Przepraszam, Judy.
Możesz zabrać włosy z mojej ławki?
Moje bujne fale?
Sypiesz mi łupieżem na kartkę.
Wiesz, że to lubisz.
Ogierze.
Takie długie i pachnące...
Poważnie?
Zabierz je.
Lubiłam cię, dupku.
Kochałam!
PRAWI GEMSTONOWIE
Gdybym wiedziała, że mogę zadbać o rodzinę
w niepewnych czasach dzięki kubełkowi lub dwóm...
biegłabym po portfel.
Nie tylko my chcemy, żebyście byli bezpieczni.
Pan też.
Wczoraj przemówił do mnie Jezus:
"Eli, lepiej przygotuj ludzi.
Problem roku 2000 nadchodzi.
Kościół będzie potrzebował pomocy".
Zgodziłem się porozmawiać, bo jesteś z "Time'a".
Który szanuję.
Zebraliście ogromną sumę,
opowiadając ludziom, że Y2K sprowadzi koniec świata.
Oczywiście nie sprowadził.
Dzięki Łasce Pana, który temu zapobiegł.
Wyglądaliście na naprawdę przekonanych.
Czy to etyczne, by straszyć ludzi, a potem na tym zarabiać?
Przychodzą do mnie, gdy próbują zrozumieć świat.
Pomagam, jak najlepiej potrafię.
Kto się mylił?
Jezus czy ty?
Amber, oni cię kochają.
Owinęłaś ich sobie wokół palca.
To co innego.
Ja w waszej willi?
Jestem przytłoczona.
Lepiej wyluzuj.
Bo kiedyś cała będzie moja.
I planuję mieć twój tyłeczek przy sobie.
Chciał mnie załatwić jak Samsona.
Musiałam działać.
Z takimi rzeczami idziesz do dyrektora, a nie działasz jak wariatka.
Sprowadziłem tu moją dziecinkę, żeby poznała rodzinkę.
A my od razu nawijamy o głupotach.
Chapaj dzidę.
Chyba ty moją.
Chcę zjeść obiad, nie przekąskę.
Dobre! Powiedziała, że masz małego.
Pierdol się! Przynajmniej jakiegoś.
Nie jak ty.
- I to bez włosów. - Dość!
Mamy gościa!
Nie takie wrażenie chcieliśmy wywrzeć. Przepraszam.
Miło, cię gościć.
- Skąd pochodzisz? - Z Kentucky.
Z małego miasteczka.
To ludzkie włosy, Country? Czy peruka z końskich?
Są prawdziwe.
To nie peruka.
Polej kurczaka sosem i wsadź go sobie w dupę.
Jest ze wsi, więc nazwałam ją Country.
Najlepsze dziewczyny pochodzą ze wsi. Prawda?
Przecież wiesz.
Czyż to nie dziewczyna ze znaku Wendy's?
Macie u siebie bieżącą wodę?
Oczywiście.
Nie znam się.
Masz typowe ciuchy z marketu.
Ładne portki.
Dobrze się przyjrzyj.
Nie byłoby cię stać.
Nawet gdybyś wyssała wszystkie kutasy w Kentucky.
O co ci chodzi?!
Wiem, co kombinujesz.
Biedna dziewczynka w pogoni za bogactwem.
To nie tak.
Jesse wiele dla mnie znaczy.
Bzdura.
Nie kochasz tego pajaca.
Gdy patrzysz na jego durny ryj,
zamiast oczu i nosa
widzisz wyjazd z Pipidowa.
Jesteś wredna!
I nie masz pojęcia, o czym mówisz.
Dokąd to, Wendy's?
Myślałam, że to damskie pogaduchy.
To nasza wiara!
Ochroni nas!
Nie lękajcie się,
bo jestem Danielem w jaskini lwa!
Do zobaczenia za tydzień.
Dziękujemy za przybycie.
Jak miło.
Za tydzień będą pączki.
Łączymy największe nazwiska w wierze.
Wracamy do programu Skipa Arnessa.
Kościół Gemstone'ów zarobił miliony na lęku przed rokiem 2000.
Po raz pierwszy liczba wiernych im spada, a ludzie protestują przed ich kościołem.
Zasłużyli.
Wujek Eli zrobił coś złego?
Lepiej go wychowano, ale zawsze był łasy na pieniądze.
Gdy dorosnę, chcę być bogaty jak on.
Nigdy tak nie mów.
Staraj się być dobry i mądry jak twój ojciec.
- Prawda? - To tylko dziecko.
Debil.
Żartowałem.
Uwielbiam biedę.
Nadal nie pochwalam, że go tutaj pochowaliście.
Kawał drogi.
Do taty muszę przedzierać się przez waszą ochronę.
W grobie mamy nie było miejsca.
- Myślałem, żeby sprowadzić tu jej prochy. - Żeby mieć ich wszystkich?
Powiadomimy ochronę, żeby zawsze was przepuszczali.
Doceniamy.
Przeważnie wjeżdżamy bez problemów.
Zrobiłam kanapki. Zjemy przed wyjazdem.
Możecie zostać, jak długo chcecie.
Tylko nie posrajcie się w gacie.
Moja nowa zabawka.
Boże...
Biały jak koka.
Jest twój?
W zasadzie.
Oficjalnie to własność kościoła.
Pojawiam się na kazaniu, a potem jadę, gdzie tylko zechcę.
- Też mogę? - W życiu.
Ale możecie popatrzeć, jak coś miażdżę.
Widziałam was w wiadomościach.
Mówili, że przerobiliście wszystkich bzdurą o roku 2000.
Jakim kretynem trzeba być?
Świat się skończy, gdy Pan tak postanowi.
Nie przez błąd komputera.
Nie kupiłam tego.
Mnie ulżyło.
Ucieszyłam się.
Mógł być koszmar.
Bóg zmienił zdanie.
Albo ludzie wymyślili to, żeby zarobić.
Tak mówili o was.
W takich chwilach cieszę się, że mam na nazwisko Montgomery.
Jak ludzie patrzyliby na mnie z waszym?
Skończył się napój.
Przynieś Frescę z auta.
Mamy w lodówce.
Chyba Sprite'a.
Wolę Frescę. Peter.
- Sprite... - Auto.
Biegiem.
Co tam, dziecino?
Mam Segę. Graliście?
Mama nie pozwala.
- Siedzi w nich diabeł. - W grach?
W filmach, muzyce, tańcu, kreskówkach i Halloween.
Możemy tylko polować na jedzenie.
Wam wolno wszystko.
Macie sztywnych starych.
Nie przetrwałabym u was.
Potrzebuję technologii.
Rozumiem ich.
Mam surową babcię.
Nie pozwalała chłopcom do nas dzwonić.
Tak wielu dzwoniło?
Przez twoje cudne rude włosy?
Dziwię się, że w tej twojej wiosce w ogóle mają telefony.
Nie pochodzi z wioski.
Przestań naśmiewać się z biedy.
Chuck i Karl to biedacy.
Mam dość, że ją tu sprowadzasz.
Kiepska z was para.
Ryjemy z tego za waszymi plecami.
Ha, ha, głąbie.
Weź się pierdol.
- Co? - Przeklinanie to grzech.
No to słuchaj.
Chciałabyś mieć chłopaka.
Nie zazdrość, że ktoś poza rodzicami mnie lubi.
W przeciwieństwie do twojego dupska.
Peter! Wejdź.
Mam drobny problem.
Powiadasz?
Pełen magazyn wiader Y2K, których nikt nie chce.
Jedyny minus przetrwania społeczeństwa.
Wpadłem po uszy.
Mówiłem, żebyś nie kupował więcej, niż możesz.
Oraz że świat się skończy.
Nie moja wina.
Nie panuję nad tym.
Zrób z tego zapasy na obóz czy coś.
Cały dzień mógłbym wymieniać moje nietrafione inwestycje.
Raz wygrywasz, raz przegrywasz.
Sporo straciłem.
25 kawałków.
Nasze całe oszczędności.
Dlaczego zainwestowałeś wszystko?
Bo ci zaufałem.
Chciałem robić to, co ty.
May-May mnie zabije.
Bo jesteśmy spłukani
i bo jej nie powiedziałem.
Nie zabije, bo zrobiłeś to ze mną.
Nigdy nie prosiłem cię o pieniądze, ale nie wiem, co robić.
Mogę stracić dom.
A jeśli odkupię ten towar?
Nie wiem, co powiedzieć.
Poniosła mnie chciwość.
Myślałeś, że pomagasz rodzinie.
Myślałem, że nadchodzi koniec.
Też w to wierzyłeś?
Myślisz, że okłamuję ludzi?
Przejedź od razu do strefy załadunku.
Robi się, doktorze Gemstone.
Największy czad w historii!
To się nazywa nawilżacz.
Mój monster truck wymiata.
Widziałeś mój pierścionek?
Co?
Dostałam od babci.
Cały czas go noszę.
Gdzieś się zapodział.
Gdy coś tutaj ginie, przeważnie winna jest jedna osoba.
Kto?
Judy.
Myślisz, że ją okradła?
Ostatnio sporo kradnie.
Niedawno byliśmy w centrum handlowym.
Nienawidzę z nią gdzieś chodzić.
Szczególnie do centrum!
Kradnie płyty.
I ciuchy.
Błyskotki.
I rzeczy, których nazw nie znam.
Zagroziła, że obetnie mi siusiaka, jeśli powiem rodzicom.
Zrobi to!
Suka obrabia sklepy.
Ale moją kobietę? Moją królową? Dziecinę?
Przegięła.
Żyjemy w świecie,
w którym własność,
bogactwo,
status
coś znaczą.
Amen.
Ale nie dla Pana!
Więc czemu dla nas są tak ważne?
Chyba wiem.
Przez naszych bliskich.
Ciężko patrzeć,
jak inni opływają w bogactwo,
gdy wasze rodziny i dzieci nie mają takich możliwości!
Może nie potrzebujemy tych rzeczy,
ale ciężko uniknąć wrażenia, że zawodzimy najbliższych...
gdy nic nie mamy.
Rozumiecie mnie?
Zmieniłeś kazanie.
Zamiast o potrzebujących, mówiłeś o bogactwie.
Wydało mi się to ważne.
Ostatnio dziwnie się zachowujesz. Chłopcy też to zauważyli.
Może trochę.
Jesteś cichy.
Nie z pełnymi ustami!
Płaczesz?
Popełniłem błąd.
Źle zainwestowałem.
Co?
Oszukałeś go.
Od dziecka tak robisz.
Nieprawda.
Jesteś głupcem!
Zrobił to, by mnie ukarać. Co ja ci zrobiłam?
Próbuję wam pomóc.
To ja zostanę z całym tym zatowarowaniem.
Masz się za dom handlowy?
Żeby namówić go na inwestycję wszystkiego?
To były pieniądze na studia chłopców!
Wszystko odkupi. Nie będziemy stratni.
Pomoże nam.
Nie weźmiemy od was ani centa.
Ta forsa zniszczyła twoją rodzinę.
Nie chcę tego dla swojej!
Musimy! Inaczej...
możemy stracić dom.
Przykro mi.
Pozwól nam pomóc.
Jesteśmy rodziną.
Ani się waż
wmawiać mi, że wyświadczacie nam przysługę.
Stoisz sobie w pięknych kieckach,
śpiewasz, udajesz, że o niczym nie wiesz.
Ale ja cię przejrzałam.
Pozwalasz mu na to.
Zachęcasz!
Ty i twoja rodzina!
Diabeł cię opętał.
Zaraz go zobaczysz, jeśli stąd nie wyjdziesz.
Żeby mówić tak do mojej żony?
Mogę być biedna, ale przynajmniej mam zasady!
Wsadź je sobie w dupę.
Przez tę dumę twoje dzieci będą głodować, kretynko.
Dzięki, Peter.
Typowa May-May.
Od dziecka próbowała zrobić ze mnie tego złego.
Teraz muszę wykupić jej męża, a i tak nim zostanę.
Wstyd mi.
Nie lubię być źle postrzegana, a czuję, że postąpiliśmy nieszczerze.
Nie tylko ty.
Ja też.
Nieszczerze to mocne słowo.
Nie wierzyłam, że to nastąpi.
A ty?
Nie.
Z początku idealizowałam ten pomysł.
Nie będzie końca cywilizacji,
ale powrót do prostszego życia.
Do czczenia Boga w starym stylu.
Wychowania dzieci bez pułapek bogactwa.
Czasem myślę, że tak byłoby dla nas najlepiej.
Dorastanie w biedzie jest przereklamowane.
Nieważne, co zrobisz,
dzieci i tak nie będą cię słuchać.
May-May i Peterowi nie pyskują.
Ani się nie uśmiechają.
Boją się odezwać.
Myślisz, że ja mam ciężką rękę?
Gwarantuję, że May-May ostro ich pierze.
Tata tak nas wychował.
Nasze nie boją się odezwać.
Bo obrywają tylko w połowie przypadków, gdy mam na to ochotę.
Wiem, że są rozpuszczone.
- Ale czy zepsute? - Nie powiedziałbym.
Nadal jest nadzieja.
- Nawet dla Judy? - Nawet.
Ma tylko niezdiagnozowane problemy z głową.
Nic, czego pokój bez klamek nie naprawi.
Dla niej czy dla nas?
Jest straszna.
Oj, jest.
Wstawaj. Czasem się szarpiemy, ale nigdy cię nie walnąłem.
Jeśli nie oddasz pierścionka Amber, będziemy się bić. Jasne?
Wiem, że nie śpisz.
Nie udawaj.
Nie udaję, że śpię.
Tylko leżę.
Patrz na mnie! Próbuję twardo rozmawiać,
a ty mnie obrażasz swoją pozycją.
Dlaczego płaczesz? Rodzice oddają cię do adopcji?
Dasz mi spokój?
Ukradłaś ten pierścionek?
Zostawiła go.
Znalezione, niekradzione.
Dostała go od babci, która już nie żyje.
Więc go nie zatrzymasz.
To i tak śmieć.
- Jest nic niewart. - Skąd wiesz?
Bo zabrałam go do lombardu i Larry tak powiedział.
Chryste! Co z tobą?
Chciałabym wiedzieć.
Strasznie się tutaj nudzę.
Ciebie nie ma
i zostaję z durnym Kelvinem.
Czasem strasznie mnie nosi.
Chcę robić wszystko po swojemu
i gdy mi nie wychodzi albo źle wypadam,
coś we mnie pęka.
Czuję ciepło.
Uszy mnie pieką i myślę - jebać!
Chcą, to dostaną.
Też jestem narwany.
Mamy temperament Gemstone'ów.
Po tacie.
Kelvin bardziej przypomina mamę.
Myśli jak dziewczyna.
Delikatnie.
Ty jesteś jak ja.
Działasz jak większość facetów.
Rozwalasz wszystko.
W sumie to fajne.
Czy ludzie przez to mnie nie lubią?
Tylko mięczaki.
A kto ich potrzebuje?
Ten przystojniak Trent, który obciął mi włosy...
Bardzo go lubię. Bez wzajemności.
Narobił mi takiego wstydu.
Poczułam się jak kretynka.
Kto mnie kiedyś polubi?
Ktoś.
Bóg to załatwi.
Jak z mamą i tatą.
Ze mną i Amber.
Wy nie jesteście jak mama i tata.
Kochamy się, suko.
Zaraz rzygnę.
Dlaczego nadal tu są?
Nie można ich usunąć?
Owszem, ale źle by to wyglądało.
To członkowie kościoła.
Co mam robić?
Sugeruję z nimi porozmawiać.
Wychodź.
Co tam, Country?
Jesse mówił, że szukasz pierścionka.
Owszem, zaginął.
Dostałam od babci...
Nieważne.
Znalazłam w toalecie.
Tak, to on.
Skąd mam wiedzieć?
Możesz tak mówić, bo wygląda na drogi.
Jest tam wygrawerowany krzyżyk.
No proszę.
W sumie podobają mi się twoje włosy.
Wtedy tylko żartowałam.
Dziękuję, Judy.
Tylko się za bardzo nie podniecaj.
Okradłeś ludzi, oszuście!
Ile zarobiłeś?!
Nigdy nikogo nie oszukałem.
Chcecie rozmawiać, słucham.
Zamierzacie mnie obrażać, wracam.
Dzięki Łasce Bożej
nie żyjemy w dystopii,
której zagrażał błąd roku 2000.
Modlitwy i Zbawca ponownie nas ocaliły.
Byłem w błędzie.
Pan widzi wszystko.
I wszyscy odpowiemy za grzechy.
Jesteś Trent?
No. A ty? Dark Man?
Ciężko przyznać się do błędu, ale zrobię to,
bo nie ma sensu tego ukrywać.
Myślicie, że bardziej boję się was niż Jego?
Świat się nie skończył.
Jeśli ten kościół zarobił, bo ludzie na to czekali...
to dlatego, że pragnęli Boga.
A ja stoję tu
i wam Go daję.
Pieprzenie.
Niby jak mamy ci wierzyć?
Nie stracimy celu z oczu.
A jest nim służba wam godna Pana.
Odłóżcie te znaki
i wracajcie modlić się z nami.
Nie jesteśmy wrogami, kochamy was.
I chcemy pomóc wam ujrzeć światło w Zbawcy.
To jest nasz celem.
Zabrać do tej perłowej bramy jak najwięcej dusz.
Amen.
Co tam się dzieje?
Stój!
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Michał Moszczyński