Pangalan?
-Saan ka galing? -Sa bahay ko. Sa Tijuana.
-At saan ka pupunta? -Sa eskwelahan ko, sa San Diego.
Saan ka sa tingin mo pupunta?
Noong sumakay ka sa eroplano, saan ang akala mong destinasyon mo?
Sagutin mo ako, baka maubusan na ako ng oras.
Saan ka sa tingin mo dadalhin ng eroplano?
Ano'ng naaalala mo sa pagbagsak niyon?
-Papunta sa Hawaii, sa isang retreat... -Tapos nagkasira ang makina.
O isang tulad niyon.
-Binigyan ba nila kayo ng makakain? -'Di ko alam.
-May cake ba o panghimagas? -Siguro. May cake ata.
Tama na. Sino ka ba at ano'ng pakay mo?
Magkatulad tayo.
Nangyari rin sa akin ang nangyari sa 'yo.
Ang aksidente, ang isla, ang pagpunta rito.
Pareho tayo ng suot. Ng dala. Ng pinagdaanan.
Sige. 'Wag mo sanang masamain, pero...
'Wag!
Walang makakatulong sa 'yo doon.
Ang lugar na 'to, ang sitwasyong 'to,
lahat ng napagdaanan natin pareho
sa mga nagdaang araw,
planado lahat.
Hindi aksidente ang pagbagsak ng eroplano,
hindi ito istasyon ng Coast Guard, at 'di tayo susunduin ng magulang natin.
Isa 'tong kulungan,
at kung may tyansa tayong makaalis dito,
kailangan mo akong kausapin.
Alam kong mahirap paniwalaan,
pero kailangan mong magtiwala na nasa tamang pag-iisip ako.
Malinaw sa akin na para kong baliw ngayon.
Hindi lang baliw.
Takot.
Natatakot ako.
Sige. Tutulungan kita dahil naniniwala ako
o kaya gusto lang kitang itaboy.
Alin doon ang tama?
Hindi ko pa sigurado.
Ano...
Ano'ng gusto mong malaman?
Lahat.
Lahat kami, 'di alam ang gagawin.
Ni isa sa walong tao.
Nakaramdam ako ng pagkaligaw.
Naliligaw sa gitna ng kawalan.
Ano bang ginagawa ko?
Tinutulungan mo akong iligtas ka.
Makakatulong ang mga sinasabi mo sa pagtakas natin dito.
Gusto kong maniwala, pero 'di kita kilala.
Ako si Leah.
Naninigurado lang.
Ako si Raf.
Uy!
Ano'ng tinitingnan mo?
Hindi ba ako p'wedeng maligo
nang walang bastos na sumisilip?
-Ano? -Pinapanood mo ako.
Hanggang ngayon, bastos.
Hindi... Hindi ko alam na nariyan ka.
Titig na titig ka pa. Walang hiya.
Magsuot ka na kasi ng damit.
'Wag mo akong sisihin. Tinatawag 'yang...
"Sinisisi ang biktima."
Hindi ako nakatingin sa 'yo. 'Di ko 'yon gagawin.
Talaga, Raf?
Hindi ako sigurado sa mga gagawin mo o hindi,
kasi 'di kita kilala.
Apat na araw na tayong nandito, 'di pa tayo nagkakausap.
'Di maaalis sa isip ko na naninilip ka pala ng mga lalaki.
May nobya ako!
Sige.
Pero walang mababago 'yon.
Wala akong pakialam kung bakla ka o hindi,
tungkol ito sa espasyo.
-Hindi ako bakla. -Uulitin ko, 'di 'yan ang sinasabi ko.
Pero kung gusto mo akong paniwalain,
'di makakatulong ang pagsigaw na may nobya ka.
Ang desperado niyon.
Kirin, hindi...
Hindi ko alam.
Hindi ako gaya ng sinasabi mo.
Aalis na ako.
Madalas kang mag-isa?
Noong una.
At 'yong iba, tinuring ka lang na tahimik na tao?
Bakit ang sama ng tingin mo sa akin?
Base sa karanasan ko ro'n,
'Pag tahimik at mapag-isa ang tao,
marami siyang tinatago.
Wala akong tinatago.
Ganoon lang talaga ang pagkatao ko.
Mukhang naghinala siya sa ginawa mo.
Bakit nahirapan kang magpaliwanag?
Kasi, habang nakaupo ako roon
tapos, ewan ko, hindi ko alam kung...
Kung ano?
Kung ano ako.
Ang buhay ko dati...
Napaka...
Dilim.
Mahirap baybayin.
Nakakapagod ang mga araw na paulit-ulit at pare-pareho lang...
Parang hamog
na nakapaligid sa akin.
Pangatlong period pa lang 'to, mamaya ka pang 6:00.
Oo nga pala.
Pasensya na.
Sa kapal ng hamog, 'di ko na makilala ang sarili ko.
Isang bagay lang ang malinaw.
Isang bagay lang ang lohikal.
Isang bagay lang ang naiintindihan ko.
Tapos bigla na lang akong napunta sa islang ilang libong milya
ang layo sa bagay na 'yon.
-Gaya ng sabi ko... -Naliligaw ka.
Naranasan mo rin 'yon.
'Di mo lang alam.
-Tapos na ang oras mo. -Sige.
Nakatulog ba siya?
Bwisit. Apat na araw na.
Oo. 'Di ko alam kung bakit niya
naisipang magpakamatay.
Kung ako sa 'yo, 'wag mo nang isipin.
Baka wala siya sa tamang pag-iisip,
baka iniisip niya ang nobyo niya.
Ang mahalaga, buhay pa siya, at tahimik na siya sa wakas.
Pasensya na pero wala akong pake kung 'di siya makatulog.
Alam mo kung ano'ng makakatulong? Benzo.
Pero inubos na niya 'yon bago isuka.
Para niyang sinadya ang paghihirap niya.
Parang ganoon na nga, Fatin.
Pasensya na.
Pero sawa na ako.
-Hindi 'yon totoo. -Talaga?
Alam kong 'di totoo ang sinabi mo.
Ikaw pa naman ang dapat magbabantay sa kaniya mamaya,
pero mabuti siguro kung ako na lang.
Salamat.
Ayos lang sa akin tumulong kay Rachel.
Kung kailangan, marami akong oras para doon.
Tara na.
Hindi ako magpapaawa lang dito. Tara na.
Mabuti ba 'yon?
Hindi.
Ang ingay ng paa ko ngayon ah.
Magaan ang paa ko dati.
Matatakot mo 'yon.
'Pag 'di kinaya ng trap, baka tumakas. Dito ka lang.
Nahuli mo, Martha! Ang ganda niya.
Akala ko pa naman makakatulong ako ngayon,
pero 'di na pala ako kailangan.
-Pasensya na. -'Wag, namangha ako.
Isa pa, p'wede naman akong mag-alay ng suporta.
'Yon ang kailangan mo, sabi ni Toni.
Si Toni ang nagpasama sa 'yo?
Desisyon namin 'yong dalawa.
Kinuwento niya ang mga kuneho mo
at 'yong mga gamit mo noon
at naisip naming mahihirapan ka,
kasi mahal mo ang mga hayop
at ganito ang ginagawa mo para lang makakain tayo.
Ano pang sinabi ni Toni?
Ewan ko, maraming bagay.
Pero para lang 'yon tulungan ka.
At isa pa,
alam ko na mahirap ang...
Isantabi ang mga paniniwala mo
o baguhin 'yon nang walang paghahanda.
-Gusto ka lang naming samahan. -Alam ko. Salamat.
Tara na.
-'Di siya magtatagal. -Sige.
Nakakatakot mamatay sa gutom.
Kasinglala 'yon ng pagkalason at pagkapako sa krus.
Manahimik ka. Walang mamamatay sa gutom.
'Di p'wedeng ito na lang ang natira.
Imposible...
'Di ako p'wedeng mamatay nang ganito.
'Di alam ni mama kung saan hahanapin ang nobela ko,
paano 'yon mailalathala pagkatapos kong mamatay?
Nasa Google Drive ko, Mama!
Pindutin mo lang ang folder na may pangalang novella WIP...
Manahimik ka, Taylor! Kailangan lang nating bagalan ang pagkain,
kasi natatagalan...
Ang mga magsusundo sa atin.
P'wede tayong maglaro. Pampalipas ng oras.
Lagi akong naglalaro ng Xbox para matigilan ang pagkain ng asukal.
-Payo 'yon ng nutritionist ko. -Magandang ideya. Ano sa tingin mo?
Pangteatrong laro? 'Yong maglalantad sa atin.
-Hindi. -Sige. Ayos.
Hulaan na lang ng kasinungalingan.
Astig. Sali ako.
Ayos! Sali si Rafe!
"Raf" ang tama.
Umalis ka rito. Raf?
Oo.
Gusto ko 'yon.
Alam mo naman ang laro?
Huhulaan ang 'di totoo sa tatlong bagay.
Baka iba ang tawag doon sa pinanggalingan mo,
Dos verdad, dos verdades.
Oo, alam ko na.
Sige.
Parang...
Nag-aaral ako sa San Diego, pero nakatira ako sa Tijuana?
Totoo 'yon!
Madalas siyang tumawid ng border, nakakabilib.
'Di ka dapat magsasabi ng madaling patunayan.
-Matatalo ka. -Pero baka kakuntsaba niya si Josh?
Oo nga!
Grabe! Gusto ko ang mga palaisipan.
Pagpatuloy mo lang.
Pangalawa,
gawa ng pamilya ng nobya ko ang salsa na ito.
-Kalokohan. -Pero paano kung hindi?
Una sa lahat, kalokohan ang pagdadala ng salsa
sa isang weekend retreat.
Low-acid na salsa lang ang p'wede sa akin, 'di ko alam kung mayroon sila.
Pero mas malaking kalokohan na pagmamay-ari ng pamilya ng nobya mo
ang Veracruz Salsa company.
At pangatlo,
naninilip ako ng ari ng lalaki.
Umamin na siya! Grabe!
Binosohan ako ni Rafe kanina habang nakahubad ako.
Teka. Hindi. 'Yon ang 'di totoo. Kaya ko nga sinabi...
Eh 'di totoong pagmamay-ari ng nobya mo ang isang salsa company?
Oo. May stake ang papa niya sa parent company.
Eh 'di kasinungalingan nga 'yon, at mamboboso ka talaga.
Hindi! Nagkamali lang...
-Pasensya na. -Ano ba?
-Bwisit ka! Makakain sana natin 'yan! -Pasensya na.
-Walang gagalaw.
'Wag mong hahawakan. P'wede ba? Salamat.
Ipaliwanag n'yo nga sa akin
kung ano'ng ginagawa niya?
Kinukuhanan niya ng litrato 'yan para sa social media.
Ngayon alam n'yo na ang tungkol kay "Spillz"
-sa islang 'to. -Teka, Seth, ikaw si "Spillz?"
-Ikaw ang "The Spillz," na may Z? -Oo.
-Ano ang Spillz? -'Di mo 'yon alam?
Humuhusga siya ng larawan ng mga natapong pagkain sa Insta at Twitter,
at nakakatawa lagi ang mga caption.
-Hindi naman. -Narinig ko na 'yon.
Nakikipagtrabaho ka sa mga brand.
Kumikita ka siguro, 'no? Teka.
Ano'ng iskor ng salsa? Level-five na "Sloppy Tsunami?"
Ano'ng ipapangalan mo diyan?
Siguro katunog ng pico de gallo?
Siguro, "Pico de-naku!"
Baduy.
Tara dito, Raf.
Ano sa tingin mo?
Ewan ko.
'Di 'yan kapantay ng gawa ng mama ko...
Seryoso.
Sa tingin ko mapapantayan ko 'yan.
Nagpinta ako ng prutas sa klase tapos 'di matukoy ng guro kung ano 'yon.
-Magaling ako. -Nakakainis ka talaga.
-Mahal mo ako. -Tingnan mo nga.
Malalim at puno ang mga kulay.
Nakakaramdam ako ng init habang tumitingin.
Saang banda ka naiinitan?
Raf, 'di ko alam na nandito ka. Kumusta?
At kinakain mo 'yong canapés.
Pasensya na. 'Di ba pwede?
Hindi, sige lang, sabihin mo kung kumusta.
Sample 'to ng mga spread para sa Huwebes.
-Gusto ko 'yong malambot. -'Yong pulpo? Ang sarap niyon.
Sabi na magugustuhan mo.
Sasama ba siya sa Huwebes?
Hindi, may soccer siya sa Carlsbad.
Baka 'di na lang.
'Di naman nila ako pinapalaro.
Ano'ng mayroon sa Huwebes?
Isang fundraiser at gallery night.
Mapupuno ang bahay na 'to ng mga katutubong sining.
At mga Gringos na maglulustay ng pera.
Sila ang mga tutulong saming mailipat ang mga sining
sa Cultural Center sa Tijuana
dahil matagal na silang napirmi sa States.
-Nakakabilib. -Mahal ko,
kailangan na nating umalis.
-Kita tayo sa Huwebes? -Sige. Paalam.
Paalam.
Ano'ng dapat kong suotin para doon?
Alam ko namang 'di ako mapapansin kapag kasama kita,
pero ayaw kong mapahiya.
Nasaan 'yong...
Tinanggal ko sa shower, baka naiwan ko sa banyo.
-'Di mo ako pinapansin. -Gandang ganda lang ako rito.
Ang maganda rito ay simple lang siya,
isang nagtatrabahong babae, normal na bagay lang 'yon sa kaniya,
pero maaari 'yong mabura, mawala o makalimutan.
'Yon ang nakakabilib sa sining. Nakakapagpaalala 'yon.
Puro kalokohan na ako.
Hindi, naiintindihan ko.
Nakakatuwang makinig sa 'yo.
Dapat ka atang magsalita sa TED talks.
Ikaw talaga.
Gusto ko 'pag pinupuri mo ako.
Iniisip mo ba kung ano ang hilig mo?
Siguro, ewan ko?
Malalaman ko rin naman siguro 'yon.
Kung hindi, ayos lang.
Ang bango mo.
"Habang nag-iinit ang dugo niya,
"lumapit pa siya para idiin ang halik.
"Bumulong hanggang maglaho ang paligid.
"Nanlambot siya,
"Pagsuko ang buntong hininga niya."
-Nakakakilig, ano? -Parang pag-ihi.
Ang buong libro, tungkol lang sa malibog na mga wedding planner
sa isang yayamaning siyudad na Green-wich, Connecticut.
Greenwich. Isa pa lang 'yan sa apat na libro.
May apat na ganito?
Samantalang 'yong District 9 walang kasunod
tapos may apat na libro nito.
Bakit 'di mo na lang basahin pa?
Baka magustuhan mo.
May nagkakagusto talaga dito?
Pagbabasa sa mga salita sa papel?
Diyos ko.
Toni, patulong.
Sinusubukan akong kumbinsihin ni Fatin
na basahin ang pangit na librong 'to.
Oo. Gusto ko rin.
Umalis ka rito.
Hindi ako gaya ni Martha. Masyado kasi 'yang straight at white.
Pero gusto ko 'yong mga tungkol sa kasal.
-Ano kamo? -'Yong paghahanda ng ka
Napapaisip ako kung ano'ng gusto ko sa akin.
Malaking buttercream cake, maraming bulaklak,
mamahaling pagkain.
Ano nga 'yong tawag 'pag 'di buffet? Plated dinner. Gusto ko 'yon.
-Nakakamangha. -At sino ka nga?
Sino kayong lahat? Bakit ako nandito?
Alam kong problema mo.
Umalis na sina Rachel at Leah, nagawa na ang matutuluyan,
at ngayon na lang ulit walang trabaho si Dorothy.
At problema 'yon kasi wala na siyang mapapaglibangan.
Marami kaya.
Saan ka pupunta?
Para magpakalibang.
Ayos ka lang ba?
Pasensya na, Leah...
Noong nakaraang araw.
Nagalit ako nang sobra sa 'yo.
Nabigla lang ako.
At para isiping...
Ako ay...
-Baka nataboy na kita. -Hindi, Rachel.
At hindi at...
Hindi ko gustong tapusin ang lahat...
gusto ko lang matapos ang pagkaramdam.
Alam ko.
Malala 'yon.
Oo,
at nakakasama ang mga ginawa ko, pero...
Ngayong tumutulong ako, parang ayos na ang pakiramdam ko.
-Ang lakas ng loob mong sabihin 'yon. -Gusto ko nang bawiin.
Bumubuti na rin ang pakiramdam ko. Parang...
Nakalimutan kong buhay pa nga pala ako.
Gusto mo bang masabik?
-Ano 'yon? -Alamin natin.
Naku.
Lagot.
Aray!
Aray.
Raf.
-Ang dami nila. -Naku.
Hubarin mo ang pantalon mo. Dali.
Naku...
Aray!
-Diyos ko. -Ang sakit.
Gumagana na.
Nawawala na sila.
Tangina.
Kati.
Nabalot ka ng mga langgam.
Kumusta sa pakiramdam, Rafael?
Hindi mabuti.
Muntik na akong makain para lang sa bagay na 'to...
Na sa akin lang mahalaga.
Sabi ng therapist ko, maraming malalaman doon.
Pero ayaw ko sa kaniya, kaya hayaan na lang natin.
Malas ang araw na 'to.
Sobra.
Magtanong ka kina Scotty at Bo.
Galing sila sa Florida. Maalam siguro sila diyan.
At siguradong may pamahid si Josh.
'Di ko alam kung ayos pa kami.
Gusto mo bang ipaliwanag ko?
Natatakot ang lahat.
Nakakatakot ang islang ito, dahil wala tayong kasiguraduhan.
Ang totoo, ganoon ka rin.
Pero gusto lang ng lahat na magkakilala.
Halimbawa, 'yong step-bro kong si Henry.
Napakalabo niyang tao, pero maiintindihan mo pa rin siya.
Matuturing siyang gothy e-boy kaya makikilala mo siya.
Pero iba ka.
Kailangan ka naming makilala.
Parang ang dali naman niyon.
Tara na. Tara na.
Saan?
Maghahanap tayo ng mga pagkain. Prutas o ano.
May mahahanap naman siguro tayo rito.
P'wedeng makilala ka nila bilang tagadala ng pagkain.
MARISOL PAPUNTA KA NA BA?
OO!
Ano'ng mayroon?
Susuotin mo ba 'yan para sa homecoming?
Mahal.
Tingnan mo ang anak mo. Diyos ko.
Kamukha niya ang papa niya.
Mana ka sa angkan ng mga Garcia na gwapo sa suit.
'Di na ako magugulat.
Salamat... pero hindi.
May pupuntahan ang pormal na kaganapan...
Huwebes ngayon.
Panggabi ang papa mo, kaya kailangan mo akong tulungan.
Napagkasunduan na natin 'yon.
Alam ko, patawad... Gusto ko, kaso...
Malaking bagay 'yon.
Kung ganoon, bakit ngayon lang namin nalaman?
Nagpapadala ng email ang eskwelahan mo tuwing...
Hindi ito sa eskwelahan...
Isa 'yong Chicano art show...
Sa bahay ng mga Núñezes.
Hindi, parang...
Naglilikom sila ng pera para maibalik ang kultura ng Mexico sa Tijuana.
Kaya mahalaga 'yon.
Makinig ka, Rafael
Naiintindihan kong tumigil kang mag-soccer para sa babaeng 'yon.
Alam kong puro siya lang ang iniisip mo
kaya mababa ang grado mo sa apat na klase.
Ang 'di mo naiintindihan
ay 'di ang sining nila ang nagpapaaral sa 'yo.
Malaki ang ambag ng mga Núñez sa scholarship fund,
kaya parang ganoon na rin.
'Di ka lamang sa amin.
Bilisan mo!
Dalhin mo ang mga 'to sa trak.
Hintayin mo ang mama mo.
Ito dapat ang ginagawa ko. Ang makihalubilo sa mga taong gaya nila.
Kaya n'yo nga ako pinag-aral, 'di ba?
At isa pa, maganda ang pahiwatig niyon sa inyo dahil inimbitahan ako...
Manahimik ka at makinig
dahil importanteng marinig mo 'to.
Ang babaeng 'yon,
makakalimutan ka lang niya.
Pati ng pamilya niya.
Mag-aaral siya sa isang magandang kolehiyo sa kabilang dulo ng bansa,
at 'di na ulit kayo magkikita.
Maliit man ang sahod ko,
isusugal ko lahat ng 'yon na ganoon ang mangyayari.
Nagkakamali ka.
Malalaman natin, pero sa ngayon,
dalhin mo muna ang mga 'to sa trak at hintayin mo ang mama mo.
Sige na.
'Di ko alam kung ano 'to, pero tingnan mo.
P'wede kaya 'yang kainin?
May kanta tungkol doon eh...
"Lila't asul, nakakabusog. Puti at dilaw, nakakamatay."
May alam ka naman pala.
Turo lang 'yon sa akin ni Henry.
Sa kaniya lang galing ang alam ko.
Boy scout siya dati.
Marami siyang alam na paraan ng pagtali.
-Ang dami pala niyon. -Oo.
Tinatali niya dati ang headphone cord ko
para lang mang-asar.
Pero dahil sa AirPods...
Mukha ngang 'di kayo masyadong malapit.
Halata ba?
Ano?
Doon.
Sige.
Ano'ng nahanap mo?
Naku.
Dali...
Matamis?
Alis! Alis!
Puta.
Pasensya na.
Ano'ng problema mo?
-Pasensya na kako. -Bwisit na bata!
'Di ka ba marunong tumingin?
Sabi nang aksidente lang eh!
Sige. Sige.
Putangina!
Hawak ko na siya.
Diyos ko.
Kunin mo ulit.
Handa?
Oo.
Sige.
Ano kayang nandiyan?
Base sa kamalasan ko? Baka daan na 'yan papuntang impyerno.
Mauuna ako. Sige.
Seth?
-Seth? -Rafael Garcia,
masaya akong sabihin sa 'yo na tapos na
ang kamalasan mo.
Tara dito.
Grabe.
Iyong motherlode, tama?
Ibigay mo ang kahon.
Tangina. Diyos ko. Pare!
Ano?
Saan kaya 'to galing?
Ewan ko.
Mukhang ginamit ang lugar na 'to dati para pag-aralan ang kalikasan.
Ang huling petsa rito ay 2006.
-P'wede pa kaya 'tong kainin? -Oo.
Mungkahi lang naman ang mga expiration date...
Ang pinakamahalaga.
-Tubig? -Oo, at saka...
Ang pinakamahalaga.
Ikaw ang rason kung bakit natin 'to nahanap.
Huwag kang magduda sa mga kutob mo sa akin dahil magagaling iyon.
-Seryoso. -Salamat.
Tumawag ka na.
Hello, oo, hello?
Hello, oo?
Sino ito?
Rafa?
Walang tao sa bahay.
May matatawagan ka pa ba?
Uy.
Ayos ka lang?
Dito ako nagbabalat kasi mabaho ito.
Sigurado kang ayos ka lang?
Tungkol sa amin ni Shelby?
-Kasi sabi niya... -"Sabi ni Shelby ganito, at ganiyan."
'Yon ang 'di ko gusto.
Walang pakialamanan sa buhay ng may buhay.
Hindi ako magsasabi ng kahit ano na hindi mo sasabihin sa kanya.
Pangako.
P'wede bang wala ka na lang sabihin?
Para lang sigurado.
Oo naman. Kung saan ka masaya.
Pasensya na.
-Hindi ko gustong... -Ayos lang.
Pinagmamalaki kita.
Bakit?
Naging matapang ka na. Isa ka nang mandirigma.
May sorpresa kami!
Nakakagulat nga, na 'di sila nagpatayan.
-Saan 'yan galing? -Sa tubig.
-Ano'ng mayroon? -Tingnan n'yo na lang.
Baka matuwa at magtaka kayo.
Mga gamit para sa party?
Pangmatandang party.
PAGRERETIRO
Ang pangalan niya ay Barbara.
Bakit kayo dismayado? Tingnan n'yo 'to!
Mga plastik na tinidor?
Mga mamahaling uri 'yan!
'Di mo ba na-miss ang paggamit ng tinidor?
Nakakatuwa rin ito.
WALA SA TRABAHO!
Dapat ka na atang magselos sa mga gamit na 'yan.
Napapasaya mo ba siya nang gaya niyan?
Marunong mag-party si Barbara!
'Di ko alam. Kung ako sa 'yo kabahan ka na.
Uy, Fatin.
Mayroong para sa 'yo.
Binabawi ko na ang mga sinabi ko, salamat sa 'yo Barbara.
Teka. Tama ba ang nakikita ko?
Isang piñata! At mga kendi!
Puta, Babs. Gusto mong bugbugin ang effigy ng boss mo?
'Di ko alam kung astig ba 'yon o nakakabahala.
Naku.
Ayos ka lang, Leah?
Ayos lang...
'Yong piñata kasi.
May kaibigan si papa, si Top Ramen.
Paul ang pangalan niya, pero tinawag na Top Ramen
dahil isang beses sa ski trip,
nalasing siya at suminghot ng sampung pakete ng ramen seasoning.
Kamukha niya 'yang piñata.
Diyos ko.
Gugustuhin 'tong ilista ni Dot.
Nasaan ba si Dot?
Uy.
Boy scout.
Alam mo ba kung paano gumawa ng apoy?
Oo, pero kailangan ko ng Ferro rod.
-Ng ano? -Isang instrumento
na gawa sa synthetic alloy o magnesium...
Tama na.
Bo-Bo.
Ayos ka lang?
Medyo.
Uy.
Naku.
-Nakakatawa 'yon. -Tama na, Josh.
Kung tumatawa ka na naman sa nakita mo sa Spillz...
Bigla ko lang naaalala.
May tikka masala na natapon sa isang keyboard...
-Tama na! -Tahimik!
Diyos ko.
Naku, nakalimutan ko ang mga bata ko.
Sige, ako na ang magtatanong.
Ano'ng mga bata?
Nilalagay ko sila sa bag ko.
At tinago ko sa medyas.
Sour Patch Kids? Sinong tumatawag doon na mga "bata?"
-Ako lang ba? -Oo, pero ayos lang, gusto ko 'yon.
Napapagaan niyon ang usaping cannibalism.
Gusto ko nang kumain ng tao ngayon.
P'wede ba akong humingi ng bata?
Naku.
-Nakain ko na pala. -Tahimik.
May lighter ka pala?
Noon mo pa 'to dala?
Oo nga pala...
Para 'yan sa tainga ko, kapag...
Wala kang isip!
Ang tagal na nating nilalamig, tapos may lighter ka pala?
Ang ginagawa mo lang ay mag-ingay
tungkol sa lintik na website
kaya nakalimutan mong may lighter ka!
Kumalma ka.
Sasabihan mo ako niyon? Ikaw pa talaga?
Manahimik ka, Taylor!
Ano pang 'di mo sinasabi sa amin?
Siguro dapat kami na ang tumingin?
-Diyos ko. -Gusto mong matawa?
Ayan, natapon din! Ano'ng masasabi mo?
Stage seven suitcase ng kamangmangan
na may kasamang problema?
Kirin, kung ninakaw mo ang IP ko, kakasuhan kita.
Gutom na ba kayo?
Diyos ko, peanut butter...
Hindi 'to masarap pero p'wede na.
Nahanap mo 'to?
Hindi ako. Si Raf.
Raf. Salamat.
Pero 'di lang 'yan ang lahat.
Mayroon tayong beer.
-At marami pa doon sa bunker. -Diyos ko!
Ayos!
Uy, Kirin? Gusto mo ng maiinom?
Oo. Salamat.
-'Di ka kamo umiinom. -Oo, pero pinag-isipan ko.
Ang labo niyon.
Tagay. Magpasalamat tayo kay Raf.
Kay Raf!
Raf!
Rafael Garcia?
Ikaw 'yon, 'di ba?
Makakaalis ka na.
Mari.
Salamat.
Sige.
Raf, 'di ka makakatawid ng border
hangga't 'di pa ayos ang visa mo, pero mabilis lang naman 'yon.
P'wedeng dalhin ni Marisol ang mga gawain mo para 'di ka mahuli.
Alam kong importante 'yon sa 'yo.
At kung magkaproblema sa immigration,
p'wede mo 'tong tawagan.
May kaibigan akong abugado na sanay sa CBP,
makakatulong daw 'yan.
Uy.
Ayos lang ba tayo?
Oo.
Mama, pwedeng palakasan? Si Martha Molinar ata 'yan.
Parang lagi kong kailangan ng ibang tao.
Para mabuo.
Para 'di maligaw.
Pero alam ko na ngayon.
'Di 'yon totoo.
'Di 'yon makakatulong.
Para sa akin.
Dahil?
Hinihingi ko ang tiwala mo.
Para tulungan ako.
Para maniwala kang 'di ako baliw at makakalaya tayo.
Pero mukhang 'di ka pa handa.
Hindi nga.
Pero wala naman akong ibang magagawa.
Makakatakas tayo rito.
Pangako.
Uy!
Ano'ng ginagawa mo? Bawal ka rito!
Uy.
Ayos lang siya.
Maupo ka.
May istorya ako sa 'yo.
Sige.
-Gusto mo bang marinig? -Oo.
Isang araw,
may dalawang eroplanong pinabagsak.
Lahat ng biktima ay nadroga at napadpad sa dalawang isla.
Walo sa isa, at walo sa kabila.
Pero maaaring magbago ang bilang.
Nagkita na kami ni Rafael.
Nagkausap kami.
Pero alam mo naman 'yon. Lagi kang nakamasid,
at 'di mo ko hahayaang manatili roon kung wala kang kailangang malaman.
Isang bagay na 'di mo makuha sa kaniya
na sa tingin mo makukuha ko.
Hindi ikaw ang namamahala rito.
Halatang halata naman.
Pero gusto kong sabihin mo sa kung sino man 'yon,
na maibibigay ko ang gusto nila.
Pero may gusto rin ako.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce