İsim?
Rafael Garcia.
-Nereden geliyorsun? -Tijuana'daki evimden.
-Nereye gidiyorsun? -San Diego'daki okuluma.
Nereye gittiğini sanmıştın?
O uçağa bindiğinde nereye gittiğini sanıyordun?
Cevap ver, ne kadar vaktim kaldığını bilmiyorum.
Uçağın seni nereye götürdüğünü sanıyordun?
Uçağın düşüşüyle ilgili ne hatırlıyorsun?
-Havai'ye, bir dinlenme tesisine... -Sonra mekanik bir arıza oldu.
Veya ona benzer bir şey.
-Yiyecek bir şey verdiler mi? -Bilmiyorum.
-Kek var mıydı? Tatlı? -Olabilir. Galiba kek verdiler.
Bir durabilir misin? Kimsin, burada ne işin var?
Ben senim. Senim.
Elbette sen değilim ama aynısı benim de başıma geldi.
Uçağın düşmesi, ada, sonra buraya gelmek.
Aynı sandaletler, aynı eşofmanlar, aynı kâbus.
Tamam. Yanlış anlama ama bence gidip...
Hayır! Yapma!
Kapının dışındaki kimse sana yardım etmek istemiyor.
Burası, bu durum,
ne zamandır tıkılıp kaldığını bilmediğim
bu akılalmaz macera,
hepsi planlanmış.
Uçak kaza eseri düşmedi.
Burası Sahil Güvenlik değil, ailelerimiz bizi almaya gelmiyor.
Burası bir hapishane.
Buradan çıkma şansımız olması için
benimle konuşman gerek.
Kulağa nasıl geldiğini daha söylerken ben de biliyorum
ama bu farkındalığın bir işe yaraması lazım. Farkındayım.
Şu an deli gibi göründüğümün son derece farkındayım.
Sadece deli gibi değil.
Korkmuş da.
Korkuyorum.
Pekâlâ. Ya bunun gerçek olduğunu kabul ederim
ya da sen kaybolana kadar suyuna giderim.
Hangisini yapacaksın?
Karar vermeye çalışıyorum.
Peki...
Ne bilmek istiyorsun?
Her şeyi.
yaban
Tamamen kaybolmuştuk.
Sekizimiz de.
Daha kötü durumda değildim ama iki kez kaybolmuş gibiydim.
Kayıp bir yerin içinde de kayıptım.
Ne yapıyorum ben ya?
Hayatını kurtarmama yardım ediyorsun.
Söylediğin her şey, buradan çıkmak için bir basamak gibi.
İnanmaya çalışıyorum ama adını bile bilmiyorum.
Leah. Adım Leah.
Kontrol ediyorum.
Ben Raf.
Hop!
Ne bakıyorsun?
Sapığın teki
sikime bakmadan, beş dakika yıkanamıyorum.
-Ne? -Beni izliyordun.
Hâlâ izliyorsun, sik röntgencisi.
İzlemedim. Orada olduğunu bile bilmiyordum.
Başka yere bakamıyorsun galiba. Utanman da yok.
Pantolonunu mu giysen acaba?
Suçu bana atma. Bu, ne diyordunuz...
"Kurbanı suçlamak."
Sana bakmadım. Asla yapmam.
Açıkçası Rafe,
ne yapıp yapmayacağını bilemiyorum
çünkü seni hiç tanımıyorum.
Dört gündür buradayız, 11 kelime mi ne ettin.
Arada bir milletin sikini röntgenliyor olma ihtimalini yok sayamam.
Kız arkadaşım var!
Tamam, anlaşıldı.
Mesele o değil, farkındasın, değil mi?
Gey olup olmaman umurumda değil.
Mesele mahremiyet.
-Gey değilim. -Tekrar ediyorum, mesele o değil.
Bir şey kanıtlamaya çalışıyorsan
kız arkadaşım var diye haykırman fayda etmez.
Biraz çaresizce görünüyor.
Kirin, ben...
Ben bir hiçim.
Olduğumu söylediğin şeyler değilim. Ben sadece...
Gidiyorum.
Yani çok mu yalnız kaldın?
Sanırım başlarda öyle oldu.
Diğerleri de seni sessiz biri gibi mi gördü?
Niye bana sıkıntılı bir durummuş gibi bakıyorsun?
Oradaki tecrübeme göre,
biri sessizse ve çok yalnız kalıyorsa
bir şey saklıyor demektir.
Bir şeyi örtmeye çalışmıyordum.
Eski bir kişilik kusuru sadece.
Yaptığın şeyden epey şüphelenmiş.
Kendini anlatmak niye bu kadar zor?
Çünkü orada oturuyordum
ve ne bileyim... Yani bilmiyordum.
Neyi bilmiyordun?
Kendimi.
Daha önceki hayatım...
Hayatımda...
Karanlık vardı.
Pusluydu.
Günler çok yorucu ve tekdüzeydi. Her şey bulanıklaşmış gibiydi.
Kafamın içine
bir sis çökmüş gibiydi.
Rafael.
Üçüncü dersimdeyiz. Sen altıncı derse gireceksin.
Doğru.
Perdón. Kusura bakmayın.
Sis o kadar yoğundu ki kendimi bile göremiyordum.
Tek bir şey berraktı.
Tek bir şey mantıklıydı.
Tek bir şey kendime inanmamı sağlıyordu.
Bir de baktım, o adada sıkışıp kalmışım.
Binlerce kilometre uzakta.
-Dediğim gibi... -Kayıp bir yerde kayboldun.
Senin de başından geçmiş.
Hiç sorma.
-Nöbet bitti. Ben devralayım mı? -Olur.
Hiç uyudu mu?
Kahretsin. Dört gün oldu.
Evet. Aklından neler geçiyor,
neden kendini öldürmek istedi, hiç anlayamıyorum.
Merak ederek vaktini harcama.
Belki aklı başında değildi,
belki yaşlı sevgilisinin hayalini kuruyordu.
Önemli olan, hayatta ve nihayet sessiz olması.
Çok özür dilerim ama uykusuzluğunu pek kafama takmayacağım.
Neyin faydası olurdu peki? Bir antidepresanın.
Ama onu kusturmadan önce hepsini silip süpürdü.
Âdeta kendi mezarını kendi kazdı.
Evet Fatin. Neredeyse öyleydi.
Özür dilerim.
Ama onunla işim bitti.
-Ciddi değilsin. -Değil miyim?
Boş muhabbetleri anlarım. Ciddi değilsin.
Tamam. Sana da sonrası için nöbet yazmıştık
ama ben çifte nöbet tutarım.
Sağ ol.
Seve seve Rachel'a hemşirelik ederim.
Bana ihtiyacınız olursa vaktim çok.
Gidelim.
Kendimi acındırmayacağım. Gidelim.
Bu konuda iyimser miyiz?
Kesinlikle değiliz.
Amatör gibi bir sürü ses çıkarıyorum.
Eskiden adımlarım daha yumuşaktı.
Onu korkutacaksın.
Tuzak dayanmadıysa kaçmış olabilir. Burada bekle.
Yakaladın Martha! Çok güzelmiş.
Biraz tecrübelerimi paylaşırım sanmıştım
ama benim devrim geride kalmış.
-Kusura bakma. -Özür dileme, çok etkilendim.
Ayrıca hâlâ moral desteği sağlayabilirim.
Toni buna ihtiyacın olabileceğini düşünüyor.
Benimle gelmeni Toni mi söyledi?
Beraber karar verdik sanırım.
Tavşanlarından bahsediyordu.
Çoban köpeklerinden de.
İkimiz de hayvanları bu kadar severken her gün buraya gelmek
ve yemek yiyebilelim diye
bu kadar uğraşmak zorunda kalmanın senin için zorluğunu düşündük.
Toni hakkımda başka ne dedi?
Bilmem, birçok şey.
Ama sadece sana yardımcı olmak amacıyla.
Kendi adıma konuşursam
bunun zorluğunu bilirim.
Değerlerini bir kenara bırakmanın
veya hazır olmadığın kadar hızlı bir şekilde değiştirmenin.
-Sana destek olmak istiyoruz. -Evet, biliyorum. Sağ ol.
Gitmeliyiz.
-Fazla dayanamaz. -Tamam.
Malum, açlık korkunç bir ölüm şeklidir.
Radyasyon zehirlenmesi ve çarmıha gerilmeyle beraber.
Yok artık, şunu yapmasan? Kimse açlıktan ölmeyecek.
Sadece bunlar kalmış olamaz, değil mi?
İmkânsız bir şey.
Kusura bakmayın da hayatım bu şekilde bitemez.
Daha annem romanımı nerede bulacağını bile bilemezken
öldükten sonra nasıl meşhur olacağım?
Google Drive'ımda anne!
İkinci klasöre tıkla. Adı "Roman, devam..."
Kes sesini Taylor! Ölmeyeceğiz. Sadece daha az yemeliyiz.
Belli ki kurtarma ekipleri henüz...
Gelmeleri sandığımızdan uzun sürdü.
Oyun oynasak? Kafa dağıtırız.
Rafine şekerli atıştırmalık yememek için hep Xbox'ımda oyun oynarım.
-Diyetisyenim destekliyor. -Kötü fikir değil. Önerisi olan?
Tiyatro oyunu? Bizi ifşa eder.
-Tiyatro oyunu olmaz. -Tamam. Süper.
"İki Gerçek, Bir Yalan" nasıl?
Adı güzelmiş. Ben oynarım.
Evet! Yürü be Rafe!
Adı "Raf."
Hadi canım. Raf mı?
Evet.
Bayıldım.
Neyse, oyunu biliyor musun?
İki gerçek, bir yalan söylüyorsun, tahmin ediyoruz.
Geldiğin yerde adı farklı olabilir.
Dos verdad, dos verdades.
Anladım sanırım.
Tamam.
Öyleyse...
San Diego'da okuyorum ama Tijuana'da yaşıyorum.
Bu doğru.
Sınırı geçiyor. Aslında takdire şayan.
Birinin hemen doğrulayacağı bir şey söylememelisin.
-Kötü oyun stratejisi. -Josh'la gizli ortak değillerse tabii.
Vay canına!
Sikerler, iyi bir akıl oyununu severim.
Lütfen devam.
İkincisi,
kız arkadaşımın ailesinin salsa şirketi var.
-Saçmalık. -Acaba öyle mi?
Öncelikle, hafta sonu dinlenme tesisine
salsa getirmek saçmalıktır.
Sadece düşük asitli besleniyorum. Ellerinde var mıdır, bilemedim.
Kız arkadaşının Veracruz Salsa'nın vârisi olması
daha büyük saçmalık.
Son olarak,
gizli gizli milletin sikine bakıyorum.
Kabul etti! Vay canına!
Rafe sikimi röntgenlemek için sapık gibi pusuya yatmış.
Hayır. Yalan olan buydu. Oyunun kuralı bu...
Yani kız arkadaşının gerçekten halka açık salsa şirketi mi var?
Evet. Babasının ana şirkette hissesi var.
Yani yalandı ve sik röntgencisisin.
Tabii ki! Batırdım ve...
-Çok özür dilerim. -Ne yaptın lan?
-Aptal! Onu yiyecektik! -Çok özür dilerim.
-Özür dilerim. -Kımıldamayın.
Dokunmayın. Şunu alsam? Sağ ol.
Biri bana bu adamın
ne halt yediğini açıklayabilir mi?
O saçma sosyal medya hesabı için resim çekiyor.
"Spillz"i duymak zorunda olmamak buranın tek olumlu yanıydı,
-o da gitti. -Bir saniye, Seth, "Spillz" sen misin?
-Bildiğimiz "Spillz" yani. Z ile? -Aynen.
-Spillz de ne? -Oha, Spillz'i duymadın mı?
Instagram ve Twitter'da dökülmüş yiyeceklere, en güzel
ve en komik başlıklarla puan veriyor. Vay be!
-Abartacak bir şey yok. -Daha önce duymuştum.
Markalarla iş birlikleri falan yapıyorsun.
Kesin para alıyorsundur, değil mi? Dur.
Salsaya puanın kaç? Beşinci seviye bir "Uyduruk Tsunami" mi?
Ne isim takacaksın?
Pico de gallo'yu andıran bir şey olabilir.
Belki, "Pico de akıyor!"
Dandik be.
Raf, buraya gel.
Ne diyorsun?
Bilemiyorum.
Annemin kadifeden yaptığı Selena'yla yarışamaz tabii...
Dalga geçme.
Bence ben de bu kadar güzel çizebilirim.
Resim dersinde meyve kâsesi yapmıştım. Bayan Wentz, "Bu ne?" demişti.
-Doğuştan yetenekliyim. -Var ya, seni hiç sevmiyorum.
-Bana bayılıyorsun. -Bir sus da benimle birlikte bak.
Renkler çok derin, çok doygun.
Ona bakınca fiziken ısınıyorum.
Tam olarak neren ısınıyor?
Raf, burada olduğunu bilmiyordum. Ne var ne yok?
Kanepe yiyorsun.
Pardon. Yememem mi gerekiyordu?
Yok, götür. Nasıl bulduğunu söyle.
Bunlar numune. Perşembe kullanılacakları seçeceğiz.
-Sakız gibi olanı sevdim. -Ahtapot mu? Muhteşemler.
Ağzının tadını biliyorsun.
Perşembe günü o da bizimle geliyor mu?
Hayır, Carlsbad'da futbol maçı var.
Aslında olmayabilir.
Her zaman kadroya alınmıyorum.
Perşembe ne var?
Yardım ve sergi gecesi yapıyoruz.
Bu evin her yanı yerli sanatıyla dolacak.
Paralı Amerikalılarla.
Yani bu eserleri, Tijuana'daki Kültür Merkezi'ne götürmemize
yardımcı olacak kıymetli hamiler.
Eserler çok uzun süre ABD'de kaldılar.
-Harika. -Mi amor,
yola çıkmalıyız.
-Perşembe görüşürüz. -Tamam. Hoşça kalın.
Güle güle.
Gelirken ne giymeliyim?
Seninleyken çoğu zaman görünmezim
ama havadaki pis bir boşluk olmak istemem.
Şeyin nerede...
Duşta çıkarmıştım. Banyoda kalmıştır.
-Dalıp gidiyorsun. -Evet, çok etkilendim.
Güzel yanı, basitliği.
Yerli bir kadın çalışıyor. Onun için çok sıradan bir an,
yok olabilecek veya unutulabilecek bir an.
Sanatın muhteşemliği bu işte. Hatırlıyor.
İyice saçmalamaya başladım.
Hayır ya. Anlıyorum. Olayın bu.
Böyle kaptırıp gittiğini görmek şahane.
TED konuşması falan yapmalısın.
Sen var ya...
Beni hep gaza getirmeni seviyorum.
Hiç kendi olayının ne olduğunu düşünüyor musun?
Belki, bilemiyorum.
Er geç çözerim.
Çözemezsem bu da harika.
Çok güzel kokuyorsun.
"Kanı ısınırken
"onu kendisine çekti ve daha derinden öptü.
"Her şey bulanıklaşana dek teker teker fısıltılar hâlinde.
"Kadın iyice yumuşadı,
"iç çekişi teslim olduğu anlamına geliyordu."
-Ateşli, değil mi? -Taze sıçılmış bok gibi.
Connecticut, Greenwich adında züppe bir kasabada yaşayan
azgın düğün organizatörlerini anlatan koca bir kitap.
Greenwich. Ve bir tane değil, dört kitaplık bir seri bu.
Bu boktan dört tane mi var?
Yasak Bölge 9'un tek bir devam filmi çekilmezken
bu bok parçasından dört tane var.
Birkaç sayfa daha şans ver.
Belki sarar, ufak bir kaçamak işte.
İnsanlar bu etkinliği cidden seviyor mu?
Koca bir kâğıt yığınını tutup gözlerini sağa sola kaydırmayı yani?
Hiç benlik değil.
Toni, yardım etsene.
Fatin, bu uyduruk aşk romanını
okumaktan keyif alabileceğime beni ikna etmeye çalışıyor.
Aynen. Ben o kitaba bayıldım.
Hadi oradan.
Martha gibi aşırı hayran, aşırı hetero ve beyaz değilim.
Düğün olaylarını falan sevdim.
-Neyi sevdin? -Düğün planlama falan.
Kendi düğünümde ne istediğimi düşündürdü.
Kocaman kremalı pasta, her yerde çiçekler,
muhteşem yemekler.
Büfe olmayınca ne deniyor? Tabaklı yemek. Ondan istiyorum.
-İnanılmaz. -Kimsin sen?
İkiniz için de geçerli. Bu tuhaf yerde niye tuhaf olan benim?
Senin derdini biliyorum.
Sana muhtaç olanlar gitti, sığınak yapıldı
ve ilk kez Dorothy'nin yapacak işi yok.
Bu bir sorun çünkü boş durmayı beceremiyor.
Boş durmakta gayet iyi.
Nereye?
Boş durmaya.
İyi misin?
Özür dilerim Leah.
Geçen gün için.
Sana fazla yüklendim.
Bir şeyler ters gitti.
Düşündüm de ben...
Belki de...
-Seni zorladığımı düşündüm. -Rachel, zorlamadın.
Ben de...
Ben de aslında her şeyi bitirmek istemedim.
Sadece hissetmemek istedim.
Biliyorum.
En kötüsü o.
Bana göre,
evet, evrenden yine canımı sıkmasını istediğim doğru ama...
Şu anda faydalı şeyler yapmak biraz iyi hissettiriyor.
-Bunu yüksek sesle söylemen cesurca. -Evet, pişman oldum bile.
Bu arada ben de daha iyi hissediyorum. Sanki...
Kanımın vücudumda dolaşmak istediğini unutmuştum.
Leah?
Biraz heyecan ister misin?
-O ne? -Gidip bakalım.
Hayır. Olamaz.
Kahretsin.
Bu ne ya?
Siktir.
Raf.
-Sikeyim. Her yerimdeler. -Kahretsin.
Pantolonunu çıkar. Hadi, hemen. Çıkar şimdi.
Kahretsin.
Siktir!
-Hay sikeyim. Vay arkadaş. -Tamam. Isırıyorlar.
İşe yarıyor.
Kurtuluyoruz. Geçti.
Kahretsin.
Vay be.
Ateş karıncaları her yanını sardı.
Rafael, nasıl hissediyorsun?
Çok iyi değil.
Bir tek benim için önemli olan bir konu yüzünden neredeyse...
...çiğ çiğ yeniyordum.
Terapistim olsa altında çok şey yatıyor, derdi.
Ama terapistimi hiç sevmem. O yüzden boş verelim gitsin.
Çok kötü bir gün geçiriyorum.
Hem de çok.
Isırıkları Scotty ve Bo'ya danış.
Florida'nın dışlarından gelmişler, daha önce görmüşlerdir.
Josh'ta da on farklı krem falan vardır.
Onlarla geçinebileceğimden emin değilim.
Ben kendi gözümden anlatayım mı?
Herkes çok korkuyor.
Bilinmeyenler çok korkutucudur. Bu ada da çok büyük bir bilinmeyen.
Alınma ama sen de öylesin.
Herkes birbirini çözmeye çalışıyor.
Mesela üvey kardeşim Henry.
Karanlıklar prensi gibidir ama yine de onu çözebilirsin.
Gotik emoların olayı bellidir, bu yüzden onlardan korkmazsın.
Ama senin durumun farklı.
Seni daha yeni yeni çözüyoruz.
Çok kolaymış gibi gösteriyorsun.
Gidelim hadi.
Nereye?
Biraz yiyecek bulalım. Meyve, yemiş, ne bileyim işte.
Ormanda illaki bir şeyler vardır.
Yiyecek getiren kişi olabilirsin. Herkes o kişiye bayılır. Herkes.
MARISOL YOLDA MISIN?
EVET!
Hayırdır çapkın?
Mezunlar buluşmasında bunu mu giyeceksin?
Aşkım.
Oğluna bak. Tanrım.
Babasına benzememiş mi?
Takım elbiseyle ortalığı yakan Garcia soyundan geliyorsun.
Hiç şaşırmadım.
Sağ ol. Ama hayır.
Bu akşam bir etkinliğe katılıyorum. Biraz resmî. O yüzden...
Ama bugün perşembe.
Baban gece vardiyasında çalışacak. Yanımda çalışman gerek.
Durum bu. Böyle anlaşmıştık.
Biliyorum, kusura bakma... Ama bu...
Benim için önemli de.
Haberimiz bile yok. Nasıl önemli olabilir?
Okulun her şeyi e-postayla haber...
Okulla ilgili değil.
Chikano sanat etkinliği bu.
Núñez'lerin evinde.
Yok, sadece...
Meksika kültürünü Tijuana'ya geri getirmek için bağış topluyorlar.
Yani önemli.
Benim anladığım şu Rafael.
O kızla vakit geçirmek için futbolu bırakmanı anlıyorum.
Kafan o kız ve ailesi hakkında fantezilerle dolu,
derslerinden C alıp duruyorsun, bunu da anlıyorum.
Senin anlamadığınsa şu,
okul ücretini Núñez'ler ve resimleri ödemiyor.
Aslında Núñez'ler burs fonunun ana bağışçılarından.
Onlar ödüyor sayılır.
Kendini bizden üstün görme.
Çabuk!
Bu tamale'leri kamyonete götür.
Anneni bekle.
Asıl yapmam gereken bu. Gidip onlar gibi insanlarla tanışmak.
Beni okula bu yüzden göndermiyor musunuz?
Hatta beni oraya çağırmaları size iyi bile yansıyor...
Sus da dinle.
Bunu anlaman çok önemli.
O kız,
seni unutacak.
Ailesi de seni unutacak.
Ülkenin öbür ucundaki iyi bir üniversiteye gidecek.
Onu bir daha göremeyeceksin.
Az para kazanıyor olabilirim
ama her kuruşuna iddiaya girerim, böyle olacak.
Hiçbir şey bilmiyorsun.
Göreceğiz ama bu arada
tamale'leri kamyonete götürüp anneni bekle.
Acele et.
Ne yaptığımı hiç bilmiyorum ama şu güzelliklere bak.
Acaba yenir mi?
Yemişlerle ilgili bir mâni vardı. Galiba şöyleydi...
"Mor ve mavi, bunlar çok iyi. Beyaz ve sarı, öldürür adamı."
Yaban hayatı hakkında bilgisiz değilmişsin.
Bu mâniyi Henry öğretmişti.
Bildiğim azıcık şey de onun sayesinde.
O zamanlar çok iyi bir izciydi.
60 çeşit düğüm atardı.
-O kadar düğüm olduğunu bile bilmezdim. -Anladım.
Benimle kafa bulmak için
kulaklıklarımı bağlardı.
Ama AirPods çıktı, yani...
O kadar yakın görünmüyorsunuz.
Evet, çok mu belli oluyor?
Ne oldu?
Şuraya bak.
Peki.
Ne buldun böyle?
Sikeyim.
Hadi, hadi...
Şeker?
İstemez! Git!
Sikeyim ya.
Dostum, çok özür dilerim.
Derdin ne senin?
-Özür diledim ya. -Piç kurusu!
Önüne bakmayı bilmiyor musun?
Siktir git ya! İstemeden oldu, dedim!
Tamam.
Siktir!
Yakaladım.
Hadi canım.
Bir daha deneyelim.
Hazır mısın?
Evet.
Tamam.
Sence içeride ne var?
Bugün başıma gelenleri düşünürsek cehenneme giden bir geçit vardır.
İlk ben iniyorum. Tamam.
Seth?
-Seth? -Rafael Garcia,
boktan geçen gününün tersine döndüğünü
memnuniyetle bildiririm.
Aşağı gel.
Dostum.
Sürüsüne bereket.
Şu kutuyu versene.
Vay canına. Tanrım. Dostum ya!
Nasıl ya?
Sence bunlar nereden çıktı?
Bilmem.
Yaban hayatı araştırması için falan kullanılan bir yer galiba.
Son veri girişi 2006'da yapılmış.
-Bunlar hâlâ taze midir? -Evet.
Şeylerin üstündeki son kullanma tarihleri sadece tavsiyedir...
Yaşam kaynağı.
-Su mu? -Evet ama bir de...
Yaşam kaynağı.
Bu... Senin sayende oldu. Senin sayende bunu bulduk.
İçgüdülerinden sakın şüphe etme çünkü epey güçlüler.
-Cidden. -Sağ ol.
Kimi istersen ara.
Alo? Merhaba, alo?
Kimsiniz, alo?
Kimsiniz?
Rafa?
Evde kimse yoktu.
Başka kimsen yok mu?
Selam yabancı.
Her şey yolunda mı?
Rüzgâr yönünde derisini yüzüyorum. Pek güzel kokmuyor.
İyi olduğundan emin misin?
Shelby'yle takılmam konusunda falan?
-Çünkü bana dedi ki... -"Shelby sana dedi, sen ona dedin."
Bu işte. Bu hoşuma gitmiyor.
Hayatım beni ilgilendirir. Bu şekilde kalmasını isterim.
Ona söylemeyeceğin hiçbir şeyi ben de söylemem.
Hayatta yapmam.
Hiçbir şey söylemesen?
İhtiyatlı olmak için.
Tabii ki. Nasıl istersen.
Kusura bakma.
-Böyle çıkışmak istemedim. -Yok, olsun.
Seninle gurur duyuyorum.
Niye?
Çok güçlendin. Âdeta bir savaşçı oldun.
Sürpriz!
Hayret, birbirlerini soğukkanlılıkla öldürmemişler.
-O nereden çıktı? -Sudan çıkardık.
-İçinde ne var? -Bir bakın, seveceksiniz.
En azından biraz hoşlanacaksınız ve kafanız karışacak.
Parti malzemeleri mi?
Yaşlı birinin partisi.
EMEKLİLİK
Barbara adında yaşlı biri.
Niye hüsrana uğradınız? Şunlara baksanıza.
Evet, plastik çatal.
İyi plastikten. Makinede yıkanabilenlerden.
Çatalla yemek yemek istemez misiniz?
Tanrım, bunlar amma kıymetli.
MESAİ SONRASI!
Kız arkadaşını bu dandik şeylere kaptıracaksın.
Onu bu kadar tatmin edebilir misin?
Barbara parti yapmayı biliyormuş!
Açıkçası emin değilim. Bu benim için büyük bir sınav.
Baksana Fatin.
Senin için de bir şey var.
Olumsuz yorumlarımı geri alıyorum. Barbara, efsanesin be!
Durun bakalım. Düşündüğüm şey mi bu?
Pinyata! Şeker de var!
Yok artık Babs. Patronunun kuklasını mı döveceksin?
Punk rock tarzı mı, rahatsız edici mi, karar veremedim.
Siktir.
İyi misin Leah?
Evet, ben...
Evet, kusura bakmayın. Pinyata yüzünden.
Babamın Top Ramen diye bir arkadaşı vardı.
Adı aslında Paul ama Top Ramen diyorlardı
çünkü bir kayak gezisinde
çok sarhoş olmuş ve burundan on sıra ramen çeşnisi çekmiş.
Pinyata tıpkı ona benziyor.
Tanrım.
Dot bunların hepsinin sayımını yapmak ister.
Dot nerede?
Baksana.
İzci.
Ateş yakmayı bilmiyor musun?
Biliyorum ama sadece ferro çubuğuyla.
-Neyle? -Çubuk şeklinde bir alet.
Sentetik alaşımdan veya magnezyumdan...
Tamam, yeter.
Bo-Bo.
Fenalaşıyor musun?
Birazcık.
Bana bak.
Vay be.
-Çok komik. -Yemin ederim Josh,
yine Spillz'de gördüğün bir şeye gülüyorsan...
Aklıma gelip duruyor.
Birinin klavyesine tikka masala dökülmüş...
-Dur! -Kapa çeneni!
Tanrım!
Tanrım, çocuklarımı unuttum.
Tamam, anlat bakalım.
Ne çocuğu?
Çantama koymuştum.
Çoraplarımdan birinin içine saklamıştım.
Çocuklar için Sour Patch mi? "Çocuklar" denir mi buna?
-Herkes öyle demiyor mu? -Hayır ama aslında hoşuma gitti.
Yamyamlığı daha gerçekçi şekilde gündeme getiriyor.
Birkaç tanesini yamyam gibi yiyebilirim.
Joshua, bir çocuk alabilir miyim?
Tüh.
-Çoğunu yediğim aklımdan çıkmış. -Susun.
Bu ne lan? Çakmak mı vardı?
Bunca zamandır çantanda mıydı?
Evet. Şey...
Bu aslında kulak mumum için, fazla kulak kiri olunca...
Siktiğimin malı!
Bunca zamandır donuyoruz. Kamp ateşi yakabilirdik.
Sense o ukalanın
aptalca sitesine gülüp durmaktan
valizinde çakmak olduğunu hatırlayamadın!
Biraz sakin olman gerek.
Sen mi söylüyorsun bunu? Bunca insan varken sen mi?
Sakin makin olamam Taylor!
Başka ne söylemeyi unuttun acaba?
Şuna iyice bir bakma vakti geldi.
-Tanrım. -Dökülen şeyler demek?
Al o zaman! Kaç puan verelim?
"Yedinci seviye valiz, siktiğimin
"bir şeyli sikik rezalet boku" nasıl?
Kirin. IP'mi çalarsan ihtarnameyle işini durdururum.
Aç olan var mı?
Tanrım, fıstık ezmesi...
Üçüncü kalite ama şikâyetim yok.
Bunları mı buldunuz?
Ben bulmadım. Raf buldu.
Raf. Sağ ol.
Başrol oyuncusunu saklama kardeşim.
Tabii. Bira var.
-Sığınakta dahası da var. -Yok daha neler!
İşte bu!
Kirin? Yaşam kaynağı ister misin?
Olur. Sağ ol.
-Sen içmezsin ki. -İçmem ama düşündüm de
ne anlamı var?
Şerefe. Millet, Raf'a teşekkür edelim.
Raf'a!
Raf!
Rafael Garcia?
Sensin, değil mi?
Gidebilirsin.
Mari.
Teşekkürler.
Ne demek.
Raf, vizenin üstündeki
kısıtlama kalkana dek ABD'ye gidemezsin ama uzun sürmez.
Marisol ödevlerini getirir, geri kalmazsın.
Senin için önemini biliyorum.
Göçmenlik işleri karışırsa irtibata geçilecek
iyi bir kuruluş var.
Gümrük koruma işlerini iyi bilen bir avukat arkadaşım
harika olduklarını söyledi.
Baksana.
Aramız iyi mi?
Evet.
Anne, sesini açar mısın? Martha Molinar galiba.
Sanki hep bir başkasına ihtiyaç duydum.
Tam hissetmek için.
Daha az kayıp hissetmek için.
Ama artık dersimi aldım.
Bu beni hiç iyi bir yere götürmedi.
Bu pek hayra alamet değil.
Benim için.
Nasıl yani?
Bana güvenmeni istiyorum.
Bana uymanı istiyorum.
Tamamen delirmediğimi, bizi kurtarmaya çalıştığımı düşünmeni.
Ama buna hazırmışsın gibi gelmedi.
Evet. Değilim.
Ama şu anda pek seçeneğim yok.
İkimizi buradan çıkaracağım.
Yemin ediyorum.
Dur!
Ne yapıyorsun? Buraya giremezsin!
Leah.
Merhaba.
Sorun yok.
Otur lütfen.
Sana harika bir hikâye anlatacağım.
Peki.
-Duymak ister misin? -Evet, lütfen.
Bir varmış bir yokmuş,
iki uçak kazası tezgâhlanmış.
Kurbanlara ilaç verilmiş ve iki adada mahsur bırakılmış.
Sekizi birinde, sekizi ötekinde.
Gerçi o sayı değişebilir.
Gece Rafael'le tanıştım.
Yaşadıklarımızı konuştuk.
Zaten biliyorsun, değil mi? Bizi sürekli izliyorsun.
Ondan bir şey istiyor olmasan o odada kalmama izin vermezdin.
Alamadığın bir şey olmalı.
Benim alabileceğim.
Burada patron sen değilsin.
Son derece açık yani.
Ama patron kimse git ona söyle,
ona istediğini verebilirim.
Ama benim de istediğim bir şey var.
Alt yazı çevirmeni: Uğur Çoturoğlu
Proje Kontrol Sorumlusu Verda Tuna