Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
แต่ว่ากะทันหันมากเลยนะ
ถ้าแม่ป่วย ก็น่าจะติดต่อมาหาเราสิ
คุณยายคงคิดว่าแม่ยุ่งแน่ๆ ก็เลยไม่ได้พูดอะไร
แม่ก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าคุณยายเป็นคนแบบนั้น
เดซี่
นี่ลูก…
กำลังโทษแม่เหรอ
เปล่า ก็แค่…
คุณยายคงอยากเจอแม่บ่อยกว่านี้แน่
คงอยากใช้เวลากับแม่มากกว่านี้แน่
เพราะว่า…
คุณยายน่ะ
รักแม่ขนาดนี้เลยนี่นา
เพราะว่า…
คุณยายเสียคุณแม่ไปตั้งแต่ยังเด็ก
จดหมายเหรอ
พวกนั้นเป็นจดหมายที่คุณยายได้รับจากคุณแม่
หลังจากที่ท่านเสียไปแล้วน่ะ
จดหมายจากคนที่เสียไปแล้วเหรอ
เพื่อให้คุณยายได้รับจดหมายในวันเกิดทุกปี หลังจากคุณยายทวดจากไปแล้ว
คุณยายทวดเลยขอให้ดอลล์เขียนจดหมายให้น่ะ
ดอลล์เหรอ มีตุ๊กตาที่เขียนจดหมายด้วยงั้นเหรอ
เปล่าจ้ะ นานมาแล้วมีชายคนหนึ่ง ประดิษฐ์เครื่องพิมพ์ดีดให้กับภรรยาที่ตาบอด
เขาตั้งชื่อเครื่องนั้นว่าออโตเมโมรีดอลล์
หลังจากนั้นผู้คนก็เริ่มเรียกหญิงสาว ที่ทำงานเขียนจดหมายแทนว่า "ดอลล์"
เขียนแทนเหรอ พวกเธอเขียนจดหมายให้เราเหรอ
ใช่แล้ว
สมัยก่อนมีคนมากมายที่อ่านเขียนไม่เป็น
แต่ต่อมาผู้คนก็อ่านออกเขียนได้มากขึ้น และโทรศัพท์ก็เริ่มแพร่หลาย
คนที่ส่งจดหมายเลยมีน้อยลง
งานที่ว่านี้เลยอาจไม่มีคนทำอีกแล้วน่ะ
สมัยก่อนเวลาที่ใครอยากเขียนจดหมายพิเศษ
หรือเขียนเองไม่เก่ง
พวกเขาก็จะขอให้ดอลล์เขียนให้
คุณยายเก็บรักษาจดหมายพวกนั้นไว้อย่างดีเลย
นั่นสิ
พวกเราต้องกลับกันแล้วล่ะ คนไข้ของเรากำลังรออยู่
ค่ะ
เดซี่ก็ด้วยนะ
หนูจะอยู่ที่นี่ต่ออีกหน่อย
ถ้างานศพเพิ่งจบแต่ไม่มีใครอยู่ที่นี่เลย
คุณยายคงเหงาแน่
เดซี่
ทำไมแม่ไม่กลับไปเลยล่ะ
แม่น่ะเห็นงานสำคัญกว่าครอบครัวตลอดอยู่แล้วนี่
ไม่จริงสักหน่อย
แม่เป็นห่วงมากนะ
แม่เป็นห่วงทั้งคุณยายแล้วก็ลูกมากเลย!
มาเถอะ พ่อจะไปส่งที่สถานีรถไฟ
เดซี่ ไว้ทำงานเสร็จแล้ว เราจะกลับมาหานะ
คุณยายคะ
หนูพูดไม่ดีกับแม่อีกแล้ว
ทั้งๆ ที่หนูเองก็รู้…
ว่างานของแม่หนักแค่ไหน
"แอน สุขสันต์วันเกิดอายุแปดขวบจ้ะ"
อาจมีเรื่องเศร้าเกิดขึ้นมากมาย
และตอนนี้ลูกคงรู้สึกเกินรับไหว
แต่จงอย่าสิ้นหวังนะ
ลูกอาจรู้สึกเหงาและอยากร้องไห้
แต่อย่าลืมนะ
แม่รักแอนเสมอ
แอน สุขสันต์วันเกิดอายุสิบขวบจ้ะ
ลูกคงโตขึ้นมากเลย
แต่แม่แน่ใจว่าลูกยังชอบอ่านหนังสือและเต้นรำอยู่
ลูกโตเกินกว่าจะเล่นทายปริศนา และจับแมลงหรือยังจ๊ะ
สุขสันต์วันเกิดอายุ 18 ปีนะ
โตเป็นสาวแล้วนะจ๊ะ
มีแฟนหรือยังเอ่ย
แม่ให้คำแนะนำเรื่องความรักไม่ได้
แต่แม่มั่นใจว่าถ้าเป็นคนที่ลูกเลือก เขาต้องยอดเยี่ยมแน่นอน
สุขสันต์วันเกิดจ้ะ แอน
ลูกมีชีวิตอยู่มา 20 ปีแล้วนะ วิเศษที่สุดเลย
แต่จำไว้ว่าแม้แต่ผู้ใหญ่บางทีก็บ่นได้นะ
เมื่อไรก็ตามที่ลูกเศร้าใจ จำไว้นะว่าแม่อยู่กับลูก
แอน
แม่จะคอยเฝ้าดูลูกเสมอ ตลอดไปเลยนะ
แอน
ในวันเกิดทุกๆ ปี…
คุณยายได้รับจดหมายแบบนี้เหรอ
คุณยายทวด…
คงเป็นห่วงคุณยายมากแน่ๆ
ข่าวตัดจากหนังสือพิมพ์เหรอ
คนนี้เป็นใคร
ดูเหมือนจดหมายเหล่านี้ถูกเขียนขึ้น
โดยดอลล์คนหนึ่งที่มีชื่อเสียงมากในสมัยนั้น
มีครั้งหนึ่งเธอเคยเขียนจดหมายรักให้เจ้าหญิง
และเธอยังเคยเขียนเนื้อเพลงโอเปรา ตามคำขอของนักร้องที่โด่งดังมาก
และยังเคยพิมพ์บทละคร ให้กับนักเขียนบทชื่อดังด้วย
เธอเคยทำงานในบริษัทไปรษณีย์ในเมืองไลเดน
แต่ก็เลิกทำไปตอนอายุ 18 ปี
หลังจากนั้นก็ไม่มีข่าวคราวของเธออีกเลย
ชื่อของดอลล์คนนั้นก็คือ…
ฉันเก็บมาจากแนวรบฝั่งเหนือ
เธอไม่มีชื่อหรอก
นี่ ทักทายสิ
พี่ทำกับเด็กแบบนั้นไม่ได้นะ!
กิล เธอไม่ใช่เด็กนะ
เธอคืออาวุธ
ก็แค่เครื่องมือทำสงคราม
ฉันขอเป็นคนตั้งชื่อให้เธอได้ไหม
ไวโอเล็ต
ไวโอเล็ตนะ
ฉันรู้สึกได้ว่าเมื่อเติบโตขึ้น เธอจะต้องเหมาะสมกับชื่อนี้อย่างแน่นอน
เธอไม่ใช่เครื่องมือ
จงเป็นคนที่เหมาะสมกับชื่อของตัวเอง
ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน
ก้าวมาข้างหน้า
ผู้แต่งเพลงสวดแด่ท้องทะเลของปีนี้
จะมอบเพลงสวดให้แก่คุณอิลมา เฟลิซ
เทพีแห่งท้องทะเลของปีนี้
เพลงสวดแด่ท้องทะเลไพเราะมากเลยจ้ะ
ไวโอเล็ต
ใช่เลย เธอคงแต่งลำบากน่าดูเลยล่ะสิ
ไวโอเล็ต
ค่ะ
มันต่างจากจดหมายธรรมดา
ท้องทะเลกว้างใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุด
เป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตในน้ำมากมาย
มันทั้งอุดมสมบูรณ์และงดงาม
ทว่าเพราะมันไม่มี…
ผลงานสร้างสรรค์ ตำแหน่งหรือบุคลิกของมนุษย์
ก็เลยเขียนสรรเสริญได้ยากค่ะ
เอ่อ ไม่ใช่แบบนั้น อืม…
โอเค ปีหน้าฉันจะเขียนเอง!
นี่ เธอเขียนเพลงสวดแด่ท้องทะเลไม่ได้หรอก
นอกจากจะถูกเลือก
จากนี้ไปฉันจะเขียนจดหมายดีๆ ให้เยอะๆ เลย
ฉันจะถูกเลือกให้ดู เนอะ ไวโอเล็ต
ค่ะ หวังว่าพวกเขาจะเลือกคุณนะคะ
เชื่อมือได้เลย!
