Amerikalı bir er, geri çekilmekte olan silah arkadaşlarını korurken...
...bir Alman tankının hedefi oluyor.
Patlama, makineli tüfeğini paramparça ediyor
ve gözlüklerini kırıyor.
O da bir tüfek alıyor ve ateş etmeye devam ediyor.
6 Haziran 1944'de Müttefik Kuvvetler nihayet Normandiya'ya çıkarma yaparak
batı cephesini açmıştı.
Ama fanatik Naziler tüm güçleriyle savaşmaya devam ediyorlardı.
D-Günü (Çıkarma Günü) bir muharebeydi.
Ama hâlâ kazanılması gereken bir savaş vardı.
9 Ocak 1945.
D-GÜNÜNDEN SONRAKİ 218. GÜN
Fransa, Alsas bölgesi.
Amerikalı Birinci Sınıf Er Glenn Schmidt
elinde Browning otomatik tüfeğiyle karda ilerliyor.
Devriyesi Hatten köyü dışında Almanlar tarafından pusuya düşürüldü.
Çatışmada Schmidt'in otomatik tüfeği tutukluk yaptı
ve Schmidt iki kere vuruldu.
İlk patlamada kasketi kafasından uçarken ikinci patlama yüzünü kana buladı.
Ekibinden bir tek o hayatta kaldı.
Schmidt'in birliği kesinlikle iyi gününde değildi.
YAZAR, ALAMO IN THE ARDENNES
Rutin devriyeleri sırasında
saldırıya geçme hazırlığındaki Almanlarla karşılaşıyorlar.
Peşinde düşman askerleri olan Schmidt'in
bir an önce birlik komutanına haber vermesi gerekiyor.
Böyle bir durumda aldığınız bilgi ilk ağızdan gelen bilgidir.
Schmidt'in fazla yara almadan kurtulması
hatta oradan canlı çıkması mucize sayılır.
Almanlar Ardenler Taarruzu'nun tam ortasında.
Ren Nöbeti harekâtının hız kaybettiğini gören Hitler,
cephenin daha zayıf bir kısmına saldırmaya karar veriyor.
ASKERİ TARİHÇİ
Bu yüzden Amerikalılar ve İngilizlerin
kuzey cephesindeki varlıkları zayıflıyor.
Kuzey Rüzgârı olarak bilinen bu harekât için Hitler, SS Başkomutanı
Heinrich Himmler'i görevlendirerek ona ilk askeri komuta görevini veriyor.
Savaş ilerledikçe Hitler'in güvendiği kişilerin sayısı azalıyordu.
Ama bir istisna vardı: Himmler.
Hitler, Himmler'in ona her zaman sadık olacağını biliyordu.
Himmler ise Hitler'in Führer olmasının yıldönümünde kendini kanıtlamak istiyordu.
Amacı Strazburg'u yeniden almak ve 30 Ocak'taki 12. iktidara gelme
yıldönümünde burayı Hitler'e hediye olarak vermekti.
Alsas bölgesinin başkenti olan Strazburg,
Özgür Fransa askerleri tarafından kasım sonunda kurtarılmıştı.
Himmler başarıya ulaşırsa...
Amerikan-Fransız ittifakı
büyük bir darbe alacaktı.
Strazburg'un 40 km kuzeydoğusunda,
Hatten köyünün dışında...
...Er Schmidt, Amerikan saflarına doğru koşuyor.
Gecenin karanlığında aniden büyük bir patlama oluyor.
Schmidt vuruluyor.
Sırtı yanıyor. Soğumak için kara yatıyor.
Korkudan ödü patlamış olmalı.
Birkaç yerinden yaralanmıştı.
Üstü başı parçalanmıştı.
Yeni yaralar, Almanlara karşı savunma yapan ve Schmidt'in
arkasında kalan Amerikalıların attığı beyaz fosfor el bombaları
ve havan ateşinden kaynaklanıyordu.
Üzerinden hâlâ dumanlar çıkar halde bir sığınak buluyor ve
savunmaya katılmak üzere içine dalıyor.
Dokuzuncu makineli tüfek yuvasında Schmidt ünlü Maginot Hattı'na ulaşıyor.
Maginot Hattı, Fransız ordusunun Birinci Dünya Savaşı'ndan
sonra inşa ettiği bir müstahkem hattıydı ve
neredeyse İsviçre sınırından Belçika cephesine kadar devam ediyordu.
Bu hatta devasa betonarme sığınaklar vardı.
Bu sığınakların bazıları yeraltı şehirleri gibiydi.
