveau-schoonspringer, maar ik ga voor dingen.
Als ze riskant, onmogelijk, stom
en gedoemd te mislukken zijn.
Dan ga ik er zeker achteraan.
Hé.
Dus,
Stanford...
Je bent weggestuurd, Rachel.
Het is je echte leven niet meer.
Ik snap niet waarom je het niet loslaat.
Jawel, Nora.
Je weet waarom.
Ja.
Q-A-T.
Driedubbel.
Bestaat dat woord?
Ja, zoek maar op. Het is een Arabische struik.
Gaat het, schat?
We kunnen iets anders spelen.
Nee. Het is goed.
Is het nog gevoelig?
Beetje.
Elk litteken is een les.
Hoe gaat dat Rumi-gezegde?
'De wond is de plek waar het licht je betreedt.'
Dat is hem.
'Petrichor.'
De geur nadat het heeft geregend.
Dat is best mooi.
Ja.
Vijfentachtig punten mooi.
Oké.
Waar ga je heen? Het is jouw beurt bijna.
Ik ga even liggen.
Rachel?
Herinner je je mijn eerste competitie, in Jersey?
Toen we 11 waren?
Ik deed de perfecte binnenwaartse.
Ik blies iedereen uit het water. Mam en pap
werden helemaal gek.
Pap begon vreemden te zoenen
en mam schreeuwde zichzelf een bloedneus.
Ze bloedde op mijn haar en merkte het niet eens.
Het was niet makkelijk voor je.
Altijd tweede rang
en je leven gekaapt zien worden door mijn ding.
Maar die dag,
dat was de eerste keer dat ze zo naar me keken.
Op de manier hoe ze altijd keken naar...
Mij.
Hoe ze naar mij kijken.
Ja.
Weet je, ze zijn eigenlijk
de enigen
die mij opmerken.
Ja, nou,
dat wilde ik.
Dat wil ik nog steeds.
Ik ga weer terug, Nora.
Ik zal weer geweldig zijn.
En ik wil dat jij me dat laat geloven.
Het verhaal van mij en mijn zus
is dat ik het mis had over haar.
Hoe bedoel je dat?
Ze was me altijd voor.
Ze stond altijd voor me.
En ik dacht
dat ze gewoon een schaduw wierp waar ik onder uit moest komen.
Was dat niet het geval?
Het was bescherming.
Ze wierp zichzelf tussen mij en de wereld.
Dit verhaal, over jullie tweeën,
mag ik vragen hoe het afloopt?
Ik weet het niet.
Dat ligt nu in jullie handen.
Het klopt wat men zegt. Dat je nog steeds dingen kunt voelen.
Berichten van oude zenuwuiteinden.
Prikkels uit het verleden.
Weet je wat ik voel?
Haar hand
die mijn hand vasthoudt.
Voor eeuwig.
Ondertiteld door: Bianca van der Meulen
Creatief Supervisor Maaike van der Heijden