'Wag mo akong sukuan.
Bakit?
Malapit na siyang magsalita.
'Di ko alam bakit ko siya pinigilan.
Biglang umiral ang konsiyensya ko.
Naranasan ko rin 'yon. Pero ngayon, hindi na.
At ayos lang ako.
Pakiusap.
Bigyan mo pa ako ng pagkakataon.
Sa tingin mo ba, may awa ang lugar na 'to?
Tigilan mo ang pagdadrama.
'Di na ako magpapaloko sa kanila.
'Di ka naiiba sa kanila.
Salbahe ka rin at sakim.
-Siguro nga. -May anak ka ba talaga?
O peke rin ang pinakita mong litrato?
Tumahimik ka na at maglakad.
Kasalanan mo 'to.
Gumawa ka ng plano
na 'di mo naman pala kayang sundin.
At isa pa, nakita na namin
ang munti mong armas.
'Yong kutsilyong tinago mo sa inidoro.
Inisip mo bang 'di namin 'yon mahahanap?
Akala mo mabait ako.
At akala ko matalino ka.
Siguro pinaglololoko natin ang isa' isa.
MAY 45 SEGUNDO KA MAMAYANG 12:01 AM. MAMILI KA NANG TAMA.
kailangan ng bago sa libro, ba't 'di na lang ang kinuha mo
Handa na ang susunod na panayam.
Pero makakapaghintay 'yon
kung 'di ka pa handa.
Ayaw ko sa beach.
Para sa iba, payapa ang karagatan.
Isang oras na ako rito, at alam kong 'di 'yon totoo.
Kausapin mo ako.
Sige na.
Libre lang akong kausap.
Isa akong siyentipiko.
Estrikto akong materialist. 'Di ako naniniwala sa mga mistiko.
Pwera na lang 'pag pumapalya.
Sa akin, mahiwaga ang pagpalya,
gagawin ko ang lahat ng pamahiin
para lang mataboy 'yon, dahil oras na hayaan mo,
kahit pa isipin lang na papalya ka,
magkakatotoo.
Tapos nagising ako isang araw,
nandoon na ang pagpalya,
nakapatong sa dibdib ko,
naghihintay na pansinin ko.
Dahil lang
ayaw magsalita ng mga lintik na batang 'to.
Kakausapin ulit natin sila.
Pipigain natin sila.
Mag-iingat tayo sa pagtatanong.
Oo, may butas pa ang research natin, pero maaayos din natin 'yon.
'Wag mong kalimutan ang plano, Gretchen.
Tandaan mo kung bakit ka nandito.
Pangako sa Diyos, Dan,
at sa Panginoong Hesukristo,
'pag sinira niya ito, 'pag may ginawa siya...
Siya.
Ayos. Handa ka nang pag-usapan 'yon.
Handa ka nang tanggapin na ang problema ay ang
pinili mong tao.
Uy...
'Di dapat ako gagamit ng alarm,
pero nag-aalala ako kay Josh.
'Yong mga gamot niya para sa stress o depresyon, ewan ko.
Masyado siya maraming uminom niyon.
Tapos nawawala siya sa sarili. Nakita ko siya kagabi.
Wala siya sa sarili niya.
Tapos kaninang umaga, nag-iigib kami ng tubig,
para mapakuluan at mapreserba ang karne ng jag.
Pagpreserba ng makakain.
Malaking progreso 'yon para sa kanila.
Sa sobrang hungover ni Josh, uminom siya ng tubig-dagat.
'Di ko alam ang problema, pero baka ang gamot niya.
Bakit kaya pinili ni Gretchen si Josh, eh marami siyang karamdaman?
Una, puro psychosomatic lang ang mga sakit niya,
at pangalawa, isa ang pamilya niya sa iilang nagbayad.
Kailangan natin ng pondo para mabago ang mundo.
Pero napakahina ng bata na 'yon.
Kaya nga siya nandoon, para lumakas.
Kung may tumulong sa akin dati gaya ng pagtulong ni Gretchen kay Josh,
baka mas maaga akong naging buo.
Pero may suporta naman siya. Tingnan mo.
Susubukan ko siyang tulungan.
Sana lang sapat na 'yon.
Kung mananakit siya ng iba o ng sarili niya...
ewan ko na lang.
Kailangan ko kayong balitaan.
Ipapadala ko 'to sa kaniya.
Oras na ata para aminin ang nangyayari.
Mas mabilis nakabuo ng komunidad ang mga lalaki kumpara sa mga babae.
Masyado pang maaga para sabihin 'yon.
Pumatay na sila ng isang apex predator,
nagtutulungan sila, at nagawa na nilang magpreserba ng pagkain.
Ilang araw nauna ang mga babae,
tapos 'di pa rin nila nagagawa 'yon.
Kumain na kayo. 'Di na 'to magtatagal.
Hindi ko na kaya. Busog na ako.
Sige na. Manghihinayang lang tayo kung itatapon natin ang mga tira ngayon,
tapos bukas wala tayong makakain.
-Kain na. -Hindi.
Puno na ang tiyan ko.
Sawa na akong magsawa o magutom.
Kaya nga eh. Parehong mahirap.
Gusto ko pa rin ang mga handaan.
Buntis na ako.
'Di p'wede, Martha.
Matagal nang natigil ang birong 'yon,
dahil mula pa noon baduy na.
Talaga? Ang cute kaya.
Hindi, Shelby. Martha, mahal kita pero
'di kita hahayaang magsabi niyon.
Ang sa akin lang, kung ililiteral natin 'yon,
'pag natae mo na ang kinain mo, para mo ba 'yong anak?
Napapaisip ako.
Pasensya ka na anak, 'di ko akalaing pagkakaisahan ka nila.
Hayaan n'yo na siyang magsabi niyon.
Kadiri kasi. P'wede ba nating tigilan na?
Hayaan mo na siya, Fatin.
Gusto niya talagang magbuntis-buntisan eh.
-Gusto mo ng halik? -Bwisit!
Diyos ko.
Naku. Pasensya na. Pasensya na.
Ayos lang.
Ayos lang. Natigil naman ang usapan eh...
Oo, walang katuturan ang pinagtatalunan natin.
Gusto kitang kumustahin.
Ayos lang ako. At 'di ako ayos.
Tapos ayos na ako, tapos hindi ulit.
Pero gumana ang pagdadasal.
Kaso hindi sapat.
-Bakit? -Gusto ko pa ng Diyos, siguro.
Ayaw kong sirain ang kasiyahan n'yo...
gusto ko lang ng kung anong mayroon ka.
Ganito...
Manampalataya ka at mahahanap mo ang Diyos.
'Di mo 'yon makukuha lang o matututunan...
kailangan mo 'yong pagkatiwalaan.
Alam mo naman ako, may problema ako sa pagkontrol.
Kailangan ko ng mga gagawin...
isang programa.
O mga ritwal o kung ano man.
Sige,
siguro p'wede kang magsimula sa pagbibinyag, o...
Buong buhay na akong nasa tubig, sawa na ako roon.
Pwede kang magpakasal.
Pero 'di 'yon para sa lahat, ayon sa simbahan namin.
Ewan ko. Baka mas maraming seremonyas ang mga katoliko. Kasi kami,
basta manganak, mag-asawa, mamatay.
Rachel, wala akong masamang ibig sabihin.
-Patawad. -'Wag.
Baka 'yon nga ang kailangan ko.
Isang libing.
Baka kailangan ko...
kailangan ko siyang ilibing.
Tutulong kami.
Ano mang kailangan mo.
Nandito ako para sa 'yo.
Salamat.
Maghahanda ako ng mga gamit.
Ayos ka lang ba?
Oo naman.
Shelby, binigay mo ang krus mo.
Gusto ko lang maging mabuting kaibigan.
'Pag ganoon ka pinalaki, gagawa ka ng mga bagay
at maniniwala nang nakaayon sa tinuro ng magulang mo.
Kailangan mong mag-ayos ng pinaghigaan mo.
At magligpit ng mga gamit sa bahay.
Maniniwala kang kailangan, pantay ang lahat ng bagay,
at malinis, at masinop.
'Di mo 'yon kukuwestyunin.
Kasi 'yon lang ang alam mo.
Hanggang magbago ang lahat.
At magbabago na ang pananaw mo.
Gaya noong kinaumagahan ng selebrasyon.
Marami kaming karne mula sa pinatay namin.
P'wede kong sabihin na pinaghirapan namin 'yon.
Pinakain namin ang sarili namin.
Ang saya ko habang kumakain, puro sebo ang mukha at kamay ko.
Noon lang ako nakaranas maging marumi at masaya nang sabay.
Ano? Bakit ganiyan ka makatingin?
Wala. Ang saya lang ng araw na 'to.
Napakasaya.
Gusto n'yo pa?
Grabe 'to, pare.
'Di ko alam kung paano mo napasarap.
'Di lang masarap.
Pwede 'tong mapasikat.
Natural lang na karne, walang gluten,
tapos exotic. Pag-uwi natin, mag-usap tayong dalawa.
Planuhin natin ang pagbenta nito.
Ewan ko.
May mga sinubukan ako.
Ginamit kong panimpla 'yong ketchup sa bunker,
tapos inihaw ko 'yong karne.
Ano kamo?
Mahilig mag-ihaw 'yong coach ko, tinuruan n'ya ako ng mga gagawin.
Ang sarap, Kirin.
Pasabi sa chef.
Nasaan si J-bird? Kumain na ba siya?
Siguro pabayaan muna natin siya.
May hungover eh, dapat siyang mapag-isa.
Isa pa, ang saya na natin dito.
'Pag sumali si Josh, magiging tungkol na naman
sa epekto ng alkohol sa katawan niya ang usapan.
Baka kulang siya sa tubig.
Tama. Raf,
ikwento mo kung bakit 'di siya umiinom ng tubig natin.
Ayaw niya raw abusuhin ang white privilege niya.
Diyos ko.
Imbes, mamamatay siya sa dehydration
at siya ang magiging bida sa kwento pag-uwi natin? 'Wag na lang.
Totoo. Sobrang sensitibo niya roon.
Noong nakaraan, hulaan n'yo ang tinawag niya sa akin.
Artikulado.
-Ano? -Oo.
Josh, tara dito.
Sabi ko sa 'yo, hayaan muna natin siya.
'Di iniiwang mag-isa ang mahihina.
Ayon sa kalikasan.
Uy.
Kumusta ka?
Ayos ka lang ba?
Joshua, gusto mo ng tubig?
'Wag na.
Gusto kong sabihin sa 'yo na ayos lang sa lahi ko
kung iinom ka ng tubig para 'di mamatay.
Gusto ka naming mabuhay.
Masaya lang kami rito, at...
gusto ka naming isali. Uminom ka na.
Ayos ka lang talaga, Josh?
Naku.
Ubos na ang suplay natin ng tubig.
Naku.
Ayos lang. Talaga namang mauuhaw tayo dahil sa alak at sa karne,
kailangan lang natin ngayong...
Maghanap ng maiinom
sa gubat. Tara na.
Tama si Spillz. Gawin agad natin 'yon.
Maghiwa-hiwalay ba tayo?
Magandang ideya.
Sasamahan ko muna rito si J.
Hindi...
Sasama ako sa inyo.
Kailangan kong kumilos.
Sumama ka sa akin, pare.
Bubuhatin kita kung kinakailangan.
-Tara na. -Ayos.
Salamat. Salamat, Kirin.
Taasan mo ang padyak. Sige pa.
Libre lang 'to, tara na, tara na.
Ang unang makakahanap ng tubig...
ay makakainom ng tubig.
Diyos ko. Tinakot mo ako.
Gaano katagal ka nariyan?
Sapat na para makita ang paglalaba mo.
Kakaiba, ano?
Kay Nora ba 'yan?
Gustong ilibing 'to ni Rachel.
Kung madudumihan lang din, bakit mo pa nililinis?
Ewan ko.
Para rumespeto siguro.
Ngayong araw...
Gusto kong tulungan si Rachel. Pero...
'di nakakatulong sa akin ang pag-alala kay Nora.
Siguro mabuti kung 'di ako sumama.
At nandito na naman tayo.
Saan?
Nakapokus ka pa rin sa wala na.
Kung 'di si Nora, 'yong manunulat mong jowa.
'Di bagay sa 'yo.
Galit ako kay Jeff, oo.
Siguro kasi nalulungkot ako.
Siya lang ang nasa puso't isipan mo.
Kahit 'di siya karapat-dapat.
Kung susuko na ako,
at titigilan ko ang pag-alala sa kanila ni Nora,
ano nang gagawin ko?
Maghangad ka ng mas mabuti para sa 'yo.
Ben Folds.
-Ano? -Pagnanasahan ko si Ben Folds.
Tao ba 'yon?
Tao, musikero, manunulat,
makata na magulo ang buhok at maganda ang salamin.
'Di mo ba talaga kilala si Ben Folds?
Sikat siya dati.
Si Bieber sikat. Wala akong kilalang Ben.
Iba kasi siya. Gusto siya ng pinsan ko sa Berkley,
kaya nagustuhan ko rin siya at...
Dinurog niya ako.
11 pa lang ako, crush ko na siya.
Kabisado ko ang lahat ng kanta niya.
Sinulat ko lahat sa mga binder, sa mga pader, pati sa balat ko minsan.
Mukha ngang gagawin mo talaga 'yon.
'Di ba mas masaya 'to kaysa sa manatili sa nakaraan?
Alam mo kung ano pang masaya?
Oo. Leah.
Ang lamig.
Napakainit.
Uhaw na uhaw pa ako.
Tara na rito.
Bilis.
Masakit talaga ang pag-alis ng kahinaan.
Narinig mo na ba 'yon?
Masakit ang pag-alis ng kahinaan sa katawan?
Tara na, pare, sige pa. Ipawis mo lang 'yan.
-Sinusubukan ko. -Subukan mo pa.
Pambawi 'yan sa pagkalasing mo nang sobra.
Grabe.
May tubig rito.
Ayos.
Nagtagumpay tayo!
Diyos ko. Ang sarap.
Tara dito pare! Maligo ka na!
Ayos.
Ano'ng ginagawa mo? Tara dito.
Masarap ang tubig.
Uy, ano 'yon?
Ang sarap magtampisaw.
Tara pa rito.
-Ayaw ko. -Oo.
-Ayaw ko. -Sige.
Tara na. 'Wag kang maging duwag, Joshy.
Magbabago ang buhay mo.
-'Wag, Kirin, 'wag. -Sige na.
-Ano 'yong nasa tiyan mo? -Wala.
Nangyayari lang 'yon 'pag nalalasing ako.
Lalo na kung beer, kasi gluten 'yon.
Mawawala rin 'yan.
Diyos ko. Bakit ka ganiyan?
'Di tayo makapagdiwang nang 'di ka nalulungkot.
Alam mo? Tama si Seth.
Nagpapakasaya kami rito, sinusubukang--
Ano'ng sabi ni Seth?
Ganoon ka raw talaga.
Panira ka ng kasiyahan, ikaw ang problema.
Hindi ako ang problema. Si Seth 'yon.
Si Seth ang problema, hindi ako.
Siya ang problema.
-Hindi. -Kalma.
Hindi ko... Si Seth...
Hindi ako ang problema rito.
Hindi ako.
Josh...
ano bang nangyari?
Maibabahagi mo ba sa amin ang sinabi sa 'yo noon ni Josh?
Binago niyon kaming lahat.
Nagbago kaming lahat.
Paano kayo nagbago?
'Di ko alam kung maipapaliwanag ba 'yon. Bigla na lang...
Boom.
Tapos iba na ang lahat.
Nakakagulat na matindi ang epekto niyon sa 'yo.
Kasi matatag at maaasahan ka mula pa noon,
iyon ang sabi ng iba.
Sanay na ako sa ganoon.
Ako ang nagsilbing magulang sa bahay namin.
'Di responsable si Mama. Malalaman n'yo 'pag nakausap siya.
Tapos ang ama ko...
Siguro dahil sa katangian mong 'yon,
kaya naging kumportable si Josh na magsabi sa 'yo.
Noong sinabi niya 'yon.
Nalaman ko kung saan nakatira si papa.
May bagong bahay, asawa at anak.
Grade 3 pa lang ako noon, at dumaan ako.
Kumakain sila ng pancake.
'Yong pakiramdam na 'yon...
ay hindi nawawala.
'Yong pakiramdam na 'di ka mahalaga sa ibang tao.
Kahit pa kapamilya mo sila...
masakit 'yon.
Maaga pa lang, mararamdaman mo na.
Tapos patuloy mo 'yong dadalhin.
'Yong sakit na 'yon?
Pwede mo 'yong paigtingin.
O pwede mong kalimutan.
Kasi mahilig siya sa mga ibon.
Huling sigarilyo ko
Sabi ni Martha, ibigay ko raw sa kaniya.
Nagsisindi ng tabako ang pamilya ko tuwing nagdadasal kami.
Dinadala ng usok sa manidoo ang mga dasal namin.
Pwede ba akong mapag-isa?
Para makapagpaalam?
Kaming dalawa lang.
Sa tingin n'yo ba...
binigyan na tayo ng libing ng mga pamilya natin?
'Di ko pa naiisip 'yon.
Oo nga.
Ang tagal na nating--
Nawawala?
Para sa mga pamilya natin?
Patay na tayo.
Diyos ko, 'yong magulang ko.
Mahal ko sila, pero mali ang ilibing ako.
Baka nagpakita sila ng mga litratong ayaw ko.
Noong sanggol pa lang ako. Malaki ang ulo ko.
Tapos paniguradong pangit ang pinapatugtog nilang mga kanta.
Siguro umiyak nang sobra ang magulang ko,
pero nagpapakatatag sila para sa mga kapatid ko.
Sana may nagpapakain sa alaga ko.
Nagiging salbahe ang kuneho 'pag gutom.
Siguradong inaalagaan ng mama mo si G. Bunniesworth.
Bwisit si Dr. Gretchen Klein
at ang mga sinabi niyang pang-akit.
Sino kamo?
Si Gretchen Klein, 'yong nasa video sa eroplano.
'Di ko alam kung doktor talaga siya,
pero 'yon ang sabi niya.
Teka, nakilala mo siya?
Oo, ikaw ba hindi?
-Hindi. -Hindi.
Binigyan niya lang ako ng donut.
Kumanta siya at sumayaw at hinakayat akong mag-retreat.
Sabi niya siya raw ang bahalang mag-ayos.
Kaya pumayag ako.
'Di ka ba naghihinala roon?
Na nakipagkita siya kay Dot?
Siguro ayaw ko lang talaga alalahanin
ang mga masasamang alaala.
'Yon lang.
Patuloy lang kitang tatanungin.
Kasi 'di ako sumusuko.
Ayos ka lang ba?
Alam mo ang inisip ko?
Noong napagtanto kong patay na tayo sa mundo?
Mabuti 'yon.
Kasi 'pag naglantad ako, 'di na rin naman nila ako papansinin.
Papatayin ko siya.
'Wag, Kirin.
Sabi mo hindi.
Nagbago na ang isip ko.
'Di 'to p'wedeng palagpasin lang.
Pero problema ko 'yon. 'Di ba ako ang magdedesisyon?
Dapat niya 'yong pagbayaran.
Kung 'di, mas magiging matapang lang siya
at gagawa ulit siya ng masama.
Hindi.
'Di ko ipagkakalat 'yon.
Ayaw kong maging 'yong bata na...
Ayaw kong maging ganoon.
Eh 'di 'wag nating sabihin kung bakit ko siya binugbog.
Hindi, pero lasing kasi ako, at magulo ang pangyayari.
Sino'ng maniniwala sa akin?
Naniniwala ako sa'yo.
Kung gusto mong wala akong gawin, sige.
Pero 'pag lumapit ulit siya sa 'yo...
Tara na.
Uy.
Ano'ng mayroon?
May nakuha na kayo?
Patawad.
Nakita ko 'to.
Kaso 'di ito tubig.
Maganda pa rin naman.
Sana naman may nakahanap na.
Tuyong tuyo na ang bibig ko.
Ang gaspang na niyon.
-Naku. Heto, sa 'yo na lang. -Salamat.
Uy. Kumusta? Mayroon ba?
-Wala kaming nahanap. -Ang sakit na ng katawan ko.
Mukhang...
wala
Wala pa rin tayong tubig.
Pero 'wag tayong mawalan ng pag-asa.
Kahit papaano.
Uy.
Mayroon ba?
Ayos!
-Mayroon! -Ayos!
Sa wakas!
Saluhin mo.
Mahusay, JK.
Purong-puro. Parang Crystal Geyser.
'Wag.
Kailangan nating linisin.
Ayos 'yon.
-Salamat. -Walang ano man.
Maganda ang lugar na 'yon. Mga isang oras ang layo?
Isang talon. Punong puno ng tubig.
-Nakakasabik 'yon. -Joshua.
Ang galing mo.
Akala ko panira ka ng kasiyahan.
Pero ikaw pa ang nagdala niyon.
Bitawan mo siya.
Kirin!
Ano ba?
Ano'ng problema mo?
Bakit 'di mo tanungin 'yang kaibigan mo?
Bakit naging agresibo si Kirin kay Seth?
Lalo na't malayo na ang narating n'yo. May pagkain at tubig kayo.
Kadalasan, 'pag wala nang problemang pisikal ang grupo,
nagkakaroon ng mga emosyonal na problema.
'Yon ba ang nangyari?
Siguro.
O siguro, kasalanan ni Seth 'yon.
Bakit naman?
Nakakairita ang mukha niya.
May salita ang mga German para doon.
Oo.
'Yon nga.
Bilang step-brother ni Seth,
siguro ay kumplikado
ang nararamdaman mo sa pag-atake ni Kirin.
Takot,
o galit.
Depensibo.
Noong bata pa ako,
dinala ako ni papa sa siyudad
para manood ng parada.
Sige lang.
Sabi niya, "Anak, paglaki mo...
Ikaw ba'y
Magiging tagapagligtas
Ng mga inaapi at sinasaktan
Sabi niya, "Tatalunin mo ba sila?"
Gusto mo bang maupo--
-O mag-usap? -Ayaw ko.
Kailangan nating mag-usap.
Natatandaan mo ba noong nagpapaligsahan tayo?
Kung sino ang may pinakapangit na pamilya?
Hindi pa ako sumusuko.
Panalo pa rin ako, pero...
Aaminin kong 'di ko alam ang hirap na pinagdaanan mo.
'Di ka tanggap ng--
Sarili kong magulang.
Masakit 'yon, sigurado ako, kaya...
Naiintindihan ko...
kung mahirap 'to.
Ang makasama ako.
Hindi kaya.
Marami akong pinagdududahan,
pero hindi ito.
Sa simbahan, puro lang...
pagsisinungaling at pagtatago.
'Yon ang nilayuan ko.
'Yon ang bagay na gusto kong
tanggalin sa pagkatao ko hanggang...
Nandito lang ako.
Alam mo 'yon? At ayos.
At tapat.
Ganoon ka.
Ikaw ang pinakatapat na taong nakilala ko.
Hindi kaya.
Ako ang bantay noong nakaraang gabi, at...
Nakakita ako ng ilaw sa dagat.
Ilaw na galing sa barko.
Kinuha ko 'yong pansindi...
ng apoy.
Pero bigla na lang akong nanigas.
Sandali lang naman, pero,
noong umayos na ako, wala na 'yong barko.
Dahil 'yon sa sobrang takot kong bumalik sa dati kong buhay.
At nasayang ko ang pagkakataon nating mailigtas.
-Patawad. -Shelby.
Patawad.
Shelby.
Patawad.
Hindi naman siguro 'yon mababago.
Kung malayo 'yong barko, 'di makikita ang apoy natin.
Ayos lang.
Ito ang pinakamalupit na kapalarang nakita ko.
Papakasalan mo si Shrek, kawawa si Marcus, pero...
Seksi si Shrek.
Magiging matagumpay kang Veterinarian Without Borders.
Titira ka sa isang kubo,
na kung ikukumpara sa lagay mo ngayon, ay mas mainam.
At magkakaroon ka ng 18 magagandang anak.
Totoo. Hindi lang taba.
Naiinggit ako.
Talaga? Kasi ang dami ng 18 bata.
Siguro nga marami na 'yon, lalo't may global warming.
Pero gusto kong magkaanak.
Maghahanda na akong magpatrol.
'Pag nakita mo si Rachel, pabalikin mo na.
Nakakapagod ang libing at gusto ko na siyang magpahinga.
Sige. Ako naman.
-Gawin mo ang MASH ko. -Sige.
Pero 'wag mo nang alalahanin ang trabaho,
kasi una, retirado na ako at pangalawa...
...mayaman na ako.
'Di magbabayad ng pagpapalibing si Dr. Klein,
pero magbabayad siya ng danyos sa akin.
Gusto mo talaga siyang gantihan.
Oo. Ewan ko ba.
Gusto ko lang na may masisisi.
Pwede ba akong magpaliwanag?
Ngayong 'di na ako binubugbog nang walang dahilan.
Wala raw.
Sinamantala mo siya.
Magpapaliwanag siya.
Walang posibleng paliwanag doon.
'Di natin alam ang nangyari.
Pagsalitain n'yo.
Nilapitan ako ni Josh habang nasa kalagitnaan ako ng...
masturbasyon, at tumayo lang siya roon, at nakita niya ako.
'Yon lang ang nangyari. Tapos ngayon biglang--
Kalokohan.
Iangat mo ang damit mo.
Ipakita mo.
Mayroon siyang mga marka.
Ano'ng nangyayari? Bakit wala tayong marinig?
Baka nagloloko ang mga mikropono.
Ano? Sapat na bang ebidensya 'yon?
Pasensya na, Josh,
pero ang dami mo kayang karamdaman.
Bakit magsisinungaling si Josh?
Bakit?
Tama siya.
At kung naniniwala si Kirin O'Connor sa biktima, eh 'di...
malamang may nangyari talaga.
Teka lang, teka lang.
Kirin, marami kang rason para kalabanin si Seth.
Noon pa kayo nagpapagalingan.
Sa tingin mo, gagawa ako ng ganoong kwento?
Josh, naniniwala ako sa 'yo.
Teka lang, kalokohan na ito.
May problema siya.
Mayroong... gumawa sa kaniya ng masama.
Kung sabihin mo, parang sigurado ka.
Pamilyar ako sa ganoong takot.
Malaking problema ito.
Hindi ako magiging parte ng maling grupo.
Teka lang.
-Anong grupo? -Mukhang alam na namin ang panig mo.
Hindi. Hindi ko--
Josh. 'Di ko sinasabing nagsisinungaling ka.
Pero posibleng dahil lang 'yon sa kalasingan.
Henry, tingin mo ba magagawa niya 'yon?
Pamilya mo siya, kilala mo siya.
Magsalita ka.
Posible 'yon.
Ano? Henry, ano kamo?
Kapatid na niya ang nagsabi.
Ang sabi ko lang, posible 'yon.
Tanggal na siya.
Tanggal na siya sa kampo natin.
-Teka lang-- -Hindi natin 'to palalagpasin.
Sige, bumoto tayo.
'Yon ang patas na gawin.
Kalokohan ito. Masyado kayong nagpapadala.
Gawin natin 'to nang payapa.
Lahat ng pabor sa pagprotekta kay Josh at pagtanggal sa problema,
magtaas ng kamay.
'Di ako sang-ayon dito.
Josh. Patawad.
'Di ko iniisip na sinungaling ka, pero...
'Di ko iniisip na magagawa 'yon ni Seth.
Hindi.
Ayos lang.
Ayaw kong masira ang lahat,
at siguro nga lito lang ako.
Gusto ko na lang makalimutan ang lahat.
Tama na.
Gusto niya na lang 'tong kalimutan.
Seth, tanggal ka na sa grupong ito.
Para sa kapakanan ni Josh at ng lahat, umalis ka na.
Manatili kang nakadistansya sa amin sa ngayon.
Mag-impake ka na.
Lahat ng mikropono sa kampo, wala na.
Tatawagan ko si Alex. 'Di p'wedeng wala tayong audio.
Uy.
Ayos lang ako.
Totoo.
'Di n'yo ako kailangang bantayan.
Alam namin.
Dapat ko kayong pasalamatan.
Lahat kayo. Para sa paniniwala sa akin.
Kahit pa 'di ako naniwala sa sarili ko.
Basta...
Patawad.
'Di namin 'yon tatanggapin.
Sige.
-Patawad. -Josh.
Hindi ikaw ang dapat humihingi ng tawad.
Ikaw ang biktima.
Tama.
Oo.
Ayos.
'Wag mong...
Walang problema.
'Yon ang totoo.
At ngayon, kailangan mo 'yong tanggapin--
Ang kailangan ko ay makalimutan na 'yon.
At ang pagtahimik n'yon lahat.
Habambuhay. Makaalis man tayo rito o hindi.
Tinawag na ako ng lahat ng insulto.
Pussy, duwag, takot, at sawang sawa na ako roon.
Tapos sasabihin ng lahat, "Tanggapin mo na lang 'yon."
Para bang 'di na ako masasaktan 'pag tinanggap ko 'yon.
At 'di 'yon totoo.
Hindi.
Ibig sabihin lang niyon, sumuko ka na.
Ikaw ang bahala, Josh.
'Wag n'yo 'yong sasabihin kahit kanino.
Pakiusap.
Pangako.
May nagsinungaling,
'di matatag, may problema,
ilan lang ang mga ito--
Blah, blah, blah, blah.
Mga salita lang 'yon.
Oo nga.
Bakit 'di mo sabihin sa amin,
kung ano'ng nangyari sa islang 'yon?
Marami akong natutunan.
Gaya ng ano, Josh?
Makapangyarihan ang katahimikan.
RIP.
Kalokohan.
Rest in power?
Rest in power, rest in peace,
lahat ng mga 'yon.
Sinubukan ko naman.
Daanan ang mga hakbang, para...
Magpaalam, 'di ba?
Hindi.
Kaya walang kapayapaan.
Wala ako niyon.
Bwisit.
Sawa ka na sigurong marinig 'to, kayong lahat.
Hindi.
Namimiss ko lang talaga siya.
Manalig ka lang, Rachel.
Mahahanap ka ni Nora.
Ang mga taong mahalaga sa akin,
'di naman talaga sila nawawala.
Nananatili silang malapit,
at nagpapakita sila sa iba't ibang paraan.
Nag-iiwan sila ng mga senyales,
mga signal.
Para masiguradong dama pa rin natin sila.
Grabe.
Kung makita ko lang siya ulit.
Diyos ko.
Martha.
Nandito siya.
Nandito si Nora.
Oras na.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: EMN
Mapanlikhang Superbisor: Maribeth Pierce