Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ
Ήταν πολύ ξαφνικό.
Αν δεν ήταν καλά στην υγεία της, έπρεπε να μας τηλεφωνήσει.
Μάλλον δεν είπε τίποτα επειδή νόμιζε πως είχες πολλή δουλειά.
Πάντα έτσι ήταν η γιαγιά. Το ξέρεις αυτό, έτσι;
Ντέζι…
Κατηγορείς…
εμένα γι' αυτό;
Όχι ακριβώς. Απλώς πιστεύω…
πως η γιαγιά θα ήθελε να σε βλέπει πιο συχνά.
Θα ήθελε να περνάει περισσότερο χρόνο μαζί σου.
Επειδή…
η γιαγιά…
σε αγαπούσε πολύ, μαμά.
Η γιαγιά…
έχασε τη μητέρα της όταν ήταν πολύ μικρή.
Γράμματα;
Είναι τα γράμματα που έλαβε η γιαγιά από την προγιαγιά σου αφού πέθανε.
Γράμματα από κάποιον που έχει πεθάνει;
Ήθελε να παίρνει η γιαγιά σου γράμμα σε κάθε γενέθλιά της αφού θα πέθαινε,
και ζήτησε από μια Κούκλα να γίνει γραφέας της.
Κούκλα; Υπάρχουν κούκλες που γράφουν γράμματα;
Πριν από πολύ καιρό, κάποιος έφτιαξε γραφομηχανή για την τυφλή γυναίκα του.
Ονόμασε το μηχάνημα Κούκλα Αυτόματης Μνήμης.
Μετά, και οι γυναίκες που εργάζονταν ως γραφείς άρχισαν να λέγονται "Κούκλες".
Γραφείς; Έγραφαν γράμματα εκ μέρους άλλων;
Ναι.
Τότε πολύς κόσμος δεν ήξερε να διαβάζει και να γράφει.
Αργότερα έμαθαν περισσότεροι να γράφουν και όλοι είχαν τηλέφωνο.
Πλέον λιγότεροι στέλνουν γράμματα.
Αυτή η δουλειά μάλλον δεν υπάρχει πια.
Τότε, όταν κάποιος ήθελε να γράψει κάτι ιδιαίτερο ή δύσκολο,
το ανέθετε σε μια Κούκλα.
Η γιαγιά φυλούσε αυτά τα γράμματα σαν θησαυρό.
Κατάλαβα.
Λοιπόν, πρέπει να γυρίσουμε. Περιμένουν οι ασθενείς μας.
Ναι.
Κι εσύ, Ντέζι.
Εγώ θα μείνω λίγο ακόμη εδώ.
Η γιαγιά θα νιώθει μοναξιά χωρίς κάποιον εδώ
μετά την κηδεία, έτσι;
Ντέζι…
Γιατί δεν φεύγεις, μαμά;
Πάντα έβαζες τη δουλειά πάνω απ' την οικογένειά σου.
Δεν είναι έτσι.
Νοιάζομαι για τη γιαγιά
και για σένα… πολύ!
Έλα, θα σε πάω στον σταθμό.
Ντέζι, θα γυρίσουμε μετά τη δουλειά.
Γιαγιά…
είπα πάλι κάτι άσχημο στη μαμά…
παρ' όλο που ξέρω
πως η μαμά έχει πολύ δύσκολη δουλειά.
"Ανν, χαρούμενα όγδοα γενέθλια".
Μπορεί να συμβαίνουν στενάχωρα πράγματα,
και μπορεί τώρα να σου φαίνονται όλα βουνό.
Μην απελπίζεσαι.
Μπορεί να είσαι στενοχωρημένη και να σου έρχεται να κλάψεις,
αλλά μην ξεχνάς
ότι η μαμά σου σ' αγαπάει πάρα πολύ.
Ανν, χαρούμενα δέκατα γενέθλια.
Θα έχεις μεγαλώσει πολύ.
Σίγουρα θα σου αρέσει ακόμη το διάβασμα και ο χορός.
Προχώρησες από τους γρίφους και τα έντομα;
Χαρούμενα 18α γενέθλια.
Τώρα είσαι γυναίκα.
Είσαι ερωτευμένη;
Δεν μπορώ να σου δώσω συμβουλές,
αλλά είμαι σίγουρη πως όποιος διάλεξες είναι υπέροχος άνθρωπος.
Χρόνια σου πολλά, Ανν.
Τώρα ζεις 20 χρόνια. Είναι καταπληκτικό.
Να θυμάσαι πως και οι ενήλικοι επιτρέπεται να παραπονιούνται.
Όποτε νιώθεις στεναχώρια, να θυμάσαι πως είμαι μαζί σου.
Ανν.
Πάντα, πάντα θα σε προσέχω.
Ανν…
Έπαιρνε ένα τέτοιο γράμμα
κάθε χρόνο στα γενέθλιά της;
Η προγιαγιά…
θα ανησυχούσε πολύ για τη γιαγιά.
Απόκομμα εφημερίδας;
Ποια είναι αυτή;
Αυτά τα γράμματα τα έγραψε
μια Κούκλα που ήταν πολύ διάσημη τότε.
Είχε γράψει ερωτικό γράμμα για μια πριγκίπισσα.
Έγραψε και τους στίχους για μια όπερα για μια διάσημη τραγουδίστρια.
Έγραψε και θεατρικό για έναν διάσημο θεατρικό συγγραφέα.
Δούλευε σε ταχυδρομική εταιρεία στο Λάιντεν,
αλλά παραιτήθηκε μόλις έκλεισε τα 18.
Μετά δεν έμαθε κανείς νέα της.
Το όνομα της Κούκλας ήταν…
ΒΑΪΟΛΕΤ ΕΒΕΡΓΚΑΡΝΤΕΝ
Τη μάζεψα στο βόρειο μέτωπο.
Δεν έχει όνομα.
Ε, πες γεια.
Δεν φέρονται έτσι σ' ένα παιδί!
Γκιλ, δεν είναι παιδί.
Είναι όπλο.
Απλώς ένα πολεμικό όπλο.
Θα σε πείραζε αν σου έδινα εγώ ένα όνομα;
Βάιολετ.
Έχω προαίσθημα ότι θα σου ταιριάζει όταν μεγαλώσεις.
Μη γίνεις εργαλείο,
γίνε κάποια που ταιριάζει με τ' όνομά της.
Βάιολετ Εβεργκάρντεν.
Έλα.
Η συγγραφέας του φετινού ύμνου στη θάλασσα
θα δώσει τώρα τον ύμνο στη φετινή θεά της θάλασσας,
την κυρία Ίλμα Φελίτσε.
Ο ύμνος για τη θάλασσα ήταν πολύ καλός,
Βάιολετ.
Πράγματι. Θα δούλεψες πολύ σκληρά,
Βάιολετ.
Ναι.
Ήταν διαφορετικό από κανονικό γράμμα.
Η θάλασσα είναι αχανής.
Σ' αυτήν ζουν πολλοί οργανισμοί.
Είναι πλούσια σε ζωή και όμορφη…
Όμως, δεν έχει
επιτεύγματα, κύρος ή προσωπικότητα.
Ήταν δύσκολο να της γράψω επαίνους.
Ναι… Βασικά…
Εντάξει! Του χρόνου θα τον γράψω εγώ!
Μα δεν μπορείς να γράψεις τον ύμνο για τη θάλασσα αν δεν σε διαλέξουν.
Θα γράφω πολλά ωραία γράμματα στο εξής,
και θα φροντίσω να με διαλέξουν! Έτσι, Βάιολετ;
Ναι. Ελπίζω να σε διαλέξουν.
Να είσαι σίγουρη!
Ναι.
Βάιολετ Εβεργκάρντεν.
Κύριε δήμαρχε. Και η κυρία δημάρχου.
Βάιολετ, ο δήμαρχος του Λάιντεν
και η σύζυγός του.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Θα πάω οπουδήποτε για να εκπληρώσω την επιθυμία σας.
Κούκλα Αυτόματης Μνήμης
Βάιολετ Εβεργκάρντεν.
Είσαι πολύ όμορφη. Κούκλα πραγματική.
Ναι…
Έχω ακούσει πολλά για σένα.
Εγώ σε πρότεινα για να γράψεις τον ύμνο
για τη γιορτή των Ευχαριστιών για τη Θάλασσα.
Ο όρκος που έγραψες για τον βασιλιά Ντάμιαν
του βασιλείου Φλούγκελ, μετά από τα ερωτικά γράμματα…
Αυτά ήταν εξαιρετικά,
όπως είσαι κι εσύ.
Για τον όρκο για τη στέψη,
απλώς έβαλα σε λόγια τα οράματα και τις βλέψεις του βασιλιά.
Αν και με περιγράψατε ως εξαιρετική,
δεν υπάρχει συσχετισμός μεταξύ των γραπτών μου κι εμένα.
Με όλο τον σεβασμό.
Βάιολετ, με άλλα λόγια…
Με άλλα λόγια… σου έκανα κομπλιμέντο.
Τώρα είσαι Κούκλα, αλλά πριν απ' αυτό
ήσουν στρατιώτης που έσωσε το Λαϊντενσάφτλιχ.
Δεν έσωσα εγώ το Λαϊντενσάφτλιχ, αλλά οι αμέτρητοι στρατιώτες που πολέμησαν.
Παρ' όλ' αυτά, αυτός ο πόλεμος πήρε και πολλές ζωές.
Κι εγώ πήρα πολλές ζωές…
Επομένως…
δεν αξίζουν έπαινοι σ' εμένα.
Πάμε να φάμε;
-Θέλω τηγανητά νουντλς. -Δοκίμασε και τίποτα άλλο.
Καλά.
Βάιολετ.
Έρικα.
Πάει καιρός.
Φαίνεσαι να είσαι μια χαρά!
Ναι. Κύριε πρόεδρε, καιρό έχουμε να βρεθούμε.
Ήσουν η βοηθός του θεατρικού συγγραφέα;
Του συγγραφέα για τον οποίο έγραψε η Βάιολετ, σωστά;
Ναι.
Εγώ του σύστησα την Έρικα αφού είδαμε το θεατρικό του.
Του ζήτησα να με πάρει μαθητευόμενή του.
Γράφει και ξαναγράφει πράγματα κάθε μέρα.
Έχει πολλή δακτυλογράφηση,
αλλά μαθαίνω πολλά.
Θέλεις ντουντλς;
Έλα, Μπένεντικτ, μιλάμε τώρα.
Μη μου μιλάς έτσι. Τι κακιά που είσαι!
Θέλεις να έρθεις μαζί μας, να τριγυρίσουμε;
Με συγχωρείτε. Ευχαριστώ για την πρόσκληση,
αλλά έχουμε πρόβα για το θεατρικό που ανεβάζουμε τον επόμενο μήνα.
Εσύ έγραψες το σενάριο;
Ναι.
Είναι μικρό έργο που θα ανεβεί στο κοινοτικό κέντρο,
αλλά να έρθετε.
Να πηγαίνω.
Θα τα πούμε.
Ναι.
Τελικά, όταν θέλεις πολύ κάτι, γίνεται πραγματικότητα.
Μερικές ευχές δεν πραγματοποιούνται.
Τι να γίνει με αυτές;
Με συγχωρείτε κι εμένα.
Έχω πολλή δουλειά.
Πάρε ένα ρεπό.
Γιορτή έχουμε!
Όχι, θα χαλάσει το πρόγραμμα που έχω φτιάξει στη δουλειά.
Επιστρέφω στη δουλειά.
Ταγματάρχη…
Ταγματάρχη;
Σώσε τον εαυτό σου.
Άσε με εμένα. Πρέπει να τρέξεις.
Δεν θα σας αφήσω να πεθάνετε!
Σταμάτα.
Σταμάτα!
Πρέπει να ζήσεις.
Βάιολετ.
Πρέπει να ζήσεις.
Ζήσε ελεύθερη.
Ολόψυχα.
Σ' αγαπώ.
Αγαπημένε μου ταγματάρχη Γκίλμπερτ,
και σήμερα είδα ανάμνηση μ' εσάς.
Ό,τι κι αν βλέπω, ό,τι κι αν κάνω,
οι αναμνήσεις μου συνδέονται μ' εσάς.
Καθώς περνάει ο καιρός και το παρελθόν απομακρύνεται,
οι αναμνήσεις μου από τον καιρό που ήμασταν μαζί ζωντανεύουν ακόμη.
Με κρατήσατε δίπλα σας.
Όταν δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, μου μάθατε πώς να ζω.
Και μου δώσατε τις λέξεις
"Σ' αγαπώ"
για πρώτη φορά.
Γι' αυτό δεν μπορώ να μη σας ξαναγράψω έτσι.
Εύχομαι αυτό το γράμμα να φτάσει κάποτε σ' εσάς…
Και προσεύχομαι να γίνει η ευχή μου.
Λοιπόν,
τα ρέστα σας είναι τρία κορς.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Ζυγίζει 1,2 λιμπ. Είναι 11 κορς, παρακαλώ.
Ταχυδρομική Εταιρεία CH.
Θα πάω οπουδήποτε για να εκπληρώσω το αίτημά σας.
Κούκλα Αυτόματης Μνήμης Άιρις Κανάρι, στις υπηρεσίες σας.
Ναι.
Εδώ είναι…
Ευχαριστώ που περιμένατε. Η Κούκλα που ζητήσατε
είναι κλεισμένη για τους επόμενους τρεις μήνες.
Να σας εξυπηρετήσω εγώ;
Ναι, μάλιστα.
Καταλαβαίνω.
Θα σας κάνω κράτηση για τρεις μήνες από σήμερα.
Ναι. Ακριβώς.
Γεια σας.
Άιρις.
Μη μιλάς με τέτοιο ύφος στους πελάτες.
Δεν βλέπουν το ύφος μου απ' το τηλέφωνο.
Ό,τι νιώθεις βγαίνει στη φωνή σου.
Μάλιστα.
Έχεις κι εσύ πολλές κρατήσεις, έτσι;
Όχι τόσες όσες εσύ, Κατλέγια.
Έτσι όπως πάω, δεν θα περάσω ποτέ την τρίτη θέση εδώ.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε πρόεδρε. Καλησπέρα.
Είχαμε δουλειά αυτήν τη βδομάδα. Να ξεκουραστείτε το σαββατοκύριακο.
Εγώ θα πάω επαγγελματικό ταξίδι το σαββατοκύριακο.
Στη σύσκεψη για την τροποποίηση της εμπορικής συνθήκης με το Γκαρντάρικ.
Ναι, σωστά.
Εγώ θα πάω στο πάρτι της συζύγου του δημάρχου.
Θα ψάξω νέους πελάτες.
Δουλεύετε πολύ σκληρά.
Εγώ ξεκίνησα να παίζω τένις.
Έψαχνα κάποιον να παίζουμε μαζί…
Δεν έχετε συναίσθηση της κρίσης;
Δουλεύουμε όσο ακόμη μπορούμε.
Ο κόσμος θα σταματήσει κάποτε να στέλνει γράμματα εξαιτίας αυτής της συσκευής.
Σύντομα θα ολοκληρωθεί ο πύργος επικοινωνιών.
Όταν γίνει αυτό, όλοι θα έχουν τηλέφωνο.
Πράγματι.
Θα αλλάξουν πολλά…
Σιγά σιγά θα αλλάξει και η εταιρεία μας.
Κάποια μέρα η δουλειά των Κουκλών θα θεωρείται
παλιομοδίτικη,
και θα ξεπεραστεί και θα χαθεί…
Γι' αυτό ακριβώς πρέπει να δουλέψουμε τώρα που μπορούμε!
Βάιολετ, θα πας κι εσύ στο πάρτι;
Όχι, εγώ…
Μη μου πείτε να πάω με την αντίπαλή μου!
Ναι. Δεν θέλω να την αναγκάσετε.
Έχω δικά μου σχέδια.
Ωραία!
Τι ήταν αυτό; Κράτα το ράλι!
Θα το έκανα αν έπαιζα με κοπέλα,
αλλά παίζω μ' εσένα.
Όλες έχουν πολλή δουλειά.
Ακόμα και η Βάιολετ αρνήθηκε.
Καλό είναι που θα βγει έξω, καλή αλλαγή.
Αλλά είναι καλή παρέα.
Χάρη σ' αυτήν μου μιλάνε κορίτσια.
Όταν παραδίδω αλληλογραφία, με ρωτάνε "Από τη CH είσαι;
Εκεί δεν δουλεύει η Βάιολετ; Να μου τη συστήσεις".
Μην τη χρησιμοποιείς για τους πονηρούς σκοπούς σου!
Αλλά…
αναρωτιέμαι πού να πήγε.
Πολύ την προστατεύεις.
Πλοίαρχε…
Ώστε εσύ είσαι…
που αφήνεις λουλούδια για τη μητέρα μου κάθε μήνα.
Θα ερχόμουν αύριο, στην επέτειο του θανάτου της,
αλλά ίσως έρθουν άλλοι συγγενείς σας.
Σας τάραξα;
Όχι…
Αλλά δεν χρειαζόταν να έρθεις μέχρι εδώ.
Έχεις ρεπό σήμερα.
Επειδή έχω ρεπό μπόρεσα να έρθω.
Το κάνεις εκ μέρους του;
Δεν το κάνω αυτό εκ μέρους του ταγματάρχη.
Ήρθα εδώ με δική μου βούληση.
Πόσα χρόνια έχουν περάσει απ' το τέλος του πολέμου;
Καταλαβαίνεις, έτσι;
Εκείνος δεν…
Να τον ξεχάσεις τον Γκίλμπερτ.
Δεν μπορώ να τον ξεχάσω.
Όσο ζω,
δεν θα μπορέσω να τον ξεχάσω.
Βάιολετ…
Όχι, δεν είναι βιολέτα αυτό.
Πανσές λέγεται.
Μάλιστα.
Ξέρεις πολλά.
Ακόμη κι αν δεν τον ξαναδώ ποτέ…
"Δεν μπορώ να τον ξεχάσω".
Η κορδέλα μου.
Παρακαλώ, Ταχυδρομική…
Μήπως… μπορώ να μιλήσω με μια Κούκλα;
Εγώ είμαι Κούκλα.
Αλήθεια; Έχω μια δουλειά για σένα.
Μπορείς να έρθεις εδώ που είμαι;
Είμαστε κλειστά σήμερα.
Αλήθεια;
Κατάλαβα…
Με συγχωρείτε, αλλά από τη φωνή σας ακούγεστε πολύ μικρός…
Τι σχέση έχει η ηλικία με τα γράμματα;
Οι Κούκλες δεν πάνε όπου τους λένε; Ψέμα ήταν αυτό;
Όχι. Δεν είναι ψέμα.
Έλα δω, τότε!
Ποιος είναι;
Είμαι η Κούκλα από την Εταιρεία.
Πέρασε!
Με συγχωρείτε.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Θα πάω οπουδήποτε για να εκπληρώσω το αίτημά σας.
Κούκλα Αυτόματης Μνήμης
Βάιολετ Εβεργκάρντεν.
Ήρθες στ' αλήθεια.
Ήρθα, όπως ζητήσατε.
Μικρή φαίνεσαι. Μπορείς να το κάνεις;
Θα κάνω ό,τι μπορώ.
Γιούρις!
Αδερφούλη, ήρθαμε!
Μπαίνουμε!
Μισό λεπτό!
Κρύψου! Γρήγορα!
Γρήγορα!
Αδερφούλη!
Γιούρις, ήταν κανείς εδώ;
Όχι.
Αλήθεια; Νόμιζα πως άκουσα κάποιον να μιλάει.
Πώς νιώθεις;
Μη με ρωτάτε το ίδιο πράγμα κάθε μέρα.
Είσαι καλά;
Αν ήμουν καλά, δεν θα ήμουν εδώ.
Συγγνώμη.
Αδερφούλη!
Θα σου διαβάσω το παραμύθι μου!
Δεν διαβάζω παραμύθια. Τι βλακεία είναι αυτό.
Ο αδερφός σου δεν νιώθει καλά.
Δεν είναι μόνο αυτό.
Έχω κάνει τρεις επεμβάσεις και νοσηλεύομαι έναν χρόνο.
Γιούρις, παρεμπιπτόντως, ο Λούκας θέλει να σε επισκεφτεί.
Είπε πως θέλει να σε δει.
Δεν θέλω να έρθει.
Γιατί; Ήσασταν πολύ δεμένοι…
Δεν θέλω, είπα!
Τι είναι αυτό;
Είναι παλιό…
Μην το πιάνεις, βλάκα!
Ανήκει…
σε έναν επισκέπτη απ' το διπλανό δωμάτιο.
Το κρατάω εδώ για λίγο.
Βασικά…
Νυστάζω τώρα!
Μας συγχωρείς.
Εμείς θα πάμε μια βόλτα.
Καλή ιδέα. Χρειάζεσαι ύπνο.
Θα ξανάρθουμε.
Συγγνώμη…
Μπορώ να βγω τώρα;
Μπορείτε να μου εξηγήσετε, σας παρακαλώ,
γιατί θέλατε να κρυφτώ;
Νεαρέ αφέντη…
Μπορείς να με λες Γιούρις.
Εντάξει, Γιούρις.
Θέλω να γράψω κάτι χωρίς να το ξέρουν οι γονείς και ο αδερφός μου.
Ένα γράμμα;
Ναι.
Γράμματα για τους τρεις τους.
Θέλω να τα διαβάσουν αφού φύγω.
Θέλω να τα κρατήσεις για λίγο καιρό αφού τελειώσεις.
Μην τα στείλεις αμέσως.
Μάλιστα.
Ξέρεις τι εννοώ; Μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο;
Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Έχω αναλάβει παρόμοιο αίτημα στο παρελθόν.
Ήταν ένα κορίτσι λίγο πιο νεαρό από σένα.
Η μητέρα της της έγραψε γράμματα
ώστε εκείνη να παίρνει ένα γράμμα της
σε κάθε γενέθλιά της για 50 χρόνια αφού θα πέθαινε εκείνη.
Για 50 χρόνια… Δηλαδή ήταν 50 γράμματα;
Ναι.
Ακόμη και τώρα παίρνει ακόμη ένα γράμμα κάθε χρόνο.
Εγώ, δυστυχώς, δεν έχω χρήματα για τόσα πολλά.
Τα λεφτά μου είναι στο κουτί. Γράψε όσο μπορείς με αυτά.
Πόσο μπορείς να γράψεις;
Για τρία γράμματα…
Μπορώ να γράψω 20 χαρακτήρες για το καθένα.
Μόνο 20 χαρακτήρες;
"Αγαπητή μαμά, να είσαι καλά. Από τον Γιούρις".
Πολύ λίγοι είναι! Κι εγώ μπορώ να γράψω τόσους!
Θέλω τα γράμματα να κάνουν τη μαμά, τον μπαμπά και τον αδερφό μου
να νιώσουν καλύτερα
αφού τα διαβάσουν!
Γιούρις.
Εκείνη ήταν η κανονική αμοιβή.
Η εταιρεία μου κάνει ειδική έκπτωση για παιδιά.
Επομένως, τα χρήματα στο κουτί σου είναι αρκετά
για ό,τι γράμματα θέλεις να γράψω.
Είναι αλήθεια αυτό;
Είναι αλήθεια.
Στα ψέματα το λες!
Δεν το λέω στα ψέματα.
Αυτή η ειδική πρόβλεψη έγινε
για να εκτελούμε το καθήκον μας σε έκτακτη ανάγκη.
Είναι η έκτακτη πρόβλεψη.
Δεν καταλαβαίνω και πολλά…
Αλλά… Άψογα!
"Ωραία" σημαίνει!
Καλά… Ας ξεκινήσουμε.
Το χέρι σου.
Το έχασα στον πόλεμο.
Ήμουν κι εγώ σε νοσοκομείο πριν από μερικά χρόνια.
Μπορείς να γράφεις γράμματα;
Μου πήγε λίγο καιρό να μάθω να χρησιμοποιώ
αυτό το τεχνητό χέρι, αλλά τώρα το χρησιμοποιώ μια χαρά.
Μπορώ να κάνω και τέτοιες χειρονομίες.
Πλάκα έχεις, κάπως.
Εμένα συνέχεια μου λένε
"Είσαι καλά;" "Πρέπει να κοιμηθείς τώρα".
Είσαι διαφορετική απ' τους γονείς μου και τις νοσοκόμες.
Πώς είμαι διαφορετική;
Όλοι ανησυχούν για μένα, με λυπούνται,
με προστατεύουν.
Τα έχω βαρεθεί όλα αυτά.
Κατάλαβα.
Θα εξαλείψω αυτά τα στοιχεία από τα συναισθήματά μου.
Έχεις πλάκα, όντως.
Λοιπόν. Ωραία…
Γράψτε μου ένα γράμμα.
Για τον πατέρα μου.
Τον πατέρα σου;
Ναι. Ο πατέρας μου έφυγε για τον πόλεμο.
Πήγε στη χώρα Λαϊντενσάφτλιχ.
Είπε πως θα γύριζε σύντομα, αλλά δεν έχει επιστρέψει ακόμα.
Θέλω να του πω πως εγώ, ο αδερφός μου και η μαμά είμαστε ασφαλείς.
Μπορείτε να μου γράψετε ένα γράμμα;
Να καλέσουμε τη Βάιολετ για φαγητό.
Εντάξει. Πάμε σ' εκείνο το εστιατόριο
που πήγαμε οι τρεις μας όταν ήρθε εδώ η Βάιολετ.
Εσύ.
Πλοίαρχε Ντίτφριντ.
Αντισυνταγματάρχη Χότζινς…
Όχι, πρέπει να σε λέω πρόεδρο.
Όλο ξεχνάω ότι ο πόλεμος έχει τελειώσει
εδώ και πολλά χρόνια.
Τι θέλεις;
Βασικά…
Βάιολετ!
Πλοίαρχε…
Ζητώ συγγνώμη για την αυθάδειά μου…
Όχι… Δεν πειράζει.
Ορίστε.
Αυτή είναι η…
Ήρθατε για να μου τη δώσετε;
Πρόσεξα ότι σου είχε πέσει.
Ώστε το μέρος όπου πήγε η Βάιολετ…
Πήγα στο νεκροταφείο. Στον τάφο της μητέρας του ταγματάρχη.
Πλοίαρχε,
σας ευχαριστώ.
Λοιπόν.
Αφήνουμε τα πράγματα και πάμε να φάμε!
Καλή ιδέα.
Βάιολετ, έλα κι εσύ.
Εντάξει.
Η οικογένειά μου αποφάσισε να ξεφορτωθεί το σκάφος που μας ανήκει…
Σκάφος;
Ναι.
Εκείνος έκανε πολύ συχνά βόλτες μ' αυτό το σκάφος όταν ήταν μικρός.
Στο σκάφος είναι πολλά βιβλία και παιχνίδια του αδερφού μου.
Αν θέλεις κάτι απ' αυτά…
Μπορώ να τα κρατήσω;
Παλιοπράγματα είναι, όμως.
Θα έρθω! Θα πάω όπου είναι δεμένο το σκάφος!
Δεν ήξερα πως πήγαινες κάθε μήνα στον τάφο της.
Έπρεπε να σας το είχα πει;
Α, όχι.
Δεν χρειάζεται.
Να κάνεις ό,τι θέλεις στον ελεύθερο χρόνο σου.
Λοιπόν… θα πας στο σκάφος;
Θα σας το πω όταν πάω.
Δεν χρειάζεται, σου είπα.
Βάιολετ.
Να έρθω μαζί σου;
Εντάξει θα είμαι. Μπορείτε να διώξετε την ανησυχία, τον οίκτο
και την υπερπροστασία προς εμένα από μέσα σας.
-Εντάξει θα είναι, είπε. -Σκασμός!
Μη μιλάς και τρώγε!
Η Βάιολετ έχει δίκιο.
Μην ανησυχείς συνέχεια γι' αυτήν.
Φυσικά και ανησυχώ.
Αυτό το κάθαρμα ο Ντίτφριντ
παίζει με το κενό στην καρδιά της Βάιολετ.
Ίσως κάνει καλό στη Βάιολετ.
Θα μοιραστούν τις αναμνήσεις τους για τον ταγματάρχη.
Αυτός εκμεταλλεύτηκε το ότι η Βάιολετ ήταν ορφανή
και τη χρησιμοποίησε ως εργαλείο πολέμου.
Γι' αυτό να μην της μιλάει;
Ακόμη κι αν έχει αλλάξει;
Δηλαδή λες να επουλώσουν ο ένας τα τραύματα του άλλου;
Κακό θα ήταν αυτό;
Η Βάιολετ νιώθει πράγματα για τον ταγματάρχη…
Ανησυχώ πως θα διαλυθεί από αυτά που νιώθει αν δεν κάνουμε κάτι.
Ο πλοίαρχος ίσως την παρηγορήσει με τρόπο που εμείς δεν μπορούμε.
Αν… κάνω παιδί ποτέ,
ελπίζω να είναι αγόρι…
Με κορίτσι, θα πεθάνω από ανησυχία.
Αυτό ήταν ένα από τα βιβλία για τα οποία τρελαινόταν.
Έπαιζε και παιχνίδια με τον πατέρα μας.
Κι αυτό ανήκε στον ταγματάρχη;
Όχι, αυτό είναι δικό μου.
Με συγχωρείτε.
Μη μιλάς τόσο επίσημα.
Ναι.
Εσείς και ο ταγματάρχης θα σαλπάρατε
με αυτό το σκάφος συχνά όταν ήσασταν παιδιά.
Ναι. Μας έπαιρνε ο πατέρας μας.
Ο πατέρας μου ήταν αφοσιωμένος στον στρατό,
αλλά του άρεσε και η ιστιοπλοΐα.
Το μόνο στοιχείο του που κληρονόμησα.
Το άνθος της οικογένειάς μας.
Ποιος νοιάζεται;
Τι είπες μόλις τώρα;
Αυτό ήθελες να μας δείξεις, έτσι;
Ήθελες να το δούμε για να μας πεις να γίνουμε σαν εσένα.
Αδερφέ μου…
Ήθελες να δούμε πως είναι η μόνη μας επιλογή.
Αδερφέ μου!
Εσύ, ο πατέρας σου και όλοι μας στην οικογένεια Μπουγκενβίλια
πρέπει να πηγαίνουμε στον στρατό.
Πατέρα, σταμάτα!
Μην τον χτυπήσεις!
Θα το κάνω εγώ!
Θα γίνω σαν εσένα όταν μεγαλώσω!
Μια που εγώ ήμουν ανυπάκουος,
ο Γκιλ αναγκάστηκε να ακούσει τον πατέρα μας.
Εγώ φταίω που δεν μπόρεσε να διαλέξει τη ζωή που ήθελε…
Και του φερόμουν απαίσια.
Εγώ δεν έχω αδέρφια,
οπότε δεν καταλαβαίνω εντελώς…
Μπορώ να καταλάβω, όμως,
ότι μπορεί κάποιος να έχει περίπλοκα συναισθήματα
για κάποιο κοντινό του πρόσωπο.
Καταλαβαίνεις πώς νιώθουν οι άλλοι;
Δηλαδή… Δεν το είπα σαρκαστικά…
Το ξέρω.
Μπορώ να κρατήσω αυτό το βιβλίο και αυτό το επιτραπέζιο;
Ναι.
Πάμε έξω.
Είσαι καλά;
Σας ευχαριστώ.
Χάσαμε κάτι σημαντικό.
Και εσύ…
και εγώ.
Συγγνώμη για τις προάλλες.
Που είπα ότι δεν θα τον ξαναδείς και να τον ξεχάσεις.
Ούτε εγώ μπορώ να τον ξεχάσω.
Άλλωστε,
είναι ο μικρός μου αδερφός.
Ναι…
Αν τον ξανάβλεπα… Θα του ζητούσα συγγνώμη για πολλά
και θα του μιλούσα για πολλά.
Ναι…
Μετά, το γράμμα στον αδερφό μου.
Αλλά δεν ξέρω τι να του γράψω…
Ο Σίον είναι μόλις πέντε.
Γιατί δεν του λες πώς ένιωσες
όταν γεννήθηκε;
Ναι.
Χάρηκα πολύ όταν γεννήθηκε.
Ήταν πολύ ζεστός και απαλός, σαν φρεσκοψημένο καρβελάκι ψωμί…
Αλλά μετά…
Άρχισες να νιώθεις ότι σου έκλεψε τους γονείς σου;
Ναι.
Ζήλευες όταν οι γονείς σας επιβράβευαν εκείνον αντί για σένα;
Έχεις δίκιο.
Αλλά σου φαινόταν πολύ γλυκός όταν σε κυνηγούσε…
Πώς το ήξερες αυτό;
Το έχω ξανακούσει.
Εντάξει. Στο τέλος πρόσθεσε και το εξής.
"Ζήσε τη γεμάτη ζωή που θα ζούσα.
Και να φέρεσαι καλά στους γονείς μας στη θέση μου".
"Οι γονείς μας
να κανακεύουν εσένα αντί για μένα".
Μου φαίνεται πως λες πράγματα που δεν τα εννοείς,
αν και αυτό που θέλεις είναι ο πατέρας και η μητέρα σου
να κανακέψουν εσένα.
Όλα τα ξέρεις.
Έχω γράψει πολλά γράμματα.
Τα λόγια, η συμπεριφορά και τα αισθήματα έχουν μέσα και έξω πλευρά.
Έχω αρχίσει να καταλαβαίνω πως αυτό που βλέπεις
στην επιφάνεια δεν είναι το σύνολο.
Όμως μερικές φορές πρέπει να λες
τι νιώθεις πραγματικά, αλλιώς οι άλλοι δεν θα το μάθουν ποτέ.
Λοιπόν, πώς σου φαίνεται;
Καλό είναι.
Σ' ευχαριστώ.
Αυτά τα τρία γράμματα
θα τα φυλάξω και θα τα προσέχω.
Ναι.
Να τους δώσεις τα γράμματα τη μέρα που θα φύγω.
Θα ζητήσω να ενημερώσουν το ταχυδρομείο από το νοσοκομείο.
Ναι.
Μπορείς να δώσεις όρκο με το δάχτυλο;
Με το δάχτυλο;
Ναι.
Ενώνεις το μικρό σου δάχτυλο με του άλλου
και ορκίζεσαι να κρατήσεις την υπόσχεσή σου.
Σ' ευχαριστώ.
Το δάχτυλό σου είναι πολύ κρύο.
Το νιώθω και με το γάντι.
Κι εγώ μάλλον θα παγώσω πριν έρθει ο χειμώνας.
Πάντως…
πιστεύω πως τα γράμματά σου
θα ζεστάνουν την καρδιά των γονιών και του αδερφού σου.
Θα φροντίσω να τους δώσω τα γράμματά σου.
Λοιπόν, ολοκλήρωσα το καθήκον μου.
Στάσου!
Θέλω να γράψω ένα γράμμα ακόμη…
Για τον Λούκας;
Το άκουσα από κάτω απ' το κρεβάτι.
Ναι.
Αν θέλεις να του πεις κάτι, καλύτερα να το κάνεις όσο προλαβαίνεις.
Λες;
Ναι.
Εγώ δεν πρόλαβα να ρωτήσω και να πω όλα αυτά που ήθελα…
Σε ποιον;
Στον άνθρωπο που μου έδωσε το "σ' αγαπώ".
Πέθανε αυτός ο άνθρωπος;
Εγώ πιστεύω πως είναι ακόμη ζωντανός κάπου.
Τι ήθελες να του πεις;
Ότι καταλαβαίνω λίγο τι σημαίνει "σ' αγαπώ"…
Μόνο ότι καταλαβαίνεις;
Ο Λούκας είπε…
ότι ήθελε να έρθει να με δει…
Του είπα όχι.
Ήμασταν δεμένοι με τον Λούκας από όταν ήμασταν μικροί.
Παίζαμε συνέχεια μαζί.
Αλλά τα χέρια και τα πόδια μου άρχισαν…
να αδυνατίζουν…
Δεν θέλω να με δει έτσι.
Θα βάλω αυτά τα συναισθήματα σε γράμμα για σένα.
Η αμοιβή…
Γιούρις!
Φωνάζω τη νοσοκόμα!
Ας αφήσουμε το γράμμα του Λούκας για άλλη φορά.
Συγγνώμη…
Δεν πειράζει.
Όλα αυτά είναι "χαμένα γράμματα";
Τα παρέλαβα απ' τον Ρόλαντ.
Είπα να επιστρέψω τα γράμματα με γνωστό αποστολέα.
Και; Θες να σε βοηθήσω μιας και είμαι ο πρόεδρος;
Οι νέοι σήμερα δεν θέλουν να δουλεύουν υπερωρίες.
Δες πόσο σκληρά δουλεύω. Να με κάνεις αντιπρόεδρο!
Πρέπει πρώτα να σπουδάσεις λογιστική.
Ο αντιπρόεδρος πρέπει να ξέρει από λογιστικά βιβλία.
Τώρα ξέρω πώς να πάρω προαγωγή!
Τότε, θα το πάρω στα σοβαρά…
Αυτό είναι…
Ναι.
Σ' αυτό το ράφι έχουμε την πρόσφατη αλληλογραφία.
Ο γραφικός χαρακτήρας…
Τι συμβαίνει;
Δεν μπορεί…
Η διεύθυνση του αποστολέα είναι στο νησί Εκάρτε…
Το νησί ήταν υπό την κατοχή του Γκαρντάρικ.
Έγινε ανεξάρτητο μετά τον πόλεμο.
Γιατί ήθελες να βρεθούμε, κύριε πρόεδρε;
Τις προάλλες…
Έχει σχέση με την Κούκλα στην εταιρεία σου;
Είπε κάτι;
Όχι.
Μην ανησυχείς.
Έφυγε αφού ήρθε στο σκάφος.
Είπε πως θ' ανησυχούσες γι' αυτήν.
Είπε πως θα μου το έλεγε πριν πάει εκεί.
Δεν είσαι ο κηδεμόνας της.
Δεν μπορείς να την ελέγχεις.
Κάθαρμα! Πώς τολμάς να το λες αυτό;
Συγγνώμη.
Ήταν λάθος μου.
Μόνο έτσι έχω μάθει να μιλάω.
Δεν ήρθα εδώ για να μιλήσουμε για τη Βάιολετ.
Αυτό είναι…
Μπορείς να το ερευνήσεις;
Κύριε πρόεδρε…
Συγγνώμη για την ενόχληση.
Πρέπει να σου μιλήσω για κάτι.
Τι είναι;
Δεν το έχω επιβεβαιώσει ακόμα…
αλλά είναι πιθανό να… Μπορεί να κάνω λάθος…
Για τον ταγματάρχη πρόκειται;
Ναι.
Μάθατε κάτι νέο γι' αυτόν;
Έχετε νέες πληροφορίες για τον ταγματάρχη Γκίλμπερτ;
Θα φύγετε τώρα;
Ναι. Μπορεί να είναι κάποιος άλλος, αλλά θα πάω να δω.
Εντάξει! Εμείς θα φροντίσουμε τη δουλειά εδώ.
Βάιολετ…
Είσαι καλά;
Αν είμαι καλά;
Μπορώ να δω τον ταγματάρχη;
Είμαι εντάξει για να τον δω;
Έχουν περάσει πολλά χρόνια…
Λέτε να με αναγνωρίσει ο ταγματάρχης;
Έλα τώρα… Βάιολετ…
Τι να του πω όταν τον δω;
Να του πω πώς τα πάω;
Ή να του πω τι νιώθω;
Λέτε να μπορέσω να το εξηγήσω καλά;
Φέρομαι παράξενα;
Βάιολετ.
Θα είναι μακρύ το ταξίδι, σωστά;
Γιατί δεν γράφεις γράμμα στη διαδρομή;
Γυρίσαμε, Ντέζι.
Συγγνώμη που καθυστερήσαμε.
Ντέζι;
"Πάω για μερικές μέρες στο Λάιντεν".
Κάποια στιγμή κρατικοποιήθηκε
η ταχυδρομική εταιρεία, όπως και οι άλλες,
και το κτίριο μετατράπηκε σε μουσείο.
Αναρωτιέμαι πού να πήγε αφού παραιτήθηκε…
Κοιτάξτε με την ησυχία σας.
Με συγχωρείτε, δεν σας είδα.
Δεν πειράζει.
Αν έχετε απορίες, ρωτήστε με.
Εντάξει.
Ξέρετε, δούλευα εδώ πριν από πολύ καιρό, στην υποδοχή.
Αλήθεια;
Ναι.
Με συγχωρείτε, τι είναι αυτό το γραμματόσημο;
Ναι…
Αυτό το γραμματόσημο εκδίδεται μόνο στο νησί Εκάρτε.
Το νησί Εκάρτε…
Ξέρετε…
Είπατε ότι παλιά δουλεύατε εδώ, σωστά;
Ναι.
Θάλασσα γεμάτη αγαθά…
Θάλασσα που συνδέεις όλο τον κόσμο…
Που οι γλάροι χορεύουν στους ουρανούς σου…
Που τα ψάρια κολυμπούν μέσα σου…
Που τα όστρακα σκάβουν λάκκους στα βάθη σου…
Εσύ δίνεις φως.
Εσύ θρέφεις τη ζωή.
Εσύ αναβλύζεις αγάπη.
Δίπλα σου συνεχίζουμε να ζούμε.
Μέχρι να μην υπάρχουμε.
Εμπιστευόμαστε σ' εσένα τα σώματά μας
στο παρόν, στο παρελθόν και στο μέλλον.
Υποτίθεται ότι είναι τελετουργικό ευχαριστίας προς τη θάλασσα,
αλλά πλέον έχει γίνει μέρα θρήνου γι' αυτούς που δεν επέστρεψαν.
Κανείς δεν γύρισε…
Στο νησί εδώ έμειναν μόνο
οι ηλικιωμένοι, οι γυναίκες και τα παιδιά.
Πέθαναν στον πόλεμο, όχι στη θάλασσα…
Πρέπει να ζητήσω συγγνώμη στους προγόνους μας.
Οι πατεράδες μας σκοτώθηκαν απ' τους στρατιώτες του Λάιντεν, έτσι;
Ναι.
Μακάρι να πέθαιναν όλοι στο Λάιντεν.
Ο ύμνος που διάβασαν τώρα
γράφτηκε για τη γιορτή των Ευχαριστιών στο Λάιντεν.
Λένε πως τον έγραψε μια διάσημη Κούκλα,
η Βάιολετ Εβεργκάρντεν.
Παιδιά!
Ελάτε, ώρα για φαγητό!
Λοιπόν, πάμε.
Πάμε!
Δάσκαλε, σ' αγαπάω!
Έλα, πάμε!
Έλα!
Ταγματάρχη, έχει περάσει πράγματι πολύς καιρός.
Σε σκεφτόμουν
κάθε μέρα, κάθε μέρα που δεν μπορούσα να σε δω.
Ελπίζω ν' απαντηθούν οι προσευχές μου,
να γίνει η ευχή μου,
και να μπορέσω να σε ξαναδώ κάποια μέρα.
Βάιολετ.
Μπορείς να περιμένεις λίγο εδώ;
Θα έρθω κι εγώ!
Αν είναι όντως εδώ ο Γκίλμπερτ,
δεν ξέρουμε σε τι κατάσταση βρίσκεται.
-Οπότε… -Δεν με νοιάζει!
Ακόμη κι αν δεν σε νοιάζει…
ίσως νοιάζει εκείνον.
Έμαθα πως δεν χρησιμοποιεί το αληθινό του όνομα εδώ.
Είναι μικρό το νησί.
Δεν θα θέλει να κυκλοφορούν φήμες.
Περίμενε εδώ, εντάξει;
Θα περιμένω.
Αν είναι να τον ξαναδώ, θα περιμένω όσο χρειαστεί.
Δεν έχεις ξανάρθει εδώ. Δεν πας μια βόλτα, να δεις το μέρος;
Εντάξει.
Δεν ξέρω ποιος είναι.
Γεια σας!
Γεια σας.
-Ποιου πατέρας είστε; -Όχι… δεν είμαι…
-Ποιος είστε, τότε; -Μυστήριος φαίνεστε!
Όχι, είμαι… από την ταχυδρομική εταιρεία.
Ήρθατε να παραδώσετε γράμμα, δηλαδή;
Ναι…
Το ξέχασα, έχω κάτι να σας δώσω!
Τρόμαξε!
Πάμε!
Τελικά ούτε αγόρι θα αντέξω, μάλλον…
Είσαι η αδερφή κάποιου;
Είμαι…
Ταχυδρόμος είσαι;
Ναι, σωστά.
Το 'ξερα!
Να, για σένα!
Ορίστε!
Έντομο… Αλογάκι της Παναγίας είναι;
Δεν τρόμαξες;
Του λείπει το ένα μπροστινό του πόδι.
Ναι, όπως του δασκάλου Ζιλμπέρ.
Ο δάσκαλός σας δεν έχει…
και δεξί μάτι;
Πολλά ξέρεις!
Αυτός είναι ο δάσκαλός σας, έτσι;
Σωστά.
Ο δάσκαλός σας…
είναι καλά;
Ναι! Δεν έχει δεξί χέρι, αλλά παίζει στο μονόζυγο με το αριστερό.
-Και τρέχει πολύ γρήγορα. -Ναι! Είναι πολύ γρήγορος!
Έτσι δεν είναι;
Μπορείτε…
να μου πείτε κι άλλα γι' αυτόν;
Για τον δάσκαλό σας;
Εντάξει.
Λοιπόν… Ο δάσκαλός μας είναι πολύ καλός!
Αν δεν έχουμε καταλάβει κάτι, μας το εξηγεί πολλές φορές.
Ποιος είναι;
Περάστε.
Αν δεν έχετε καταλάβει κάτι…
Δεν περίμενα ποτέ ότι…
Επέζησες…
Γκίλμπερτ.
Εδώ με φωνάζουν Ζιλμπέρ.
Μάλιστα…
Συγγνώμη που ήρθα απροειδοποίητα.
Πώς το έμαθες;
Έγραψες γράμμα σε ένα παιδί, έτσι;
Τα γράμματα που δεν παραδίδονται επιστρέφουν στο ταχυδρομείο.
Τα ελέγχουμε μία ακόμη φορά πριν τα επιστρέψουμε στον αποστολέα.
Είδα κατά τύχη το γράμμα σου.
Γιατί ήρθες εδώ;
Μετά από εκείνη τη μάχη…
Όταν ξύπνησα, ήμουν σε κρεβάτι σε νοσοκομείο.
Δεν είχα ταυτότητα πάνω μου, οπότε με έστειλαν σε νοσοκομείο μιας μονής.
Δούλεψα λίγο καιρό στο νοσοκομείο.
Μετά, αντί να γυρίσω σπίτι, πήγαινα από δω κι από κει.
Έναν χρόνο πριν, ήρθα εδώ.
Έγραφα γράμματα εκ μέρους των παιδιών και άρχισα
να διδάσκω στο σχολείο.
Το ξέρω πως έπρεπε να ενημερώσω τον στρατό, αλλά…
Δεν έχει σημασία.
Το ήξερες πως η Βάιολετ ζει;
Ναι.
Τότε, γιατί δεν ήρθες να τη δεις;
Η Βάιολετ…
σε περιμένει τόσο καιρό!
Την έκανα δυστυχισμένη!
Είναι καλύτερα χωρίς εμένα.
Ήρθε κι εκείνη εδώ.
Περιμένει απ' έξω τώρα.
Έχεις ιδέα πόσο ήθελε να σε δει;
Δεν γίνεται.
Γκίλμπερτ…
Δεν γίνεται να τη δω ποτέ ξανά.
Εσύ…
Έχει πεθάνει.
Ο Γκίλμπερτ Μπουγκενβίλια έχει πεθάνει.
Έτσι πίστευαν όλοι.
Καθώς περνούσαν τα χρόνια, όλοι το δέχτηκαν.
Οπότε… άφησέ με να ζήσω μια άλλη ζωή.
-Γκίλμπερτ… -Τώρα…
είναι η εποχή συγκομιδής σταφυλιών.
Θα τους βοηθήσω.
Όλοι οι άντρες του νησιού πήγαν στον πόλεμο
και κανείς δεν επέστρεψε.
Χότζινς,
σε παρακαλώ… φύγε.
Θα ξανάρθω.
Με…
Με μισείς;
Δεν καταλαβαίνω την ερώτηση.
Σας απογοήτευσα με κάποιο τρόπο;
Αν κάνω κάτι λάθος, θα το διορθώσω!
Πείτε μου, σας παρακαλώ!
Όχι…
Δεν είναι έτσι.
Εγώ φταίω. Είπα πως δεν είσαι εργαλείο…
αλλά σε χρησιμοποίησα.
Φυσικά μπορείτε να με χρησιμοποιείτε! Είμαι το όπλο σας!
Η μάχη στρέφεται εις βάρος μας.
Τι να κάνω;
Ταγματάρχη! Δώστε μου διαταγές!
Κύριε πρόεδρε!
Αυτός είναι!
Στ' αλήθεια είναι αυτός!
Μίλησα στα παιδιά…
Δεν τον είδατε;
Τον είδα.
Εκτός από το χέρι και το μάτι του, είναι χτυπημένος αλλού;
Όχι.
Τότε… μπορώ να τον δω, έτσι;
Είπε…
πως δεν γίνεται να σε δει.
Δουλεύει ακόμα;
Θα περιμένω να σχολάσει.
Δεν είναι αυτό.
Θα περιμένω να νυχτώσει.
Βάιολετ!
Τότε…
Αύριο, τότε.
Ναι…
Θα πάω ξανά αύριο να τον δω και θα του μιλήσω.
Πρέπει να σε δει.
Αυτό σημαίνει…
Δεν είναι ότι δεν γίνεται…
Λέει πως δεν θέλει να με δει;
Γιατί;
Δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Είπε πως είναι καλύτερα και για τους δύο.
Δεν είναι καλό!
Εγώ… Εγώ…
Βάιολετ…
Βάιολετ!
Μόλις το τελειώσεις, θα μεταφέρουμε εύκολα τα σταφύλια στην κορυφή.
Μας έχεις βοηθήσει πολύ.
Φαίνεται πως έρχεται μεγάλη βροχή.
Ταγματάρχη!
Τον βρήκα.
Ταγματάρχη…
Ταγματάρχη.
Ταγματάρχη!
Με συγχωρείτε που ήρθα στο σπίτι σας…
Ταγματάρχη,
αφού ήσασταν ζωντανός,
γιατί δεν επικοινωνήσατε μαζί μου;
Γιατί δεν ήρθατε να με δείτε;
Εγώ θέλω να σας δω…
Θέλω να συνεχίσουμε από εκεί που μείναμε.
Έχω καταλάβει…
τι σημαίνει το "σ' αγαπώ".
Φύγε…
Φύγε!
Θα περιμένω.
Θα περιμένω εδώ
μέχρι να σας δω.
Τώρα δεν με χρειάζεσαι…
Και… αν είμαι μαζί σου, θα θυμάμαι…
ότι σε πήγα στη μάχη ενώ ήσουν ακόμη μικρή…
ότι… έχασες και τα δυο σου χέρια
εξαιτίας των διαταγών μου.
Ταγματάρχη…
λυπάστε…
που υπάρχω;
Καταλαβαίνω…
πως σας πονάω…
Τώρα καταλαβαίνω πώς νιώθετε, ταγματάρχη.
Δεν τα καταλαβαίνω όλα,
αλλά καταλαβαίνω λίγο…
Τι βλάκας που είσαι!
Πάρτε αυτές.
Σας ευχαριστώ.
Δεν είχαμε πού αλλού να μείνουμε.
Είναι μικρό το νησί. Δεν έχουμε ούτε πανδοχείο.
Βάιολετ, είπε πως αυτός ο φάρος λειτουργεί και σαν ταχυδρομείο.
Μάλιστα…
Ήρθε ξανά η εποχή που ανθίζει αυτό το λουλούδι.
"Τα μάτια του πρίγκιπα ήταν σαν μπλε ζαφείρια.
Το ξίφος του ήταν διακοσμημένο με αστραφτερά κόκκινα ρουμπίνια".
Έχεις μάθει να διαβάζεις πολύ καλά,
Βάιολετ.
Μείνε δίπλα μου.
Να είσαι πάντα δίπλα μου, Βάιολετ.
Εντάξει.
Είστε από την ταχυδρομική εταιρεία στο Λάιντεν;
Ναι.
Η Βάιολετ Εβεργκάρντεν είναι η κοπέλα
που ήταν πριν λίγο μαζί σας;
Τηλεφώνησαν στην εταιρεία σας από το νοσοκομείο.
Εκεί είναι ένα παιδί, ο Γιούρις, σε κρίσιμη κατάσταση…
Γιούρις;
-Ποιος είναι αυτός; -Είναι ένας…
πελάτης μου.
Θέλω να διαβάσουν τα γράμματα τη μέρα που θα φύγω.
Ναι.
Θα γυρίσω πίσω.
Πάω στο Λάιντεν.
Βάιολετ!
Θα γυρίσεις πίσω; Έχει καταιγίδα έξω!
Δεν φεύγουν τα πλοία, τουλάχιστον μέχρι αύριο το πρωί.
Θα δεις τον Γκίλμπερτ,
σωστά;
Θέλω να τον δω…
Θέλω να τον δω!
Αλλά…
Έδωσα όρκο!
Υποσχέθηκα στον Γιούρις…
Και είναι κι άλλο ένα γράμμα, που δεν το έχω γράψει ακόμη.
Μα θα κάνεις τουλάχιστον τρεις μέρες να γυρίσεις.
-Δεν μπορείς πιο γρήγορα; -Τρέχω όσο μπορώ!
Ο Μπένεντικτ και η Άιρις πάνε στο νοσοκομείο
με τα γράμματα που φυλούσες.
Ωραία.
Μας συγχωρείτε.
Γιούρις, ήρθε η Κούκλα.
Θέλεις να γράψει ένα γράμμα, έτσι;
Βάιολετ;
Η Άιρις είμαι, ήρθα στη θέση της.
Η Βάιολετ τώρα είναι πολύ μακριά.
Ξαναβρήκε ένα αγαπημένο της πρόσωπο.
Αυτόν που της έμαθε το "σ' αγαπώ";
Ναι. Αυτόν.
Είναι ζωντανός…
Ωραία.
Έχω ακούσει για σένα.
Θέλεις να γράψω γράμμα για τον Λούκας;
Ναι…
Τι θέλεις να γράψω;
Γιούρις;
Γιούρις!
Γιούρις…
Όλα θα πάνε καλά…
Ναι! Συνδέστε με!
Σας παρακαλώ!
Γιούρις…
Ο Λούκας είναι.
Τι να το κάνω
αυτό το πράγμα;
Να πεις "Ναι;"
Γιούρις!
Ναι…
Γεια σου.
Λούκας…
Ναι!
Συγγνώμη που είπα πως δεν ήθελα να έρθεις…
και πως δεν ήθελα να σε δω.
Συγγνώμη…
Σου ζητώ συγγνώμη.
Γιατί ζητάς συγγνώμη;
Εγώ…
Στενοχωρήθηκα όταν έμαθα πως δεν ήθελες να με δεις,
αλλά σκέφτηκα πως αυτό ήταν που ήθελες.
Προσπάθησα…
Αλλά… δεν μπόρεσα να κρατηθώ…
Ήρθα πολλές φορές στο νοσοκομείο.
Κοίταζα για λίγο το πρόσωπό σου από το παράθυρο.
Σου ζητώ συγγνώμη που σου είπα κάτι τόσο άσχημο…
Όχι…
Δεν είμαι καθόλου θυμωμένος.
Γιούρις,
πάντα δεν ήμασταν φίλοι;
Ας συνεχίσουμε να είμαστε φίλοι για πάντα.
Ναι…
Ωραία…
Σ' ευχαριστώ.
Καμιά φορά είναι χρήσιμη αυτή η απαίσια συσκευή.
Γιούρις!
Δεν μπόρεσε να γράψει το γράμμα…
Αλλά εκείνος μίλησε με τον Λούκας μια τελευταία φορά στο τηλέφωνο
και του είπε αυτά που ήθελε να του πει.
"Συγγνώμη"
και "Σ' ευχαριστώ".
Και παρέδωσαν τα γράμματα που έγραψες
στους γονείς και στον αδερφό του.
"Μαμά…
Οι τηγανίτες σου ήταν πεντανόστιμες.
Αν έτρωγα περισσότερα λαχανικά,
θα σε έκανα πιο χαρούμενη…
Μπαμπά, μου άρεσε πολύ το ψάρεμα και η κατασκήνωση.
Μαμά και μπαμπά, χαίρομαι πολύ που ήμουν γιος σας.
Σας αγαπάω…
Γιούρις".
Υπάρχει ένα γράμμα και για τον μικρό αδερφό του.
Εμένα;
Ναι.
"Σίον,
συγγνώμη για τις φορές που σου θύμωσα ή που σου μίλησα άσχημα.
Αλλά ήμουν πολύ χαρούμενος
όταν γεννήθηκες.
Σ' ευχαριστώ που με έκανες μεγάλο αδερφό.
Ζήσε τη γεμάτη ζωή που δεν θα ζήσω…
και να φροντίζεις τη μαμά και τον μπαμπά για μένα.
Να διασκεδάζετε…
και να σε κανακεύουν,
αγαπημένε μου αδερφέ…
Ο μεγάλος αδερφός σου".
Σ' ευχαριστώ, αδερφούλη!
Είμαι πολύ χαρούμενος!
Μαμά, μπαμπά, δεν χαίρεστε κι εσείς;
Ναι…
Ναι.
Σ' ευχαριστούμε,
Γιούρις.
Είπαν πως ο Γιούρις χάρηκε που βρήκες
τον αγαπημένο σου άνθρωπο.
Ας πάμε να τον επισκεφτούμε ξανά το πρωί.
Αν δεν βγει έξω, θα σπάσω την πόρτα του
και θα του δώσω μια ανάποδη…
Όχι.
Αν χτυπήσει κάποιος τον ταγματάρχη, εγώ…
-Βά… -Πλάκα κάνω.
Θα επιστρέψω στην εταιρεία
αύριο.
Θα συνεχίσω να γράφω γράμματα.
Έχω ακόμη πολλή δουλειά.
Βάιολετ…
Ο ταγματάρχης ζει και είναι καλά.
Νόμιζα πως δεν θα τον ξανάβλεπα ποτέ…
Αλλά μπόρεσα να τον ακούσω.
Είμαι…
Αυτό…
μου αρκεί.
Εμπρός…
Ωραία. Ας το δοκιμάσουμε.
Να το! Ανεβαίνει!
Καταπληκτικό είναι.
Αυτό θα μας διευκολύνει πολύ.
Ο γέρος και η κοπέλα απ' το ταχυδρομείο.
Γέρος;
Γεια σας. Ο δάσκαλός μας έφτιαξε αυτό το μηχάνημα!
-Δεν είναι τέλειο; -Ναι, είναι!
-Κοίτα πόσα έχει! -Χωράει κι άλλα;
Τέλειο είναι!
Θέλω να το δοκιμάσω!
Δεν είναι τέλειο;
Ναι.
Μπορείς να δώσεις αυτό στον δάσκαλό σου;
Εντάξει! Θα του το δώσω, έννοια σου!
Γεια!
Δεν είναι δικό σου βάρος, να το κουβαλάς μόνος.
Όλοι οι νεαροί άντρες από το νησί μας έφυγαν,
και πολλοί άνθρωποι πέθαναν σ' εκείνο τον πόλεμο…
Πιθανότατα όλοι μας φταίμε.
Νομίζαμε πως η ζωή μας θα ήταν πιο εύκολη
μόλις κερδίζαμε τον πόλεμο.
Όλοι μισούσαμε τους ανθρώπους από το Λαϊντενσάφτλιχ.
Αλλά…
τελικά όλοι ζημιωθήκαμε.
Όλοι μας.
Αν έχεις να επιστρέψεις κάπου, να πας.
Όχι…
Θα μείνω εδώ.
Για πάντα.
Είναι μεγάλη βοήθεια για μας να σ' έχουμε εδώ…
Μπόρεσες επιτέλους
να επιλέξεις τον δικό σου δρόμο σ' αυτό το νησί;
Ωραίο μέρος φαίνεται.
Αδερφέ μου…
Ζεις ξέγνοιαστη ζωή…
αλλά δεν ήρθες ούτε στην κηδεία της μητέρας μας.
Εσένα σε αγαπούσαν, σε αντίθεση μ' εμένα.
Συγγνώμη.
Ξέρεις… η Βάιολετ πηγαίνει στον τάφο της μητέρας μας αντί για σένα.
Πηγαίνει ακόμα και τώρα, κάθε μήνα.
Είχα σκοπό να σου ζητήσω συγγνώμη
αν σε ξανάβλεπα ποτέ.
Αλλά τώρα,
θέλω να σε ρίξω σ' ένα σακί
και να σε σύρω να δεις την Βάιολετ.
Δεν έπρεπε…
να την είχα πάρει κοντά μου.
Τότε, τι ήθελες πραγματικά;
Ήθελα να γινόταν
να διασκέδαζε πιο πολύ όταν ήταν μικρή.
Να μπορούσε να απολαύσει
τα όμορφα πράγματα.
Να έπαιρνε έμπνευση
η καρδιά της από την ομορφιά.
Ήθελα να της τα έδινα όλα αυτά…
αλλά…
Για σένα είναι.
Διάβασέ το.
Αγαπημένε μου ταγματάρχη Γκίλμπερτ.
Συγχωρέστε με που σας επισκέφτηκα απροειδοποίητα.
Αυτό είναι το τελευταίο γράμμα που σας γράφω.
Ο λόγος που ζω σήμερα
και έχω μάθει να αγαπώ τους άλλους,
είστε πάντα εσείς.
Σας ευχαριστώ που με δεχτήκατε.
Σας ευχαριστώ που μου διαβάζατε,
που μου μάθατε να διαβάζω και που μου δείξατε πολλά πράγματα.
Σας ευχαριστώ.
Που μου αγοράσατε την καρφίτσα.
Σας ευχαριστώ.
Που πάντα,
πάντα με είχατε στο πλευρό σας…
Σας ευχαριστώ.
Ολόψυχα.
Που μου δώσατε το "σ' αγαπώ".
Σας ευχαριστώ.
Το "σ' αγαπώ" που σας άκουσα να μου λέτε,
έχει γίνει φως που με οδηγεί στη ζωή.
Από τότε που έμαθα τι σημαίνει το "σ' αγαπώ",
ήθελα να σας πω ότι σας αγαπώ…
ταγματάρχη.
Σας ευχαριστώ.
Για όλα…
πραγματικά, σας ευχαριστώ.
Όλοι δυσκολεύονται να είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους.
Εγώ θα συνεχίσω το όνομα της οικογένειας.
Εσύ να είσαι ελεύθερος.
Πήγαινε.
Βάιολετ!
Ταγματάρχη;
Γκίλμπερτ…
Ταγματάρχη!
Βάιολετ!
Ταγματάρχη…
Βάιολετ…
Δεν είμαι πια αφέντης σου ούτε ανώτερος αξιωματικός σου.
Σου έκανα κακό.
Δεν είμαι ο άνθρωπος που νομίζεις πως είμαι.
Δεν είμαι καλός αφέντης,
ούτε καλός άνθρωπος.
Δεν μου αξίζεις…
Αλλά ακόμη και τώρα…
Ακόμη εγώ…
σ' αγαπώ.
Κι εγώ…
Θέλω να μείνεις μαζί μου…
Βάιολετ.
Εγώ…
Ταγματάρχη…
Κι εγώ…
Βάιολετ…
Μην κλαις.
Εγώ…
Να, είδες;
Θ' αρχίσω κι εγώ να κλαίω.
Θέλω να σου σκουπίσω τα δάκρυα…
Σε παρακαλώ…
σήκωσε το πρόσωπό σου.
Εγώ…
Ταγματάρχη…
Σ' αγαπώ…
Βάιολετ.
Πάντα ήθελα να το κάνω αυτό…
Αφού φρόντισε τη δουλειά που της απέμενε,
παραιτήθηκε από την εταιρεία όπου δούλευε…
και ανέλαβε την ταχυδρομική υπηρεσία στον φάρο του νησιού.
Αργότερα το ταχυδρομείο μεταφέρθηκε στον κεντρικό δρόμο.
Το τηλέφωνο διαδόθηκε και η δουλειά που έκαναν οι Κούκλες ξεπεράστηκε.
Αλλά είμαι σίγουρη
πως θα έγραψε πολλά γράμματα για τους ανθρώπους που ζούσαν εδώ.
Αλλιώς…
Αυτό το γραμματόσημο εκδόθηκε από το Ίδρυμα Μνήμης Ταχ. Εταιρείας CH.
Πωλείται μόνο σ' αυτό το νησί.
Το νησί έχει το ρεκόρ των περισσότερων γραμμάτων
που στέλνονταν κάθε χρόνο ανά άτομο.
Παλιά υπήρχε μια δουλειά που την έκαναν οι λεγόμενες Κούκλες.
Το νησί είχε μια διάσημη Κούκλα
που την αγαπούσαν όλοι.
Την έλεγαν…
Βάιολετ Εβεργκάρντεν.
Και η γιαγιά μου
της είχε αναθέσει να της γράψει γράμματα.
Αν δεν μπορώ να τα πω με λόγια,
ίσως μπορέσω να τους τα γράψω.
Θέλω να τους πω πώς νιώθω πραγματικά.
Αυτοί στους οποίους θέλω να πω
αυτά που νιώθω, είναι εδώ, αυτήν τη στιγμή…
Μπαμπά…
Μαμά…
Σας ευχαριστώ.
"Σ' ΑΓΑΠΩ"
ΒΑΪΟΛΕΤ ΕΒΕΡΓΚΑΡΝΤΕΝ
Υποτιτλισμός: Σύλβια Τσάτσαρη