Aralık 1944.
Amerikalı bir keşif eri düşman hattının gerisinde kalınca
bilgi toplamak ve düşmana darbe vurmak için elinden geleni yapıyor.
Almanlar davetsiz misafiri arıyor ve
hedeflerine giderek yaklaşıyorlar.
Dur!
6 Haziran 1944'de
Müttefik Kuvvetler nihayet Normandiya'ya çıkarma yaparak
batı cephesini açmıştı.
İNGİLTERE-ALMANYA FRANSA
Hazır ol. Ateş!
Ama fanatik Naziler tüm güçleriyle savaşmaya devam ediyorlardı.
D-Günü (Çıkarma Günü) bir muharebeydi.
Ama savaş hâlâ kazanılmamıştı.
PANZERLERİN İLERLEYİŞİ
22 Aralık 1944, Belçika'nın Ardenler bölgesi.
D-Günü'den sonraki 200. gün
Amerikalı çavuş Michael McDonald karanlık kış gecesinde etrafı izliyor.
3. Zırhlı Tümen'in ana mücadele birimi Almanların Belçika'ya başlattığı taaruzu
durdurmak üzere iki gün önce yola çıktı.
Sınırdan 53 km uzaklıktaki
Hotton köyünün cephe hattından uzak olduğu düşünülüyordu.
Bu yüzden ertesi gün köy sürpriz bir Alman saldırısına uğradığında,
köyde sadece McDonald, birkaç mühendis ve birkaç yedek er vardı.
Bunlar lojistikte, ikmalde görevli erler, sekreterler,
teknisyenler, şoförler,
rahipler ve karargâh personeliydi.
Yani geri kademe ya da dümdar dediğimiz askerlerdi.
Askeri tarihçi, Langara Koleji
Yani tanklı bir Alman saldırısı durumunda
bir komutanın arayacağı deneyimli ve sert askerler değillerdi.
McDonald bir keşif personeliydi ve onun da gitmiş gerekiyordu
ancak zatürre geçirdiği için revirde kalmıştı.
Kalan az sayıda muharebe subayından biri olduğu için
McDonald zorla da olsa ayağa kalktı ve Hotton'un kuzeyindeki bir okuldan
mücadeleyi yönetmeye başladı.
Son 26 saattir köye
giriş yapmaya çalışan Alman güçlerinin üzerine havan ateşi gönderiyor.
Almanların köye girememesinin nedenlerinden biri de o.
Aydınlatma fişeği yolla.
Gözlem noktasından bakarak
okulun önüne bir aydınlatma fişeği yollanması emrini veriyor.
Birden aydınlanan arazinin Alman askerleriyle dolup taştığı görülüyor.
Hazır.
McDonalds bu aydınlatma sayesinde havan ekibinin Almanları görmesini sağlıyor.
Ama bir sorun var.
Panzerfaust'lu bir Alman askeri onu görüyor ve
Amerikalı teğmene füze fırlatıyor.
Panzerfaust!
Füze okulun duvarını delip geçiyor ve McDonald'ı yere fırlatıyor.
Papaz hemen McDonalds'ı güvende olacağı bir yere sürüklemeye çalışıyor.
Bu sırada binaya bir füze daha isabet ediyor.
Hotton'un kuzeyinin düştüğü söylentisi yayılıyor.
Bu askerlerin kasabaya geri çekilmesi ve takviye kuvvetlerini beklemesi gerekiyor.
FRANSA
Aralık 1944'de
batı cephesindeki savaşta çıkmaza girilmişti.
Normandiya'ya varan Müttefik güçler
zorlu çıkarmanın ardından hızla ilerlemişlerdi.
HOLLANDA-ALMANYA BELÇİKA-LÜKSEMBURG
Ama asıl sorun malzemelerinin bitmesi ve
savaşacak yeterli malzemelerinin kalmamasıydı.
O yüzden güçleri birleştirip biraz dinlendikten sonra...
Profesör, Civitas Koleji
...Almanlarla savaşa devam etmenin iyi olacağını düşündüler.
Ancak Alman güçleri boş durmadı ve 16 Aralık'ta
Lüksemburg ve Belçika'ya girdi. Amaç son derece önemli olan ve
ikmallerin yapıldığı liman kenti Antwerp'i geri almaktı.
Almanlar yol şebekesini kasaba kasaba izlediler.
Kavşaklar ve köprüler küçük kasabalarda yer alıyordu.
Askerleri ve mühimmatı arazide taşıyabilirsiniz ancak
tank gibi ağır ekipmanları taşımak için
köprüleri kullanmanız gerekir.
116. Alman Panzeri ya da diğer adıyla Tazı Tümeni
böyle bir köprü arıyor.
Normandiya'da savaşan tümenin performansı bazı üsleri tarafından eleştirilmişti.
Aslında 116. Panzer Tümeni 1944 sonlarında Batı Harekat Alanındaki...
Askeri tarihçi
...en iyi Alman tümenlerinden birisiydi.
Amblemi bir tazıydı.
Tümenin çok atik, hızlı ve öfkeli olduğuna işaret ediyordu.
Ardenler Taaruzu'ndaki bir yıldırım saldırı sırasında
bu Tazılar bir buçuk günde 29 km yol katetmişlerdi.
21 Aralık günü
Tazı Tümeni'nden bir muharebe grubu Hotton'a geliyor.
Amaç o ünlü çıkıntının en batısındaki
Ourthe nehrindeki tahta köprüyü ele geçirmek.
Almanlar en batı uçta. Maas nehrine en yakın olan onlar.
Almanlar Hotton'ı alırsa Maas nehrini geçebilirler.
O zaman da çok önemli bir şehir olan Antwerp'e direkt gidiş hattı elde ederler.
Amerikan ordusunun üst yönetimi Hotton'un kurtarılması ve savunulmasını
ABD ordusunun temel önceliği olarak belirliyor.
Çözüm önerilerinden birisi Müttefik hattını paraşütçülerle desteklemek.
517. Paraşüt Piyade Alayı üyeleri Hotton'a doğru yola çıkıyor.
517, cepheye gönderilmeden hemen önce güçlendirilmişti.
Silahları o kadar yeniydi ki üzerlerinde hâlâ kozmolin vardı.
Kozmolin, silahları nakliye sırasında...
Askeri Tarihçi, Battle of the Bulge
...korumak için kullanılan bir maddedir.
Genelde paslanmayı önlemek için kullanılır.
Mumlu bir yağdır ve silah kullanılmadan önce
temizlenmesi gerekir. Bu da özellikle soğuk havalarda zor bir iştir.
Paraşütçüler kozmolini çıkarmak için benzin kullanıyorlardı ama
bu sefer silahları test etmek ya da incelemek için vakitleri olmamıştı.
Askerler bilmedikleri silahlarla savaşa gitmek istemez çünkü
silahın nasıl performans göstereceğini bilemezler.
Silahta bilmediğiniz bir hasar olabilir.
Bir silaha güvenmenin tek yolu
çatışmaya girmeden önce onu ateşlemektir.
Normalde uçakla seyahat eden bu askerler dondurucu soğukta kamyonlara biniyorlar.
20 saatlik yolculuktan sonra Belçika'daki Soy'a varıyorlar.
Gidelim!
1. Tabur'a otobanda hemen saldırıya geçme emri veriliyor.
Ağaçların arasına gizlenmiş zırhlılar karşılık veriyor.
Almanlar saldırıyı geri püskürtüyor ve
taburun Hotton'ı kurtarma yönündeki ilk teşebbüsü başarısız oluyor.
Bunun üzerine 517 ikiye ayrılıyor.
Bir grup yan yolları takip edip düşman hattının etrafından dolaşarak
Hotton'a ulaşmayı deneyecek.
Diğeri ise ana yol boyunca, köy istikametinde Alman savunmasına
vurmaya devam edecek.
Açıktan saldırmak yerine, B Bölüğü'nün
Komutanı Yüzbaşı Dean Robbins
adamlarını otobandan çekip ormanın içine yerleştiriyor.
Biddle.
Birinci Sınıf Er Melvin Biddle'ı çağırıyor...
Sana ön cephede ihtiyaç var.
...ve onu önden keşfe gönderiyor.
Her ordu biriminde keşifçiler vardır.
Bu asker ya da askerler grubu, düşmanın yerini
tespit için önden giderler.
Düşmanın tuzak kurup kurmadığına,
önemli bir nehirde karşıya geçişin olup olmadığına bakarlar.
Yani görevleri ana gruba öncülük etmektir.
Biddle ormanın sessizliğinde adım adım ilerliyor.
İki yıl önce yani daha 19 yaşındayken
askere çağırıldığında bir fabrikada çalışıyordu.
Ailesinde orduya giren üçüncü erkek çocuk.
Birden bir mermi sesi duyuyor ve kendini karın üstüne atıyor.
Tren raylarına yakın
sık ağaçlı bir bölgede ilerlemeye devam ediyor.
Sınırlı görüşe rağmen
kamufle bir Alman mevzisi ve içinde üç Alman askeri görüyor.
Biddle'ın iyi bir keşif eri olmasının bir çok nedeni vardı.
Baskı altında sakin kalabiliyordu.
Müthiş bir nişancıydı ama en önemlisi çok iyi görüyordu.
Düşman onu göremeden düşmanı görebiliyordu.
Biddle hedefine etrafından dolanarak yaklaşıyor.
Birinci Sınıf Er Melvin Biddle bir Alman mevzisine yaklaşıyor.
Dikkatli ilerlemeli.
En ufak bir ses ya da hareket onu ele verebilir.
27 metre kala çömeliyor ve nişan alıyor.
Bir Alman askeri vuruluyor.
Biddle ikinci atış için hazırlanıyor ama tetiği çekmekte tereddüt ediyor.
Diğer ikisini esir almayı düşünüyor ama
Almanlar o anda silahlarına sarılıyor.
Biddle ikinci Almanı gövdesinden vuruyor.
Üçüncüsü ise kaçıyor.
Biddle nişan alıyor ve kaçan askeri iki kere vuruyor.
Ama asker düşmüyor ve topallayarak kaçmaya devam ediyor.
Biddle Alman mevzisine yaklaşıyor...
...ama çalılara doğru kaçan askerden bir iz yok.
Karnına ciddi yara alan ikinci askere dönüyor.
Bu, genç bir adam ve Biddle'a kendisini hatırlatıyor.
Ölmek üzere olan Alman'ın kemerini açarak yarası üzerindeki baskıyı azaltıyor.
Birden orman yönünden üzerine havan ateşi açılıyor.
Anlaşılan üçüncü asker cepheye dönmüş ve
Biddle'ın varlığını arkadaşlarına söylemiş.
23 Aralık 1944'de Alman güçleri güneydoğu Belçika'nın büyük kısmında
Arden bölgesindeki Müttefik kuvvetlerin zayıflığından faydalanmayı başarmıştı.
Arden nispeten geri kalmış bir bölgeydi.
Bunun bir nedeni araziydi.
Dağlık, bataklıklarla dolu, ormanlık bir bölgeydi ve Almanların buradan
gelmeyeceği farz ediliyordu.
Eisenhower'ın kuzeyde ve güneyde askerleri vardı.
Çatışmalar tekrar başladığında
bunları ileri göndermeyi planlıyordu.
Ama Arden bölgesine kimse pek önem vermiyordu.
Bu sayede Alman tankları ve askerleri...
ALMANYA LÜKSEMBURG
...Antwerp'e doğru Belçika'nın içine 48 km girebildi.
Melvin Biddle aralıksız devam eden ateşten kaçıp otobana doğru yöneliyor.
Bu yol Soy adlı Belçika köyünü batı komşusu Hotton'a bağlıyor.
Biddle yola yaklaştığında ilerde araçlar olduğunu görüyor.
Daha iyi görebilmek için biraz ilerliyor.
Daha da yakınlaştığında bunların yanlarında yıldız olan
Amerikan araçları olduğunu ama
etrafındaki askerlerin Almanca konuştuğunu görüyor.
Durumdan çok şüpheleniyor.
Gördüklerini birlik komutanına anlatmaya karar veriyor.
Bunlar Amerikan hatlarına sızmak için kullanılacak araçlar olabilir.
Biddle iyi bir keşif eriydi.
Önemli bir bilgi olduğunu ve karargâha geri dönüp
durumu rapor etmesi gerektiğini anlıyor.
Alman ilerleyişinin batı kanadında ise
517. Paraşüt Piyade Alayı'na ait diğer paraşütçü birliği arka yollardan
ilerleyerek kuşatma altındaki Hotton köyüne ulaşıyor.
İmkânsızı başaran Teğmen Michael McDonald ve
3. Zırhlı Tümen'e ait diğer yedek askerlerle buluşuyorlar.
Alman ilerleyişini bu şekilde geciktirebilmeleri çok etkileyici.
Bunlar ön saflarda çarpışma deneyimi çok az olan askerlerdi
ve bir şekilde Alman ilerleyişini durdurmayı başarmışlardı.
Almanlar Hotton'ı alamıyor ama
Amerikalılar da birleşmelerine rağmen köyden çıkamıyorlar.
Birlikte kapana kısılmış şekilde köyü savunmaya devam ediyorlar.
Bu gecikme, Tazı Panzer Tümeni askerlerini kızdırıyor.
- Onlar için Ourthe nehrini geçmek önemli. - Koş, koş, koş!
Hotton köprüsünü hızlıca alamayınca
daha kolay bir geçiş yolu umuduyla güneydoğu istikametine ilerliyorlar.
Rotanın değişmesi öncü birliğin planlarını bozuyor.
Bu durumun daha büyük sonuçları da var.
Hadi.
Hitler Arden taaruzuna, Batılı Müttefikleri
şaşırtacağı düşüncesiyle başlamıştı.
Onları tamamen şok edeceğini, kalakalacaklarını ve
doğruca gidip Antwerp'i alabileceğini düşünmüştü.
Tabii ki işler Hitler'in planladığı gibi gitmedi.
Zaman geçtikçe Müttefiklerin bu sürpriz saldırıya karşı koyma,
daha fazla asker, daha fazla cephane, tank ve ekipman toplama
ve savaşma imkanı artmıştı.
Tazıların çekilmesinin ardından sahneye, Alman Volksgrenadier Birimi çıkıyor.
Başlarında ise Üsteğmen Helmut Zander var.
Zander orduya 1920'lerin başında er olarak katılmış sonra da erbaş olmuştu.
Üsteğmen rütbesini ancak 1940'ların sonlarında kazanmış, savaşın başlamasıyla
hızlıca yükselişe geçen başarılı bir kariyerin sahibi olmuştu.
Doğu cephesinde ciddi çatışma deneyimi olan, bol madalyalı bir askerdi.
Zander'in adamları Hotton'da ve Soy-Hotton otobanı boyunca tank muhripleriyle
Amerikalıları ağır ateş altında tutmaya devam ediyor.
Amerikalı birliklerin birleşebilmeleri için önce bu kamufle olmuş
silah mevzilerini bulup etkisiz hale getirmeleri gerekiyor.
Er Melvin Biddle durumu birlik komutanına
aktarıyor ve iki paraşütçü askerle birlikte
gecenin karanlığında şüpheli Amerikalı araçlara bakmak için yola çıkıyorlar.
Ayrıca kendilerine Alman askerleri esir alma emri veriliyor.
Alman askerlerini esir almak standart bir uygulamaydı.
Çünkü bir Alman askeri esir alındığında
konu hakkında daha fazla bilgi almak mümkün olacaktı.
Üç asker, yol kenarındaki sahte Amerikan aracının yanında bir Alman subay görüyor.
Biddle'ın yanındaki bir çavuş nişan alıyor.
Ama Alman subayı esir almak istediklerinde işler yolunda gitmiyor.
Çavuş, Alman askerine teslim olmasını söylüyor.
- Dur. -Bunu iki kere yapıyor ama fazla sessiz.
Dur.
Alman subay onu neredeyse duyamıyor.
Çok yakın olmasına, sadece 13 metre uzakta olmasına rağmen
çavuş subaya ateş ediyor ama ıskalıyor.
Bunun üzerine Alman subay geri ateş ediyor ve herkes dağılıyor.
Johnny!
Arkadaşları ABD saflarına koşarken
Biddle donuyor.
Biddle şokta.
Çavuşun Alman subayı iki kere ıskalamasına inanamıyor.
En sonunda kendini topluyor ve kaçmaya başlıyor.
Ama aceleyle kafası karışıyor ve Amerikalılardan uzaklaşıyor.
Amerikalı Birinci Sınıf Er Melvin Biddle yanlış yöne doğru,
ormandaki Alman mevzisine doğru koşuyor.
Yanında M1 Garand, bir bıçak ve birkaç el bombası var.
Hem kayıp hem de
Amerikalıların top ateşi altında.
Dost ateşiyle vurulma riskine rağmen
21 yaşındaki asker görevine devam etmeye karar veriyor.
Biddle, düşman hattında olduğunu fark edince
her zaman yaptığını yapıyor. Keşif.
Mümkün olduğunca sessiz olup elinden geldiğince bilgi toplamaya çalışacak.
Ağaçların arasında gizlenerek düşman mevzilerini
tespit etmeye çalışıyor.
Biddle'ın seyrettiğinden habersiz bir Alman devriyesi yakına geliyor.
Karanlıkta başka bir Almanın ona soru sorduğunu duyuyor.
- Dur! -"Dur."
Alman devriyesi cevap veriyor: " Hottentot".
Hottentot.
Biddle Almanca bilmemesine rağmen " hottentot" kelimesinin
kendisine dur komutu verildiğinde geçiş izni sağlayan bir parola olduğunu anlıyor.
Eğer yanlışlıkla bir Alman mevzisine girerse bu bilgi hayatını kurtarabilir.
Ama bir sorun var.
Biddle'ın Indiana aksanı var.
Eğer "hottentot" kelimesini Almanlar gibi söyleyemezse
Almanlar aralarında bir düşman olduğunu anlar.
Eğer biriyle karşılaşırsa önce kendisi
dur komutunu vermeye karar veriyor.
Indiana'lı bir delikanlı için dur komutu daha kolay olur diye düşünüyor.
Biddle karanlıkta gezerken
sadece bilgi toplamakla kalmıyor.
İleride gözüne kestirdiği bir makineli tüfek yuvasını imha etmeye karar veriyor.
Fark edilme riskini göze alarak Biddle el bombasının pimini çekiyor.
Bomba patlayınca da askerleri dağıtmak için M1 Garand'ıyla ateş ediyor.
Almanlar saldırganı ararken, Biddle gecenin karanlığında kayboluyor.
Amerikan askerleri Belçika, Hotton'da
köyün dışından gelen düşman ateşine rağmen dayanmaya devam ediyorlar.
Amerikalıların amacı Ourthe nehri üzerindeki köprüyü korumak.
Almanlar burayı alırsa Belçika yol şebekesine ulaşır ve
Antwerp'e ulaşabilirler.
Biddle'ın alayının üyeleri de kuzeydoğudaki otoban üzerinde
Alman güçlerine arkadan saldırıyorlar.
Alman hatları içinde gizlenen Biddle ormanda tank muhripleri görüyor.
Almanların Amerikalıların saldırılarını
püskürtmelerinde bu muhripler çok önemli rol oynamıştı ve
Biddle artık nerede olduklarını biliyor.
Eğer bu bilgiyi karargâha ulaştırabilirse çatışmanın seyri değişebilir.
Eylem-sonrası raporlarda düşman tank muhripleri genelde tank sanılıyordu.
Amerikalı askerler savaş alanında
zırhlı bir Alman aracı gördüklerinde
aracın üstü genelde çam dallarıyla ya da
ağaç parçaları ya da diğer kamuflaj malzemeleriyle örtülü oluyordu.
Dolayısıyla askerlerin bunun bir Panzerkampfwagen IV mü bir Panzerjäger mi
yoksa başka bir araç mı olduğunu anlaması zor oluyordu.
Ama zırhlı araçlar farklı amaçlara hizmet edebilir.
Panzerjäger olarak da bilinen Alman tank muhribi, özel tasarlanmış
bir tank-savardır.
Silahı sabit bir kazamat içindedir.
Kazamat, kulesi olmayan, sabit bir üst yapıdır.
Kamufle görüntüsü sayesinde tank muhribi,
Amerikalılardan gizlenebiliyordu.
Esas amacı düşman tanklarına saldırmak olduğundan iyi korunması gerekiyordu.
Bir Alman Panzerjäger'i genelde tanklardan daha zırhlıdır.
Ayrıca silahları da tanklardan daha güçlüdür.
Tank muhriplerinin yerini not alıyor.
Biddle tank muhriplerine saldırmıyor,
sonuçta tek başına ve sadece bir keşif eri.
Görevi bilgi toplamak.
Bu önemli bilgiyi aldıktan sonra yola koyuluyor.
Ama birden karanlıktan gelen bir ses Biddle'ı durduruyor.
Dur!
Genç bir Amerikalı er Almanca parola talebine karşılık vermeye çalışınca...
Hottentot.
- ...düşman nöbetçi durumu anlıyor. - Nein.
Alman askerin tüfeğini kaldırmasıyla Melvin Biddle hemen ormana koşuyor.
- Asker ateş açıyor... - Dur!
- ...ama Melvin kaçmayı başarıyor. - Alarm!
Biddle ormana koşup...
...saklanıyor...
...ve bekliyor.
Üsteğmen Helmut Zander komutasındaki 560. Volksgrenadier Birimi
üyelerinin Alman saflarında
karmaşa yaratan düşman askerini bulması gerekiyor.
Biddle karda ayak sesleri duyuyor.
Almanlar giderek yaklaşıyorlar.
Biddle soğuktan donuyor hatta
o kadar üşüyor ki parmakları donduğundan
tetiği çekemeyeceğinden endişe ediyor.
Hızlıca bir karar veriyor.
Eğer silahlı bir çatışma çıkarsa sağ elinin
tetik parmağını itmek için sol elini kullanmaya karar veriyor.
Karanlıkta bir Alman askeri o kadar yakına geliyor ki botu
Biddle'ın elinin hemen yanında ama...
...Amerikalı keşif erini görmüyor.
Alman askerler gidiyorlar.
Tehlike geçtikten sonra
Biddle uzakta silah sesleri duyuyor.
Kendi makineli tüfeklerinin sesini tanıyor.
Her makineli tüfeğin kendine has bir sesi vardır
dolayısıyla Amerikalıların makineli tüfek sesinden
yerlerini biraz da olsa kestirebiliyor.
Biddle dost ateşi olduğunu umduğu yöne doğru
silah seslerini takip ediyor.
Bu arada Amerika hattında Biddle'ın 517'den paraşütçü asker arkadaşları
Alman savunmasıyla çatışıyor.
Amaç Soy yolundaki önemli bir kavşağı ele geçirmek.
Amerikalıların ciddi taaruzuna Almanlar ellerindeki tüm güçle karşılık veriyorlar.
Gece çatışması şiddetli ve yakın mesafeden.
Alman makineli tüfekçileri ateşi kestikleri anda
"Mutlu Noeller Amerikalı soysuzlar" diye bağırıyor. Bu, Amerikalıları kızdırıyor.
Birçoğu Noel Arefesi'nde olduklarını bile bilmiyor ve
ve bu davranış onları tahrik ediyor.
C Bölüğü'nden bir müfreze Alman saldırısını püskürtüyor.
Yaklaşık dokuz metre ilerledikten sonra düşman ateşi duruyor.
Paraşütçüler bu fırsatı hemen değerlendiriyorlar.
Müfreze atağa kalkıyor ve saldırıyor. Askerler koşarken ateş ediyorlar.
B ve A bölüklerinden de onlara katılanlar oluyor.
Gizlenmiş Alman mevzilerini etkisiz hale getiriyor ve kavşağı alıyorlar.
Kavşağın ele geçirilmesi son derece önemli
çünkü artık Amerikalılar Hotton'daki adamlarına yardımcı olabilecek.
Kayıp keşif eri Melvin Biddle Amerikan makineli tüfeklerin sesine yaklaşıyor
ama bir anda farklı bir ses duyuyor.
Alçaktan uçan bir Alman keşif uçağı: Junkers JU 88.
Kanatları neredeyse ağaçların tepesine değecek.
Biddle Alman uçağının giderek yaklaşmasını izlerken
ikinci bir uçak beliriyor.
Tepesinden hızla geçen uçak, bir Amerikan P-61 Black Widow.
P-61 Amerikan Hava Kuvvetleri'nin özel amaçlı üretilen gece savaş uçağıydı.
Çok büyük bir uçaktı.
İkiz motoru, üç ya da dört mürettebatı vardı.
Çok iyi bir havadan-havaya radara sahipti.
Bu sayede geceleri düşman uçaklarının yerini tespit edebiliyordu.
Düşman uçağını görmesine gerek yoktu. Sadece radarında çıkması yeterliydi.
Uçaklardan birisi birden alev alıyor.
Amerikan savaş uçağının saldırısına uğrayan
Alman Junkers JU88 düşüyor.
Gecenin karanlığında bunu izlemek gerçeküstü bir deneyim olmalı.
Alçaktan uçtukları için muhtemelen çok gürültülüydü.
Önce Amerikan uçağı kavgayı
kazandı diye seviniyorsunuz ama birden Alman uçağının
üzerinize doğru geldiğini görüp ne yapacağını şaşırıyorsunuz.
Neyse ki uçak Melvin Biddle'ın üstüne düşmedi.
Ama yakına düşüyor ve ormanı aydınlığa boğuyor.
Biddle hemen uzaklaşıp Amerikalıları aramaya devam ediyor.
Bir gündür kayıp ve 24 Aralık için
belirlenen yeni parolayı bilmiyor.
Parola sorusunu doğru cevaplayamazsa vurulacağından endişe ediyor.
Biddle yürümeye devam ederken...
...bir ses duyuyor.
Biddle, sen misin?
- Evet. -Amerikalı bir asker onu duyuyor ve
ateş etmek ya da parola sormak yerine
adıyla sesleniyor ve Biddle güvenle birliğine geri dönmüş oluyor.
Biddle bölük komutanı Yüzbaşı Dean Robbins'i buluyor.
Yüzbaşı Robbins Biddle'ın öldüğünü sanıyordu.
O yüzden karşısında canlı gördüğünde sevindi.
Ama özellikle de Biddle'in
getirdiği çok önemli bilgiler onu mutlu etmişti.
Biddle Alman makineli tüfeklerinin konumlarını ve
en önemlisi gizlenmiş
Alman tank muhriplerinin yerini Robbins'e gösteriyor.
Robbins, Biddle'a karnını doyurup dinlenmesini söylüyor.
Biddle bir ağaca yaslanıyor ve soğuk bir konserve açıyor.
Yemeğini yiyor ve gözlerini kapıyor.
24 Aralık'ın ilk saatlerinde 517 hâlâ uyumamıştı,
üstelik çok üşüyorlardı.
Birçoğu donmamak için sürekli hareket etmek zorunda.
- Biddle uykuya dalmayı başarıyor. - Biddle.
Ama kısa süre sonra uyandırılıyor ve tanıdık bir emir alıyor.
Sana cephede ihtiyaç var.
Yüzbaşı Robbins, Biddle orada olduğu için mutlu. Şöyle diyor:
"Ne kadar şanslısın. Geri gitmeni istiyoruz."
Ve Biddle bir kez daha kendini ön saflarda buluyor.
Robbins paraşütçülerini bir Amerikan
zırhlı birliğinin önüne yerleştiriyor.
Hotton'a girmeyi iki kez denediler ama gizlenmiş
Alman tank muhripleri onları iki kere geri püskürttü.
Bu sefer avantajları var çünkü
Biddle sayesinde tank muhriplerinin yerini biliyorlar
bu sayede bu Alman zırhlı araçlarını hedef alabilecekler.
Biddle ilerlediği sırada çavuşu birden...
...yere yatmasını işaret ediyor.
Biddle kara yatar yatmaz çavuşu ateş ediyor.
Keşifçiler normalde ekip olarak çalışır. Ekip olmak Biddle'ın hayatını kurtardı.
Biddle gizlenen Alman askerini görmemişti ama ekip arkadaşı gördü.
Biddle ayağa kalkıyor ve 517. Paraşüt Piyade Alayı paraşütçülerinin
önünde ilerlemeye devam ediyor.
Amaç, Belçika Hotton'da kuşatılmış Amerikan birliğine ulaşmak.
Amerikan zırhlısı, Alman tank muhribi mevzilerine
ilerlerken Biddle'a sol kanadı tutma emri veriliyor.
Sürünerek ilerliyor.
Uzakta bir grup düşman asker görüyor ama çalılar görüşünü engelliyor.
Biddle oturma pozisyonunu alıyor.
180 metre kadar ötede bir sürü kasket görüyor.
Dirseğini dizinin altına dayıyor, tüfeğini sabitliyor,
derin bir nefes alıyor ve
ateş ediyor.
Birinci Sınıf Er Melvin Biddle'ın duruşu biraz alışılmadık.
Buna oturma pozisyonu deniyor.
Temel eğitim sırasında Amerikalı erlere öğretilen dört duruştan biri.
Amaç tüfeğin, askerin kaslarıyla değil,
kemikleriyle desteklenmesini sağlamak.
Oturma pozisyonunda asker tüfek kayışını destek olarak kullanıyor, hafifçe dönüyor
ve sol dirseğini dizinin altına dayıyor.
Oturma pozisyonu son derece tuhaf bir nişan pozisyonu.
Kas hafızasının oturması için çok fazla pratik yapmanız gerekiyor.
Ama bu sayede Biddle tepenin üstünü görebiliyor.
Kendisi görülmüyor ama düşmanların kasklarını görebiliyor.
Biddle mesafeyi de dikkate alarak biraz yükseğe nişan alıyor.
Yaklaşık 180 metre ileride hedefini vuruyor hem de defalarca.
Temel eğitim sırasında bu hareketi defalarca yapan Biddle,
bu pozisyonu hiç kullanmayacağını düşünmüştü.
Ama yanılıyordu.
Biddle çok sayıda başarılı atış yapıyor ama...
...ölü askerlerin yanına gidip bakmayı istemiyor.
Biddle gidip ölü Almanlara bakmadığı için memnun olduğunu söylemişti.
Baksaydı bu korkunç hatırayı unutmayacağını düşünüyordu.
Biddle'ın sağ tarafında Amerikan zırhlısı Hotton'a doğru ilerliyor.
Bir önceki gece getirdiği istihbarattan yaralanan ekip
kamufle edilmiş Alman mevzilerine yaklaşıyor.
Schnell, schnell.
Alman tank muhripleri Amerikalılara karşı koymak için dönüyor ama...
...Amerikalılar önce ateş ediyor ve...
...günlerdir sorun çıkaran Alman zırhlısı en sonunda etkisiz hale getiriliyor.
ABD zırhlıları ve paraşütçülerinin ortak çalışması karşısında
Alman savunması düşüyor.
O sırada Almanlar iki cephede savaşıyordu.
Hotton'da savaşan Amerikan askerleri ve
otoban üzerinde batıya doğru ilerlemeye çalışan Amerikan güçleri.
Alman güçlerinden kalanlar güneye çekilmeye başlıyor.
İki Amerikan grubu Hotton'ın dışında buluşuyorlar.
Bu geri kademe askerler günlerdir Almanlara karşı savunma yapıyordu.
Kasabadaki, ormandaki ve evlerdeki Almanlara karşı.
Birden her şey Amerikalı bir asker sayesinde değişti.
Çatışma bitiyor. Başarıyorlar.
Hotton ve köprüsü artık Müttefiklerin elinde.
Yıkım ve enkaz, savaşın hem askerler hem de
köy sakinleri açısından ne kadar
yıkıcı olduğunu gösteriyor.
517'nin askerleri biraz dinlenmeleri ve Yılbaşı yemeği için
Soy'a gönderiliyorlar.
B Bölüğü ve Biddle için ise dinlenmeye vakit yok.
B Bölüğü kavşağa geri dönüyor.
Biddle. Sana cephede ihtiyaç var.
Amaç ormanı temizleyip otobanı sağlama almak.
517. Paraşüt Piyade Alayı'nın 1. Taburu Hotton'daki başarıları dolayısıyla
Başkanlık Birlik Savaş Nişanı aldı.
3. Zırhlı Tümen'in kapana kıstırılan adamları da
köydeki direnişleriyle kendilerini kanıtlıyorlar.
Buradaki savunma manevraları
Alman General Hasso Manteuffel'in bile takdirini kazanmıştı.
Melvin Biddle, Amerikan ordusunun çatışmada başarı için verdiği
en yüksek madalya olan Şeref Madalyası'nı kazanıyor.
Taburunun minimum kayıpla Hotton'daki düşman kuşatmasından
kurtulmasını sağlayan korkusuz davranışları ve üstün cesareti
sayesinde bu madalyayı kazanıyor.
Biddle Şeref Madalyası'nı hak etmişti çünkü
görevinin çok ötesinde işler yapmıştı.
Muharebeleri genelde büyük grupların büyük hedeflere varması olarak düşünürüz.
Oysa ki bunlar genelde bir ya da iki kişinin
cesareti ya da kararları ile şekillenir.
Hotton'da olan buydu. Biddle her şeyi değiştirmişti.
517. ve 3. Zırhlı, Hotton'da Tazı askerlerini püskürtmeyi başarıyor
ancak bu sadece bir geciktirme.
Alman askerleri Belçika, La Roche'a gidiyor ve Ourthe nehrini oradan geçiyor.
Ama diğer panzer askerleri gibi onlar da malzemelerini tüketiyorlar.
Eski bir deyiş vardır: koltuk savaşçıları taktiklere bakarlar
gerçek generaller ise lojistiğe bakarlar. Çünkü eğer askerlerinizi
destekleyemezseniz, kendinizi savunamazsınız ve
başınız derde girer.
Ardenler Taaruzu Almanların batıda üstünlüğü
tekrar ele geçirmek için yaptığı son teşebbüstü.
Ama başaramadıkları gibi büyük kayıp verdiler çünkü
son zırhlı rezervlerini burada kullanmışlardı.
Yani doğuda neredeyse savunmasız kalmışlardı.
12 Ocak'ta Sovyetler Kış Taaruzu'nu başlattı ve
kısa sürede Alman savunmasını delerek
Polonya'ya girdi ve Berlin'e yürüdü.
Avrupa'da savaş daha dört ay devam edecekti.
Alt Yazı Çevirisi: Nilüfer Koç