‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ที่รัก ดูสิว่าใครอยากทักทาย
‪โล!
‪กอนซาโล หันมาทางนี้สิ
‪ลูกรัก
‪ส่งจูบให้พ่อหน่อย
‪บอกพ่อว่าลูกรักพ่อและคิดถึงพ่อสิจ๊ะ
‪หนูรักพ่อค่ะ หนูรักพ่อและคิดถึงพ่อ
‪เจ้าตัวเล็กน่ารักจริงๆ
‪คุณต้องจัดการนะ
‪- หนูไม่อยากอยู่คนเดียว ‪- ลูกมีพ่อนะ
‪ช่างเป็นครอบครัวที่น่ารักจริงๆ
‪- แกมีปัญหากับฉัน ‪- ไม่ การ์รันซา ฉันไม่ได้มาหาแก
‪พ่อ…
‪(สองเดือนต่อมา)
‪วันนี้เป็นวันแห่งประวัติศาสตร์ของเม็กซิโก
‪ชายและหญิงชาวเม็กซิกันหลายล้านคน
‪จะทำให้การแข่งขันชิงตำแหน่ง ‪ประธานาธิบดีที่ตึงเครียดที่สุดในประวัติศาสตร์
‪ของประเทศเราสิ้นสุดลง
‪ฆอร์เฆ ลาบอร์เด ‪ผู้สมัครจากพรรคเม็กซิโกเฟิสต์…
‪เขาอยู่ที่คูหาเลือกตั้งหมายเลข 30
‪- เขาได้ลงคะแนน… ‪- ในการแข่งขันที่ขับเคี่ยวกันอย่างมาก
‪พูดอะไรหน่อยสิคะ ผู้สมัคร
‪คุณคิดยังไงกับวันเลือกตั้งนี้
‪ผมดีใจมากที่ได้มาที่นี่ ‪ในการฉลองประชาธิปไตยนี้
‪ฉันเชื่อมั่นว่าผลลัพธ์จะออกมาดีต่อเรา
‪แต่ประชาชนจะเป็นคนตัดสินค่ะ
‪ผมเชื่อว่าชาวเม็กซิกัน
‪จะเลือกผู้สมัครที่จะนำเม็กซิโก
‪ไปสู่อนาคตที่ดีกว่า
‪ใช่แล้ว อเดลา
‪ทุกผลการสำรวจตรงกันหมด
‪คะแนนของปิลาร์ ออร์เตกา ‪และฆอร์เฆ ลาบอร์เด
‪ต่างกันไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์
‪ซึ่งหมายความว่าวันนี้ทั้งคู่มีสิทธิ์ได้เป็น
‪ประธานาธิบดีคนต่อไปของเม็กซิโก
‪(เปนิเชและเพื่อน)
‪ลูกความของฉันไม่ยอมเจรจา
‪หนึ่งร้อยล้านเปโซ
‪นั่นคือราคาสำหรับการล่วงละเมิดที่น่ากลัว
‪ที่หัวหน้าของเขาบีบบังคับให้เขาทำ
‪แรงขับทางเพศที่ไม่รู้จักพอของพวกเขา
‪บวกกับการใช้อำนาจในทางที่ผิด
‪ส่งผลกระทบต่อสุขภาพจิต ‪และความเป็นอยู่ของลูกความของฉัน
‪- ที่แย่กว่านั้นคือ… ‪- สิบล้าน
‪นั่นเป็นข้อเสนอเดียวของผม
‪อย่างที่บอก เราไม่ได้มาเจรจา
‪ถ้าคุณกับคุณนายการ์รันซา ‪ปฏิเสธที่จะชดใช้ให้ลูกความของเรา
‪อย่างยุติธรรมตามที่ควรจะเป็น
‪เราคงจำเป็นต้องยื่นฟ้องคดีอาญา
‪คนที่ฉลาดกว่าคุณ
‪และมีอำนาจมากกว่าคุณ ‪เคยพยายามทำลายครอบครัวผมมาแล้ว
‪ไม่เคยมีใครทำสำเร็จเลย
‪ผมรู้ว่าครอบครัวคุณมีอำนาจมาก
‪ใช่
‪แต่ลูกชายคุณก็ยังติดคุกอยู่ดี
‪หุบปากนะ อย่าเอาลูกชายฉันมาเกี่ยว
‪ผมพูดถึงเขา เพื่อที่เวลาสื่อมวลชน
‪ได้ฟังมุมของผมว่าเกิดอะไรขึ้น
‪พวกเขาก็จะเข้าใจว่าคุณสองคน ‪เป็นต้นเหตุที่ทำให้ลูกมีปัญหา
‪ศูนย์
‪ตอนนี้ข้อเสนอของผมคือศูนย์
‪คุณจะไม่ได้เห็นเงินของผมแม้แต่แดงเดียว ‪ตลอดชีวิตที่น่าอนาถของคุณ
‪คุณจบเห่แล้วละ
‪อันเดรส…
‪ขอเวลาสักครู่
‪ขอคุยกับภรรยาผมเป็นการส่วนตัวหน่อย
‪คุณต้องยื่นข้อเสนอที่สมเหตุสมผลนะ
‪มีทางเดียวที่เราจะสู้ได้
‪คุณรู้เรื่องนี้ก่อนที่เราจะไปบายาร์ตาเหรอ
‪ใช่
‪คุณขอให้เขาทำแบบนี้เหรอ
‪เปล่า คุณสองคนทำ
‪ทำเองทั้งหมด
‪ไหนบอกว่าเราจะทำทุกอย่างร่วมกันไง
‪คุณบงการฉันมาตลอดนี่
‪ฆิเมนา คุณเป็นคนทำผิดสัญญานะ
‪เราถึงเจอแบบนี้ไง
‪อย่ามาแตะต้องฉัน
‪ที่นี่ไม่มีเหยื่อหรอกนะ
‪เรามีอาวุธ แต่คุณเป็นคนเดียวที่เหนี่ยวไกได้
‪คุณพูดเหมือนฉันไม่มีทางเลือก
‪คุณไม่มีทางเลือกหรอก
‪- คุณครับ ‪- ขอบคุณ
‪โฆอากิน ทำไมไม่รับโทรศัพท์ฉันเลย
‪มันไม่ใช่ความผิดฉันนะ
‪มันเป็นทางเดียวที่จะปกป้องคุณได้
‪เขาคุกคามลูกๆ คุณนะ!
‪คุณไม่อยากให้ฉันเป็นศัตรูของคุณหรอก
‪ปล่อยฉันนะ ไอ้งั่ง! ปล่อยฉัน!
‪บอกเหตุผลมาสิ
‪เหตุผลอะไรก็ได้
‪กอนซาโลไปกันเถอะ
‪อยู่ที่นี่มากไปมันไม่ดีต่อสุขภาพนะ
‪ที่รัก…
‪ลูกเรากำลังจะเกิดนะ กอนซาโล
‪เขาต้องการพ่อนะ
‪เขาต้องการเราทั้งสองคน
‪ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน…
‪ที่รัก
‪สัญญากับฉันนะ…
‪อย่าให้พ่อฉันเข้าใกล้ลูกเราเด็ดขาด
‪สัญญาสิ
‪ฉันสัญญา
‪บอกฉันทีว่าคุณเจออะไรที่พอจะมีประโยชน์บ้าง
‪ไม่ต้องห่วง
‪ผมได้ข้อมูลเกี่ยวกับอานา มาริอามา
‪คุณต้องพอใจแน่
‪เมื่อเดือนก่อน ผมให้คนของผมคนหนึ่ง ‪ตามดูหัวหน้ารปภ.ของอานา มาริอา
‪เราเข้าถึงข้อความทั้งหมดของเธอ
‪อีเมลของเธอ ทวิตเตอร์ของเธอ
‪จนในที่สุดก็เจอข้อความที่เข้ารหัสไว้
‪(เชื่อมต่อกับอุปกรณ์)
‪อานา มาริอาสั่งให้เมนดิเอตาจ้างชายคนนี้
‪เราไม่รู้ว่าจ้างเพื่ออะไร ‪แต่เขามีประวัติอาชญากรรม
‪- เราต้องคุยกับผู้ชายคนนี้ ‪- ผมหาตัวเขาเจอแล้ว
‪ผมจะไปคุยกับเขา
‪- แล้วจะส่งข่าวคุณ ‪- ไม่
‪ฉันจะไปกับคุณ
‪ฉันตบเขา แต่เขาไม่ถอยด้วยซ้ำ
‪ฉันไม่กล้ากรีดร้อง ‪กลัวจะทำให้เขารุนแรงมากขึ้น…
‪แล้วลงไม้ลงมือกับฉัน
‪ฉันเลยตัดสินใจ…
‪ยอมให้เขาจูบฉัน
‪และพยายามสลัดเขาออก
‪แต่พอฉันจะสลัดเขาออก…
‪เขาก็จับฉันหันหน้าเข้ากำแพง
‪และข่มขืนฉัน
‪คุณรู้ดีว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้นในลิฟต์ตัวนั้น
‪คุณข่มขืนฉัน นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
‪ได้โปรด ใจเย็นๆ ก่อน…
‪คิดว่าผมจะกลัวคุณเหรอ
‪คุณมีแต่จะยิ่งทำให้สื่อ
‪สนใจคดีของคุณมากขึ้น
‪และนั่นคือสิ่งที่คุณกลัวที่สุด ฆิเมนา
‪ใจเย็นๆ ก่อนนะ ทุกคน
‪เธอโกหก เธอเข้าหาผม
‪- คุณเปรัลตา… ‪- เธออยากโดนเย่อแบบจัดหนักจะแย่อยู่แล้ว
‪ไม่ต้องพูดแล้วค่ะ!
‪ทำตามที่เธอบอกเถอะ โฆนัส
‪คุณเปรัลตา ไปกับผมหน่อยครับ
‪ม้าไม่ยอมขยับตัวเลย ปรากฏว่ามันอึอยู่
‪แน่นอนว่าผมเสียคะแนน…
‪- ไงครับ น้า ผมไม่ได้… ‪- อย่ามาเรียกฉันว่า "น้า" ไอ้คนไม่เอาถ่าน
‪ว่าไงนะครับ
‪ฉันเบื่อที่ต้องทนเธอ ‪แค่เพราะเธอเป็นลูกของอานา มาริอาจะแย่แล้ว
‪- น้าครับ ไม่ยุติธรรมเลยนะที่… ‪- อย่าเรียกฉันน้า ฉันเป็นเจ้านายเธอ!
‪และฉันไม่สนว่าเธอคิดว่าอะไรยุติธรรมด้วย
‪เธอมันไร้ประโยชน์ แต่ก็ยังอยู่ที่นี่ได้ ‪แบบนั้นแหละที่ไม่ยุติธรรม
‪น้าทำเหมือนผมเป็นเศษสวะตั้งแต่ผมเข้ามาที่นี่…
‪ถ้าไม่พอใจที่ฉันทำกับเธอ ‪ก็ไปร้องไห้กับแม่เธอเลยไป
‪ไร้สาระชะมัด
‪ออกไป!
‪ฉันไล่เธอออก
‪บอกให้พวกเขาหยุดเถอะ
‪ไม่ต้องห่วง ถ้าเขาให้ความร่วมมือ ‪ทุกอย่างจะราบรื่น
‪เรารู้ว่าอานา มาริอา การ์รันซา ‪จ้างคุณมาทำงาน
‪พอได้แล้ว หยุด
‪ฉันอยากรู้ว่างานนั้นคืองานอะไร
‪ฆูลิโอ
‪คุณการ์รันซาจ้างผมมาลักพาตัวคน
‪พูดอีกทีซิ
‪คุณการ์รันซาจ้างผมมาลักพาตัวคน
‪ลักพาตัวใคร
‪สามีเธอ
‪ผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการ
‪ถูกประกาศออกมาแล้ว
‪ด้วยคะแนน 52,6 เปอร์เซ็นต์ ‪ของคะแนนเสียงทั้งหมด
‪ฆอร์เฆ ลาบอร์เดจะได้เป็น ‪ประธานาธิบดีคนต่อไปของเม็กซิโก
‪เราได้รับแจ้งว่าปิลาร์ ออร์เตกา ‪ที่ได้คะแนนเสียงไป 47,2 เปอร์เซ็นต์…
‪ซึ่งเราควรเน้นเรื่องนี้ ‪เพราะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหน
‪ได้คะแนนมากเท่านี้มาก่อน ‪ในประวัติศาสตร์ของเรา
‪เธอกำลังจะแถลงข่าว
‪ไปดูกันค่ะว่าเธอจะพูดอะไร
‪สวัสดีค่ะ ทุกคน
‪ฉันมาที่นี่วันนี้เพราะฉันเชื่อในประชาธิปไตย
‪และถึงแม้ฉันจะเจ็บปวดที่ต้องยอมรับ
‪ที่ผลลัพธ์ออกมาไม่ดีสำหรับเรา
‪แต่ฉันก็ภูมิใจในตัวพวกคุณทุกคนมาก
‪หลายคนเสียสละอย่างมาก
‪เพื่อให้ช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์นี้เกิดขึ้น
‪การกระทำที่ไม่เห็นแก่ตัวของวีรบุรุษนิรนาม
‪ช่วยให้ประชาธิปไตยของเราก้าวไปข้างหน้า
‪ฉันขอยืนยันว่าความพยายามของคุณไม่ได้สูญเปล่า
‪แม่รู้ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ลูกต้องการ
‪แต่อย่างน้อยประเทศก็จะไม่พังพินาศนะ
‪แม่ไม่เคยเห็นด้วยกับสิ่งที่หนูต้องการเลย
‪แม่ไม่สนว่าหนูอยากได้อะไร
‪สิ่งที่ลูกต้องทำคือไปหาลาบอร์เด
‪ขอโทษเขาและสาบานว่าจะภักดีต่อเขา
‪นี่แม่พูดจริงเหรอเนี่ย
‪ลูกไม่เข้าใจว่าด้วยสถานะของเรา
‪เราต้องสร้างมิตร ไม่ใช่สร้างศัตรู
‪บอกความจริงหนูมาทีค่ะแม่
‪ทำไมแม่ถึงไม่รักหนูเท่าที่รักพวกลูกชาย
‪แม่ต้องชดเชยน่ะ
‪มันไม่ใช่ความผิดของพวกเขา
‪เพราะลูก…
‪เป็นคนโปรดของพ่อมาตลอด
‪ทิ้งอดีตไว้ข้างหลังสักทีเถอะ
‪สนใจปัจจุบันและอนาคตดีกว่า
‪ไม่งั้นลูกจะไม่มีวันมีความสุขเลยนะ
‪มีความสุขเหมือนใครเหรอคะ
‪มีความสุขเหมือนแม่เหรอ
‪ใช่ มีความสุขเหมือนแม่นี่แหละ
‪แล้วรู้ไหมว่าเพราะอะไร
‪เพราะแม่ไม่มัวแต่โทษคนอื่น ‪ว่าเป็นต้นเหตุของปัญหาของแม่ไง
‪แม่ยอมรับผิดเอง
‪เข้าใจไหม
‪ข้อบกพร่องและทุกอย่าง ซึ่งแม่มีเยอะมาก
‪ไม่ว่าใครจะชอบหรือไม่ชอบก็ตาม
‪เพราะอย่างนี้ไง…
‪แม่ถึงจะต้องอยู่ตัวคนเดียว
‪(ลาบอร์เด - ประธานาธิบดี)
‪โฆอากิน
‪- ท่านประธานาธิบดี ‪- ขอเวลาเราสักครู่
‪เราทำสำเร็จแล้ว
‪เตรียมตัวใช้อำนาจจริงๆ ได้เลย
‪ประเทศห่านี่เป็นของเราแล้ว
‪- ดื่ม ‪- ไม่
‪ผมอยากทำงานที่ค้างคาต่อมากกว่า
‪พวก ทุกอย่างเป็นไปตามที่คุณคิดไว้เลยนะ
‪อันเดรส นี่คือฆอร์เฆ ลาบอร์เดนะ
‪ท่านประธานาธิบดี
‪ยินดีด้วยครับท่าน นึกแล้วว่าคุณต้องชนะ
‪ฟังนะ อันเดรส ผมแค่จะโทรมาบอกคุณ
‪ว่าตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป…
‪โฆอากินจะดูแลบริษัทโมนาร์กาแทน
‪ว่าไงนะ
‪คุณได้ยินผมแล้วละ
‪- ฟังนะ ฆอร์เฆ… ‪- ท่านประธานาธิบดีต่างหาก
‪ครอบครัวคุณรู้ว่าอะไรดีที่สุด
‪หวังว่าคุณจะรู้ด้วยเหมือนกัน
‪ผมไม่ชอบสั่งอะไรซ้ำๆ ซากๆ
‪ยินดีด้วย ท่านประธาน
‪ไม่เคยมีประธานาธิบดีคนไหนสั่งให้พ่อผมทำอะไร
‪พ่อไม่เคยโดนไล่ออก ‪จากการเป็นประธานของโมนาร์กา
‪แม่มีหุ้น 20 เปอร์เซ็นต์ ‪ผมมีหุ้น 20 เปอร์เซ็นต์ อานา มาริอามี…
‪ในเม็กซิโกก็เป็นแบบนี้แหละ ‪และแม่ไม่ใช่พ่อของลูก!
‪โฆอากินไม่สบายนะครับ
‪เขามาเป็นประธานไม่ได้หรอก
‪แม่เคยเห็นเขาไหม…
‪ตั้งแต่โลร์เดสตายไปน่ะ
‪เห็น
‪ก็เพราะอย่างนั้นแหละ
‪เขาถึงต้องมาดูแลโมนาร์กา
‪เขาต้องการมัน
‪แม่กำลังทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย
‪แม่เอางานให้ผมทำ พออีกวันก็ให้คนอื่นทำ
‪แม่ต้องการอะไรเนี่ย ‪แม่ทำเหมือนพวกเราเป็นของเล่นนะ
‪ไหนว่าจะทำให้ครอบครัวเป็นหนึ่งเดียวกันไงล่ะ
‪อานา รับสายด้วย
‪โฆอากินบ้าไปแล้ว
‪ประธานาธิบดีเม็กซิโก ‪เพิ่งไล่ฉันออกจากโมนาร์กา
‪เธออาจเป็นรายต่อไป
‪(โมนาร์ก้า)
‪ฉันไล่เธอออก
‪โฆอากิน ฉันนึกภาพฝันร้าย ‪ที่พี่กำลังเผชิญอยู่ไม่ออกหรอกนะ
‪เก็บความเสียใจไว้เถอะ
‪ฉันอยากให้เธอออกไปจากตึกนี้
‪- ไม่ นั่นไม่ใช่คำตอบ ‪- ใช่สิ
‪ไม่เห็นหรือไงว่าพี่ต้องการพวกเราทุกคน
‪ไม่ว่าพี่จะชอบหรือไม่ชอบ ‪แต่พี่ก็ต้องการครอบครัว
‪ครอบครัวงั้นเหรอ
‪ครอบครัวอะไรกัน
‪โลเหรอ
‪อิเนสเหรอ
‪กอนซาโลที่อยากเห็นฉันตายมากกว่าน่ะเหรอ ‪หรือหลานชายฉัน
‪เพราะครอบครัวนั้นมีแต่ทำให้ฉันเจ็บปวด
‪พี่ถึงทำงานนี้คนเดียวไม่ได้ไง
‪พี่จะบริหารโรงกลั่นไวน์เองเหรอ
‪แล้วโรงแรมอีก 50 แห่งที่อันเดรสเพิ่งได้มาล่ะ
‪โรงแรม 53 แห่งของอันเดรสและโรงกลั่นไวน์ ‪ไม่มีความหมายกับฉันเลย
‪โมนาร์กาที่เธอเคยรู้จักตายไปแล้ว
‪การที่ลาบอร์เดเป็นประธานาธิบดี
‪ฉันจะขึ้นสู่จุดสูงสุดที่พ่อไม่เคยฝันถึงด้วยซ้ำ
‪และฉันไม่จำเป็นต้องพึ่งเธอเลย
‪อันที่จริง เธอถ่วงฉันมากกว่า
‪พวกเรายังเป็นหุ้นส่วนอยู่นะ
‪ใช่
‪และถ้าเธอไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ฉันเลือก
‪ก็ขายหุ้นทิ้งซะ
‪(ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย)
‪มาร์ติน
‪ดีใจที่ได้เจอคุณอีก
‪ไม่เจอกันนานนะคะ
‪ไม่เจอกันนานเลย
‪เธอไม่นั่งนานหรอก ขอบคุณ
‪ขอบคุณที่มาที่นี่…
‪เหตุผลเดียวที่ผมมาที่นี่
‪ก็เพื่อพูดให้คุณเข้าใจ
‪ว่าแค่เพราะผมกับอานา มาริอาหย่ากัน…
‪ผมจะไม่มีวันทำร้ายเธอ
‪เข้าใจไหม
‪- โอเค งั้นฉันจะรีบพูดแล้วกัน ‪- เชิญ
‪- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ‪- มาร์ติน…
‪- ผมมาที่นี่ทำไม ทำอะไรน่ะ ‪- นี่ ใจเย็น เดี๋ยวก่อน
‪คลิปนี้จะตอบคำถามคุณทุกข้อ
‪ไปเอาคลิปนี้มาจากไหน
‪ไม่สำคัญหรอก
‪คุณควรรู้ว่าชายคนนี้ไม่ใช่โจรลักพาตัว
‪- ไม่ใช่งั้นเหรอ! ‪- เขาถูกจ้างมาทำให้คุณกลัว
‪- งั้นเขาทำงานให้ใคร ‪- อานา มาริอา
‪นี่มันเกมบ้าบออะไรเนี่ย
‪- ช่วยดูต่อเถอะค่ะ ‪- ผมจะโทรหาเธอ
‪ไม่…
‪ลุงครับ
‪เป็นไงบ้าง
‪ก็พอไหวครับ
‪ผมดีใจนะครับที่ลาบอร์เดชนะ
‪ผมเลือกเขาจริงๆ นะครับ
‪อย่าบอกแม่นะ
‪แต่ผมคิดมาตลอดว่าลุงควรได้ตำแหน่งนี้
‪ผมคงไม่ได้เจอลุงที่นี่อีกแล้วละ
‪ทำไมล่ะ
‪น้าไล่ผมออกแล้ว
‪อยากทำงานให้ลุงไหมล่ะ
‪จริงเหรอครับ
‪อยากครับ
‪อยากทำสุดๆ เลยครับ
‪ก่อนอื่น เธอต้องทำให้ลุงเห็นก่อน
‪ว่าเธอมีดีจริงๆ
‪สั่งมาเลยครับ
‪ใครออกแบบเนี่ย มันแย่มาก
‪พวกเราเองครับ
‪- คุณไม่เข้าใจ ‪- ฆิเมนา
‪ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
‪น้ามีเวลาเก็บของสิบนาทีและออกไป
‪น้าถูกไล่ออก
‪เธอมีสิทธิ์อะไรกลับมาที่นี่เนี่ย
‪สิทธิ์ที่ผมเป็นผู้ช่วย
‪ของประธานคนใหม่ของโมนาร์กาไงล่ะ ‪โฆอากิน ลุงผมเอง
‪ตลกชะมัด
‪ตั้งแต่ผมทำงานที่นี่ ผมก็ไม่ได้ทำอะไรเลย
‪นอกจากพยายามทำให้น้าพอใจ
‪และมันก็เสียเวลาเปล่า
‪รู้ไหมเพราะอะไร
‪เพราะน้ามันอวดดี
‪เผด็จการ และร้ายกาจสุดๆ
‪ผมเบื่อเหลือเกินที่ต้องยอมให้น้ากดขี่ ‪แค่เพราะเราเป็นครอบครัวเดียวกัน
‪ตรงนี้มีแค่คนเดียวที่เป็นการ์รันซ่า
‪และอย่าลืม ว่าไม่ใช่น้า
‪สิบนาที พวกเขาจะช่วยน้าเอง
‪เช็คของน้าอยู่ที่ฝ่ายบุคคลนะ
‪หลบไป
‪ทันทีที่คุณออกไปจากสำนักงานนี้ ‪คุณจะกลับมาไม่ได้อีก
‪ฉันอยากคุยกับโฆอากิน
‪พอเธอเสร็จธุระแล้ว เดินไปส่งเธอด้วย
‪คุณการ์รันซาจ้างผมมาลักพาตัวคน
‪ไปเอาคลิปนี้มาจากไหน
‪ทนายของฉันสืบพบว่า ‪ผู้ชายคนนี้เกี่ยวข้องกับอานา มาริอา
‪ตอนแรกคิดว่าเขาเป็นนักฆ่าที่ฆ่าพ่อฉัน ‪แต่เรามารู้ว่า…
‪ว่าเขาสารภาพว่าลักพาตัวมาร์ตินน่ะเหรอ
‪อิกนาซิโอ
‪เขาถูกทรมานนะ โซเฟีย เขาจะพูดอะไรก็ได้
‪มาร์ตินจะบินมาวันนี้
‪ฉันขอแค่ให้คุณฟังเขา
‪คุยกับเขา ฟังเรื่องในมุมของเขา
‪สิ่งที่เขาเขียนในหนังสือของเขา
‪แล้วคุณจะรู้ว่าจริงๆ แล้ว ‪อานา มาริอาเป็นคนยังไง
‪นึกว่าเราไม่มีความลับต่อกันซะอีก
‪ก็ไม่มีนี่คะ
‪ถ้าอย่างนั้น…
‪มีเรื่องอะไรที่คุณไม่เคยบอกผม ‪หรืออยากบอกผมไหม
‪เรื่องอะไรเนี่ย อิกนาซิโอ
‪ก็บอกฉันมาสิว่าเรื่องอะไร
‪ผมกำลังให้โอกาสคุณ…
‪คุณกำลังให้โอกาสฉันบอกความจริงกับคุณเหรอ
‪ความจริงอะไรล่ะ
‪มีเรื่องอะไรที่แม้แต่ลูกคุณก็ยังไม่รู้รึเปล่า
‪ก็ต้องมีอยู่แล้ว ‪ฉันเป็นผู้หญิงที่มีชีวิตเป็นของตัวเองนะ
‪ฉันไม่ต้องอธิบายอะไรให้คุณหรือใครฟังทั้งนั้น
‪ดูตัวเองก่อนจะตัดสินคนอื่นเถอะ
‪เราก็เคยทำผิดพลาดกันทุกคนนั่นแหละ
‪เราทุกคนเคยทำสิ่งที่เราไม่ภาคภูมิใจ
‪เราทุกคน
‪ว่าไง เปนิเช
‪อันเดรส ทนายของโฆนัสเพิ่งโทรหาผม
‪ว่าไง
‪โฆนัสอ้างว่าเขามีหลักฐาน ‪ที่จะทำให้คลิปตัวนั้นขาดความน่าเชื่อถือ
‪พวกเขาจะยื่นฟ้องข้อหาล่วงละเมิดทางเพศ
‪ตัวเลขยังอยู่ที่ 100 ล้าน
‪พวกเขาจะประกาศเรื่องนี้ ‪พรุ่งนี้เช้าที่งานแถลงข่าว
‪เขาไม่ได้จะเล่นงานโมนาร์กา ‪แต่จะเล่นงานคุณสองคน นี่เป็นเรื่องส่วนตัว
‪ผมได้รับคำสั่งไม่ให้คุณเข้าตึก
‪นายจะยิงฉันเหรอ
‪ปล่อยฉันนะ
‪โฆอากิน!
‪โฆอากิน ฉันจะฆ่าแก ไอ้สารเลว!
‪ปล่อยฉันนะ ไอ้เวร!
‪โฆอากิน!
‪ขอบคุณที่มานะ
‪ดื่มอะไรไหม
‪ให้ฉันมาที่นี่ทำไม
‪นั่งสิ
‪มีอะไรจะบอกฉันเหรอ
‪สิ่งที่ฉันอยากบอกเธอก็คือ…
‪แม่ฉันฆ่าพ่อเธอ
‪และพวกเราไม่รู้เลยสักคน
‪จนแม่สารภาพ
‪เรื่องสมองเสื่อมเป็นแค่อุบายสินะ
‪ไม่ใช่นะ
‪แม่สมองเสื่อมจริงๆ
‪อันที่จริง การฆ่าพ่อเธอคือตัวกระตุ้นให้ป่วยด้วย
‪มาบอกฉันทำไม
‪เพราะฉันเหนื่อยแล้ว โซเฟีย
‪พ่อเธอฆ่าพ่อฉันนะ
‪เธอไม่รู้เหรอ
‪- รู้ ‪- และไม่มีใครโทษเธอเลย
‪ตอนฉันกลับมาเม็กซิโก ‪ฉันคิดว่าจะได้เจอพ่ออีกครั้ง
‪แต่พอกลับมาก็ได้รู้ว่า…
‪ฉันต้องปล่อยเขาไปแทน
‪ความผิดพลาดของเขา ‪การกระทำของเขา เป็นของเขา
‪ไม่ใช่ของฉัน
‪ฉันไม่จำเป็นต้องแบกมันไว้
‪ทำไมเธอไม่ทำแบบฉันบ้างล่ะ
‪และอย่ามายุ่งกับเรา
‪เธอพูดถูกนะ อานา มาริอา
‪แต่เธอน่าจะคิดเรื่องนี้ก่อนจะนอนกับสามีฉัน
‪คิดว่าเขาจะไม่บอกฉันเหรอ
‪ใช่
‪อยากแก้ตัวสักหน่อยไหม
‪ไม่
‪แหงละ
‪หวังว่าสักวันเธอจะรู้นะ ‪ว่าการกระทำของเธอมีผลตามมา
‪คุณครับ รอในรถนะครับ
‪คุณครับ
‪เอาปืนลง
‪อยากตายหรือไง
‪รู้ไหมว่าเรื่องอะไรที่ฉันหยุดคิดไม่ได้เลย
‪มันจะเป็นยังไงนะถ้าฉันเลือกอีกแบบ
‪ฉันรู้สึกผิดว่ะ
‪บางทีถ้าฉันไม่ช่วยพี่เรื่องปาลาฟ็อกซ์
‪เราคงไม่อยู่ในสถานการณ์แบบนี้
‪แก๊งค้ายาอาจไม่บุกเข้าไป ‪ในงานแต่งของกอนซาโล
‪และบางที…
‪พี่อาจเป็นคนที่ตาย ไม่ใช่โลร์เดส
‪โฆนัส เปรัลตายื่นฟ้องข้อหาล่วงละเมิดทางเพศ
‪- งั้นเหรอ ‪- เขาต้องการเงิน 100 ล้านเปโซ
‪- จ่ายให้ด้วยล่ะ ‪- ฉันไม่ได้เป็นคนเอากับมัน
‪ถ้าการฟ้องร้องดำเนินต่อไป ‪มันจะส่งผลเสียโดยรวมต่อโมนาร์กา
‪คิดว่าช่วงหวานชื่นของพี่กับลาบอร์เด
‪จะรอดพ้นเรื่องนี้ไปได้เหรอ
‪(ลาบอร์เด - ประธานาธิบดีเม็กซิโก)
‪(กามิลา: สวัสดี)
‪(ซานติอาโก: ต้องการอะไร)
‪(กามิลา: เจอกันหน่อยได้ไหม)
‪(ซานติอาโก: ไม่รู้สิ)
‪(กามิลา: ขอร้องล่ะ ให้โอกาสฉันหน่อย)
‪(ซานติอาโก: มาเจอฉันที่นี่)
‪หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นกับครอบครัวฉัน ‪และตอนนี้ก็เรื่องเลือกตั้ง
‪ดูเหมือนจะมีแต่คนเลวที่ชนะ
‪- นี่ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪รู้ไหมว่าฉันคิดอะไร
‪เธอตีโพยตีพายเกินไป
‪เม็กซิโกเคยเจอโศกนาฏกรรม ‪ที่เลวร้ายกว่าฆอร์เฆ ลาบอร์เดมาแล้ว
‪พวกนักการเมืองทุจริตแค่กลุ่มเดียว ‪จะไม่ทำให้ชีวิตเธอหรือชีวิตใครพังหรอก
‪ยกโทษให้ฉันได้ไหม
‪ที่ฉันทำตัวแบบนั้นที่งานแต่งงาน ‪และที่ฉันกล่าวหาคุณ…
‪ฉันรู้สึกแย่มากนะ
‪คุณไม่ต้องการฉันเหรอ
‪ขอร้องล่ะ
‪กามิลา…
‪ตอนแรกฉันคิดว่าการที่เราอายุห่างกัน
‪จะไม่ทำให้เรามีปัญหา
‪แต่เห็นได้ชัดว่าฉันคิดผิด
‪นี่ไม่ใช่เกมนะ
‪ถ้าเธออยากเดินไปบนทางสายนี้กับฉัน…
‪จะไม่มีทางย้อนกลับไปได้
‪ตกลงค่ะ
‪ไม่
‪เดี๋ยวค่ะ อย่า
‪ได้โปรด ซานติอาโก อย่า
‪แม่มั่นใจว่าลูกจะเป็นประธาน ‪ของโมนาร์กาได้อย่างดีเยี่ยม
‪สุขภาพจิตของแม่แย่มากนะครับ
‪แม่ต้องการความช่วยเหลือ
‪ผมรักแม่นะ
‪และเพราะผมรักแม่นี่แหละ
‪สิ่งที่ดีที่สุดที่ผมจะทำเพื่อแม่ได้
‪คือส่งแม่ไปอยู่ในสถานที่ ‪ที่แม่จะได้รับการดูแลอย่างที่แม่ต้องการ
‪พูดอะไรน่ะ
‪ทำอะไรน่ะ ไม่นะ
‪โฆอากิน
‪- คิดดีๆ สิ ลูกกำลังทำผิดนะ ‪- ไปกับเราเถอะครับ
‪ทำอะไรน่ะ ปล่อยฉันนะ
‪ปล่อยนะ! โฆอากิน!
‪โฆอากิน ลูกทำอะไรเนี่ย
‪โฆอากิน ไม่ใช่ความผิดของแม่นะ ‪ที่ลูกเลือกเดินทางผิด
‪อย่าทำแบบนี้กับแม่เลย โฆอากิน
‪โฆอากิน ได้โปรด ปล่อยแม่เถอะ
‪โฆอากิน ได้โปรด!
‪โฆอากิน!
‪พร้อมไหม
‪คุณกำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง
‪ไปกันเถอะ
‪เซซิเลีย
‪เซซิเลีย…
‪ผมคิดถึงคุณนะ เซซิเลีย
‪เมื่อช่วงต้นปี ผมกะว่าจะไม่ตีพิมพ์หนังสือเล่มนี้
‪หลังจากถูกลักพาตัว
‪ทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะครับ
‪เพราะผมได้รู้ความจริงว่าผมกำลังเผชิญหน้า…
‪กับใครและอะไรกันแน่
‪ผมได้รู้ตัวตนของคนที่บงการ
‪การลักพาตัวผม ทำร้ายผม
‪และทรมานผม
‪คนคนนี้จะยอมทำทุกอย่าง…
‪เพื่อไม่ให้ผมตีพิมพ์หนังสือเล่มนี้
‪คนคนนี้…
‪คือภรรยาผมเอง
‪อานา มาริอา การ์รันซา
‪ฟาอุสโต…
‪แม่ พ่อตายไปแล้วครับ
‪พวกเขาทำอะไรคุณ ที่รัก
‪แม่พูดเองว่า…
‪เราต้องปกป้องครอบครัว
‪แม้กระทั่งจากความลับของเราเอง
‪แม่คะ…
‪- แม่มีความสุขไหม ‪- แม่โอเครึเปล่า
‪แม่จะต้องอยู่คนเดียว
‪หนูเป็นคนเดียวที่ทำให้ครอบครัวเป็นหนึ่งเดียวกัน
‪ครอบครัวฆ่าคน
‪นั่นคือเหตุผลที่เรามีครอบครัว
‪แม่จะเอาสิ่งที่เป็นของผมอย่างชอบธรรมไปไม่ได้
‪การจะบอกว่าฉันบ้า
‪เพราะอย่างนี้ไงแม่ถึงจะต้องอยู่ตัวคนเดียว
‪พาฉันออกไปจากที่นี่ที
‪ขอบคุณค่ะ
‪ทำอะไรน่ะ
‪ต้องการอะไร อานา
‪ทำอะไรน่ะ อันเดรส
‪มาทำอะไรที่นี่
‪อะไรน่ะ
‪ฉันสั่งตรวจดีเอ็นเอน่ะ
‪ของเธอ ของโฆอากิน ของฉัน…
‪แล้วก็ของพ่อเรา
‪แม่คบชู้อยู่หลายปี
‪อัลเบร์โต เบลา คนที่พ่อฆ่าตาย
‪พ่อฆ่าเขาเพราะเบลาอยากรู้ว่า ‪พวกเราคนไหนเป็นลูกเขา
‪พ่อแบ่งมรดกให้ลูกสามคนเท่าๆ กัน
‪ในพินัยกรรมระบุไว้ชัดเจนว่า ‪"มอบให้ลูกทั้งสามคน"
‪โฆอากินไม่ใช่การ์รันซา
‪เราจะเอาโมนาร์กาคืนมาจากเขา
‪เราจะเอาทุกอย่างมาจากเขา
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล