Pipindutin ko lang ito at...
Ang saya nito.
May ginagawa ako!
Bastos.
Sabi mo, gusto mong sumama sa susunod na panayam.
Pero mukhang 'di ka na sasama?
Halata naman.
Bumalik na lang siguro tayo mamaya.
Ano ka ba, Dean?
Samahan ny'o naman ako.
Kayong dalawa. Kumuha kayo ng maiinom.
Iinom na lang natin ang ating pagpalya.
Isipin n'yo ang mga ginawa nating pagkakamali.
'Di natin alam ang nangyari sa control group,
kaya isang malaking kapalpakan ang research natin.
Lagot na tayo.
Imbes na mamroblema, 'di ba mas mabuti
kung kalimutan na lang 'yon?
Gamit ang pag-inom
-ng alak. -Hindi. Uy. Kalma.
-Gretchen... -Bwisit ka, Dan.
Ikaw 'yon.
Ano?
Ano'ng tinutukoy mo?
Balita ko may pag-aalsa
ang mga nasa ibaba.
Hindi ko alam kung paano, kung sino,
pero totoo 'yon at napakasakit.
Sige na...
Hindi ka pa pumapalya, Gretchen.
Maliit na problema lang 'yon.
Saka na natin gawin ang panayam,
at mag-usap muna tayo.
-Ayos ba, Dean? -Oo. Samantalahin natin
para mag-isip ng plano.
-Gusto kong mapag-isa. -Hindi.
-Umalis kayo. -Makinig ka, Gretchen...
Umalis na kayo!
-Naku po. -Oo. Alam ko.
Uy, uy.
Totoo ba 'yon?
Pinagdiinan n'ya ang pagtatapos. Dapat na ba tayong mag-alala?
Hindi. Sinasabi lang niya 'yon.
Panakot niya lang 'yon.
Matatandaan ko 'yon.
Mukha siyang si E.T. sa lagay na 'yon.
E.T.
Tuloy tayo mamayang 9:00?
Oo, bakit hindi?
Ipapadala ko na lang siya.
Aaminin ko lang...
gusto ko ito.
Ayos lang sa akin kung habambuhay na lang
tayo ganito.
Gusto mong manatili sa kama habambuhay.
Hindi. Alam mo ang ibig kong sabihin.
Parang 'yong mga matatanda doon sa Willy Wonka.
Mayroong nagaganap na poly roon
na 'di pinapansin ng iba, ano?
Mayroon na kayang nagsulat ng fanfic tungkol doon?
Saan ka pupunta?
Akala ko kailangan mo nang mapag-isa.
Hindi...
gusto kitang kasama.
Gusto mong mabidyuhan?
-Ano? -Ayaw.
-Ayaw kong... -Sige na, ang ganda ng ilaw rito.
Tama na.
Tumigil ka.
Patayin mo 'yon.
Ayos ka lang ba?
Oo. Sa tingin ko.
Teka, ito ba ang normal na daan?
Hindi.
Naisip kong maglibot dahil maganda ang panahon.
Alam mo, mamimiss ko ang amoy nito.
Pati ang katahimikan, 'pag nakauwi na tayo.
Ano?
Ngayon ko lang ulit narinig 'yan.
Ang paniniwalang 'yon.
Na makakauwi pa tayo.
Kutob ko lang naman.
Na nasa mabuting kamay tayo.
Ayos ka lang ba talaga?
Alam mo, iniisip ko palagi dati na
napaka-boring ko.
Kaya inubos ko ang oras ko
sa pagpapantasya ng mga bagay na magpapabago niyon
at makakapagparamdam sa akin na
kakaiba ako.
Siguro nagkatotoo 'yon sa 'di inaasahang paraan,
kasi ngayon, may dalawang kakaibang bagay na tungkol sa akin.
Napadpad ako sa lintik na isla na 'to.
At baka...
-Baka ako'y... -Nababaliw na?
-Ano'ng sabi mo? -Sabi ko, "Uy, Leah!"
Ang ganda nito.
-Isang mainit na bukal. -Diyos ko.
Sabi sa 'yo eh. Maswerte tayo.
-Ayos! -Oo nga!
-Tigilan mo ang paghipo sa akin! -Oo na!
Ikaw 'tong nakikipaglokohan.
Ano'ng sinabi ko?
Akala ko ba masipag kang magtrabaho.
-Tamad ka pala. -Uy.
'Di mo 'yon p'wedeng sabihin sa akin, paninirang-puri 'yon.
Pero seryoso, naranasan mo na bang maging tatamad-tamad?
Oo.
Isang beses, nagkasakit ako
at sa sobrang aliw ko sa PlayStation ng kapatid ko,
'di na ako naligo.
Kasi ang gusto ko lang ay maglaro...
At ang nilaro ko...
Mortal Kombat XL.
-Seryoso ka ba? -Oo.
Nagustuhan ko 'yong aksyon, at mga karakter, at 'yong pagsabi nila
ng "Patayin mo na siya!"
-Ulitin mo 'yon. -"Patayin mo na siya!"
Maiihi ako sa salawal!
Sabay tayong umihi, Rose.
-"Patayin siya!" -"Patayin siya!"
Lasing ka ba ngayon?
-Ano'ng nangyayari? -Siguro. Mahal lang talaga kita!
Mahal kita.
Ang pagiging bulnerable...
Ang pagbibigay ng buong sarili mo.
Ang hirap niyon, 'di ba?
At siguro 'di 'yon ang...
Kalakasan ko?
'Di namin kailangang malaman 'yon.
Gusto lang namin ng mga detalye ng nangyari doon.
Kinagugulat ko nga ang pagiging tahimik mo sa amin ngayon.
Balita ko, mahilig ka raw magsalita.
Akala mo puro ako ang magsasalita.
Sa totoo lang, oo.
Dahil sa kung sino ako,
sa katawang 'to, sa balat na 'to,
sanay na akong magpakahirap para lang mabuhay.
'Di ba ako p'wedeng mapagod?
Gising, Taylor.
Binigyan mo ba ako ng antacid?
Tinutulungan lang kita.
Kung makatulog tayo ngayon, mas mahihirapan tayong
makatulog mamayang gabi 'pag mas malamig na.
Napaka-init kaya kahapon.
Saan ba nanggagaling ang polar vortex na 'to?
Ang simpleng sagot ay sa timog-timog-silangan,
pero ang mas tamang sagot ay ang climate change ay...
Nakakabagot, Damien!
Bagong rule. Bawal magsabi o gumawa ng kahit anong nakakabagot
habang pinipilit nating 'di makatulog.
Alam n'yo? Ako'ng bahala.
Ako ang magiging... Ano nga 'yon?
Ang tagaaliw n'yo.
'Eto na po tayo.
Ganito, may mga seksing madre
at nakapila sila para makapasok sa langit.
Pero may isang problema.
Kailangan nilang mangumpisal bago matanggap.
Lumapit ang unang madre kay St. Peter at sabi niya,
"Sister,"
"nakahawak ka na ba ng ari ng lalaki?"
Sabi niya, "Oo, isang beses, nahipo ng dulo ng daliri ko."
Sabi niya, "Ayos lang 'yon.
"Isawsaw mo lang sa holy water ang daliri mo at tanggap ka na."
Tapos sabi ng sumunod na madre,
"Pete, ang totoo
"nagmasahe na ako niyon"
"gamit ang buong kamay ko."
Ang tugon, "Ayos lang."
"Isawsaw mo ang buong kamay mo sa holy water at sumalangit ka na."
Pero biglang may isang
nagmamadaling mauna mula sa pila
at sabi niya, "Kung kailangan kong imumog 'yan,"
"gusto ko nang mauna bago isawsaw ni Sister Mary Thomas ang pwet niya."
Hindi. Hindi, hindi.
Hindi 'yon nakakatawa.
Talaga ba?
Hindi nakakatawa ang biro
na may mga salitang maaaring makasakit sa iba...
Lalo na't bumubuo tayo ng ligtas na lugar para sa lahat.
Kalokohan.
Ayos lang siya! Tumawa nga siya eh.
Oo.
Tumawa ako.
Ako pa nga ang pinakamalakas ang tawa.
Sige.
-Sinasabi ko lang... -Tama na!
'Wag ka nang magsalita, kahit ngayon lang.
'Di ko kailangan ng ibang pakikisama mula sa kahit kanino.
Mas lumamig pa ba?
Patay na ang apoy.
Ako'ng bahala. J, nasaan ang lighter?
Wala sa akin.
Bo. Nagliligpit ka ng mga gamit, nakita mo ba 'yon?
'Yan pa rin ang apoy natin mula noong nakaraang araw.
'Di ko 'yon nagamit.
Nakay Seth 'yon.
-Bwisit. -Paano mo nalaman?
Bwisit siya!
Teka.
Ano, Taylor? Papakalmahin mo ako?
Hahayaan mo lang nakawan tayo ng lintik na 'yon?
Hinding hindi.
'Di ko na matitiis pa ang lamig dito,
kaya sa ngayon, sang-ayon ako sa 'yo.
Patayin mo na lang ako.
Aalukin sana kita nitong onion ring,
kaso 'di ito masarap.
Ivan.
Grabe. Mas seksi tayo sa selpon mo.
Kung ganito kaganda ang screen mo, dapat ko na
-sigurong palitan ang akin. -Bakit mo 'yon pinost?
Akala ko, para sa ating dalawa lang 'yon?
Teka, galit ka ba talaga?
Hindi galit, pero...
Hindi ako gaya mo. Nahihiya ako roon.
"Nahihiya?"
Para nga tayong mga modelo sa Vogue.
Makinig ka.
Pwede ba akong magpaliwanag?
Ang Insta ay
maraming ganoon.
Puno 'yon ng mga white na couple na nasa mundo nila.
At mas marami ang PDA nila kumpara sa atin.
At ewan ko lang, ang litratong 'yon...
ay kailangang maipakita sa mundo.
Alam mo 'yon?
Para maging normal na bagay 'yon, para ligtas tayo.
Para magbigay ng pag-asa.
May isang takot na batang lalaki siguro ngayon na patagong tumitingin niyon
para lang makaramdam ng pag-asa
dahil ang bidyo nating dalawa
na parehong black at parehong lalaki na nagmamahalan
ay bihira lang masulyapan.
Ang bidyo na 'yon ang makakatulong sa kaniya.
Sige.
Ibig bang sabihin, payag ka na?
'Di ko 'yon papatanggal sa 'yo.
Pero sa susunod, pakiusap,
sabihan mo ako.
-Uy, Kirin! -Galingan mo, Kirin!
Ano 'to?
Ginagaya niya siguro 'yong mga ginawa niya sa bidyo.
Aling bidyo?
'Yong LAX team lip-sync na kumakalat ngayon.
Heto.
Sige.
Lintik na running man.
2019 na, laos na 'yan!
Baka sa 'yo lang.
Gusto kitang makasama, makipaglaro sa langit
Gusto kitang makatabi sa aking pagkagising
Iniinsulto natin 'to,
pero 52 beses na nating napanood.
Baka gusto kasi natin 'yon?
Diyos ko.
Kawawa ang panlasa ko.
Alam mo ang pinakatumatak sa akin?
Mula sa lahat ng 'to?
Alin?
Itong si Coach Metzger ay isang DILF.
Tingnan mo 'to.
Tama ka nga.
May panga. Swabe ang itsura.
Siya siguro ang pinakagwapo sa kanilang lahat.
Oo, titingnan ko ang lahat ng litrato niya.
Gusto ko pa siyang makita.
Diyos ko.
Lagot siya sa akin!
Ano'ng ginagawa natin?
-'Di ba natin 'to pag-uusapan? -Alin, Rafe?
Una si Josh, ngayon tayong lahat na. 'Di pwede 'to.
'Di ba natin pag-iisipan muna ang gagawin natin?
-Hindi! -Hindi!
Nasaan 'yon?
Ano? Alin?
'Yong lighter, bwisit ka.
Sa tingin mo, p'wede mo 'yong kunin lang?
-Hanapin n'yo rito. -Hindi.
-Tingnan n'yo ang bag niya! -Patayuin n'yo ako.
Wala sa bag niya.
Kirin! Diyos ko!
Sabihin mo na lang kung nasaan.
Nasa pantalon ko. Sa dulo.
-Ang galing mo magtago. -Hindi ko 'yan tinatago!
Tama na, Kirin.
-Manahimik ka. -Nakuha na natin 'yong lighter.
Pasensya na.
Akala ko, makakagawa ng apoy si Henry nang wala 'yon.
-Nakuha na natin. Tara na. -Panoorin n'yo 'to.
Uy, Kirin?
-Josh! -Ano?
-Kainin mo 'yan! -Josh.
Josh, 'wag mo 'tong gawin. Pakiusap.
'Wag mo siyang lalapitan!
-Tama na! Kumalma ka! -'Wag mong ituloy!
-Tara dito. -Tama na, Kirin!
Mapuno ka sana ng buhangin, bwisit ka!
-Papatayin mo siya! -Nagawa na natin 'to!
Tulungan mo ako, Henry.
Nakuha na natin ang lighter, umalis na tayo!
Tara na.
Kirin.
Grabe.
Raf. Raf!
Ang mga dibisyon sa grupo.
Malilinaw mo ba ang sanhi niyon?
Ewan ko.
Pagkakaiba ng pananaw.
-Tungkol sa? -Alam mo na.
Mga isyu.
Kailangan namin ng eksaktong detalye, G. Taylor.
Gaya ng partikular na pangyayari, o problema
na maaaring naging sanhi ng pagkakawatak-watak.
Pasensya na kayo, 'di na ako marunong magpasimple ng mga
komplikadong bagay.
Ang totoo, walong magkakaibang tao kami
na may walong magkakaibang buhay.
Paano kami 'di magkakawatak-watak?
Alam kong pagtitripan n'yo lang ako,
pero gaano kalala ba ito?
Wala akong komento.
Naku. Martha, patingnan naman nito.
Isang...
Sige, Martha.
Kahit ngayon lang, sabihin mo na ang totoo.
Ang lala niyan!
Tinanong ko naman eh.
Nagbabalik na kami. Na-miss n'yo ba kami?
Bwisit! Sino'ng nag-iwan ng bote roon?
-Ako 'yon. -Ano'ng klase ng katangahan
-ang taglay mo? -Aksidente lang 'yon.
Mag-isip ka naman!
-Maupo ka muna sandali. -Hindi, ayos lang.
Maglalakad muna ako.
Ayos lang kayo?
Hindi ako sigurado.
May nakakahiyang nangyari.
Oo.
Mga reyna ng jacuzzi!
Nagsasama sa init!
Tara na at mag-spa!
Nakalimutan ko na.
'Di ko alam na mangyayari 'yon.
"Mga reyna ng javuzzi?"
Oo, kasi 'yon tayo!
Nakahanap kami ng mainit na bukal.
Doon sa pag-akyat. Malinis at maligamgam na tubig panligo.
-Sino'ng gustong sumama? -Pagkatapos kong gawin 'to.
Gusto ko ang mga hot tub. Bibili ako ng hugis puso
na may mga astig na pailaw.
-Tutulungan na kita. Sasama ako. -Sige.
Ayos. Sasama na si Martha.
Sa ngayon, Barbara,
oras na para maligo ka.
At maghanda ng hot compress,
o pamunas o ano man.
Para diyan.
Ginawa ko 'yong sinabi mo.
Mag-isip ng mga mabubuting bagay.
Ayos ba?
Parang ganoon na nga.
Uy...
Naisip ko lang.
Paano kung alalahanin natin ang nakaraan?
Noong unang gabi natin.
'Di ba sinagot mo ang selpon ni Jeanette?
Naaalala mo ba kung may pangalan ang tumawag?
Bakit mo natanong?
Wala lang.
-Naisip ko lang. -Namatay 'yon, Fatin.
Agad-agad.
Nilinaw ko naman na 'yon.
Oo, tama ka.
Hayaan mo na.
At saka bakit...
Ba't mo ako sasabihang lumimot, tapos ipapaalala ulit sa akin?
Patawad, Leah.
Sabi mo, "Huwag mo nang pahirapan ang mga taong nahihirapan."
Naku!
Ano'ng ginagawa mo?
Kumukuha lang ako ng mamahaling hand cream ni J.
Sabi na, may bergamot 'to eh!
Alam mo, mahilig ako sa bergamot.
'Wag mo 'yong ibalik nang may buhangin.
-'Di 'yon tama. -Naku, kalma lang.
Ayos lang 'yon.
Nag-aalala ka lang siguro sa nangyari.
Grabe ang naganap.
Hanggang ngayon naman.
Tingin mo, nalalamigan na siya?
Nanginginig na kaya siya ngayon sa lamig?
Pagbaba ng araw,
-lagot na siya. -Talaga?
Tinuruan mo siya ng leksyon.
Para ba akong nag-beast mode?
Hindi lang ako sigurado, pero ganoon ang pakiramdam ko.
Ganoon na nga!
Ano'ng nangyayari?
-Ayos lang ba tayo roon? -Raf. Proseso 'yon.
Hindi. Pinagmamayabang pa niya!
Nanakit tayo tapos nagmamayabang siya!
-Nakakalimutan mo... -'Wag, Taylor!
'Wag ka nang makipagrason sa taong 'yan.
Dinidepensahan pa rin niya 'yon.
Uy.
Hindi ito tama.
-Magsalita naman kayo. -"Magsalita naman kayo."
Josh. Payong kaibigan, makakabuti siguro kung maupo ka muna.
Hindi, pare.
Nasa beast mode na ako. El diablo. 666.
'Pag hinarap mo ang demonyo, masusunog ka!
Ayos, J-bird! Ituloy mo lang!
-Para tayong nasa sirko. -Oo nga.
-Josh, baka... -'Wag mo akong guluhin!
-Uy, uy! -Diyos ko po!
Nag-aapoy ka, Josh! Teka! Nag-aapoy ka!
Diyos ko.
Ano'ng...
Ang tanga mo, J!
Ayos ka lang ba?
Oo. Oo.
Alam n'yo?
Ang dami nang nangyari.
Tatawagin ko si Henry para makapag-usap-usap tayo.
Ayos ba? Para masigurong ayos ang...
Teka, nasaan si Raf?
Uy, Ivan?
May mga nawawala.
Alam mo ba kung saan siya nagpunta?
Oo, malakas ang kutob ko.
At ano 'yon?
Ginawa niya ang tingin niyang tama.
Mukhang 'di kayo sang-ayon doon.
Pwede ko bang sabihin sa inyo ang laging sinasabi ng mga
guidance councelor?
Tungkol sa tama,
hindi 'yon laging popular.
Pero,
sa mabagal na pagmartsa
ng kasaysayan patungo sa katarungan,
nalaman kong paminsan-minsan, nagiging mali 'yon.
Ang tama ay posible ring maging napakapopular.
WALANG LUGAR DITO ANG PANG-AALIPUSTA NG LAHI
Hinarap ko sila at nagustuhan 'yon ng mga tao. Literal.
Kulang ako. May pera ka ba riyan?
Salamat. Babayaran kita.
Nag-like at repost si Gng. Wozniak.
Seryoso? Akala ko Math lang ang nasa isip niya.
Kasapi pala natin siya.
Hari ng call-out!
Ang tapang mo, pare.
-Ano'ng pakiramdam mo? -Gusto ko 'to.
Nararapat lang naman akong matuwa.
Pakiramdam ko, para akong si Malala.
Kasi ang ginawa niya,
-ang paggamit ng mumurahing... -Astig niyon, Ivan.
...kulay mochaccino na foundation sa white na mukha niya
noong taong 2013, na
hindi pa ganoon katagal, dahil lang gusto ng nobya niya
maging sina KimYe sa Halloween, ay karapat-dapat punahin.
At masaya akong gawin 'yon.
Diyos ko.
Ano?
Sige.
Balik na lang ba tayo?
'Di mo naman siguro 'to gustong makita, 'di ba?
'Wag tayo rito habang nangyayari 'yan.
Kirin O'Connor.
Sabi ko na eh.
Alin?
May simpatya siya sa nagkamali.
Isang walanghiya at duwag na tao.
Dahil sa kaniya, paatras tayong lahat.
Uy.
Raf. Raf.
-Uy. -Dinalhan kita ng damit at pagkain.
Salamat.
Sa wakas.
Oo.
Alam ba ng iba na nandito ka?
Oo.
Ayos ka lang ba?
Oo.
Sampung araw na akong mag-isa. Sapat na oras na para mag-isip.
-'Di ko ma... Bwisit. -Diyos ko.
Hindi, ayos lang.
Kinailangan ko namang masipa sa tagiliran.
Tara. Maupo ka.
Raf. Raf. Ikaw...
Kilala mo naman ako, 'di ba?
Baka nga higit pa kay Henry ngayon.
'Di ka naniniwalang ginawa ko 'yon...
Pasensya na, 'di patas na tanungin kita niyon.
'Di tama ang ginagawa nila sa 'yo.
Masaya akong marinig 'yon mula sa 'yo.
Mula pa noon,
iniisip ko na nararapat mangyari sa akin 'yon.
Uy! Teka lang!
Hintayin mo kako ako, naghahanda pa ako ng patibong.
Naghintay nga ako.
Sana binilisan mo para 'di ka naiwan.
Tara na.
Diyos ko.
Alam mo, ako ang matatag sa aming dalawa.
Kumpara sa kaniya? Ako ang...
mas matapang, mas malakas.
Napansin ko nga.
Nagugulat nga ako eh.
Pero may sinabi siya sa akin kanina.
Magandang bagay naman 'yon.
Pamilyar na ako sa mga salitang 'yon
pero 'di 'yon nagtagal dati, at ewan ko,
bigla ko na lang naramdaman na...
'Di 'yon para sa akin. Alam mo 'yon?
Baka 'di siya sigurado doon.
Diyos ko. Alam ko ang ugat niyo.
Tinuro na sa akin iyon ng mga social worker.
Gusto ko lang 'tong matapos, Marty.
'Yong pakiramdam na...
Sabihin mo.
Na hindi ako sapat.
'Di ko alam kung makakatulong ito, pero...
Magkasama pa rin ang magulang ko
pero ako...
ganoon din ang nararamdaman ko.
Pasensya na,
-ginawa kong tungkol sa akin. -Hindi.
Hindi, tigil.
Oo, nakakatuwa ang mga magulang mo.
'Di mo kasalanan na ganoon ang nararamdaman mo.
May mga nangyari sa 'yo.
Alam mo, 'yong lalaki na 'yon, 'di ko...
'Di ko dapat binanggit 'yon.
Maraming nag-iimpluwensya sa kung sino tayo.
At minsan, pakiramdam natin, 'di na tayo 'yon.
Tapos kukuwestyunin natin ang lahat.
Pero sigurado akong
ikaw ang pinakamabuting taong kilala ko.
At nararapat kang maging masaya.
Sapat ka.
'Di ko akalaing bumalik ka pa.
Nasaan ang mga kinuha mong gamit?
Alam naman na namin, pero
gusto kong marinig na manggaling sa bibig.
"Sa bibig mo."
Ano?
Naghihintay kami!
Mamamatay siya sa gutom.
O sa lamig. O pareho.
Sino'ng may pakialam? Isa siyang kriminal!
Ano'ng nararamdaman mo, Josh?
Na pinapakain pa 'yong mokong na 'yon?
Patawad, Josh.
Patawad, 'di ko gustong...
Mamamatay siya roon.
Wala bang may pakialam?
Itaboy n'yo siya, ayos lang.
Pero 'di n'yo siya p'wedeng hayaang mamatay.
Hindi tayo ang batas!
Umalis ka na rito.
At 'wag ka nang babalik.
Kirin, 'di 'yon ang napag-usapan natin!
Oo nga. Bakit ganoon ang nangyari?
Teka. Mainit ang ulo ng lahat
kaya ganito ang sitwasyon.
Kirin, 'di natin 'to pinag-usapan.
Ikaw ang nagsabing wala tayong papalampasin, 'di ba?
Iyon ang motto ng buhay mo, Taylor.
Tapos ngayon 'di mo na 'yon susundin?
Josh. Ano sa tingin mo?
Josh. Uy.
'Di natin kailangan nito.
Paalisin natin siya.
Gusto ko siyang paalisin.
At akin na ang damit ko.
Akin na ang damit ko!
-Kirin, 'wag! -Akin na!
Uy, ano'ng ginagawa mo?
Bitaw!
Aalis na ako!
-Henry. -Naku.
'Wag.
Saan tayo pupunta?
Ipapakita ko sa 'yo ang gallery ko para sa palabas.
Matatagalan ba 'to? Gusto ko nang umuwi.
Tapos na ang klase, at ayaw ko nang manatili rito.
Dito.
Ceramics! Astig.
Tara dito. Nandito 'yon.
Diyos ko!
'Di mo 'to pinakita sa akin.
Grabe...
Uy, Luc.
Ang husay...
Ang husay nito.
At may isa pa.
MAHALAGA ANG PAG-IBIG #QUEERLOVE
Seryoso?
Gusto mo ba?
Gustong gusto.
'Di ko pa tapos ang balikat mo.
Baka p'wede mong ipakita?
Oo. Para tayong sina Kate at Leo!
Saan ka pupunta?
Ipapakita ko na.
Ivan. 'Wag.
Ivan, umuwi na lang tayo.
Ipapakita ko sa 'yo ang lahat.
Kirin?
Ayos ka lang ba?
Oo.
Napakasaya ko.
Aalukin sana kita, kaso galit ako sa 'yo.
Heto na. Ang pakikipagtalo.
-Ivan, tara na. -Bakit ka galit sa akin?
Dahil ba nilabanan ko ang isang bigot?
Umalis ka na rito.
Alam mo, 'di mo ako mapapasunod.
Dahil lang manlalaro ka ng paaralan,
hindi ibig sabihin, hari ka na rito.
Diyos ko!
Parang alam mo lahat kung magsalita ka!
At ang totoo...
Hindi mo alam ang katotohanan.
Talaga? Sige nga.
Mabuting tao siya!
Mabuti siya.
May asawa at mga anak.
At inalagaan nila ako.
Pinakain, pinaghanda.
Pamilya ko siya.
Ivan, umalis na tayo.
Pamilya ko siya.
At ngayon, wala na akong kasama,
dahil lang 'di ka marunong tumahimik!
Hinihintay ko 'to. Ito na ba ang galit ng white?
Hindi ito... Wala itong kinalaman doon...
Gusto mo rin bang suntukin ang mukha ko?
Hindi! Ayaw ko.
-Bwisit! -Ilabas mo lang, O'Connor!
Sabihin mo na ang gusto mong sabihin!
-Tumahimik ka, Taylor! -Seryoso ako ngayon!
Tawagin mo ako ng lahat ng gusto mong itawag sa akin.
-Umalis ka na rito! -Tawagin mo akong fag!
Hindi! Ayaw ko.
Hindi ko 'yon sasabihin...
Tawagin mo akong bading na mulat!
-Ilabas mo na! -Ano'ng ginagawa mo?
Sige!
Bwisit kang fag ka!
Sinira mo ang buhay ko, mulat na
bwisit na bading.
At sabi ng iba, lahat ng tao ay may kanya-kanyang pinagdaraanan.
May mga gustong maging sapat.
'Di ko akalaing babalik ka.
Sinabi ko dapat 'yon noon.
Pero masasabi ko na ngayon.
At sa mga susunod pa.
Bawat araw.
Mahal kita.
May mga naghahanap ng kapayapaan.
O 'di kaya, matatakasan.
Pero may ibang mga hinaharap na bagay na 'di ko kayang pangalanan.
O isipin.
Isang kadiliman na 'di natatapos.
Tapos may mga tagong bagay na 'di nananatiling tago.
At may mga nailalantad at...
naipapakita.
Si Seth...
Mayroon siya dating mga bangungot.
Niyayakap siya ni mama
hanggang tumigil siya.
'Yong kadiliman...
Ang nagpapalala niyon.
Kaya naglagay si Mama ng Shoji lamp sa tabi ng higaan niya.
Tapos 'di na ulit 'yon nangyari.
At 'di ko siya matigilang isipin.
Wala man lang ilaw ng buwan at nasa dilim lang siya.
Natatakot sa dilim!
At ano 'yong iyo?
Ang nilalabanan mo.
'Yong 'di alam ng ibang tao.
Dalawa.
Laging dalawa.
Sa una, ayaw mo lang silang manalo.
Tapos ayaw mong lamunin ka ng pakikipaglaban mo.
Si Luc ito. Mag-iwan ka ng mensahe.
Uy!
Tinatawagan kita.
Wala na akong ibang magawa, kasi 'di mo ako sinasagot.
Ano 'yon?
Sige.
Mukhang may kailangan tayong pag-usapan.
Ano...
Pupunta ang pamilya ko sa Vancouver para sa Presidents' Day Weekend.
'Di dapat ako sasama,
pero nagbago ang isip ko, kaya aalis ako.
Para lang alam mo.
Luc, ano'ng problema?
Na-expel siya dahil sa 'yo, Ivan.
Seryoso ka ba?
Naaawa ka talaga sa
-isang abusadong homophobe? -'Di mo siya tinantanan.
Totoo ang mga sinabi niya tungkol sa buhay niya.
'Di ko naman siya pinapalusot.
Pero 'di nakatulong ang ginawa mo, Ivan,
nanakit ka lang ng isang batang nahihirapan.
Isa siyang cisgender, white na atleta.
-Paano siya nahihirapan? -Hindi.
Naiintindihan ko.
'Di lang tungkol doon 'yon.
'Di ito tungkol sa kaniya.
Alam ko kung ano tayo.
Black, gay, ang pinaglalaban natin.
Alam kong kailangan nating maging depensibo at galit at tigasin
sa bawat oras,
pero ikaw, parang...
Parang ano?
Parang nakalimutan mo nang mabuhay sa labas niyon.
-Luc, p'wede ba tayong... -Kailangan ko nang umalis.
MAGING MABAIT
Oras na ba para gumawa?
Tinuruan ako ni Henry.
Para saan 'yan?
Taylor.
Sabihin mong mali ang hinala ko.
Oo, Kirin, para sa kanila ito.
Seryoso ka ba?
Para lang may apoy sila kahit nasa atin ang lighter.
At hindi ito...
Hindi ito para makipag-ayos.
-Eh para saan 'yan? -Ewan ko. Gamit?
Simbolo?
Ang pinaka
maliit na magagawa ko sa lugar na ito
para mapadali ang buhay ng mga nawawalang bata.
"Mapadali."
Kailan ka pa tumutulong ng iba?
Ewan ko.
Pero alam kong huli na ang lahat.
'Di ako nakahingi ng tawad sa 'yo noon.
Dahil sa ginawa ko.
Totoo ba?
O dahil lang 'yan binuking ka ng nobyo mo at nagkaproblema ka rin?
Totoo ito.
Huli na ang lahat, pero totoo ito.
Kirin, patawad.
Kailangan ko pa bang sabihin?
Hindi, alam ko na.
'Di na ako babalik.
MAGDAHAN-DAHAN
Naisip ko lang, masasabi mo kaya na
may natutunan ka dahil sa mga nangyari?
Parang, ewan ko, napunta ito sa...
Ano bang tawag doon?
Gawa ng awa.
Na hindi mo ginagawa noon.
At hindi rin ngayon.
Ano'ng punto mo?
Paano mo nalamang 'di ko 'yon pinagsisihan?
Ganoon nga ba?
Kahit pa gawin mo ang tama sa isla,
mali pa rin ang kahahantungan ng mga bagay.
Pangalanan mo siguro.
Dot Junior?
-Manahimik ka, Shelby. -Pasensya na.
Mapang-asar ka.
Pasensya na, B.
Toothpaste ba 'yan?
Dorothy! Nagtatabi ka ba ng
mahahalagang gamit para sa pansariling kapakanan?
Oo, at 'di ako hihingi ng tawad.
Pakiusap!
Marty?
Marty, ano'ng nangyari?
Sinaktan ko 'yon.
-Uy. -Sinaktan ko 'yon.
Tumakas siya sa patibong, kaya kumagat.
At nandoon na 'yon ngayon.
Isang kuneho.
-May mga anak 'yon at duguan. -Hindi mo kasalanan 'yon.
'Di ako nangangaso! Nananakit lang ako!
At wala 'yong ginawa.
Isa akong halimaw!
Uy! Marty!
Tara dito. Tara dito.
Tara dito.
Maupo ka muna. Sige, hingang malalim.
Hinga lang.
Ayos lang. Ayos lang. Mahiga ka muna.
-Ano'ng kailangan mo, Marty? -Hanapin n'yo 'yong mga anak.
-Pakiusap. -Sige, magagawa namin 'yon.
Sasabihan ko ang iba, tapos babalikan kita.
Nakita mo na ba siyang ganoon?
Isang beses, oo.
'Di ito tungkol lang sa kuneho.
Hanapin na lang natin.
-Subukan na lang natin. -Sige.
Akala mo, ako siya, ano?
'Yong manunulat mong kaibigan?
Naku. Nadismaya pa kita.
Paano ako makakabawi? Makakatulong ba 'to?
May hawak akong ilaw
At mali ang mga balita ngayong gabi
Pero ang pagmamahal ko sa 'yo
Ay nananatiling totoo
'Yong ang "kanta mo"?
Maganda 'yon.
Nakakalungkot na 'di ka pumili ng kanta ko, pero ayos lang.
Ikaw si...
Ben Folds.
Ang una mong crush.
Ang unang tao sa mga pantasya mo.
Hindi ka totoo.
Hindi.
Pero totoo ang kahulugan ko.
Lahat ng nasa isip mo
ay may kahulugan.
Kasi nga,
ikaw lang ang nakakaalam ng katotohan sa lugar na 'to.
Nababaliw na ako.
O
ginagawa mo lang ang kailangan para mabuhay.
Totoo ang mga boses na 'yon.
Sige na, Leah.
Sige na!
Nahanap mo siya. Martha!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce