Είναι λεπτό το ζήτημα,
μα θέλουμε την εκδοχή σου για τα γεγονότα εκείνης της ημέρας.
Εντάξει.
Ρέιτσελ! Έρχομαι!
Δεν τις βλέπαμε.
Τις ακούγαμε.
Για να είμαι ειλικρινής, ακόμη τις ακούω.
-Ρέιτσελ! -Νόρα!
Νόρα!
Μπορεί να κράτησε ένα δευτερόλεπτο.
Ίσως μία ώρα; Δεν ξέρω.
Μετά, όμως, απλώς...
Νόρα!
Κουράγιο, Νόρα!
Εξαφανίστηκε.
Πρώτη την είδε η Ντοτ.
Ρέιτσελ!
-Αιμορραγείς; Γιατί; -Την έχασα!
Κάποιες από εμάς παγώσαμε.
Κάποιες, όμως, ξέραμε τι να κάνουμε.
Πρέπει να το καυτηριάσουμε.
Κρατήστε την γερά.
Τώρα!
Κάποιες το πήραμε πιο βαριά από άλλες, που άφησαν όλο αυτό...
να τις διαλύσει.
Όχι!
Γαμώτο μου!
Ο λάκκος ήταν εδώ! Η Νόρα μ' έριξε εδώ!
Δεν υπάρχουν θετικά.
Κι ούτε θα υπάρξουν ποτέ, νομίζω.
Αυτό που θα πω για όλες μας όμως...
...είναι ότι αυτό μας έδεσε.
Σε κάτι... δεν ξέρω,
κάτι περισσότερο απ' αυτό που ήμασταν.
Ναι, όταν συνέβη αυτό, γίναμε κάτι σαν...
Δεν μπορώ να το θέσω αλλιώς. Γίναμε οικογένεια.
Αυτό που δυσκολεύομαι να πιστέψω είναι πόσο γρήγορα έγιναν όλα.
Εκείνη η ιδέα ότι μόλις τρεις εβδομάδες πριν...
δεν γνωριζόμασταν καν.
Υπήρχε αμηχανία και απόσταση.
Πολλά βλέμματα και ευγένεια.
Ήμασταν επιφυλακτικές, με κατεβασμένα ρολά,
άγνωστες που παίρναμε μια νέα κατεύθυνση...
Μην έχοντας την παραμικρή ιδέα τι θα γινόταν.
Τούρτα κανείς;
ΟΙ ΑΓΡΙΕΣ
Βίντεο παρουσίασης για Δίοδοι, λήψη ούνο!
Είμαι ο Τζος Χέρμπερτ κι είμαι κατενθουσιασμένος γι' αυτό το ησυχαστήριο!
Καλή φάση.
Η Ρόζα, σκάει μύτη με τα φάρμακά μου.
Είδα τη λίστα δραστηριοτήτων εκεί.
Όπως έλεγα, είμαι κατενθουσιασμένος,
σχεδόν όσο ενθουσιασμένος ήμουν και για την κατασκήνωση μαγείας.
Τρέχω το 400άρι κάτω από 50 δεύτερα και σηκώνω τρεις φορές το βάρος μου,
οπότε αν νομίζεις ότι θα με τρομάξει καμιά μαλακία με όρθια σανιδοκωπηλασία,
άντε και πηδήξου.
Έχω ετοιμάσει μια δήλωση.
"Πάω στο ησυχαστήριο παρά τη θέλησή μου.
"Φτιάχνω το βίντεο επειδή είναι υποχρεωτικό
"και θα αναφέρω πράγματα που προτιμώ να κάνω παρά να πάω".
Το σκέφτομαι ακόμη, αλλά ίσως φορέσω αυτό την πρώτη ημέρα.
-"Να περπατήσω πάνω σε πινέζες". -Κάτι σαν τη λυδία λίθο μου.
Αν δεν γνωρίζεις αυτούς τους θρύλους, δεν ασχολούμαι μαζί σου.
-"Να πάθω στρεπτόκοκκο". -Ξέχασα τι πρέπει να πω.
Μπο! Να περιγράψεις τον εαυτό σου με δυο λέξεις.
"Να γλείψω την τσουλήθρα παιδότοπου σε McDonald's".
Κουρεύω γκαζόν.
Το παιδί δεν ξέρει να πλασάρεται!
Κράτα να σου δείξω πώς γίνεται.
Δυο λέξεις; Δεν ξέρω.
Είμαι ο Σκότι Σιμς, ζωντανά από τη χειρότερη γωνιά της βόρειας Φλόριντα!
Μα όχι για πολύ, φίλοι, γιατί είμαι ένας ξύπνιος και φιλόδοξος επιχειρηματίας
με φοβερές ιδέες για τις βιομηχανίες μόδας και περιποίησης.
Σκότι, ξεπέρασες τις δυο λέξεις.
Δυο λέξεις που με περιγράφουν απόλυτα είναι "γουστόζος άντρας".
Βαρετός λευκός.
Και κυριολεκτώ όταν το λέω.
Συλλέγω σπάνια ουίσκι.
Στη ζούλα.
Σχεδόν δεν χρειάζεται καν να τα κρύβω γιατί η μαμά είναι τελείως άσχετη.
Υπέροχη αίσθηση.
Είμαι ο Ραφαέλ Γκαρσία. Ραφ, εν συντομία.
Έτσι με λένε οι περισσότεροι.
Δεν ξέρω. Υποθέτω πως ανυπομονώ να τους γνωρίσω όλους.
Δεν έχω πάει ποτέ στη Χαβάη.
Ούτε σε αεροπλάνο δεν έχω ξαναμπεί,
οπότε με αγχώνει λίγο αυτό.
-Πράγματα που θα μου λείψουν... -Περάστε!
Χαμογελάς. Ωραία εξέλιξη.
Απλώς θαύμαζα τη λατρεμένη μας ομάδα ελέγχου.
"Λατρεμένη";
-Δεν περίμενα να τους αποκαλέσεις έτσι. -Τριάντα τέσσερις μέρες, Ντάνιελ.
Άντεξαν 34 μέρες, ενώ οι γυναίκες άντεξαν και τις 50.
Θεέ μου, τόσες ικεσίες για λεφτά
και τα καραγκιοζιλίκια για τους επενδυτές μου...
Άξιζαν όλα τον κόπο.
Τα αγόρια ήταν οι τέλειοι αποτυχημένοι που χρειαζόμασταν,
-οπότε πώς να μην τους λατρέψω; -Βασικά,
θα ξεκινήσουμε τις συνεντεύξεις τώρα.
-Περάσαμε να σε ενημερώσουμε. -Μου κρύβεις κάτι, Ντιν;
-Δείχνεις ανήσυχος. -Δεν κάνω τέτοια εγώ.
Τα περίπλοκα συναισθήματα είναι μάλλον στα χωράφια του Νταν.
Ξέρω ότι ήταν μια δοκιμασία,
αλλά ζητώ κι απ' τους δυο μια τελευταία προσπάθεια.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κατέρρευσαν.
Μόλις ανακαλύψουμε πώς,
θα πάρουμε το στέμμα.
Πηγαίνετε να τους "σπάσετε", κύριοι!
Αν μπορείτε, ξεκινήστε απ' αυτό το αγγελούδι.
Θέλω να μάθω πώς έπεσε.
Δεν καταλαβαίνω τι θέλετε από μένα.
Μόνο την εκδοχή σου για τα γεγονότα.
Θες να τις βγάλουμε αυτές;
Άλλωστε, είναι ένα μέτρο υπέρμετρης προσοχής.
Εξαιτίας αυτού που έκανα;
-Ναι, Ραφαέλ. -Ραφ με λένε.
Έτσι με φωνάζουν.
Λοιπόν, Ραφ, θες να μας περιγράψεις εκείνη την πρώτη ημέρα;
Θυμάμαι ότι δεν ήξερα ονόματα.
Ποτέ δεν τα πήγαινα πολύ καλά μ' αυτά.
Ίσως επειδή κανείς δεν τα πάει καλά με το δικό μου.
Αλλά, ναι, εκείνη...
Εκείνη την πρώτη μέρα ήξερα μόνο τα βασικά.
Ήταν οι δυο κολλητοί απ' τη Φλόριντα.
Ο Τζος, το όνομα του οποίου ήξερα απ' το σχολείο.
Ο έξυπνος με τα ακριβά ρούχα.
Ο μπρο του λακρός.
Ο emo με τα γυαλιά.
Κι ο ετεροθαλής αδελφός του ο Σεθ.
Το όνομα του οποίου, για κάποιο λόγο...
μου κόλλησε.
Και, φυσικά, ο τύπος με τη φόρμα,
που μισούσε με λύσσα τη μαμά του.
Μπράβο, μητέρα. Καταπληκτική ιδέα!
Τι λες να με ξαποστείλουμε
σ' έναν κύκλο μαλακίας σε μια ερημιά...
"Μπορεί να 'χει πλάκα", είπε. "Μπορεί να μάθεις κάτι".
Ναι, θα μάθω πώς είναι να πνίγεσαι σχεδόν!
Μπορεί να μάθω πώς είναι
να ρουφάω έναν τόνο νερό απ' τη γαμωμύτη μου!
Μπορεί να μάθω πώς είναι να σε μισώ ολοκληρωτικά και ακραία,
μωρή παπαροβύζω!
Γαμώτο!
Συγγνώμη! Δεν μπορώ να κάνω ότι δεν είχε πλάκα η φάση!
"Παπαροβύζω"!
-Είσαι καλά; -Όχι.
-Χένρι, άσ' το. Όχι τώρα. -Τι;
Χαθήκαμε, πεθάναμε ή αναληφθήκαμε. Κανείς δεν είναι καλά.
Αναδιατυπώνω. Είσαι καλά, παρόλα αυτά;
Γιατί το κάνεις αυτό;
Ποιο πράγμα;
Κλαις.
Καλό είναι, βασικά. Υγιές, για την ακρίβεια.
Και θα έπρεπε να κανονικοποιηθεί περισσότερο ως συμπεριφορά.
Χριστέ μου, θα σαλτάρω! Πού τον βρήκαν δαύτον;
Πάντα έτσι είναι;
-Βασικά, δεν ξέρω. -Είμαστε σε διαφορετικές παρέες.
-Γεια, Ραφ. -Ναι, καλά!
Αρκετά χαλαρώσαμε.
Ας κόψουμε την κλάψα, να κάνουμε κάτι!
Φίλε, πώς σε είπαμε;
Κίριν θα σου πει, αλλά όλοι ξέρουμε ότι είναι γεννημένος Τσαντ.
-Μην αρχίσεις, Τέιλορ. -Μάλιστα. Υπάρχει παρελθόν εδώ.
Κοίτα, Κίριν, ας αφήσουμε τον Τζος να εκφραστεί ελεύθερα.
Έχουμε πέσει όλοι σε φάση "παραλήρημα πυρετού με ζωντανή δράση".
Πρέπει να κανονικοποιήσουμε οποιαδήποτε αντίδραση.
Αν θες να πεις τη μαμά σου παπαροβύζω, κάν' το!
Το χρειαζόμουν. Είναι μαλακισμένη.
Διάολε! Δεν αφήνετε την πάρλα να ξεκουβαλήσουμε;
-Και να πάμε πού; -Να ψάξουμε διάφορα.
Δεν υπάρχουν καν εγκαταλειμμένα νησιά, τα βρήκαμε όλα, γαμώτο!
Ισχύει αυτό.
Τα έχουν αρπάξει όλα ζάπλουτοι Ιλουμινάτι.
Λοιπόν, όλοι όρθιοι!
Γιατί έκανα αυτό που μου 'πε τώρα;
Είναι εκείνη η ακαταμάχητη φωνή του αρχηγού-μπαμπάκα.
Ακόμη κι εγώ, που τον απεχθανόμουν απ' το γυμνάσιο, σηκώθηκα.
Προφανώς, έρχονται να μας σώσουν,
αλλά αν υπάρχει κάνα γαμάτο ξενοδοχείο παρακάτω
και δεν το βρούμε απ' την τεμπελιά μας,
θα νιώσουμε τελείως μαλάκες.
Λέω να χωριστούμε, να πάρουμε διαφορετικές κατευθύνσεις
και στέλνουμε κάποιον πίσω μόλις βρούμε κάτι.
Όλοι από δω και πέρα είστε η μία ομάδα.
Δηλαδή...
Από δω και πέρα, εννοώ. Οι άλλοι, μαζί μου.
Φύγαμε.
Συνεχίζει να συμβαίνει. Είναι κάτι σαν ελκτική ακτίνα.
Είσαι καλά; Ηρέμησες;
Πολύ. Ναι.
Πάντα κλαίω απ' την πολλή υπερένταση.
Ωραία.
Λοιπόν, παρότι δεν γουστάρω καθόλου να ακούω τις συμβουλές Τριψήφιου...
-Τι πράγμα; -Συγγνώμη.
Έτσι έχω βγάλει όσους έχουν...
τριψήφιο βαθμό στις κατατακτήριες κολεγίων.
Σ' ευχαριστώ που γελάς. Συγγνώμη.
Ξέρω ότι είναι αυτάρεσκο και κακιασμένο, αλλά δεν έχει κι άδικο.
Αν κάτσουμε εδώ με τις σκέψεις μας, θα μας λυγίσουν,
οπότε ας κινητοποιηθούμε, και πολύ σύντομα θα φύγουμε από δω.
Μία εβδομάδα.
Έχει περάσει μία εβδομάδα και, δεν ξέρω,
κάτι δεν πάει καλά.
Είναι πολύ βαριά η ατμόσφαιρα χωρίς εκείνη.
Κι η Ρέιτσελ, είναι λες και μπορεί να νιώσει μόνο πόνο τώρα.
Στο μεταξύ, όμως, είμαι εδώ μαζί σου, σαν να...
Σαν τι;
Θέλω να σ' ακούσω να το περιγράφεις.
Σαν να αιωρούμαι, σαν να 'μαι αδύναμη,
αλλά μ' αρέσει.
Σαν να είμαι...
μαστουρωμένη με όλα τα ναρκωτικά που μας έλεγαν στις συνελεύσεις...
-Φτάνουν τα γλυκανάλατα. -Εσύ το ζήτησες!
Απλώς σε δουλεύω.
Και, παρεμπιπτόντως...
Κι εγώ χαίρομαι πολύ.
Μα όλη αυτή η ενοχή...
Τι θα κάνουμε μ' αυτήν;
Το συζήτησες με τον φίλο σου τον Θεό;
Βασικά, δεν το πολυκάνω αυτό τελευταία.
Να προσεύχομαι.
Τι πιστεύεις πως θα έλεγε;
Να είμαι ευγνώμων για τα καλά.
Εκείνος θα μας βοηθήσει με τα υπόλοιπα.
Αμήν, γαμώτο.
Τα παίρνω απίστευτα που το λέω αυτό.
Λες κι έπαιζε να μην τα παίρνω να λέω κάτι τέτοιο σε πρωταθλήτρια καλλιστείων.
Πιο προφανές πεθαίνεις.
Είσαι πανέμορφη.
Γιατί δεν δυναμώνω;
Όλο σηκώνω βάρη και, βασικά, κάνω παλαιολιθική διατροφή.
Μπορεί να σου 'ρθει μια κι έξω
και να πεταχτούν οι μύες σου απ' την μπλούζα, σαν τον Χαλκ.
Τα στοιχεία της φύσης σου 'χουν κάνει το μυαλό κομπόστα.
-Καλά είναι εδώ. -Ναι.
Τελική πινελιά.
Ναι.
Ξέρω ότι αυτό δεν μας βοήθησε καθόλου την άλλη φορά,
αλλά δεν μπορούμε να πάμε προς τα μέσα αν δεν αφήσουμε ίχνη ζωής πίσω,
οπότε μ' αυτό και με τη φωτιά, είμαστε καλυμμένες.
Τι είπαμε ότι σημαίνει το "SOS";
Νομίζω πως θα 'πρεπε να το ξέρω, αλλά έχει αδειάσει το μυαλό μου.
Ξέρεις ποια θα ήξερε;
Μια και το θυμήθηκα, είναι η σειρά μου να δω τι κάνει.
Γεια. Μπορώ να κάτσω;
Είναι ώρα για καινούριο επίδεσμο, οπότε...
Αν αρχίσω να κάνω μπιτ μποξ;
Ξέρεις, του τύπου ραπ;
Κι αν ήμουν απ' τους μαλάκες που θα το θεωρούσαν έξυπνο αστείο;
Ξέρεις ότι δεν θα σου έκανα ποτέ κάτι τέτοιο, έτσι;
Όχι μαλακίες αλά Πατς Άνταμς.
Κάτι που σημαίνει επίσης ότι θα σου μιλάω στα ίσα.
Μετά από εφτά ημέρες δεν δικαιολογείται τέτοιο πρήξιμο.
Κι η παραμονή στην παραλία δεν το βοηθά καθόλου.
Να μπαίνει τόση άμμος εκεί μέσα.
Θα μεταφερθούμε σήμερα, Ρέιτσελ.
Και θέλω να έρθεις μαζί μας.
-Και τα δικά της πράγματα, όλα... -Θα μείνουν εδώ.
Πρέπει να μείνουν.
Μήπως ξαναγυρίσει.
Μάρθα.
Δεν μου τα 'λεγες όλα, κοπελιά.
Μάζευα τα πράγματά μας και βρήκα αυτό στη βαλίτσα σου.
ΝΟΡΑ ΡΟΜΠΕΡΤΣ
Αυτό είναι λογοτεχνία.
Μια ματιά έριξα, αλλά είναι ήδη καλύτερο απ' το σίχαμα του Τζεφ.
Έχει μικρές προτάσεις,
μερικές ερωτικές σκηνές για κάβα,
αν καταφύγει ποτέ ξανά στη φαντασία.
Είναι ανάγνωσμα για την παραλία.
Έχουμε ένα αληθινό ανάγνωσμα για την παραλία
και φεύγουμε απ' τη ρημαδοπαραλία.
Συγγνώμη. Ξέχασα ότι το είχα.
Είσαι καλά;
Να σε ρωτήσω κάτι;
Έχεις παρατηρήσει καμιά νέα αύρα ανάμεσα σε κάποιες εδώ;
Εννοείς την αύρα της κλινικής κατάθλιψης
στα δεξιά μας; Έχει καλό λόγο η Ρέιτσελ.
Όχι, δεν εννοώ κακή αύρα. Περισσότερο...
Αστραφτερή αύρα.
Του τύπου...
ανάμεσα σε δυο άτομα που ίσως είναι κάτι παραπάνω από φίλες;
Οι "Σόνι".
Σέλμπι και Τόνι.
Θεέ μου, τώρα το μαθαίνεις εσύ;
-Αυτό παίζει εδώ και μια βδομάδα. -Μια βδομάδα;
Τις έπιασες να φιστικώνονται στο δάσος;
Έπρεπε να το περιμένω.
Τις έψαχνα να βοηθήσουν να πακετάρω.
Συνήθως μυρίζομαι τον οργασμό απ' το χιλιόμετρο. Λες να 'χω ιγμορίτιδα;
Τι;
Τίποτα. Απλώς...
Ξύλα. Για τη φωτιά. Όπως ζητήσατε.
Όχι, είναι τέλεια.
Σαν έννοια. Απλώς περίμενα να βρεις περισσότερα.
-Μια ώρα έλειπες. -Έγινες προϊσταμένη βάρδιας τώρα;
Μου μετράς την ώρα;
Τι σε νοιάζει πώς περνάω τον χρόνο μου;
Επειδή μου λείπεις.
Ανάμεσα σε πολλά και διάφορα άλλα.
Εδώ είμαι. Δεν πήγα πουθενά.
Ξέρω ότι ακόμη τον ψάχνεις.
Δεν γίνεται αλλιώς, Φατίν. Εκείνος ο λάκκος είναι...
Ο μόνος τρόπος να μάθω ότι δεν είμαι τελείως κι απόλυτα...
Λία, αντικατοπτρισμός είναι.
-Πού πας; -Δεν πάω γι' αυτό.
Είπα να δοκιμάσω ξανά.
Να κάνω μια λιγότερο αξιοθρήνητη απόπειρα για ξύλα;
Μπας και γλιτώσω την ξεφτίλα. Αν μπορέσω.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΤΡΥΦΕΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΧΡΕΟΣ, ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟ
-Φοβάσαι; -Όχι.
Φίλε, ούτε που ξέρω.
Με χτυπάει σε κύματα, όλη αυτή η παράνοια.
Μου προκαλεί ναυτία.
Έχω δραμαμίνες στη βαλίτσα μου, αν θες.
Είσαι ένας άγγελος, αλλά δεν κυριολεκτούσα.
Το εννοούσα πνευματικά.
Δυστυχώς, δεν μου ταιριάζει καθόλου η ερημιά.
Δεν είναι ιδιαίτερα ενδυναμωτικό περιβάλλον,
για μένα προσωπικά, και να 'ναι καλά η Μητέρα Φύση, αλλά δεν είναι η μούσα μου.
Φροστ, Τένισον, Κιτς. Δική τους γκόμενα είναι.
Κι όπως όλα τα άλλα, ο λευκός την έχει καβατζώσει κι αυτή.
Το ξέρω. Και...
λυπάμαι πολύ.
-Ποιητής είσαι; -Το κέρατό μου μέσα!
Όχι δα, αλλά εκείνη εκεί είναι.
Θα έσπασε το δάχτυλό του. Έχεις σπάσει ποτέ κόκαλο;
Εγώ έσπασα το χέρι μου στη Δ' Δημοτικού.
Δεν είχα και πολλούς φίλους τότε, οπότε πλαστογράφησα πολλές αφιερώσεις.
Ο ψυχολόγος μου το λέει "θεμελιακό τραύμα".
Διάολε!
Ξέρω ότι θα έπρεπε να τον λυπάμαι, αλλά μου τελείωσε η ενσυναίσθηση.
Ραφ δεν σε λένε; Έχω ακούσει να σε φωνάζουν "Ραφ" ή "Ρέιφ".
-Ραφ, ναι. -Ναι.
Δεν έχει σημασία όμως. Αλήθεια, ακούω διάφορα όλη την ώρα.
Ναι. Ραφ, πάντως. Μια χαρά όνομα.
Που να πάρει!
Πέντε λεπτά διάλειμμα!
-Θέλω πέντε. -Πάμε.
Ξέρω ότι είναι μόνο ένα δάχτυλο...
κι ότι αν ήμουν με τους άλλους,
εκείνος ο ακατοίκητος Τριψήφιος θα μ' έλεγε κότα τώρα.
Είπες "Τριψήφιος".
Ναι, είναι καλό! Πιασιάρικο!
Έχεις τίποτα στις πρώτες βοήθειες γι' αυτό;
Θεέ μου, ναι! Έχω τα πάντα γι' αυτό.
Είσαι της ιβουπροφαίνης ή της παρακεταμόλης;
Και των δυο;
Φίλε, αν θες να γυρίσεις πίσω, μπορείς.
-Δεν χρειάζονται ηρωισμοί. -Σοβαρολογείς;
Βασικά, θα σας καθυστερήσω.
Ναι, εννοείται. Ό,τι θες εσύ.
Ευχαριστώ, παιδιά. Σοβαρά.
Όλα καλά.
Παιδιά;
Καλή τύχη.
Μάλιστα.
Δεν είμαι καθόλου σίγουρη για το νέο σημείο.
Δεν μ' αρέσουν καν τα δέντρα.
Τα θεωρούν γαλήνια και πνευματικά,
αλλά εγώ τα λέω γέρικα, γαμώτο.
Μου θυμίζεις πάλι γιατί αφήνουμε την παραλία; Γιατί μου φαίνεται παρανοϊκό.
Θα είμαστε μακριά απ' τον ήλιο, τον αέρα, θα είναι πιο ζεστά τη νύχτα...
Και μακριά από κει που τη χάσαμε.
Θα κάνει καλό σε όλες μας.
Μάρτι, μας έχω βρει και γαμώ τα σκηνικά εδώ.
Είσαι καλά;
Απλώς σκέφτεσαι τη Νόρα ή...
Όχι.
Τότε, τι παίζει;
Σκέφτηκα ότι αράζουμε μαζί χρόνια τώρα
και δεν έχουμε αλληλοσκοτωθεί ακόμη.
Έλα, άραξε λίγο.
Βασικά, έλεγα να κοιμηθώ μόνη μου.
Ζεσταίνομαι στον ύπνο κι είναι πολύ στενά, οπότε...
Δεν θέλω να σε κάνω μούσκεμα.
Καλύτερα να κοιμηθώ εκεί πέρα.
Καλά.
Μπορείς να δώσεις τη θέση μου σε κάποια άλλη όμως.
Ας πούμε, ίσως στη Σέλμπι.
Ώστε ξέρεις;
Θα σου το έλεγα. Απλώς δεν βρήκα τον χρόνο και...
Τόνι, δεν πειράζει.
Δεν σε πειράζει;
Που να πάρει!
Ξέρετε τι απέγινε το τσεκούρι;
Το άφησα σε μια στοίβα με πράγματα που θα έφερνε η Λία.
-Έπρεπε να έχει γυρίσει ώρες τώρα. -Δεν την έχω δει. Λες να είναι καλά;
Ναι.
Απλώς δεν έχει μέτρο.
Θα ήθελα να προτείνω ταπεινά να γυρίσουμε πίσω.
Προφανώς είναι ερημότοπος.
Κάτι θα βρούμε, εντάξει;
Όχι πριν απ' το σούρουπο.
Γιατί κάνεις συνέχεια αυτό με τα χέρια σου;
Για να υπολογίσω το ηλιοβασίλεμα. Κάθε δάχτυλο είναι 15 λεπτά.
-Τι είσαι, κάνας πρόσκοπος; -Ναι.
Τα παράτησα στη Γ' Γυμνασίου.
Κατέληξα να θέλω κάτι διαφορετικό για τον εαυτό μου, αισθητικά.
Σώπα.
Δεν γουστάρω να συμφωνώ με τον κύριο Τεστοστερόνη από δω,
αλλά κι εγώ πιστεύω πως κάτι θα βρούμε.
Όπως έλεγα, μάλλον θα βρούμε κανένα γαμάτο σπίτι βγαλμένο από περιοδικό.
-Κανενός δισεκατομμυριούχου. -Ας ελπίσουμε πως όχι.
Τι εννοείς, Ντέιμιεν;
Χένρι τον λένε, νομίζω.
Νομίζω πως ο φίλος σου με παραλλήλισε
με τον Αντίχριστο απ' το Η Προφητεία.
Για να σου απαντήσω, όμως, δεν έχω καμία όρεξη να πετύχω το σπίτι εύπορου ερημίτη.
-Γιατί; -Θα μας σκοτώσει σίγουρα.
Σκέψου πλούσιους σε απομόνωση.
Στρατηγός Ζάροφ, Το Πιο Επικίνδυνο Θήραμα. Πόε Ντάμερον, Από Μηχανής...
Δράκουλας.
Η φάση τους είναι να σκοτώνουν καταπατητές.
Ο Δράκουλας δεν είναι δισεκατομμυριούχος, αλλά απέθαντος.
Αν υπολογίσεις τον πληθωρισμό, είναι.
Το θέμα είναι ότι χρήμα κι απομόνωση τους έχουν μεταμορφώσει
σε αιμοδιψείς εκκεντρικούς.
Ως μελλοντικός δισεκατομμυριούχος, διαφωνώ που μας κράζεις, εντάξει;
Έχουμε και καλά παιδιά.
Μελίντα Γκέιτς.
Ντάντι Γουόρμπακς.
Ο κύριος Φιστίκης απ' τους ξηρούς καρπούς.
Είναι σωστός κύριος! Διαρκώς βγάζει το καπέλο.
Ναι, αλλά είναι δισεκατομμυριούχος ή μονόκλ;
Έλεος! Δεν το κεντάτε όλοι και ν' αρχίσετε να ψάχνετε;
-"Δεν το ράβετε" λέμε. -Ό,τι να 'ναι!
Πάμε πίσω, τότε, άχρηστοι.
Να κατουρήσω, όμως, πρώτα.
Κι εγώ κατουριέμαι, βασικά.
Ευχαριστώ, φίλε.
Για την ιδιωτικότητα. Ακραία κουλ εκ μέρους σου.
Ναι.
Ερώτηση.
-Πονάς όταν κατουράς; -Όχι.
Κάπου θα χτύπησα σε κάποια φάση.
Μπορεί να έμεινα πολλή ώρα στο νερό και τώρα έχω...
-πουλί του αλμυρού νερού. -Ναι, μιλάμε για θανατική καταδίκη.
-Σοβαρολογείς; -Όχι, δεν είναι αληθινό αυτό.
-Η ζωή είναι όμως. -Τι πράγμα;
Θανατική ποινή.
Τι;
Δεν έχω με τι να το σκουπίσω.
Ξεκόλλα, ρε φίλε!
Είσαι ο μόνος γελοίος που δεν μπορεί να το τινάξει ή να τ' αφήσει.
Κάτσε να δω τι έχω εδώ.
Δοκίμασε αυτό. Απόδειξη από σούπερ μάρκετ.
-Και τι να την κάνω τώρα; -Έλεος κάπου! Άφησέ την!
Ας μάθουν οι επόμενες γενιές πως η μαμά μ' έστειλε για γατοτροφή και γλόμπους!
Δική σου είναι η μπάρα δημητριακών;
Γαμώτο! Το ξέχασα ότι την είχα επάνω μου.
Άκου, αυτήν την μπάρα κι όποιο άλλο τρόφιμο μπορεί να έχουμε,
ας τα κρατήσουμε μεταξύ μας προς το παρόν.
Όχι, ξέρω.
Θα έρθει ελικόπτερο στο πιτς φιτίλι,
αλλά αν τυχόν δεν έρθει, πρέπει να κάνουμε τα κουμάντα μας.
Δες εκεί τα πλουσιόπαιδα.
Λες να ξέρουν από διαχείριση πόρων;
Μπα.
Θα φυλάξουμε κάτι για μας.
Κράτα την εσύ.
Σε παρακαλώ, μη.
Συγγνώμη, απλώς...
Ασυναίσθητα το έκανα.
Μαζεύω ό,τι βλέπω για τον καινούριο καταυλισμό.
Εγώ...
Συμφωνώ μαζί σου, βασικά.
Δεν ξέρω αν πρέπει να μεταφερθούμε.
Είναι σαν να αποδεχόμαστε πως αυτή είναι η ζωή μας πια,
πως το σπίτι δεν είναι εκεί έξω, μα...
κάτι που πρέπει να φτιάξουμε εδώ.
Γιατί έχουμε τέτοιο κόλλημα
με την έννοια της αποδοχής;
Δεν είναι απλώς ένα συνώνυμο της παραίτησης, γαμώτο;
Δεν θέλω να παραιτηθώ, Ρέιτσελ.
Ίσως δεν βοηθάει αυτό, αλλά...
θέλω να ξέρεις ότι τη σκέφτομαι.
Τη σκέφτομαι κάθε μέρα.
Βασικά...
Δική της ιδέα ήταν να έρθετε;
Θυμάσαι πώς έμαθε γι' αυτό;
Στο σχολείο ή απ' τους γονείς σας;
Ή ενεπλάκη κάποιος άλλος;
-Δεν καταλαβαίνω γιατί με ρωτάς. -Προσπάθησε, Ρέιτσελ.
Προσπάθησε να θυμηθείς, Ρέιτσελ,
πώς έμαθε γι' αυτό και γιατί ήρθε εδώ.
Φοβόταν.
Και πώς έμαθε γι' αυτό;
Φοβόταν ότι εγώ...
Ότι θα πέθαινα κι ότι εκείνη...
Μα πώς έμαθε για την εκδρομή;
Γι' αυτό, εντάξει;
-Σκέψου. Ρέιτσελ, σκέψου. -Γι' αυτό.
Γι' αυτό, εντάξει;
Το ήθελε για μένα.
Προσπαθούσε να με σώσει απ' τον εαυτό μου και...
τώρα χάθηκε και φταίω εγώ γι' αυτό.
Χάθηκε τώρα και φταίω εγώ.
-Πώς σ' έφερε εδώ, Ρέιτσελ; -Χάθηκε και φταίω εγώ!
-Χάθηκε! -Ρέιτσελ, πρέπει να μου πεις!
-Ρέιτσελ... -Ικανοποιήθηκες;
Χάθηκε και φταίω εγώ! Αυτό ήθελες να μάθεις;
Χάθηκε και φταίω εγώ!
Τι διάολο ήταν αυτό;
Έπρεπε να μάθω τι ήξερε.
Η κοπέλα κρέμεται από μια κλωστή κι εσύ πας και της την κόβεις;
Πας καλά;
Πάρε τις ψευδαισθήσεις και τις θεωρίες σου
και θάψ' τες εδώ και τώρα, γαμώτο!
Κι αν τολμήσεις να ξαναμιλήσεις γι' αυτές στη Ρέιτσελ,
θα σε σκοτώσω, γαμώτο.
Κάποιες πραγματικότητες δύσκολα τις δέχεσαι.
Πολύ τρομακτικές,
πολύ άσχημες,
πολύ μεγάλες.
Όπως όταν πρωτοφτάσαμε εκεί.
Κανείς δεν ήθελε να παραδεχτεί πόσο τρέμαμε όλοι.
Δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει, ώσπου...
Η αναγνωριστική δεν είχε και καμιά τεράστια επιτυχία.
Κάτι θα βρούμε.
Ίσως να βρήκαν ήδη οι άλλοι.
Γύρισαν.
Τι σκατά;
Γαμώτο. Χριστέ μου.
Γαμώτο! Διάολε!
Γαμώτο.
Ο Ντι Τζέι.
Πώς πιστεύατε ότι έγινε αυτό;
Δεν ξέραμε.
Σκεφτήκαμε πως πήγε για κατούρημα,
γλίστρησε σε κάναν βράχο, παρασύρθηκε και...
Παρασύρθηκε και...
Δεν ξέρω, αλλά...
με στοιχειώνει.
Όπως πολλά που συνέβησαν σ' εκείνο το νησί.
-Δεν καταλαβαίνω καν πώς έγινε. -Είχε άγρια παλίρροια.
Θα τον χτύπησε κάνα κύμα και του επιτέθηκε κάτι.
Γαμώτο. Η φύση δεν αστειεύεται.
-Τι θα τον κάνουμε; -Δεν θα τον αφήσουμε εδώ.
Θα μαζευτούν όλα τα σαρκοφάγα του νησιού γι' αυτόν.
Και μετά, για μας.
Μπορούμε να κάνουμε ναυτική κηδεία,
όπως έκαναν για κάποιους συναδέλφους του μπαμπά.
Στη θάλασσα, εννοώ.
Με την καμία.
-Μ' εκείνο που τον έφαγε, ρε μπρο; -Όχι. Παιδιά, έχει δίκιο ο Μπο.
Είναι παράνοια σκέτη.
Αν του βάλουμε βαρίδια και τον κρατάμε κοντά,
θα 'μαστε ασφαλείς.
Και τον Οσάμα Μπιν Λάντεν στη θάλασσα τον έθαψαν.
Έλεος. Ενδιαφέρεται κανείς;
Εντάξει, οπότε ποιος θα κάνει το κοράκι στην όλη φάση;
Γιατί αν υπάρχει κάτι εκεί μέσα που μπορεί κυριολεκτικά να σου φάει τα μούτρα...
νομίζω πως εγώ θα απέχω.
Θα το κάνω εγώ.
Δεν μπορώ μόνος μου.
Ραφ, γουστάρεις να βοηθήσεις;
Ναι.
Διάλεξε εμένα.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά διάλεξε εμένα.
Διάλεξε εμένα να βαδίσω στο σκοτάδι μαζί του,
κι αυτό μου άρεσε.
Είναι πιο ζεστά στον νέο καταυλισμό.
Έχει κι ωραία ατμόσφαιρα. Λιβάνισε η Μάρθα.
Ωστόσο, βασικά, δεν ήρθα να σου κάνω έξωση.
Αν θες να μείνεις, μείνε.
Ένας σχολικός σύμβουλος μου έδωσε ένα φυλλάδιο
για τα αποκαλούμενα "πέντε στάδια της θλίψης".
Άρνηση, διαπραγμάτευση και ούτω καθεξής.
Βλακεία. Μεγάλη βλακεία.
Μ' εκείνο το φυλλάδιο έβγαλα μια αράχνη απ' το σπίτι
και μετά πήγε στα σκουπίδια.
Αποκλείεται να είναι μόνο πέντε.
Όταν χάνεις κάποιον,
με κάθε νέο δευτερόλεπτο έχεις την αίσθηση ενός ολοκαίνουριου κύκλου κόλασης.
Υπολογίζω, λοιπόν,
πως όσα είναι τα δευτερόλεπτα της ζωής σου που έχει φύγει κάποιος,
τόσα είναι και τα επίπεδα.
Ένα δισεκατομμύριο μαλακισμένα επίπεδα.
Δεν θα σε πιέσω, λοιπόν.
Δεν αποφασίζω εγώ πόσο χρόνο χρειάζεσαι.
Ελπίζω μόνο να μη σ' ενοχλεί η συντροφιά,
γιατί δεν σ' αφήνω να μείνεις μόνη εδώ πέρα.
Οπότε, ξέρεις κάνα καλό παιχνίδι να παίξουμε,
να περάσει λίγο ο χρόνος;
Ω μαριάμ.
Δεν γνωρίζω.
Ω μαριάμ μαριάμ μαριάμ
Σι ντορεμί μακαρό μακαρό
Λέο λέο πτι πτι πτι Λέο λέο πτι πτι πτι
Μ' αυτό το τραγουδάκι δεν τα βγάζουμε;
Με δουλεύεις.
Ένα αστειάκι εις βάρος μου.
Θα σου πω τι θα γίνει.
Δεν θα πάω παρακάτω.
Δεν μπορεί να εξισορροπηθεί αυτό το συναίσθημα.
Απλώς...
Απλώς είμαι κουρασμένη.
Και παρότι είσαι πολύ καλή,
δεν θέλω να με νταντεύεις έτσι.
Αυτό ήταν πάντα δική της δουλειά.
Και δεν είμαι έτοιμη να την αντικαταστήσω ακόμη.
Θα έρθεις;
Το λες κι αναβάθμιση, έτσι;
Βασικά, το ξέρω ότι είναι,
σχεδόν από κάθε άποψη, αλλά κάτι μου κλοτσάει.
Συμφωνώ. Σαν ν' αλλάξαμε το μηχάνημα λευκού θορύβου
από ήχους ωκεανού σε ατμόσφαιρα δάσους.
Δεν πολυψήνομαι.
Απλώς είναι διαφορετικά, νομίζω εγώ.
Ξέρω τι είναι.
Θεέ μου! Παραλίγο να το ξεχάσω.
Απλώς μας λείπει κάποιος!
Καλώς τον!
Καλώς ήρθες πίσω, Μάρκους.
Παραλίγο!
Χίλια συγγνώμη, μωρό μου. Όλα θα πάνε καλά.
Όλοι θα είμαστε καλά.
Ας το ελπίσουμε.
-Πώς τη λένε; -Ορίστε;
Τα 'χω ξαναδεί αυτά τα βραχιόλια.
Αν είναι κυρτά, σημαίνει πως είσαι αγκαζαρισμένος, έτσι;
Είναι ηλίθιο, το ξέρω.
Είναι κάτι σαν βέρα για ηλίθια πιτσιρίκια.
Εγώ το βρίσκω γαμάτο. Κι εσύ το ίδιο, νομίζω.
Πάρε εδώ να ζεσταθείς λίγο.
Ένα φούτερ και μια μπίρα για να ζεσταθείς.
Δεν είναι μπίρα, αλλά πιάνεις το νόημα.
Ξεβράστηκαν απ' τα συντρίμμια, προφανώς.
"Ανήκει στον Τζος Χέρμπερτ".
Τον αγαπάει η μητέρα του.
Μάλλον η οικονόμος του.
Μάλλον πρέπει να πω στη Μαρισόλ ότι τώρα ανήκω εγώ στον Τζος.
Άρα, Μαρισόλ τη λένε;
Έχω κι εγώ κορίτσι. Την Τζούλια.
Της είπα ότι θα στείλω καρτ ποστάλ,
αλλά μάλλον με βλέπω για μήνυμα σε μπουκάλι.
Να σου πω, κανονικός έλεγχος. Είσαι καλά;
Συνέχεια το ρωτάς αυτό.
Το ξέρω, έχω κόλλημα.
Μα η Τζούλια λέει ότι είμαι σαν νηπιαγωγός στη Βόρεια Καλιφόρνια.
Όχι. Βασικά, το θεωρώ καλή φάση.
Λοιπόν; Είσαι;
Όχι ιδιαίτερα.
Εσύ;
Όχι.
Μα στο πίσω μέρος του μυαλού μου έχω το γνωστό
"Ό,τι δεν σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό".
Δεν είμαι...
-Δεν είσαι τι; -Πιο δυνατός.
Μα έχεις αλλάξει.
Φαντάζομαι πως θα συμφωνούσες μ' αυτό.
Πώς;
Δεν είσαι ένα καλό, ήσυχο καθολικό παιδάκι απ' την Τιχουάνα.
Δηλαδή, δεν εννοώ
ότι δεν είσαι πια αυτό, αλλά...
απλώς λέω ότι υπάρχουν διαφορές.
Αυτό που μισώ...
είναι ότι δεν μπορείς να το ελέγξεις.
Αυτό που γίνεσαι.
Όλοι αρχίσαμε να θέλουμε να είμαστε διάφορα.
Δυνατοί.
Αγαπητοί.
Ασφαλείς.
Ισχυροί.
Ενταγμένοι.
Ορατοί.
Να είμαστε μαζί με κάποιον.
Να είμαστε σαν κάποιον.
Θέλαμε να είμαστε όλα αυτά.
Θέλαμε να είμαστε άντρες.
Μα η αλήθεια είναι...
ότι κάποιοι από εμάς γινόμασταν τέρατα.
Δεν γουστάρεις;
Δεν πίνω και πολύ.
Μπορείς να ρίξεις λίγο κάτω, για τον Ντι Τζέι.
Εξαιτίας του πάθαμε υποθερμία,
αλλά είναι καλή χειρονομία.
Πάμε.
-Για τον Ντι Τζέι. -Για τον Ντι Τζέι.
Γεια.
Ήταν τόσο χάλια όσο πίστευες;
Θα μου απαντάς όταν σε ρωτάω κάτι.
Καλά, εντάξει.
Ήταν απείρως πιο χάλια απ' ό,τι θα φανταζόμουν ποτέ
και δεν μπορώ να πιστέψω ότι με υπέβαλες σ' όλο αυτό ηθελημένα.
Αυτές είναι οι συνέπειες της αμαρτίας, Ντέβον.
Άντε πηδήξου.
Δεν μπορώ να πιστέψω την αχαριστία σου.
Μετά απ' ό,τι έκανες και τα μέσα που έβαλα...
Τι ακριβώς δεν κατάλαβες απ' το "άντε πηδήξου", μαμά;
Ξέρεις κάτι; Τα έκανα τελείως σκατά.
Είμαι κωλόπαιδο. Πραγματικά.
Που δεν ξέρει αρκετά για τον κόσμο ή για τον εαυτό του
ώστε να μην τα διαλύει όλα κάθε τόσο,
και ζω μ' αυτό κάθε μέρα.
Πέθανε ένας άνθρωπος εξαιτίας αυτού που έκανα.
Εσύ, όμως,
είσαι μια ολοκληρωμένη ενήλικη που καταστρέφει τις ζωές αυτών των παιδιών,
και δεν είναι κατά λάθος.
Το σχεδίασες αυτό.
Και το απολαμβάνεις.
Εγώ μπορεί να 'μαι τελειωμένος,
αλλά εσύ είσαι ψυχοπαθής, γαμώτο.
Σ' ευχαριστώ που ήσουν τόσο συνεργάσιμος σήμερα.
Θα σε ξανακαλέσουμε κάποια στιγμή,
μπορεί κι αύριο,
οπότε να είσαι προετοιμασμένος.
Να 'σαι καλά.
Μη φωνάξεις.
ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΜΑΣ ΤΖΕΪΜΙ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου