Naam?
Rafael Garcia.
-Waar kom je nu vandaan? -Mijn huis. In Tijuana.
-En waar ga je heen? -Naar school, in San Diego.
Waar dacht je dat je heen ging?
Toen je in dat vliegtuig stapte, waar dacht je dat je heen ging?
Geef antwoord. Ik weet niet hoeveel tijd ik heb.
Waar dacht je dat dat vliegtuig je zou brengen?
Wat weet je nog van het neerstorten ervan?
-Naar Hawaï, een retraite... -Er was een mechanisch mankement.
Of iets wat erop leek.
-Gaven ze je iets te eten? -Dat weet ik niet.
-Was er taart of dessert? -Misschien. Taart, geloof ik.
Kun je ophouden? Wie ben je en wat doe je hier?
Ik ben jou.
Natuurlijk niet echt, maar mij is hetzelfde overkomen.
Het vliegtuigongeluk, het eiland en toen hier.
Dezelfde sandalen en joggingbroek. Dezelfde nachtmerrie.
Oké. Vat dit niet verkeerd op, maar ik denk echt...
Nee. Niet doen.
Niemand achter deze deur is hier om je te helpen.
Deze plek, deze situatie,
deze gestoorde toestand waarin je
al zo lang vastzit,
is gepland.
De vliegtuigcrash was geen ongeluk,
we zijn niet bij de kustwacht en onze ouders komen ons niet halen.
Dit is een gevangenis
en als we een kans willen om hier weg te komen,
moet je met me praten.
Ik weet hoe het klinkt en hoe ik klink,
maar dat moet iets betekenen. Ik ben me ervan bewust.
Ik ben me er akelig van bewust hoe gek ik nu moet overkomen.
Niet alleen gek.
Bang.
Dat ben ik ook.
Oké. Of ik ga hiermee akkoord
of ik speel mee tot je verdwijnt.
Wat is het?
Ik probeer dat zelf te bedenken.
Dus...
Wat wil je weten?
Alles.
We voelden ons verloren.
Alle acht.
Niet dat ik erger af was, maar ik voelde me dubbel verloren.
Verloren binnen een verloren plek.
Wat doe ik eigenlijk?
Je helpt me je leven te redden.
Alles wat je me vertelt, is een stap dichter bij een uitweg.
Ik wil dat geloven, maar ik weet je naam niet eens.
Leah. Ik heet Leah.
Ik controleer even.
Ik ben Raf.
Hé.
Waar zit je naar te kijken?
Ik kan me niet even afspoelen
zonder dat er een viezerik naar mijn pik kijkt.
-Wat? -Je zat naar me te kijken.
Nog steeds, viezerik.
Ik zat niet... Ik wist niet dat je daar was.
Je kunt gewoon niet wegkijken. Schaamteloos.
Je zou je broek aan kunnen trekken.
Hé, geef mij niet de schuld. Dat noemen ze nou...
'Victim blaming.'
Ik keek niet naar jou. Dat zou ik nooit doen.
Weet je wat, Raf?
Ik weet niet wat je wel of niet zou doen,
want ik weet niets van je.
We zijn hier al vier dagen en je hebt elf woorden gezegd.
Ik kan het niet uitsluiten dat je af en toe naar een pik kijkt.
Ik heb verdomme een vriendin.
Oké, genoteerd.
Je weet toch dat het daar niet om gaat?
Het kan me niks schelen of je gay bent.
Het gaat om privacy.
-Ik ben niet gay. -Nogmaals, daar gaat het niet om.
Maar als dat iets is wat je wilt bewijzen,
helpt schreeuwen dat je een vriendin hebt, je niet echt.
Het komt wanhopig over.
Kirin, ik ben...
Ik ben niets.
Ik ben niets van wat je zegt. Ik ben gewoon...
Ik ga maar.
Was je dus vaak alleen?
In het begin wel.
En vonden de anderen je stilletjes?
Waarom kijk je me aan alsof dat een alarmsignaal is?
In mijn ervaring daar,
als er iemand stil was en vaak alleen,
betekende het dat die iets verborg.
Ja, het was geen sluwe dekmantel.
Gewoon een karaktertrek.
Hij leek vrij sceptisch over wat je daar deed.
Waarom heb je zo'n moeite om jezelf te verdedigen?
Omdat ik daar gewoon zat
en omdat ik geen idee had van...
Waarvan?
Mezelf.
Mijn leven ervoor...
Het is... Was...
Er was duisternis.
Het was een waas.
De dagen waren zo vermoeiend en eentonig dat het één grote waas werd...
Als een mist
die zwaar in mijn hoofd hing.
Rafael.
Dit is het derde uur. Jij zit in het zesde uur bij mij.
Juist.
Perdón. Mijn excuses.
Een mist die zo dik was dat ik mezelf er niet doorheen zag.
Slechts één ding was duidelijk.
Eén ding was zinvol.
Eén ding gaf me het gevoel dat ik zinvol was.
En daar zat ik vast op dat eiland,
duizenden kilometers daarvandaan.
-Zoals ik zei... -Verloren op een verloren plek.
Jij hebt daar ervaring mee.
Je hebt geen idee.
-Mijn beurt zit erop. Neem jij het over? -Ja.
Heeft ze geslapen?
Shit. Al vier dagen niet.
Ik weet niet wat er in haar omgaat
of waarom ze zelfmoord wilde plegen.
Ik zou er niet te veel over nadenken.
Misschien is ze er niet helemaal bij
of fantaseert ze over haar oude vriendje.
Het gaat erom dat ze nog leeft en dat ze eindelijk rustig is.
Sorry, maar ik wil niet te erg over haar slapeloosheid inzitten.
Weet je wat zou hebben geholpen? Een benzo.
Maar die had ze al op voor we ze haar lieten uitkotsen.
Ze heeft haar eigen graf gegraven.
Ja, Fatin. Bijna wel.
Het spijt me.
Ik ben klaar met haar.
-Ik denk niet dat je dat meent. -O, nee?
Je kraamt onzin uit. Je meent het niet.
Oké. Jij was later ingepland om op haar te letten,
maar ik doe wel een dubbele dienst.
Bedankt.
Hé, ik wil best verpleegstertje spelen voor Rachel.
Als het nodig is, heb ik alle tijd voor haar.
Kom mee.
Ik hoef al dat medelijden niet. Kom mee.
Moeten we ons optimistisch voelen?
Absoluut niet.
Kijk nou. Ik maak een hoop herrie als een amateur.
Ik loop meestal veel zachter.
Je zult hem bang maken.
Als de val niet stevig is, kan hij ontsnappen. Blijf hier.
Je hebt hem gevangen, Martha. Wat een schoonheid.
Ik dacht echt dat ik je met mijn ervaring kon helpen,
maar ik blijk overbodig te zijn.
-Sorry. -Nee, ik bewonder je juist.
En daarbij kan ik je toch morele steun geven.
Toni dacht dat je die misschien nodig had.
Heeft Toni je gevraagd mee te gaan?
We hebben het samen besloten.
Ze vertelde me over je konijnen
en de hondjes die je had,
dus we bedachten hoe moeilijk het voor je moest zijn
als je zo van dieren houdt,
om hier elke dag te komen en dit te doen, zodat wij kunnen eten.
Wat heeft Toni nog meer verteld?
Ik weet het niet. Van alles.
Maar alleen om je te helpen.
En wat mij betreft,
weet ik hoe moeilijk het is...
Om je waarden opzij te zetten
of te veranderen voor je daar klaar voor bent.
-We willen er gewoon voor je zijn. -Ja, dat weet ik. Bedankt.
We moeten gaan.
-Hij zal het niet lang uithouden. -Oké.
Van de honger sterven, is een gruwelijke dood.
Het staat bovenaan samen met stralingsvergiftiging en kruisiging.
Kun je dat niet zeggen? Niemand zal van de honger sterven.
Dit is toch niet het enige wat er over is?
Dat lijkt onmogelijk...
Ja, sorry. Zo kan ik niet doodgaan.
Mijn moeder weet niet eens waar mijn novelle is.
Hoe kan die dan postuum uitgebracht worden?
Op mijn Google Drive, mam.
Klik op de tweede map met de naam 'novelle WIP'...
Hou je mond, Taylor. We redden het wel. We moeten gewoon rantsoeneren,
aangezien ze ons duidelijk niet...
Aangezien ze er wat lang over doen.
Zullen we een spelletje doen? Als afleiding?
Ik speel altijd op mijn Xbox om geen zoetigheid te eten.
-Mijn diëtist raadt het aan. -Geen slecht voorstel. Ideeën?
Een toneelspel? Om elkaar te leren kennen.
-Zeker geen toneel. -Oké. Goed.
'Twee waarheden en een leugen'?
Dat klinkt leuk. Ik doe mee.
Ja. Goed zo, Rafe.
Het is 'Raf'.
Dat meen je niet. Raf?
Ja.
Leuk.
Ken je het spelletje?
Twee waarheden en een leugen en wij raden.
Waar jij vandaan komt, noemen ze het misschien anders.
Dos verdad, dos verdades.
Ik snap het wel.
Oké.
Dus...
Ik zit op school in San Diego, maar woon in Tijuana?
Dat is waar.
Een grenspendelaar. Dat is bewonderenswaardig.
Je hoort niet iets te zeggen wat iemand meteen kan bevestigen.
-Zo speel je het slecht. -Tenzij hij en Josh samenspannen?
O, shit.
Ik hou van intelligente spelletjes.
Ga verder.
Nummer twee:
de familie van mijn vriendin is eigenaar van dit salsabedrijf.
-Dat is onzin. -Of toch niet?
Ten eerste is het sowieso onzin om salsa
naar een retraite mee te nemen.
Ik kan alleen de niet-zure eten. Ik wist niet of ze die zouden hebben.
Maar het feit dat je vriendin erfgename is van Veracruz Salsa,
is nog grotere onzin.
En als laatste:
ik kijk stiekem graag naar pikken.
Hij geeft het toe. Shit.
Rafe hier zat heel ziek te gluren naar mijn pik.
Wacht. Nee. Dat was de leugen. Daar ging het nou net om.
Is je vriendin echt eigenares van een groot salsabedrijf?
Ja. Haar vader bezit er aandelen van.
Dat is gelogen en je kijkt graag naar pikken.
Jezus, nee. Ik zei het fout...
-Het spijt me. -Wat doe je nou?
-Jij ook. Dat hadden we kunnen eten. -Het spijt me.
-Echt. -Geen beweging.
Kom er niet aan. Mag ik? Bedankt.
Kan iemand me uitleggen
wat die vent in hemelsnaam aan het doen is?
Foto's voor zijn belachelijke social media-feed.
Om niet over 'Spillz' te horen, was het enige voordeel van deze plek
-en nu bezoedeld. -Wacht, Seth. Ben jij 'Spillz'?
-Ben jij 'The Spillz' met een Z? -Ja.
-Wat is Spillz nou weer? -Nooit van gehoord?
Het zijn foto's op Instagram en Twitter van geknoeid eten
met de beste, grappigste titels.
-Het stelt niks voor. -Ik heb ervan gehoord.
Je werkt met merken samen en zo.
Je wordt er vast voor betaald, nietwaar? Wacht.
Hoe ga je de salsa noemen? Een 'Slordige Tsunami', niveau vijf?
Hoe ga je hem noemen?
Een woordspeling op pico de gallo?
Iets als 'pico de-o-no'.
Wat suf.
Raf, kom hier.
Wat vind je ervan?
Ik weet het niet.
Het kan niet echt op tegen mijn moeders schilderij van Selena...
Doe eens serieus.
Ik heb het idee dat ik dat ook zou kunnen.
Ik schilderde een kom fruit op school en Mrs Wentz zei: 'Wat is dat?'
-Ik denk dat ik talent heb. -Wat haat ik je.
-Je houdt van me. -Kun je je mond houden en kijken?
De kleuren zijn zo diep, zo vol.
Ik voel me warmer als ik ernaar kijk.
Waar precies voel je je warmer?
Raf, ik wist niet dat je er was. Hoe gaat het met je?
En je eet de canapés.
Sorry. Mocht dat niet?
Eet gerust. Vertel me wat je ervan vindt.
Dit zijn de monsters waaruit we kunnen kiezen voor donderdag.
-Ik vind de taaie lekker. -De pulpo? Heerlijk.
Ik wist dat je smaak had.
Gaat hij donderdag met ons mee?
Nee, hij voetbalt in Carlsbad.
Misschien niet.
Ze laten me niet altijd meespelen.
Wat is er donderdag?
We geven een benefiet-kunstavond.
Dit hele huis zal vol inheemse kunst hangen.
Gringo's met hopen geld.
Oftewel weldoeners die ons zullen helpen om al deze kunstwerken terug te brengen
naar het Culturele Centrum in Tijuana,
omdat ze al te lang in de VS zijn.
-Dat is fantastisch. -Mi amor,
we moeten vertrekken.
-Zie ik je donderdag? -Oké. Dag.
Dag.
Wat moet ik aan?
Ik ben haast onzichtbaar als ik met jou ben,
maar ik wil geen slordig gat in de lucht zijn.
Hé, waar is je...
Ik had hem afgedaan voor ik ging douchen. Vast nog in de badkamer.
-Je dwaalt steeds af. -Ja, ik ben erdoor geobsedeerd.
Het mooie ervan is hoe eenvoudig het is.
Een inheemse vrouw aan het werk, een normaal moment voor haar,
maar een moment dat gewist of vergeten zou kunnen worden.
Maar dat is het leuke van kunst, dat dit blijft.
Wat een onzin kraam ik uit.
Nee, ik snap het. Het is jouw ding.
Om je zo enthousiast te horen praten, is geweldig.
Je zou een van die TED Talks moeten doen.
Kom op.
Leuk dat je me altijd zo aanspoort.
Denk je weleens na over wat jouw ding is?
Misschien, ik weet het niet.
Ik kom er wel een keer achter.
Zo niet, dit is best goed.
Je ruikt zo lekker.
'Terwijl haar bloed warmer werd,
'trok hij haar dichterbij en kuste hij haar dieper.
'Een fluistering tot alles vervaagde.
'Ze verslapte.
'Haar zucht was er een van overgave.'
-De stoom komt ervan af, hè? -Als een verse berg stront.
Een heel boek over geile weddingplanners
in een bekakte stad genaamd Green-wich, Connecticut.
Greenwich. Dat is niet de enige. Er zijn er vier in de serie.
Vier van deze rotboeken?
Ik krijg niet eens een vervolg van District 9
en de wereld krijgt vier van deze suffe boeken.
Waarom lees je niet nog een paar pagina's?
Misschien pakt het je. Het is heel opwindend.
Genieten mensen hier nou van?
Om een stapel papier open te houden en hun ogen heen en weer te bewegen?
Man.
Toni, help me eens.
Fatin wil me ervan overtuigen
dat ik ervan kan genieten om dit suffe romannetje te lezen.
Ja. Die is goed.
Rot toch op.
Ik ben niet echt een superfan van superhetero en wit.
Maar ik hou van bruiloften.
-Waar hou je van? -Van het plannen van bruiloften.
Dan denk ik aan wat ik zou willen.
Een enorme botercrèmetaart, overal bloemen,
een chic diner.
Hoe heet het als het geen buffet is? Een zittend diner. Dat wil ik.
-Dit is ongelofelijk. -Wie ben jij?
Wie zijn jullie? Waarom ben ik een vreemde in een vreemd land?
Ik weet wat er met je is.
Je hulpbehoevenden zijn weg, de hut is af
en voor het eerst in haar leven heeft Dorothy niets te doen.
Een heel probleem, want ze is niet goed met vrije tijd.
Ze kan er prima mee overweg.
Waar ga je heen?
Mijn vrije tijd invullen.
Gaat het?
Het spijt me, Leah...
Voor laatst.
Ik ging zo tegen je tekeer.
Er was iets geknapt.
En het idee dat ik...
Dat ik misschien...
-Dat ik je aangezet had. -Nee, Rachel.
Ik ook niet en...
Ik denk niet dat ik er echt een eind aan wilde maken.
Ik wilde gewoon niets meer voelen.
Dat weet ik.
Het is zo erg.
Ik moet zeggen,
en ik vraag het universum me weer neer te halen, maar...
Op dit moment, met deze nuttige taken, voel ik me best goed.
-Dapper om dat hardop te zeggen. -Ja, ik heb nu al spijt.
Ik voel me trouwens ook beter. Het is alsof
ik was vergeten dat mijn bloed wil stromen.
Leah?
Wil je het snel laten stromen?
-Wat is dat? -Laten we gaan kijken.
Nee.
Shit.
Wat is dat?
Fuck.
Raf.
-Fuck. Ik zit helemaal onder. -Shit.
Broek uit. Kom op. Nu.
Fuck...
Fuck.
-Fuck. Jezus. -Wat prikt dat.
Het werkt.
We hebben ze. Het komt goed.
Allemachtig.
God.
Je zat onder de rode mieren.
Vertel eens, Rafael. Hoe voel je je?
Niet geweldig.
Alsof ik bijna levend werd opgegeten door iets wat...
Wat alleen mij interesseert.
Mijn psycholoog zou zeggen: gooi het eruit.
Maar ik haat mijn psycholoog, dus we kunnen het ook laten rusten.
Dit is gewoon mijn dag niet.
Helemaal niet.
Vraag Scotty en Bo over de mierenbeten.
Ze komen uit Florida. Ze hebben ze wel vaker gezien.
En Josh heeft vast tien verschillende crèmes.
Ja. Ik weet niet zeker wat die jongens van me vinden.
Wil je mijn mening horen?
Iedereen is heel bang.
Het onbekende is ontzettend eng en dit eiland is een enorm onbekend iets.
Ik bedoel er niets mee, maar zo ben jij ook.
Mensen willen andere mensen gewoon kunnen plaatsen.
Neem mijn stiefbroer Henry nou.
Hij is de prins van de duisternis, maar je begrijpt toch hoe hij is.
De sombere e-boy is een bekende stijl, waardoor hij niet eng is.
Maar met jou is het anders.
We moeten je gewoon nog plaatsen.
Je praat alsof het makkelijk is.
Kom mee.
Waarheen?
We gaan voedsel zoeken. Fruit, bessen, weet ik veel.
Er moet hier toch iets zijn.
Jij kunt de vent zijn die met snacks komt. Iedereen is dol op hem.
MARISOL: BEN JE ONDERWEG?
JA!
Wat is dit, Don Juan?
Is dit een proef voor het schoolfeest?
Schat.
Moet je je zoon eens zien. Mijn god.
Hij lijkt op zijn pa, hè?
Je komt uit een familie vol Garcia's die er goed uitzien in pak.
Dit verbaast me niets.
Bedankt, maar nee.
Ik heb vanavond een evenement en het is formeel, dus...
Maar het is donderdag.
Je vader werkt vanavond, dus jij helpt me in de kraam.
Dat hebben we afgesproken.
Ja, het spijt me. Ik zou het wel doen, maar...
Dit is belangrijk.
Hoezo belangrijk als wij er niets van weten?
Je school stuurt e-mails over elke...
Het is niet van school.
Het is een Chicano-kunstexpositie...
Bij de Núñezes.
Nee, het is...
Ze zamelen geld in om Mexicaanse cultuur terug te brengen naar Tijuana.
Het is dus belangrijk.
Dit is wat ik begrijp.
Dat je met voetbal bent gestopt om dat meisje meer te zien.
Dat je hoofd zo vol fantasieën over haar en haar familie zit
dat je voor vier vakken onvoldoende staat.
Wat jij niet lijkt te begrijpen,
is dat de Núñezes en hun kunst je school niet betalen.
De Núñezes geven veel geld aan het beursfonds,
dus eigenlijk wel.
Je bent niet beter dan wij.
Schiet op.
Breng deze tamales naar de bus.
Wacht op je moeder.
Dit is wat ik hoor te doen. Daarheen gaan en andere mensen zoals zij ontmoeten.
Daarom hebben jullie me toch naar die school gestuurd?
En het is een eer voor jullie dat ze me er zelfs maar willen...
Hou je mond en luister,
want dit is belangrijk.
Dat meisje
zal je vergeten.
Haar familie zal je vergeten.
Ze zal naar een mooie universiteit ver weg gaan
en je zult haar nooit meer zien.
Ik verdien dan wel niet veel,
maar ik verwed elke cent ervan dat het zo zal gaan.
Je weet niets.
Dat zullen we zien, maar intussen
breng je de tamales naar de bus en wacht je op je moeder.
Vooruit.
Ik heb geen idee wat ik doe, maar moet je deze jongens zien.
Wie weet of ze eetbaar zijn.
Ja, er is een rijmpje voor bessen. Wat ook alweer?
'Paars en blauw, goed voor jou. Wit en geel, niet zoveel.'
Je weet toch wel iets van de natuur.
Henry heeft me dat rijmpje geleerd.
Het beetje kennis dat ik heb, komt van hem.
De knul was vroeger een serieuze padvinder.
Hij kent 60 verschillende knopen.
-Ik wist niet eens dat er zo veel waren. -Ja.
Hij knoopte mijn koptelefoondraden altijd aan elkaar
om me te pesten.
Maar AirPods...
Ja, jullie lijken niet zo hecht.
Is dat zo duidelijk?
Wat?
Daar.
Oké.
Wat heb je gevonden?
Fuck.
Kom op.
Snoepgoed.
Ga weg.
Fuck.
Hé, man. Het spijt me.
Wat is er mis met jou?
-Het spijt me. -Verwend joch.
Kun je niet opletten?
Rot op. Het was een ongeluk, zei ik.
Oké.
Wat is dit?
Ik heb hem.
Shit.
Pak hem weer.
Klaar?
Ja.
Oké.
Wat zou daar zijn?
Gezien mijn geluk vandaag? Het is vast een poort naar de hel.
Ik ga wel eerst. Oké.
Seth?
-Seth? -Rafael Garcia,
met genoegen deel ik je mede dat je rotdag
geweldig is geworden.
Kom naar beneden.
Man.
De hoofdprijs, hè?
Geef eens.
Allemachtig. Niet te geloven, man.
Wat?
Waar zou dit vandaan komen?
Geen idee.
Blijkbaar werd deze plek gebruikt voor het bestuderen van dieren.
De laatste gegevens zijn van 2006.
-Zou dit voedsel nog goed zijn? -Ja.
De houdbaarheidsdata zijn gewoon suggesties op dingen als...
Levenssap.
-Water? -Ja, maar ook...
Levenssap.
Dit komt door jou. We hebben dit gevonden dankzij jou.
Twijfel dus niet aan je intuïtie, want die is goed.
-Serieus. -Bedankt.
Bel wie je moet bellen.
Hallo? Ja?
Is daar iemand?
Rafa?
Er was niemand thuis.
Iemand anders dan?
Hé, vreemde.
Alles goed?
Ik vil ze van de wind af. Het ruikt niet altijd zo lekker.
Gaat het echt wel?
Het feit dat Shelby en ik iets met elkaar hebben?
-Want zij zei tegen me... -'Shelby zei, jij zei...'
Dat vind ik niet leuk.
Mijn dingen zijn mijn dingen. Zo moet het blijven.
Ik zou haar nooit iets zeggen wat jij zelf niet zou zeggen.
Dat zweer ik.
Vertel haar gewoon niets.
Voor de zekerheid.
Ja, natuurlijk. Zoals je wilt.
Sorry.
-Ik wil niet zo... -Nee, het is niet erg.
Ik ben zo trots op je.
Waarom?
Je bent zo sterk geworden. Je bent een krijger.
Verrassing.
Verrassend dat ze elkaar niet vermoord hebben.
-Waar komt dat vandaan? -Uit het water getrokken.
-Wat zit erin? -Je zult het leuk vinden.
Of minstens lachwekkend of verwarrend.
Feestartikelen?
Van een bejaarde.
PENSIOEN
Met de naam Barbara.
Waarom zijn jullie zo teleurgesteld? Moet je deze zien.
Ja, plastic vorken?
Het is chic plastic. Vaatwasserbestendig.
En is het niet fijn om met een vork te eten?
Zijn deze niet te gek?
KLAAR MET WERKEN!
Je verliest je vriendin aan deze kitscherige feestzooi.
Kun jij haar zo opwinden?
Barbara weet wel van feesten.
Ik weet het niet zeker. Dit is een echte test voor me.
Hé, Fatin.
Misschien toch iets voor jou.
Ik neem al mijn kritiek terug. Barbara, je bent geweldig.
Wacht. Is dit wat ik denk dat het is?
Het is een piñata. En snoep.
Shit, Babs. Wilde je een pop van je baas in elkaar slaan?
Ik weet niet of dat gaaf is of gestoord.
Fuck.
Gaat het, Leah?
Ja, ik ben...
Sorry, het komt door de piñata.
Mijn pa heeft een vriend, Top Ramen.
Eigenlijk heet hij Paul, maar ze noemen hem Top Ramen,
omdat hij een keer op skivakantie
heel dronken raakte en wel tien lijntjes ramenkruiden opsnoof.
Die piñata lijkt precies op hem.
O, mijn god.
Dot zal hier een inventaris van willen maken.
Waar is Dot?
Hé.
Padvinder.
Weet jij niet hoe je vuur maakt?
Ja, maar alleen met een magnesiumstaaf.
-Een wat? -Het is een staaf
van een synthetische legering of magnesium...
Oké, hou maar op.
Bo-Bo.
Heb je een dip?
Een beetje maar.
Hé.
O, man.
-Dat is grappig. -Ik zweer het, Josh.
Als je weer lacht om iets wat je op Spillz hebt gezien...
Het blijft in me opkomen.
Iemands toetsenbord lag vol tikka masala...
-Hou op. -Hou je mond.
O, mijn god.
O, mijn god. Ik was mijn kids vergeten.
Oké, ik hap wel.
Vertel eens over je kids.
Ik had ze in mijn tas gestopt.
In een van mijn sokken.
Sour Patch Kids? Wie noemt die nou gewoon 'kids'?
-Doet niet iedereen dat? -Nee, maar het is wel leuk.
Het brengt wat kannibalisme in deze hele ervaring.
Ik zou nu graag de kannibaal daarvan zijn.
Hé, Joshua, mag ik een kind van je?
Verdorie.
-Ik heb de meeste al op. -Stil eens.
Kom op, zeg. Een aansteker?
Had je deze bij je?
Ja. Juist...
Die is eigenlijk voor mijn oorkaars, voor het geval ik te veel...
Stomme idioot.
Hebben we het ijskoud gehad terwijl we een kampvuur konden hebben?
Maar jij had het te druk met lachen
om die suffe website van die betweter
om je te herinneren dat je een aansteker in je koffer had.
Iemand moet hier kalmeren.
Vertel jij mij dat? Uitgerekend jij?
Kalmeer mijn zak maar, Taylor.
Wat heb je ons nog meer niet verteld?
Misschien moeten we een kijkje nemen?
-Jezus. -Wil je een knoeifoto?
Daar is er een. Hoe moeten we hem noemen?
Een stomme niveau-zeven-koffer
in een stomme kloteramp?
Kirin. Als je mijn IP steelt, stuur ik je een officieel bevel tot stoppen.
Honger?
O, mijn god. Pindakaas...
Het is derderangs pindakaas, maar ik klaag niet.
Heb jij dit gevonden?
Ik niet. Raf.
Raf. Bedankt.
Hé, verberg het beste niet.
Juist. Er is bier.
-Er is nog meer in de bunker. -O, mijn god.
Vooruit.
Hé, Kirin? Levenssap?
Ja. Bedankt.
-Jij drinkt niet. -Ik heb erover nagedacht.
Slaat dat hier ergens op?
Proost. Jongens, laten we Raf bedanken.
Op Raf.
Raf.
Rafael Garcia?
Dat ben jij toch?
Je kunt gaan.
Mari.
Bedankt.
Geen dank.
Raf, je kunt niet in de VS komen
tot je je visum terugkrijgt, maar dat duurt vast niet lang.
Marisol kan je huiswerk vragen, zodat je niet achterloopt.
Ik weet hoe belangrijk dat voor je is.
En als de immigratiedienst moeilijk doet,
kun je deze organisatie bellen.
Een vriend van me is advocaat en kent de douane goed.
Hij zegt dat ze goed zijn.
Hé.
Zit het goed tussen ons?
Ja.
Mam, kun je hem harder zetten? Ik geloof dat dit Martha Molinar is.
Ik had altijd iemand anders nodig.
Om me compleet te voelen.
Om me minder verloren te voelen.
Maar nu weet ik beter.
Het leidt nooit tot iets goeds.
Dat voorspelt niet veel goeds.
Zoals voor mij.
Wat bedoel je?
Ik vraag je me te vertrouwen.
Om mee te werken.
Om te denken dat ik niet gek ben en dat ik ons vrij wil krijgen.
Maar je lijkt daar niet klaar voor te zijn.
Nee. Dat ben ik niet.
Maar ik geloof niet dat ik veel keus heb.
Ik krijg ons hier weg.
Dat zweer ik.
Hé.
Hé, wat doe je? Je mag hier niet zijn.
Leah.
Hoi.
Het is goed.
Ga zitten.
Ik heb een geweldig verhaal.
Oké.
-Wil je het horen? -Ja, graag.
Een tijd geleden werden
twee vliegtuigongelukken gepland.
Alle slachtoffers kwamen verdoofd op twee eilanden.
Acht op het ene, acht op het andere.
Al zou dat aantal veranderen.
Ik heb Rafael ontmoet.
We hebben bijgekletst.
Maar dat wist je al, hè? Je houdt ons voortdurend in de gaten.
Ik had nooit in die kamer kunnen blijven als je niet iets van hem wilde.
Iets wat je niet kunt krijgen.
Maar ik misschien wel.
Jij bent de baas niet.
Dat is overduidelijk.
Maar ik wil dat je aan diegene vertelt
dat ik het jullie kan geven.
Maar er is ook iets wat ik wil.
Ondertiteld door: Brigitta Broeke
Creatief Supervisor Bianca van der Meulen