Σαράντα, σαράντα ένα, σαράντα δύο.
Σαράντα δύο μέρες σ' αυτόν τον γαμωβράχο.
-Έχεις μονοπωλήσει το ημερολόγιο. -Ναι.
Για κάποιον πραγματικά μαζοχιστικό λόγο,
μ' αρέσει να σκέφτομαι τι θα έκανα ανά πάσα στιγμή.
-Αν δεν είχαν συμβεί όλα αυτά. -Και τι θα έκανες τώρα;
Θα ήμουν στο κέντρο αισθητικής-σπα και θα έκανα λέιζερ στο μπικίνι.
Το τελετουργικό μου πριν απ' τη Μαγιόρκα. Πάντα πάμε αυτήν την εβδομάδα.
Τι εβδομάδα είναι αλήθεια;
Ο χρόνος εδώ είναι σαν ένας διαρκής κύκλος. Δεν έχω ιδέα.
Σήμερα είναι 18 Ιουλίου.
Γαμώτο μου.
Τι έγινε;
Τίποτα. Έχω γενέθλια.
Σήμερα. Το μεγάλο 18άρι!
Όχι.
Όχι, Φάτιν, δεν μπορείς να το πεις στις άλλες. Σε παρακαλώ.
Εντάξει. Άκουσέ με.
Μπορώ και θα το κάνω.
Δεν γουστάρω τα γενέθλια.
Είναι ηλίθια.
Και εγωκεντρικά. Και...
"Συγχαρητήρια σ' εμένα, για μένα.
"Ξεμπούκαρα από μια τρύπα. Ώρα να κάνω μια παρέλαση φίλων".
Το θέμα λήγει τώρα.
Μαντέψτε, σκρόφες.
Βάλτε ποτά στον πάγο και φτιαχτείτε.
Είναι τα γενέθλια της Ντόροθι, γαμώτο.
ΟΙ ΑΓΡΙΕΣ
Για πόσο ακόμη πρέπει να το κάνω αυτό;
Αυτό εξαρτάται από σένα.
Μα είμαι εκεί κάτω μαζί του ώρες τώρα
και δεν καταλαβαίνω αν πλησιάζω
αρκετά, καθόλου, σχετικά ή γενικώς οπουδήποτε.
Σου έχω πει όσα μπορώ.
Κάτι έγινε τη 15η ημέρα, για το οποίο δεν μιλά κανένα αγόρι.
Προς τι ο ξαφνικός δισταγμός;
Φοβάσαι μήπως δεν τηρήσουμε τη συμφωνία;
Είναι κι αυτό.
Είναι κι όλο αυτό το θέατρο που παίζω.
-Δεν είμαστε όλοι τόσο καλοί όσο εσείς. -Δεν σε πείθει, έτσι;
Εγώ νομίζω ότι παίζει μια χαρά θέατρο.
Δεν θα προσποιηθώ ότι δεν έχαψα την υποτιθέμενη κρίση πανικού.
Δεν ήταν το καλύτερό σου.
Μα αν καταφέρει να μάθει τι δίχασε τα αγόρια,
θα πατσίσουμε.
Εξακολουθείς να τρέφεις πολύ μεγάλη εχθρότητα εναντίον της.
Δεν είναι ωραίο να σε δουλεύουν έτσι.
Δεν είναι πολύ καλύτερο να είσαι εκείνος που χειραγωγεί;
Ξέρεις τι νομίζω πως χρειάζεσαι; Μια χειρονομία καλής πίστης εκ μέρους μας.
Απομαγνητοφωνήσεις.
Απ' τα πολλά τηλεφωνήματα που έκανε ο Τζεφ σ' εσένα,
σε έναν καθηγητή σου, ακόμη και στις Αρχές.
Που ρωτούσε για την υγεία σου.
Είναι αληθινά;
Προσπάθησε να επικοινωνήσει.
Τόσο επίμονα, για την ακρίβεια,
που έχει γίνει πρόβλημα για εμάς.
Δεν θα του κάνατε κακό.
Αν επανορθώσεις, επανορθώνουμε.
Αν μας βοηθήσεις σ' αυτό, μπορούμε, και θα σ' αφήσουμε να του τηλεφωνήσεις.
Τι έγινε; Είσαι καλά;
-Νόμιζα πως άκουσα φωνές. -Σε ακολούθησε κανείς;
Δεν νομίζω πως θα πετύχει αυτό που κάνουμε εδώ.
-Αυτό θυμίζει λογύδριο χωρισμού. -Άσε τα αστεία. Δεν προχωράμε γρήγορα.
Ο χρόνος κυλάει, και κάθε δευτερόλεπτο φοβάμαι ότι θα με ανακαλύψουν.
Πάρε μια ανάσα.
-Πρέπει να κάνουμε κίνηση! -Λία.
Πιες λίγο.
Δεν είναι η γεύση μου.
Είναι η μόνη που βγαίνει σε πράσινο μπουκάλι. Το ήξερες αυτό;
Στο σπίτι μου
πηγαίναμε όλα τα μπουκάλια στην ανακύκλωση, για μετρητά.
Τα πράσινα δεν αξίζουν και τόσο, οπότε η μαμά μ' άφηνε να τα κρατάω.
Τα στοίβαζα στο δωμάτιό μου, στον δυτικό τοίχο,
κι όταν έδυε ο ήλιος κι έπεφτε το φως...
έμοιαζαν με πετράδια.
Πρέπει να γυρίσουμε πίσω.
Ναι.
Το ξέρω.
Αυτή η κίνηση που θα κάνουμε...
πώς ξεκινάει;
Με περισσότερα άτομα.
Βρίσκουμε κι άλλους, τους ενημερώνουμε.
Με τα κορίτσια ξέρω από ποια να ξεκινήσω, αλλά...
θέλω να μάθω και τους δικούς σου.
Τα δυνατά τους σημεία, τις αδυναμίες τους,
ποιος είναι έμπιστος.
Ήταν μια φορά... Μια μέρα, βασικά...
που μάθαμε πολλά ο ένας για τον άλλον.
Ήταν η μέρα που αποφασίσαμε να...
...περικυκλώσουμε τη βρομόγατα,
οπλισμένοι με όσο καλύτερες λόγχες γίνεται,
και να την καρφώσουμε μέχρι αηδίας! Κάρφωμα, κάρφωμα, κάρφωμα!
-Ψόφιο τζάγκουαρ. -Αυτό είναι το σχέδιό σου;
Δεν καταλαβαίνω καν τι βλέπω.
Σαν ανθρώπινο κύτταρο είναι, όπως το ζωγραφίζαμε στη βιολογία.
-Ριβόσωμα είναι; -Προφανώς το τζάγκουαρ!
-Μπο, δεν είναι προφανώς το τζάγκουαρ; -Δεν θα έλεγα και προφανώς.
Δεν γίνεται να του την πέσουμε, κολλητέ.
Δεν είναι γκέτο εδώ.
"Γκέτο"; Μαλάκα, δεν ξέρεις τη ζωή μου!
Μπορεί να μένω σε καμιά από εκείνες τις κυριλάτες κοινότητες.
Δεν μένει εκεί.
Αφού η ιδέα μου είναι βλακεία,
για ν' ακούσουμε μια δική σου.
Ή μήπως θα υπερθερμανθεί ο ακατοίκητος εγκέφαλός σου, βλαμμένε;
Πώς σκατά με είπες;
-Μ' άκουσες, ψηλέ και ηλίθιε! -Παιδιά, τσιλάρετε.
Όλοι έχουν τα δίκια τους.
Καλά λέει ο Κίριν. Μια κατά μέτωπο επίθεση θα ήταν αποστολή αυτοκτονίας.
Όμως, Σκότι, ήταν καλή η ιδέα για τις λόγχες.
Η καλύτερη επιλογή μας για όπλα.
Παράσημα, εσύ τι λες;
Ό,τι γίνει, πρέπει να γίνει εξ αποστάσεως.
Δεν έχουμε πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς.
-Άρα, αυτό σημαίνει παγίδα. -Εντάξει.
Δεν ξέρω αν αυτό που φαντάζομαι παίζει
ή την είδα Ιντιάνα Τζόουνς,
αλλά αν φτιάξουμε μια παγίδα καλυμμένη με φύλλα, ώστε το τζάγκουαρ να...
-πέσει μέσα; -Γουστάρω!
Πάνω σε γαμώ τις κοφτερές λόγχες!
-Ναι. Γιατί όχι; -Ο όρος είναι "καλυμμένος λάκκος".
Αλλά, ναι, θεωρητικά, μπορεί να πετύχει.
Ωραία. Άρα, χρειαζόμαστε έναν αρκετά μεγάλο λάκκο.
Να τον σκάψουμε;
-Αν αδειάσουμε το καταφύγιο; -Ναι! Και γαμώ!
-Θα το παγιδεύσουμε. -Είμαι καινούριος,
αλλά τα αιλουροειδή είναι ευφυή.
Δεν πρόκειται να πάει να πέσει μέσα.
Αν το δελεάσουμε; Με την παστή γαλοπούλα;
Μπο, ναι! Τα σπάει! Εντάξει.
Αρκεί το παστό;
Ρίχνουμε και λίγο ζαμπονάκι μέσα.
Κάτι σαν άθλιο σουφλέ κρεατικών.
Τι λες τώρα; Εμείς το κάναμε αυτό; Βρήκαμε λύση;
Γιατί νιώθω ότι βρήκαμε λύση.
Παίδες, μαζευτείτε.
Ξέρω, είναι σούπερ γλυκανάλατο, αλλά κάντε μου τη χάρη.
Ψόφος στο γαμωτζάγκουαρ, με το τρία.
-Ένα, δύο... -Ψόφος στο γαμωτζάγκουαρ!
Τέλεια.
Φτιάχνουμε λόγχες, αδειάζουμε το καταφύγιο και φέρνουμε ξύλα, για τις λόγχες.
Εγώ κόβω ξύλα.
Ποιος το φανταζόταν ότι θα μου χρησίμευε το Second City σε ερημονήσι;
Διάσημη σχολή αυτοσχεδιασμού,
όπου μαθαίνεις να συνεργάζεσαι, να λες "ναι, και..."
Καλά, ξέχνα το, ψάρακα.
Όχι, ρε φίλε.
-Τι διάολο; -Έχεις ένα μυρμήγκι της φωτιάς.
-Θεέ μου. -Κι εσύ έχεις ένα!
Όχι!
Ριξίματα;
Θες να συνεργαστούμε σε κάποια δουλειά;
Πολύ θα το 'θελα,
αλλά πρέπει να πάω με τον Κίριν να μαζέψουμε υλικά.
Θες...
Θες να μου κάνεις τη χάρη να πας στο καταφύγιο με τον Ραφ;
Ναι, φυσικά.
Ομάδα Σεντ Τζέι!
Να πάρω τα φάρμακά μου και την κοπανάμε.
Ξέρεις ότι θα ερχόμουν μαζί σου.
Απλώς δεν θα κάνουμε δουλειά,
αν δεν συνεννοηθώ με τον Αφροδίσιο.
-Καταλαβαίνω. Όλα καλά. -Εντάξει.
Ένας 50άρης παγιδευμένος σε σώμα εφήβου.
Σήμερα κλείνει τα 18, κόσμε!
Που σημαίνει ότι μπορεί να ψηφίσει, να αγοράσει τσόντες
και, επισήμως, δεν ενδιαφέρει πλέον σεξουαλικά τον Τζέφρι Γαλάνις.
-Θεέ μου. Γιατί; -Στενοχωριέμαι λίγο,
γιατί θα προτιμούσε να κάνει γενέθλια
σε παιχνίδια με λέιζερ ή σε εστιατόριο με χιμπάτσι.
Η κυριολεκτικά οπουδήποτε αλλού.
Αντ' αυτού, όμως, είναι μ' εμάς τις τελειωμένες
και μ' αυτήν τη σαμπάνια από... Άινταχο; Έλεος, ρε Μπάρμπαρα, λίγο αυτοσεβασμό!
Θέλουμε κάτι γκράντε.
Λέω, γι' αυτό θέλουμε κάτι γκράντε.
Μιλάω για ένα πάρτι, όχι για κανένα μίζερο χειροκρότημα.
Μιλάω για ένα χλιδάτο, απόλυτο ξεφάντωμα.
Έτσι όπως το σκέφτομαι, δεν χρειάζεται καν η σαμπάνια.
Χρειάζεται.
-Θα γίνουμε τόσο ντέφι απ' το κέφι... -Και τη σαμπάνια.
...που θα 'ναι σαν στο σπίτι μας.
Για την εορτάζουσα και για όλες μας. Αναλαμβάνω δράση. Σόρι.
-Στεκόμουν εγώ εκεί, αλλά... -Ενθουσιάστηκα!
-Εσύ; -Ναι.
Μου βγάζεις μια αύρα χωρισμένου μπαμπά.
Μας πας σε ψυχαγωγικό πάρκο από ενοχές που έχασες την τελευταία πενταετία.
Δεν έχασα τίποτα.
Λέω για πάρτι έκπληξη στην παραλία...
-Της αρέσουν καν οι εκπλήξεις; -Τις σιχαίνεται. Δικά της λόγια.
Εστιάζουμε στην έκπληξη. Σήμερα είναι η μέρα της Ντότι.
Θα της προσφέρουμε αυτό που θα μάθει ν' αγαπά.
Όλα αρχίζουν να βγάζουν νόημα στο μυαλό μου.
Φεγγαρόφως, μεγάλη φωτιά, ίσως λίγη αύρα λουάου;
Πολιτισμική οικειοποίηση κι ούτε καν τσαντίζομαι.
-Πόσο έχουμε; -18 Ιουλίου.
Χριστούλη μου! Δεκαοκτώ στις 18! Χρυσά γενέθλια. Τέλεια.
Πρέπει να την απασχολήσουμε μέχρι τότε. Φάτιν και Λία, κάνετε αντιπερισπασμό.
-Μα πώς θα... -Βρείτε το μόνες σας.
Ρέιτσελ, Μάρθα, μωρό μου, όρθιες! Τα ετοιμάζουμε εδώ
και τα πάμε στην παραλία.
Τι πήγες κι έκανες;
Ξύπνησα έναν κοκάκια δαίμονα πάρτι.
Είναι εκτός θέματος, αλλά αν έχεις πινιάτα, τη χρησιμοποιείς, καλά δεν λέω;
Καλό μήκος, φτάνει μακριά. Τι λέμε;
Καλό.
Φίλε, νιώθω λες και σερβίρω πάλι στο Μπαντέρα.
Εστιατόριο είναι.
Στο Σικάγο.
Όσο κι αν προσπαθείς, μεγάλε, δεν με κοροϊδεύεις εμένα.
Μ' έπιασες. Ποτέ δεν ήμουν σερβιτόρος. Λαντζέρης ήμουν μόνο.
Απίστευτη διαίσθηση. Πώς ήξερες...
Δεν εννοώ αυτό, μεγάλε.
Εννοώ το παιχνίδι σου εδώ.
Πώς χειραγωγείς την ομάδα.
Που προσπαθείς να γίνεις ο αγαπημένος σύμβουλος όλων.
Αυτό.
Όχι, έχεις δίκιο, Κίριν.
Είμαι μια σατανική ιδιοφυΐα με ένα διαβολικό σχέδιο,
να φέρομαι καλά στους άλλους.
Εντάξει, ίσως θέλω να με συμπαθούν.
Ίσως δεν είναι ίσως. Εντάξει, σίγουρα θέλω να με συμπαθούν.
Δεν το περηφανεύομαι κιόλας.
Όμως...
Κοίτα με. Κάνω αστειάκια, σου κάνω τον καραγκιόζη.
Εσύ, όμως, και λες και κάνεις ό,τι θες και δεν σου καίγεται καρφί.
Εγώ δεν είμαι έτσι.
Δεν λέω μαλακίες για να με συμπαθήσεις.
Είναι η αλήθεια.
Ό,τι πεις, μεγάλε.
Αρκετά.
Τι έγινε;
Δεν έπιασε η αντιβίωση;
Μάζεψέ τα.
-Πώς πάει εκεί κάτω; Στάζει ακόμη; -Πάψε να σκέφτεσαι το πουλί μου.
Και μάζεψέ τα, όπως είπα.
Ούτε εμένα με κοροϊδεύεις.
Ούτε το ζόρικο στιλάκι θα πιάσει, μεγάλε!
Λοιπόν...
Θα πω κάτι, τώρα που τα ξεκαθαρίσαμε.
Αν εξαιρέσεις τη γονόρροια...
Μακάρι να μπορούσα να...
Μακάρι να μπορούσα να πηδάω όποια γουστάρω, όπως εσύ.
Εγώ, όμως, όταν επικεντρώνομαι σε κάποια,
είναι η μοναδική που βλέπω, και τα δίνω όλα.
Από κείνους είσαι;
Στον μέγιστο βαθμό.
Δέθηκα τόσο την τελευταία φορά,
που όταν με χώρισε η κοπέλα μου,
δεν μπορούσα να αφήσω το γατάκι.
Τόσο καλό ήταν το γατάκι της;
Ναι. Φοβερό. Κυριολεκτούσα, όμως, ότι πήρα τη γάτα της.
Οι γονείς της το χαρακτήρισαν απαγωγή.
Εγώ το χαρακτήρισα δανεισμό.
Ανωμαλία!
Βασικά, γι' αυτό είμαι εδώ.
Για να αποκτήσω προοπτική και να πάψω να είμαι τόσο αλληλοεξαρτημένος.
Άκου, μπρο, καλύτερα να χτυπάς και να φεύγεις.
Όπως λένε,
πάντα πάρε μαζί άμμο στην παραλία.
Μάλιστα.
Πάρε μαζί άμμο στην... Όχι, είναι καλή συμβουλή.
Δεν είναι τέλειο;
Το έμαθα μικρός σε κατασκήνωση εκμάθησης δεξιοτήτων τσίρκου.
-Καλύτερα συνέχισε αυτό που έκανες. -Ναι.
Είναι τρελό που δεν γνωριζόμαστε καλύτερα.
Γιατί δεν είσαι στη λέσχη Ισπανόφωνης Κουλτούρας;
Δεν έχω τέτοια καταγωγή, αλλά με δέχονται για να μαθαίνω.
Αλήθεια, τι προτιμάς;
Ισπανόφωνος, Λατινοαμερικανός;
Και το Μεξικανός κάνει.
Δηλαδή, μπορώ να το λέω; Μου δίνεις την άδεια;
Το "Μεξικανός" δεν είναι βρισιά, Τζος.
Το ξέρω. Έτσι;
Όπως λέω στους δικούς μου να μη φοράνε σομπρέρο στο Θίνκο ντε Μάγιο.
Δεν καταλαβαίνουν ότι η οικειοποίησή τους
εξωραΐζει το πνεύμα της αντιαποικιακής αντίστασης.
-Όντως μαθαίνεις πολλά στη λέσχη. -Πράγματι.
Και γι' αυτό εγώ γιορτάζω μόνο το Ντία ντε λος Μουέρτος.
Το μεξικανικό Χάλογουιν.
"Μεξικανικό Χάλογουιν";
-Αποκλείεται να το είπε έτσι. -Κι όμως.
Πήρε μια ιερή παράδοση αιώνων και τη "λεύκανε" μέχρι αηδίας.
Είχε πέσει μέσα σε πάρα πολλά.
Πάνω που άρχιζα να τον στηρίζω.
Κι εγώ.
Κι ακόμη τον στηρίζω.
Μα γιατί δεν τον σταμάτησες, να του εξηγήσεις πού είχε κάνει λάθος;
Δικό του πρόβλημα είναι, όχι δικό μου.
Το ξέρω. Δεν εννοούσα ότι ήταν δική σου ευθύνη.
Δεν ξέρω.
Έχω μάθει ότι αν αφήνεις τους άλλους να μιλούν έτσι,
αποκαλύπτουν πολλά για τον εαυτό τους.
Είναι το μόνο θετικό όταν δεν μιλάς πολύ.
Δεν αποκαλύπτω πολλά για μένα.
Μπορεί να είναι σωστή η έκφραση
"Λίγα και καλά".
Ιδού...
το Εξκάλιμπερ.
Πάντα υπερβολικός, μεγάλε.
Ρε συ, Άιβαν!
Το γουστάρω.
Πορώνεσαι, νιώθεις τον παλμό του "Γουακάντα για πάντα", αλλά...
Γουακάντα; Όχι. Δεν είμαι της Marvel, μικρέ.
Δεν είμαι ακαλλιέργητος.
Αυτό είναι το Κάμελοτ!
Έτσι; Του Αρθούρου.
Αυτό προσπαθώ να σου πω.
Πρέπει να 'σαι διαρκώς τόσο πληθωρικός;
Δεν ξέρω. Εσύ πρέπει να 'σαι τόσο κοντός; Τόσο μικροκαμωμένος;
Τόσο απίστευτα πορδοβούλωμα;
Καλό αυτό.
Απλώς λέω ότι πρέπει να συγκεντρωθούμε στις δουλειές μας για να τελειώνουμε,
οπότε πάψε να κορδώνεσαι και φέρσου αντρίκεια.
Δεν το πιστεύω ότι αυτές οι μαλακίες με ακολούθησαν ως εδώ.
Αντιλαμβάνεσαι ότι αντιμετωπίζουμε έναν κοινό εχθρό, έτσι;
Εξαιτίας κάτι μπάτσων του φύλου σαν κι εσένα, όμως,
που δεν τους αρέσουν τα κροπ τοπ μου ή οι "σπασμένοι καρποί"...
Φίλε, δεν τα είπα καν όλα αυτά!
Δεν αδειάζω να σου εξηγήσω το κρυφό νόημα, αλλά εννοείται πως τα είπες.
Δεν παίρνω μεριές. Το τονίζω όσο μπορώ, δεν παίρνω μεριές.
Για να λειτουργήσει, όμως, η παγίδα, Άιβαν,
η λόγχη σου πρέπει να είναι λίγο πιο λειτουργική.
Ακριβώς! Ευχαριστώ που πήρες το μέρος μου.
Μια χαρά λειτουργική είναι η λόγχη μου.
Κυριότερα, είναι μια δήλωση.
Γαμώ το κέρατό μου! Το τζάγκουαρ δεν ασχολείται με τη δήλωσή σου!
Προσπαθεί να μας σκοτώσει, και μόνο αληθινοί άντρες θα το προλάβουν.
Για πες μου, εσένα τι σε κάνει αληθινό άντρα;
Πολλά και διάφορα. Θέλω να κατουράω όρθιος.
Θέλω πλούσιο πρωινό.
Και κάνω ό,τι μπορώ για να δουλέψω και να βγάλω λεφτά για την οικογένειά μου.
Δεν ξέρω αν αυτό ήταν γλυκό ή κλισεδιάρικος ραπ στίχος.
Ξέρεις κάτι; Άντε γαμήσου, ρε μουνί!
Ζωηρέψτε, αγόρια!
Ναι.
Φέρνουμε δώρα.
Τι σκατά είναι αυτό;
Δόλωμα.
-Αληθινό δόλωμα. -Βρομοκοπάει.
Γι' αυτό θα είναι αποτελεσματικό δόλωμα.
Καλύτερο κι απ' το παστό.
Μπράβο σας.
Προσκοπικός χαιρετισμός.
Τι κάνετε εσείς, βρε κουφάλες; Ραβδιά νεράιδας;
Μην αρχίσεις κι εσύ το κράξιμο.
-Δεν είναι ραβδί. -Εσείς κάνατε χοντρή δουλειά.
Μόλις ακονίσουμε κι αυτά εδώ, θα τα πάμε στο καταφύγιο.
Θα πετύχει, γαμώτο.
Και γαμώ!
Να τη!
-Χαρήκατε; -Ντόροθι!
Πού πας;
Σέρνω τον κορμό στον καταυλισμό.
Θα χρειαστεί για δοκός ή για κάθισμα...
Δεν σ' αφήνουμε, φιλαράκι. Απαγορεύεται η είσοδος.
"Φιλαράκι"; Τι λες;
Είναι εκεί οι άλλες. Κάνουν τάι τσι...
Καποέιρα.
Μια απ' τις πολεμικές τέχνες που είναι και πολύ ευγενής.
Αλλά... Τέλος πάντων, είναι πολύ ιερή και δεν θα τις διακόψουμε.
-Είναι καλά; -Ναι.
Η γνωστή Λία!
Ειλικρινά, όμως, δεν αφήνεις για μετά τον κορμό,
να μας βοηθήσεις με τα πουλιά;
-Η Μάρθα δεν έχει όρεξη για κυνήγι. -Τι έπαθε; Είναι καλά;
Δεν θέλω να γίνω αδιάκριτη, αλλά γράφεται Δ-Ι-Α-Ρ-Ρ...
Μια χαρά είναι. Ένας απλός στομαχόπονος.
Είναι...
Λοιπόν, θα έρθεις μαζί μας;
Είσαι άθλια με τη σφεντόνα, αλλά προτιμώ να τη δώσω σ' εσένα παρά στην τρελή!
Ναι.
Πάμε να τελειώνουμε.
Μου βγαίνει.
Σκίζει, έτσι;
Επειδή η Ντοτ είναι κλασική, το κάναμε απλό, γήινο.
Έβαλα και τετράφυλλα τριφύλλια για καλοτυχία.
Βασικά, δεν είναι όντως τριφύλλια.
-Έκοψα ένα φύλλο για να μοιάζει. -Πώς σου φαίνεται;
Κυρίες, δεν έχω χρόνο παρά μόνο για ειλικρίνεια. Απορρίπτεται.
Με πάθος. Ένα στέμμα ζήτησα.
Αυτό είναι σαν θλιβερό στεφάνι.
Αν το έβλεπα στην πόρτα κάποιου, θα σκεφτόμουν ότι έχει παραιτηθεί.
Σέλμπι...
-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
Απλώς απογοητεύτηκα λίγο. Όχι από σένα. Απ' τη δουλειά μόνο.
Και απ' την Τόνι.
Μάλιστα!
Να τα. Κράξε με.
Ξέρεις το γούστο μου. Δεν μπορούσες να βάλεις λίγο χρώμα;
Ανθούς, μούρα, οτιδήποτε για να τονιστεί;
Ναι, άκουσα.
Άκουσα. Θα κάνουμε άλλη μια προσπάθεια.
Σ' ευχαριστώ. Ξέρω ότι είμαι αυστηρή, αλλά...
Θέλω να είναι καταπληκτικό, εντάξει;
Όχι, Μπι, σ' έπιασα. Θα τα καταφέρουμε.
Κλώνος είσαι;
Σοβαρά, είσαι καν εσύ;
Η Τόνι που ξέρω εγώ θα της έδινε ξεγυρισμένη κλοτσιά γι' αυτό το υφάκι.
Σκάσε, την κάνει χαριτωμένη.
Και γαμώ τις σέξι, βασικά.
Εντάξει, σταμάτα!
Κριντζάρω!
Σοβαρά, πάντως.
Μ' αρέσει πολύ που σε κάνει τόσο ευτυχισμένη.
Και...
Δεν σ' έχω ξαναδεί τόσο γλυκιά.
Ναι, είναι υπέροχο...
αλλά και αλλόκοτο. Λες και...
Δεν ξέρω, έχω μεγάλη πίστη σ' αυτήν.
Ούτε κρυφτό ούτε μυστικά.
Δεν ξέρω. Με κάνει να νιώθω ψιλοασφαλής.
Κι είναι πρωτόγνωρο.
Ωραίο το σκηνικό του μπιτς πάρτι.
Έστησα τα τίκι, μια μπάρα για λίμπο.
Και μάλλον δεν θα 'πρεπε να την εκθειάζω,
αλλά η αμμοτούρτα-πύργος είναι και γαμώ τα έργα τέχνης.
Δες εδώ. Έφτιαξα ένα σκίτσο. Τρεις όροφοι, όστρακα παντού.
Βεγγαλικά τούρτας επάνω.
Σίγουρα θα είναι πανέμορφη. Ανυπομονώ να τη δω.
Οι άλλες πρέπει να σε μιμηθούν.
Μου κάνεις τη ζωή ευκολότερη.
Ναι. Χαίρομαι γι' αυτό.
Μπορεί και να τα καταφέρουμε.
Μπορεί να 'ναι όντως μαγικά.
Φίλες, σαμπάνια, τέλειος καιρός, ωραία θέα...
Χαλάρωσε λίγο.
Μη σε πιάνει ποιητικός οίστρος για το νησί.
Δεν είναι κανένας παράδεισος.
Ρέιτσελ, χίλια συγγνώμη.
Δεν εννοούσα ότι το νησί ήταν...
Ή ότι δεν θέλω να φύγω, γιατί...
Ήταν απίστευτα απερίσκεπτο εκ μέρους μου.
-Δεν πειράζει. -Πειράζει!
Δεν έπρεπε να σου έχω αναθέσει τίποτα. Σου έπεσε βαρύ; Πώς είσαι;
Καλά είμαι. Μια χαρά.
Απλώς είμαι λίγο μυγιάγγιχτη σήμερα, αλλά καλά.
Αλήθεια.
Πρέπει να έρθεις οπωσδήποτε να δεις την τριώροφη τούρτα μου,
το αριστούργημά μου, γαμώτο!
Σίγουρα είναι υπέροχη.
Ναι.
Κόλλα το ψηλά.
Χαμηλά για μένα, αλλά πάρε και την τελευταία.
Συγγνώμη που έμεινα εδώ πάνω.
Έχω κλειστοφοβία. Πιθανώς η χειρότερη φοβία.
Είναι κι η ξενοφοβία.
Πολύ χαίρομαι που δεν έχω εκείνη.
Χίλια συγγνώμη.
Πόσο θα τα βαθμολογούσε λες;
-Με επτά. -Ναι.
Επιπέδου επτά
αναμάσηση εγγράφων.
-Πολύ καλό. -Ευχαριστώ.
Λες να με δεχόταν ως μαθητευόμενο στα Ριξίματα ο Σεθ;
Θα έκανα τα πάντα για τέτοια δουλειά.
Εκτός απ' το να πάω στο Σικάγο.
Τα ιγμόρειά μου δεν θα άντεχαν ούτε μέρα σε τέτοιο κλίμα.
Συγγνώμη.
Δεν μιλάω επίτηδες τόσο πολύ. Ξέρω ότι το παρακάνω.
Ναι, ίσως.
Χωρίς παρεξήγηση.
Δεν έλεγα και πολλά μέχρι τα επτά μου, βασικά.
Είχα ένα ψεύδισμα κι ένιωθα περίεργα.
Μόλις έφυγε, άρχισα να αναπληρώνω τον χαμένο χρόνο.
Και στο βραδινό, ο μπαμπάς λέει στη μαμά μου
"Αρχίζω να μετανιώνω τόσα λεφτά που δώσαμε στον δρα Μπρίμερ".
Τον λογοθεραπευτή.
Ζόρικο αυτό.
Είναι ζόρικοι, έτσι είναι αυτοί.
Και πέτυχε στον αδελφό και την αδελφή μου, που βασικά είναι υπεράνθρωποι.
Είναι απίστευτα δημοφιλείς, έπαιζαν βόλεϊ στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια
και κάνουν κι οι δυο μόντελινγκ για εταιρεία βιώσιμης ορθοδοντικής.
Στο μεταξύ...
εγώ είμαι εδώ με...
Όχι με άπειρους φίλους, και με προδιάθεση να βγάζω καντήλες απ' το στρες.
Γι' αυτό με έστειλαν σ' αυτό το ησυχαστήριο, βασικά.
Για να είμαι λιγότερο...
έτσι.
"Απόκτησε λίγο τσαγανό", είπε η μαμά μου.
Ίσως και να λειτουργεί.
Λες;
Επιβιώνεις.
Κάνεις φίλους.
Σαν Ντιέγκο!
Άντε, αγόρια, να φτιάξουμε μια παγίδα.
-Ξεκινάμε. -Τέλεια. Στρωθείτε.
Μου δίνεις άλλο ένα σχοινί;
-Άλλα δύο; -Κάτσε.
Δύο εδώ κάτω.
Χρειάζομαι δύο.
Θες άλλα δύο;
Τι λέτε να ενώσουμε πάλι τα χέρια και να πούμε το σύνθημα;
-Τι; Εμένα μου άρεσε. -Όχι.
Εφόσον είμαστε στο σημείο μηδέν, πρέπει να είμαστε αδιόρατοι σαν το τζάγκουαρ.
Έκπληξη!
Ναι!
Σας μισώ.
Όλες.
Κι εμείς σ' αγαπάμε, Ντόροθι.
Όχι πως δεν το περίμενα, γιατί δεν ξέρεις καθόλου να προσποιείσαι.
Εντάξει, απλώς δεν είμαι πειστική. Πάμε παρακάτω.
Στη ζόρικη βασίλισσά μας!
Και...
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΑ
Συνταξιούχα!
Θεέ μου, είσαι απίστευτη!
Η Φάτιν μπορεί να έκανε τη διαρροή, αλλά ξέρω ότι εσύ ήσουν πίσω απ' όλα.
Τέλος αυτά. Ας ξεκινήσει το πάρτι!
Ακούστε...
Μ' αυτό που θα πω, να ξέρετε ότι το επίπεδο έχει πέσει πολύ χαμηλά,
αλλά...
είναι τα καλύτερα γενέθλια της ζωής μου.
Τα δικά μου καλύτερα ήταν πριν από δυο χρόνια,
και η Τόνι μάς έβαλε κρυφά σ' ένα καζίνο!
Ναι. Η Μάρτι από δω ήθελε να πάμε να δούμε τους ξενέρωτους μάγους.
Οι Πεν και Τέλερ ήταν, κι είναι ταχυδακτυλουργοί, καταρχάς.
Εγώ ήμουν ταχυδακτυλουργός, που μας πέρασα απ' τον πορτιέρη.
Όσο αξέχαστο κι αν ακούγεται, δεν πιάνει μία μπροστά στα 16 μου.
Είχα θέμα Ο Υπέροχος Γκάτσμπι, νοικιάσαμε ένα παλιό αμάξι,
κι ο μπαμπάς μού έκανε έκπληξη με ένα βίντεο γενεθλίων
από τον ίδιο τον...
Τζόελ Σκοτ Οστίν.
Αυτό είναι...
Τι; Ήταν καλό. Ξετρελάθηκα.
Αυτό, βασικά...
μου ψιλοθυμίζει...
ότι πλέον θα γιορτάζω μονά γενέθλια.
Όχι διπλά.
Στον διάολο τα γενέθλιά σας, λοιπόν.
Πάω εγώ.
-Ντοτ, όχι. -Τι;
Ναι, ίσως πρέπει να...
φερθείς ανάλογα με την ηλικία σου.
Είμαι ενήλικη πλέον, οπότε...
-Τότε, μη φέρεσαι ανάλογα. -Αυτό είναι το πραγματικό μας δώρο.
Είσαι συνταξιούχα, αγάπη μου.
Όπως η Μπάρμπαρα.
Άσ' το σ' εμένα αυτήν τη φορά.
Δεν θα πετύχει.
Γιατί το λες αυτό, ρε φίλε;
-Εσύ πέταξες την ιδέα της παγίδας. -Ναι, Χεν. Μην το μαζεύεις τώρα.
Δεν λέω ότι θα πεθάνουμε, αλλά θα πρέπει να ελιχθούμε.
Στατιστικά, τα πρώτα σχέδια δεν λειτουργούν ποτέ.
Έχετε δει ποτέ τα πρώτα σκίτσα του Μπαγκς Μπάνι απ' τον αρχικό σχεδιαστή;
Ναι.
Εγώ τα έχω δει.
Αλήθεια;
Όχι, βρε μαλάκα, σε δουλεύω! Γιατί να τα έχω δει;
Τέλος πάντων, είναι φρικιαστικά.
Ο Μπαγκς είναι σαν ψυχεδελική παραίσθηση.
Ζει ακόμη.
Γαμώτο! Σηκώνεται στα πίσω πόδια, θα βγει έξω! Άιβαν, πέταξέ το μου!
Ναι!
Μοναχικός ουρανός εδώ πέρα!
Φίλε, δεν έχει ίχνος ρυθμού στο DNA του!
Ο τύπος είναι σαν να χορεύει για το KitKot, αντί για το TikTok.
Βασικά...
ήθελα να πω...
ότι ήσουν παλικάρι στο καταφύγιο.
Ενώ εσύ εξαφανίστηκες.
Πολύ αντρίκειο εκ μέρους σου.
Αναγκαστικά. Κάποιος πάντα πεθαίνει σε τέτοια σενάρια.
Δεν θα ήμουν εγώ.
Ξέρω, είναι το στιλ σου,
αλλά δεν θα μου ξαναγίνεις ευχάριστος με αστειάκια, εντάξει;
Θέλω να γίνει ένα ξεκαθάρισμα.
Αυτό θα έκανα, φίλε.
Λάθος μου για νωρίτερα. Για όλες τις μαλακίες που είπα.
Το παράκανα.
Ούτε καν...
Δεν ξέρω από πού προέρχεται ή γιατί νιώθω έτσι, αλλά...
συγγνώμη.
Όλα καλά.
-Εντάξει! -Εντάξει;
Γουακάντα για πάντα, αδελφέ μου!
Είμαι μονομάχος!
Όχι, δεν τον αφήνω να κλέψει όλη τη λάμψη.
-Πάνω του. -Πηγαίνετέ με βόρεια!
Ανηφόρισε!
-Άλλη μία! -Πάρε, μεγάλε.
Ναι, μαχητή Ο'Κόνορ, ναι.
Μπορεί να έδωσες το τελειωτικό πλήγμα, μα τι είναι ο ιππότης χωρίς το σπαθί του;
Χωρίς την οπλική μου ανωτερότητα, τι σκατά θα γινόταν;
Αυτός δεν είναι ο αληθινός ήρωας...
-Εντάξει, πού είναι; -Η λόγχη σου είναι εκεί μέσα.
Ήταν μεγάλη αηδία.
Το Εξκάλιμπερ πέθανε για μας.
Έκανε την υπέρτατη θυσία!
Τη βυθίσαμε...
Έπρεπε να σε σηκώνουν στους ώμους, να σε λούζουν με Gatorade.
Όχι.
Τη ρίξαμε μέσα!
Εσύ τα οργάνωσες όλα, βασικά.
Με στιλάκι "ναι, και".
Άκου. Αυτό;
Εσύ τα έκανες όλα, φίλε.
Όχι.
Αφού μοιράζουμε δόξα,
ένα χειροκρότημα στον τύπο που μας οργάνωσε.
Τον άνθρωπο με το σχέδιο, Σεθ "Ριξίματα" Νόβακ!
Ναι!
Λόγο!
Όχι.
Καλά, μπορεί να έχω ένα καλό πεντάλεπτο νούμερο.
Πώς είστε όλοι απόψε;
Καλά!
Έχει έρθει κανείς για ραντεβού;
Έχουμε νιόπαντρους στο κοινό; Όχι; Εντάξει.
Και ναυαγούς. Είναι κανείς από δω εγκαταλειμμένος σε ερημονήσι;
-Ναι! -Όλοι μας!
Θυμάμαι πολύ ζωηρά τη μέρα που γνώρισα
τον καθέναν σας.
Όχι πως έχει κανείς σας κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό,
αλλά επειδή ποιος θα ξεχνούσε ποτέ μια ολέθρια συντριβή αεροπλάνου;
Όχι, αλλά σοβαρά τώρα...
μου κάνατε όλοι μεγάλη εντύπωση εκείνη τη μέρα.
Θυμάμαι τον Σκότι και τον Μπο, ξεκάθαρα μαζί σε ζωή και θάνατο.
Στοίχημα πως δεν πιστεύατε ότι υπήρχε ποτέ η πιθανότητα του θανάτου.
-Όχι. -Δεν το πίστευα.
Θυμάμαι τον Άιβαν με τα άπαιχτα μοκασίνια του,
και παρότι είναι πολύ φθαρμένα,
ίσως τα δανειστώ κάποια μέρα.
-Το συζητάμε. -Έγινε.
Ο Τζος, που μετά από μισή ώρα γνωριμίας,
μου είχε προτείνει κιόλας έξι ομοιοπαθητικές θεραπείες
και μια ελεγχόμενη ουσία κατηγορίας ΙΙ.
Καλό! Τον Χένρι δεν τον θυμάμαι, γιατί δεν χρειάζεται.
Εντάξει.
Κι ο Κίριν, τον οποίον αρχικά απέρριψα ως αναβολικάκια μαλάκα.
Σοβαρά, φίλε, πότε θα μου αλλάξεις γνώμη;
-Ρε πουθενά, Ριξίματα! -Πλάκα κάνω.
Μη μου κάνεις ζημιά, σε παρακαλώ. Κάτσε κάτω.
Σοβαρά τώρα, χωρίς το στιλάκι σου "πρώτα κάνε, μετά σκέψου"...
Μας έχεις βοηθήσει πάνω από μία φορά, φίλε, οπότε, ρισπέκτ.
Κι είναι κι ο Ραφ.
Εδώ δεν υπάρχει αστείο, δεν υπάρχει ατάκα.
Αντιμετωπίσαμε σκοτεινά πράγματα μαζί την πρώτη μέρα, και...
δεν ξέρω αν είναι που δεν λες πολλά,
αλλά έχεις μια ηρεμία επάνω σου που με βοήθησε να μη χάσω τα λογικά μου.
Ρε γαμώτο, ήμασταν άγνωστοι!
Ήμασταν άγνωστοι, που ενωθήκαμε, και τι σκατά κάναμε;
Ήμασταν άγνωστοι, που ενωθήκαμε,
και σκοτώσαμε ένα γαμημένο τζάγκουαρ!
Καλή φάση, μπρο!
Τα καταφέραμε.
Ξεβράκωμα, κολλητέ!
Ξεβράκωμα!
Τι σκατά, ρε φίλε;
Γύρνα πίσω!
Ελάτε, καριόληδες, ας πιούμε!
Δεν περνάει.
Ο πόνος;
Καταλαβαίνω.
Η καλύτερή μου φίλη...
αυτοκτόνησε πέρυσι.
Και ξέρω πως είναι δύσκολο να κατηγορήσεις έναν άνθρωπο,
αλλά το αξίζω κατά πολύ.
Τη φίλησα.
Μα όταν το έμαθαν οι γονείς μας, τους είπα ότι το έκανε εκείνη.
Έκανα τους πάντες να πιστέψουν ότι ήταν λάθος, και διαταραγμένη.
Μέχρι κι εκείνη την έκανα να το πιστέψει.
Οι ενοχές...
Η ντροπή που ένιωθα...
Μερικές φορές ήθελα μέχρι να...
την ακολουθήσω.
Πώς την έλεγαν;
Μπέκα.
Και πώς στάθηκες στα πόδια σου και το ξεπέρασες;
"Κύριε, Είσαι η ασπίδα μου.
"Ο υπερασπιστής μου.
"Είσαι η ίασή μου. Ο προστάτης μου.
"Είσαι η γαλήνη μου, η χαρά μου. Η σοφία και η δύναμή μου.
"Είσαι η δόξα κι Εκείνος που θα σηκώσει ψηλά το κεφάλι μου".
Ήταν η πίστη μου.
Κρατιόμουν απ' αυτά τα λόγια.
"Είσαι η ασπίδα, ο υπερασπιστής μου", όλο αυτό.
Ξανά και ξανά, σαν ένα μάντρα.
Μ' έκανε να νιώθω σταθερή.
Ώσπου μια μέρα, ήμουν όντως.
"Κύριε..."
-"Είσαι η ασπίδα μου". -"Είσαι η ασπίδα μου".
-"Ο υπερασπιστής μου". -"Ο υπερασπιστής μου".
-"Είσαι η γαλήνη μου". -"Είσαι η γαλήνη μου".
-"Η χαρά μου". -"Η χαρά μου".
-"Η σοφία και η δύναμή μου". -"Η σοφία και η δύναμή μου".
-"Η δόξα". -"Είσαι η δόξα".
-"Εκείνος που θα σηκώσει το κεφάλι μου". -"Εκείνος που θα σηκώσει το κεφάλι μου".
Αμήν.
Το γλεντάμε!
Να τος!
Ανησύχησα, ρε φίλε.
Μπρο.
Δεν πρέπει να...
Δεν πρέπει καν να τ' αφήνεις να σ' επηρεάζει,
γιατί έτσι κερδίζουν.
Πίστεψέ με!
Ξέρω ακριβώς πώς νιώθεις.
Όπως εκείνη τη φορά
που μου τα κατέβασε η Κλόι Κινγκ,
σε διαγωνισμό συλλαβισμού της ΣΤ' Δημοτικού.
Ήταν ακριβώς το ίδιο,
μόνο που δεν κατέβηκε το εσώρουχό μου, κι εκείνη την ώρα συλλάβιζα "αμνηστία".
Κι αυτό δεν είναι ξεβράκωμα, αλλά μια φορά,
ο αδελφός μου μ' έβαλε να γλείψω το κάθισμα της λεκάνης, αλλά όχι από πάνω.
-Απ' την κάτω μεριά... -Τζος.
Σ' ευχαριστώ.
Αλήθεια.
Αλλά είμαι εντάξει.
Όποτε θες, φίλε.
Εκτός από τώρα, γιατί...
ώρα για ύπνο!
"Καληνύχτα, Τζόσι".
Εγώ δεν ήμουν εκεί.
Ήμουν με τους άλλους, οπότε αυτά...
τα άκουσα μετά.
Συνέχισε.
Σε παρακαλώ.
Δεν πρέπει να το πω σε κανέναν.
Μα δεν ξέρω...
Μερικές φορές, απλώς...
θέλω να το πω φωναχτά.
Θέλω να το ακούσω φωναχτά.
Πήγε σ' εκείνον...
και...
Ραφ.
Ακούνε.
Θα βρούμε άλλον τρόπο.
Θα βρω άλλον τρόπο.
Είμαι πολύ κουρασμένος.
Συγγνώμη.
Κάτσε. Τι έγινε τώρα;
-Τον είχε έτοιμο να το πει! -Και τον σταμάτησε.
-Μας την έφερε! -Πάω να τη διακόψω.
-Θα τη φέρω και θα ανασυνταχθούμε. -Όχι!
Μισώ τους πολλά υποσχόμενους ανθρώπους.
Είναι μεγάλη η πίκρα όταν σε απογοητεύουν.
Σεθ;
Νομίζεις πως είμαι σαν εσένα;
-Νομίζεις πως είμαι σαν εσένα; -Τι έκανα;
Δεν έχω καμία σχέση μ' εσένα, γαμώτο!
Καμία σχέση μ' εσένα, γαμώτο!
Καμία!
Μην κουνηθείς!
Δεν έχω καμία σχέση μ' εσένα.
Καμία.
Καμία σχέση.
Δεν έχω καμία...
Δεν έχω καμία σχέση μ' εσένα, γαμώτο!
Καμία σχέση...
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου