‪ความเดิมตอนที่แล้วใน เจ้าชายมังกร
‪จอมเวทอาราวอสกําลังพยายาม ‪หนีออกจากคุกเวทมนตร์ที่กักขังเขา
‪ถ้าพวกนั้นปล่อยอาราวอสได้
‪สิ่งที่เราจําเป็นต้องรู้ก็คือ ‪ทํายังไงถึงจะฆ่าเอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชได้
‪วันนี้เราจะเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหญ่ ‪สู่หอเก็บหนังสือแห่งลักซ์ ออเรีย
‪ห้องสมุดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเซเดีย
‪และท่านจะถูกเนรเทศไม่มีวันกลับ
‪พบกันอีกแล้ว
‪แต่ครั้งนี้ข้าอยู่อีกฟากฝั่งหนึ่ง
‪ไม่
‪ข้าจะทําทุกวิถีทางเพื่อแก้ไขเรื่องนี้
‪ทุกวิถีทาง
‪(เจ้าชายมังกร)
‪(ปริศนาแห่งอาราวอส)
‪(เล่มที่ 5 มหาสมุทร ‪บทที่ 3 ฝันร้ายและความจริงที่ถูกเปิดเผย)
‪เหล่ามังกรแห่งเซเดีย เมื่อสองปีก่อน ‪ข้ามาขอให้พวกท่านช่วยอะซิมอนเดียส
‪เจ้าชายมังกรจากภยันตรายร้ายแรง
‪แต่บัดนี้เราอยากให้พวกท่านช่วยอีกครั้ง
‪สองผู้วิเศษชั่วกําลังเดินทางข้ามเซเดีย
‪เพื่อปลดปล่อยความชั่วร้ายเร้นลับจากโบราณกาล
‪พวกนั้นหนีเราไปและอาจอยู่ตรงไหนก็ได้ ‪ในทวีปอันกว้างใหญ่นี้
‪ท่านมังกรผู้ยิ่งใหญ่ ‪ขอได้โปรดช่วยเราตามหาพวกเขา
‪เป็นปีก เป็นดวงตา เป็นพลังให้เรา
‪เราต้องค้นหาทุกซอกมุมของเซเดียอย่างไม่ลดละ
‪ถ้าเราร่วมมือกัน ‪เราจะหยุดพวกเขาได้ก่อนที่จะสายเกินไป
‪มันช่างย้อนแย้งอย่างเยี่ยมยอด
‪เจ้านี่เหมือนท่านยายของเจ้าเลย
‪อยากรู้ชะตากรรมที่แท้จริงของนางไหม ‪ก่อนจะได้เห็นชะตากรรมของตัวเอง
‪เคสซ่า!
‪ข้าฝันแบบนั้นอีกแล้ว
‪ฝันถึงพี่สาวข้า...
‪กับเขา
‪เสียงอันเย็นยะเยือกนั่น
‪เอลฟ์เผ่าสตาร์ทัช
‪ข้ารู้ว่าท่านกําลังเผชิญกับสิ่งใด ข้าอยู่ตรงนี้
‪ขอบคุณนะ
‪ข้ารู้ว่าเดี๋ยวฝันก็ผ่านไป ‪ข้าแค่ต้องหาอะไรเบนความสนใจ
‪ท่านโชคดีนะ วันนี้เรามีงานแต่งที่ต้องวางแผนอีก
‪จริงด้วย เราต้องวางแผนงานแต่งนี่นา
‪มีอะไรอีก เลือกส้อมกับผ้าเช็ดปากที่ชอบเหรอ
‪ดีกว่านั้นอีก ดอกไม้ไงล่ะ
‪ดอกไม้
‪ตามนั้น ข้าว่าข้าจัดการเรื่องดอกไม้ได้
‪อรุณสวัสดิ์ ที่รัก ‪เจ้าหญิงนิทรายิ่งดูน่าหลงใหลตอนตื่น
‪อรุณสวัสดิ์ เจ้าพักหน่อยไหม
‪ไม่ต้องหรอก ท่านหญิง
‪ทรงเอนกายพักผ่อน
‪และให้เทอร์เรสเทรียส ‪พาล่องแม่น้ําแห่งฝันอย่างราบรื่นเถอะ
‪หยุดเลย
‪ขอร้องล่ะ
‪ข้าจะยอมทําทุกอย่างเพื่อช่วยลูกข้า
‪ข้ายอมทําทุกอย่าง
‪ไม่เป็นไรแล้ว เจ้าหายแล้ว
‪สิ่งนี้เท่านั้นที่สําคัญ
‪ไม่นะ
‪รอเดี๋ยว
‪เดี๋ยวก่อน กลับมา
‪ตอนนั้นข้าต้องทําอะไรสักอย่าง ข้าต้องช่วยลูก
‪ข้าไม่มีทางเลือก
‪ที่นี่ต้องไม่ใช่ลักซ์ ออเรียแน่
‪เจ้าชายแคลลัม ยินดีต้อนรับ
‪แม่ทัพเกร็น
‪ขอร้องเลย เรียกเกร็นเฉยๆ ก็ได้
‪อมายาอยากออกมาพบท่านเอง ‪แต่นางยุ่งนิดหน่อย
‪ข้าจะพาท่านไปพบนางเอง
‪มนุษย์กับเอลฟ์อยู่ในค่ายเดียวกัน
‪เป็นแดนสุขสงบในอุดมคติเลยสิ
‪ไม่หรอก แต่ก็ใช่
‪อะไรๆ มันไม่ได้ง่าย ‪แต่ส่วนใหญ่ก็สะสางหมดแล้ว
‪และข้ามั่นใจว่าท่านคงได้ข่าวแล้ว
‪ข่าวเหรอ ไม่นะ ‪พวกข้าไม่ได้ข่าวอะไร มีข่าวเหรอ
‪นึกว่าอย่างน้อยอมายาจะให้อีกาส่งข่าวไปซะอีก
‪ข่าวดีหรือข่าวร้ายล่ะ
‪ข้าไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะพูดได้น่ะนะ
‪เกร็น บอกมาเถอะน่าว่ามีอะไร
‪ให้อมายาบอกเองน่าจะดีที่สุด
‪โอเค เหลือตัวเลือกแค่สองแล้ว
‪ดอกไวโอเล็ตสีม่วงสายัณห์ ‪หรือกล้วยไม้สีเลือดหมูดี
‪ข้าเลือกไม่ถูก
‪โอเค นายพลอมายา ‪เฟ้นหาดอกไม้ในเซเดียมาทุกชนิด
‪และเลือกจนเหลือแค่สองชนิดนี้
‪ตอนนี้ขึ้นอยู่กับท่าน
‪แค่ให้นางเลือกอีกทีไม่ได้หรือไง
‪"เลือกมา... สักดอกเถอะน่า"
‪ท่านน้าอมายา ข่าวใหญ่คืออะไร ‪เกิดอะไรขึ้น มีอะไรหรือเปล่า
‪จะมีคนแต่งงานเหรอ
‪- เซอร์ไพรส์ ‪- เซอร์ไพรส์
‪อะไรนะ
‪ข้ายินดีด้วย!
‪ก็เกร็นทําท่าเหมือนโลกจะดับสลายอะไรแนวนั้น
‪เราขอโทษที่ไม่ได้ส่งข่าว ‪แต่ข้าก็ดีใจที่ได้บอกด้วยตัวเอง
‪แต่ขอถามหน่อยว่ามาที่นี่ทําไมกัน
‪จริงสินะ โลกอาจดับสลายได้จริงๆ
‪- เซอร์ไพรส์ ‪- เซอร์ไพรส์
‪ท่านพ่อ ดูสิ
‪ข้ากําลังเดินตามรอยเท้าท่าน
‪คลอเดีย
‪ไม่นะ
‪นั่นเป็นตอนที่เร็กซ์ อิกเนียส ‪บอกว่าเขารู้แต่ที่จริงเขาไม่รู้
‪ข้าเลยแบบ... ห๊า
‪- แต่แล้วข้าก็คิดได้... ‪- เข้าประเด็นสักที
‪ข้าว่ามันน่าตื่นเต้นดีนี่ เจ้าเล่าดีไหมล่ะ
‪โอเค คืองี้
‪วีเร็นยังไม่ตาย
‪และเขากับคลอเดียกําลังพยายาม ‪ปลดปล่อยจอมวายร้ายแห่งเซเดีย
‪เอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชที่ชื่ออาราวอส
‪ก็สรุปได้ดีน่ะนะ
‪เดี๋ยวนะ เจ้าพูดว่าเอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชเหรอ
‪ใช่ อาราวอส ดาวที่ตกจากฟ้า
‪คลอเดียกับวีเร็นมีแผนที่ ‪ที่ระบุตําแหน่งคุกที่คุมขังเขา
‪แต่เราไม่มี ‪พวกนั้นอาจปล่อยเขาออกมาได้ทุกเมื่อ
‪เราถึงได้มาที่นี่ ‪เราต้องไปหอเก็บหนังสือของลักซ์ ออเรีย
‪หาม้วนคัมภีร์แห่งปฐมเอลฟ์ ‪เรียนรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับอาราวอส
‪ก่อนที่เขาจะกลับมา
‪ไม่ ลักซ์ ออเรียล่มสลายแล้ว
‪ในฐานะราชินีของเอลฟ์เผ่าเปลวสุริยะ ‪ข้าขอสั่งห้าม
‪ข้าควรทําอย่างไร
‪ข้าควรไปที่ไหน
‪ได้โปรด
‪บอกอะไรข้าบ้าง
‪ให้ข้าได้รู้ว่าหนทางยังไม่หมดสิ้น
‪"ขอสั่งห้าม" หมายความว่าไง
‪อยากให้เราอยู่ช่วยท่านเลือกดอกไม้ที่นี่
‪จนเอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชขี้โมโห ‪มาเคาะประตูบ้านงั้นเหรอ
‪ราชินีเจนาย ‪คือเรย์ล่าจะสื่อว่าเรามีเวลาไม่มากน่ะ
‪และหอเก็บหนังสืออาจมีทางรอดให้เรา
‪มันเป็นเบาะแสเดียวที่เรามี
‪เกือบหนึ่งปีก่อน เราพยายามกอบกู้ลักซ์ ออเรีย
‪แต่ความเสื่อมถอยที่เกิดจากผู้วิเศษชั่ว ‪นั้นย่ําแย่กว่าที่เราคิด
‪มันเหมือนโรคระบาด
‪เวทมนตร์ชั่วร้ายลุกลามกัดกินเมือง
‪สิ่งมีชีวิตที่หลงเหลืออยู่ถูกเปลี่ยนเป็นอสูรกาย
‪เราเสียผู้คนไปมากมาย
‪เรารู้ว่าที่นั่นมันอันตราย ‪แต่เราไม่มีทางเลือกแล้ว
‪ตอนนี้เราอาจยังมองไม่เห็นภัย ‪แต่อาราวอสอาจกลับมาได้ในเร็ววัน
‪เราต้องเตรียมพร้อมที่จะสู้ไปด้วยกันเช่นที่ผ่านมา
‪ไม่เข้าใจกันเลยสินะ
‪เราถึงกับต้องฆ่าคนที่ติดเชื้อ คนของเราเอง
‪มันเป็นฝันร้าย ลักซ์ ออเรียเป็นดินแดนต้องห้าม
‪ข้ายืนยันคําเดิม
‪ไม่นะ
‪คลอเดีย
‪ไม่ กลับมา!
‪คลื่นมันจะกลืนกินเจ้า
‪- เทอร์รี่ ‪- จับให้มั่น
‪กระแสน้ําเริ่มรุนแรงขึ้น
‪ไม่อยากจะเชื่อ เราถ่อมาถึงนี่
‪แต่พวกเขาทําเหมือนเราเป็นเด็ก
‪ไม่กี่วันก่อนข้าเดินเวียนวน ‪ไร้แก่นสารอยู่ในปราสาท
‪ตอนนี้ข้าเดินเวียนวน ‪ไร้แก่นสารอยู่ในเต็นท์ แย่กว่าเดิมอีก
‪เราเคยสู้ด้วยกันมาแล้วที่สตอร์มสไปร์
‪นางก็เห็นข้าฟาดคาถาใส่ปีศาจร้ายกับตา
‪"โอ้ เรย์ล่า องครักษ์มังกรคนสุดท้าย ‪เจ้าทํายังไงถึงหยุดดาวที่ตกจากฟ้าได้"
‪"แหม ก็อยู่เฉยๆ ตามที่ราชินีรับสั่งยังไงล่ะ"
‪- นางหยุดเราไม่ได้ ‪- ใครก็หยุดเราไม่ได้
‪- แปลว่าเราจะไปลักซ์ ออเรีย ใช่ไหม ‪- แน่นอนอยู่แล้ว
‪อ้าว ท่านน้าอมายา
‪พวกเราแค่เดินชมเมืองน่ะ
‪"อ๋อเหรอ นึกว่าจะขัดคําสั่งราชินี
‪แล้วแอบไปเสี่ยงตายซะอีก"
‪"แคลลัม เจ้าโกหกได้ห่วยมาก ‪ข้ารู้ว่าเจ้าจะไปลักซ์ ออเรีย
‪และข้าจะไปกับเจ้า"
‪ไม่นะ!
‪คลอเดีย!
‪คลอเดีย ขอร้อง
‪จับมือข้า
‪ท่านพ่อ ไม่!
‪ดูเหมือนเจ้าเตรียมพร้อมจะไปที่ไหนสักแห่ง
‪แต่ท่านคงรู้อยู่แล้ว
‪ข้าต้องรู้สิ ข้าเป็นราชินีก็จริง ‪แต่ข้าไม่มีอํานาจที่จะหยุดสองคนนั้นได้
‪ในเมื่อพวกเขามุ่งจะทําอะไรสักอย่าง
‪ถ้าพวกเขายืนยันว่าจะไปลักซ์ ออเรีย
‪ข้าก็รู้สึกดีกว่าที่ได้รู้ว่าพวกเขามีเจ้าไปด้วย
‪รู้ใช่ไหม ข้าเองก็อยากไปกับเจ้า
‪ออกไปสู้โดยไม่ลังเลใจเลย
‪แต่อะไรก็ไม่เหมือนเดิมเมื่อในตอนนี้ข้าเป็นราชินี
‪ในฝันของข้านะ อมายา ‪ข้าฝันถึงเอลฟ์เผ่าสตาร์ทัช
‪ถ้าฝันข้าคือสัญญาณเตือน และภัยนี้คือเรื่องจริง
‪คนของข้าจะต้องหวังพึ่งราชินี ‪ให้เป็นกําลังและคอยปกป้อง
‪หวังพึ่งข้า
‪แต่ที่แย่ที่สุดก็คือ
‪นั่นหมายความว่างานแต่งเราต้องเลื่อนไปก่อน
‪ในตอนนี้
‪เนรเทศยังไม่พองั้นสิ
‪น้องข้ายังต้องส่งมือสังหารมาจัดการข้าอีกเหรอ
‪ข้าหาใช่มือสังหารไม่
‪ข้าเป็นนักบวชชั้นสูงของลักซ์ ออเรีย
‪หรืออย่างน้อยข้าก็เคยเป็น
‪ฟารอส
‪เป็นท่านจริงๆ หรือ
‪ไม่มีใครส่งข้ามาตามท่าน ข้าตามท่านมาเอง
‪ท่านคือความหวังเดียวของเรา ‪เจ้าชายคาริมแห่งลักซ์ ออเรีย
‪นําเรากลับสู่ความรุ่งโรจน์
‪ท่านพ่อ ท่านอยู่ที่ไหน
‪รอเดี๋ยว สงบสติก่อน
‪ไม่!
‪ข้าจะทําทุกอย่างเพื่อครอบครัวเรา ท่านพ่อ
‪ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ‪ไม่ว่ามันจะอันตรายหรือชั่วช้าแค่ไหน
‪คลอเดีย!
‪เขาไม่หายใจ
‪อย่าตายนะ ท่านพ่อ ท่านจะตายอีกไม่ได้
‪เอาหนังสือมาด้วยเหรอ ‪เจ้าคงรู้สินะว่าห้องสมุดอยู่ที่ไหน
‪ข้ายืมมาเมื่อสองปีก่อน
‪มันเกินกําหนดคืนไปนานโขแล้ว
‪หยุด
‪ข้าอธิบายได้นะ มันไม่ใช่อย่างที่ท่านเห็น
‪จะอธิบายอะไรได้ ‪มันใช่อย่างที่เห็นนี่แหละ กระด้างกระเดื่อง
‪"ไม่ต้องห่วง นางรู้แล้ว เราคุยกันเรียบร้อย"
‪ข้าเห็นจิตวิญญาณของน้าเจ้าในตัวเจ้า
‪แปลว่าเจ้าต้องพุ่งเข้าหาอันตรายอย่างแน่นอน
‪ข้ามีของบางอย่างมาให้ ‪เพื่อช่วยให้เจ้าปลอดภัยในลักซ์ ออเรีย
‪ถ้าข้าไปกับเจ้าไม่ได้ ‪ข้าก็ขอส่งจิตวิญญาณไปกับเจ้า
‪"กล้วยไม้สีเลือดหมู"
‪ข้าเลือกได้สักที
‪ดูแลกันให้ดี
‪ฟื้นสิ
‪ท่านต้องฟื้น
‪พบกันอีกแล้ว
‪แต่ครั้งนี้ข้าอยู่อีกฟากฝั่งหนึ่ง
‪เส้นทางแห่งโชคชะตาได้ถูกเลือกแล้ว
‪ทุกก้าวย่างของข้า ข้าทําด้วยความจําเป็น
‪และมันนําข้าไปสู่ที่นั่นอย่างนั้นหรือ
‪เส้นทางแห่งโชคชะตาได้ถูกเลือกแล้ว
‪ไม่ นั่นไม่ใช่ความจริง
‪ไม่ว่าท่านจะอยู่จุดไหนบนเส้นทางนั้น ‪ไม่ว่าก่อนนี้ท่านเคยทําอะไร
‪ทุกก้าวย่างจากนี้ไปคือทางเลือก
‪ข้าเลือกได้
‪และท่านก็เช่นกัน
‪ท่านพ่อ!
‪ท่านยังไม่ตาย!
‪คําบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์