ค่ะ
ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน
นายกเทศมนตรี คุณหญิง
ไวโอเล็ต ท่านนี้คือนายกเทศมนตรีเมืองไลเดน
ส่วนทางนี้คือท่านภริยา
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ฉันจะไปทุกหนทุกแห่งที่ลูกค้าต้องการ
ออโตเมโมรีดอลล์ยินดีรับใช้ค่ะ
ฉันชื่อไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน
โอ้
สวยจังเลยนะคะ เหมือนตุ๊กตาจริงๆ เลย
นั่นสิ
ฉันได้ยินเรื่องของเธอมาเยอะเลยนะ
ฉันเป็นคนแนะนำให้เลือกเธอมาแต่งเพลงสวด
ในเทศกาลขอบคุณท้องทะเลปีนี้เอง
คำสาบานที่เธอเขียนให้กษัตริย์ดาเมียน
แห่งอาณาจักรฟลูเกล หลังจากที่เขียนจดหมายรักเปิดผนึก
ถ้อยคำเหล่านั้นช่างงดงาม
เหมือนกับตัวเธอเลย
ตอนเขียนคำสาบานสำหรับพิธีราชาภิเษก
ที่ฉันทำก็คือนึกภาพตามวิสัยทัศน์ และแรงบันดาลใจจากถ้อยคำของพระองค์
แม้ว่าคุณจะบรรยายถึงฉันว่างดงาม
แต่ถ้อยคำที่ฉันเขียนกับตัวตนของฉันนั้น ไม่ได้มีความสัมพันธ์กันแต่อย่างใด
โปรดอย่าถือโทษเลยนะคะ
เอ่อ ไวโอเล็ต พูดอีกอย่างก็คือ…
พูดอีกอย่างก็คือฉันกำลังชมเธออยู่น่ะ
ตอนนี้เธอเป็นดอลล์ก็จริง แต่ว่าก่อนหน้านี้
เธอเคยเป็นทหารผู้ปกป้อง อาณาจักรไลเดนชาฟต์ลิชเอาไว้
ฉันไม่ใช่คนเดียวที่ช่วยไลเดนชาฟต์ลิชไว้
มีทหารนับไม่ถ้วนที่ต่อสู้เพื่อปกป้องมัน
ทว่าสงครามครั้งนั้น ก็พรากชีวิตคนไปมากมายเช่นกัน
ฉันเองก็พรากชีวิตคนมากมาย
เพราะฉะนั้น
ฉันไม่ใช่คนที่ควรได้รับคำชื่นชมหรอกค่ะ
กินอะไรกันดี
ฉันอยากกินยากิโซบะ
นานๆ ครั้งกินอย่างอื่นบ้างเถอะ
ก็ได้
ไวโอเล็ต
คุณเอริกา
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
โอ้ ท่าทางสบายดีนี่
ค่ะ ท่านประธาน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ
ชินกับการเป็นผู้ช่วยนักเขียนบทหรือยังจ๊ะ
ใช่นักเขียนบทละครคนเดียว กับที่ไวโอเล็ตไปพิมพ์บทให้ไหม
ค่ะ
ฉันแนะนำคุณเอริกาให้รู้จักกับเขา หลังจากที่เราได้ดูละครของเขาค่ะ
ฉันก็เลยขอร้องให้เขารับเป็นศิษย์ค่ะ
อาจารย์เขียนแล้วก็แก้บททุกวัน
จะพิมพ์ให้ทันเขาน่ะยากมากเลย
แต่ก็ได้เรียนรู้เยอะแยะเลยค่ะ
โอ๊ะ กินยากิโซบะหน่อยไหม
นี่ เบเนดิกต์ เราคุยกันอยู่นะ!
อย่าพูดกับฉันแบบนั้นสิ หยาบคายจัง
นี่ อยากเดินเที่ยวงานเทศกาลด้วยกันไหม
ขอบคุณที่ชวนนะคะ แต่ขอโทษด้วย
พอดีวันนี้เรามีซ้อมละคร ที่จะต้องแสดงในเดือนหน้า
เอริกาเขียนเองเหรอ
ค่ะ
เป็นละครสั้นๆ ที่จะแสดงที่ศูนย์ชุมชนค่ะ
มาไม่รังเกียจก็มาดูกันนะคะ
ว้าว!
งั้นฉันไปก่อนนะ
แล้วเจอกันนะคะ
อืม
เวลาเราปรารถนาอะไรมากๆ คำขอนั้นก็จะเป็นจริงสินะ
บางคำขอต่อให้ปรารถนาแค่ไหนก็ไม่เป็นจริง
ควรทำอะไรกับมันดีคะ
ฉันก็ขอตัวก่อนนะคะ
ยังมีงานที่ต้องทำอีกเยอะเลย
วันนี้จะหยุดก็ได้
นี่วันเทศกาลนะ!
ไม่ล่ะค่ะ มันจะกระทบ กับตารางงานที่ฉันวางเอาไว้
ฉันกลับแล้วนะคะ
ผู้พันคะ
เอาชีวิตรอด
ทิ้งฉันไว้ที่นี่แหละ หนีไปซะ
ฉันจะไม่ปล่อยให้ผู้พันตายเด็ดขาด!
หยุดนะ
หยุดได้แล้ว!
เธอต้องอยู่ต่อไป
ไวโอเล็ต
เธอต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
จงเป็นอิสระ
จากใจจริงของฉัน
ฉันรักเธอ
แด่ผู้พันกิลเบิร์ตที่รัก
วันนี้ฉันก็หวนนึกถึงคุณอีกแล้ว
ไม่ว่าฉันจะมองอะไร ไม่ว่าจะทำอะไร
ความทรงจำของฉันมีคุณรวมอยู่ด้วย
เมื่อเวลาหมุนผ่าน และอดีตไกลห่างออกไป
ความทรงจำถึงช่วงเวลาที่เราใช้ร่วมกัน ยังคงกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
คุณให้ฉันอยู่ข้างๆ เสมอ
ในตอนที่ฉันทำอะไรไม่ได้สักอย่าง คุณสอนให้ฉันรู้จักการมีชีวิต
และคุณบอกกับฉันว่า…
"ฉันรักเธอ"
เป็นครั้งแรกที่คุณพูดคำนั้นกับฉัน
นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉัน เขียนจดหมายถึงคุณแบบนี้อีกครั้ง
ฉันหวังว่าจดหมายฉบับนี้จะส่งถึงคุณในสักวันหนึ่ง
และฉันอธิษฐานให้คำขอของฉันกลายเป็นจริง
นี่เงินทอนสามครอสค่ะ
ขอบคุณนะคะ
น้ำหนัก 1,2 ลีบ ก็เป็น 11 ครอสค่ะ
สวัสดีค่ะ บริษัทไปรษณีย์ซีเอชค่ะ
ฉันจะไปทุกหนทุกแห่งตามที่ลูกค้าต้องการ
ออโตเมโมรีดอลล์ยินดีรับใช้ ฉันชื่อไอริส คันนารีค่ะ
ค่ะ เธออยู่ที่นี่…
ขอบคุณที่ถือสายรอค่ะ ดอลล์ที่คุณเรียกใช้
ถูกจองตัวจนถึงสามเดือนหน้าแล้วค่ะ
ใช้บริการฉันแทนได้ไหมคะ
อ๋อ อย่างนั้นเหรอคะ
เข้าใจแล้วค่ะ
ถ้างั้นฉันจะจองให้คุณสามเดือนนับจากวันนี้นะคะ
ค่ะ ใช่ค่ะ
สวัสดีค่ะ
ไอริส
อย่าทำทัศนคติแบบนั้นใส่ลูกค้าสิ
พวกเขามองไม่เห็นทางโทรศัพท์หรอกค่ะ
อารมณ์ของเธอออกมาทางน้ำเสียงนะ
ค่ะ
เธอก็มีจองเยอะเหมือนกันใช่ไหม
ไม่เยอะเท่าคุณแคตทาเลยาหรอก
ขืนเป็นแบบนี้ ฉันไม่มีวันได้เลื่อนขั้น ขึ้นจากอันดับสามของที่นี่แน่
ขอบใจที่ตั้งใจทำงานนะ
โอ๊ะ ท่านประธานคะ ขอบคุณนะคะ
สัปดาห์นี้ยุ่งจังเลย
หวังว่าทุกคนจะได้พักผ่อนสุดสัปดาห์กันเต็มที่นะ
สุดสัปดาห์นี้ฉันจะไปทำงานนอกสถานที่ค่ะ
พอดีถูกขอให้ไปบันทึกการประชุม แก้ไขสนธิสัญญาการค้ากับการ์ดาริก
จริงด้วย
ฉันก็ตั้งใจจะไปร่วมงานเลี้ยง ของภริยาท่านนายกเทศมนตรีค่ะ
จะไปหาลูกค้าใหม่ๆ ที่นั่น
ทุกคนทำงานหนักกันจริงๆ ด้วย
ช่วงนี้ผมเพิ่งเริ่มเล่นเทนนิส
เลยว่าจะหาคนไปเล่นด้วยสักหน่อย
ท่านประธานไม่รู้เหรอว่าพวกเรากำลังวิกฤต
เราต้องทำงานหนักระหว่างที่ยังทำได้นะคะ
สักวันผู้คนจะเลิกส่งจดหมาย เพราะไอ้เครื่องมือน่ากลัวตรงนั้น
อีกไม่นานพวกเขาก็จะสร้างหอวิทยุนั่นเสร็จแล้ว
พอเสร็จ ทุกคนก็จะมีโทรศัพท์
นั่นสิ
หลายสิ่งหลายอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป
บริษัทไปรษณีย์ของเรา ก็จะเปลี่ยนไปทีละเล็กทีละน้อย
สักวันหนึ่งอาชีพของดอลล์ก็จะถือว่า
ล้าสมัย
แล้วคนก็จะเลิกใช้บริการ ก่อนจะหายไปในที่สุด
เพราะงั้นเราเลยต้องตั้งใจทำงานขณะที่ยังทำได้
แล้วไวโอเล็ตจะไปงานเลี้ยงด้วยไหมจ๊ะ
ไม่ค่ะ ฉัน…
อย่าให้ฉันเอาคู่แข่งไปงานเลี้ยงด้วยสิ!
ค่ะ
อย่าให้เธอทำแบบนั้นเลย
ฉันเองก็มีที่ที่ตั้งใจจะไปแล้วค่ะ
เอาล่ะนะ!
เมื่อกี้อะไรกัน ตีโต้ให้มันนานๆ หน่อยสิ
ฉันคงทำแบบนั้นถ้าเล่นอยู่กับสาว
แต่วันนี้มีแค่นาย
ก็ทุกคนยุ่งมากนี่นา
ขนาดไวโอเล็ตยังปฏิเสธคำชวนของฉันเลย
ก็ดีไม่ใช่เหรอ ที่เธอออกไปข้างนอกกับเขาบ้าง
แต่ที่เธออยู่ด้วยมันก็ดี
ช่วยดึงความสนใจสาวๆ ให้ฉัน
ตอนฉันไปส่งจดหมาย คนชอบถามฉันว่า
"มาจากบริษัทไปรษณีย์ซีเอชหรือเปล่า
ดอลล์ที่ชื่อไวโอเล็ตทำงานที่ไหนเหรอ ช่วยแนะนำให้รู้จักได้ไหม"
อย่ามาใช้ไวโอเล็ต เพื่อเจตนาสกปรกๆ ของนายนะ
แต่ว่า…
อยากรู้จังว่าเธอไปไหน
นายเนี่ยช่างปกป้องเกินไปแล้ว
ผู้กอง
งั้นก็เป็นเธอล่ะสิ
ที่เอาดอกไม้มาให้แม่ฉันทุกเดือน
ฉันควรมาพรุ่งนี้ ที่เป็นวันครบรอบการจากไปของท่าน
แต่ญาติคนอื่นๆ ของคุณอาจมากันวันนั้น
ฉันมารบกวนหรือเปล่าคะ
เปล่าหรอก
แต่เธอไม่ต้องถ่อมาถึงที่นี่ก็ได้
อุตส่าห์มีวันหยุดแท้ๆ
เพราะเป็นวันหยุดน่ะค่ะ ฉันก็เลยมาได้
เธอทำแบบนี้แทนเขาใช่ไหม
ฉันไม่ได้ทำแทนผู้พันหรอกค่ะ
ฉันมาที่นี่เพราะอยากมาเอง
ผ่านไปกี่ปีแล้วนะ ตั้งแต่ที่สงครามจบลง
เธอเข้าใจใช่ไหม ว่าเขาจะไม่…
ลืมกิลเบิร์ตเสียเถอะ
การลืมมันยากนะคะ
ตราบที่ฉันยังมีชีวิต
ฉันลืมเขาไม่ได้หรอกค่ะ
นี่
ไวโอเล็ต
ผิดแล้วฮะ นี่ไม่ใช่ดอกไวโอเล็ต
ดอกแพนซี่ต่างหาก
นั่นสินะ รู้เยอะจังเลยนะเรา
ต่อให้ฉันจะไม่มีวันได้เจอเขาอีก
"การลืมมันยาก" งั้นเหรอ
ริบบิ้น…
สวัสดีค่ะ บริษัทไปรษณีย์ซีเอช…
คือว่า…
ขอสายดอลล์ได้ไหม
ฉันก็เป็นดอลล์ค่ะ
จริงเหรอ ผมมีงานอยากให้ทำให้หน่อย
มาที่ที่ผมอยู่หน่อยได้ไหม
วันนี้บริษัทปิดค่ะ
หา จริงเหรอเนี่ย
งั้นก็ได้
ขอโทษนะคะ ฟังจากเสียงแล้ว คุณเหมือนยังเด็กอยู่เลย
แล้วอายุมันเกี่ยวอะไรกับการเขียนจดหมาย
ดอลล์ไปทุกที่ที่เราขอให้ไปไม่ใช่เหรอ
โกหกงั้นเหรอ
เปล่าค่ะ ไม่ได้โกหก
งั้นก็มาที่นี่สิ!
ใครน่ะ
ดอลล์จากบริษัทไปรษณีย์ซีเอชค่ะ
อ๋อ เข้ามาเลย!
ขออนุญาตนะคะ
ยินดีที่ได้พบค่ะ
ฉันจะไปทุกหนทุกแห่งตามที่ลูกค้าต้องการ
ออโตเมโมรีดอลล์ยินดีรับใช้ค่ะ
ฉันชื่อไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน
โห มาจริงๆ ด้วย
ฉันมาตามคำขอของลูกค้าแล้วนะคะ
ดูเด็กจัง จะไม่เป็นไรใช่ไหม
ฉันจะพยายามเต็มที่ค่ะ
ยูริส!
พี่ฮะ เรามาแล้ว!
จะเข้าไปแล้วนะ!
เอ่อ แป๊บหนึ่ง!
ซ่อนสิ เร็วเข้า!
เร็วสิ!
พี่ฮะ!
ยูริสจ๊ะ เมื่อกี้มีใครมาหรือเปล่า
เปล่านี่
จริงเหรอ แม่ว่าแม่ได้ยินเสียงคนพูดนะ
รู้สึกยังไงบ้าง
เลิกถามผมแบบเดิมทุกวันสักที
สบายดีใช่ไหมจ๊ะ
ถ้าสบายดี ก็คงไม่มาอยู่ที่นี่หรอกจริงไหม
แม่ขอโทษ
พี่ฮะ พี่ฮะ
ผมจะอ่านนิทานภาพให้ฟังนะ
ฉันไม่อ่านนิทานภาพหรอก งี่เง่าจะตายไป
พี่เขารู้สึกไม่ค่อยดีน่ะ
ยิ่งกว่ารู้สึกไม่ค่อยดีอีก
ผมผ่าตัดมาสามครั้งแล้ว แถมอยู่โรงพยาบาลมาทั้งปีอีก
ยูริส ลูคัสบอกว่าอยากมาเยี่ยมลูกด้วยนะ
เขาบอกว่าอยากเจอลูกนะ
ไม่มาแหละดีแล้ว
ทำไมล่ะ พวกลูกสนิทกันขนาดนั้น…
ก็บอกว่าดีแล้วไง!
นี่อะไรเหรอ
เก่าจัง
นี่ อย่าจับนะ เจ้าเด็กบ้า!
เจ้านี่…
เป็นของคนที่มาเยี่ยมห้องข้างๆ น่ะ
ผมแค่เฝ้าไว้ให้แป๊บเดียว
คือ…
ผมจะนอนแล้ว!
ขอโทษด้วยนะจ๊ะ
งั้นเราจะไปเดินเล่นก่อนแล้วกัน
ก็ดีเหมือนกัน ลูกนอนซะนะ
แล้วเราจะมาใหม่
ขอโทษด้วย
ฉันออกไปได้หรือยังคะ
ช่วยอธิบายได้ไหมคะ
ว่าทำไมฉันต้องซ่อนด้วย
คุณลูกค้า
เรียกผมว่ายูริสก็ได้
ก็ได้ค่ะ คุณยูริส
ผมอยากเขียนบางอย่าง โดยไม่ให้พ่อ แม่กับน้องชายรู้
จดหมายเหรอคะ
อืม จดหมายให้ทั้งสามคน
ผมอยากให้พวกเขาอ่านหลังจากที่ผมจากไปแล้ว
เพราะงั้นหลังจากที่เขียนเสร็จแล้ว ผมอยากให้คุณเก็บไว้ก่อนสักพัก
อย่าเพิ่งส่งทันทีนะ
ค่ะ
เข้าใจความหมายใช่ไหม ทำแบบนั้นได้หรือเปล่า
ไม่มีปัญหาค่ะ
ฉันเคยจัดการกับคำขอคล้ายๆ แบบนี้มาก่อน
หา
มีเด็กสาวคนหนึ่งที่เด็กกว่าคุณยูริสนิดหน่อย
คุณแม่ของเธอเขียนจดหมายให้
เพื่อที่ว่าถึงแม้ท่านจะจากไปแล้ว
เธอจะยังได้รับในวันเกิดทุกปี เป็นเวลา 50 ปี
ห้าสิบปีเหรอ งั้นก็ 50 ฉบับเลยน่ะสิ
ค่ะ
แม้แต่ตอนนี้ เธอก็ยังคงได้รับ จดหมายฉบับหนึ่งในวันเกิดทุกปี
ขอโทษด้วย ผมสั่งมากขนาดนั้นไม่ได้หรอก
เงินของผมอยู่ในกระป๋องนั่น เขียนเท่าที่มีพอจ่ายนะ
แล้วเงินเท่านี้เขียนได้กี่ฉบับเหรอ
ถ้าจะเขียนสามฉบับ ก็ได้ฉบับละ 20 ตัวอักษร
แค่ 20 ตัวอักษรเหรอ
"แม่ฮะ ดูแลตัวเองด้วยนะ จากยูริส"
สั้นสุดๆ เลย แบบนี้ผมก็เขียนเองได้!
ผมอยากได้จดหมายที่ทำให้…
พ่อ แม่และน้องรู้สึกดีขึ้น
หลังจากที่ได้อ่านแล้ว!
คุณยูริส เมื่อกี้เป็นค่าธรรมเนียมปกติค่ะ
แต่ว่าบริษัทของฉันมีส่วนลดพิเศษสำหรับเด็กด้วย
หา
ดังนั้นเงินในกระป๋องเพียงพอสำหรับจดหมาย
ที่คุณยูริสอยากให้ฉันเขียนค่ะ
จริงเหรอ
จริงค่ะ
ไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นนะ!
ฉันไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นหรอกค่ะ
ข้อกำหนดพิเศษนี้จัดทำขึ้น
เพื่อให้เราทำหน้าที่ได้ในช่วงเวลาเร่งด่วน
เป็นข้อกำหนดฉุกเฉินของเราค่ะ
ไม่เห็นเข้าใจเลย
แต่ก็ฟังดูเจ๋งล่ะนะ!
แปลว่า "ดี" น่ะ
ก็ได้ มาเริ่มเลยดีกว่า!
มือคุณ…
ฉันเสียแขนไปในสงคราม
สองสามปีก่อน ฉันเองก็เคยอยู่โรงพยาบาล
แล้วใช้มือนั่นเขียนจดหมายได้ใช่ไหม
ฉันใช้เวลาพักใหญ่เพื่อฝึกใช้งานมือเทียมคู่นี้
แต่ตอนนี้ไม่มีปัญหาแล้วค่ะ
ถึงกับทำมือแบบนี้ได้ด้วยนะคะ
คุณนี่ตลกจังเลย
คนอื่นมักพูดกับผมแค่ว่า…
"สบายดีไหม" "โอเคหรือเปล่า" "ไปนอนได้แล้ว"
แต่คุณแตกต่างจากพ่อแม่แล้วก็พยาบาลคนอื่น
ต่างยังไงเหรอคะ
ก็…
คนอื่นมักเป็นห่วง แล้วก็สงสารผม
ปกป้องจนเกินไปด้วย
ผมเบื่อเรื่องพวกนั้นแล้ว
เข้าใจแล้วค่ะ
ฉันจะพยายามกำจัดทั้งสามอย่างนั้น ออกจากความรู้สึกนะคะ
คุณนี่ตลกจริงๆ ด้วย
เอาล่ะ เริ่มกันเถอะ
เขียนจดหมายให้หน่อย
เขียนถึงพ่อของหนูให้หน่อย
พ่อของเธอเหรอ
ค่ะ พ่อของหนูออกไปรบในสงคราม
พ่อไปอาณาจักรที่ชื่อว่าไลเดนชาฟต์ลิช
พ่อบอกว่าจะรีบกลับมาแต่ก็ยังไม่กลับมาเลย
หนูเลยอยากบอกพ่อว่า หนู น้องชายแล้วก็แม่ปลอดภัยดี
ช่วยเขียนจดหมายให้หน่อยได้ไหมคะ
ชวนไวโอเล็ตไปกินมื้อเย็นกันเถอะ
ได้เลย งั้นไปที่ร้านนั้นนะ
ร้านอาหารนั่น
ที่เราเคยไปกันตอนไวโอเล็ตมาที่นี่ใหม่ๆ
นาย
ผู้กองดีตฟรีต
พันโทฮอดจินส์
ไม่ใช่สิ ควรเรียกว่าประธานสินะ
ฉันชอบลืมตลอดเลย ว่าสงครามจบลงนานหลายปีแล้ว
ต้องการอะไร
เปล่าหรอก
ไวโอเล็ต!
ผู้กอง
ขอโทษด้วยค่ะที่ฉันเสียมารยาท
ไม่หรอก ไม่เป็นไร
เอานี่
นี่มัน…
คุณเอามาคืนให้ฉันเหรอคะ
เห็นเธอทำตกไว้น่ะ
อย่าบอกนะว่าที่ที่ไวโอเล็ตไปมา…
สุสานค่ะ
ฉันไปสุสานของคุณแม่ผู้พันมา
ผู้กอง ขอบคุณนะคะ
เอาล่ะ
วางของแล้วไปหาอะไรกินกันเถอะ
ดีเลย
ไวโอเล็ตก็มาด้วยกันนะ
ค่ะ
นี่!
ครอบครัวของฉันตัดสินใจ จะกำจัดเรือที่เราเป็นเจ้าของ
เรือเหรอคะ
ใช่
หมอนั่นเคยออกไปล่องเรือบ่อยมาก ตอนที่ยังเป็นเด็ก
บนเรือเลยมีหนังสือกับของเล่นมากมาย ที่น้องชายฉันเคยเล่น
ถ้ามีอะไรที่เธออยากได้…
ฉันเก็บไว้ได้เหรอคะ
ยังไงมันก็เป็นขยะอยู่แล้ว
ฉันจะไปค่ะ ไม่ว่าเรือลำนั้น เทียบท่าอยู่ที่ไหน ฉันก็จะไป
ฉันไม่รู้เลยว่าเธอไปเยี่ยม หลุมศพของท่านทุกเดือน
ฉันควรแจ้งไว้เหรอคะ
อ๋อ เปล่าหรอก
ไม่ต้องบอกก็ได้
เธอจะทำอะไรก็ได้ในเวลาว่าง
แล้วเธอจะไปที่เรือนั่นเหรอ
ตอนจะไป ฉันจะแจ้งให้ทราบนะคะ
ก็บอกว่าไม่จำเป็นต้องบอกไง!
ไวโอเล็ต
ฉันไปด้วยดีไหม
ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ กรุณาจำกัดความเป็นห่วง ความสงสาร
และความรู้สึกปกป้องเกินไป ที่ท่านประธานมีต่อฉันด้วย
เธอบอกว่าไม่เป็นไรไง
หนวกหูน่า นายกินเงียบๆ ไปเลย
ไวโอเล็ตพูดถูกนะ
คุณเป็นห่วงเธอตลอดเวลาไม่ได้
ก็คนมันห่วงนี่นา
ยิ่งไปกว่านั้น ไอ้ดีตฟรีตนั่น…
กำลังเล่นกับช่องว่างในใจของไวโอเล็ต
เขาอาจเป็นคู่สนทนาที่ดีสำหรับไวโอเล็ตก็ได้
พวกเขาจะได้แบ่งปันความทรงจำ ที่มีต่อผู้พันด้วยกัน
หมอนั่นมันเคยหาประโยชน์ จากการที่ไวโอเล็ตเป็นเด็กกำพร้า
และใช้เธอเป็นอาวุธทำสงครามนะ
เพราะแบบนั้นเขาถึงไม่ควรเข้าใกล้เธอเหรอ
แม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้วเหรอ
จะบอกว่าสองคนนั้นควรเลียแผลใจให้กันเหรอ
แล้วมันไม่ดีตรงไหน
จนถึงตอนนี้ ไวโอเล็ตก็ยังมีความรู้สึกให้ผู้พัน
ฉันเป็นห่วงว่าขืนปล่อยไว้แบบนี้ เธอจะถูกความรู้สึกเหล่านั้นบดขยี้
แต่ผู้กองอาจช่วยปลอบใจเธอ ในแบบที่เราทำไม่ได้ก็ได้
ถ้าสักวันผมมีลูกขึ้นมาละก็
ขอให้เป็นเด็กชายด้วยเถอะ
ถ้ามีลูกสาว ผมคงได้กังวลไม่จบไม่สิ้น
นี่เป็นหนังสือที่หมอนั่นเคยคลั่งไคล้
เขาเคยเล่นเกมมากมายกับพ่อของเราด้วย
นี่ก็เป็นของผู้พันเหรอคะ
เปล่า นั่นของฉันเอง
ขออภัยด้วยค่ะ
ไม่ต้องพูดเป็นทางการขนาดนั้นก็ได้
ค่ะ
ทั้งผู้กองและผู้พันคงเคยล่องเรือลำนี้
ออกทะเลบ่อยๆ ตอนเป็นเด็กสินะคะ
ใช่ พ่อพาพวกเราไปน่ะ
พ่อของฉันอุทิศตัวให้กับกองทัพ
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ท่านก็ชอบล่องเรือด้วย
นั่นเป็นอย่างเดียวของท่านที่ฉันสืบทอดมา
นี่คือดอกไม้ประจำตระกูลเรา
ใครจะสนเรื่องนั้นกัน
เมื่อกี้แกว่าอะไรนะ
ที่พ่ออยากพาเรามาดู คือนั่นต่างหากไม่ใช่เหรอ
พ่ออยากให้เราเห็น เพื่อที่จะได้บอกเรา ให้กลายเป็นแบบพ่อใช่ไหมล่ะ
พี่ครับ
พ่อแค่อยากให้เราเห็น
ว่านั่นคือทางเลือกเดียวของเรา
พี่!
ทั้งพ่อ คุณปู่ และเราทุกคน ในตระกูลบูเกนวิลเลีย
ไม่มีทางเลือกนอกจากเข้าร่วมกองทัพใช่ไหม
คุณพ่อ หยุดนะ!
อย่าทำร้ายพี่นะครับ!
ผมจะเป็นให้เอง
ผมจะโตไปเป็นเหมือนพ่อเอง!
เพราะฉันมันดื้อด้านเหลือเกิน
กิลเลยไม่มีทางเลือก นอกจากทำตามที่พ่อของเราบอก
เป็นความผิดของฉันเอง ที่เขาไม่อาจเลือกทางเดินชีวิตตัวเองได้
กระนั้นฉันก็ยังทำตัวเลวร้ายกับเขา
ฉันไม่มีพี่น้อง
ก็เลยไม่เข้าใจดีนัก
ทว่าฉันเข้าใจ
ว่าคนเราก็อาจมีความรู้สึกที่ซับซ้อน
ต่อคนที่พวกเขาใกล้ชิดด้วย
เธอเข้าใจความรู้สึกของคนอื่นงั้นเหรอ
ฉันไม่ได้จะพูดประชดหรอกนะ
ฉันทราบค่ะ
ฉันเก็บหนังสือเล่มนี้ กับเกมกระดานไว้ได้ใช่ไหมคะ
อืม
ออกไปกันเถอะ
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ขอบคุณมากค่ะ
เราต่างก็สูญเสียสิ่งสำคัญไป
ทั้งเธอและฉัน
ขอโทษเรื่องวันก่อนด้วย
ที่บอกว่าเธอจะไม่มีวันได้เจอเขาอีก และที่บอกให้เธอลืมเขาด้วย
ฉันเองก็ลืมเขาไม่ได้เหมือนกัน
ยังไงซะหมอนั่นก็เป็นน้องชายของฉัน
ค่ะ
ถ้าได้เจอเขาอีกครั้ง มีเรื่องมากมายที่ฉันอยากขอโทษเขา
และมีเรื่องมากมายที่อยากพูดคุยกัน
ค่ะ
ต่อไปก็จดหมายให้น้องชายผม
แต่ผมไม่แน่ใจว่าควรเขียนอะไรถึงเขาดี
ซีออนยังแค่ห้าขวบอยู่เลย
ทำไมไม่บอกเขาว่าคุณรู้สึกยังไง
ตอนที่เขาเกิดมาล่ะคะ
นั่นสิ
ผมดีใจมากเลยตอนที่เขาเกิด
ตัวเขาอุ่นและนุ่มมาก เหมือนขนมปังแถวอบใหม่
แต่แล้ว…
คุณก็ค่อยๆ รู้สึกว่าเขาขโมยพ่อแม่ ไปจากคุณใช่ไหมคะ
อืม
คุณเลยอิจฉาตอนที่พ่อแม่ชมเขาแทนคุณใช่ไหมคะ
ใช่เลย
แต่คุณก็คิดว่าเขาน่ารักมาก ทุกครั้งที่เขาไล่ตามคุณใช่ไหม
อืม
ทำไมถึงรู้ล่ะ
ฉันเคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อน
โอเค พอเขียนตามนั้นแล้ว เพิ่มประโยคนี้เข้าไปด้วยนะ
"ใช้ชีวิตให้เต็มที่แทนฉันด้วยนะ
แล้วก็เชื่อฟังพ่อกับแม่แทนฉันด้วย"
"ให้พ่อกับแม่
ตามใจนายให้เต็มที่แทนฉันด้วย"
ฉันคิดว่าคุณไม่ได้พูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา
แม้ว่าสิ่งที่คุณต้องการจริงๆ นั้น คือการให้คุณพ่อคุณแม่
ตามใจคุณแท้ๆ
รู้ทุกอย่างจริงๆ ด้วย
ฉันเขียนจดหมายมาเยอะน่ะค่ะ
ทั้งถ้อยคำ ทัศนคติและความรู้สึก ต่างมีทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลัง
ฉันจึงเริ่มเข้าใจว่าสิ่งที่มองเห็น
ไม่ใช่ทุกอย่างเสมอไป
ทว่าความรู้สึกที่แท้จริงนั้น
บางครั้งคุณก็ต้องเป็นฝ่ายบอกออกไป ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะไม่มีวันรู้
แบบนี้เป็นยังไงคะ
อืม ขอบคุณนะ
ถ้าอย่างนั้นฉันจะเก็บจดหมาย ทั้งสามฉบับไว้อย่างดีนะคะ
อืม
ช่วยเอาจดหมายให้ทุกคน ในวันที่ผมไปสวรรค์แล้วด้วยนะ
ผมจะขอร้องทางโรงพยาบาล
ให้แจ้งไปทางไปรษณีย์นะ
ค่ะ
นี่ เกี่ยวก้อยสัญญาได้ไหม
เกี่ยวก้อยสัญญาเหรอ
ใช่
เอานิ้วก้อยกับนิ้วก้อยมาคล้องกันน่ะ
แล้วก็สาบานว่าจะรักษาสัญญาให้ได้
ขอบคุณนะ
นิ้วก้อยคุณเย็นจังเลย
ถึงสวมถุงมืออยู่ก็บอกได้เลย
ผมเองก็อาจตัวเย็นเหมือนกันก่อนฤดูหนาวมาถึง
ถึงอย่างนั้น…
ฉันก็คิดว่าจดหมายของคุณยูริส…
จะทำให้หัวใจของพ่อแม่ และน้องของคุณอบอุ่นได้ค่ะ
ฉันจะส่งจดหมายถึงพวกเขาให้แน่นอน
หน้าที่ของฉันเสร็จสิ้นแล้ว
เดี๋ยวก่อน!
มีจดหมายอีกฉบับที่ผมอยากเขียน
ถึงคุณลูคัสใช่ไหมคะ
ฉันได้ยินตอนที่หลบอยู่ใต้เตียง
อืม
ถ้ามีอะไรที่คุณอยากบอกเขา ก็บอกในขณะที่ยังทำได้ดีกว่านะคะ
คิดแบบนั้นเหรอ
ค่ะ
ฉันเองก็เคยไม่อาจถาม และบอกเล่าทุกอย่างออกไปได้
บอกใครงั้นเหรอ
กับคนที่บอกฉันว่า "ฉันรักเธอ"
คนคนนั้นตายแล้วเหรอ
ฉันเชื่อว่าเขายังมีชีวิตอยู่ที่ไหนสักแห่ง
แล้วคุณอยากบอกอะไรกับเขาเหรอ
บอกว่าฉันเข้าใจความหมายคำว่า "ฉันรักเธอ" ขึ้นมาหน่อยแล้ว
บอกแค่ว่าเข้าใจแล้วงั้นเหรอ
ลูคัสบอกผมว่า
เขาอยากมาเยี่ยมผม
แต่ผมบอกไม่ให้เขามา
ลูคัสกับผมสนิทกันตั้งแต่เด็กแล้ว
เราเคยเล่นด้วยกันตลอดเวลา
แต่แล้วแขนขาของผมก็เริ่ม…
ผ่ายผอมลง
ผมไม่อยากให้เขาเห็นผมกลายเป็นแบบนี้
ฉันจะใส่ความรู้สึกเหล่านั้น ลงในจดหมายให้คุณนะคะ
ส่วนค่าจ้าง…
คุณยูริส!
ฉันจะไปตามพยาบาล
ไว้ค่อยเขียนจดหมายถึงลูคัสกันคราวหน้านะคะ
ขอโทษด้วยนะ
ไม่เป็นไรค่ะ
พวกนี้เป็นจดหมายที่อยู่ผู้รับไม่ชัดเจนเหรอ
ฉันรับต่อมาจากปู่โรแลนด์น่ะ
คิดไว้ว่าจะส่งกลับไปให้ผู้ส่งที่เรารู้จัก
แล้วไง นายก็เลยมาขอให้ ประธานอย่างฉันช่วยงั้นเหรอ
ก็หนุ่มสาวสมัยนี้ไม่ชอบ ทำงานล่วงเวลากันเอาซะเลย
ดูจากที่ฉันทำงานหนักขนาดนี้ นายน่าจะให้ฉันเป็นรองประธานนะ
งั้นก็ไปเรียนทำบัญชีมาก่อน
หา
คนที่ดูสมุดลงบัญชีไม่เป็น จะเป็นรองประธานไม่ได้หรอก
ว้าว ตอนนี้ฉันรู้วิธีได้เลื่อนขั้นแล้ว
งั้นฉันจะจริงจังขึ้นแล้วกัน
นี่มัน…
อ๋อ นี่เป็นชั้นที่เราใช้เก็บจดหมายล่าสุด
ลายมือนี้…
มีอะไรเหรอ
- เปล่า - หืม
ที่อยู่ของผู้ส่งอยู่บนเกาะเอคาร์เท
เกาะนั่นเคยถูกพวกการ์ดาริกยึดครอง
หลังสงครามจบลง เลยได้อิสรภาพ
ทำไมถึงอยากเจอฉันล่ะ ท่านประธาน
เมื่อวันก่อน…
เกี่ยวกับดอลล์คนนั้นที่ทำงานให้นายเหรอ
เธอพูดอะไรหรือไง
เปล่าหรอก
ไม่ต้องห่วง
ยัยนั่นมาดูเรือแล้วก็กลับเลย
บอกว่าเดี๋ยวประธานจะเป็นห่วงเอา
ไหนเธอว่าจะบอกก่อนไปดูเรือไง
นายไม่ใช่ผู้ปกครองของเธอนะ
นายไม่มีสิทธิ์ควบคุมชีวิตเธอ
ไอ้สารเลว กล้าพูดแบบนั้นได้ยังไง!
ขอโทษที
ฉันผิดเอง
ฉันพูดกับคนอื่นเป็นแค่แบบนี้น่ะ
วันนี้ฉันไม่ได้มาพูดเรื่องไวโอเล็ตหรอก
นี่มัน…
ตรวจสอบให้ทีได้ไหม
ท่านประธาน
ขอโทษที่มารบกวนดึกๆ นะ
คือว่ามีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย
อะไรคะ
ฉันก็ยังไม่แน่ใจหรอก
อาจเป็นไปได้ว่าฉันจะคิดผิดด้วย
เกี่ยวกับผู้พันใช่ไหมคะ
อืม
คุณได้ข่าวเขาใช่ไหมคะ
ได้ข้อมูลใหม่ๆ เกี่ยวกับผู้พันกิลเบิร์ตใช่ไหมคะ
จะไปแล้วเหรอ
อืม อาจเป็นคนอื่นก็ได้ แต่ผมจะลองไปดู
เข้าใจแล้วค่ะ เราจะดูแลงานทางนี้ให้เอง
ไวโอเล็ต เป็นอะไรหรือเปล่า
เป็นอะไรหรือเปล่าเหรอ
ถ้าฉันได้เจอผู้พันอีกครั้ง จะเป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันมีอะไรแปลกไปหรือเปล่า
เวลาผ่านมาหลายปีแล้ว
ผู้พันจะจำฉันได้หรือเปล่า
นี่ ไวโอเล็ต
พอเจอเขาแล้ว ฉันควรพูดอะไรกับเขาดี
บอกว่าตอนนี้ฉันเป็นยังไงเหรอ
หรือว่าบอกความรู้สึกของฉันออกไปดี
คิดว่าฉันจะถ่ายทอดมันออกมาได้ดีหรือเปล่า
เขาจะรู้สึกรังเกียจหรือเปล่า
ไวโอเล็ต
นี่จะเป็นการเดินทางที่ยาวนานใช่ไหม
งั้นก็เขียนจดหมายระหว่างเป็นไงจ๊ะ
เรากลับมาแล้วจ้ะ เดซี่
ขอโทษที่มาช้านะ
เดซี่
"หนูจะไปที่เมืองไลเดนสักพัก"
อาณาจักรนั้นกลายเป็นชาติในที่สุด
บริษัทไปรษณีย์ที่เธอเคยทำงาน จึงถูกเปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์
เช่นเดียวกับบริษัทอื่นๆ
สงสัยจังว่าเธอไปไหนหลังจากเลิกทำงานที่นี่
ค่อยๆ ดูให้ทั่วเลยนะจ๊ะ
ขอโทษด้วยค่ะ หนูไม่ทันเห็นคุณ
ไม่เป็นไรจ้ะ
ถ้าอยากถามอะไร ก็ถามได้เลยนะจ๊ะ
ค่ะ
ที่จริงเมื่อนานมาแล้ว ฉันก็เคยเป็นพนักงานต้อนรับที่นี่นะ
โอ้ จริงเหรอคะ
จ้ะ
ขอโทษค่ะ นี่แสตมป์อะไรเหรอคะ
อ๋อ นี่เหรอ
นี่เป็นแสตมป์ที่ออกแค่บนเกาะเอคาร์เทจ้ะ
เกาะเอคาร์เท…
คือว่า…
เมื่อกี้คุณบอกว่าเคยทำงานที่นี่ใช่ไหมคะ
จ้ะ
โอ้ ความกรุณาแห่งท้องทะเล
ท้องทะเลที่เชื่อมทั้งโลกไว้ด้วยกัน
นกนางนวลเต้นระบำบนนภาของท่าน
เหล่ามัจฉาแหวกว่ายในตัวท่าน
เหล่าหอยซุ่มซ่อนอยู่ข้างท่าน
ท่านมอบแสงสว่าง
หล่อเลี้ยงชีวิต
ท่านหลั่งรินความรัก
เราขอมีชีวิตเคียงข้างท่านตลอดไป
จนกว่าจะหาไม่
เรามอบร่างกายนี้ของเราให้แก่ท่าน
ไม่ว่าจะอดีต ปัจจุบันและในอนาคต
ที่จริงมันควรเป็นพิธีขอบคุณท้องทะเล
แต่กลับกลายเป็นวันไว้อาลัย แก่เหล่าผู้ไม่มีวันหวนคืนไปแล้ว
ไม่มีใครกลับมาเลยสักคน
พวกเดียวที่เหลืออยู่บนเกาะนี้
ก็มีแค่คนแก่ ผู้หญิงแล้วก็เด็กๆ
คนพวกนั้นไม่ได้ตายในทะเล แต่กลับไปตายในสงคราม
ฉันต้องไปขอโทษบรรพบุรุษของเราซะแล้ว
พ่อของพวกเรา…
ถูกทหารไลเดนพวกนั้นฆ่าตายใช่ไหมฮะ
หืม อืม
ผมอยากให้ทุกคนในไลเดนตายให้หมดเลย
เพลงสวดที่เพิ่งอ่านไปเมื่อกี้
อุทิศให้แก่งานเทศกาล แสดงความขอบคุณในไลเดนนะ
ว่ากันว่าคนแต่งเป็นดอลล์ที่มีชื่อเสียงด้วย
ชื่อ…
ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน
ทุกคนคะ มาทานอาหารกันได้แล้ว!
ไปกันเถอะจ้ะ
ไปกันค่ะ!
ครูคะ หนูรักครู!
มาค่ะ รีบไปกันเถอะ
เร็วเข้า!
ผู้พัน ไม่เจอกันนานเลยนะคะ
ระหว่างที่ไม่ได้เจอกัน
ฉันคิดเรื่องของคุณไม่เว้นวันเลย
ฉันหวังว่าคำอธิษฐานของฉันจะส่งไปถึง
คำขอของฉันจะเป็นจริง
แล้วสักวัน เราจะได้เจอกัน
ไวโอเล็ต
รอตรงนี้สักเดี๋ยวได้ไหม
ฉันจะไปด้วยค่ะ!
ถ้าเกิดว่ากิลเบิร์ตอยู่ที่นี่จริงๆ
เราก็ไม่รู้ว่าสภาพของเขาตอนนี้เป็นยังไง
- เพราะงั้น… - ฉันไม่สน!
ถึงเธอจะไม่สน
ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาจะคิดยังไง
ได้ยินว่าอยู่ที่นี่เขาไม่ได้ใช้ชื่อจริง
นี่เป็นเกาะเล็กๆ
พนันได้เลยว่าเขาไม่อยากให้ มีข่าวลือแพร่ออกไปทั่วแน่
เธอจะรอตรงนี้ใช่ไหม
ฉันจะรอค่ะ
ถ้าเพื่อให้ฉันได้เจอผู้พันอีกครั้ง ไม่ว่านานแค่ไหน ฉันก็จะรอค่ะ
เธอเพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรก ทำไมไม่ไปดูรอบๆ ล่ะ
เข้าใจแล้วค่ะ
เอ๊ะ ไม่เห็นรู้จักเลย
สวัสดีฮะ
สวัสดี
- คุณเป็นพ่อของใครเหรอ - เอ๊ะ เปล่าหรอก
- งั้นเป็นใครอะ - ดูน่าสงสัยจัง
เปล่า ฉันมาจากบริษัทไปรษณีย์
อ๋อ งั้นก็มาส่งจดหมายใช่ไหม
อืม ก็นะ
นึกออกแล้ว ผมมีของจะให้ด้วย!
กลัวด้วยอะ!
กลับกันเถอะ!
มีลูกชายก็คงรับมือไม่ไหวเหมือนกันแฮะ
เป็นพี่สาวของใครหรือเปล่าฮะ
ฉัน…
เป็นพนักงานไปรษณีย์เหรอ
จ้ะ ใช่แล้ว
นึกแล้วเชียว
มีของจะให้ล่ะ!
เอ้า!
แมลง…
ตั๊กแตนตำข้าวใช่ไหม
ไม่ตกใจเหรอ
มันไม่มีขาหน้าข้างหนึ่งด้วย
อืม เหมือนครูจิลแบต์เลย
ตาข้างขวา…
ของคุณครูคนนั้นก็…
รู้เยอะจังเลย!
คุณครูคนนั้นเป็นครูของทุกคนสินะจ๊ะ
ใช่แล้วฮะ
คุณครู…
สบายดีใช่ไหม
อืม ครูไม่มีมือขวาแต่ก็เล่นโหนบาร์ ด้วยมือซ้ายข้างเดียวได้
- แล้วครูก็วิ่งเร็วมากด้วย - ใช่เลย เร็วสุดๆ
- เนอะ - อืม
ช่วยเล่า…
เรื่องของเขาให้ฟังอีกได้ไหม
เรื่องของคุณครูคนนี้
ได้ฮะ
อืม ครูของเราเจ๋งที่สุด
ถ้าเราไม่เข้าใจอะไร ครูจะอธิบายซ้ำๆ ด้วย
ใครน่ะ
เข้ามาเลย
ถ้ามีตรงไหนที่เธอไม่เข้าใจ…
ไม่เคยคิดเลย
ว่านายจะรอดชีวิต
กิลเบิร์ต
อยู่ที่นี่ ฉันชื่อว่า "จิลแบต์"
งั้นเหรอ
ขอโทษด้วยที่มาหากะทันหัน
นายรู้ได้ยังไง
นายเขียนจดหมายให้เด็กคนหนึ่งใช่ไหม
จดหมายที่นำส่งไม่ได้ทุกฉบับ จะถูกนำกลับไปที่ไปรษณีย์
เราจะตรวจสอบมันอีกครั้งก่อนส่งคืนผู้ส่ง
ฉันบังเอิญเห็นจดหมายของนายพอดี
นาย…
ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่
หลังจากสงครามครั้งนั้น
ตอนฟื้นขึ้นมา ฉันก็นอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาล
ฉันไม่มีป้ายประจำตัวทหาร
พวกเขาเลยส่งฉันไปที่โรงพยาบาลสงฆ์
ฉันทำงานที่โรงพยาบาลอยู่สักพัก
จากนั้นแทนที่จะกลับบ้าน ฉันก็รอนแรมไปทั่วอยู่พักใหญ่
และมาที่เกาะนี้เมื่อหนึ่งปีก่อน
ฉันเขียนจดหมายตามคำขอของเด็กๆ และเริ่มสอนหนังสือ
ที่โรงเรียนแห่งนี้
ฉันรู้ว่าควรแจ้งต่อกองทัพ แต่ว่า…
เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
นายรู้ใช่ไหมว่าไวโอเล็ตยังมีชีวิตอยู่
รู้
งั้นทำไมไม่มาเจอเธอเล่า!
ไวโอเล็ตน่ะ
รอนายมาตลอดเลย!
ฉันทำให้เด็กคนนั้นไม่มีความสุข!
เธอไม่มีฉันซะจะดีกว่า
เธอก็มาที่นี่ด้วย
ตอนนี้กำลังรออยู่ข้างนอก
รู้บ้างไหมว่าเธออยากเจอนายแค่ไหน
ฉันเจอเธอไม่ได้
กิลเบิร์ต
ฉันไม่มีหน้าไปเจอเธออีก
นาย…
หมอนั่นตายไปแล้ว
กิลเบิร์ต บูเกนวิลเลียตายไปแล้ว
ทุกคนคิดแบบนั้นอยู่แล้ว
เวลาผ่านไปหลายปี ทุกคนยอมรับมันได้แล้ว
เพราะฉะนั้นขอให้ฉันมีชีวิตที่แตกต่างออกไปเถอะ
กิลเบิร์ต…
ตอนนี้เราอยู่ระหว่างฤดูกาลเก็บเกี่ยวองุ่น
ฉันจะไปช่วยพวกชาวบ้าน
คนหนุ่มทั้งหมดบนเกาะนี้จากบ้านไปรบ
ไม่มีใครกลับมาสักคนเดียว
ฮอดจินส์ ขอร้องล่ะ
กลับไปเถอะ
แล้วฉันจะกลับมาใหม่
เธอ…
เกลียดฉันหรือเปล่า
ฉันไม่เข้าใจเจตนาของคำถามค่ะ
ฉันทำอะไรผิดอย่างนั้นเหรอคะ
ถ้ามีอะไรที่ฉันทำผิดไป ฉันจะแก้ไขค่ะ ได้โปรดบอกฉันด้วย
เปล่า
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
เป็นความผิดของฉันเอง ทั้งที่บอกว่าเธอไม่ใช่เครื่องมือ…
แต่ฉันก็ยังใช้เธอ
คุณใช้ฉันได้ค่ะ เพราะฉันเป็นอาวุธของคุณ
ฝ่ายเรากำลังเสียเปรียบในการรบ!
ให้ฉันทำอะไรต่อไปดีคะ
ผู้พัน กรุณาออกคำสั่งด้วยค่ะ
ท่านประธาน
เป็นเขาค่ะ
เป็นเขาจริงๆ
ฉันคุยกับพวกเด็กๆ แล้ว
คุณไม่เจอเขาเหรอคะ
เจอ
นอกจากแขนกับดวงตาแล้ว เขาบาดเจ็บตรงไหนอีกหรือเปล่า
ไม่หรอก
ถ้าอย่างนั้นฉันไปหาเขาได้ใช่ไหมคะ
เขาบอกว่า…
เขามาเจอเธอไม่ได้
เขายังปฏิบัติหน้าที่อยู่เหรอคะ
ถ้าอย่างนั้นฉันจะรอจนกว่าเขาจะทำงานเสร็จ
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
งั้นฉันจะรอจนกว่าจะค่ำ…
ไวโอเล็ต!
งั้นวันพรุ่งนี้ก็ได้
นั่นสิ
พรุ่งนี้ฉันจะไปหาเขาอีกครั้ง และจะพยายามกล่อมเขาดู
หมอนั่นต้องมาเจอเธอให้ได้
แบบนั้นแปลว่า…
ไม่ใช่ว่าเขามาพบฉันไม่ได้
แต่เขาบอกว่าไม่อยากเจอฉันเหรอคะ
ทำไมล่ะคะ
ฉันอธิบายไม่ได้จริงๆ
เขาบอกว่าแบบนี้ดีกว่าสำหรับเธอและเขา
ไม่เห็นจะดีเลย!
ฉันน่ะ ฉัน…
ไวโอเล็ต
ไวโอเล็ต!
พอทำเจ้านี่เสร็จแล้ว
เราก็จะขนองุ่นไปข้างบนได้สบายเลยเนอะ
นายช่วยพวกเราได้เยอะเลย
ดูเหมือนจะมีฝนตกหนัก
ผู้พัน!
ผู้พันคะ
ฉันเจอเขาแล้ว
ผู้พัน
ผู้พันคะ
ผู้พันคะ ผู้พัน
ผู้พัน!
ฉันขอโทษที่มารบกวนค่ะ
ผู้พัน ถ้าคุณยังมีชีวิตอยู่
ทำไมถึงไม่ติดต่อมาหาฉันล่ะคะ
ทำไมถึงไม่มาหาฉันคะ
ฉันอยากเจอคุณนะคะ
อยากพูดคุยเรื่องที่เราคุยกันค้างไว้
ฉันเริ่มเข้าใจขึ้นมาแล้วค่ะ
ถึงความหมายของคำว่า "ฉันรักเธอ"
กลับไปซะ
กลับไปซะ!
ฉันจะรอค่ะ
จนกว่าจะได้เจอผู้พัน
ฉันจะรอตรงนี้ค่ะ
เธอไม่จำเป็นต้องมีฉันแล้ว
และถ้าฉันอยู่กับเธอ ฉันก็จะจำได้…
ว่าฉันพาเธอไปสนามรบด้วยทั้งที่เธอยังเด็ก
ว่าเธอ…
เสียแขนทั้งสองข้างไป
เพราะคำสั่งของฉัน
ผู้พัน
คุณเสียใจเหรอคะ
ที่ฉันมีชีวิตอยู่
ฉันคงทำให้ผู้พัน…
เจ็บปวดสินะคะ
ตอนนี้ฉันเข้าใจความรู้สึกของคุณแล้วค่ะ
ถึงจะไม่ใช่ทั้งหมด
แต่ฉันก็พอจะเข้าใจขึ้นมาแล้วค่ะ
ไอ้งั่งเอ๊ย!
ใช้นี่ก็ได้นะคะ
ขอบคุณครับ
ไม่มีที่อื่นให้เราค้างได้เลย
ที่นี่เป็นเกาะเล็กๆ เลยไม่มีแม้แต่โรงแรม
ไวโอเล็ต
ได้ยินว่าประภาคารที่นี่เป็นไปรษณีย์ด้วยล่ะ
นั่นสินะ
ฤดูกาลที่ดอกไม้นี้บานเวียนมาถึงอีกแล้ว
"ดวงตาของเจ้าชายเป็นสีน้ำเงินไพลิน
ดาบที่ห้อยอยู่ข้างกายพระองค์ ประดับด้วยทับทิมสีแดงระยิบระยับ"
อ่านหนังสือเก่งขึ้นมากเลยนะ
ไวโลเอ็ต
อยู่ข้างๆ ฉันไว้
อยู่ข้างๆ ฉันตลอดเลยนะ ไวโอเล็ต
ค่ะ
พวกคุณมาจากบริษัทไปรษณีย์ ในเมืองไลเดนใช่ไหม
อ๊ะ เอ่อ ครับ
เด็กสาวที่อยู่กับคุณเมื่อกี้
ชื่อไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดนใช่ไหม
บริษัทไปรษณีย์ของคุณ ได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาล
เด็กชายที่ชื่อยูริสกำลังอาการวิกฤต
ยูริสเหรอ
- ใครกันน่ะ - เขาเป็น…
ลูกค้าของฉันเองค่ะ
ช่วยเอาจดหมายให้ทุกคน ในวันที่ผมไปสวรรค์แล้วด้วยนะ
ค่ะ
- ฉันจะกลับไปค่ะ - หา
ฉันจะกลับไปที่ไลเดน
ไวโอเล็ต!
จะกลับงั้นเหรอ เราติดอยู่กลางพายุนะ
เรือออกจากท่าไม่ได้ อย่างน้อยก็จนกว่าจะพรุ่งนี้เช้า
จะไปหากิลเบิร์ต
อย่างนั้นใช่ไหม
ฉันอยากไปหาเขาค่ะ
ฉันอยากเจอเขา!
แต่ว่า…
ฉันทำสัญญาเกี่ยวก้อยเอาไว้
ฉันสัญญากับคุณยูริสเอาไว้
แล้วก็ยังมีจดหมายอีกฉบับที่ฉันยังไม่ได้เขียน
แต่จะกลับไปน่ะ ใช้เวลาอย่างต่ำก็สามวันเลยนะ
- เร็วกว่านี้ไม่ได้หรือไง - เร็วที่สุดแล้วเนี่ย
เบเนดิกต์กับไอริสเพิ่งออกไปโรงพยาบาล
สองคนนั้นเอาจดหมายที่เธอเก็บไว้ไปด้วย
ค่ะ
ขออนุญาตค่ะ
ยูริส
ดอลล์มาถึงแล้วจ้ะ
ลูกมีจดหมายที่อยากจะเขียนใช่ไหม
ไวโอเล็ตเหรอ
ฉันชื่อไอริสค่ะ ฉันมาแทนเธอ
ตอนนี้ไวโอเล็ตอยู่ห่างจากที่นี่มาก
ในที่สุดเธอก็ได้เจอกับคนสำคัญอีกครั้ง
ใช่คนที่สอนคำว่า "ฉันรักเธอ" ให้กับไวโอเล็ตหรือเปล่า
อืม ใช่จ้ะ
เขายังมีชีวิตอยู่สินะ
ดีจังเลย
ฉันได้ยินเรื่องของยูริสมาเหมือนกันนะ
อยากให้ฉันเขียนจดหมายถึงลูคัสใช่ไหม
อืม
อยากให้ฉันเขียนอะไรจ๊ะ
ยูริส!
ยูริส
ลูกจะต้องไม่เป็นอะไร
ค่ะ ช่วยต่อสายให้ด้วย!
ได้โปรด!
ยูริสจ๊ะ
ลูคัสจ้ะ
ผม…
ควรทำอะไรกับเจ้านี่ฮะ
พูดว่า "สวัสดี" สิ
ยูริส!
อืม
สวัสดี
ลูคัส
อืม!
ขอโทษนะที่บอกว่าไม่อยากให้นายมาหา
แล้วก็ที่บอกว่าไม่อยากเจอนาย
ขอโทษนะ
ฉันขอโทษ
ทำไมต้องขอโทษด้วย
ฉัน…
ฉันเสียใจก็จริงตอนได้ยินนาย บอกว่าไม่อยากเจอฉัน
แต่ฉันนึกว่านายคงต้องการแบบนั้นจริงๆ
ก็เลยพยายามไม่ไปหา
แต่ถึงพยายามแค่ไหน ฉันก็ห้ามตัวเองไม่ได้
เลยไปที่โรงพยาบาลตั้งหลายครั้ง
แล้วก็แอบเห็นหน้านายทางหน้าต่าง
ขอโทษนะที่พูดอะไรแย่ๆ กับนาย
ไม่หรอก
ฉันไม่โกรธเลยสักนิด
ยูริส
พวกเราเป็นเพื่อนกันตลอดมาจริงไหม
จากนี้ไปก็มาเป็นเพื่อนกันตลอดไปเลยนะ
อืม
ดีจัง
ขอบใจนะ
เครื่องมือน่ากลัวนั่นก็มีประโยชน์เหมือนกันแฮะ
ยูริส!
ไอริสเขียนจดหมายไม่ได้
แต่ยูริสได้คุยกับลูคัสเป็นครั้งสุดท้ายทางโทรศัพท์
และบอกสิ่งที่เขาอยากพูดออกไปแล้ว
ทั้ง "ขอโทษ" และ "ขอบใจ"
แล้วพวกเขาก็ส่งจดหมายที่เธอเขียน
ให้พ่อแม่และน้องชายของยูริสแล้วล่ะ
"แม่ครับ
แพนเค้กที่แม่ทำอร่อยที่สุดเลย
ถ้าผมกินผักเยอะกว่านี้
ผมคงทำให้แม่มีความสุขมากขึ้น
พ่อครับ
ผมสนุกมากที่ได้ไปตกปลาและตั้งแคมป์ด้วยกัน
ผมดีใจมากเลยที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อกับแม่
รักนะครับ
ยูริส"
มีจดหมายให้น้องชายด้วยค่ะ
ผมเหรอ
อืม
"ซีออน
ขอโทษด้วยที่หลายครั้งฉันโกรธหรือใจร้ายกับนาย
แต่ตอนที่นายเกิดมา
ฉันมีความสุขมากเลย
ขอบใจที่ทำให้ฉันได้เป็นพี่ชาย
ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าแทนฉันด้วย
และดูแลพ่อกับแม่แทนฉันด้วย
ใช้เวลาสนุกสนานกับพวกท่าน
และให้พวกท่านตามใจนายให้เต็มที่นะ
น้องรักของฉัน
จากพี่ชายของนาย"
พี่ฮะ ขอบคุณฮะ
ผมมีความสุขมากเลย
พ่อกับแม่ก็มีความสุขด้วยใช่ไหม
อืม
จ้ะ
ขอบใจนะ ยูริส
พวกเขาบอกว่ายูริสดีใจมาก ที่เธอได้เจอกับคนคนนั้น…
ที่สำคัญกับเธอ
ไปหาหมอนั่นอีกครั้งตอนเช้าแล้วกันนะ
ถ้าเขาไม่ยอมออกมา ฉันจะพังประตูเข้าไป
แล้วชกให้เต็มแรงเลย
- ไม่ค่ะ - หา
ถ้าจะชกผู้พัน งั้นฉันจะ…
- ไวโอ… - ล้อเล่นค่ะ
ฉันจะกลับบริษัทไปรษณีย์
เรือเที่ยวพรุ่งนี้
หา
ฉันจะกลับไปเขียนจดหมายค่ะ
มีงานอีกมากที่ต้องทำ
ไวโอเล็ต
ผู้พันมีชีวิตอยู่และปลอดภัยดี
ฉันเคยนึกว่าจะไม่ได้เจอเขาอีกแล้ว
แต่ฉันก็ได้ยินเสียงของเขา
สำหรับฉัน…
แค่นั้น…
ก็เพียงพอแล้วค่ะ
วางล่ะนะ
เอาล่ะ มาลองดูกัน
สำเร็จ กำลังขึ้นมาแล้ว!
สุดยอดไปเลย
เจ้านี่จะช่วยให้อะไรๆ ง่ายขึ้นแน่
อ๊ะ คุณลุงกับพี่สาวจากบริษัทไปรษณีย์นี่นา
ลุงเหรอ
นี่ ครูของพวกเราสร้างเครื่องนั้นแหละ!
- สุดยอดเลยเนอะ - นั่นสิ!
- ดูสิ องุ่นเพียบเลย - เอาขึ้นมาอีกรอบได้ไหมนะ
สุดยอดไปเลย!
เจ๋งเลยเนอะ ฉันก็อยากลองบ้าง
ใช่ไหมฮะ
ยอดไปเลยเนอะ
จ้ะ
ช่วยเอาจดหมายฉบับนี้ให้คุณครูหน่อยได้ไหม
ได้เลยฮะ จะส่งให้แน่นอน
ไปก่อนนะ!
มันไม่ใช่ภาระที่นายต้องแบกรับไว้คนเดียว
เรื่องที่คนหนุ่มบนเกาะเราไปจากเกาะนี้
และที่มีคนมากมายตายในสงคราม
เราทุกคนต่างหากที่อาจเป็นคนที่ควรถูกกล่าวโทษ
เราต่างคิดว่าพอชนะสงครามแล้ว
ทุกคนจะมีชีวิตที่สุขสบายขึ้น
เราต่างเกลียดชังผู้คนจากไลเดนชาฟต์ลิช
แต่ว่า…
สุดท้ายแล้วเราต่างเจ็บปวดกันทุกคน
ทุกคนเลย
ถ้านายมีบ้านให้กลับไป ก็ควรกลับไปนะ
ไม่ครับ ผมจะอยู่ที่นี่
อยู่ตลอดไป
นายอยู่ที่นี่ก็ช่วยพวกเราได้เยอะ
นี่
ในที่สุด…
นายก็เลือกเส้นทางของตัวเอง ที่จะอยู่บนเกาะนี้ใช่ไหม
ก็ดูเหมือนเป็นที่ที่ดีอยู่
พี่
ที่ผ่านมานายใช้ชีวิตอย่างไร้กังวล
ไม่แม้แต่จะไปงานศพของแม่
พ่อกับแม่รักนาย ไม่เหมือนกับฉัน
ขอโทษด้วย
ช่างเถอะ ไวโอเล็ตไปเยี่ยม หลุมศพแม่เราแทนนายแล้ว
แถมยังไปทุกเดือนจนถึงตอนนี้
ฉันตั้งใจว่าถ้าได้เจอนายอีกครั้ง
ฉันจะขอโทษนาย
แต่ว่า
สิ่งเดียวที่ฉันอยากทำตอนนี้
คือจับนายยัดใส่กระสอบแล้วลากไปหาไวโอเล็ต
ตอนนั้น…
ฉันไม่น่ารับเธอไว้เลย
งั้นจริงๆ แล้วนายอยากทำอะไร
ฉันอยากให้วัยเด็กของเธอ
ได้มีช่วงเวลาสนุกสนานมากกว่านี้
อยากให้เธอได้เพลิดเพลิน…
กับสิ่งสวยงามน่ารัก
อยากให้หัวใจของเธอ…
ได้รับแรงบันดาลใจจากสิ่งที่งดงาม
ฉันอยากให้เธอได้มีช่วงเวลาเหล่านั้น
แต่ว่า…
จ่าหน้าถึงนาย อ่านซะสิ
ถึงผู้พันกิลเบิร์ตที่รัก
โปรดยกโทษให้ฉันด้วยที่มารบกวนกะทันหัน
นี่เป็นจดหมายฉบับสุดท้ายที่ฉันจะเขียนถึงคุณ
เหตุผลที่ฉันมีชีวิตอยู่ในวันนี้
และได้รู้จักการรักคนอื่น
ทั้งหมดเป็นเพราะคุณ
ที่คุณยอมรับฉัน
ขอบคุณนะคะ
ทั้งเรื่องที่กรุณาอ่านหนังสือให้ฟัง
และที่สอนอ่านเขียนและสั่งสอนฉันต่างๆ มากมาย
ขอบคุณนะคะ
ที่ซื้อเข็มกลัดให้ฉัน
ขอบคุณนะคะ
และที่…
ให้ฉันได้อยู่เคียงข้างเสมอ
ขอบคุณนะคะ
จากใจจริงของฉัน
ที่บอกว่า "ฉันรักเธอ"
ขอบคุณนะคะ
การได้ยินคุณบอกฉันว่า "ฉันรักเธอ"
กลายเป็นแสงนำทางให้แก่ชีวิตของฉัน
และเพราะฉันได้เรียนรู้คำว่า "ฉันรักเธอ" แล้ว
ฉันก็อยากบอกคุณว่าฉันรักคุณค่ะ
ผู้พันคะ
ขอบคุณนะคะ
สำหรับทุกอย่าง
ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
ทุกคนต่างเคยมีช่วงเวลาลำบาก ในการซื่อสัตย์กับหัวใจตัวเอง
ฉันจะเป็นคนสืบทอดตระกูลบูเกนวิลเลียเอง
นายเป็นอิสระได้แล้ว
ไปสิ
ไวโอเล็ต!
ผู้พัน
กิลเบิร์ต
ผู้พันคะ!
ไวโอเล็ต!
ผู้พันคะ
ไวโอเล็ต
ฉันไม่ใช่เจ้านายหรือผู้บังคับบัญชา ของเธออีกต่อไปแล้ว
ฉันเคยทำให้เธอเจ็บปวด
ฉันไม่ใช่ผู้ชายแบบที่เธอคิดว่าฉันเป็น
ฉันไม่ใช่เจ้านายที่ดี ไม่ใช่กระทั่งคนดี
ฉันไม่คู่ควรกับเธอสักนิด
ถึงอย่างนั้น…
แม้แต่ตอนนี้ฉันก็ยัง…
รักเธอ
ฉัน…
ฉันอยากให้เธออยู่เคียงข้างฉันนะ ไวโอเล็ต
ฉัน…
ผู้พันคะ
ฉัน…
ไวโอเล็ต
อย่าร้องไห้
ฉันเองก็…
เห็นไหม ฉันก็จะร้องไห้ด้วยแล้วนะ
ฉันอยากเช็ดน้ำตาให้เธอ
ขอร้องล่ะ เงยหน้าขึ้น
ฉัน…
ผู้พันคะ
ผู้พันคะ ผู้พัน
ฉันรักเธอ ไวโอเล็ต
อยากทำแบบนี้มาตลอดเลย
หลังจากที่สะสางงานที่ค้างคาไว้จนหมด
เธอก็ลาออกจากบริษัทไปรษณีย์ที่เคยอยู่
และย้ายไปทำงานไปรษณีย์ที่ประภาคารบนเกาะ
หลังจากนั้นสำนักงานไปรษณีย์ ก็ได้ย้ายมาตั้งบนถนนหลัก
โทรศัพท์เริ่มแพร่หลาย และอาชีพที่ดอลล์เคยทำก็เริ่มล้าสมัย
แต่ฉันแน่ใจว่าเธอ…
คงเขียนจดหมายมากมายให้กับผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่
ไม่อย่างนั้น…
แสตมป์นี้ออกโดยมูลนิธิอนุสรณ์บริษัทไปรษณีย์ซีเอช
มีขายแค่บนเกาะนี้เท่านั้น
เกาะแห่งนี้ได้สถิติว่าเป็นสถานที่…
ที่มีการส่งจดหมายมากที่สุดต่อคนต่อปีเลยนะ
เมื่อนานมาแล้วมันเป็นงาน ที่ทำโดยสาวๆ ที่ถูกเรียกว่า "ดอลล์"
เกาะนี้ก็เคยมีดอลล์ที่มีชื่อเสียงอยู่คนหนึ่ง
ผู้เป็นที่รักของทุกคน
ชื่อของเธอคือ…
ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน
คุณยายของฉัน
ก็เคยขอให้เธอเขียนจดหมายให้ค่ะ
ถ้ามีสิ่งที่ฉันไม่อาจพูดออกไปได้
ฉันก็อาจบอกผ่านตัวอักษรได้
ฉันเองก็อยากบอกความรู้สึกที่แท้จริงออกไป
ผู้คนที่ฉันอยากจะบอกความรู้สึกออกไป
อยู่ในช่วงเวลานี้
พ่อคะ
แม่คะ
ขอบคุณนะคะ
("ฉันรักเธอ")
(ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน)
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์