‪(เจ้าชายมังกร)
‪(ปริศนาแห่งอาราวอส)
‪(เล่มที่ 5 มหาสมุทร ‪บทที่ 1 ดอมิน่า โพรฟันดิส)
‪แม่ พ่อ รูนาน
‪ข้ารัก
‪และไม่เคยลืมพวกท่าน
‪ไม่รู้ว่าท่านจะได้ยินข้าไหม แต่ข้าคิดถึงท่านสุดใจ
‪ไง เบท
‪ข้าแค่นั่งคุยกับเงินน่ะ
‪ไม่มีอะไรน่าห่วง
‪ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับท่าน
‪ข้าจะช่วยพวกท่านให้ได้
‪นี่คือคําสัตย์ปฏิญาณของข้า
‪เมื่อกี้เจ้าคุยกับใครน่ะ
‪เบทไง
‪แปลว่าเจ้าให้สัตย์ปฏิญาณกับเบทงั้นเหรอ
‪ข้ารู้สึกติดแหง็ก แคลลัม
‪ข้ารู้ว่าเราควรรอให้เอซแร็นกลับมา
‪จากภารกิจใหญ่ในการตามหามังกรก่อน ‪แต่ข้ารู้สึกจนปัญญา
‪เราไม่จนปัญญาสักหน่อย ‪ข้าใช้เวลาทุกยามที่ตื่นขลุกอยู่ในห้องสมุด
‪แล้วมันช่วยอะไรได้
‪จงอย่าถาม ไยมหาสมุทรจึงสีฟ้า ‪รือไยกระแสน้ําขึ้นลงตรงเวลา
‪รักคือการเรียนรู้ว่า ‪กระแสน้ํานั้นเที่ยงแท้เยี่ยงมหาสมุทรอันล้ําลึก
‪นั่นหนังสือกลอนแห่งมหาสมุทรเล่มโตหรือยังไง
‪มีทุกอย่างตั้งแต่บทกวีมหาสมุทร ‪ร้อยกรองสัมผัสเกลือ ไปจนถึงบทเพลงชาวเล
‪ข้าพยายามเอาตัวเองไปอยู่ในที่ ‪ที่เชื่อมถึงอาร์เคนัมมหาสมุทรได้
‪แช่น้ําในอ่างก็ได้นี่นา
‪แต่ก็ใช่แหละ ข้าอ่านบทกวีในนั้น
‪ข้ามั่นใจว่าบทกวีพวกนั้นคงไพเราะมาก
‪แต่เจ้าน่าจะเอาเวลาในห้องสมุด ‪ไปทําอะไรที่หวังผลได้จะดีกว่า
‪หวังผลได้เหรอ เช่นอะไร
‪คลอเดียกับวีเร็นมีแผนที่ พวกนั้นนําหน้าเราไปโข
‪ถ้าพวกนั้นปล่อยอาราวอสได้
‪สิ่งที่เราจําเป็นต้องรู้ก็คือ
‪ทํายังไงถึงจะฆ่าเอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชได้
‪หลายวันมานี้เราไม่ขยับไปไหนเลย ‪มีแผนที่คุกของอาราวอสอยู่ในมือแท้ๆ
‪แต่มันได้ประโยชน์อะไรถ้าเราค้างเติ่งอยู่ตรงนี้
‪แผนที่บอกว่าไปอีกไม่ไกล ‪เราแค่ต้องไปที่ทะเลแห่งผู้ถูกขับไส
‪แล้วก็จะเจอคุกบนเกาะสีน้ําตาลเล็กๆ นี่
‪แต่เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว ‪เราต้องไปที่เกาะสีน้ําตาลเล็กๆ นั่น
‪และปล่อยอาราวอส ถ้าอยากให้พ่อข้ารอดตาย
‪เราต้องไปกันแล้ว
‪พ่อเจ้าป่วยอยู่นะ คลอเดีย
‪ไม่ควรถูกเคลื่อนย้ายจนกว่าเขาจะรู้สึกดีขึ้น
‪เขาไม่มีทางรู้สึกดีขึ้นได้หรอกถ้าเขาตาย
‪คงคิดสินะว่าถ้านี่เป็นผลจากเวทมนตร์ชั่วร้าย
‪ใครที่ใช้ก็คงไม่รอด
‪มันจะเกิดขึ้นแค่ครั้งแรกที่เราใช้เท่านั้นแหละ
‪ถ้ามันเกิดขึ้นแค่ครั้งแรก ‪ทําไมเขาถึงมาป่วยเอาตอนนี้
‪คือเขาตายไปแล้วสองปี ‪นี่ก็ถือว่านับหนึ่งใหม่ละมั้ง
‪นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้มันตั้งแต่ฟื้นคืนชีพ
‪เจอแล้ว อาราวอส
‪อะไรกันเนี่ย
‪หากข้าแค่
‪แอบดู
‪ให้ตาย!
‪- ขออภัย ข้าไม่ทันเห็นท่าน ข้าแค่... ‪- อย่าส่งเสียงดังแบบที่คนเขาไม่ทํากัน
‪ไม่ ไม่ทําอยู่แล้ว ข้าไม่...
‪"ท่านถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานกบฏ
‪ทว่าราชินีเจนายได้ไว้ชีวิตท่าน
‪ชื่อเสียงและสมบัติพัสถานของท่านจะถูกริบ
‪ดังนั้นท่านจะถูกเนรเทศไม่มีวันกลับ ‪มิฉะนั้นจะต้องโทษ..."
‪มิฉะนั้นจะต้องโทษอะไร
‪เนรเทศอีกรอบหรือ
‪"ต้องโทษประหารชีวิต"
‪ช้าก่อน แหวนของท่าน
‪ท่านควรต้องถูกริบสมบัติทุกชิ้นสิ
‪นี่น่ะเหรอ มันไม่ใช่เงินหรือทอง ‪มันไร้ค่าสําหรับเจ้า
‪ท่านแม่ข้าให้มาตั้งแต่ข้ายังเด็ก
‪มันทําจากดีบุก
‪ตอนนี้มันเป็นของราชินีเจนาย
‪แคลลัม
‪ข้าจะสืบว่าเกิดอะไรขึ้นกับท่าน
‪โดนตอกตะปูปิดตาย
‪เรย์ล่า เจ้ามาทําอะไรในนี้
‪ข้าน่ะเหรอ
‪ใช่ เจ้านั่นแหละ
‪เรย์ล่า
‪ข้ามาตามหาเจ้าไง แคลลัม
‪แต่ว่าเจ้าไม่อยู่ พวกข้าก็เลย
‪กําลังดื่มด่ํากับภาพนี้
‪ภาพเด็กอุ้มแกะ
‪ข้าไม่เห็นเข้าใจ
‪ข้าก็เหมือนกัน
‪ว่าแต่
‪ภารกิจหนอนหนังสือเป็นยังไงบ้าง
‪พิลึกมากเลยล่ะ
‪ทุกครั้งที่ข้าพบอะไรสําคัญๆ ‪มันจะว่างเปล่าและดํามืดไปทั้งหน้า
‪ต้องมีการใช้คาถาปกปิดข้อมูล ‪เรื่องอาราวอสหรือเอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชแน่
‪ในตํานานโบราณ บางครั้งเอลฟ์เผ่าสตาร์ทัช ‪ก็ถูกเรียกว่าปฐมเอลฟ์
‪- เจ้าอาจลองหาจากคํานั้นแทนก็ได้ ‪- ความคิดเยี่ยม ข้าจะลองดู
‪ตาเถรชนตูมตาม
‪ได้มาไหม
‪ไม่มีอะไรพ้องความหมายกับอบเชย
‪- ไม่มีศัพท์ใด... ‪- เครื่องเทศล่ะ
‪อะไรนะ
‪เครื่องเทศไง ‪ข้าว่ามันมีความหมายเหมือนอบเชย
‪นั่นไม่ใช่คําพ้อง เทอร์รี่ มันคือหมวดหมู่
‪โอเค จะบอกให้นะ ‪ในภาษาดั้งเดิมของเอลฟ์เผ่าสายเลือดโลก
‪มีคําที่พ้องความหมายกับอบเชยเป๊ะๆ 17 คํา
‪มาบอกข้าทําไมเนี่ย มันไม่ได้ช่วยเลย
‪จะขัดบทสวดสงบสติของข้าเหรอ
‪ข้าแค่พยายามจะช่วย แล้วรู้อะไรไหม
‪ข้าคิดออกแล้วว่าอะไรจะช่วยจัดการ ‪ความกังวลของเจ้าได้
‪รอตรงนี้นะ
‪ข้ารอจนไม่รู้จะรอยังไงแล้ว
‪หิน หิน ศิลา หิน ศิลา ศิลา
‪เขาคุมขังท่านไว้ที่นี่สินะ
‪ถ้าข้ารู้ว่าเขาเอาท่าน ‪เข้าไปอยู่ในเหรียญต้องสาปได้ยังไง
‪ข้าก็อาจหาทางช่วยท่านออกมาได้
‪โหลเก็บลูกตาปีศาจ
‪โหลเก็บเล็บเท้าปีศาจ
‪โหลเก็บ...
‪เนยถั่วปีศาจเหรอ
‪ผู้ใช้ศาสตร์มืดก็คงท้องว่างเป็นเหมือนกัน
‪มีเหรียญอีกอัน
‪มนุษย์นี่นา ใครกันเนี่ย
‪คันศรของรูนาน
‪ข้ารักและไม่เคยลืมพวกท่าน
‪แต่ข้ายังช่วยพวกท่านไม่ได้
‪เพราะตอนนี้โลกต้องการข้า
‪แคลลัมกับเอซแร็นต้องการข้า
‪ความชั่วร้ายใหญ่หลวงกําลังจะกลับมายังเซเดีย ‪และเราต้องทําทุกวิถีทางเพื่อหยุดมัน
‪ข้าคิดว่านั่นคือสิ่งที่พวกท่านต้องการให้ข้าทํา
‪ข้ารักและไม่เคยลืมพวกท่าน
‪ข้าจะไม่มีวันลืม
‪ยอมจํานนซะ เจ้าถูกจับกุมแล้ว
‪คลอเดีย ข้ากลับมาแล้ว
‪และข้าก็มีทุกสิ่งที่จะทําให้เจ้าคลายกังวลได้
‪เราจะคลายเครียดให้เจ้า ‪ด้วยวิถีแห่งเผ่าสายเลือดโลก
‪เจ้าจะรู้สึกเหมือนต้นไม้ในฤดูใบไม้ผลิในไม่ช้า ‪ผลัดใบอย่างโล่งใจ
‪- เจ้าทําอะไรน่ะ ‪- บําบัดด้วยกลิ่นหอม ดมดูสิ
‪สูดหายใจเข้า ตั้งมั่นอยู่กับปัจจุบันและมีสติ
‪เจ้าขยี้ใบไม้แล้วโปรยใส่หัวข้า
‪ถูกต้องเลย อยู่กับปัจจุบัน
‪ถุงก้อนกรวดเนี่ยนะ
‪ไม่ใช่ก้อนกรวดธรรมดานะ ‪แต่เป็นก้อนกรวดที่ผิวเรียบเนียนสุดๆ
‪เอามือล้วงลงไปแล้วขยําๆ ดู
‪ผิวเนียนจริงด้วย
‪ใช่ไหมล่ะ
‪ดอกป๊อปปี้เป๊าะๆ ‪มันน่าจะทําให้เจ้าเพลินอย่างประหลาด
‪จริงแฮะ ข้าเห็นด้วย
‪ฟินชะมัด
‪และสุดท้าย
‪ข้าเจอเพื่อนขนปุยที่ลักษณะพิเศษของมัน
‪จะช่วยบรรเทาความกังวล ‪ที่โหมกระหน่ําได้อย่างแน่นอน
‪อะดอราเบอร์ยักษ์เหรอ
‪อะดอราเบอร์จอมครางต่างหาก ลูบมันสิ
‪เจ้าเก่งที่สุดเลย เทอร์รี่ ข้ารู้สึกดีขึ้นมาก
‪สวัสดี สหายเก่า
‪"ข่าวร้าย" เหรอ
‪มันอะไรยังไง ทําไมถึงให้อีกาส่งสารให้ข้า
‪- เพื่อนเอลฟ์ของเจ้าน่ะ นางตกที่นั่งลําบาก ‪- อะไรนะ เกิดอะไรขึ้นกับเรย์ล่า
‪ข้าพูดมากเกินไปแล้ว
‪โอเพลี เกิดอะไรขึ้น
‪เราจับกุมเอลฟ์เผ่าเงาจันทราได้
‪ข้าเห็นแล้ว ปล่อยนางซะ
‪ข้าคิดว่าท่านควรรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นก่อน
‪มันคงไม่สําคัญนักหรอก แต่ก็ได้ เกิดอะไรขึ้น
‪นางบุกรุกเข้าห้องของผู้วิเศษ
‪ไม่ เหลวไหลแล้ว นางจะเข้าไปเมื่อไหร่ก็ได้
‪งั้นท่านให้กุญแจไว้กับนางหรือ
‪เปล่า กุญแจข้าอยู่นี่
‪เจ้าเอลฟ์เป็นผู้ขโมยไป
‪นางไม่ใช่ "เจ้าเอลฟ์" นางชื่อเรย์ล่า
‪ผู้วิเศษ นางบุกเข้าไปในหอเวทมนตร์ชั่วร้าย ‪ที่ถูกปิดตายอยู่ใต้ปราสาทด้วย
‪เราจับนางได้ตอนนางโผล่ออกมา ‪แถมนางยังซ่อนอาวุธเอาไว้อีก
‪แล้วไง นางก็ทําแบบนั้นประจํา
‪ไม่ใช่อาวุธดาษดื่นนะ
‪ตอนนั้นนางถืออาวุธ ‪ที่ใช้ในการสังหารราชาแฮร์โรว์อยู่
‪เดี๋ยว อะไรนะ
‪ทั้งหมดนี้มันไม่สําคัญเลย
‪ท่านไม่อยากรู้หรือว่านางมีแผนอะไร ‪ทําไมนางจึงทําสิ่งเหล่านี้
‪ถ้านางไม่บอกข้า นางก็คงมีเหตุผลที่ถูกที่ควร
‪ข้ารู้
‪กระแสน้ํานั้นเที่ยงแท้เยี่ยงมหาสมุทรอันล้ําลึก
‪หมายความว่ายังไงกัน เจ้าชายแคลลัม
‪หมายความว่าข้าเชื่อใจนางโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ
‪ปล่อยนางไป เดี๋ยวนี้
‪พ่อข้าจะต้องไม่เป็นไร ข้ารู้เลย
‪ไม่รู้ทําไมพอข้าลูบคลําเจ้าตัวน้อยน่ารักนี้ ‪ข้าก็รู้ว่าทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี
‪ไม่แน่ใจว่าข้าเคยรู้สึกผ่อนคลาย ‪ขนาดนี้มาก่อนในชีวิตไหม
‪ข้ารู้สึกเหมือนเป็นบ่อที่ความชิลล์เอ่อล้น
‪เลือดแห่งบุตร!
‪เลือดแห่งบุตร
‪- เลือดแห่งบุตร ‪- ไม่นะ
‪แคลลัม เรื่องกุญแจของเจ้า ‪กับคันศร ข้าอธิบายได้นะ
‪ไม่ ข้าหมายความตามที่พูด
‪เจ้าไม่จําเป็นต้องอธิบายหรือแก้ตัวอะไรกับข้า
‪พร้อมเมื่อไหร่ค่อยมาเล่าละกัน
‪ขอบใจนะ แคลลัม
‪แต่ก็หวังว่าจะเร็วๆ นี้ คือข้าเองก็อยากรู้ ‪แต่มันต้องมีขอบเขต มีความเชื่อใจ
‪เชื่อใจสินะ
‪เออนี่ ข้าเจอข้อมูลเรื่องปฐมเอลฟ์ด้วย
‪ข้อมูลที่ว่านี้คือข้อมูลทั้งหมด
‪เกี่ยวกับปฐมเอลฟ์นั้น ‪อยู่ในม้วนคัมภีร์แห่งปฐมเอลฟ์
‪ช่วยได้มากเลยใช่ไหม
‪เดี๋ยวนะ ข้าเคยได้ยินเรื่องนั้นมาก่อน
‪ม้วนคัมภีร์ถูกเก็บไว้ ‪ที่หอเก็บหนังสือในลักซ์ ออเรีย
‪ที่ลักซ์ ออเรีย ‪เรียกห้องสมุดว่าหอเก็บหนังสือเหรอ
‪ฟังดูเข้าท่ากว่า "ห้องสมุด" อีก
‪อืม ก็จริงน่ะนะ
‪- เอาละ ฝันดีนะ แคลลัม ‪- ฝันดี เรย์ล่า
‪นี่ ข้าคิดอะไรได้อย่าง
‪ว่าไง
‪ข้าอยากไปดูหอเก็บหนังสือที่ว่านี้
‪เจ้าจะว่าไงถ้าเราจะไปเซเดียพรุ่งนี้เช้า
‪ดอมิน่า โพรฟันดิส ผู้ยิ่งใหญ่ ‪พญามังกรแห่งมหาสมุทร
‪ข้าเรียกท่านมาที่นี่เพราะ...
‪เจ้าหนูนี่เป็นใคร
‪เขาคือราชา
‪จอมเวทอาราวอสกําลังพยายาม ‪หนีออกจากคุกเวทมนตร์ที่กักขังเขา
‪ขณะที่เราคุยกันนี้ หมากของเขากําลังดําเนินการ
‪ตามหาและปลดปล่อยเขาให้กลับสู่โลกของเรา
‪เราต้องหยุดพวกเขา
‪ได้โปรดช่วยเราค้นหาคุกของเขา
‪ข้าไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ใด
‪แต่ข้ารู้ว่ามันคืออะไร
‪คําบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์