Narinig n'yo 'yon?
Alin?
'Di ko alam.
Uy, Boner,
'wag kang manakot habang natutulog kami.
-Narinig ko ulit. -Lagi namang may ingay doon.
Wala lang 'yon.
May narinig si Bo,
mayroon.
Panaginip lang natin 'to, 'di ba?
Iisa ang panaginip nating walo?
Kung ano man 'yon, siguradong wala na.
Mamamatay tayo.
Dahil sa halimaw, o sakit, o sa...
'di malamang kapalaran,
mamamatay tayong lahat.
-Tama na, Henry. -Patawad,
pero totoo 'yon.
Naghananda na si Kamatayan
-para sunduin tayo. -Tama na, Henry.
At sa matinding ulan at hangin at lamig
Mahahanap tayo sa gitna--
Naku.
Ano 'yong dumaan?
Bo. 'Wag kang gagalaw.
Walang gagalaw.
-Alis na! -Bilis, bilis!
Umalis na tayo! Halika na! Bilis na!
Halika na.
Napilit ka niyang makipagkasundo?
Ganoon na nga.
Napasunod tayo ng pinakabaliw na miyembro.
'Di ko inaasahan 'yon.
Teka lang,
uy.
Dan, sinabi mo na ba sa kaniya ang problema kay Leah?
Kakatapos lang.
Kailangan mo 'yon asikasuhin.
Ngayon na? May pupuntahan pa kami.
Pwede ko naman siya kausapin mag-isa.
Baka mas kumportable siya kung isang tao lang ang kausap.
O...
Pwedeng ako na lang
-habang may ginagawa kayo. -'Di
ka pwede sa mga postmortem, Gretchen.
Nasa patakaran 'yon.
Baguhin natin ang patakaran.
Sino bang magtanong? Sino ang HBIC?
Teka...
Ang tagal n'yo nang nakatutok sa mga lalaki,
pero 'di pa rin natin alam ang nangyari sa ika-15 araw
at pwede 'yong makasira sa operasyon,
kaya pasensya na kung nangangati akong
gawin ang trabaho n'yo.
Ang maestra na ang bahala.
Noong mas bata pa ako,
eksperto ako sa paglalantad ng sikreto.
Galingan mo.
Ayan.
'Di ka uubra dito.
Ano kamo?
Baguhan lang ba siya?
'Di siya marunong.
Lumang taktika na ang mag ginagamit mo,
hinihintay mo akong magsalita?
Lumalapit para magreak ako?
Makinig ka,
'wag mong masamain,
pero 'di uubra ang mga ginagawa mo
kasi napanood ko na 'yan sa TV kasama ang lola ko.
Naiintindihan ko.
Alin?
Magkaroon ako ng abogado? Kasi 'yon ang kailangan ko ngayon.
Naiintindihan ko ang nasa isip mo.
Bata ka pa at Black,
sanay ka nang hindi magtiwala sa mga awtoridad.
Kung ako ang nakaupo riyan,
'di ako makikipag-usap sa amin.
Luma na rin ang ginagawa mo.
Kunwari, naiintindihan mo ako.
Hindi.
Sinasabi ko lang ang totoo,
para magsabi ka rin ng totoo.
Nagsalita na ba 'yong iba?
Karamihan, oo.
Sige,
subukan natin.
'Di ako mangangako, pero...
hahayaan ko kayong sumubok.
Gusto naming malaman 'yong tungkol sa...
naka-engkwentro n'yong hayop.
Engkwentro?
Ang ganda naman ng pagkakasabi mo.
Paano mo ba sasabihin
Tatlong salita.
Madugo't marahas na laban.
Diyos ko.
Ganito siya kalakas.
'Di ka namin pababayaan, J.
At 'di ka kasindali mayupi ng garapon na 'yan.
Hindi.
May problema sa bungo ko
kaya medyo malambot pa 'yon.
May halimaw kaming kasama
Kakainin kami at ang aming--
Uy, Henry! 'Di ka titigil?
Pero seryoso,
ano nga ba 'yon?
Malaking pusa siguro?
Isang predator 'yan.
Alam ba niyang nandoon 'yan?
Syempre, hindi.
'Di siya mandaraya ng resulta.
Maraming beses na niya 'yong sinabi.
May mga pagkakaiba man,
pantay ang pinagsamang panganib ng dalawang lugar.
Mainit ang mga sapin na 'to
at masasayang lang kung 'di natin gagamitin
pero ang sagwa tingnan.
Pakiramdam ko, tinapay ako sa basket.
Parang pagkaing nakabalot.
Gusto ko 'to.
Nakakapag-ayos na ulit ako ng higaan.
Gaya ng lagi kong ginagawa dati.
Toni, 'di nililinis ng kasambahay ang kama ko,
gaya ng inaakala mo.
Sa aking responsibilidad 'yon.
-Baliw ka. -Oo.
Kalokohang mag-ayos ng higaan pagkagising
para lang magulo ulit sa gabi.
Umamin ang mga nagsayang ng ilang taon
para lang magpakaalipin sa pag-aayos ng hinigaan.
Minamaliit mo ang kahalagahan niyon.
-Gusto ko 'yon. -At nasaan ang mga gaya ko
na hinahayaan lang ang pinaghigaan?
Ewan ko.
Minsan nagliligpit ako, minsan hindi.
-Ang lala mo. -Napakalala.
Sige, tutulong na ako sa pag
Kahit pa wala 'yon sa pagkatao ko,
para naman 'to sa relasyon natin.
-Naku. -Toni!
Muntik kang tamaan!
-Oo nga. -Nakakamatay 'yon.
Ayos lang ako.
Diyos ko, Toni.
Muntikan lang.
Itong puno na 'to?
Pwede nating galawin
para umangat.
-Sigurado ka bang ligtas na rito? -Oo.
Sabi ni Henry, isang milya lang ang layo ng pagkain.
Doble niyon ang nilakad natin.
Magaling ang batang 'yon 'pag 'di mainit ang ulo niya.
Sige. Ako nang bahala.
Sige.
-Iangat mo. -Teka.
Ano'ng ginagawa mo?
Kadiri ang mga nahanap nila sa bunker,
pero 'di pa natin nasusubukan 'yong mga dala ni Josh.
Free range, non-GMO na turkey jerky.
Gawa sa Napa Valley.
Mamahalin ang mga dala ni Joshy!
Ibulsa mo 'to.
Ayaw ko, Scotty.
Sawa na akong ipaintindi 'to sa 'yo.
May rason ang paggawa natin nito.
Para 'to sa ikabubuti nating dalawa.
Nakita mo kung gaano kabilis nilang inuubos ang mga pagkain.
Makinig ka,
sana masundo na tayo rito,
o baka makahanap pa ulit tayo ng pagkain.
Pero sa ngayon, kailangan nating siguraduhing ligtas tayo,
gaya ng lagi nating ginagawa.
Naiintindihan mo?
Ano'ng sinusulat mo?
'Di 'yon pagnanakaw.
'Wag mo 'yon sabihin.
'Di 'yon ang--
'Di ako nanghuhusga.
Parang oo eh.
O baka ganoon lang talaga ang itsura mo.
At makakasama 'yon sa sitwasyon na ito.
Kung 'di pagnanakaw, ano'ng itatawag mo doon?
Matatanda na kayo.
Pasesya na, madam.
At isa pa,
maganda ka pa rin.
Ang ibig ko lang sabihin, marami na kayong karanasan
para intindihin 'yon.
Kaya magtitiwala akong naiintindihan n'yo.
Para magkaroon ng tyansang mabuhay,
kailangang mandaya ng iba.
May dala ako, dahil mabait ako.
Nakita ko 'to sa dentista ko.
Nasabik pa naman ako.
Ang dilim dito.
Tingnan natin.
Uy, kalma.
-Malinis 'to. -Kahit na.
Minsan kahit akala ko malinis na nababaliw pa rin siya.
Patawad.
May minarkahan ako riyan.
Si Flo ng Progressive.
Ba't nagagandahan ka sa kanya,
-pero gusto mo siya eh. -Ano ka ba?
Nakakatawa siya at seksi.
'Pag naging nobya ko siya,
'di niya seseryosohin ang mga katangahan ko.
-Salamat. -Walang ano man.
Gusto kong makipagnegosyo.
Nagbigay muna ako ng regalo, parang ginagawa nila sa Japan.
Tingnan mo 'to.
Kilala mo si Deena, kapitbahay ko?
Oo.
Bumili ako ng Girl Scout cookie sa kaniya,
tapos dinala ko sa trabaho ni mama,
at pinatungan ko ang presyo.
Kumita ako ng 100 sa dalawang oras.
-Ayos! -Oo.
Ano'ng bibilhin mo?
Ano'ng-- Hindi.
'Di ko 'to gagastusin,
papalaguin natin 'to.
Makinig ka.
May mga damit ngayon
na pinagkakaguluhan ng mga tao.
At 'pag 'di na 'yon binebenta,
p'wede nating patungan nang triple ang presyo.
Kaya bumili tayo nang marami,
itabi natin,
tapos kikita tayo nang malaki 'pag nabenta na.
Baka sapat na para makabili ka ng malaking kama na kakayanin ka,
sa laki mong 'yan.
Makakabili na tayo ng gusto natin.
Pero ang problema lang,
sa Tallahassee pa tayo makakabili ng mga damit na 'yon.
Aalis ang magulang ko sa susunod na Sabado.
Pwede natin
siguro gamitin
ang kotse ni Papa.
Kailangan lang nating ibalik
nang 'di niya nalalaman.
'Yon 'din ang sasabihin ko.
-Seryoso ako, Scotty. -Ako rin.
Seryosong seryoso.
Ano?
May mga delikadong bagay dito,
at dahil sa lintik na librong 'to,
'di ko nabigyan ng pansin.
Kailangan kong rumonda para
masiguradong ligtas tayo.
Mula saan?
Sa mga patay na puno.
Delikado sila 'pag tumumba.
Sige.
-Aalis din ako. -Saan ka pupunta?
Diyos ko,
tingnan mo ang mukha mo.
Kukuha lang ako ng tubig, 'di ako makikipagdigma.
Sasamahan ko siya,
dahil naniniwala ako na mahalaga ang may kasama,
kaya-- Paalam.
Umalis si Dot, pati 'yong magkasintahan.
Kailangan natin ng listahan.
Pagsusulatan ng pag-alis at rason ng pag-alis.
'Di naman kailangang eksakto,
para halimbawa tatae ka...
Sinasabi ng lola ko,
"Pupunta ako sa pinakamaliit na kwarto."
Weirdo 'yon, pero tama.
Nakakainis ba ako?
Nasisira ba ang kaastigan ko dahil sa pag-asta kong nanay?
Kasi ang daming umaalis--
-Damihan natin ang kuha. -Diyos ko.
-Tara na. -Uy,
saan kayo pupunta?
Kukuha kami ng bamboo na pang-ayos diyan.
Para naman may magawa.
Ano nga ba 'yong kasabihan?
Ang mga tamad...
Nadedemonyo.
Sige.
L at R.
Gawin ko bang grid system,
o free-form?
Diyos ko,
ano'ng nangyayari sa akin? bakit para akong sekretarya?
Ayos nga eh.
May pakialam ka.
Kaya nga eh, nakakadiri.
Nadali ata ako
ng takot dahil sa nalaglag na puno.
Pakiramdam ko galit sa atin ang mga diyos.
Dapat siguro natin silang patahimikin,
mag-alay tayo ng birhen.
Hindi ako p'wede, syempre.
Pinapatamaan mo ba ako?
Hindi, nagbibiro lang ako.
Bahala ka.
Martha, hindi ko--
Ang lakas ng loob mo.
Harap-harapan kang nagnanakaw. Alam mo,
halatang-halata ang ginagawa mo
dahil sa tangkad mo at ganda ng buhok mo.
'Di ako nagnanakaw.
-Para sa lahat 'yon. -Nasa bote ba ang pangalan mo?
Nakakagulat 'to.
Alam kong...
tipikal na lasenggero kang lalaki.
Pero ang mga pill,
-nakakanerbiyos-- -Manahimik ka, Taylor,
ang pill na 'to ay para sa...
Saan?
'Pag nagpaliwanag ka, 'di na ako gagawa ng eksena.
Para 'to sa ari ko.
Ilang araw nang masakit ang ari ko kaya naisip kong
makakatulong ang antibiotic.
Nalasing ako sa isang party
at may naka-sex akong babae na...
Mahusay ka.
Nagkaroon ka ng clap.
'Di ba laban ka sa pamamahiya ng sekswalidad?
Pero ginawa mo 'yon sa akin.
Pinapahiya ko ang 'di mo paggamit ng proteksyon.
Bwisit ka talaga.
Akala ko kakayanin ko.
Tatlong araw sa isang retreat tapos wala na.
Pero ngayong nandito tayo
at lagi kong nakikita ang nakakainis mong mukha.
Tapos ang yabang-yabang mo pa kumilos,
para bang nakakaangat ka,
para bang lagi kang tama,
ano nga ba 'yon?
'Yong kapag nakatungtong ka sa...
Nagmamagaling.
Oo, 'yon.
Alam na alam mo 'yon
kasi lagi kang ganoon. Kahit 'di naman totoo.
Walang magaling sa mga
ginawa mo doon sa pinanggalingan natin.
Uy.
Naku. Uy.
-Ano'ng ginagawa mo? -Nagsasarili.
Sige,
pwede ka bang bumalik sa kampo?
Gumagawa kami ng plano para sa mga peligro.
Pagsuko lang ang magagawa natin.
Kailangan nating tanggapin
-ang kahinaan natiin. -Tama na, Henry.
'Di ka p'wedeng umasta nang ganiyan. Ayos lang malungkot
dahil nakita mo sina Mama at Papa na nagtatalik
-sa sala pero-- -Oo, "Mama."
Diyos ko, pwede ko siyang tawagin niyon.
Teka, makinig ka.
'Yong pagka-emo mo?
Wala 'yong problema noong
nasa tunay na buhay pa tayo.
Kahit pa 'yon ang rason ng pagpunta mo--
Tinitigasan ka 'pag ipaalala 'yon sa'kin?
Makinig ka muna!
Iba ang sitwasyon rito,
sa lugar na 'to.
Natatakot tayong lahat.
'Di p'wedeng lumala pa ang problema
dahil sa pag-asta mo.
Alam mo ang palagi kong iniisip?
Gusto niya kayang tinatawag mo siyang "Mama"?
O hinahayaan ka lang niya dahil sa awa?
Kasi tinakwil ka ng sarili mong ina.
'Di niya gustong maging mama mo.
Tarandatado ka!
Baliw ka na ba? Papatayin mo ako?
Hindi, Henry. Kabaligtaran.
-Gusto kong makita mo-- -Na baliw ka na?
Na gusto mong mabuhay!
Gustong gusto.
Halata naman.
Ang dami mong kalmot.
Patawad.
Pasensya na.
'Yong ginawa mo,
'yong paglaban mo para mabuhay
ang kailangan ko ngayon sa 'yo,
kung 'di, mamamatay tayong lahat.
Hindi 'yon pagkukunwari.
Alam ko.
Mag-iingat ka lang sa...
mga sinasabi mo.
'Di kaya ng iba 'yon.
Patawad rin.
Dahil sa sinabi ko.
At sa mga kalmot.
Ayos lang.
Pamilya tayo eh.
Gaano kabrutal ang paglunod sa kaniya?
Gaya ng sabi ko, 'di ko nakita.
Narinig ko lang, matapos ang mga pangyayari.
May nangyari pa ba sa kanila na nagbunyag
sa kaganapang 'yon?
Bakit 'di mo siya tanungin?
Sino?
Si Henry?
O Seth?
'Di ako ang dapat magsabi.
Kung susumahin,
silang dalawa ang pinakamalapit na tao sa islang 'yon.
Halata naman, siguro.
Parehong bahay, parehong magulang.
'Di 'yon ang nagpapatatag ng relasyon.
Ano ba?
'Di pa. 'Di pa. 'Di pa.
Naghahanda na ako.
Ubusin mo na 'yan
kasi 'di 'yan kasya sa cupholder
at ayaw kong matapon sa loob.
-Ano pang dala mo? -Uy,
naghanda ako. Marami akong baon!
-Scotty, sabi ko 'yong 'di makalat. -Kalma.
Tara na?
Gloria
Nakuha nila ang 'yong numero
Gloria
Nakuha nila ang 'yong alyas
Gloria
Gaano katagal pa sila?
Dalawang minuto? Kakalabas lang ng interstate.
-Marami tayong oras. -Teka, Scotty.
Makikita niya 'yan sa loob. Tara sa likod.
Sigurado ka ba rito?
Oo. Walang pumapasok dito.
Ako lang, para maglinis.
-Ipasok mo riyan. -Sige.
Ligtas tayo.
Balang-araw, 'pag sikat na tayo,
ikukwento natin 'to
sa isang panayam sa Forbes,
bilang simula ng ating tagumpay.
Naku, naku, naku!
-'Di naman malala, 'di ba? -Naku!
Baka 'di nila mapansin.
Ano ka ba? Lagot ako.
-Bwisit. -Kumalma ka, Bo.
Sa akin 'to. Ako'ng bahala.
Hindi. Dapat sinigurado kong walang problema.
Umuwi ka na lang, Scotty.
Makinig ka sa akin.
May tinuro sa akin ang tita ko. May blow dryer ka?
Oo.
Naku.
Heto.
Manood ka.
'Di gumagana, Scotty.
Gagana 'to. Kailangan lang uminit.
Nandito na sila.
-Pahingi ng pamunas. -Heto.
Gumana.
Nagawa natin.
Dito tayo magaling.
-Ang magagawa natin. -'Di ko alam na
masaya pala 'to.
Alam mo 'yong mga karatula
tungkol sa kung ilang araw nang walang aksidente?
-Hindi. -Kung mayroon ako niyon,
100 oras na akong 'di inaatake ng masamang balak.
Gusto ko tuloy maging karpintero.
Para saan pa ang diving?
-Kaya nga. -Bigyan n'yo langa ko ng martilyo at pako.
Gagawa ako ng mga bagay.
Tuloy-tuloy, maramihan, para 'di na ako makapag-isip.
-Parang si Hesus? -Nang walang mga kalokohan,
alam mo 'yon? Karpintero lang.
-Ang ganda mong karpintero. -Salamat.
Ano'ng gagawin natin sa mga tira?
Oo nga.
Hindi. Hindi.
-Ewan ko. Hindi. -Rachel.
Sa loob ng sampung minuto
wala na tayong magagawa.
Gusto mo na ba talagang bumalik sa katotohanan?
May iniisip ka bang tao habang ginagawa mo 'yan?
Kasi baka ako ang iniisip mo dahil...
Salbahe ako.
Hindi.
Hindi ikaw.
Ayos! Patumbahin mo 'yan.
'Di ko kailangan ng kasama.
Alam ko.
Dapat siguro, umalis ka na.
Sige.
kung may sama ka ng loob,
at sawa ka nang mapag-isa...
nandito lang ako.
Kung tungkol sa pakikipagtalik, halimbawa.
Lahat ng tungkol doon
ay kinakatakot ko.
Maswerte nga siguro ako.
Kasi wala akong naging problema doon.
Kadalasan.
Alam kong may mga pangit na aspeto 'yon.
At kung naranasan mo, pasensya na.
May sasabihin ako,
at pwede mo akong tabuyin pagkatapos.
Pero mayroon kang masusubukan
para bumuti ang nararamdaman mo.
Ano?
Tuturuan kita bilang kaibigan.
Susubukan ko pa kasama ka.
Hindi sa
ganoong paraan.
Pero sasamahan kita.
Kalokohan ito.
'Di ko alam kung bakit tayo nagtatago rito.
Akala ko ba sapat na ang paglipat ng pagkain?
Binabawi ko ang sinabi ko.
Kung gusto nating makaligtas, iiwasan natin ang beach,
dahil 'yon ang puntirya.
'Di nakakalimot ang mga predator.
Maniniwala ba tayo sa kaniya?
Ayaw niya lang tayong masaya,
kaya kunwari malaking peligro 'yon.
Alam ni Henry ang sinasabi niya.
Ilang badge ang nakuha mo
sa Scouts?
Ninety-six na mga merit badge.
Kabilang na ang Depensa laban sa Kalikasan.
May alam ako, "Karen."
-'Yon ang totoo. -Naku.
Oo. P'wede ka namang bumalik sa kampo, Kirin.
Maniniwala kami sa 96 mga badge.
Dito lang kami.
Tulungan mo ako iakyat.
Niloloko lang ata ako ng utak ko
kasi malikhain ako, pero...
May naaamoy pa rin akong pagkain.
Baka ako 'yon.
Nagiging kaamoy ko
ang kinakain ko,
eh kumain ako ng Spam.
Ayos lang, Joshua.
Ayos ka lang, Bo?
Oo.
Palit tayo?
-Mas malawak dito. -Hindi.
Ayos lang.
Sanay na akong maipit.
Hawak kita.
Ayos ka lang.
Palit tayo,
-mas malawak dito. -Hindi.
Mamaya na.
Naiihi ako.
Sa gilid-gilid na lang.
Mahirap umakyat ulit.
Tama 'yon.
Pantaboy ng hayop ang ihi ng tao.
Sige.
-Ayos lang ba siya? -Oo, oo.
Gusto lang talaga niya
ng may sariling espasyo.
Pero kung sakaling hindi, pupuntahan ko siya.
Teka, Bo. Saan ka pupunta?
'Di ko kaya 'to. Ibabalik ko na.
'Wag-- Uy! Teka lang.
'Di ba natin pwedeng ibaon na lang dito?
'Di na lang tayo
ang magkakampi ngayon, Scotty.
Kasama natin sila.
Tingin mo ba,
'di ka nila isasakripisyo para sa kapakanan nila?
Alam mo ang totoo.
'Di nila gagawin 'yon.
'Yan mismo ang dahilan
kung bakit ka
nadidismaya sa mga tao.
Oo, dismayado ako sa 'yo.
Gusto mo bang ikwento ang naramdaman mo?
Gaano katagal na kayong magkaibigan?
Siyam na taon, siguro.
Oo, walo o siyam.
Parang...
pinaghalong kalokohan at pagkaseryoso ang
pagkakaroon ng tunay na kaibigan.
Alam mo,
paglalaro ng Marvel vs. Capcom.
Pagkain ng fries sa Jerry's.
O kaya matawa nang sobra
dahil nautal ang guro.
Ganoong mga kalokohan.
At ano 'yong seryoso?
'Yong mga seryoso?
'Yong...
nagpapatibay ng samahan namin
ay ang alam namin tungkol sa mga tao.
Ano 'yon?
Lolokohin ka lang nila.
At kung...
may lalambot ang puso sa aming dalawa,
'di ko inasahang si Bo 'yon.
Bakit?
Kasi natutunan niya 'yon sa murang edad.
Mula sa mga taong 'di dapat maging ganoon.
Ubos na ang mga damit!
Nabenta na natin lahat.
Ang laki ng kinita natin.
-Ayos. -Ngayon,
kapag inalis mo ang shipping,
$275 bawat t-shirt.
-Ng isa? -Ng isa!
Ibalot na natin.
Wala na bang tao?
Oo.
-Naku! Bwisit! -Lagot!
Bwisit!
Naku!
Sira na ang mower ng tatay ko!
Tinabi natin sa tubo ang mga kahon? Dapat nilagyan natin ito!
Bo!
Ano'ng ginagawa mo?
Dapat nakasuot ka ng long sleeves.
Makakagat ka ng lamok na may malaria, dengue--
Shelby, kumalma ka.
Dapat lagi kang
-nakasuot ng-- -Tama na!
Buong araw ka ganiyan. Ano'ng problema?
Gusto ko lang na ligtas ka.
'Yong puno.
Iniisip mo pa rin 'yong puno.
Patuloy 'yong bumabagsak.
Sa isip ko, patuloy na
-kinukuha ka sa akin at-- -Uy,
'di ako mawawala.
Pero naiintindihan ko.
Kung bakit ka natatakot mawala ako,
-Naiintindihan ko. Ang ganda ko kasi. -Manahimik ka.
Tapos pagsusuotin mo ako ng baduy na damit?
Gusto mo talagang takpan ko ang buong katawan ko?
Hindi, binabawi ko na 'yon.
Ang saklap...
nito.
Tunog Italyano ba 'yon?
Sino ka, si Luigi?
Parang, "Ang saklap-a."
Hindi.
Tumigil lang ako,
sandali.
Sayang-a naman-a, kasi-a akala ko, gumawa ka na ng
bagay na nakakapagpatawa.
Eh,
ang saklap-a nga nito-a.
Ang saklap-a sobra.
Sige. Ako naman-a.
Namamanhid na ang pwet-a ko dahil sa batong-a 'to-a.
Mas mabuti-a pa sa beach-a.
Ano 'yon? Jamaican ba 'yon?
Pinaghalong Italiano, English, at español.
'Di gaya mo, Chicago, marami akong alam sa mundo.
Balita ko, marami ding alam ang mama mo sa mundo.
Kasi lagi siyang dumadayo para manlalaki.
Makati siya.
Naiintindihan na namin 'yon, 'wag mo nang ipaliwanag.
Raf, hahayaan mo ba ang pwet na 'tong bastusin ang mama mo nang ganoon?
At naging homophobic na ang usapan.
Mahusay.
Ano'ng sinasabi mong homophobic?
"Pwet na 'to."
Hindi 'yon homophobic.
-Pang-asar 'yon kahit kanino. -Galing 'yon sa
pagiging homophobic. Bilang nag-iisang gay,
dapat kayong maniwala sa akin.
Paano mo nalamang ikaw lang ang gay rito?
Posibleng tago ako.
Ang panghuhusga mo sa sekswalidad ko ay...
nakakapambastos, Ivan.
Patawad, tama ka.
Posibleng sa lalaki mo nakuha 'yong clap, o...
kung sino pa mang iba na nasa gender spectrum.
Ibabalita ko na sa lahat.
May gonorrhea si Kirin.
Nahuli ko siyang nagnanakaw ng mga gamot ni Josh para doon.
Naku, Kirin.
Pasensya na, pero...
dapat nagpaalam ka muna.
Oo nga, tutulong naman ako eh.
Gusto ko ngang nakikihati.
Nakakahiya kasi.
At ikaw,
sabi mo 'di mo 'yon ipagkakalat.
Akala ko matino kang kausap.
Totoo 'yon, bago mo binastos ang pagkatao ko.
Leche ka!
Mahilig ako sa pwet.
Literal.
-Ano? -Oo, totoo.
Si Maggie,
doon sa nakaraang teen tour,
kinain ko ang pwet niya.
Hiniling niya 'yon,
kaya ginawa ko naman,
una ilong.
'Di ko masasabing
'di ko na ulit 'yon gagawin dahil
'di 'yon totoo.
Handa ulit akong gawin 'yon,
una ilong.
Maghuhukay ako ng kayamanan...
-Maiihi ako sa kakatawa. -Sige lang!
Ilabas mo na! Pantaboy 'yan ng mga hayop!
Oo.
Sayang Si Bo.
Kailangang-kailangan na.
Scotty, alam kong nandito ka.
Pwede mo ba akong samahan?
Hindi!
Sige na.
Nag-aalala ako 'pag nasa likod ka.
'Di p'wede, magkaaway tayo ngayon.
Sige,
mapapatawad mo ako sa pagbabalik ng pagkain.
Sa tingin ko.
'Di ako 'yon.
Teka lang.
Nariyan na ang bangin.
Tumakbo na ba tayo?
Ewan ko.
Guni-guni lang siguro natin.
-Naku! Dali! Takbo! -Tara na.
Bilis! Nakasunod sa atin!
Naku!
Naku po!
Nasa likod namin!
Scotty, Bilis.
Takbo, Bo at Scotty. Kumapit kayo.
Kaya mo 'yan, Scotty! Kaya mo 'yan!
Tara dito. Akyat. Bilis.
-Tara. -Angat! Bilis!
Dali. Dali, Bo.
Palapit na! Naku!
Tulong!
Umaandar na.
-Bilis. Bilis. -Hawak na kita.
Tara na, Bo. Dali. Angat, Bo.
-Tara dito. -Tara, Bo!
Bilis!
Makinig kayong lahat.
Maupo kayo. Pakiusap, upo.
Maghanda kayo,
kumuha ng inumin,
dahil,
nandito kami para magtanghal sa inyo.
-Ano'ng ginagawa n'yo? -Ewan ko.
Sinakyan ko lang 'yon...
-Oo. -Ewan ko ba.
Isa, dalawa, tatlo.
Ano ba 'to?
'Wag kayong maingay.
Kahit pa pangit.
Dalawang oras kami naghanda.
Halos tatlo,
-Palaban si Rachel-- -Gawin na natin 'to.
Isa...
Isa, dalawa, tatlo.
Ako lang ba o magaling sila?
Flat siya, pero grabe.
Alabama, Arkansas
Mahal ko si ma at pa Pero ang pagmamahal ko sa 'yo ay iba
Naku, holy, moly, naku,
Ikaw ang natipuhan ko
Ngayon lang ako nagmahal nang ganito
Uuwi na
Pauwiin mo ako
Ikaw ang uuwian ko
Pauwiin mo ako
Ito ang
pinakamasayang sandali ng buhay ko.
May mga gusto tayo nang sobra
na ipinagdarasal natin.
Tapos biglang darating.
Pero...
Hindi tama.
Darating sa maling oras o maling paraan.
Mapapaisip ka tuloy,
"Naku!"
Salbahe ang diyos, ano?
Ganito, 'di ba?
Lagi akong nagdadasal dati.
Tuwing gabi bago matulog, bawat Linggo sa simbahan.
Humihiling ako ng Jaguar.
Tapos ngayon, ibibigay sa akin,
sa maling paraan!
Pero dapat tayong magpasalamat sa iba.
Tumulong sila.
Oo nga.
Patawad, Bo.
'Di ko 'yon nasasabi sa 'yo nang madalas.
'Wag. Ako 'tong mabagal tumakbo.
Oo, pero kasalanan kong tumakbo ka pa.
-Kasalanan ko ang pagkapadpad natin dito. -Uy.
Sa akin din 'yon.
Ipinagmamalaki ko.
Astig tayo.
Pero alam mo ang mali?
Noong umatake 'yon,
wala tayong dalang pagkain.
Siguro 'di na 'yon mahalaga.
Siguro nga.
Nakaramdam ka na ba na parang may kalaban kang
walang awa?
Kahit pa ano'ng gawin mo para makalaban
lagi 'yong may paraan para patumbahin ka,
at masiguradong 'di ka mananalo.
Ano 'to?
Lumang bahay ko.
Tumira kami rito noong bata ako.
Ang ganda.
-Napakaganda. -Oo,
totoong bahay 'yan.
'Di kailangang makihati ng kwarto sa ibang tao.
'Di maririnig ang ginagawa ng mga kapitbahay tuwing gabi.
Nagpupunta ako rito para alalahanin ang layunin ko.
Binebenta 'to.
Naku.
Baka nadali rin sila ng banko.
Tara na.
Basta na lang 'to kinuha.
Tayong dalawa na lang, Bo.
Ang magkasama.
Gumising kayo!
Naisip namin ni Bo.
Patuloy aatake 'yong pusa hangga't buhay pa.
At 'di sapat ang isa o dalawang tao,
kahit nga pito, hindi.
Kailangan nating magtulong-tulong, lahat.
Kaya tara na! Ano pang hinihintay n'yo?
May papatayin tayong jag.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Creative Supervisor: Maribeth Pierce