ASKERİ TARİHÇİ, OPERATION NORDWIND 1945 HITLER'S LAST OFFENSIVE IN THE WEST
Geniş personel sığınakları.
Devasa cephanelikler bu sığınakların tepesine getirilirdi.
Sığınakların arasında da tüneller vardı.
Betonun kalınlığı 3,5 metre olabiliyordu.
Yani bombardıman uçakları, ağır silahların
saldırısına uğrasalar bile buradaki askerlere bir şey olmuyordu.
Ama sorun şuydu: Almanlar 1940'da işgale başladığında
buranın etrafından geçmişlerdi.
Yani Almanlar Maginot Hattı'nı hiç aşmadı.
Tam tersine etrafından dolaşıp,
Belçika'ya bu hattın olmadığı yerden ulaştılar.
Şu anda bu sığınaklarda Amerikan güçleri var.
Sığınaklar bir kez daha doğudan gelen Alman saldırılarına karşı
Fransız sınırını korumalı.
Yarbay Karl Proll ve 35. Motorize Piyade Alayı
Hatten saldırısının başını çekiyor.
Karl Proll eski bir erbaşken daha sonra rütbesi yükseltiliyor.
Doğu cephesinde gösterdiği performans sayesinde
hızlıca terfi almayı başarıyor.
Alman askeri madalyalarının en yükseklerine sahip.
Motorize piyade alayı makineli tüfek yuvalarına ulaşmak için tarlaları geçiyor.
Almanlar bu sığınakların boş olduğunu düşünüyor
ama birden yoğun bir dirençle karşılaşıyorlar.
Öncü birlikler Amerikalıların havan ateşi,
makineli tüfekleri ve topçu ateşi altında kalıyor.
Cephe taarruzunda ciddi kayıplar veriyorlar.
Hayatta kalanlar ormana kaçıyor.
Doğu cephesinde savaşmış deneyimli bir asker olan Proll,
esnek davranması ve
taktik değiştirmesi gerektiğini biliyor.
Proll'un adamları ve tankları, Hatten'a
direkt saldırı için Amerikan sığınakları arasında bir yol bulmalı.
Dokuzuncu makineli tüfek yuvası, Hatten'ın doğu ucundan başlayıp
bir buçuk kilometre boyunca devam eden tahkimatlardan biri.
A Bölüğü Komutanı Yüzbaşı William Corson
köydeki bir komuta noktasından
savunmayı koordine ediyor.
Makineli tüfek yuvası beş. Cevap ver.
Telefonla haberleşiyorlar, telsiz de yedek olarak kullanılıyor.
Cephe ötesinden Alman saldırılarıyla ilgili söylentiler gelmeye başlıyor.
Corson bu durumdaki her komutanın
yapacağını yapıyor ve durumla ilgili
mümkün olan en fazla bilgiyi toplamaya çalışıyor.
Bunu yapmak için de iletişiminiz olmalı.
Corson'ın 42. Tümen'e ait olan 242. Piyade Alayı'na
dâhil birimi, Avrupa'ya yeni gelmişti.
Aldıkları emir üzerine eğitimlerini tamamlamak için
Alsas'a gittiler. Buranın sakin olması bekleniyordu.
42. Tümen'in bu anlamda hem avantajları
hem de dezavantajları vardı.
Dezavantajları deneyimsizlikleri, organize olamamaları
ve hatta kendine güvensizlikleriydi.
Avantajları ise bence yeni olmaları nedeniyle uzun zamandır
savaşan birimlerde olmayan bir savaşma şevkleri
ve heyecanlarının olmasıydı.
Saldırılar karşısında
242'nin karargâh personeli köyde savunma hatları kuruyor.
Personel, Alman araçlarının geçişini engellemek için mayın döşüyor.
Mayın tarlaları, kilisenin
karşısındaki 1. Tabur komuta merkezinin önündeki yolu kapıyor.
Mayın tarlasının yukarısında, kilisenin çan kulesinde pozisyon alan
askerler bazukalarıyla bekliyorlar.
Sabahtan beri burada bekleyen bir Amerikan topçu gözlemcisine katılıyorlar.
Amaç, makineli tüfek yuvalarını desteklemek.
Topçu gözlemcisi, İkinci Dünya Savaşı muharebelerinde
kumandandan sonra belki de en önemli kişiydi.
Topçu gözlemcisi özellikle
Amerikan tarafında en önemli, en ölümcül ateş gücünü
kontrol eden kişiydi.
Amerikalılar için bu, önemli bir silahtı.
Dokuzuncu yuvada A Bölüğü'nden Astsubay Alvin Cahoon
3. Müfreze'ye karşı başlatılan ilk Alman saldırılarını geri püskürtebilmişti.
Ateş!
Topçu ve havan ateşi yardımıyla.
Ama güneyde tehlikeli bir gelişme fark ediyor.
Alman tankları ve piyadeleri dört ve beş numaralı yuvaların arasına girmiş.
Alman tankları böyle giderse sığınakları kuşatıp
direkt Hatten'a ulaşabilirler.
Ama birden...
...köy kilisesinin kulesinden ateşlenen
Amerikan bazukasının hedefi oluyorlar.
Hareketli Alman birimlerini görmek için en iyi yer burası.
Alman komutanın, gözlemcinin
kulede olacağını anında tahmin ettiğine hiç şüphe yok.
Almanlar ateşle karşılık veriyor...
...ve kuleyi imha ediyorlar.
Bazuka ekipleri ve Amerikan topçu gözlemcisi etkisiz hale geliyor.
Amerikalılar keskin topçu desteğinden mahrum kalıyorlar.
Bu kayıplar köydeki savunmalarını zayıflatıyor.
Kulenin altında 1. Tabur komuta ekibi
Hatten'ı aktif şekilde korumak üzere pozisyon alıyor.
Birinci Sınıf Er Vito Bertoldo muhafızlardan biri.
Gözleri iyi görmüyor. Bu, tabii ki bir sorun olabilir ama
yine de orada olmak istiyor.
O yüzden gönüllü oluyor.
Orduya girmek için çok uğraşmış.
Önce onu kabul etmemişler.
Tabii savaş uzadıkça standartlar düşmeye başlamış ve
daha fazla insana ihtiyaç duyulmuş. O da böylece orduya girmiş.
Ama aşçı olmuş.
Bertoldo destekleyici rolünden çok memnun değildi.
İaşe çavuşunu da
kızdırmayı başarmıştı.
Problemli olarak gördüğünüz bir askeriniz varsa ya da
çok iyi bir asker değilse, o askeri en az
zarar vereceği bir yere koyarsınız.
Bertoldo'nun kıdemli subayı Yüzbaşı Carson, Avrupa'ya geldiklerinde
Bertoldo'yu Hatten'de devriye nöbetine gönderir.
Bu, kesinlikle bir terfi değildi.
Bir çeşit saha dışına almaydı.
Ama Bertoldo için bu, Almanlarla savaşmaya bir adım daha yaklaşmaktı.
Bertoldo arkadaşlarına sürekli
Almanlarla karşılaştığında
nasıl bir kahraman olacağını anlatıyordu.
Bu tarz adamlar çok olurdu
ama genelde böyle büyük konuşanlar
mermiler uçuştuğu anda
hendeğe atlardı.
Eski aşçı kapıya bir makineli tüfek yerleştiriyor ve bekliyor.
Alman ateşi tabur komuta merkezini vurmaya devam ederken...
Astsubay!
...düşman topçu ateşi iletişim hattını imha eder.
Saldırıdan önce Yüzbaşı Corson'ın her bir yuvayla
direkt hattı vardı.
Artık yok.
Kumandanın çatışma anında, savaş alanının
neresinde olacağına karar vermesi gerekir.
Nerede olması uygun olur?
Corson komuta merkezinden ayrılır.
Yuvalardaki ön askeriyle tekrar bağlantıya geçmek için yola çıkar.
Amerikan topçu ateşi durunca Yarbay Karl Proll'un adamları
kuzey sığınaklarına tekrar saldırmaya başlar.
Dokuzuncu makineli tüfek yuvası dayanır...
...ama diğer ABD mevzileri düşer.
Güneyde ise...
Jagdtiger İkinci Dünya Savaşı'nın en büyük, en güçlü
zırhlı aracıydı.
Ana şasesi Royal Tiger ağır tankıyla aynıydı ama
88 milimetrelik silahlı kulesi yerine
daha kalın zırhlı sabit bir üst yapısı ve
daha güçlü 128 milimetrelik bir silahı vardı.
Düşman tanklarına saldırıp yok etmede kullanılan
128 milimetrelik silahı beş buçuk ton ağırlığındaydı
ve 800 m uzaktan 2,5 metrelik betonu delebiliyordu.
Alsas'taki çatışmalarda Alman askerler
korunmak için eski Maginot Hattı sığınaklarına koşmaya başlamıştı.
Adolf Hitler bunu duydu ve şöyle dedi:
"Elimde ideal bir silah var.
Oraya birkaç tane Jagdtiger gönderin ve
o sığınakları patlatın."
Tank ve motorize piyade birliklerinin saldırısı karşısında
Amerikan makineli tüfek yuvaları düşer.
Yüzbaşı William Corson tekrar bağlantı sağlama umuduyla
dokuzuncu yuvaya doğru gidiyor.
Sığınağa yaklaşırken...
...cipine ateş açılır.
Askerler kaçarak boş bir havan mevzine sığınırlar.
Corson yuvaya koşmaya karar verir.
Yer muharebesinde bu olay sıklıkla görülür.
Basit şeyler çok zor hale gelir.
Kapana kısılır, ne olduğunu anlayamamaktadır.
İletişim kopmuştur.
En basit şeyler bile son derece zor ve ölümcüldür.
Cipteki adamlarından birine
bir telsiz bırakır ve Hatten'daki 1. Taburla
iletişim sağlamasını ister.
Yuvalarda saklanan Amerikalılar hayatta kalmak için mücadele ederken
Alman tankları ve motorize piyade birlikleri
köyde ilerleyişlerini sürdürürler.
Buranın geri bölge olması gerekiyordu.
Teknik olarak öyleydi.
Birinci sorun şuydu:
Almanlar birden, hiç olmamaları gereken bu yerde
bu komuta merkezinde belirmişlerdi.
Neyse ki Amerikan 242. Piyade Alayı'na ait
1. Tabur komuta merkezinin dışına yerleştirilen
mayınlar Alman ilerleyişini durdurabildi.
Yarbay Karl Proll’un motorize piyade birlikleri
mayın temizlemek üzere önden gidiyor.
Birinci Sınıf Er Vito Bertoldo
kumanda merkezinin kapısından iyi nişan alamıyor.
Daha iyi bir açı bulmaya karar veriyor.
Makineli tüfeği caddenin ortasına taşıyıp
kurmaya başlıyorlar.
Burada!
Saldırı halindeki düşman askerlerinin hedef alanına girmesiyle
Amerikalı Birinci Sınıf Er Vito Bertoldo makineli tüfeğiyle ateş açıyor.
Alman tanklarının ilerleyişini engelleyen
mayınları temizlemeye çalışan bir Alman panzer birimini hedef alıyor.
Bertoldo yüzünden geri çekilmek zorunda kalıyorlar.
Başka bir yere konuşlanmak üzere makineli tüfeği kaldırıyorlar.
Bertoldo da askerlik eğitimi almıştı,
iyi bir makineli tüfek nişancısının yer değiştirmesi gerektiğini biliyordu.
Çünkü bir makineli tüfek doğal olarak düşmanın hedefi olurdu.
Ölümcül bir silahtı.
Hatten dışında ise Yüzbaşı William Corson
Alman ateşinden kaçarak dokuzuncu yuvaya ulaşmayı başarıyor.
242. Piyade Alayı'nın A Bölüğü'nden Astsubay Alvin Cahoon ve
diğerlerini buluyor.
Ama cephaneleri azalıyor ve yaralıların acilen tahliye edilmesi gerekiyor.
Maginot Hattı boyunca konumlanmış
Amerikan savunmasının büyük bölümü çökmüş durumda.
Ama kuzeydeki dokuzuncu yuva hâlâ direniyor.
Corson alaya verilen emri iletiyor: ne olursa olsun savaşa devam.
Topçu desteği istiyoruz.
Anlaşıldı.
Ayrıca cipteki mesajcısıyla bağlantıya geçmeye çalışıyor ama başaramıyor.
Karanlığı bekleyip sonrasında yardım için Hatten'e dönmeye karar veriyor.
Eğer makineli tüfek yuvası düşerse ve Hatten
kuzeyden sarılırsa, Alsas bölgesi ve
yeni kurtarılan başkenti Strazburg tehlikeye girer.
Kuzey Rüzgârı harekâtının ilk zamanlarında Başkomutan Dwight D. Eisenhower
Strazburg da dahil olmak üzere buradaki bazı bölgeleri vermeye hazırdı.
Eisenhower'ın asıl amacı Almanya'ya kuzeyden saldırmaktı ve
Alsas bölgesi de fazla güneyde kalıyordu.
COLLEGIUM CIVITAS ÜNİVERSİTESİ
O yüzden çok önemli görmüyordu. Bu nedenle Eisenhower için bu cepheden
tamamen çekilmek ve Berlin'e girişe odaklanmak
daha mantıklı görünüyordu.
Bu öneri Fransız güçleri arasında neredeyse isyana yol açtı.
Alsas bölgesi yüzyıllardır Almanlar ve
Fransızlar arasında gidip geliyordu.
Ama bu dönemde özellikle önemli olmasının nedeni
Özgür Fransa ordusunun Strazburg'u kurtarmış olmasıydı.
Doğal olarak çok yüksek bir duygusal önemi vardı.
Fransızlar için güçlü bir semboldü ve bir daha kaybetmeyi asla göze alamazlardı.
Hatten'de ise Alman piyadeleri ve tankları
1. Tabur merkezine yeni bir saldırı düzenliyor.
Destek ateşinin yardımıyla motorize piyade birlikleri
mayınları temizlemek üzere bir kez daha harekete geçiyor.
Oysa ki bu mayınlar bölgedeki Amerikan savunması için hayati.
Ancak bu mayınlar sayesinde Almanların hareketini kısıtlamak ve
zaman kazanmak mümkündü.
Hatten muharebesinin önemli bir kısmı, destek gelene kadar zaman kazanmaktı.
Daha iyi olabilirdi.
Amerikalıların istediği şuydu:
bir tank gelsin mayına çarpıp patlasın
orada kalıp yolu güzelce kapasın.
Komuta merkezine ve mayın tarlasına yaklaşanları görebilecekleri bir evde...
...Birinci Sınıf Er Vito Bertoldo ve yardımcısı tüfeklerini yerleştiriyor.
Bir nişancının yardımcısının çeşitli görevleri vardır.
En önemli görevi silaha mermi vermektir.
Aynı zamanda da
yaklaşan düşman askerlerine karşı nişancıyı koruma sorumluluğu da vardır.
Silahı bir masaya bağlıyorlar.
Hafif makineli tüfekler genelde bir tripoda yerleştirilir.
Tripodun toprağa sabitlenen ufak çıkıntıları vardır.
Masaya bağlayıp
tüfeğin sabit kalmasını ve atışların
isabetli olmasını sağladılar.
Bertoldo masaüstü makineli tüfeğiyle ateşe başlıyor.
Bir kez daha şiddetli ateşi Alman askerlerini geri çekilmeye zorluyor.
Ama bu sefer düşman tankı Bertoldo'nun konumunu tespit ediyor.
Ve 70 metre uzaklıktan direkt penceresine nişan alıyor.
Ateş!
Tank mermisi duvarı deliyor.
Etraf sakinleştiğinde
Birinci Sınıf Er Vito Bertoldo ve yardımcısı kendilerini yerde buluyor.
Ama mucizevi bir şekilde yaralanmamışlardır.
Kısmetliydi çünkü tank
zırh delici mermi atmıştı.
Tabii ki bulunduğunuz odanın ortasına böyle bir merminin düşmesi hiç hoş değil.
Sarsıcı etkisi çok korkunç.
Ama tahrip gücü yüksek bir mühimmat birimi kadar ölümcül değil.
Bertoldo sürünerek masaya gider.
Tank, mayın tarlasının ilerisinde sabit durmaktadır.
Makineli tüfeğe ulaştığında tekrar ateş açar.
Bir tanka makineliyle ateş açmak
biraz delilik sayılır.
Tanka bir şey yapamazsınız.
Sadece kendinizi açığa vurmuş olursunuz.
Bir Alman tank komutanı daha iyi
bakabilmek için kafasını çıkarır.
Bertoldo bir tüfek alır.
70 metre öteden nişan alıp ateş eder...
...ve Alman subayını öldürür.
Bertoldo, Alman zırhlısını yaklaştırmamak için
mayın tarlasını savunmaya devam eder.
Kimin kazanacağı
şu aşamada hâlâ belli değildir.
Bertoldo'ya çok iş düşüyor. Almanların Hatten'a daha fazla girmesini
engelleyebilecek mi ve gereken
destek zamanında yetişecek mi
henüz belli değil.
Bu arada dokuzuncu makineli tüfek yuvasında
Yüzbaşı William Corson, Hatten'a girebilmek için karanlığı bekliyor.
Alman saldırısını izlemek ve yakındaki
yuvaların durumunu görmek için bir delikten bakar.
Köye dönüp telsize erişince
topçu ateşi için konum bildirmeyi, cephane yollamayı ve
yuva üzerindeki baskıyı hafifletebilmeyi ummaktadır.
Birden kule hedef olur ve
Corson kendisini yerde bulur.
Güneş batarken
Alman motorize piyade birlikleri dokuzuncu yuvaya yaklaşmaya devam ediyor.
Elit bir piyade alayı olarak
Yarbay Karl Proll’un askerleri, tanklar ve diğer zırhlılar arasındaki boşluğu
silahlarıyla dolduruyor ve saldırılara hızla yanıt veriyorlar.
Sığınaklara karşı savaşıyorsanız zırhlılar pek işe yaramaz.
Zırhlı piyadeler ya da motorize piyade birlikleri böyle bir durum için
çok daha uygundur çünkü bağımsız savaştıkları için
savunma sistemindeki zayıflıkları daha iyi tespit edebilir ve
ayrıca saflardaki tankları koruyabilirler.
Yüzbaşı Corson'un yaralanmasıyla
Astsubay Alvin Cahoon'un zor bir karar vermesi gerekiyor.
Alman ateşi giderek şiddetleniyor.
Cephanenin giderek azaldığını ve
yaralananların sayısının arttığını gören Cahoon,
herkese sığınağa dönmesi emrini verir.
İkinci Dünya Savaşı'nda kullanılan bu sığınakları ve yuvaları
sanki asla yok edilemez, muhteşem kaleler gibi düşünürüz.
Ama orada ürkmüş adamların olduğunu
hatırlamanın önemli olduğunu düşünüyorum.
Dünyayı da çok ufak bir delikten sınırlı görebiliyorlar.
Karanlıkta Cahoon ve adamları
sığınağın tavanından gelen sesler duymaya başlar.
Yuvada sıkışmış şekilde, Alman mühendislerin
havalandırma tüplerine patlayıcı sıkıştırdıklarını anlarlar.
1930'larda inşa edilmelerinden
1945'deki çatışmalara kadar, Alman ordusu bu sığınaklardaki çelik yapıların
büyük kısmını almış ve Normandiya sahilindeki
Atlantik duvarını inşa etmek için kullanmıştı.
Bu yüzden aniden beklenmedik yönlerden
gelen saldırılara karşı savunmasız kalmışlardı.
Bu sığınakların bazılarında havalandırma boşlukları zayıf nokta olabiliyordu.
Cahoon'un yapacağı hiçbir şey yok.
Eğer bombalar patlarsa herkes ölecek.
Cephanesi bitti, ona yardıma geleceğini
bildiği daha büyük birimlerle bağlantısı yok.
Adamlarını oradan çıkaramıyor.
Yaralı ama hâlâ hayatta olan
Yüzbaşı William Corson'a danışır.
Almanlar her yerde ve orada ölüp adamlarının hayatlarını
mahvetmenin hiçbir anlamı olmadığını düşünüyor.
O yüzden teslim olmaya karar veriyor.
Corson da katılıyor.
Cahoon, çatıdaki Almanlara seslenir.
A Bölüğü'nün geri kalanı, yaralı yoldaşları ve
yüzbaşılarıyla birlikte sığınaktan çıkar.
Maginot Hattı'nın son savunucuları
savaş esiri olarak ele geçirilirler.
Köyün dışındaki Amerikan direnişinin ortadan kalkmasıyla
Almanlar hiçbir dirençle karşılaşmadan Hatten'in içine girebiliyor.
9 Ocak 1945 gecesi kuzeydoğu Fransa'da...
...bölgedeki Amerikan güçlerinin ana direniş hattı
Hatten köyü olmuştu.
Dokuzuncu yuvanın düşüşünden sonra
242. Piyade Alayı 1. ve 2. Taburlarının komuta merkezleri
kasabanın doğu tarafındaki hattı hâlâ ellerinde tutuyorlardı.
Fakat desteğe ihtiyaçları vardı.
Almanlar bu şekilde yerel saldırılar başlattıklarında
Amerikalılar daha fazla cephane,
ateş gücü ve daha fazla asker ile karşılık veriyordu.
Yani karmaşık değildi, basitti.
Geri dön, kasabayı al ve durumu tersine çevir.
Bu sırada 1. Tabur komuta merkezini
kiliseden alarak daha güvenli bir yere taşır.
Birinci Sınıf Er Vito Bertoldo taşınmaya destek amacıyla
gece nöbetçi olmaya gönüllü olur.
Neden ama?
Ölmeyi istediği için yaptığını sanmıyorum.
Ama eğer gerekiyorsa da ölmeye hazır olduğunu düşünüyorum.
Bu gerçekten çok olağanüstü bir durum.
Şafaktan hemen sonra Amerikalılar
daha harekete geçmeden Almanlar saldırıyor.
Almanlar, Amerikalıları Hatten'ın dışına itip
Strazburg'a ilerlemekte kararlıydılar.
Oranın çok yüksek sembolik değeri vardı.
Alsas'ın başkenti Almanya'da kalmalıydı,
Naziler böyle düşünüyorlardı.
Amerikan takviye kuvvetlerinin gelişi, Alman ilerleyişini durdurdu
fakat Hatten'ın içine Bertoldo ve komuta merkezini
rahatlatacak kadar giremedi.
Gün ağarırken
Bertoldo mayın tarlasının önündeki pozisyonunu koruyor.
Alman askerleri yolu kapayarak tankları engelleyen
mayınları temizlemeye çalışıyorlar.
Bertoldo onları uzaklaştırmak için makineli tüfeğinden atışlar yapıyor.
Alman askerleri dağılıyor ve tank geri çekiliyor.
Bertoldo ve yardımcı nişancısı silahını yeniden dolduruyor ve
bir sonraki saldırı için bekliyor.
Bertoldo ve arkadaşı
duvarın üzerine tebeşirle çizip
verdikleri zararı resmediyorlar.
Muhtemelen bu şekilde vakit geçiriyor,
kafalarını dağıtıyor, daha iyi hissediyorlardı.
Ama birden bu sükunet bozuluyor...
...ve odaları havaya uçuyor.
Patlamanın etkisiyle Bertoldo yere yığılıyor.
Kendi de yaralı olmasına rağmen sürünerek
arkadaşının yardımına gidiyor.
Arkadaşı kötü yaralanmış o yüzden
yarasını sarıp onu oradan çıkarmaya çalışıyor
ama tabii ki bunu yapmak çok zor.
Yardımcısını güvenli bir yere alan Bertoldo
etraf sakinleşince dışarı bakar...
...ve yan yoldan gizlice gelmiş bir düşman tankı namlusu görür.
Ama Bertoldino'ya fırsat kalmadan tank alevler içinde kalır.
İkinci kattaki bir Amerikan bazuka timi
hedefi tam ortadan vurmuştur.
Alevler içinde kalan panzer geri geri gitmeye başlar.
Bertoldo makinelisiyle ateşe başlar.
Hareketlerinde öfke vardır.
Almanlardan arkadaşının intikamını almak istemektedir.
Bu, artık Bertoldo için kişisel bir mücadeledir.
Yardımcı nişancısının acısından doğrudan Almanları sorumlu tutan
Birinci Sınıf Er Vito Bertoldo,
yanan tanktan kaçan Alman askerlerini hedef alır.
10 Ocak saat 23.00'de...
...242. Piyade Alayı'ndan kalanların Hatten'ı terk edip batıdaki
başka güvenli bir köye geri çekilmeleri için emir gelir.
Tükenmek üzere olan taburlar bir önceki günün
sabahı başlayan saldırılardan beri dayanmaktadır.
Küçük gruplar halinde geri dönüyorlar.
Birbirlerini koruyarak, binaların arasına
gizlenerek, gölgelerden faydalanarak ilerliyorlar.
El bombası at!
Kaçmak için ne gerekiyorsa onu yapıyorlardı.
Koş! Koş! Koş!
Değiştirme ve ikmal bölükleri de
ilerlemeye çalıştığından karmaşa artmıştır.
Artık tek başına olan Bertoldo bir kez daha
geri çekilen askerler için
koruma ateşi sağlamaya gönüllü olur.
Geri çekilme hareketine koruyucu ateş sağlayan
her askerin kafasında şu soru vardır:
zamanı geldiğinde ben de kaçabilecek miyim?
Alman askerler karanlıkta tabur komutanlığına gelir ve
Bertoldo'nun ateş hattının altından ilerlemeyi başarırlar.
Bu pozisyondan makinelisiyle isabet ettirmesinin pek imkânı yoktur.
Fosforlu el bombalarına uzanır.
Fosfor elementini içeren silahlar genelde
askerlerin, arkasına gizleneceği bir sis perdesi yaratmak için kullanılır.
Fosfor havayla temas ettiği zaman
hemen alev alır ve 760 santigrat üzerindeki ısılarda yanarak
kalın bir duman tabakası oluşturur.
Fosforlu el bombaları ve topçu mermileri hedefleri
ateşe vermek için de kullanılıyordu.
İnsanlar genelde ateşin içinde kalıyorlardı.
Korkunç bir silah çünkü
hasar vermesi çok kolay.
Beyaz fosforlu el bombasının yaklaşık 18 metrelik yarıçapı vardır,
bu yarıçap içinde kalırsanız
şarapnel parçaları size de isabet edip cildinizi yakabilir.
Su alevleri söndürse de
fosfor buharlaştığında yine yanar.
Askerler Bertoldo'nun saldırısından kaçıyor.
Almanlar, ilerleyişlerini hâlâ engelleyen Amerikan direnişini
ortadan kaldırmak zorundalar.
Bertoldo bir kez daha hedef olur.
Alman tarafında birinin
tank ateşini onun bulunduğu yere çevirmiş olması muhtemel.
Özellikle de fosforlu el bombalarını atmasıyla düşman askerleri muhtemelen
bu adamdan acilen kurtulmak gerektiğini düşündüler.
Bir Alman tankı penceresine nişan almış durumda.
Sürekli darbe alıyor olması korkunç olmalı.
Ses düzeyinde nasıl bir şey yaşadı bilmiyorum ama
kulakları ve işitmesi için iyi olduğunu hiç sanmıyorum.
Ama tabii ki o an için daha da önemlisi gözlükleri parçalanmıştı.
Ve makineli tüfeği bozulmuştu.
Bertoldo vazgeçmez.
Eline bir tüfek alır ve sokaktaki
Almanlara ateş etmeye başlar.
Bertoldo elindeki her şeyle savaşmıştı.
Gerektiğinde yenilikçi davrandı.
Çok cesur olduğunu gösterdi.
Mayın tarlasını iki gün savunduktan sonra
Bertoldo'ya da geri çekilme emri veriliyor.
Bertoldo ve 242. Piyade Alayı askerleri
Almanların Hatten'a girmesini engellemiştir.
Köydeki zorlu mücadele on gün daha devam eder.
Bu gecikme Strazburg'u yeniden alma ilerleyişini engeller.
1945'in Ocak ayındaki çatışmalar çok şiddetliydi.
Sokak sokak, ev ev kanlı çatışmalar yaşandı.
Bu, sadece orada yaşayan insanlar için değil,
bu güzel köylerin altyapısı için de korkunç bir yıkımdı.
Bazı köyler tamamen haritadan silindi.
Himmler'in planı suya düşer,
Üçüncü Reich'ın kuruluşunun
12. yıldönümünde Hitler'e Strazburg'u veremez.
Ama Hitler yine de Himmler'i doğu cephesindeki
Vistül Kara Kuvvetleri grubuna liderlik etmesi için terfi ettirdi.
Yani Himmler ilk görevinde tamamen başarısız olmasına rağmen
askeri kariyerini devam ettirdi.
Yüzbaşı William Corson, Astsubay Alvin Cahoon,
Birinci Sınıf Er Glenn Schmidt ve
ve dokuzuncu yuvada esir alınan diğer Amerikalılar
savaşın kalan kısmını esir kampında geçirdiler.
242'nin Birinci Taburu Hatten'ı kararlılıkla savundukları için
üstün birlik nişanı aldı ve bu uğurda
hayatını kaybeden 500'den fazla asker ve subay onurlandırıldı.
Hayatını kaybedenler taburun çaylak grubunun %70'ini oluşturuyordu.
Yarbay Karl Proll 19 Ocak'a kadar Hatten'a saldırmaya devam eder.
O da 1. Taburunu kaybeder, sadece 100 kişi hayatta kalır.
Yürüttüğü operasyon ve 35 Amerikan saldırısını püskürttüğü raporları üzerine
kendisine, meşe yapraklı Demir Haç nişanı verilir.
Ocak bitmeden ödülü duyururlar.
Bunun birkaç nedeni olabilir.
Birincisi, performansı o kadar iyi görülmüştür ki
bir an önce bu yüksek nişanla ödüllendirilmesi gerekmektedir.
Ya da tam tersi de olmuş olabilir.
Almanlar yaşanan yenilgiyi örtmek için
bir askere daha yüksek bir nişan verirlerdi, amaç,
yaşananları kahramanca bir mağlubiyet gibi göstermekti.
Birinci Sınıf Er Vito Bertoldo
azmi ve cesareti dolayısıyla en yüksek nişan olan
Şeref Madalyası'na hak kazanır.
Birlik komutanı Yüzbaşı William Corson ülkeye döndüğünde
madalya haberini gazetelerden öğrenir.
İşe yaramaz aşçısının korkusuz bir asker olduğunu görünce şaşırır.
Onun için hiç beklenmedik bir haber olmalı.
"Bu çocuğu nasıl bu kadar yanlış tanıdım?"
Hitler'in Ren Nöbeti ve Kuzey Rüzgârı harekâtları
1945 Ocak ayı boyunca devam eder
ancak Hitler'in umduğu öldürücü darbeyi bir türlü vuramazlar.
Bunu yapamayınca Alman sınırlarına geri çekilip, Müttefiklerin Alman topraklarına
yaptıkları her girişe ağır karşılık vermek üzere hazırlanırlar.
Avrupa'daki savaş üç buçuk ay daha devam edecektir.
Alt Yazı Çevirisi: Nilüfer Koç