17 taong gulang.
Lumaki sa New York, doon sa Long Island.
James ang ama. Angela ang ina.
Mga manlilikha.
Alam na ba ng mga magulang ko ang tungkol kay Nora?
Di pa yong mga detalye.
Dahil 'di pa rin namin yon alam ngayon.
Pwede mo kaming tulungan?
Mas matanda ako sa kanya.
Mas matanda nang 18 minuto.
Pero 'di mas matalino.
Sobrang dami mong maririnig.
Tungkol sa kung paano ako kumilos, ano gusto ko maging,
at kung paano ako kapag kasama siya.
Pero...
yong pagiging magkapatid,
yong pagiging kambal,
parang dayuhang bansa iyon.
Maiintindihan mo lang kung nandoon ka.
Kaya hindi, ayokong pag-usapan ang nangyari sa kanya.
Pero...
Sasabihin ko ang kuwento namin.
-Huli ka. -Ang galing mo.
Ulitin natin.
Tama na muna ang digmaan. Heto na panghimagas.
Mahina na ang pag-i-Italian mo, ginoo.
Lagi akong pinapagalitan ng mama niyo.
Ano'ng lasa?
Masarap?
Sobrang sarap.
-Mahusay siya sa mga wika. -Sobra.
Alam mo ang hindi na natin nalalaro?
-Sali-salita? -Sali-salita.
-Handa na kayo?
Unang salita, "Tiramisu."
T-I-R-A-M-I-S-U.
Sige, Ange, mauna ka.
-S-T-A-R, "star." -Pwede.
Nora, ikaw naman.
S-M-A-R-T, "smart."
At siya nga, mga kaibigan, siya nga iyon.
Eh, ito naman, "atriums"?
A-T-R-I-U-M-S.
Nagyayabang ka na lang, ano?
Rachel. Ikaw naman.
"Rats."
R-A-T-S, "rats."
Tama. Mahusay.
Meron ako. "Iris," I-R-I-S.
"Stir." S-T-I-R.
-'Ayun. -"Trims." T-R-I-M-S.
-"Arms." A-R-M-S. -Mag-isa.
Napapaligiran ng tao, pero
mag-isa pa rin.
'Yon ang naramdaman ko pagkagising ko roon.
Na hindi lang pala bangungot iyon.
Nagkandaletse-letse talaga kami.
Maswerte ang iba.
Meron silang nayayakap.
Pwede ko ring gawin yon.
Pero di ko makalimutang manisi.
Uy.
Pare.
Bangon na. Nasa impyerno tayo.
Fatin?
Anak ng...
Ano'ng problema mo?
Natutulog ako.
Akala ko patay ka na, gago.
Anim, pito...
-Kulang tayo ng isa. -Leah.
Kay Jeanette ito.
Audrey, nakapagdesisyon na ako.
Alam kong magiging kontrobersiyal ito.
May utos mula sa HQ.
Walang kukunin. Tuloy ang plano.
-May namatay. -Wag. Di natin trabahong sumimpatya.
-Dapat makarating 'to sa field ASAP. -Ano'ng nandito?
'Di natin trabahong magtanong.
Ilapag mo sa babaan.
Alam ng operatiba kung paano kunin yan.
Patayin mo ang motor 150 metro mula sa isla.
Nasa bulsa niya ito.
Narinig ko yong tumutunog, akala ko hindi totoo.
Pero parang lahat na naman yata.
Kaya sinundan ko yong tunog, at...
-at... -Nangapkap ka ng patay.
Pero nang makuha ko 'to sa bulsa niya,
namatay 'to sa kamay ko.
Ang kaikaba rito, pangalawang phone niya na ito.
Yong isa, nalaglag namin sa dagat,
pero ibang-iba ito kaysa roon.
Isang gumana,
at isang hindi niya sinabi sa atin.
Hindi ba't parang nakakaduda iyon?
-'Di nga parang, nakakaduda talaga. -Patingin.
Nakakaduda ngang phone 'to.
Ano'ng ibig nating sabihin dito?
-'Di ko alam. -'Di ko alam.
Baka ang sagot ay ang pinakamadaling paliwanag.
May dalawa siyang phones, normal naman iyon.
Bugbog-sarado na siya, baka nalimot lang niya.
Di lang gulat si Jeanette, alam niyo. Mamamatay na siya.
Pucha.
Pasensya na.
Sira siya na nalimutan niya. Pwede na sana tayong makaaalis.
Okey.
Bakit 'di mo kami ginising?
Hindi ko alam.
Hindi mo alam?
Nakarinig ka ng phone at imbes na gisingin kami,
umupo ka at nag-isip kung ano'ng totoo at hindi?
-Noong-- -Nakakalito iyon.
Ni hindi ako nalilito.
Nahanap sana iyon bago namatay. Pero di mo ginawa, tama?
Hindi.
Ayos.
Natatakot lang siya.
Ginawa mo ang makakaya mo.
Hindi, tama siya.
Kasalanan ko.
Mahirap iyon,
ang maghanap ng nagri-ring na phone sa gabi.
Mukhang ginawa nga niya ang lahat ng makakaya niya.
Alam ko.
Pero noong panahon na iyon,
ang nakita ko lang ay taong 'di lumaban.
-Isang lalambot-lambot na babae. -Hindi ka ganoon?
Hindi ako sumusuko.
Sipag at tiyaga ang kailangan para matupad ang mga pangarap.
Kinalakhan nating marinig iyan, hindi ba?
Na hindi mo kailangang maging talentado,
o natural na magaling.
Kung maglalaan ka lang ng sapat na panahon,
magtitiis sa lahat ng paghihirap,
walang imposible.
Naniwala ako roon dahil kailangan.
Para lang malamang...
kasinungalingan lamang iyon.
Pwede mong pahirapan ang sarili mo para sa ibang mga pangarap,
pero mananatili sila roon...
na 'di maabot-abot.
Teka.
Ano ito?
-Tinatanggal mo ko? -Hindi.
Para malinaw, di kita tinatanggal.
Maglalaro ka pa rin sa nationals.
'Pag sigurado lang akong isa sa mga diver ko ay di na lalago pa,
kailangang sabihin ko sa kanya nang mas maaga,
dahil brutal, nakakapagod, at paghahabol sa pagsulong ito.
Ayokong dito niya lang ialay ang buhay niya.
Kaya kong... Alam kong...
Alam kong kinukulang ako nito lang.
Hindi, sandali.
Tingnan mo sila.
Ayokong aminin, pero iyan
ang katawang nagwawagi sa sport na ito.
Maliliit na katawan
na may maliliit na dibdib
at kakaibang abilidad na magtago ng muscle at mawalan ng taba.
At hindi...
Hindi ka na ganoon ngayon.
Diyos ko, paano ba...
Paano ko ba sasabihin 'to?
Gumanda ka, bata.
Tumangkad at gumanda.
Gagalingan ko pa.
Mag-eensayo pa ako.
-Pwede-- Pakiusap. -Rachel! Rachel!
Alam kong di ganito ang tingin mo ngayon,
pero oportunidad ito.
Maraming tumatanda sa sport na ito nang 'di kilala,
ang sarili nila, pero kaya mo nang gawin iyon ngayon.
Ngayon mismo.
Pwede mong tanungin ang iba.
Sasabihin nilang makulit ako, baliw, hindi sumusuko.
Pero 'pag nahanap mo na iyon,
yong bagay na alam mong iyo lang,
na nagparamdam sa'yong espesyal ka,
na nagpakinang din sa'yo sa wakas...
Narito na siya.
Ang maliit kong Athena.
Ang kinang na dati ay nasa iba lang...
Na sa'yo na ito ngayon.
Amoy chlorine at kahusayan ka.
Uy, Raquel.
-Dad. -Uy.
Magandang balita.
'Di ako tumuloy sa design expo sa Paris,
kaya mapapanood kita sa laban mo sa nationals.
Nag-iingay sa audience, malamang ikakahiya mo.
Pero akala ko malaking bagay iyon sa inyo ni Nora.
Alam kong gusto mo rin iyon.
'Di naman aalis ang Paris.
Gusto rin kitang suportahan.
Kung ganoon.
Ayos.
Ayos na ayos.
Ayos ka lang, anak?
Oo. Pagod lang ako.
Maliligo ako.
At maniwala ka 'pag sinabi kong
pag nahanap mo na ang bagay na nagbibigay sa'yo ng halaga,
'di ka susuko nang walang laban.
Pucha.
Uy, pakiramdam ko talaga ay wala akong kwenta.
At patawad.
Nakalimutan ko na yon.
'Di ako nagagalit.
May kinakagalitan na ako at tama na iyon.
Pagbabago ang paghingi ng tawad.
Ano'ng gusto mong gawin ko rito?
Tingnan mo kung mahahanginan mo. Hindi ko magawa.
Lalangoy ka sa pinagbagsakan.
Baka may magamit tayo roon.
Radyo, mga pailaw.
Sasama ka, 'di ba?
Tipikal na duwag.
Di mo pwedeng sabihin yan sa taong kakikilala mo pa lang
sa hindi tipikal na sitwasyon.
Rachel, malakas ang alon.
Kita mo ang alon na iyon?
Sobrang lakas niyon.
-Nagsu-surf ako. -Nagsu-surf ka?
Kumuha ako ng dalawang lessons.
Nakapagsinungaling ka na ba sa isang lalaki,
tapos sinabi mong gusto mo ang The Smiths o nagsu-surf ka,
tapos para maging totoo yong kasinungalingan, nakinig ka sa The Smiths
at nag-aral mag-surf?
Hindi.
Magpapakamatay ka riyan.
-Sinabihan ka ba ng kapatid ko? -'Di, bakit?
Ayoko rin ng walang ginagawa.
Nakatanga lang na parang walang kwenta.
Na parang kaawa-awang walang kwenta.
Kaya ano'ng gusto mong gawin?
Diyos ko, 'wag ka ngang manakot nang ganyan.
'Wag mo ngang racist sa mg may kulay na tao.
Pasensya na.
Para sa isang mukhang softball player,
ang pangit ng tirang yon.
Ano iyan?
Tira sa emergency slide, sa tingin ko.
-Ano'ng gagawin mo riyan? -'Di ko pa alam.
Siguro para proteksyon, para pampainit.
Kahit ano.
May magliligtas sa'tin dito. Alam mo yon, 'di ba?
Tumae ka ba roon?
Umihi ako. Iyon lang.
At para lang malinaw, 'di ko gagawin yon sa kagubatan.
Diyos ko, kailangan ko ng banyo para doon.
May tisyu ka pa sa bag mo?
Ayaw mo rin nang di tuyo yan?
Maganda lang kung meron pa.
Magandang pangningas, pangtakip sa sugat.
Kailangan kong itsek ang stock natin, pati laman ng suitcase mo.
Unang hakbang sa ganito ay alamin
kung ano'ng meron ka.
Kasapi ka ba ng pamilyang laging handa
at may basement na punong-puno ng delata?
Marami lang akong pinapanood na survival TV.
Survivor, syempre.
Man Versus Wild.
Maganda rin ang Wild Alaska.
-Alone, Naked and Afraid. -Ilan ba ang ganyang palabas?
'Di ko kuha. Akala ko, pagaling na siya.
Lumalala ang pilay kinabukasan.
'Di ganito kalala.
Toni, 'di nakakatulong hitsura mo.
Ano ibig mong sabihin?
Mukha kang natatakot.
Okey lang ba siya?
Magiging okey ka.
Nagpagaling ang katawan mo kaya namamaga.
Ako na rito. 'Di niya kailangan ng maraming pumapalibot.
Toni!
Tinataas ko 'to gaya ng dapat.
Mas mainam yatang wag galawin kaysa itaas.
Paumanhin, Martha. Dapat ini-splinter ko kahapon.
Dapat nga siguro ginawa mo iyon.
Para lang malaman mo, nagboluntaryo ako sa ospital noong isang taon,
kung saan nalaman kong ang nagpapabagal sa paggaling ng pasyente--
Ay impeksiyon.
At negatibong enerhiya.
Isipin mo yon at kukunan ko siya ng inumin.
Okey, meron kang...
Ano, 37 na condom?
At birth control pills.
Modelo ka yata ng Planned Parenthood.
Ginagalingan ko.
Ika-15 araw ko na. Dapat nakaalis na tayo sa ika-21.
Ayokong magkaroon sa impyernong 'to.
May nagkaroon na kaya ngayon?
Yong kapatid mo yata, meron na.
Gago ka.
Diyos ko, nagbibiro lang.
Hoy. Nag-iimbentaryo ako rito.
Pwedeng wag mong galawin hangga't 'di pa nabibilang?
-Dapat bilang 'to. -Relaks, kay Martha 'to.
Maglalakad kami.
Sasama ka sa'min, Texas.
Pwede kang manguna.
-Manguna papunta saan? -Doon.
Kailangang malaman natin kung ano ito. Ang lawak nito.
'Di pwedeng tayo lang nandito.
-Gusto ko, pero si Martha-- -Ayos lang. Sumama ka na.
Mukhang okey na ako, kaya...
Uy, heto.
Igalaw-galaw mo roon, aabot iyan sa taas,
magandang signal panghingi ng tulong.
Mas maganda pa kaysa malaking help sign.
Gagana ba talaga 'to?
Oo.
Gumana sa Face the Wild ni Bear Grylls.
Okey.
Uy, Rach...
Hindi madali iyon...
ang panoorin ang paglayo ng tao.
Lalo na kung lumalayo sila patungo sa kawalan.
Kumaliwa kami kahapon,
at napunta kami sa delikadong daan.
Kaya tingin ko, ito ang pinakamainam na daan.
Itigil mo yan.
Hindi ito biro.
Sige, tara na.
Sasama ako sa inyo!
-Di pwede. -Pero makakatulong ako sa inyo.
-Nakatulong ka na. -Hindi, Rach.
Alam mo bang sobra akong na-guilty?
Gusto kong balatan ang sarili ko.
Napakalupit na drama, Nora.
Ano nga uli ang tawag sa sobrang drama
na parang gusto mong masuka?
-Melodramatic? -Mismo.
Lumayas ka sa harap ko.
Tingnan mo sarili mo.
Laging nakaharang sa daanan ko.
Diyos ko.
Yang alaala mo, parang...
may pinipili lang.
BISITA
Hindi ka...
Hindi ka nagbuhos.
Kailangan nilang itsek iyon para masigurong 'di ako umulit.
Ang saya niyan, ano?
Gumawa kami ng collage ng mga pangarap namin.
Gusto mo ba ng golden retriever sa buhay mo?
Hindi.
Heto.
Pinalagay nila sa'kin iyan.
Puro daw kasi sports iyan, sabi ng counselor.
Wala naman akong sakit.
Atleta lang akong alam ang kailangan niyang gawin.
Rachel, sinugod ka sa ospital.
Kinulang lang ako sa tubig, okey?
Nora, 'di ako dapat nandito.
Tulungan mo ako.
Matutulungan mo ba ako?
Kakausapin ko sina Mom at Dad.
Kailangan niya ng pain reliever para diyan.
Uy, maanghang ba 'to para magamit niya?
-Hindi. Pampadulas iyan. -Diyos ko.
Ano? 'Di uso sa akin ang mga pangangailangan.
Mas ayos sa'kin ang pampasaya.
Uy, ano yong mga kulay pink sa ilalim ng mga gamit mo?
Diyos ko, swag bags ba iyan?
Ano ang swag?
-At bakit yon nasa bag? -Swag.
Mga walang kwentang bag na gamit pang-promote.
-May pangalan ko 'to. -Sunscreen.
Mumurahing pink goggles.
Yong inakala mong wala nang mas nakakasuka pa,
hayan ang sumbrero ni lola.
Alam mo, medyo gusto ko 'to.
Lintik. Itinerary ko sa Sabado't Linggo.
Depende kung anong oras ngayon,
nasa klase ako ng paggawa ng paso ngayon, o
kalangoy ng dolphins.
'Di ako gaanong malulungkot doon sa huli.
Nakalangoy na ako kasama ng dolphins, at
nakakatakot ang maliit nilang ngipin.
Mas okey ka na kaysa kahapon.
Para kang tatangayin ng kadiliman kahapon.
Siguro natakot lang ako roon sa muntik nang pagkamatay.
Ano? Bumalik ba lahat ng alaala mo sa buhay?
Lintik, totoo nga.
At nabwisit ka roon.
Sabihin nating masama ang ilang taon ko.
Ako rin.
Okey, tuloy-tuloy tayo.
Dapat makaakyat tayo bago magdilim.
Tingnan natin ang bisa ng signal.
Kung naiba lang ang konteksto,
kung nasa field trip tayo at naroon lang sa parking lot
ang ma-yosing bus driver na maghahatid sa'tin,
iisipin kong ang ganda ng lugar na 'to.
Sabi ko nga, walang ginagawang pangit ang Diyos.
Naisip mo na kolehiyo, Leah?
'Di pa masyado.
Marami pa akong ibang iniisip.
Eh, ikaw?
Bonggang planong kolehiyo?
Stanford lang ang nasa isip ko.
Maganda ang diving program nila para sa Olympics.
-Sasama ba kapatid mo? -Hindi. Ba't yon ang laging tanong?
Nagtatanong lang.
-Uy. -Uy.
Dinala ko lang ito.
Naiwan mo sa sasakyan.
At para din i-good luck ka.
Di sa kailangan mo pa,
dahil sinumpa ko na yong ibang divers.
Biro lang.
Ayos...
Ayos ka lang ba?
Oo.
Kinakabahan lang. Magandang kaba.
Ayos ka lang, 'di ba?
Malusog ang pakiramdam mo?
-Kasi nangako kang-- -Nora, oo.
Oo, ayos lang ako. 'Wag mo akong alalahanin.
Okey?
Kailangan ko lang gumalaw.
Padaluyin ang dugo, alam mo na?
Akin na iyan.
Ayos lang ako, Nora. Ano ba?
Lulupitan ko 'to.
Mananalo ako. Matutumba ko 'to.
-Okey? -Sige.
Hanap ka ng magandang upuan.
-Mahal kita, Rach. -Mahal din kita.
Sige na. Lakad na.
Dali.
Sige na, pakiusap.
Wala yatang patutunguhan 'to, Toni.
Para sa'ting dalawa.
Meron, pangako.
Super Nintendo, Sega Genesis
When I was dead broke Man, I couldn't picture this
Fifty-inch screen Money-green leather sofa
Got two rides A limousine with a chauffeur
Ayos ba sa pakiramdam?
'Di ko alam, ang lamig.
Yon ang punto.
May magliligtas sa'tin, 'di ba?
Oo naman.
Kita mo ang mayayamang puti na narito sa isla?
'Di sila pababayaan ng lipunan.
Baka nasa White House na ang ama ni Shelby ngayon,
sinisigawan ang Pangulo na hanapin tayo.
Sisikat kaya tayo nito pagkatapos?
Kasi sabi ni Shelby, papangalanan daw nila tayo
na "Walong Nakaligtas" at pupunta tayo sa talk--
'Di mo ba kayang hindi siya banggitin?
Ano?
Kakalimutan ka rin niya pagkatapos nito.
'Di ka niya iimbitahin sa Dallas.
Lintik, Marty, ano...
Pasensya na. Takot na takot lang ako.
Alam ko. Alam ko.
Okey? Ako rin.
Birthdays was the worst days Now we sip champagne when we thirsty
Kailangan ko yatang magpahinga.
Malapit na tayo.
'Di naman siya siesta, para lang sana uminom.
Ayokong magpalusot,
pero naglakad na ako kahapon, at hindi madali iyon.
Malapit na tayo.
Oo, pero 'di ibig sabihin, parehas tayo ng nararamdaman.
Okey? Iba-iba tayo ng pangangatawan dito.
Ang racist niyon.
Ano? Hindi. Hindi.
Ibig kong sabihin--
Dahil kilala kang atleta...
Kalma.
Nagbibiro lang ako.
Ingat.
Ano sa tingin niyo makikita natin doon?
Siguro sana merong Sandals resort doon?
Pahinga muna ko. Pasensya na.
Ang sabi ko, malapit na tayo.
-Lintik. Ang salamin. -Leah. Leah.
Hindi, hindi.
-'Di natin yan kailangan. -Kita ko siya.
-Makukuha ko. -Makukuha mo?
-Kaya ko. -Leah. Bitaw na.
Nandoon lang siya.
Nakuha mo?
Kita ko na siya!
Hilahin niyo ako. Pakiusap.
Hilahin niyo ako. Hilahin niyo ako.
Ginagawa ko na. Hilahin mo siya.
Nandito ako.
Bale, sumama rin ang kapatid mo.
Oo.
Siguro noong panahong yon
natanto niyang 'di ko palaging alam kung anong makabubuti sa'kin.
Pucha! Kailangan natin iyon!
Ang salamin?
Ano naman? Muntik nang mamatay si Leah.
Rachel, sobra akong--
Humihingi ng tawad.
'Wag mong isiping kailangan mong humingi ng tawad sa kanya.
'Wag ka tumingin nang ganyan.
Ganyan na parang baliw na ako,
parang galit na babaeng nabaliw nang walang rason.
Meron akong rason.
Nandoon ang buhay ko, milya-milya ang layo, okey?
Nandoon ang totoong buhay at wala akong ideya
kung bakit ako lang lumalaban para makuha yon.
Wala bang naghihintay sa inyo?
Wala ba kayong mundong naghihintay sa inyo?
Pucha? Ano?
Tingin ko nga, wala.
Susunod na diver, Rachel Reid.
Puro kawalan.
Puro kawalan. Puro kawalan. Puro kawalan.
Puro kawalan.
Kawalan. Kawalan. Kawalan.
Rachel!
Layuan mo ako, Nora.
Seryoso ako. Layuan mo ako, Nora.
'Wag. 'Wag mo akong hawakan.
Layuan mo ako, Nora.
Diyos ko.
Diyos ko!
Tanong ko lang,
ano bang inasahan mong makita sa tuktok?
Kahit ano.
Pantalan, bahay...
Kahit anong marka na 'di lang kami ang naroon.
Pero 'di yon ang nangyari.
Paumanhin. Ano?
'Di ka nakakita ng kahit anong ebidensya na may kasama kayo roon.
Nakakita ako, pero ng wala.
May mata ba tayo doon sa apat?
Malapit na silang dumaan sa Arbor Cam 12.
Nakita niyo kung paano sila maggrupo-grupo?
Ibig sabihin, pabago-bago sila ng kasama.
-Tinala mo ba iyon, Susan? -Oo naman.
Diyos ko.
Natulog yata sa labahan ang mga aso.
Kanina pa ba ako ganito?
-Gusto mo ng lint roller? -Oo.
Mabuti pang lubusin ko na.
Hayan.
Ang paulit-ulit na pagtitig sa dalawang mukhang ito
ang nagpabalik sa'kin sa realidad.
Paano nila kaya yon?
Dahil ba napakasimple nila
habang napakagulo ng lahat?
Hindi natin kinakalimutan ang pagkamatay niya.
Sumusulong tayo,
para mabigyan ng katuturan ang ibinigay niya.
Malinaw ba?
-100 porsyento. -Susan?
Oo. Malinaw.
Mabuti.
Pwede patingin ng kampo?
Tingnan ko kung nakuha na niya ang padala.
Sige.
Halika rito.
Mukhang ito ang piloto natin.
Hindi, sir,
mukhang 'di maganda ang kinalalagyan mo ngayon, pero
'di mauuwi sa wala ang iniwan mong gamit.
Dottie. 'Wag ganyan.
SA SIPON, TRANGKASO
Pasensya na, pero magaganda 'to.
Pain pills, disinfectants, parang buong kabinet ng mga gamot.
Okey, pakiinom nang mabuti.
Magiging maayos ka na maya-maya.
Galing sa botika ang naiinom ko dati.
'Di niya binili yan. Sinuwerte lang siya.
Bigyan mo siya nito.
Isa't kalahati, kasama ng pagkain.
-Ano 'to? -Oxycodone.
Shelby, maraming salamat.
Paano ang "Walang anuman" sa Native American?
Sa Ojibwe...
Okey.
Tama.
Iyon nga.
Ang lala ng mga alon na iyan.
Salamat nga pala para sa
pagpipilit kunin yong salamin.
Hindi ako mahusay, sikat, at pang-Olympic na diver,
pero marunong akong humabol sa mga bagay-bagay.
Kung delikado, imposible, tanga,
o siguradong gulo ang aabutin,
hahabulin ko yon panigurado.
Uy.
Bale,
Stanford...
Natanggal ka, Rachel.
Di na yon ang totoong buhay mo.
Di ko alam kung bakit ayaw mong bitawan.
Pero alam mo, Nora.
Alam mo kung bakit.
Oo.
Q-A-T.
Tatlong letra.
Legal na salita ba yan?
Oo, hanapin mo. Arabong halaman iyon.
Ayos ka lang, anak?
Pwede tayong maglaro ng iba.
Hindi. Ayos lang.
Maga pa rin ba?
Medyo.
Bawat peklat ay aral, alam mo ba yon?
Ano'ng kasabihan ni Rumi iyon?
"Ang sugat ang lugar na pinapasukan ng liwanag."
Iyon.
"Petrichor."
Iyon ang katawagan sa alimuom.
Ang ganda niyon.
Totoo.
85 puntos na halaga ng kagandahan.
Okey.
Saan ka pupunta? Ikaw na ang titira.
Hihiga lang ako.
Rachel?
Tanda mo yong una kong laro doon sa Jersey?
Noong 11 tayo?
Perpekto ang inward pike ko roon.
Namangha sa'kin lahat. Sina Mom at Dad,
nabaliw sila sa saya.
Nanghalik si Dad ng di kakilala at
si Mom, tumili at dumugo ang ilong.
Di niya alam na natuluan niya ng dugo ang buhok ko.
Alam kong di yon madali sa'yo.
Na palaging nasa bleachers
at halos buong buhay ay nakaikot sa'kin.
Pero yong araw na yon...
yon ang unang beses na tiningnan nila ako nang ganoon.
Gaya nang lagi nilang pagtingin sa--
Akin.
Gaya ng pagtingin nila sa akin.
Oo.
Alam mo,
sila lang naman ang
nakakapansin sa akin.
Oo,
at gusto ko iyon.
Gusto ko pa rin niyon.
Kaya babalik ako roon, Nora.
Magiging magaling uli ako.
At kailangan kong maniwala ka roon.
Ang kuwento namin ng kapatid ko ay...
iba ang intindi ko sa kanya.
Ano ibig mong sabihin?
Lagi siyang nauuna.
Nakaharang sa harapan ko.
At naroon ako, iniisip na
tinatakpan niya ako ng aninong kailangan kong takasan.
Pero 'di ganoon ang kaso?
Proteksyon iyon.
Inaalay niya ang sarili niya sa mundo para sa akin.
Itong kuwento niyong dalawa,
paano ito nagtapos?
Hindi ko alam.
Mukhang nasa kamay niyo na iyon.
Totoo ang sabi-sabi, alam niyo. Na nakakaramdam ka pa rin.
Ng mga mensahe mula sa dating nerve endings.
Mga sensasyon ng nakaraan.
Ang nararamdaman ko?
Ang kamay niyang...
nakahawak sa kamay ko.
Habambuhay.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce