Tuloy ka, Ms. Blackburn.
Upo ka.
Maaari ba kitang ikuha ng maiinom?
Hindi. Ayos lang ako.
Naliliyad ito para komportable ka.
Jeanette, patay...
Patay na ba ko?
Martha, natutuwa akong nandito ka.
Meron akong sobrang importanteng sasabihin sa'yo.
Ano iyon?
Martha!
Ano'ng nangyayari?
Nilamon ng malaking alon ang buong kampo.
-Martha, halika, tulungan kita! -Ako na.
Bakit napakadaming tubig?
Nandito na ako.
Pucha!
Lintik na dagat, kinuha na ang lahat!
Hayaan mo na iyan! Halika na.
Halika na!
'Di 'yan importante! Pabayaan mo na.
Rachel! Tulong!
Hinihila ako!
Saan ka pupunta? Hindi ko na kaya.
Mga kaibigan, sa wakas, nag-iiba na ang agos.
Salamat sa inyong pagtitiwala, malapit nang
mawakasan ang lumang nakasanayan at matupad ang ating mga pangarap
para sa kinabukasan.
Apoy, tubig...
"Nag-iiba na ang agos," masyado bang halata?
Hindi naman. Kung gagamit ka ng idiyoma, itodo mo na.
-Hindi, ang babaw niyon. -Sobra.
Okey, bumalik tayo.
Apoy. Tubig. Masisilungan.
Ilan lang ito sa mga narating ng ating subjects sa kasalukuyan.
Alam naman ninyong inumpisahan ang proyektong ito base sa simpleng teorya,
at bulong ng pag-asa na ito'y magbubunga,
pero ang mga imaheng inyong nakita,
at halos lahat ng impormasyong nakuha ay nagpapakita
na ang pag-aaral na ito'y maglalabas ng resultang pinapangarap nating lahat.
Unti-unti nang nagkakaisa ang mga nagsasarili nating subjects.
Para ibahagi ang nalalaman at kinakatakutan nila.
habang ginagawa ang lahat sa pagreresolba ng pagsubok
na kanilang hinaharap.
Mukha siyang pagod.
Dapat lang.
Tatlong araw siyang walang tigil nagtrabaho,
bumabawi sa panghuhusga niya dahil sa relihiyon.
Para namang mababago pa iyon.
Hindi na mapigilan ang pagkahumaling mo kay Shelby.
Alam kong madami kang hinala
na baka may alam siya,
na siguro siya ang nasa likod nito, pero...
huminahon ka.
Oo, alam ko.
Napakatanga ko.
Napapaisip nga ako na
kung si Shelby ang nasa likod ng lahat ng ito...
ibig sabihin, nagboluntaryo siyang sumali sa bangungot na ito.
Sinong siraulo gagawa no'n?
Oo nga.
Tama na yan.
Aalis na tayo!
Maglilipat tayo.
Ulit?
Tingnan natin ang kampong ito.
Hindi na 'to maaayos. Sobrang sira na nito.
Akala ko, pangit yong sa kuweba.
Hindi. 'Wag sa kuweba.
Lilipat tayo sa Gold Cliff Beach.
Mukhang hindi maalon do'n kaya, alam niyo na,
baka 'di na tayo matamaan ng lintik na tsunami roon.
-Di rin gaanong mahangin doon. -Oo nga.
Na mabuti rin dahil wala na tayong
apoy para magpainit sa'tin.
Lintik. Hindi ko naisip iyan.
Sino'ng nakatoka sa siga kagabi?
Sa totoo lang, ako ang nakatoka,
pero nakiusap si Shelby na siya ang pumalit, kaya...
Sino ako para tumanggi sa gusto niya?
Alam kong pinipilit ni Shelby
na kunin ulit ang loob natin,
pero meron sa inyong sinasamantala iyon.
Sa totoo lang.
Ano naman? Panatiko siya!
May itatanong ako at malamang, 'di ito makatulong.
Ayos iyan. Sige lang.
Bakit hindi tayo handa?
Hindi ba't tinitingnan mo ang alon?
Dapat nakita 'to ni Nora?
Hindi, Rachel. Makinig ka.
Iyan mismo ang sinasabi mo.
Bakit tayo nagtuturuan?
Walang may kasalanan sa'tin.
Totoo iyon.
Mas malaki iyon kaysa sa karaniwan.
Dala yata ng bagyo o lindol sa ilalim ng dagat.
Ang bilis ng pangyayari, hindi tayo nakapag-isip ng gagawin.
Gaya ni Fatin, na sumuong sa dagat para iligtas ang toothbrush niya.
Iyon na lang ang nagpapa-tao sa'kin.
O ni Rachel na iniwan ako para mamatay.
Black box na lang ang pag-asa natin dito.
'Wag kang magalit.
-Kapatid mo ako. -Guys! Tigil na!
Okey. Bago tayo magturuan.
Siguro ang may sala ng kawalan ng apoy
ay ang relihiyosong baliw--
Tingnan niyo kung ano inanod.
Diyos ko! Bag ko iyan.
Marty, jackpot.
Nakakita siya ng dalawang bag?
Gaano kawirdo iyon?
Akala ko, tapos na tayo sa kabaliwan mo.
Oo nga. Ang hirap lang pagdating sa kanya.
Iyan ang una.
Kanino naman 'to?
-Ikalawa. -Ikalawa.
Ikalawa.
Yong ikalawa.
Sunod. Alin sa tatlo ang kasinghaba ng nasa kaliwa?
Tingin ko, yong pangalawa?
Ikaw, ano sa tingin mo?
Tingin ko, pinapahiya n'yo ang sarili n'yo.
Halata namang yong ikatlo.
Pusa kong medyo bulag kayang sabihing ikatlo iyon.
Iniisip ng mundo mahina ang babae,
tapos ang ginagawa mo ay
sumunod lang sa iba na parang tupa.
Galingan mo! Alam kong di ka nandito...
Tingnan mo isang iyon.
Babaeng teenager na kilala ang sarili.
-Mahusay. -Pero grad student siya
na dapat maghikayat ng pakikibagay sa pagbigay ng maling sagot.
Kasabwat siya?
Kasabwat na sinira ang pag-aaral.
Pero sa malupit na paraan.
Dr. West, 'di ko alam ano'ng mangyayari.
Wala nang silbi data sa 11 subjects.
Alam niyong magaling ako, kadalasan halimaw ako roon.
Pati mahahalagang pagsusuri sa lab, wala na rin.
Lintik.
Pasensya na. Hindi lang talaga ako nakapagtimpi.
Ang makitang daming babaeng 'di nag-iisip,
alipin ng sinasabi ng marami. Sumabog lang talaga.
Kung makakatulong, hindi rin maganda ang sa mga lalaki.
Puro libog at walang paninindigan.
Oo, ganoon nga. Kaunti.
Pasensya na. Ipinakilala dapat kita.
Ito si Linh Bark, third-year doctoral student.
Linh, si Professor Gretchen--
Klein. Kilala kita.
Syempre. Nakakalimutan kong may pagkasikat na ako ngayon.
-Kailan ka nila tatanggalin? -2 linggo mula ngayon.
Good luck.
Pasensya na. May gagawin pa ako. Ikinagagalak kong makilala ka sa wakas.
Ako rin.
Bag niya talaga iyan. Lintik!
-Di ko inaasahan 'to kay Jeanette. -Napakaangas.
Uno!
Okey, Martha. Gusto ko ng Uno. Gusto nating lahat.
Pero kung masisiyahan ka sa kada walang silbing gamit sa bag mo,
sinasabi ko sa'yo.
Ikinababa mo talaga yong saya mo sa shampoo-conditioner.
Amoy peras iyon.
Dalawa dapat iyon. Shampoo, tapos conditioner.
Sige, tingnan natin ang meron pa siya.
Diyos ko! Guys, meron siyang lighter.
Hulog ng langit si Jeanette.
Akala ko, matino siya,
pero nag-iinom at nagyoyosi pala siya.
May dala siyang droga sa isang bakasyon.
Para palang si Amy Winehouse si Jeanette? Nagulat ako.
-R.I.P. -Kay Amy o kay Jeanette?
Sa pareho, siyempre.
Magaling, Shelby.
Napakahalaga nito.
Salamat. Sinuwerte lang ako.
Uy, birthday girl, kung tuwang-tuwa ka talaga na nakuha mo...
-Hedgehogs. -...ang hedgehogs mo, di ba...
dapat may kailangan kang pasalamatan?
Oo. Shelby, maraming salamat.
Pasensya na talaga.
Wala bang nagtataka na
-nahanap lang bigla ito ni Shelby? -Leah.
-Para yong deus ex machina. -Parang ano?
Parang maliit na bagay na kailangan nating lahat.
Nakakapagdudda lang na ikaw rin ang nakakita nito.
Ano'ng sinasabi mo?
Hindi ko alam.
Oo, hindi ko alam.
Tingin ko, may nangyayaring kakaiba rito at merong may alam doon.
Plano naming 'wag gaanong sumali.
Isa pa, gusto nating lumakas ang motibasyon nila, maging organiko sila,
at 'di maimpluwensiyahan ng pagmamatyag lang.
Diyos ko.
-Okey ka lang? -Oo. Ayoko talaga ng de-takong.
Isa uling mekanismo ng pang-aapi.
Ito ang gusto ng patriyarkiya.
Ang gawin tayong matatangkad, mababagal na geisha
na may sirang paa at likod.
Matanong ko lang, para lang may matutunan ako.
Bakit ka nagsusuot niyan?
Dahil maganda siya sa biyas ko.
Sariling motibasyon... Tama.
Syempre, prayoridad natin ang kaligtasan,
kaya tiniyak na natin ito noon pa man.
Dito, kita n'yong dinalhan sila ng bag ng mga gamot sa ikalawang araw.
Pagkatapos n'yon, bahala na ang karagatan kung ano'ng dadalhin nyon sa dalampasigan.
Seryoso? Mga tabletang panlinis ng tubig?
Sasapat sa'tin ang protein bars na 'to.
May damit panlamig, mga gamot.
Bakit magdadala ng ganito si Jeanette retreat sa Hawaii?
Sinong nagbigay ng bag na 'to? At anong alam mo.
Leah, huminahon ka.
Kailangang mag-isip ng lahat.
Isipin niyo ang ginawa ni Shelby.
Nakakita siya ng, di lang isa, dalawang mahahalagang bag..
Palagi siyang positibo
na parang alam niyang wala tayo sa panganib.
Nagsisimula ng icebreakers para magkuwento tayo
na parang espiya sa isang slumber party.
Tapos hindi siya kumain ng tahong.
Allergic nga kasi ako.
Ano? Akin na ang lighter.
Sino'ng amo mo? Ano'ng nalalaman mo?
Diyos ko, Leah!
Hindi siya si Jason Bourne, okey?
Nakita ko na siyang kumikilos sa school namin.
Leah, ano'ng ginagawa mo?
Nora, ayos lang.
Kapag tinapon ko 'to, may papalit lang na bago.
Subukan mo lang.
Leah. Umayos ka. Parang awa mo na.
Saan ka pupunta, Shelby?
Saan ka nagtatago kada umaga at gabi?
At ano'ng nangyayari sa islang 'to?
May tinatago ka. Alam ko.
Okey! Oo! Baka meron nga.
Masaya ka na?
Ito. Ito ang sikreto ko. Abnoy akong may abnoy na ngipin.
At 'di ako tumatakas dahil sa isang maruming plano.
Nililinis ko 'to nang patago sa abot ng makakaya ko.
Gaya mula noong 11 taong gulang ako.
Nasagot na ba ang mga tanong mo?
O kung hindi pa, tingnan mong maigi.
Ayos.
Alam niyo nang lahat.
Peke akong nakapustiso, isa na namang dahilan para kamuhian ako.
Hindi sa kulang pa iyon.
Magaling.
Magaling talaga.
Isa pa?
Sige.
Sagot ko na.
Naaalala mo ba ako?
Ang nanabotahe sa pag-aaral ng pakikibagay.
Ang nag-iisa. Heto ako sa gabi.
Dahil walang pera sa pag-aaral.
Matanong ko lang. Kapag nanghihingi ka ng ID,
gaano kadalas sagot na, "Ikaw magbigay ng ID."
Diyos ko, palagi.
Mahilig uminom ang mga Amerikano kapag miserable sila, ano?
Iyan ang kaibahan dito at sa Australia.
Kailan ba nag-iinom ang Australians?
Palagi.
Linh, tama?
Linh, matalino ka, mapusok, at malayo ang mararating.
Siguro masyadong mapusok.
Naisip mo na bang kalimutan ang sinasabi ng lipunan
at gumawa ng totoong pagbabago?
Palagi.
May malaki akong tinatrabaho,
'di ako pwedeng magsabi masyado pero may magiging papel ka roon,
kung gusto mo iyon,
at magsisimula na iyon ngayon.
Dahil bigla na lang akong naging libre.
Mga tanga sila para pakawalan ka.
Oo. Lahat ng phoenix ay nasusunog.
May matagal na akong gustong itanong sa'yo.
Dahil nabasa ko'ng libro mo,
binasa ko na lahat ng iba pang gawa mo.
Nabasa mo lahat ng monographs ko?
Pucha. Hindi. Bale, oo.
Pinilit kong umarteng ayos lang
nang ipakilala ka ni Leonard.
Pero ang totoo, fan mo ako.
Bale, ano'ng tanong ito?
-Galit ka ba sa lalaki? -Hindi.
Hindi talaga.
Ang totoo, marami ang minahal sa kanila.
At may mga minamahal pa rin ako ngayon.
Nagtanong lang ako dahil sa gawa mo. Puro sa lakas ng kababaihan.
Oo, pero 'di nanghahamak ng kalalakihan.
Tungkol lang sa'tin at kalayaan natin.
Galit ako sa kanila.
-Nadroga ako. -Ano?
Sa party sa isang bahay. Huling taon sa high school.
Nagising ako sa kwarto niya nang walang maalala sa nangyari.
Nang sumunod na araw, pinagtitinginan ako ng mga tao.
Tumatawa at nanunuro.
Iyon pala, may bidyo ng dalawang lalaki,
tawa nang tawa habang
binababoy ako.
Subukan ko man,
hindi ko malimot ang hitsura ko sa bidyong iyon.
Walang malay, umiikot ang mga mata na parang bangkay.
Walang kaalam-alam sa karahasang nagaganap.
Paumanhin.
Pumunta ka ba sa pulis?
Hindi iyon ganoon kalala.
Gusto ko sanang tumestigo,
kaso gusto na yong kalimutan ng lahat.
Ng school ko. Ng mga kaibigan ko.
Kahit ng mga magulang ko.
Kaya mo pinagsabihan ang mga babae sa pag-aaral.
Oo.
Gusto ko lang na maging mas matapang sila.
Linh. Nabuhay ko.
Ang tapang niyon.
Ito na ba ang inaasahan ko?
Sasali ako.
Gaya ng alam niyo, meron tayong kalahok na
alam ang nangyayari at nasa ilalim ng ating kontrol.
Siya ang ating "kasabwat," at gaya ng tawag namin,
ang aming "babae sa loob."
Hindi na siya menor de edad kung kaya't legal na
siya ang mamahala sa nakababata nating subjects.
At ang isa pang operatiba, naroon siya bilang suporta.
May kakayahan sa kasukalan, at makakahingi ng tulong kapag kailangan.
At totoong bata pa siya,
kaya madali siyang makakalahok sa kanila.
Okey.
Hindi ito gaya ng Pinangakong Lupain.
Pero mabuti na 'to kaysa wala.
At tingnan niyo, may gamit na.
Ayos. Paano natin gagawin 'to?
Magsiga? Gumawa uli ng silong?
-Bakit ako tinatanong? -Kasi tinatanong ka namin lagi.
Atleta ka.
Ano'ng tawag doon kapag sobrang nag-ensayo
kaya nawawalan ng gana sa dulo?
Kandila nauupos?
Iyon. Ayoko na.
Teka, seryoso ka ba?
Dot, ikaw ang naglipat sa'min,
-tapos susuko ka na? -Oo.
Di ko kayang sumubaybay pa.
'Di ko nga kaya sarili ko.
Iyo na 'tong lighter.
Teka.
Sino'ng kulang?
Nanguna lang akong manguha ng pang-siga.
Nandito lang ako para huminga.
Wala ako...
balak na kahit ano.
Hindi kita pinaghihinalaan. Si Leah lang iyon.
Tama.
Gago lang ang tingin mo sa'kin.
Nagmumura ka tapos nagdadasal?
Nagamit mo na ba sa kalokohan yan? Yang mga pangil mo?
Tinanggal yan, tapos nilagay sa lasagna ng kapatid mo?
Hindi.
Pag-isipan mo. Ang angas niyon kung sakali.
Alam mo naman ang isyu ko sa...
Sa gaya mo...
'Di kita kinamumuhian, Toni. Alam mo iyon, 'di ba?
Oo. Pero namumuhi ka naman kasi talaga.
Nakita ko ang mukha mo nang magpakatibo ako,
kinilabutan ka.
Pasensya na, pero muhi iyon.
Aminin mo na lang.
Tulungan na kita.
Toni, Shelby,
Martha, Rachel,
Nora, Leah, Fatin, Dot.
Uy, si Dot ba ang isang kasabwat?
Mukha siyang bihasa at maaasahan.
Nilinaw na ni Gretchen, walang pwedeng makaalam.
Kung kilala niyo ang isa't isa, masisira niyo ang lahat.
Sige na, Thom. Kaunting clue lang?
Kung tingin mo sisirain ko ang tiwala niya,
mali ka. Mamamatay muna ako.
Isang buwan ka na sa'min. Sige na.
Nga pala, binubuo ko ang persona mo.
Nabasa mo na ba ang mga detalye?
Oo.
Tingnan natin.
Kaka-17 ko lang.
Pinanganak ako noong Pebrero 17, 2003.
Valentine baby.
Lumaki ako sa San Francisco.
Nag-iisang anak nina Ian at Minh Dao.
May restawran sila sa Bayview.
Pinapatulong nila ako sa kusina pag maraming gawa.
Bagong gupit. Di masama.
Sunod naman.
Mga bagay na gusto ko.
Mga burger sa In-N-Out,
Mango Tango bubble tea,
Disneyland, at...
Timothée Chalamet.
Chalamet.
-Ganoon ba bigkasin iyon? -Walang "T."
Dapat siguro gusto ko rin ang...
Pwedeng ilista mo? Salamat.
Sanrio, ng Hydro Flask ko,
The Office, yong Amerikanong bersiyon,
Greta Thunberg,
at syempre ng mga aso kong sina Coco at Jax.
Pinahiram niya ang mga pug niya para sa shoot?
-Akala ko, mahilig ka sa pusa. -Oo nga.
Pusa ang alaga ng mga nag-iisip na tao.
Ang alter ego ko, gusto ng mga bobo niyong kabaligtaran.
Nga pala, naisipan mo na ba siya ng pangalan?
Baka may ideya ka sa mga handles niya.
Iniisip ko...
Evangeline.
Evangeline? Saan galing iyon?
Hindi ko alam, naisip ko lang.
Mas maganda ang "Jeanette," tingin mo?
Sobra, mas mabuti iyon.
Salamat. Pinakamahirap gawin ay ang playlist niya.
Lahat ng bagong kanta, may parehong matatamis na beats,
na parang pinapasakan ng kendi ang mga ugat mo.
Tingnan mo.
-Pero gusto ko si Pink. -Di ba?
Siniksik ko siya riyan.
Ang hiyas sa dagat ng basura.
Akala ko, di ako makakahanap ng tulad mo.
Na tatakasan ako ng tamang tao, at mawawalan ng saysay ang lahat.
-Bibigyan mo ba ako ng pera? -Hindi.
Masaya lang akong nagtagpo tayo ng landas.
Nagtagpo tayo dalawang beses.
Una sa campus, tapos dito.
Tama. Grabeng coincidence.
Pwera na lang na ang ikalawa ay hindi.
Hindi nga.
-Ako talaga ang paborito mo. -Diyos ko, hindi ito paligsahan.
Mag-toast tayo? Sa huling gabi ni Linh bilang Linh.
Sinasabi ko kay Gretchen na mami-miss ang sarili kong music.
Ito yata huling pagkakataon kong makapaglakad sa wild side.
'Ayan na siya.
-Tara na. -Wag kang kumanta.
-Di ako kumakanta at sumasayaw. -Tara na.
Palakpakan natin siya.
Dumating si Holly galing Miami, FLA
Nag-hitchhike buong USA
Gretch, halika na rito!
Huling selebrasyon ko na 'to!
Sabi niya, Uy, baby Maglakad sa masukal na bahagi
Ito lang ang magagawa ko.
Ang kendi galing sa labas ng isla
Sa sikretong silid Lahat siya ang hanap
Sabi niya, Uy, baby Maglakad sa masukal na bahagi
Kahit sumusiping sa iba
Sabi niya, Uy, baby Maglakad sa masukal na bahagi
At sabi, Uy, baby Maglakad sa masukal na bahagi
At naglakad ang mga babae...
Uy, halikayong lahat!
Pag-usapan natin ang paglilipat ng kapangyarihan.
Sa mga patriyarkal na lipunan,
ito ang kadalasang nakikitang karahasan.
Nauubos ang likas na yaman, madalas na dumadanak ang dugo.
Subalit, inaasahan naming matutuklasan ng subjects
ang isang mapayapa, at makababaeng modelo ng pamamahala.
Ipapasa-pasa ang pamumuno
ang walang kaguluhan.
Hoy, Martha,
pumutol ka ng mga kahoy para sa bago nating sisilungan.
Naku po.
Heto.
Parang nagkaroon ako ng déjà vu
ng gym teacher ko na pinaglalaro ako ng football,
at sasabihin ko rin sa'yo ang sinabi ko sa kanya.
Hindi ako maglalaro.
Oo, maglalaro ka.
Maghanap ka ng pagkain sa gubat,
lagyan mo yan ng kahit ano. Salamat.
Leah!
Dahil interesado ka sa bags diyan,
ikaw na ang mag-imbentaryo.
At, Nora, sumama ka sa'kin.
Maghanap tayo ng tuyong lugar.
Hello, sabi ko, samahan mo ako.
Di ba iyon ang pangarap mo?
Samahan ako at bantayan ako?
Ayos.
At napakahusay na paggamit ng oras mo.
Ano'ng problema n'yo?
'Wag nga kayong mga duwag!
Gusto ko ng makapangyarihang kasiping, pero 'di mo naiintindihan ang paligid.
Welcome kay Rachel,
kilalang mapang-abuso sa sarili na gusto na rin tayong abusuhin ngayon.
Umaasang magtatrabaho tayo nang kasingtindi ng ginagawa niya.
Wala akong inaabuso.
Ano'ng ginagawa mo ngayon?
Para din sa ating lahat ito.
Paborito mo iyan.
Kasi epektibo iyon sa'yo.
Dapat...
Dapat sabihin mo sa kanila.
Ikuwento mo ang kuwentong tagumpay mo.
-Tama na. -O kung ayaw mo, ako na lang.
Nora, wag.
Walang Stanford,
walang karera,
walang hinaharap sa Olympics.
Isang malungkot na sinungaling lang,
na natanggal sa team niya,
pinapaniwala ang sarili
at ang ibang tao
na di pa tapos ang lahat.
Alam mo, Nor?
Siguro imbes na mabaliw ka sa pagsubaybay sa buhay ko,
subukan mong humanap ng iyo!
Likas pala iyon, yong...
Nang mawala ang baby teeth ko, 'di na tumubo uli.
kung nagtataka ka.
Hindi naman.
'Di ako nanghihingi ng simpatya.
Pero 'di mahirap iyon.
Okey, Becky, wag mo kong kwentuhan ng "masirap."
Walang naniniwala sa'kin, pero may mga problema talaga ako.
Higit sa inaakala mo.
Ayos. Sige, pakinggan natin.
May ideya ka ba kung paano maging perpekto sa lahat ng oras?
Ang mapagalitan para sa kaunting pagtaba,
o maling paggalaw ng paa,
o dahil umikli nang kaunti palda ko kaysa sa dapat?
O magsalita nang masama sa politika ng ibang bansa,
Diyos ko.
Nagrereklamo ka mahusgahan samantalang ginusto mo yon.
Alam ko.
Alam ko, pero...
Di lang 'to tungkol sa pagpa-pageant.
Parang kahit saan ako magpunta,
may mga nakabantay sa'king...
Abutin ang inaasahan nila sa'kin.
Ang tindi niyon. Yong pressure.
Oo, ako, hindi ko pa nakita ang tatay ko kailan man
at labas-masok sa rehab ang nanay ko na parang restawran yon.
Kaya walang umaasa sa'kin, di rin masarap sa pakiramdam.
Di ako sumama sa field trips kasi walang pumirma sa permission slip ko.
Wala akong paki sa mga planetarium,
pero sana lang may kasama ako.
-Oo, pero... -Pero ano?
Kung gusto mong magpalalaan ng sitwasyon, talo ka na!
Malaya ka! Pwede kang sumagot sa kahit sino!
Ikaw rin!
Kahit dito man lang!
Nasa malayong isla ka,
milya ang layo sa kung ano mang inaasa sa'yo.
Alam mo, malaya ka rito, Shelby!
Kung di mo pa nilulubos iyon, ewan ko na lang!
Shelby!
Shelby, sandali!
Tigil!
Nora! Gago ka, Nora.
Dapat ba natin silang awatin?
Hindi pa, tingnan natin ang mangyayari.
Tama.
Nora! Gago ka!
Alam mo kung anong nagpapahirap sa'yo?
Gaano mo ako kailangan.
Iyan ang iniisip mo?
Ako ang naglabas sa'yo sa mga ospital,
Ako sumasalba sa'yo 'pag pilit mong sinusuka ang pagkain mo!
-Gago ka, Nora! -Umamin ka.
Kailangan mo ako.
Kailangan mo ako! Kailangan mo ako!
Kagaguhan iyan! Okey?
Sinasabi mo yon sa sarili para magkaroon ka ng saysay.
Katwiran lang yon para di ka magpakatotoo sa sarili mo.
Gago ka!
Dapat yata may gawin na tayo.
Wag kang sumali.
Pag nag-aaway kami ng mga kapatid ko, patayan talaga.
Tinuhod ang dibdib, mga kaibigan.
Pero teka, di pa bagsak si Rachel.
Gumanti siya ng sipa sa keps!
Lintik!
Ang lala ng drama. Matindi na ang laban.
Saan ito magtatapos? Sino ang mananalo--
Tumigil na kayo! Para kayong mga bata!
Pucha!
Papatayin kita! Papatayin kita!
Isang trabaho lang.
Ano ba, Dorothy?
Ano? Parang sinadya ko.
Talaga. Noon pa man, nilalait mo na ako dahil sa toothbrush ko.
Sadya ang atakeng iyon.
-Dapat gumana pa 'to. -Gagana pa iyan.
Namamatay na!
Ngayon lang ako naka-relate sa toothbrush.
Tingnan mo ang ginawa mo!
Wag mo kong sisihin, pasira na rin iyan!
At alam mo, Fatin?
Kung gagamit ka lang ng lakas, ewan ko,
gaya ng kaunting paggalaw ng braso,
makakapag-toothbrush ka pa rin naman!
Vodka.
Para magsabi nang totoo?
Panlinis ng mga sugat at gasgas.
Pero kung makakatulong sa pagkwento nila, bakit hindi?
Gaano man kahirap ang naiisip mo, tandaan mong mas mahirap pa iyon.
Naiintindihan ko.
Di ako sigurado roon.
Marami ka nang nalagpasang trauma.
Kapag muling nabuhay ang mga trauma na iyon doon,
maaari kang ma-trigger.
Sinabi mong gusto mo ng pagbabago, naniwala ako.
Pero matagal ka nang nagtatrabaho
na puro isip lang ang ginagamit.
Gretch...
Magtiwala ka sa'kin.
Gusto ko lang maghanda ka sa kung gaano kabrutal iyon.
Tama na, Nora, talo ka na!
Pucha?
Bakit 'di na lang hayaan 'to? Halika.
Anong hayaan? Ayos lang ako.
Diyos ko, ang sakit niyon!
-Teka, teka. -Bitaw, Nora.
Pucha?
Tigil! Tigil! Tumigil na kayong lahat!
Itong nangyayari,
di dapat ito.
Kung mawawala tayo, at di ako siguradong hindi,
di dapat sa kamay ng isa't isa dahil walang dignidad doon.
Anong "mawawala"?
Naisip ko...
Sa mga unang araw, siguradong balita tayo sa radyo at TV,
may news vans sa tapat ng bahay n'yo, naglalagay ng mic
sa harap ng nanay at tatay niyo, kahit sa mga aso niyo.
Kaunting araw pa, baka sa lokal na balita na lang.
Kaunting araw pa at...
Sinakop ng ganitong bansa itong bansa,
pumanaw na si Elijah Wood, nag-marijuana si Sasha Obama, at...
di na tayo pinag-uusapan.
Naka-move on na ang mundo.
Siguro may mga maghahanap pa rin sa'tin.
Mga taong mahal na mahal kayo para hanapin talaga kayo,
pero 15 araw na, at di nagtatagal ang mga paghahanap,
nang walang leads at walang salapi.
Natigil na tayo rito.
Ang magagawa lang natin ay wag magpatayan,
kasi sa totoo lang, kaya na tayong patayin ng mismong lugar na 'to.
Baka si Jeanette pa ang maswerte.
Hindi siya naghirap.
Welcome.
Hi. Ay, tanong lang,
may saksakan ba sa upuan ko kasi 12% na lang ang phone ko.
Oo. Meron.
Okey, ayos.
Aloha!
Papunta kami sa Hawaii at ang saya ng lahat.
Diyos ko, tingnan niyo kung gaano kaganda ang plane na 'to.
Aloha!
-Hi, ako si Jeanette. -Welcome. Ako si Shelby.
Di ko alam ba't sinabi kong "welcome," di naman akin 'to.
-Gusto ko ang bangs mo. -Salamat. Gusto ko ang noo mo.
Hi!
Hi-hi, Ako si Jeanette?
Gaano ka ka-excited sa bakasyong 'to?
Bibigyan kaya nila tayo ng inumin sa buko?
Pangarap ko iyon.
Sa totoo lang, kahit bumagsak ang plane na 'to sa dagat
wala pa rin akong paki.
Sa Ikatlong Bangka.
Ingat kayo.
Nasa Ikalawang Bangka sila.
Ingat lang.
Maayos ang lahat.
Syempre. Magaling ka.
Kumusta pakiramdam mo?
Pag sinabi ko, di mo na uulitin?
Sige na.
Parang si Napoleon na may kepyas.
Handa ka na? Ibabalik pa kita.
Bakit?
-'Di ko kaya 'to. -Ano 'kamo?
'Di ko kaya 'to! 'Di nila ginusto 'to!
Linh, teka!
Linh, akin na kamay mo.
Pucha. Pasensya na.
Pucha, ayos ka lang ba?
Oo, tingin ko.
Sigurado ka?
Alpha to Alex. Paalis na kami.
Sinisiguro ko lang, ayos lang ba kayo?
Alex to Alpha, ang totoo...
-May insidente. -Hindi.
Pasensya na, napuputol ka.
Kailangan kong iulat 'to. Babalik tayo at magpaplano.
Ayos lang ako. Nagising na ako.
-Linh... -Ayos lang ako.
Tara na.
Maling alarma, Alpha.
Kung kasama mo pa siya,
pwedeng pasabi na ang tapang niya?
Linh, ano'ng ginagawa mo?
Handa na ako.
-Pwede bang-- -Handa na ako. Okey?
Ano pang hinihintay mo?
Lintik.
Sige na! Sige na!
Totoo. Delikado ang ginagawa natin.
Pero ganoon naman ang lahat ng pagbabago.
At iyon ang tinutumbok natin, makatwirang pagbabago.
Pagkatapos ng 12 linggo, makikita natin ang isang mundong makababae,
at magkakaroon tayo ng pruwebang ang babae ang may natural na biyaya
sa paggawa ng mapayapa at mahusay na komunidad.
At ang renda ng kapangyarihan ay dapat mapunta na sa kababaihan.
Kung magsisikap tayo...
Pucha. Pucha!
Kalimutan natin ang seremonya, iskrip,
kalimutan natin ang kalalakihang ginawa ang mundo
na impiyernong sinira ng digmaan at pagkaganid sa kayamanan.
Alam n'yo kung ba't kayo narito. Alam n'yo ba't kayo sumuporta.
Dahil 10 taon mula ngayon, ayaw niyong panoorin ang pagkagunaw,
hinihiling na sana nagkatapang kayo upang gumawa ng kabaliwan
para sa pagbabago!
Salamat.
Gusto niyo ba yong pekeng paglalabas ng emosyon?
Napakahusay.
Tapos sunod niyon ay tanungan, tama?
Oo nga pala.
Meron ba akong dapat paghandaan?
Inisip ko kung anong isasagot mo sakaling magtanong sila tungkol kay Linh.
Sasabihin kong ibinigay niya ang lahat doon,
at ipinagmamalaki natin siya.
Heto. Pinakuluan at pinalamig, kung nauuhaw ka.
Ayos lang ako.
Okey.
Kung magbago ang isip mo...
Ngayon naman, sobrang tahimik.
Baka dala lang 'to ng pagtatapos ng lahat, pero
'di ka ba magmumungkahing maglaro ng Never-Would-I-Rather?
Diyos ko.
Mamamatay talaga tayo rito.
May nakarinig ba niyon?
Narinig ng ano?
-Uy! Eroplano! -Ano?
Tulong!
Diyos ko.
Hoy! Teka, nakita niya tayo!
Nakita niya tayo!
Sa wakas!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Maribeth Pierce
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce