Dzicz
Nie możesz ze mnie zrezygnować.
Jasne, że mogę.
Spróbuję raz jeszcze. Był blisko.
Nie wiem, czemu go powstrzymałam.
To głupi kryzys sumienia.
Sam taki miałem ostatnio. Ale już po nim.
I jest mi dużo lepiej.
Proszę.
Pozwól mi spróbować raz jeszcze.
Myślisz, że w takim miejscu dostaje się drugie szanse?
I skończ z tą histerią.
Nie dam się już na to nabrać.
Wcale nie jesteś inny.
Jesteś tak samo okrutny i chory jak wszyscy tutaj.
-Bez jaj. -Masz w ogóle córkę?
A może to jakieś zdjęcie z Internetu?
Zamknij buzię i idź.
Sama to na siebie ściągnęłaś.
Wymyśliłaś plan,
nie zastanawiając się, czy dasz radę go wykonać.
A skoro o planach mowa,
znaleźliśmy twoją broń.
Nóż, który trzymałaś w spłuczce.
Naprawdę myślałaś, że nie będziemy przeszukiwać?
Myślałaś, że jestem miły.
A ja myślałem, że jesteś bystra.
Oboje się przejechaliśmy.
MASZ 45 SEKUND. WYBIERZ MĄDRZE.
MOŻE TO ZDJĘCIE DO KSIĄŻKI
Kolejna rozmowa już ustawiona.
Ale może zaczekać,
jeśli potrzebujesz chwili.
Nienawidzę plaży.
Niektórzy twierdzą, że przynosi spokój.
Siedzę tu od godziny i stwierdzam, że mówią bzdury.
Dobra, mów.
Mów.
Rozliczymy się później.
Jestem naukowczynią.
Surową materialistką. Nie biorę pod uwagę mistycyzmu.
Chyba że chodzi o porażkę.
Porażka zawsze ma w sobie coś z czarnej magii,
traktuj ją krzyżami i czosnkiem,
Wszystkim, co masz, bo jeśli ją wpuścisz,
choćby drobną myśl o niej,
staje się nieunikniona.
Dziś rano obudziłam się
z perspektywą porażki
siedzącą mi na klatce piersiowej,
czekającą, aż ją przyjmę.
I wszystko dlatego,
że ci cholerni chłopcy nie chcą gadać.
Porozmawiamy dziś znowu z kilkoma.
Przyciśniemy ich mocniej.
Wywiercimy im dziury w brzuchach.
Tak, mamy lukę w badaniach, ale wypełnimy ją.
Nie możesz stracić z oczu celu.
Pamiętaj, co tu robisz.
Przysięgam na Boga, Dan,
na prawdziwego, biblijnego Chrystusa,
że jeśli coś zniszczył, jeśli zrobił coś...
On.
Dobrze. Więc jesteś gotowa na tę rozmowę.
Jesteś gotowa przyznać, że naszym problemem
jest twój wybór tajniaka.
Słuchaj...
Nie chcę wszczynać alarmu,
ale zaczynam martwić się o Josha.
Te leki, które bierze na stres czy depresję...
Biedak dużo pije.
Robi się naprawdę niechlujny. Wczoraj w nocy wędrował samotnie.
Był całkowicie pogubiony.
A dziś rano, kiedy zbieraliśmy wodę,
żeby ją ugotować i zakonserwować mięso...
Konserwowanie pożywienia.
Imponujący krok.
Josh miał takiego kaca, że chciał pić wodę z oceanu.
Nie wiem, co się dzieje, może chodzi o dawkę.
Nie wiem, czemu wybrała Josha z jego problemami zdrowotnymi.
To problemy psychosomatyczne,
poza tym jego rodzina, jako jedna z niewielu, zapłaciła.
Badania zmieniające świat nie opłacają się same.
Ale ten dzieciak jest absurdalnie delikatny.
Dlatego tam jest, żeby zmężnieć.
Gdyby ktoś pomagał mi tak, jak Gretchen pomaga Joshowi,
może wcześniej doszedłbym do siebie.
Ale tak czy inaczej, ma wsparcie. Patrz.
Będę na niego uważać.
Mam nadzieję, że to wystarczy.
Ale jeśli skrzywdzi siebie lub kogoś innego,
to nie wiem.
Musiałem wam o tym powiedzieć.
Zapiszę to i wyślę jej.
Może czas nazwać to, z czym mamy do czynienia.
Chłopcy budują społeczność szybciej niż dziewczyny.
Myślę, że za wcześnie na to.
Zabili drapieżnika,
pracują zespołowo i rozgryźli konserwację pożywienia.
Dziewczęta są kilka dni dłużej,
a dalej tego nie odkryły.
Dobra, jedzcie. Długo nie potrzyma.
Nie mogę, jestem już pełna.
Dalej. Będziemy się czuć fatalnie, jeśli wyrzucimy dziś jedzenie,
a jutro nie będziemy miały nic.
-Pychotka. -Nie.
Jestem już spuchnięta.
Mam dość tych skrajności, raz uczta, raz głód.
Wiem, to okropne.
Ja lubię uczty.
Moje dziecko.
Nie, Martha.
Nikt tak nie mówi od 2017 roku.
I nie bez powodu.
Ja uważam, że to słodkie.
Nie, Shelby, nie popieramy tego. Martha, kocham cię,
ale nie pozwolę ci na ciążę spożywczą.
Tak sobie myślę, jeśli pójść dalej,
to czy po zrobieniu kupy, masz ją kochać jak swoje dziecko?
Trudna sprawa.
Przepraszam, nie wiedziałam, że wywołasz kontrowersje.
Jezu, pozwólcie jej mieć to dziecko.
Jak paznokciami po tablicy. Możemy przestać?
Fatin, pozwól jej na dziecko.
Pozwól jej na ciążę spożywczą.
-Chcesz buziaka? -Cholera!
O mój Boże.
Cholera. Przepraszam.
W porządku.
Coś musiało przerwać tę rozmowę, więc...
Tak, zeszłyśmy na niski poziom.
Wszystko dobrze?
Tak. I nie.
Potem znów tak, a potem nie.
Ale modlitwa działa.
Chyba po prostu chcę więcej.
-Więcej? -Nie wiem, więcej Boga.
Nie chcę, żeby to dziwnie zabrzmiało, ale...
chcę tego, co masz ty.
W szukaniu Boga chodzi o wiarę.
Nie da się tego dostać czy nauczyć...
Trzeba zaufać.
Tak, ale znasz mnie. Mam problemy z kontrolą.
Potrzebuję kroków...
jakiegoś programu.
Jakiegoś rytuału czy czegoś takiego.
Dobrze.
Możesz zacząć od chrztu albo...
Całe moje życie byłam w wodzie, to już dla mnie nudne.
No to mamy małżeństwo.
Choć nie każdemu na to pozwalają. Przynajmniej w moim kościele.
Nie wiem, może katolicy robią więcej. My podejmujemy duże kroki,
jak dzieci, małżeństwo, śmierć.
Rachel, nie chciałam o tym mówić.
-Przepraszam. -Niepotrzebnie.
Może tego właśnie mi trzeba.
Pogrzebu.
Może muszę...
Może muszę ją pochować.
Pomożemy ci.
Czegokolwiek ci trzeba.
Możesz na mnie liczyć.
Dziękuję.
Pozbieram jej rzeczy.
Wszystko dobrze?
Jasne.
Dałaś jej swój krzyżyk.
Chcę być dobrą przyjaciółką.
Kiedy zostajesz wychowany w pewien sposób,
robisz rzeczy tak, jak nauczyli cię tego rodzice.
Ścielisz łóżko razem z narożnikami.
Wstawiasz mleko do lodówki dzióbkiem do przodu.
Wszystko zawsze jest lepsze, kiedy jest proste,
schludne i czyste.
Nie kwestionujesz tego.
Bo nie znasz nic innego.
Aż poznajesz.
I dostrzegasz siebie w nowym kontekście.
Jak poranek po polowaniu.
Mieliśmy suszone mięso.
Pomyślałem, że nam się udało.
Zadbaliśmy o siebie.
Jadłem to, miałem tłuste dłonie, chrząstki pod paznokciami.
Nigdy nie byłem jednocześnie dumny i brudny.
Co? Dlaczego tak na mnie patrzysz?
Nic, stary. To dobry dzień.
To wszystko.
Kto chce więcej?
Niewiarygodne.
Nie wierzę, że to tak nieźle smakuje.
Jakie nieźle?
Można by to sprzedawać.
Naturalne mięso, bez glutenu,
egzotyczne. Po powrocie do domu musimy pogadać.
Zobaczymy, czy uda nam się wejść na rynek.
No nie wiem.
Próbowałem kilku rzeczy.
Zrobiłem marynatę z ketchupu z bunkra,
wędziłem mięso z przyprawą z jadłoszynu.
Co takiego?
Mój trener nauczył mnie tej sztuczki.
Dobre, Kirin.
Brawa dla szefa kuchni.
Gdzie jest Josh? Próbował coś?
Może powinniśmy dać mu chwilę.
Ma kaca, powinien to rozchodzić.
Poza tym mamy tu dobrą atmosferę.
Jak przyjdzie, będzie gadał tylko o tym,
jak alkohol wpływa na jego mikrobiom.
Może nie pije wystarczająco dużo wody.
Fakt, Raf.
Powiedz, dlaczego nie pije wody z zapasów.
Nie chce „nadużywać swojego białego przywileju”.
Panie.
Zamiast tego umrze z odwodnienia
i będzie w centrum uwagi, kiedy wrócimy do domu.
To prawda. Ma fioła na tym punkcie.
Wiecie, jak mnie ostatnio nazwał?
Elokwentnym.
-Co? -Tak.
Josh, chodź do nas.
Mówiłem, żeby dać mu spokój.
Stado nie zostawia słabszych.
To wbrew naturze.
Jak się masz, stary?
Trzymasz się jakoś?
Chcesz wody?
Nie powinienem.
Wiedz, że ja i moi ludzie
chcielibyśmy, żebyś się napił i nie umarł.
Tak, chcemy, żebyś wrócił.
Mamy tu dobrą atmosferę i...
chcemy, żebyś dołączył. Serio, trzymaj.
Na pewno wszystko dobrze?
Cholera.
Skończył się zapas wody.
Rety.
Nie, w porządku. Alkohol, sól z mięsa,
nie będzie nam się chciało pić.
Musimy pójść do lasu,
znaleźć wodę. Chodźcie.
Spillz ma rację. Nie możemy tego odkładać.
Rozdzielamy się?
Dobry pomysł.
Ja zostanę tu z J.
Nie, ja...
Powinienem się ruszyć.
Powinienem być w ruchu.
Możesz pójść ze mną.
Popchnę twój tyłek w górę, jeśli będzie trzeba.
-Chodźmy. -Świetnie.
Dzięki, Kirin.
Kolana wysoko. Dalej.
Wysoko, bez przerw, idziemy.
Kto pierwszy znajdzie wodę,
będzie miał wodę.
Cholera. Boże, przestraszyłaś mnie.
Jak długo się tu czaiłaś?
Wystarczająco, by podziwiać, jak robisz pranie.
Dziwne, co?
To Nory?
Rachel chce to pochować.
Skoro i tak się ubrudzi, po co to pierzesz?
Nie wiem.
Chyba jakoś tak z szacunku.
Wiesz, w tej kwestii...
Naprawdę chcę wspierać Rachel, ale...
wszystko związane z Norą to dla mnie trigger.
Może nie powinnam iść.
I znów to samo.
Czyli co?
Masz obsesję na punkcie czegoś, co minęło.
Albo Nora, albo twój chłopak-pisarz.
Nie podoba mi się to.
Wiem, że źle mówię o Jeffie.
To pewnie dlatego, że mi smutno.
Zajął za dużo miejsca w twojej głowie i w twoim sercu.
Nie zasługuje na to.
Jeśli mam z tego zrezygnować,
przestać myśleć o nim i o Norze,
to o czym mam myśleć?
Zacznij marzyć o czymś innym, lepszym.
Ben Folds.
-Co? -Będę fantazjować o Benie Foldsie.
To jakaś realna osoba?
Człowiek, muzyk, autor tekstów,
poeta o rozczochranych włosach i świetnych okularach.
Naprawdę nie znasz Bena Foldsa?
Był sławny na początku wieku.
Sławny to był Bieber. O Benie nie słyszałam.
Był niszowy. Ale podobał się mojej kuzynce,
więc mnie też.
Powalił mnie.
Miałam 11 lat, to moja pierwsza miłość.
Znałam każde słowo jego piosenek.
Zapisywałam je w notesach, na ścianach, czasem na ciele.
Tak, to do ciebie pasuje.
Widzisz, dużo fajniej niż skupiać się na tym samym.
Wiesz, co jeszcze jest fajne?
Tak, Leah.
Cholera, ale zimna.
Ale gorąco.
Chce się pić.
Dobra, tak trzymaj.
Nie zatrzymuj się.
Ból to słabość opuszczająca ciało.
Słyszałeś to kiedyś?
Że ból to słabość opuszczająca ciało?
Dawaj, wypoć to. Dobrze ci to zrobi.
-Staram się. -Staraj się bardziej.
Odkup swoje pijaństwo.
Jasna cholera.
Mamy H2O.
Udało się.
Sukces!
O mój Boże. Jezu, ale dobrze.
Chodź! Wskakuj do wody!
O tak.
Co ty robisz, stary? Wskakuj.
Jest przyjemna.
Co to ma być?
Wchodź tu, jest super.
Wchodzisz.
-Nie. -Tak.
Nie mam ochoty.
No, dawaj. Nie bądź taką cipą. Mówię ci.
Będziesz jak nowy.
-Odwal się, Kirin. -No, dalej.
-Co masz na brzuchu? -Nic.
Zdarza mi się, kiedy piję.
Szczególnie piwo, to gluten.
Przejdzie mi.
Jezu, dlaczego musisz taki być?
Każdy najmniejszy sukces rozpierdalasz swoim syfem.
Nieważne. Seth ma rację.
Dobrze się bawimy, dogadujemy...
Co powiedział Seth?
Że taki właśnie jesteś.
Psujesz atmosferę, jesteś problemem.
Nie jestem problemem, kurwa. Seth nim jest.
Seth jest problemem.
To nie ja. Nie ja jestem problemem.
W porządku.
Nie mogłem... Seth...
Nie jestem problemem, kurwa.
Josh...
Co się stało?
Podzielisz się z nami tym, co ci wtedy powiedział?
To nas zmieniło.
Zmieniło wszystko.
W jaki sposób?
Nie wiem, czy da się to opisać. To było...
Bum.
I nic już nie było takie samo.
To wiele znaczy, że tak to tobą wstrząsnęło.
Byłeś silny, stabilny, wszyscy na ciebie liczyli,
przynajmniej tak mówili.
Byłem przyzwyczajony.
W domu musiałem być dorosłym.
Mama się nie liczyła. Wystarczy z nią porozmawiać.
A mój tata...
Być może to twoja dorosłość sprawiła,
że Josh zechciał się przed tobą otworzyć.
Podzielić się czymś z tobą.
Dowiedziałem się, gdzie mieszka mój tata.
Nowy dom, nowa żona, nowe dziecko.
Byłem w trzeciej klasie, poszedłem tam.
Jedli naleśniki na kolację.
To uczucie...
nigdy nie mija.
To uczucie, kiedy nie znaczysz nic dla innych.
Kiedy nie liczysz się dla osób, dla których powinieneś.
To naprawdę ciężkie.
Daje znać o sobie wcześnie.
I niszczy twoją duszę.
To nieliczenie się?
Możesz pozwolić, by cię zniszczyło.
Albo możesz to zakopać.
Uwielbiała ptaki.
Ostatni papieros.
Martha zaproponowała, żebym jej go dała.
Moja rodzina pali tytoń, kiedy modlimy się do naszego Stwórcy.
Dym przenosi nasze modlitwy do manidoo.
Mogę zostać z nią chwilę sama?
Pożegnać się?
Tylko my dwie.
Myślicie, że...
nasze rodziny wyprawiły nam pogrzeby?
Jezu, nie myślałam o tym.
Minęło już tyle czasu, odkąd...
Nas nie ma?
Dla ludzi w domu?
Dla świata jesteśmy martwe.
O mój Boże, moi rodzice.
Kocham ich, ale na pewno źle to zrobili.
Pewnie wyświetlili żałosne zdjęcia.
Te z dzieciństwa. Miałam jajogłowie.
Pewnie wybrali jakąś straszną piosenkę, jak „I hope you dance”.
Moi pewnie dużo płakali,
ale próbowali być silni dla moich sióstr.
Mam nadzieję, że ktoś zajął się króliczkiem.
Jeśli się ich nie kocha, są wredne.
Twoja mama na pewno zajęła się Panem Króliczkiem.
Cholerna dr Gretchen Klein z jej gadką
„Czy nie zasługujesz na coś więcej?”.
O kim ty mówisz?
Gretchen Klein, ta babka z filmiku w samolocie.
Pewnie nie jest doktorem,
ale tak się przedstawiła.
Poznałaś ją?
Tak, wy nie?
Nie.
Dała mi pączka.
Sprzedała mi gadkę o wyjeździe.
Powiedziała, że załatwi opiekę nad dziećmi,
więc się zgodziłam.
Czy to nie dziwne?
Że spotkała się z Dot?
Nie interesuje mnie otwieranie drzwi,
które zamknęłam, bo nie były dla mnie dobre.
Lowki.
Nie przestanę cię o to pytać.
Nie poddaję się.
Wszystko dobrze?
Wiesz, co pomyślałam?
Kiedy zrozumiałam, że dla świata nie żyję?
Dobrze.
Bo gdyby wiedzieli, kim byłam, i tak byłabym dla nich martwa.
Zabiję go.
Kirin, nie.
Mówiłeś, że tego nie zrobisz.
Zmieniłem zdanie.
Nie można tego zamieść pod dywan.
To moja sprawa. Nie ja powinienem decydować?
Musi ponieść konsekwencje.
Inaczej takie potwory zyskują pewność siebie
i przejmują kontrolę.
Nie.
Nie mogę powiedzieć innym.
Nie chcę być tym, kto...
Nie będę taki.
Więc nic nie mów, i tak go spiorę.
Nie, byłem pijany, wszystko się mieszało.
Kto mi uwierzy?
Ja ci wierzę.
Chcesz, żebym wyluzował, żebym nic nie mówił, nic nie robił, dobra.
Ale jeśli znów się do ciebie zbliży...
Chodź.
Co mamy?
Gol?
Przykro mi.
Ja znalazłem to.
Ale to nie woda.
Niezła nagroda pocieszenia.
Lepiej, żeby ktoś coś znalazł.
Cholernie mnie suszy.
Zbierają mi się te białe badziewia w kącikach ust.
-Trzymaj, weź moją. -Dzięki.
Jak poszło? Gol?
-Nawet nie grasz w piłkę. -Całe moje ciało krzyczy.
Dobra, uznam to...
za nie.
Mamy dwa zera.
Ale to może się zmienić. Jestem człowiekiem wiary.
Tak jakby.
Gol?
O cholera.
-Gol! -Tak, kurwa!
Tak, gol!
Łapcie.
JK dali radę.
Prosto ze źródła. Czysty gejzer.
Nie pij.
Trzeba ją oczyścić.
Świetne znalezisko.
-Dzięki, chłopaki. -Jasne.
To dobre miejsce. Jakąś godzinę stąd?
Wodospad. Cała ściana wody.
-Świetna sprawa. -Joshua.
Mój książę.
Myślałem, że wypadłeś z gry.
A ty wszystko uratowałeś.
Zabieraj od niego swoje łapy!
Kirin!
Przestań, stary!
O co ci chodzi, kurwa?
Może spytasz swojego pierdolniętego kumpla?
Co spowodowało taką agresję w stosunku do Setha?
Wszystko szło dobrze. Mieliście pożywienie, wodę.
Często, kiedy potrzeby fizyczne są zaspokojone,
pojawiają się konflikty emocjonalne.
Tak było?
Być może.
A może Seth sobie zasłużył.
Czym miałby sobie zasłużyć?
Aż prosi się o bicie.
Niemcy mają na to cudowne słowo.
Jasne.
Dokładnie.
Jako przyrodni brat Setha
miałeś pewnie
mieszane uczucia co do ataku Kirina.
Czułeś strach
albo złość.
Chęć obrony.
Kiedy byłem mały,
ojciec zabrał mnie do miasta
na występ orkiestry.
Mów dalej.
Powiedział: „Synu, kiedy dorośniesz...
Czy będziesz
Zbawicielem zranionych
Pobitych i przeklętych
Powiedział: „Pokonasz swoje demony?”
Chcesz usiąść?
-Porozmawiać? -Nie?
Powinnyśmy porozmawiać.
Pamiętasz, jak sprzeczałyśmy się o to,
kto miał bardziej gówniane życie?
Nie będę się teraz zwierzać.
To wciąż zamknięty temat, ale...
Muszę przyznać, że nie wiem, jak to jest mieć takich rodziców jak twoi.
Którzy nie mogą lub nie chcą...
Zaakceptować mnie.
To musi boleć...
Rozumiem, jeśli...
to jest ciężkie.
Bycie ze mną jest ciężkie.
Nie jest.
Mogę mieć różne wątpliwości,
ale nie takie.
Kościół to tylko...
kłamstwa i ukrywanie się.
Chcę z tym skończyć.
Chcę spalić tę część mnie
albo wydrapać ją z siebie, aż będę...
Aż będę tutaj.
Będę sobą.
I będę szczera.
Jesteś.
Jesteś najszczerszą osobą, jaką znam.
Nie jestem.
Kilka nocy temu byłam na straży...
Zobaczyłam światełko na horyzoncie.
Jak światło łodzi.
Poszłam po krzesiwo,
żeby rozniecić ogień.
A potem zamarłam.
Tylko na sekundę lub dwie,
ale kiedy wróciłam, światła już nie było.
Tak bardzo bałam się mojego życia, że się zawahałam.
Przegapiłam naszą szansę na ocalenie. Nawaliłam.
-Przepraszam. -Shelby.
Przepraszam.
To pewnie i tak nic by nie zmieniło.
Jeśli łódź była tak daleko, ogień nic by nie pomógł.
Już dobrze.
To chyba najbardziej zajebista przyszłość, jaką kiedykolwiek widziałam.
Poślubisz Shreka, dla Marcusa to cios, ale...
Shrek to niezłe ciacho.
Będziesz silną i seksowną Panią Weterynarz Bez Granic.
Będziesz mieszkać w chatce,
co patrząc na obecne warunki, jest sporym postępem.
I będziesz mieć 18 cudownych dzieci.
Prawdziwych. Nie spożywczo-pochodnych.
Rozpala mnie zazdrość.
Serio? 18 to całkiem sporo.
Tak, może nie 18, przy globalnym ociepleniu.
Ale potomstwo brzmi dobrze.
Idę zrobić ognisko sygnałowe.
Jeśli zobaczysz Rachel, powiedz, żeby wróciła.
Pogrzeby wyczerpują, chcę, żeby odpoczęła.
Dobra, moja kolej.
Chcę poznać moją przyszłość.
Ale nie trać czasu na pracę,
bo jestem na emeryturze i będę żyć...
z pieniędzy z ugody.
Dr Klein nie musi płacić za pogrzeb,
ale będzie musiała sfinansować mój luksusowy styl życia.
Wow, naprawdę chcesz ją dorwać.
Tak. To znaczy, nie wiem.
Miło jest mieć kogoś, kogo można obwiniać.
Mogę to chociaż wyjaśnić?
Skoro już nie bijecie mnie bez powodu.
Bez powodu, kurwa.
Spuścił się na niego.
Pozwól mu wyjaśnić.
Brak uzasadnienia dla napaści.
Nie wiemy, co się stało.
Niech mówi.
Josh podszedł, kiedy byłem w trakcie...
Zwalałem sobie konia, a on stanął obok, zobaczył mnie.
To wszystko. Straciłem kontrolę.
Bzdura.
Podnieś koszulkę.
Pokaż im.
Jest cały czerwony.
Co tam się dzieje? Dlaczego nic nie słyszymy?
Mikrofony musiały przestać działać.
Co? I to ma być dowód?
Bez urazy, Josh,
ale masz wysypkę od wszystkiego.
Dlaczego miałby kłamać?
Dlaczego?
Ma rację.
A skoro Kirin O'Connor wierzy ofierze...
coś musiało się tu wydarzyć.
Czekajcie.
Kirin, stary, masz 99 powodów, żeby zadzierać z Sethem.
Od samego początku walczycie ze sobą.
Myślisz, że wymyśliłbym coś takiego?
Josh, ja ci wierzę.
To wymyka się spod kontroli.
Coś mu jest.
Ktoś mu coś zrobił.
Mówisz tak, jakbyś miał pewność.
Potrafię rozpoznać takie przerażenie.
Gówniana sytuacja.
Nie zamierzam stać po złej stronie historii.
Czekajcie.
-Stronie historii? -Ty już wybrałeś swoją.
Nie, ja...
Josh, nie mówię, że kłamiesz.
Ale piłeś i w ogóle.
Henry, uważasz, że mógłby to zrobić?
To twoja rodzina, znasz go.
Powiedz coś.
To możliwe.
Co... Henry, kurwa.
Jego brat mówi, że to zrobił.
Nie. Mówię, że to możliwe.
Wypada.
Wyrzucamy skurwiela z obozu.
-Możemy... -Nie będziemy stać biernie.
Zagłosujemy.
To sprawiedliwy sposób podejmowania decyzji.
To jakieś kompletne szaleństwo.
Zróbmy to cywilizowanie.
Ci za ochroną Josha i usunięciem toksycznej siły,
ręce w górę.
Nie podpiszę się pod tym.
Josh, przepraszam.
Nie uważam, że kłamiesz, ale...
Myślę, że Seth też nie kłamie.
Nie.
W porządku.
Nie chcę nic psuć,
może po prostu się pogubiłem.
Wszystko było chaotyczne, chcę o tym zapomnieć.
Zapomnijmy.
Chce o tym zapomnieć.
Seth, zostajesz wyrzucony z grupy.
Dla bezpieczeństwa wszystkich, odejdź.
Nie zbliżaj się aż do odwołania.
Pakuj swoje pierdolone graty.
Mikrofony jeden do sześć nie działają.
Dzwonię do Alexa. Bez dźwięku będziemy w dupie.
Chłopaki.
Nic mi nie jest.
Serio.
Nie musicie mnie chronić.
Wiemy.
Powinienem wam podziękować.
Wszystkim. Że się za mną wstawiliście.
Kiedy sam siebie nie umiałem wesprzeć.
Ja...
Przepraszam.
Przeprosiny stanowczo odrzucone.
-Przepraszam. -Josh.
Nie ty powinieneś przepraszać.
Jesteś tu ofiarą.
Jasne.
Tak.
Świetnie.
Kochany, nie...
Nie ma piętna.
To twoja prawda.
Musisz to zaakceptować i...
To, co muszę, to przestać o tym myśleć.
I skończmy już o tym mówić.
Na zawsze. Nieważne, czy się stąd wydostaniemy.
Różnie mnie nazywano.
Cipą, tchórzem, małym fagasem, mam tego dość.
Wszyscy tylko mówią: „Zaakceptuj to”.
Wtedy będziesz niezniszczalny.
To tak nie działa.
Ani trochę.
Akceptacja oznacza, że taki jesteś.
Zrobimy, co zechcesz, Josh.
Chcę, żebyś nikomu nigdy nie mówił.
Proszę.
Obiecuję.
Podnosił fałszywy alarm,
niestabilny, problematyczny,
to tylko niektóre z określeń...
Bla, bla, bla.
To tylko słowa.
Oczywiście.
Więc może powiesz nam swoimi słowami,
co przytrafiło ci się na wyspie?
Dużo się nauczyłem.
Czego?
Cisza może mieć wielką moc.
Spoczywaj w pokoju.
Co za bzdura.
Spoczywaj w mocy?
Spoczywaj w mocy, w pokoju
i cała reszta.
Naprawdę się dziś starałam.
Te wszystkie kroki, to...
Pożegnanie, prawda?
Nie.
Więc nie ma odpoczynku.
Przynajmniej nie dla mnie.
Kurwa.
Masz już pewnie dosyć słuchania tego. Ty i wy wszystkie.
Ani trochę.
Bardzo za nią tęsknię.
Miej wiarę, Rachel.
Nora cię znajdzie.
Ludzie, którzy naprawdę coś dla nas znaczyli,
nigdy nie odejdą.
Będą obok nas.
Będą pojawiać się w najdziwniejszy sposób.
Będą zostawiać znaki,
sygnały.
Żebyśmy wciąż mogli ich czuć.
Jasna cholera.
Chciałabym ją jeszcze zobaczyć.
O mój Boże.
Martha.
Ona tu jest.
Nora jest tutaj.
Już czas.
Napisy: Aneta Adamczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger