Czy ktoś coś słyszał?
Co?
Nie wiem.
Boner, stary.
Nie sraj żarem, próbujemy spać.
-Chyba znów to słyszałem. -Tu zawsze jest dużo hałasów.
To na pewno nic takiego.
Skoro Bo coś słyszał,
to znaczy, że słyszał.
Powiedzcie, że to tylko nasza wyobraźnia.
Osiem osób wyobraża sobie to samo?
Cokolwiek to jest, postanowiło sobie pójść.
Śmierć przyjdzie po nas.
Będzie to drapieżnik, choroba albo...
nieznany los,
ale śmierć po nas przyjdzie.
-Henry, nie teraz. -Przepraszam,
ale to prawda.
Ponury Żniwiarz ostrzy swoją kosę
-właśnie na nas. -Henry, nie teraz.
I wiatr i deszcz I zimowe szkwały
Znajdą nas razem z pąklami
Cholera.
Co to, kurwa, było?
Scotty...
Bo. Nie ruszaj się.
Nikt się nie rusza.
-Spadamy! -Jazda!
Chodźcie! Szybko!
Dzicz
Więc zmusiła cię do negocjacji?
Coś w tym stylu.
Najbardziej stuknięta z nich wszystkich zdołała nas zastraszyć.
Nie przewidziałem tego.
Panowie,
zaczekajcie.
Dan, wtajemniczyłeś go w sprawę z Leą?
W tej chwili.
Musisz się tym zająć.
Czy to może poczekać? Jest 9.00.
Mogę sam porozmawiać z dzieciakiem.
Może trochę odpuści, jak tylko jedna para oczu będzie się przyglądać.
Albo...
Ja cię zastąpię,
a ty będziesz ją cisnąć.
Nie możesz przesłuchiwać, Gretchen.
To wbrew procedurom.
Więc je zmieńmy.
Kto może o to spytać, kto tu dowodzi?
Zaraz...
Spędziliście z chłopakami niezliczone godziny,
a wciąż mamy wielką lukę, jeśli chodzi o dzień 15.
To może przerwać nasze działania,
więc przepraszam, że nosi mnie,
żeby dokończyć waszą robotę.
Maestra z nim porozmawia.
W dniach świetności
umiałam skruszyć najtwardsze głazy.
Powodzenia.
Proszę.
Jesteś beznadziejna.
Słucham?
To stażystka?
Jest do bani.
Zapodajesz jakieś przestarzałe taktyki,
czekając, aż przerwę ciszę?
Mam zareagować, bo przekraczasz moje granice?
Słuchaj,
bez urazy,
ale nie rozpracujesz mnie taktyką, którą widziałem,
oglądając z babcią seriale o prawnikach.
Słuchaj, rozumiem.
Co rozumiesz?
Że chcę prawnika? Tak, chcę.
Rozumiem, co siedzi ci w głowie.
Jesteś młody, czarny,
masz wszelkie powody, żeby nie ufać władzy.
Na twoim miejscu
też nie chciałbym z nami gadać.
To też stara gierka.
Że niby wiesz, jak to jest.
To żadna karta.
Mówię, co myślę,
licząc na to, że ty zrobisz to samo.
Inni coś powiedzieli?
W większości.
Dobra,
próbujcie.
Nic nie gwarantuję, ale...
pozwolę wam rzucić kośćmi.
Chętnie usłyszałbym...
o spotkaniu z dzikim zwierzęciem.
Spotkaniu?
Ładnie powiedziane.
Inaczej byś to opisał?
Trzema słowami.
Jebana kurwa bitwa.
Stary.
To mogła być moja czaszka.
Nie pozwolimy na to, J.
A twoja czaszka jest mocniejsza niż plastikowy kubek.
Nie do końca.
Moje ciemiączka nie zamknęły się w pełni
i mam lekko gąbczasty łeb.
Na naszym podwórku mieszka potwór
Ze śladami zębów na jądrach odnajdą nas
Henry, możesz przestać?
Tak na poważnie,
co to mogło być?
Może jakiś duży kot?
Zdecydowanie jakiś drapieżnik.
Wiedziała o nim?
Oczywiście, że nie.
Nie położyłaby tego na szali.
Dobitnie to podkreśliła.
Szczegóły mogą się różnić,
ale ogólny poziom zagrożenia w obu środowiskach jest taki sam.
Wiem, że te obrusy są całkiem ciepłe
i nie chcemy marnować rzeczy Barb,
ale wyglądamy żałośnie.
Tak, czuję się, jakbym była w koszyczku z frytkami.
Tak, jak w piwnicy kościelnej na kolacji ze spaghetti.
Mnie się one podobają.
Mogę pościelić łóżko, tęskniłam za tym.
Wiecie, takie uczucie spełnienia.
Toni, pomoc domowa nie ścieliła mi łóżka,
jak zapewne założyłaś.
Przyjemność i przywilej były moje.
Boże, wariatka z ciebie.
Wariactwem jest budzić się co rano i ścielić łóżko,
wiedząc, że wieczorem znów się w nie wpakujemy.
Niech podniosą rękę te, które zmarnowały lata
na domowym kole dla chomika, czyli na ścieleniu łóżka.
To opaczne postrzeganie pięknego rytuału.
-Uwielbiam chomiki. -A gdzie moje wyzwolone królowe,
które wolą żyć w chaosie?
Leah?
Ani jedno, ani drugie.
Czasem ścielę, czasem nie.
-To dopiero popieprzone. -Prawdziwa socjopatka.
Dobra, walić to, pomogę ci.
To zdrada wszystkiego, w co kiedykolwiek wierzyłam,
ale takie są relacje, prawda?
-Cholera. -Toni!
To mogło spaść na ciebie!
Mogło cię zabić.
Nic mi nie jest.
Jezu, Toni.
Było blisko.
Może tamto drzewo?
Moglibyśmy na nie wejść,
umieścić to ponad ziemią.
-Czy to wystarczająco daleko? -Tak.
Henry mówił, żeby trzymać jedzenie milę od nas.
Przeszliśmy dwa razy tyle.
Zna się na rzeczy, poza tym, że jest totalnym zrzędą.
Dobra, uczynię honory.
-Zginam kolana. -Czekaj.
Co robisz?
Większość rzeczy z bunkra to ohyda,
ale na pewno zostało jeszcze coś z przekąsek Josha.
Suszone mięso z indyka z wolnego wybiegu, bez GMO.
Ręcznie robione w Dolinie Napa.
Same dobrodziejstwa dla mojego Joshy'ego!
Włóż to do kieszeni.
Nie, Scotty, nie zrobię tego.
Mam dość tych dyskusji z tobą.
Nie robimy tego dla zabawy.
Tu chodzi o przetrwanie.
Stary, widziałeś, jak szybko wszystkiego się pozbyli.
Słuchaj,
mam nadzieję, że nas uratują
albo że trafimy na coś jeszcze.
Ale na razie zabezpieczmy się,
zawsze to robimy.
Jesteś ze mną?
Co zapisujesz?
Nie pisz, że to kradzież.
To nie tak.
Nie to...
Nie osądzam cię.
Inaczej to wyglądało.
Chyba, że po prostu masz taką osądzającą twarz.
Co w tej sytuacji nie jest najlepsze.
Jeśli to nie kradzież, to jak byś to określił?
Macie już trochę lat.
Bez urazy.
I przy okazji,
dobrze się trzymasz.
Ale byliście na tej ziemi wystarczająco długo
by wiedzieć, jak to jest.
I mówiąc to, wierzę, że mnie zrozumiecie.
Żeby coś osiągnąć na tym świecie,
niektórzy muszą oszukiwać.
Mam coś dla ciebie, hojny gość ze mnie.
Znalazłem to u dentysty.
Część z dentystą mnie zabiła.
Strasznie tu ciemno.
Zobaczmy.
Wyluzuj.
-Jestem czysty. -To bez znaczenia.
Czasem myślałem, że było nieskazitelnie, a i tak wariował.
Przepraszam.
Spójrz, co oznaczyłem.
To Flo z Progressive.
Nie rozumiem tej twojej zajawki,
-ale gustów się nie ocenia. -Daj spokój.
Jest śmieszna i seksowna.
Gdybyśmy byli razem,
mógłbym robić głupie rzeczy i nie traktowałaby tego poważnie.
-Dzięki, stary. -Nie ma sprawy.
Ale to spotkanie biznesowe.
Zacząłem od prezentu, bo tak robią w Japonii.
Patrz na to.
Kojarzysz Deenę z mojego bloku?
Tak.
Kupiłem od niej ciastka na zbiórkę,
zabrałem je do kancelarii, w której pracuje moja mama
i sprzedałem z piekielnym zyskiem.
Zarobiłem stówkę w dwie godziny.
Nieźle!
Co za to kupisz?
Co ja... Nie.
Nie wydam tego,
zainwestujemy.
Posłuchaj mnie.
Są takie koszulki projektantów,
na których punkcie ludzie wariują.
Kiedy skończy się nakład,
możemy sprzedawać je za trzy razy więcej.
Powiedzmy, że kupimy tonę,
przeczekamy trochę,
a potem konkretnie na tym zarobimy.
Możemy kupić podwójne łóżko na twój tyłek rozmiaru Dwayne'a Johnsona
albo jakąś dwójeczkę XL.
W końcu zafundować sobie coś fajnego.
Jedynym problemem jest to,
że najbliższy sklep z tymi koszulkami jest w Tallahassee.
Rodzice jadą na wycieczkę z kościoła w następną sobotę.
Moglibyśmy,
być może,
wziąć auto taty.
Ale musimy wrócić na czas
i musi być w idealnym stanie.
No i o to chodzi.
-Scotty, mówię poważnie. -Ja też.
Śmiertelnie poważnie.
Czyhają tu na nas niebezpieczeństwa,
a ja siedziałam z nosem w książce,
przestałam już się skupiać.
Zrobię więc kontrolę bezpieczeństwa
pod kątem twórców wdów.
Twórców wdów?
Drwale nazywają tak martwe drzewa.
Kiedy gałęzie się odłamują, powodują poważne zniszczenia.
Na razie.
-Ja też pójdę. -Dokąd?
Jezu...
spójrz na siebie.
Idę tylko po wodę. Nie na wojnę.
Pójdę razem z nią,
przyjaźń na śmierć i życie, i takie tam,
tak że... na razie.
Dot gdzieś sobie poszła, gołąbki też.
Powinnyśmy mieć grafik.
Zapisywać, kiedy i gdzie idziemy.
Nie musiałoby być szczegółowo,
jak kiedy idziesz się załatwić...
Moja babcia mówiła:
„Idę do najmniejszego pomieszczenia”.
Dziwne, ale w sumie tak.
Czy ja psuję atmosferę?
Rujnuję moją reputację, zachowując się jak mama?
Po prostu wszyscy ciągle gdzieś...
-Pójdźmy po więcej. -O mój Boże.
-Tak, wróćmy tam. -Dziewczyny,
dokąd idziecie?
Po bambus, żeby naprawić platformę.
Chcemy się czymś zająć.
Jak to się mówi?
Bezczynny umysł...
Miejsce dla diabła.
L i R.
Powinnyśmy zrobić siatkę
czy pusty arkusz?
Mój Boże,
co się ze mną dzieje? Zachowuję się jak uczennica na dyżurze.
To miłe.
Przejmujesz się.
Wiem, to okropne.
Po prostu myślę,
że ta sytuacja z drzewem
mocno mną wstrząsnęła. Mam wrażenie, że bogowie są źli.
Może powinnyśmy ich jakoś uspokoić,
złożyć dziewicę w ofierze.
Ja oczywiście się nie nadam.
Więc masz na myśli mnie?
Nie, żartowałam tylko.
Nieważne.
Martha, ja nie...
PACJENT: JOSHUA ANTYBIOTYK
Odważnie.
Kradzież w biały dzień.
Nie chcę psuć ci zabawy, ale nie jesteś ninją.
Masz dwa metry wzrostu i piękne, przyciągające wzrok włosy.
Nie kradłem.
-Rzeczy są wspólne. -Czyje imię jest na butelce?
Ciekawy zwrot akcji.
Miałem cię raczej za...
gościa, który lubi White Claw i Natty Light.
Ale tabletki...
-To dość mocne. -Wal się, Taylor,
to nie dla zabawy, to...
No, mów.
Trochę szczerości, to może nie zrobię z tego afery.
Chodzi o mojego fiuta.
Piecze mnie od kilku dni i pomyślałem,
że antybiotyk może pomóc.
Spiłem się na imprezie
i uprawiałem seks z laską...
Brawo, nieuważny chłopcze.
Rzeżączka?
Czy ty nie protestujesz przeciwko slut shamingowi?
Bo to właśnie robisz.
Shaminguję cię, bo jesteś idiotą, który nie włożył gumy.
Nienawidzę cię, wiesz?
Myślałem, że dam radę.
Trzy dni na jakimś wyjeździe i po sprawie.
Ale teraz
muszę patrzeć na tę twoją cholerną twarz każdego dnia.
I to twoje nastawienie, które masz,
jakbyś był lepszy, kurwa.
Jakbyś miał etykę,
jak to było, kurwa?
Cholerna wyższa półka...
Wyższość moralna.
Tak.
Masz to na końcu języka,
bo myślisz, że taki jesteś. Ale nie.
To, co odwaliłeś,
to moralne nie było. Ani trochę.
Kirin...
Cholera.
-Co robisz? -Spędzam czas w samotności.
Mógłbyś wrócić do obozowiska?
Myślimy, co zrobić, jeśli to coś wróci.
Poddanie się jest jedyną metodą.
Musimy zająć nasze miejsce w łańcuchu
-i pozwolić mu wygrać. -Przestań.
Nie możesz się tak zachowywać. Możesz narzekać,
że mama i tata napalili się w salonie,
-oglądając Pamiętnik, ale... -„Mama”.
Jezu Chryste, mogę ją tak nazywać.
Posłuchaj mnie.
Ten twój hardcorowy mroczny vibe?
W prawdziwym świecie
jest nieszkodliwy.
Choć przez niego jesteś tutaj...
Staje ci, kiedy to powtarzasz?
Możesz, kurwa, posłuchać?
Tutaj jest inaczej,
w tym miejscu.
Jesteśmy przerażeni.
Musisz przestać z udawaniem pana śmierci,
to tylko ciągnie nas na dno.
Wiesz, o czym często myślę?
Naprawdę lubi, kiedy mówisz do niej „mamo”?
A może pozwala ci na to z litości?
Bo twoja własna matka nie chciała nią być.
A przynajmniej nie dla ciebie.
Ty pieprzona cipo!
Zwariowałeś? Chcesz mnie zabić, kurwa?
Nie, Henry. Przeciwnie.
-Chciałem, żebyś zobaczył... -Co? Wariata w akcji?
Jak cholernie mocno chcesz żyć.
Bardzo mocno.
Tak to wygląda.
Wbiłeś mi się.
Przepraszam.
Cholernie cię przepraszam.
Ta energia.
Ta energia walki o przetrwanie
to właśnie coś, czego nam trzeba.
Życie albo pieprzona śmierć.
Nie robię tego na pokaz.
Wiem.
Ale musisz uważać z tymi...
pokładami mroku.
Nie każdy sobie z tym radzi.
Ja też przepraszam.
Za to, co mówiłem.
I za ślady.
W porządku.
Jesteśmy rodziną.
Kiedy go zanurzył, był agresywny?
Mówiłem, że tego nie widziałem.
Usłyszałem o tym po innym wydarzeniu.
Było jakieś inne wydarzenie z udziałem któregoś z nich,
które to ukazało?
Dlaczego nie spytacie jego?
Kogo?
Henry'ego?
Czy Setha?
Ja wam tego nie powiem.
Biorąc wszystko pod uwagę,
powinni być sobie najbliżsi na wyspie.
To tylko na pokaz.
Dzielą dom, rodziców.
To nie zbliża ludzi.
A co zbliża?
Jeszcze nie.
To kofeina.
Dobra, pij teraz,
bo w uchwycie na kubek się nie zmieści,
a nie chcę, żeby się wylało.
Co jeszcze masz?
Dobrze nas zaopatrzyłem. Przekąski!
-Mówiłem, nic, co zostawia okruchy. -Wyluzuj.
Ruszamy?
OGRANICZENIE PRĘDKOŚCI
Ile mamy czasu?
Dwie minuty? Zjechali właśnie z autostrady.
-Cała masa czasu. -Czekaj.
W środku je znajdzie. Z tyłu.
Jesteś pewien?
Tak. Nikt tu nie zagląda.
Tylko ja, po kosiarkę.
Daj to.
Jesteśmy bezpieczni.
Kiedy będziemy tytanami w branży,
będziemy opowiadać tę historię
na jakiejś konferencji Forbesa,
skromne początki.
Nie!
-Nie jest tak źle. -Cholera!
Może nie zauważą.
Żartujesz sobie? Mam przesrane.
Bo, uspokój się.
To moja wina. Ja to naprawię.
Powinniśmy byli wszystko sprawdzić.
Scotty, idź do domu.
Posłuchaj.
Ciotka nauczyła mnie czegoś. Masz suszarkę?
Tak.
Cholera.
Trzymaj.
Dobra, patrz na to.
Scotty, to nie działa.
Zadziała. Chodzi o temperaturę.
Już są.
-Daj mi ręcznik. -Trzymaj.
Udało się.
Udało się. Mamy to.
Znalazłyśmy naszą siłę.
Nie wiedziałam, że praca fizyczna
może tak oczyszczać.
Kojarzysz te tabliczki:
„X dni od ostatniej kontuzji”?
-Nie. -Gdybym miała taką
dla myśli neurotycznych, miałabym 100.
Mogłabym pójść w stolarkę.
Pieprzyć karierę sportową.
-Pieprzyć to. -Daj mi poziomicę i młotek.
Będę w tym dobra.
Ciągle zapracowana, zbyt zajęta i zmęczona, by myśleć o moim życiu.
-Jak Jezus? -Bez wątków mesjańskich,
tylko stolarka.
-Byłabyś seksowną panią stolarz. -Dzięki.
Co zrobimy z tymi ścinkami?
Dobre pytanie.
Rachel.
Nie.
-Nie wiem. Nie. -Rachel.
Za dziesięć minut
nie będziemy miały co robić.
Naprawdę chcesz stanąć oko w oko z lufą tej broni?
Myślisz o kimś, kiedy to robisz?
Bo mam wrażenie, że może to być moja twarz, bo...
zachowałam się jak kretynka.
Nie.
To nie ty.
Tak jest! Ustrzel to.
Nie mam ochoty na towarzystwo.
Wiem.
Lepiej, żebyś poszła.
Martha,
jeśli coś cię męczy
i masz dość bycia z tym sama...
masz mnie.
Może chodzi o seks.
Dosłownie wszystko z tym związane
przeraża mnie.
Ja miałam szczęście.
Doświadczyłam tylko tej dobrej strony.
W większości.
Ale wiem, że istnieje też mroczna strona.
I jeśli jej doświadczyłaś, cholernie mi przykro.
Powiem coś,
możesz kazać mi spierdalać.
Ale może jest coś, co mogłoby sprawić,
że to, co powoduje u ciebie smutek, stanie się trochę lżejsze.
Co?
Dam ci przyjacielskie wskazówki.
Spróbuję tego z tobą.
Nie z tobą,
z tobą.
Ale razem.
To cholernie głupie.
Nie wiem, czemu ukrywamy się jak grupa idiotów na tej półce skalnej.
Przeniesienie jedzenia miało wystarczyć.
Zmieniłem zdanie.
Jeśli chcemy być bezpieczni, musimy założyć, że obóz na plaży
znów będzie celem.
Drapieżnicy nie zapominają śladów.
Naprawdę traktujemy go poważnie?
To tylko rzucanie się z negatywnym pierdoleniem,
wyolbrzymianie sytuacji.
Nie wiem, stary. Henry zna się na rzeczy.
Ile odznak uzyskałeś
w harcerstwie?
Dziewięćdziesiąt sześć.
Razem ze Wzorcami dzikiej przyrody i Obroną.
Mam doświadczenie, „Karen”.
-To jest właśnie „rzucanie się”. -Cholera.
Wracaj do obozu, jeśli chcesz, Kirin.
96 odznak to nie przelewki.
Zostaniemy tutaj.
Wciągnijcie mnie.
To pewnie mój umysł
bawi się ze mną, ale...
wciąż czuję jedzenie.
To pewnie ja.
Moje pory wydzielają to,
co jem, a ostatnio
było to głównie Spam.
Nie przeszkadza mi to.
Wszystko dobrze, Bo?
Tak.
Mogę się zamienić.
-Tu jest więcej miejsca. -Nie.
Nie trzeba.
Przyzwyczaiłem się do ścisku.
Trzymam cię.
Wszystko dobrze.
Chodź na moje miejsce,
-jest więcej przestrzeni. -Nie.
Może później.
Muszę się wysikać.
Idź na bok.
Wchodzenie tu z powrotem będzie trudne.
To ma sens.
Ludzki mocz odstrasza zwierzęta.
-Na pewno wszystko gra? -Tak.
Lubi higienę,
potrzebuje prywatności.
Ale na wszelki wypadek pójdę sprawdzić.
Bo, czekaj. Dokąd idziesz?
Nie mogę tak dłużej. Odłożę to.
Nie! Zaczekaj.
Nie możemy tego gdzieś zakopać?
Scotty, to już nie ty i ja
kontra reszta.
Jesteśmy w tym razem.
Naprawdę myślisz,
że nie odwrócą się od ciebie, kiedy będziesz w potrzebie?
Wiesz coś o tym.
Nie zrobią tego.
Widzisz, właśnie to.
Taka mentalność sprawia,
że kończysz rozczarowany.
Tak jak teraz.
Powiesz nam, jak się wtedy poczułeś?
Jak długo się przyjaźniliście?
Jakieś dziewięć lat.
Osiem albo dziewięć.
To połączenie głupich i poważnych rzeczy sprawia,
że się z kimś kumplujesz.
Jak granie w Marvel vs. Capcom.
Podwójne frytki serowe w Jerry's.
Albo wybuchanie śmiechem,
kiedy nauczyciel fizyki mówi „cząstki gazowe”.
Głupoty.
A co było poważne?
Poważne rzeczy?
To, co faktycznie trzymało nas razem,
to to, co wiedzieliśmy o ludziach.
Mianowicie?
Że cię wyruchają.
I jeśli...
któreś z nas miało zmięknąć,
dziwię się, że był to Bo.
Dlaczego?
Bo zawsze miał ciężko.
Przez tych, którzy nie powinni sprawiać, że jest ciężko.
Wszystkie sprzedane!
Udało się. Sprzedaliśmy cały towar.
Ostatnia to premium.
Nieźle.
Po wysyłce będzie to
jakieś 275 dolarów.
-Za sztukę? -Za sztukę!
Spakujmy to.
Czysto?
Tak.
-Cholera! -Nie!
Ja pierdolę!
Kurwa!
Kosiarka taty!
Położyliśmy te pudła przy odpływie? Trzeba było go zastawić!
Bo!
Co ty wyprawiasz, do cholery?
Powinnaś nosić długi rękaw.
Skóra to zaproszenie dla malarii, dengi...
Shelby, spokojnie.
Skarpety i długie spodnie,
-kiedy... -Przestań!
Cały dzień tak gadasz. Co z tobą?
Sugeruję tylko ostrożność.
Drzewo.
Myślisz o tym drzewie.
Wciąż upada.
W mojej głowie wciąż...
Prawie cię mi zabrało i...
Nigdzie się nie wybieram.
Ale rozumiem.
Ten paraliżujący strach, że mnie stracisz.
-Rozumiem. Jestem zajebista. -Zamknij się.
Jak możesz prosić mnie o zakrycie tej zajebistości?
Naprawdę chcesz, żebym włożyła spodnie, rękawy i skarpety?
Nie, zmieniłam zdanie.
To jest...
do dupy.
To miał być włoski akcent?
Udawałeś Luigiego?
„To do dupy”.
Nie.
Robiłem pauzę.
Szkoda, bo choć raz myślałem,
że robisz coś zabawnego.
To jest do dupy.
I to bardzo.
Moja kolej.
Ten wielki kamień wchodzi mi w tyłek.
Na plaży było nam lepiej.
Co to było? Jamajski?
Italiano z angielskim i español.
W przeciwieństwie do ciebie, jestem obywatelem świata.
Podobno tyłek twojej mamy jest obywatelem świata.
Znaczy, że był w wielu miejscach.
Że przez innych ludzi. Że jest rozwiązła.
Zrozumieliśmy, nie musisz wyjaśniać.
Raf, pozwolisz temu dupolizie mówić tak o twojej mamie?
No i dotarliśmy do homofobicznej części wieczoru.
Gratulacje.
Dlaczego „homofobicznej”?
„Dupolizie”.
To nie jest homofobia.
-Każdy może lizać dupę. -Ma to korzenie
w homofobii. Jestem tu jedynym gejem,
powinniście mnie słuchać.
Skąd wiesz, że jesteś jedynym gejem?
Mogę się z tym ukrywać.
Twoje założenia dotyczące mojej seksualności
są bardzo obraźliwe.
Masz rację, przepraszam.
Mogłeś przecież dostać rzeżączkę od faceta albo...
kogoś, kto identyfikuje się jeszcze inaczej.
Wprowadzę resztę w temat.
Kirin ma rzeżączkę.
Nakryłem go, jak wykradał leki Josha.
Cholera, Kirin.
Współczuję ci, stary, ale...
mogłeś zapytać.
Tak, mogłem pomóc.
Uwielbiam gadać o dawkach.
Wstydziłem się.
A ty...
ty i to twoje gadanie o buźce na kłódkę.
Naprawdę myślałem, że się zachowasz.
To było, zanim mnie obraziłeś. Przykro mi.
Pierdol się!
A ja jestem dupolizem.
Dosłownie.
-Co? -To prawda.
Maggie
na obozie w zeszłe lato...
lizałem jej tyłek.
Poprosiła mnie,
więc wszedłem w to,
najpierw nos.
Skłamałbym, gdybym powiedział,
że nie zrobiłbym tego ponownie,
bo zrobiłbym.
Zaryzykowałbym i zanurzył nos
w rejonie pośladków.
Głęboko i badawczo jak...
-Zaraz się posikam. -Dalej!
Sikaj tutaj. To sprawdzony odstraszacz bestii!
Tak.
Bo nie wie, co stracił.
Co za odjazd.
Scotty, wiem, że tam jesteś.
Możesz przestać za mną iść?
Nie!
Daj spokój.
Twoja obecność za mną przeraża mnie.
Nie mogę tego zrobić. Kłócimy się.
Wybaczysz mi, jak odłożę jedzenie.
Naprawdę tak myślę.
To nie byłem ja.
Stój.
Klif jest tuż przed nami.
Mamy biec jak ostatnio?
Nie wiem.
Może to fałszywy alarm.
Kurwa! Biegnij!
Dalej! Jest za nami!
Cholera!
Kurwa! Cholera.
Jest za nami!
Scotty, dalej.
Biegnijcie. Łapcie linę.
Scotty, dasz radę! Mam cię.
Dalej. W górę.
Dalej, Bo.
Zbliża się! Cholera!
Pomóżcie!
Działa. Odsuwa się.
Mam cię.
Dalej, Bo. Mamy cię.
Proszę o uwagę.
Usiądźcie wszystkie.
Zajmijcie pozycje,
zamówcie drinki,
bo jesteśmy tu,
kochane, by was zabawić.
-Co ty robisz? -Nie wiem.
Byłam kiedyś w takim lokalu...
Tak, nie wiem, po co to.
Raz, dwa, trzy.
Co to za słabizna?
Żadnego pyskowania tam z tyłu.
Nieważne, jak kiepsko będzie.
Ćwiczyłyśmy przez dwie godziny.
Raczej trzy.
-Rachel jest... -Zacznijmy.
Dwa...
Raz, dwa, trzy.
Wydaje mi się czy nie są takie złe?
Płytkie brzmienie, ale wow.
Alabama, Arkansas
Kocham mamę i tatę Ale nie tak, jak kocham ciebie
Rety, sam już nie wiem
Jesteś moim oczkiem w głowie
Nigdy nie kochałem nikogo jak ciebie
Dom
Chcę wrócić do domu
Dom jest tam, gdzie jesteś ty
Dom, chcę wrócić do domu
To najlepsza chwila w moim życiu.
Czasem bardzo czegoś chcemy,
modlimy się o to.
Aż w końcu to dostajemy.
Ale jednak...
coś jest nie tak.
Jakbyśmy dostali to w złym czasie albo w zły sposób.
Myślisz sobie:
„Cholera!”.
Bóg potrafi być sukinsynem.
Tak jest, prawda?
Kiedyś ciągle się modliłem.
Codziennie przed snem, każdej niedzieli w kościele.
Chciałem jaguara.
Ale... „Cholera, Boże!
„Nie to miałem na myśli!”.
Uznanie dla chłopaków.
Wykazali się.
Tak, to prawda.
Przepraszam, Bo.
Za rzadko to mówię.
Nie przepraszaj. To ja jestem za wolny.
Ale to przeze mnie musiałeś biec.
To przeze mnie tu jesteśmy.
To też moja zasługa.
Jestem z nas dumny.
Umiemy zaryzykować.
Wiesz, co jest popieprzone?
Kiedy nas zaatakował,
nie mieliśmy przy sobie jedzenia.
To chyba bez znaczenia.
Pewnie tak.
Stanęliście kiedyś w obliczu czegoś...
nieustępującego?
Nieważne, co się robi, próbuje,
zawsze czeka, by cię powalić,
upewnić się, że nie uda ci się wygrać.
Co to?
Mój stary dom.
Mieszkałem tu do siódmego roku życia.
Ładny.
-Bardzo ładny. -Tak.
To prawdziwy dom.
Nie musisz dzielić z nikim pokoju.
Nie musisz słuchać porno, które co wieczór dochodzi od sąsiadów.
Przypominam tu sobie, co straciłem i co chcę mieć.
Jest na sprzedaż.
Cholera.
Może ich też dopadł bank.
Chodź.
MARZEC 07 LIPIEC 06
Odebrali nam to miejsce.
KWIECIEŃ 09
Jesteśmy tylko ty i ja, Bo.
Tylko ty i ja.
Pobudka, kurwa!
Myśleliśmy trochę z Bo.
Kot będzie przychodził aż go nie powstrzymamy.
Nie jest to zadanie dla jednego,
ani nawet dla siódemki.
Musimy zrobić to wszyscy, razem.
Wstawajcie! Na co czekacie, kurwa?
Mamy jaguara do zabicia.
Napisy: Aneta Adamczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger