May mga eksenang naglalaman ng sekswal na pang-aabuso sa mga menor de edad.
Patnubay at gabay ay kailangan.
Forty, forty-one, forty-two.
Forty-two na araw sa lintik na batong 'to.
-Pinangatawanan mo talagang mag-journal. -Oo.
Para pahirapan ang sarili ko,
iniisip ko palagi kung ano sana ang ginagawa ko ngayon.
-Kung 'di ito nangyari. -Ano nga ba?
Nasa med-spa siguro ako, nagpapalaser ng buhok sa ibaba.
Ritwal ko 'yon bago kami pumunta sa Majorca ng pamilya ko.
Ano'ng petsa na ba?
Ang hirap basahin ng oras dito.
Ngayon ay Hulyo 18.
Naku.
Bakit?
Wala. Kaarawan ko lang.
Ngayon. 18 na ako.
Hindi.
'Wag mong sabihin sa iba, Fatin. Pakiusap.
Makinig ka muna.
Sasabihin ko 'yon sa iba.
'Di ako nagdiriwang ng kaarawan.
Kalokohan lang 'yon.
At makasarili. At...
"Pagbati sa aking sarili.
pinanganak ako ngayon, oras na para magpakalasing."
Itigil na natin 'to.
Hulaan n'yo kung anong petsa na.
Palamigin ang alak at magpakalibog.
Kaarawan ni Dorothy ngayon.
Gaano katagal ko pa 'tong gagawin?
Ikaw ang bahala.
Pero ilang oras ko na siyang kasama,
at 'di ko alam kung...
May patutunguhan ba 'to.
Sinabi ko na ang lahat ng alam ko.
May nangyari noong ika-15 araw, at wala sa kanilang nagsasabi niyon.
Bakit bigla kang nagdadalawang isip?
'Di ka ba nagtitiwala sa amin?
Oo.
Isa pa, mapagkunwari kayo.
-'Di kami kasinggaling n'yo roon. -'Di ka naniniwala ka riyan, 'di ba?
Ang galing nga niya eh.
'Di ko akalaing mauuto niya ako sa pagkukunwari ng panic attack.
Pagkakamali mo 'yon.
Pero kung malalaman niya ang nangyari sa mga lalaki,
sabihin nating patas na.
Grabe ang galit mo sa kaniya eh.
'Di masaya ang maloko nang ganoon.
Mas masayang ikaw ang nanloloko, 'di ba?
Alam mo ang kailangan mo? Mga patunay.
Mga tala.
Ng mga tawag sa 'yo ni Jeff,
at sa mga guro mo, pati na sa awtoridad.
Tinatanong ang kalagayan mo.
Totoo?
Sinubukan niya, Leah.
'Di siya sumuko,
kaya naging problema namin 'yon.
'Di mo siya sasaktan.
Kung gagawin mo ang tama.
Kung tutulungan mo kami, hahayaan namin kayong mag-usap.
Ano'ng problema? Ayos ka lang ba?
-Nakarinig ako ng mga boses. -May sumunod ba sa 'yo?
'Di na gagana ang ginagawa natin.
-Para kang nakikipaghiwalay. -'Wag kang magbiro. Ang bagal nito.
Nauubusan na tayo ng oras. Malapit na akong mabunyag.
Huminga ka muna.
-Kailangan na nating kumilos. -Leah.
Uminom ka.
'Di ito ang paborito kong flavor.
'Yan lang ang nakalagay sa berdeng bote.
Ang pamilya ko, laging nagdadala
ng mga bote namin sa kalakalan para kumita.
Mura lang ang benta sa mga berdeng bote, kaya tinatabi ko na lang.
Iniipon ko sa kwarto ko, sa harap ng bintana,
at paglubog ng araw, at nailawan 'yon...
Kumikinang sila.
Kailangan nating makauwi.
Oo.
Alam ko.
Ayon sa plano natin...
ano'ng unang gagawin?
Magparami.
Hahanapin natin ang iba, at isasama sila.
Kilala ko ang mga babae, at alam ko sino'ng uunahin. Pero...
kailangan ko kayong makilala.
Ang mga kahinaan at lakas ng iba,
sino'ng mapagkakatiwalaan.
May isang araw... Kung kailan...
nakilala naming lubos ang isa't isa.
'Yon ang araw na nagdesisyon kaming...
...paligiran ang lintik na pusa na 'yon,
gamit ang mga sibat na gagawin natin,
tapos saksakin natin siya nang marahas Saksak!
-Patay. -'Yon ang plano mo?
'Di ko 'yan maintindihan.
Parang human cell. Gaya ng ginuguhit natin sa biology.
-Ribosome ba 'yan? -'Yan 'yong jag!
-Bo, 'di ba mukha namang jag? -Medyo malabo.
'Di natin 'yon masasaksak nang basta-basta.
'Di ito ang lugar n'yo.
Ano kamo? 'Di mo ako kilala.
Malay mo, nakatira ako dati sa mayamang lugar.
Hindi.
Kung pangit ang ideya ko,
parinig ako ng sa iyo.
O 'di mo ba kayang mag-isip, bobo?
Ano'ng tinawag mo sa akin?
-Narinig mo ako, Big Bird gago! -Uy, kalma.
May punto kayong pareho.
Tama is Kirin. Delikado ang plano mo.
Pero Scotty, tama ang naisip mong paggamit ng sibat.
'Yon ang pinakamagandang armas natin.
Uy, boy scout. Ano sa tingin mo?
Ano mang gagawin natin, dapat mula sa malayo.
Wala tayong pangmalayuang baril.
-Kaya kailangan natin ng trap. -Sige.
'Di ko alam kung gagana ba 'to,
o pampelikula lang,
pero p'wede tayong maghukay ng butas para mahulog...
-'yong jag. -Oo.
Tapos may mga matulis na sibat sa loob!
-Oo, tama. -Ang tawag doon ay "pitfall trap."
Pero, oo, gagana nga 'yon.
Kailangan na lang natin ng butas.
Maghuhukay tayo?
-Paano kung 'yong bunker na lang? -Oo. Ayos.
-Gamitin natin 'yon. -Bago lang ako rito,
pero 'di ba matalino sila?
Alam kong 'di 'yon basta lang mahuhulog sa butas.
P'wede nating akitin gamit 'yong turkey jerky.
Bo, ang galing mo. Tama.
Pero sapat na kaya 'yon?
Pwede nating samahan ng Spam.
Maghalo-halo tayo ng mga karne.
Grabe. Nakagawa na ba tayo ng plano?
Pakiramdam ko, nasolusyunan na natin 'to!
Tara dito.
Alam kong korny, pero sige na.
Patayin ang jag, pagbilang kong tatlo.
-Isa, dalawa... -Patayin ang jag!
Ayos...
Kailangan natin ng panggawa ng sibat, malinis na bunker, at kahoy para sa sibat.
Ako na sa kahoy.
Sino'ng mag-aakala na magagamit ko ang Second City Improv sa gitna ng kawalan?
'Yong sikat na improv school
kung saan tinuturo ang pagbuo ng ideya kasama ng iba.
Sige, hayaan mo na.
Naku, pare.
-Ano? -May malaking langgam sa 'yo.
-Diyos ko. -Naku, mayroon ka rin.
Naku!
Spillz.
P'wede ba tayong magsama? Para sa mga gagawin?
Gusto ko sana.
Kaso kailangan kong samahan si Kirin.
P'wede bang...
samahan mo na lang si Raf papunta sa bunker?
Oo naman.
Grupong St. J!
Iinom lang ako ng gamot bago tayo lumarga.
Gusto talaga kitang samahan.
Kaso nga lang kailangan kong subaybayan
'yong si Jock Itch para gumana ang plano.
-Alam ko. Ayos lang. -Sige, sige.
Ang tanda na niya kahit pa bata pa lang.
18 taong gulang na siya.
Kaya legal na siyang bumoto, bumili ng porno,
at 'di na interesado sa kaniya si Jeffrey Galanis.
-Diyos ko. Bakit? -Nakakalungkot,
kasi sigurado akong gustong ipagdiwang 'yon ni Dot
sa palaruan ng laser tag o isang hibachi restawran.
O kahit saang lugar.
Pero imbes, kasama niya tayo.
at ang boteng ito mula sa... Idaho? Diyos ko, Barbara, kawawa ka naman.
Kailangang bigatin.
Kailangang bigatin 'to.
'Yon ang sabi ko.
Ibig kong sabihin, isang party. 'Di lang puro palakpakan.
Isang bigatin, magarbo, at malaking handaan.
Ang gusto ko, wala nang champagne.
'Di p'wede.
-Malalasing tayo sa saya... -At sa champagne.
...parang gaya ng dati.
'Di lang para sa may kaarawan, para sa ating lahat. Galaw!
-Nakatayo ako roon, pero... -Nakakasabik!
-Talaga? -Oo.
Para kang desperadong tatay.
Para mo kaming mga anak na napipilitang sumama sa 'yo.
Wala akong pinipilit.
Susurpresahin natin siya sa beach--
-Gusto ba ni Dot sa mga surpresa? -Ayaw niya roon.
Gawin natin 'yon. Para kay Dottie.
Matututunan niya rin 'yong mahalin. Ayos.
Unti-unti nang nabubuo sa isip ko.
Liwanag ng buwan, bonfire, para tayong may luau.
Gusto ko 'yon kahit parang mali.
-Ano ang petsa? -Hulyo 18.
Diyos ko lord! 18 sa ika-18! Isang gintong kaarawan! Ayos.
'Di dapat siya makahalata. Fatin, Leah, libangin n'yo si Dot.
-Paano namin-- -Kaya n'yo 'yan.
Rachel at Martha! Tumayo kayo, mag-ayos tayo rito
tapos dalhin natin sa beach.
Ano'ng ginawa natin?
Nagpakawala tayo ng isang halimaw.
'Di siya bagay sa tema, pero kung may piñata, gamitin mo, 'di ba?
Tama ang haba. Ano sa tingin mo?
Ayos lang.
Para ulit akong serbidor sa Bandera.
Isa 'yong restawran.
Sa Chicago.
'Wag ka nang magpanggap. Kilala na kita.
Sige na, 'di ako naging serbidor, pero...
Ang galing mo, paano mo--
'Di 'yon ang tinutukoy ko.
Itong ginagawa mo kako.
Ang panloloko mo sa grupo.
Pinipilit mong maging paboritong lider nila.
'Yon pala.
Oo, tama ka, Kirin.
Isa akong masamang henyo, at 'yon ang plano ko,
maging mabuti sa mga tao.
Gusto kong magustuhan nila ako.
Halata naman siguro. Gustong gusto ko 'yon.
'Di ko 'yon pinagmamalaki.
Pero...
Tingnan mo ako. Nakikipagbiruan pa, para lang aliwin ka.
Samantalang ikaw, walang pakialam.
'Di ko kaya 'yon.
'Di ko lang 'yon sinasabi para magustuhan mo ako,
'yon ang katotohanan.
Bahala ka, pare.
Tama na.
Bakit?
'Di ba tumalab ang mga gamot?
Pulutin mo 'yon.
-Kumusta? May tulo pa ba? -Tigilan mo ako.
Pulutin mo 'yon, gaya ng sabi ko.
Kilala na rin kita.
At 'di mo ako maloloko na malakas ang loob mo.
Ngayon...
Dahil kalmado na tayo...
Bukod sa clap mo...
Gusto ko rin na...
Makasama ng iba't ibang babae gaya mo.
Ako kasi, 'pag may nagustuhan na ako,
binibigay ko na sa kaniya ang lahat.
Ganoon ka pala?
Ganoong ganoon na nga.
Dahil doon,
noong nakipaghiwalay ang nobya ko sa akin...
'Di ko kayang iwan ang pusa niya.
Ganoon ba kasarap?
Hindi. Literal kong kinuha ang pusa niya.
Tinuring na kidnapping ng magulang niya 'yon.
Parang hiniram ko lang naman.
Weirdo.
Kaya nga ako nandito eh.
Para mawala ang pagiging codependent ko.
Makinig ka, kailangan mong maging malaya.
Gaya ng sabi nila,
hayaan mo sila ang maghabol sa 'yo.
Sige.
Hayaan ko silang-- Oo, magandang payo.
Ang astig, ano?
Natutunan ko ito sa circus camp noong bata pa ako.
-Tulungan mo na lang ako. -Sige.
'Di pa tayo lubos na magkakilala.
Bakit wala ka roon sa LatinX Club?
'Di ako kabilang sa lahing 'yon, pero sinasama nila ako.
Alin ang mas gusto mo?
Hispanic o Latino?
Mexican na lang.
Pwede ko 'yong sabihin? Ayos lang sa 'yo?
Hindi masamang salita ang Mexican, Josh.
Oo nga pala.
Pinagbabawalan ang pamilya kong magsuot ng sombrero tuwing Cinco de Mayo.
'Di nila naiintindihan na masama
ang pag-whitewash nila sa anti-colonial resistance.
-Marami kang natutunan doon sa club. -Oo.
Kaya ang diniriwang ko lang ay Dia de los Muertos.
Nakakatuwang Mexican Halloween.
"Mexican Halloween"?
-'Di niya 'yon sinabi. -Sinabi niya 'yon.
Ginawa niyang Caucasian ang sagrado at matandang tradisyon.
Ang dami pa naman niyang naitama.
Gusto ko na sana siya eh.
Ako rin.
Hanggang ngayon naman.
Pero bakit 'di mo ipinaliwanag sa kaniya ang pagkakamali niya?
Problema na niya 'yon.
Alam ko. 'Di ko naman sinabing responsibilidad mo 'yon.
Ewan ko.
Nalaman kong 'pag hinayaan mong magsalita
ang mga taong ganoon, mabubunyag ang totoo.
'Yon lang ang gusto ko sa pagiging tahimik.
'Di nabubunyag ang totoong ako.
Siguro, totoo ang kasabihan na "Maingay ang lata kapag
"walang laman."
Heto na...
ang Excalibur.
Sobra ka talaga.
Hoy, Ivan!
Gusto ko 'yan.
Damang dama mo na ang pagiging Wakanda pero--
Wakanda? 'Di ako nanonood ng MCU.
Hindi ako mangmang.
Ito ay Camelot!
Alam mo 'yon? Arthurian ito.
'Yon nga ang sinasabi ko.
Kailangan mo bang maging magarbo palagi?
Ewan ko. Kailangan mo bang maging pandak palagi?
Para ka lang bata?
Nakakatawa.
Ang sa akin lang, kailangan nating matapos ang lahat ng ito,
kaya baka pwedeng magpakalalaki ka muna.
'Di ko akalaing maririnig ko pa rin 'yon hanggang dito.
Alam mo namang iisa ang kalaban natin, 'di ba?
Pero dahil sa mga gaya mong ignorante,
na galit sa pananamit at pagkilos ko--
Wala akong sinabing ganoon.
Kahit 'di mo sinabi, ganoon ang pahiwatig mo.
Wala akong pinapanigan dito. Inuulit ko lang, wala.
Pero para sa trap, Ivan,
kailangang mas matalim pa 'yan.
Mismo! Salamat sa pagpanig sa akin.
Matulis na itong sibat ko.
Isa pa... isa 'tong pahayag.
Diyos ko. Walang pakialam doon ang jag.
Papatayin tayo noon, at kailangan ng mga lalaki para malabanan 'yon.
Sige nga, Scotty, barako ka ba?
Oo. Nakatayo ako 'pag umiihi.
Mabigat akong mag-agahan.
At ginagawa ko ang lahat para kumita at masuportahan ang pamilya ko.
Ewan ko kung totoo 'yon o ninakaw mo lang sa kanta.
Alam mo? Bwisit kang bakla ka!
Tingnan n'yo.
Ito.
May dala kaming mga regalo.
Ano 'yan?
Pain.
-Parang totoo. -Ang baho.
Kaya epektibo.
Mas mainam pa sa jerky.
Mahusay.
Saludo ka ng scout.
Ano'ng pinagkaabalahan n'yo? Paggawa ng mga patpat?
'Wag n'yo akong pagkaisahan.
-Hindi ito basta patpat. -Marami na kayong nagawa.
'Pag napatalim na natin 'to, dalhin na natin sa bunker.
Gagana 'to.
Ayos!
Uy! Iyon siya!
-Sabik na sabik? -Dorothy.
Saan ka pupunta?
Kakaladkarin 'to pa-kampo.
Magagamit natin bilang upuan at--
'Di p'wede. Bawal pa sa kampo.
Ano kamo? Ano'ng nangyayari?
Nandoon ang iba. Nagpapraktis ng Tai Chi...
Capoeira.
Basta martial arts.
Tapos... 'di sila p'wedeng guluhin.
-Ayos lang ba siya? -Oo.
Si Leah lang.
Pwede mo bang bitawan muna 'yan
para tulungan kami?
-'Di sumama si Martha. -Bakit? Ayos lang ba siya?
Ayaw kong banggitin, pero siya ay nagtata--
Ayos lang siya. Masakit lang ang tyan.
Ano...
Sasamahan mo ba kami? Ano?
'Di ka magaling pumukol, pero mas malubha itong isa na 'to.
Sige.
Tara na, bilis.
Ito na.
Ayos ba?
Simple lang si Dot, kaya sinimplehan lang namin.
Nilagyan ko ng mga four-leaf clover para sa swerte.
Hindi talaga sila ganoon,
-pineke ko lang. -Ano sa tingin mo?
Kailangan ko na kayong tapatin, hindi ayos 'yan.
Malabo. Sabi ko korona.
Hindi ganiyang malungkot na wreath.
'Pag nakita ko 'yang dekorasyon, iisipin kong malungkot ang may-ari.
Shelby...
-Pasensya na. -Ayos lang, Martha.
Medyo dismayado lang ako. Hindi sa inyo, sa gawa n'yo.
At kay Toni.
Sige.
Heto na. Sige lang.
Kilala mo ako. 'Di ba p'wedeng bigyan ng kulay?
Kahit ano'ng magbibigay buhay riyan.
Sige.
Sige. Susubukan ulit namin.
Salamat. Alam kong mahirap, pero...
Gusto kong maging magarbo 'to.
Naiintindihan ko, Bee. Kaming bahala.
Ikaw ba talaga 'yan?
Seryoso, totoo ba?
Ang kilala kong Toni, nakipag-away na dahil doon.
Tahimik, bagay sa kaniya 'yon.
Ang seksi, sa totoo lang.
Tama na.
Kadiri.
Pero seryoso.
Natutuwa akong napapasaya ka niya.
At...
Ang lambot mo na ngayon.
Oo, ang saya...
pero kakaiba. Parang...
Ewan ko, matindi ang tiwala ko sa kaniya.
Walang taguan ng sikreto.
Ewan ko. Pakiramdam ko, ligtas ako.
Nakakapanibago.
Nakahanda na ang beach.
Inayos ko na ang mga tiki. Handa na ang limbo game.
At 'di naman sa pagmamayabang,
pero ang ganda ng cake ko na gawa sa buhangin.
Ito, ginuhit ko. Tatlong patong, puno ng mga shell.
May palamuti sa taas.
Sigurado akong maganda 'yon. Gusto ko nang makita.
Kailangan kang gayahin ng iba.
Ang dali mong kausap.
Oo. Mabuti naman.
Alam mo, magtatagumpay tayo.
Magiging engrande ang pagdiriwang...
Mga magkakaibigan, champagne, magandang panahon at tanawin--
Tumigil ka.
'Wag kang masyadong magpakasaya sa islang 'to.
Hindi ito paraiso.
Naku, Rachel, pasensya na.
'Di ko naman sinasabing--
O ayaw ko nang umalis dahil--
Mali ang sinabi ko.
-Ayos lang. -Hindi.
'Di dapat kita pinatulong. Ayos ka lang ba? Kumusta ka?
Ayos lang ako.
Medyo sensitibo lang ako ngayon, pero ayos lang.
Totoo.
Sige na, kailangan ko nang simulan 'yong cake,
'yong napakagandang cake.
Sigurado akong ganoon na nga.
Oo.
Apir.
Medyo mahirap 'to, pero para sa tagumpay.
Pasensya na kasi nandito lang ako.
May claustrophobia kasi ako. Umiiral.
'Yon ata ang pinakamalala.
Pero buti na lang 'di xenophobia.
Patawad.
Ano kayang hatol niya?
-Pito. -Oo.
Parang ika-pitong lebel...
na paepal na papeles.
-Nakakatawa 'yon. -Salamat.
Papayag kaya si Seth na maging intern ako sa Spillz?
Gagawin ko ang lahat para doon.
Bukod sa paglipat sa Chicago.
'Di kakayanin ng ilong ko ang klima, kaya...
Pasensya na.
Alam kong madaldal ako.
Siguro nga.
Pasensya na.
'Di ako nagsasalita bago ako mag 7.
May pagkabulol ako na 'di ko nagustuhan.
Noong nawala na, binawi ko ang mga taon na 'di ako nagsasalita.
At isang beses, sinabi ni papa kay mama,
"Sayang lang pala ang ginastos natin kay Dr. Brimmer."
Isa siyang speech therapist.
Ang hirap niyon.
Mahirap nga.
Kaya ang kuya at ate ko ay naging dalubhasa.
Sikat na sikat sila, naglaro sila ng volleyball sa USC,
at pareho silang modelo ng isang sustainable orthodontics company.
Samantalang...
nandito ako na...
Walang masyadong kaibigan at napakaraming karamdaman.
Kaya nila ako pinadala sa retreat.
Para maging...
kabaligtaran niyon.
"Para tumigas siya," sabi ni mama.
Gumagana na nga siguro.
Talaga?
Buhay ka pa eh.
At nakikipagkaibigan.
San Diego.
Tara na, gawin na natin ang trap.
-Gawin na natin. -Sige. Magtrabaho na tayo.
Bigyan mo ako ng lubid.
-Dalawa pa? -Heto.
Dalawa pa roon.
Bigyan mo pa ko ng dalawa.
Dalawa pa?
Pwede ba nating ulitin 'yong ginawa nating sigaw?
-Ano? Gusto ko 'yon eh. -Hindi.
Ngayong nandito na tayo, kailangan nating maging mailap.
Surpresa!
Ayos!
Bwisit kayo.
Lahat kayo.
Mahal ka rin namin, Dorothy.
Nahulaan ko naman na 'to, basang basa ko sa mukha mo.
Hindi ako magaling magtago. Sige na!
Para sa masipag naming reyna.
At...
RETIRADO
Retirado ka na!
Grabe ka!
Si Fatin ang nagbunyag, pero alam kong ikaw ang may pakana nito.
Tama na 'yan. Simulan na natin ang party!
Makinig kayo...
Kaunti lang naman ang mga pambato,
pero...
ito ang pinakamasayang kaarawan ko.
Ang akin, dalawang taon na ang nakakaraan,
pinuslit kami ni Toni sa isang casino.
Gustong makita ni Marty 'yong mga baduy na mahikero.
Sina Penn & Teller 'yon, at illusionist sila.
Ako ang illusionist, kasi nakalusot ako sa bantay.
Kahit pa memorable 'yon, talo pa rin 'yon ng sweet sixteen ko.
Great Gatsby ang tema at nagrenta kami ng lumang kotse,
at sinurpresa ako ni papa sa isang bidyo
ng pagbati ni...
Joel Scott Osteen.
Ano...
'Yon ay...
Ano? Ang saya kaya. Gusto ko 'yon.
Parang...
naaalala ko lang...
na isa na lang ang ipagdiriwang kong kaarawan mula ngayon.
Hindi dalawa.
Kaya bwisit kayo.
Ako nang bahala.
-Dot, 'wag. -Ano?
Siguro dapat...
umaktong matanda ka na.
Matanda na ako ngayon, kaya--
-Eh 'di 'wag. -'Yon ang regalo namin sa 'yo.
Retirado ka na.
Parang si Barbara.
Ako nang bahala rito.
'Di ito gagana.
Bakit mo 'yon sinasabi?
-Ikaw ang gumawa niyon. -Uy, Hen. 'Wag kang mawalan ng pag-asa.
'Di ko sinasabing mamamatay tayo, kailangan lang nating mag-isip.
Kadalasan, pumapalya ang unang plano.
Nakita n'yo na ba ang unang plano para kay Bugs Bunny?
Oo.
Nakita ko na.
Talaga?
Hindi, binibiro lang kita! Bakit ko naman makikita 'yon?
Nakakatakot 'yon.
Mukhang halimaw si Bugs.
Buhay pa siya.
Naku! Umaakyat siya! Ivan, akin na ang sibat!
Sige!
Malungkot na kalangitan!
Wala talaga sa dugo mo ang pagsasayaw.
Para siyang sumasayaw ng KitKot, hindi TikTok.
Uy...
gusto ko lang sabihin na...
Ang tapang mo kanina.
Tapos ikaw tumakbo.
Ang maskulado mo talaga.
Kinailangan ko. Laging may namamatay na black sa ganoong sitwasyon.
Ayaw kong maging ako.
Alam kong estilo mo 'yan,
pero 'di tayo magkakaayos dahil lang sa pagbibiro mo.
Kailangan ko ng paumanhin.
Gagawin ko na nga eh.
Pasensya na sa lahat ng sinabi ko kanina.
Mali 'yon.
Hindi ko naman talaga...
Hindi ko alam kung bakit ko 'yon sinabi, pero...
Patawad.
Ayos na tayo.
-Ayos! Uy. -Ayos ba?
Wakanda forever, kapatid.
Isa akong mandirigma!
'Di ko siya hahayaang agawin 'to sa akin.
-Sige na. -Dalhin n'yo ako!
Sa kalangitan!
-Isa pa. -O, pre, heto na.
Mahusay, Warrior O'Connor, mahusay.
Ikaw nga ang pumatay, pero sino ang nagbigay ng armas?
Kung wala ako roon, ano na lang ang mangyayari?
Kung 'di dahil sa akin na...
-Nasaan na 'yon? -Nandoon ang sibat mo.
Kadiri kasi.
Namatay si Excalibur para sa atin.
Siya ang nagsakripisyo!
Ginamit natin siya...
Dapat pinapasalamatan ka rin nang ganoon.
Hindi.
Tinapon natin siya!
Ikaw ang gumawa nitong lahat.
Gamit ang improv mo.
Ito?
Kagagawan mo 'to.
Hindi.
Habang nagbibigay tayo ng mga pagkilala,
pasalamatan natin ang nagpasimuno ng lahat.
Ang ama ng plano, Seth "Spillz" Novak!
Sige!
Salita naman diyan!
Hindi.
Sige, susubukan ko 'to.
Kumusta kayong lahat?
Ayos na tayo.
Mayroon bang nasa date dito?
May bagong kasal ba sa mga manonood? Wala? Sige.
Eh mga nawawala? Sino rito ang napadpad sa isang malayong isla?
-Oo! -Lahat tayo!
Tandang tanda ko ang unang pagkakakilala ko sa inyo...
lahat kayo.
Wala naman talagang espesyal sa inyo,
pero sino ba namang makakalimot... sa pagbagsak ng eroplano?
Pero, sa totoo lang, kayo...
tumatak kayong lahat sa akin.
Natatandaan ko si Scotty at Bo, ang katatagan ng pagkakaibigan nila.
Kahit pa sa harap ng sakuna, wala kayong iwanan.
-Wala. -Wala talaga.
Natatandaan ko si Ivan, at ang astig niyang sapatos,
at alam kong sira-sira na 'yan,
pero baka pwede kong mahiram minsan.
-Pag-usapan natin 'yan. -Oo, dapat.
Si Josh, na kahit 'di ko pa kakilala,
inalok na ako ng anim na uri ng gamot
at isang Schedule II na droga.
At 'di ko natatandaan si Henry, kasi 'di ko na kailangan.
Sige.
At si Kirin, na tinuring kong isang salbaheng lalaki.
Kailan mo ba ako papatunayang mali?
-Bwisit ka, Spillz! -Biro lang.
'Wag mo akong sasaktan. Pakiusap. Maupo ka na ulit.
Pero seryoso, kung 'di ka kumikilos nang 'di nag-iisip...
wala na kami rito ngayon... kaya salamat.
Tapos si Raf.
Wala akong biro sa 'yo, walang patawa.
Sabay tayong humarap sa maraming bagay noong unang araw na 'yon, at...
Ewan ko kung dahil ba tahimik ka lang talaga,
pero dahil sa pagiging kalma mo, 'di ako nabaliw.
'Di tayo magkakakilala dati!
Tapos ano'ng nagawa natin?
Nagsama-sama tayo,
at pumatay tayo ng isang jag!
Astig, pare.
Nagtagumpay tayo.
Kailangan mo ata ng sinturon!
Bigyan 'to ng sinturon.
Ano ka ba?
Bumalik ka.
Tara na, uminom pa tayo!
'Di 'yon mawawala.
'Yong sakit?
Naiintindihan ko.
'Yong matalik kong kaibigan...
nagpakamatay noong isang taon.
At alam kong mahirap sisihin ang isang tao lang,
pero malaki ang parte ko.
Hinalikan ko siya.
Pero noong nalaman nila mama, binaligtad ko ang nangyari.
Pinaniwala ko ang lahat na siya 'yong mali at may sakit sa pag-iisip.
Hanggang sa naniwala na rin siya.
'Yong pagsisisi...
At kahihiyan na naramdaman ko...
Minsan ginusto ko ring...
sundan siya.
Ano'ng pangalan niya?
Becca.
At paano ka nakabangon mula roon?
"Panginoon, ikaw ang aking panangga.
Ang aking proteksyon.
Ikaw ang nagpapagaling. Ang tagapagbigay.
Ikaw ang aking kapayapaan. Kasiyahan. Kaalaman at lakas.
Sa 'yo ang kadakilaan, at ikaw ang magpapabangon sa akin."
Ang paniniwala ko.
Kumapit lang ako sa mga salitang 'yon.
"Ikaw ang panangga, ang proteksyon," 'yong dasal.
Paulit-ulit, parang mantra.
Nakaramdam ako ng lakas.
Hanggang isang araw, nakabangon na ako.
"Panginoon..."
-"Ikaw ang aking panangga." -"Ikaw ang aking panangga."
-"Ang aking proteksyon." -"Aking proteksyon."
-"Ikaw ang aking kapayapaan." -"Aking kapayapaan."
-"Kasiyahan." -"Aking kasiyahan."
-"Kaalaman at lakas." -"Kaalaman at lakas."
-"Kadakilaan." -"Sa 'yo ang kadakilaan."
-"Ikaw ang magpapabangon sa akin." -"Ikaw ang magpapabangon sa akin."
Amen.
Nagdiriwang tayo.
Heto na siya!
Nag-alala ako sa 'yo.
Uy.
Kailangan mo lang...
'Wag mong hayaang mapikon ka roon,
kasi kung 'di, mananalo sila.
Maniwala ka.
Alam ko ang nararamdaman mo.
Isang beses,
Hinubaran ako ni Chloe King
noong sixth-grade spelling bee ko.
Ganoon din ang nangyari sa akin,
pero 'di natanggal ang brip ko at "amnesty" ang binabaybay ko.
At 'di 'to pareho, pero isang beses,
pinadilaan sa akin ng kapatid ko ang inidoro, pero hindi ang upuan.
-'Yong gilid ng upuan-- -Josh.
Salamat.
Sobra.
Pero ayos lang ako.
Basta ikaw.
Pero ngayon...
matutulog na ako.
"Good night, Josh."
Wala ako roon...
Kasama ko 'yong iba, kaya ito lang...
ang sabi nila.
Sige lang.
Pakiusap.
'Di ko dapat 'to ipagkakalat.
Pero ewan ko...
Minsan...
Gusto ko lang sabihin.
Kailangan ko lang marinig.
Lumapit siya sa kaniya...
at...
tapos...
Raf.
Nakikinig sila.
Hahanap tayo ng ibang paraan.
Hahanap ako.
Pagod na pala ako.
Patawad.
Teka, ano'ng nangyari?
-Sasabihin na niya eh! -Pero pinigilan siya.
-Tinraydor niya tayo! -Ako'ng bahala.
-Kakausapin ko siya. -Hindi!
Ayaw ko talaga sa mga tulad niyang tao.
Mukhang papabilibin ka, pero madidismaya ka lang.
Seth?
Tingin mo pareho tayo?
-Tingin mo pareho tayo? -Ano'ng ginawa ko?
'Di tayo pareho!
Hindi!
Hinding hindi!
'Wag kang gagalaw!
'Di tayo pareho.
Hindi ako...
gaya mo.
Hindi ako...
Hindi ako gaya mo.
Hindi ako...
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce