Dziękuję. Mam coś jeszcze.
To dla dwóch dusz, które znałam i kochałam.
I które wyciągnęły mnie z mroku.
I niech mnie diabli, bo straciłam je obie.
Operator, numer, proszę
Minęło tyle lat
Czy pamięta jeszcze mój głos
Gdy ja ze łzami walczę
Cześć
Czy to Martha, tu stara znajoma
Na kawę ze mną spotkaj się
Porozmawiamy o wszystkim
To były piękne dni
Poezja i proza
Martha, miałam tylko ciebie A ty miałaś mnie
Nie było żadnego jutra Spakowałyśmy smutki
I na deszczowe dni odłożyłyśmy je
Nasze drogi nigdy
Nie były sobie pisane
Martha
Kocham cię, czy nie widzisz
Nie było żadnego jutra
Spakowałyśmy smutki
Na deszczowe dni odłożyłyśmy je
Dziękuję wszystkim. Pięć minut.
Tak?
Byłaś niesamowita.
Czego chcesz?
Niewiele, Shelby.
Prawie nic, biorąc pod uwagę całą intrygę.
Chcę tylko, żebyś wybrała.
Wybierz.
Dzicz
-Mówiła, że dół był tutaj? -Tak, za tymi krzakami.
Ziemia jest tu inna.
Jest ciemniejsza. Jakby była skądś indziej.
Jasna cholera. Masz rację. Dziwne, choć powiązane pytanie.
Jesteś dobra w escape roomach?
Jestem zajebista. Daj mi ten notes.
-Zaczynam tego żałować. -Czego?
Tego. Nie myślałam, że tak się wciągniesz.
Znasz mnie, więc raczej myślałaś.
O mój Boże.
Rzeka, wodospad, bagna, źródła.
To pieprzona mapa.
Super Nintendo, Sega Genesis
Nie myślałem o tym Kiedy byłem bez grosza
50-calowy telewizor Skórzana kanapa w kolorze szmalu
Dwie przejażdżki Limuzyna z szoferem
Przepraszam.
-To twoja piosenka. -W porządku.
Śpiewasz lepiej ode mnie.
Kiedyś się awanturowaliśmy Jak właściciel nas wyganiał
Zero stresu, Gwiazdka nas omijała
Urodziny to były najgorsze dni
Teraz pijemy szampana Gdy pragnienie łapie nas
Spróbujmy jeszcze raz.
Zabierzmy ją do wody.
Pomogę.
Jeśli chcesz.
Byłoby świetnie.
-Dot, ja... -Toni.
Kiedy mój tata bardzo zachorował,
kasjerka w Taco Bell dała mi łagodny sos,
mimo że poprosiłam o ostry. Kompletnie mi odbiło.
Wykrzyczałam jej w twarz, że jest wynikiem spermy,
którą jej matka powinna była połknąć.
-Jasna cholera. -A miała jakieś 70 lat.
Co?
Rozumiem. Tyle.
Co mogę zrobić, żeby wróciła?
Nie umiem ci powiedzieć,
ale jeśli chcesz potencjalnie bezużyteczną radę
od kogoś, kto nie wygrał tej walki,
to po prostu rób to, na co ty masz ochotę.
Ja?
To długa i ciężka droga i musisz zadbać też o siebie.
Czego ci trzeba?
Wydrzeć się na cały głos.
Więc zrób to.
Poważnie?
Słyszałeś to?
To nie jest dobry pomysł.
Dlaczego nie dajesz mi wrócić?
To pytanie jest bardzo złożone.
Jestem wytworem twojej psychiki, Leah.
Puść mnie, do cholery.
Bądź ze sobą szczera.
Jakaś część ciebie, i to niemała, nie chce tam wracać.
To miejsce bez wyjścia.
Miejsce bez wyjścia, w którym nikt mi nie wierzy.
Może lepiej zostać w miejscu, gdzie wszystko się zaczęło.
Gdzie mogę udawać, że to wszystko nie miało miejsca.
JEJ NATURA
Boże, to wręcz zabawne...
Zrozumieć po tym wszystkim, że powinnam była...
-zostać tam, gdzie byłam. -Wiesz, jak to by się skończyło.
Ale na moich zasadach. Samotna...
i głupio zakochana.
Więc zostań tu... Na zawsze.
Jesteśmy teraz tutaj. Niedaleko tego.
-Cokolwiek to jest. -No właśnie. Chodź.
Trochę szalony pomysł jak na mnie,
ale może się pomodlimy?
Za co?
Żebyśmy znalazły to, czego szukamy,
bo jeśli mam być szczera, nie widzę tego.
Przepraszam, odmówię.
-A ja może nie. -Co „może nie”?
Może odświeżę moje zakurzone umiejętności i pomodlę się.
Pamiętam tylko jedną, więc żadnych bisów.
Patrz.
Co to? Jasna cholera.
-Chcesz tam wejść? -A jak mamy to wziąć?
Ostrożnie.
Cholera.
-Nic ci nie jest? -Nie. Muszę się podnieść.
-Zaczekaj. -Nie chcę.
-Upadłaś. -Nic mi nie jest!
Czekaj. Musimy się zatrzymać.
Nie mogę.
Toni.
Jeśli jest jakaś szansa, żeby naprawić...
To dla niej,
bo nie mogę jej nie kochać.
Nie ma szans.
Ja też.
Inną ją. Ale ta sama idea.
Cholera.
Nadal je słyszę.
Tak, głosy, które kochasz. Mają w sobie więcej niż inne.
Jakoś w 2013 roku...
napisałam w pamiętniku, że umarłabym dla ciebie.
Wtedy tak czułam, ale oczywiście tak nie było.
Ale dla nich bym umarła.
Muszę wrócić. Teraz.
-I co zrobisz? -Nie wiem.
Poważnie, co zamierzasz? Jesteś dzieckiem.
Jesteś dzieckiem.
NIE PISZ WIĘCEJ DO MNIE. ŻEGNAJ.
Jesteś dzieckiem.
Jeff?
Dlaczego wciąż mnie tak nazywacie?
Jesteś dzieckiem, Leah.
Nie jestem chorym z miłości dzieckiem!
Wiem, że nie, ale jeśli inni chcą w to wierzyć...
pozwól im i użyj tego.
Co to jest?
-Coś w rodzaju anteny? -Tak myślę.
-Ostrożnie. -Cholera.
To jakiś pierdolony absurd.
Tyle dla kolejnej niewiadomej?
Te baterie...
Na tyle nowe, by działały. To już coś.
Czyli nie jesteśmy tu same.
Mogę cię o coś prosić?
Mogę ja im o tym powiedzieć?
Po prostu z tymi włosami i kolanem, nie wyglądam najlepiej.
Wyrwij sobie zęby, będzie dosadniej.
Bardzo śmieszne.
Rozumiem. Tylko...
Myślę, że nie powinnyśmy nic mówić.
Mówisz poważnie?
To wielka sprawa, Shelby.
Szczególnie dla Rachel.
Powinnyśmy zastanowić się,
zanim wywrócimy ich świat do góry nogami.
Być ostrożne.
Przynajmniej jesteśmy w tym razem. Dwuosobowa impreza.
Leah była z tym gównem sama.
Kompletnie, całkowicie sama.
To teraz moja motywacja do życia.
-Co? -Że już niedługo...
powiem jej, że miała rację.
Tak sobie myślę.
A jeśli ona udaje?
Tak, pewnie powiedziała sobie:
„Mam dość tych idiotek. Odpadam."
-Szczerze, byłabym pełna podziwu. -Bez kitu. Poświęcenie.
To byłoby niezłe. Meryl, koniec żartów. Halo?
Cholera.
Nic ci nie jest?
Nie, po prostu...
miałam małe starcie z drzewem.
-Czy ona... -Jest dobrze.
Albo będzie.
Kogoś tu brakuje.
Właśnie idzie.
-Rety. Co się stało? -Nic nie mów.
Nie chcę o tym rozmawiać.
Usiądź. Zrelaksuj się.
Proszę.
Dlaczego tak na mnie patrzysz?
Jesteś...
najsilniejszą osobą, jaką znam.
Przepraszam.
Posiedzę tu z tobą.
Mój tata miał obsesję na punkcie volkswagenów.
Tylko nimi jeździł.
Pewnego dnia dowiedział się, że koncern Volkswagena oszukiwał
w kwestii emisji gazów cieplarnianych.
Płakał w swoim jetta.
Nie rozumiał, jak Volkswagen mógł zrobić coś takiego.
Wiem, że to dziwna historia, ale...
próbuję powiedzieć,
że wiem, jak ciężko jest,
kiedy okazuje się, że ktoś lub coś nie jest tym, za co je miałeś.
Seth zawsze dawał najlepsze prezenty.
Naprawdę myślał o osobie, której dawał prezent.
Codziennie rano robił kawę dla mojej mamy, zanim wyszła do pracy.
I potwornie mnie rozśmieszał.
Przygryzałem wargę, żeby nie było widać,
ale nie znaczy, że tego nie robił.
Nie jesteś głupi, bo miałeś go za fajnego.
Znaczna jego część taka jest.
Nie możemy zaprzeczyć temu, co zrobił na wyspie.
Ale nie czuj się źle.
Ja nie zamierzam.
Hej, szefie.
Co teraz?
Bieg do wody? Polowanie? Powiedz, co jest w planie.
Dlaczego mnie pytasz?
Bo jesteś tym, kto wie, co robić.
Nie jestem, J. Wszystko się spieprzyło na mojej warcie.
Nie jestem.
Jestem trochę zaskoczony, że nie daje nam rozkazów.
Mówię o Chujo Malfoy'u.
Tak, wiem, o kim mówisz.
Podoba ci się?
„Chujo Malfoy”? Mam też inne.
Ken Doll McIdiota. Karen O'Kretyn. Frajer Macklemore.
Scotty, wystarczy.
Dziękuję, Bo. Za twoje dobre maniery.
Ale to i tak szok, co?
Pieprzona próżnia władzy,
bo Kirin nagle nauczył się kontrolować swoją dumę.
Cholera, brakuje mi tego.
Może frisbee?
Podziękuję.
-Na pewno? -Na pewno.
Uznam to za delikatną odmowę.
Floryda! Gramy w coś typu pick-up?
Dobrze w ogóle tego użyłem?
Chłopaki!
Wiem.
Muszę wam coś pokazać.
Znalazłem ją tu godzinę temu.
Zamknij usta, skurwielu. Nikt nie chce cię słuchać.
Skąd to się tu wzięło?
Mam mówić czy nie?
Nie wiem, kurwa.
Mów.
Pewnie fala ją przyniosła. Wątpię, żeby ktoś na niej był,
sądząc po wyglądzie.
Ma paliwo.
Zobaczmy, czy odpali.
Nie ma mowy, żeby zadziałało.
Jeśli on ją znalazł, musi być przeklęta.
AntyMidas. Czego nie dotknie, zmienia się w gówno.
Jasne.
No dobra, to ja lecę.
-Co robisz? -Przygotowuję się.
Popłynę po pomoc.
Żartujesz sobie?
Chcesz wypłynąć na bezkres oceanu?
Tak, to kompletne wariactwo, nawet jak dla ciebie.
Tak?
Jesteśmy poza zasięgiem radaru.
Trzydzieści kilometrów stąd może być inaczej. Powinienem spróbować.
Wiem, jestem debilem i gównem,
ale może mogę pomóc.
Zginiesz tam sam.
Obchodzi cię to?
Tak.
Tak. Przykro mi, gnido, ale nie popłyniesz solo.
Nie dlatego, że obchodzi mnie twój stan,
ale dlatego, że ci nie ufam.
Myślisz, że trafię na straż
i nie wspomnę o was?
Jeśli nikt nas nie znajdzie, nikt się nie dowie, co zrobiłeś.
-Płynę z tobą. -Co?
Logika wypłynięcia tą podejrzaną gondolą na pełne morze,
kiedy nie wiemy nawet, gdzie jesteśmy...
Nie wiem, czy zwiększamy nasze szanse, wysyłając...
Jakby to ująć? Najbardziej niestabilny duet.
Nie odrzucam dodatkowej pary rąk,
ale wypłynięcie sam na sam z kimś, kto chce mnie zabić
niekoniecznie mi się podoba.
Może trzeba trzeciej osoby.
Kogoś, kto utrzyma spokój.
Może Raf.
Nie musisz, Raf.
Jeśli nie chcesz bawić się w niańkę dla tego dupka.
Dobrze.
Zrobię to.
Więc...
Jak zawsze. Pierdol się.
Ty też się pierdol, Kirin.
Zostawiam to tobie, mały.
Co to ma znaczyć?
Masz na głowie bogatego dzieciaka,
kilka ciepłych kluch i aktorzynę.
Opiekuj się nimi, co?
Nie przytulam się.
Rozumiem.
Pamiętaj o trzech rzeczach.
Podążaj za słońcem, nie pij wody morskiej...
i zaufaj intuicji.
Dzięki.
Kirin, mamy spory wiatr.
Może wyłączymy silnik?
Mówię poważnie, musimy oszczędzać paliwo.
Zamknij się. Nikt nie chce słuchać twoich wypocin.
Muszę mieć możliwość mówienia. Nie jestem zakładnikiem.
Kirin, on ma rację. Co do paliwa.
Nie wracaj na złą drogę.
Wasza przyjaźń się skończyła. Nie musisz z nim być.
Ja nie... Po prostu ma rację.
Wpadniemy na coś, prawda? Jakiś statek czy coś.
To nie była...
To nie była głupota, prawda?
Cholera.
Kirin, musisz się napić.
Masz albo udar, albo chorobę morską, albo obie te rzeczy.
Wszystko będzie dobrze.
Jeszcze chwila i trafimy na jakiś statek dostawczy.
Może jakiś chiński kontenerowiec.
Zjemy dim sumy i dostaniemy po darmowym iPhonie.
Pokaż mi drogę do domu
Jestem zmęczony i chcę iść spać
Wypiłem trochę jakąś godzinę temu
I uderzyło mi to do głowy
Znasz to?
-Szczęki. Klasyk. -Tak.
Przestaniesz, kurwa?
Próbuję poprawić atmosferę.
Znów to robisz.
Chcesz się wkupić głupimi żartami i filmowym gównem.
Ja tego nie kupuję! Nie teraz! Bo jesteśmy skończeni!
Kirin, uspokój się.
Włączymy silnik na trochę. Ochłoniemy, nabierzemy rozpędu.
No dalej.
Ty kretynie! Oszukałeś nas! Niech to szlag!
-Kirin, w porządku. -Nieprawda.
-Uspokój się. -Nie dotykaj mnie!
Kurwa!
Przestań!
Kirin!
-Co ty robisz? -Zostawiamy go.
Co?
Widziałeś. Odbiło mu.
Zwariował, rzucił się na mnie.
To niebezpieczna osoba.
Co wy robicie? Zaczekajcie!
Raf, słyszysz mnie? Weź wiosło.
Kiedy się zbliży, uderz go. To tykająca bomba.
Wiesz o tym. Uderz go.
Raf? Zrób to. Uderz go.
Raf, zrób to. Uderz go, kurwa!
Raf.
Raf, przestań! Tam jest statek!
Proszę.
-Jak idzie? -Wszystko gotowe.
Gotowa na kolejne kroki?
Po kolei, jak to mówią.
Przyprowadźcie mi Leę.
Ty.
To ty.
Z perspektywy czasu czuję się trochę winna, że was tu wsadziłam.
Chodźmy w inne miejsce.
Zaproponowałabym ci drinka, ale pewnie chcesz przejść do sedna.
Poproszę daiquiri.
Albo podkręcić napięcie absurdalnym żądaniem.
Trochę dominacji?
Właśnie dlatego sprowadziłam cię jako pierwszą.
Myślisz, planujesz, zaskakujesz.
Jesteś naprawdę genialna.
Jestem gotowa.
Możesz powiedzieć mi, co to jest.
Dużo myślałam o tym, jak ci to powiedzieć.
Mogłabym wygłosić wielką mowę.
Powiedzieć, że kierujesz rewolucją.
Że zostałaś wybrana do eksperymentu, który zmieni świat,
ale nie byłoby to bardzo osobiste, prawda?
-Więc jak chcesz to zrobić? -Najlepiej, jak się da.
Powiedzieć prawdę. Obiektywnie i bez wyjątków.
Ostatnie pięćdziesiąt kilka dni zmieniło ciebie i twoją kohortę
w zdrowsze, silniejsze,
w pełni świadome jednostki.
Jesteście teraz silniejsze. Wszystkie, ale ty przede wszystkim.
Nora. Jest silniejsza?
O tak. O lata świetlne.
Wiesz, co mi się w tym podoba? Możemy iść na skróty.
Nie muszę ci mówić, że nic jej nie jest, bo już to wiesz.
I to od dawna.
Martha?
Ciekawe jak to, kurwa, uzasadnisz.
Chodź. Zobacz.
Chodź tu.
To zajmie trochę czasu, Leah,
ale wkrótce zrozumiesz, co dało wam to doświadczenie,
-i pozostanie tylko wdzięczność. -Pierdol się.
Słyszałaś to? Tę moc w twoim głosie?
Powiedz, że miałaś ją sześć tygodni temu.
Spójrz na to zdjęcie.
To byłaś ty, nawet nie dziewczyna.
Płakałaś nad jakimś przeciętnym facetem.
Byłaś tak słaba, że ledwo funkcjonowałaś.
Nawet pierwsza faza cię nie obudziła.
Kochałaś go jeszcze, kiedy się tu znalazłaś.
Tak myślisz?
Spójrz na siebie teraz. Stawiasz żądania, rozpracowujesz system, znasz siebie.
Pokazujesz swoją prawdziwą twarz i nawet prawie...
zdobyłaś mój numer.
Skąd wiesz, że nie?
Ile cholernej determinacji.
Tak się cieszę, że będziemy razem pracować.
Od teraz to tylko ty i ja, Leah. Chodź.
Proszę. Chcę pękać z dumy.
Tutaj.
Nie potrzebuję tego.
Szkoda została już wyrządzona.
To do ciebie.
No przecież. To twój telefon.
Może zaczekać.
Zostawię cię.
Poważnie, ludzie nie zostawiają już wiadomości głosowych.
Lepiej odbierz.
Przed nami wielkie rzeczy, jak mówiłaś.
Pójdę więc odpocząć.
Piękny garnitur.
Tak?
Nie jestem dzieckiem!
Wiem, że nie. Ale jeśli inni chcą w to wierzyć, użyj tego.
Odpowiedzcie mi! To moje jedyne pytanie.
NIEPEŁNE WSPOMNIENIE LĄDOWANIA NA WODZIE
IVO: STANOWI PROBLEM MOŻE ZAGRAŻAĆ KOMPROMISOM
„DAWN OF EVE" WYMAGA OBSERWACJI
Nie jestem przytłoczona! Nie!
MASZ 45 SEKUND WYBIERZ MĄDRZE
OSTATNIO WYBIERANE IAN
DEPARTAMENT SPRAWIEDLIWOŚCI FEDERALNE BIURO ŚLEDCZE
Dzwoniłem wcześniej. Prosili, żebym przyszedł.
Fatin!
Nie mam pojęcia, co się dzieje, ale coś czuję, że ty wiesz.
Wiesz, co to za jedni?
Kirin i Henry. Jeśli mam zgadywać.
-Skąd znasz nasze imiona? -Nieważne.
Słyszeliście to?
Podoba mi się.
Cokolwiek powie, nie ufajcie jej.
Witamy w rewolucji.
W tym momencie ponura teraźniejszość staje się świetlaną przyszłością.
Spójrzcie na wasz niezwykły zespół.
Jesteście obietnicą nowego świata.
To początek.
Co jest, kurwa? Gdzie ona jest?
Musimy ją znaleźć. Teraz, kurwa.
Idziemy tam, gdzie ona.
Co to ma być?
Będziemy za nią biec?
Wygląda na wariatkę.
Powinniśmy.
Możemy jej zaufać.
Gdzie ona jest, do cholery?
Devon, chodź tutaj.
Dostałeś to, czego chciałeś?
Żeby mnie zranić?
Poczułeś się tak, jak chciałeś?
Możesz powiedzieć, że tak.
Mamo, przepraszam.
Wiem.
-Naprawdę przepraszam. -Już dobrze.
Wybaczamy ci.
Nie zapominamy, ale wybaczamy.
Wsiadaj do samolotu.
Wiesz, co teraz.
Nie wiem.
Wykiwałeś mnie, Dean.
Nie wiem jak, ale wykiwałeś mnie.
A to, że ci się to udało, tylko potwierdza twoją wartość.
I czyni to jeszcze trudniejszym.
To twój transport i wymówienie.
Spokojnie, nie zrzuci cię z mostu.
Pojedziesz do mieszkania, gdzie czeka na ciebie córka.
Pociągnęłam za sznurki, żebyście znów byli razem.
Ale jest warunek.
Więc jeśli zaczną cię budzić wyrzuty sumienia,
będziesz chciał sprzedać informacje śledczym,
weź tabletkę i trzymaj się z dala od moich spraw,
bo wszystkie moje dary mają kwity.
Wszystko można odebrać.
Co z nimi będzie?
Znów ta twoja ciekawość.
Nie możesz tak przejmować się sprawami,
które cię nie dotyczą.
Daj spokój, Gretchen. Jest po naszej stronie.
Dostał w twarz.
Możemy go trochę wtajemniczyć.
Przedstawienie trwa, Alex.
Będziemy je prowadzić z bardzo daleka.
Boże, jak dobrze to powiedzieć.
Czyli zaczynamy etap trzeci.
Po prostu przybiera inny kształt.
Całkowicie nowa grupa kontrolna wyrosła bez kiwnięcia palcem.
Powstały nowe możliwości.
Ale jak?
Zabraliśmy wszystkie pluskwy, nadzór.
Kurwa, w ogóle mnie nie znasz.
Naprawdę myślisz, że uciekłabym, gdybym nie miała tam ludzi?
Nie!
Napisy: Aneta Adamczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger