‪ความเดิมตอนที่แล้วใน เจ้าชายมังกร
‪เซเดียต้องการท่าน
‪โซล เรเก็ม ราชาแห่งสุริยะ
‪ไปให้พ้น
‪สองผู้วิเศษชั่วกําลังเดินทางข้ามเซเดีย
‪เพื่อปลดปล่อยความชั่วร้ายเร้นลับจากโบราณกาล
‪ท่านมังกรผู้ยิ่งใหญ่ ‪ขอได้โปรดช่วยเราตามหาพวกเขา
‪พ่อเจ้าป่วยอยู่นะ คลอเดีย
‪ท่านพ่อ! ท่านยังไม่ตาย!
‪อาวุธที่สามารถปลิดชีพ ‪เอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชได้ อาวุธนี้นี่เอง
‪- เราได้คําตอบแล้ว ‪- ครั้งนี้จํานวนมันมากเกินไป
‪จําไว้ว่าถึงจะโดนข่วนทีเดียว เราก็ติดเชื้อได้
‪(เจ้าชายมังกร)
‪(ปริศนาแห่งอาราวอส)
‪(เล่มที่ 5 มหาสมุทร ‪บทที่ 5 จอมเวทอะคิยุ)
‪ที่ชายฝั่งตะวันออกของเซเดีย
‪เราใช้ดวงไฟอักษรรูนโบราณ ‪อัญเชิญพญามังกรแห่งมหาสมุทรผู้ยิ่งใหญ่
‪ดอมิน่า โพรฟันดิส
‪นางให้ข้าเห็นสภาพที่แท้จริง ‪ของคุกที่คุมขังอาราวอส
‪สภาพที่แท้จริงเหรอ
‪เอาเป็นว่ามันไม่ได้ดูเป็นคุกก็แล้วกัน
‪ดอมิน่าบอกข้าไม่ได้ว่าคุกนั้นอยู่ที่ไหน
‪แต่นางบอกว่ามีคนที่อาจหามันเจอได้
‪เรียก "ดอมิน่า" เฉยๆ ด้วยเหรอเนี่ย
‪เรียกมังกรในตํานานเหมือนซี้กัน คงจะดีไม่น้อย
‪ดีสิ จริงไหมล่ะ ซิม
‪ดอมิน่าบอกข้าว่าจอมเวทอะคิยุผู้ยิ่งใหญ่
‪เอลฟ์เผ่าไทด์บาวด์ เป็นผู้สร้างคุกเวทมนตร์นั่น
‪ถ้าอะคิยุเป็นคนสร้าง นางก็ต้องรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน
‪แล้วเราก็หยุดวีเร็นกับคลอเดีย ‪ไม่ให้ปล่อยอาราวอสได้
‪หรือไม่ก็ฟังข้าก่อน
‪ที่ห้องสมุดเราค้นพบเรื่องโนวาเบลด
‪ดาบในตํานานที่ฆ่าเอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชได้
‪มีกลุ่มเอลฟ์เผ่าปีกนภาเก่าแก่ ‪ชื่อว่าเอลฟ์ฟากฟ้าอารักขาอยู่
‪ที่หอคอยระดาว
‪หอคอยสูงเสียดฟ้านี้ ‪อยู่ไกลออกไปเหนือทะเลน้ําแข็ง
‪ถ้าเราขี่มังกรไปถึงที่นั่น
‪ยืมโนวาเบลดที่ว่านี้มา
‪รอให้อาราวอสออกมาแล้วก็แทง ‪บ๊ายบาย เจ้าคนชั่ว
‪เดี๋ยว ใจเย็น ‪นั่นควรเป็นทางเลือกสุดท้ายไม่ใช่เหรอ
‪ถ้าเราหยุดอาราวอสไม่ให้ออกมาแต่แรก
‪เราก็แก้ปัญหาได้โดยไม่ใช้ความรุนแรง
‪ข้าก็หวังว่าเราจะมีเวลาพอ ‪แต่คลอเดียกับวีเร็นนําเราไปหลายวัน
‪อาราวอสอาจออกมาแล้วก็ได้
‪โอ๊ย ไม่เอานะ จะให้ข้าโหวตตัดสินล่ะสิ
‪แผลนี้ดูไม่ดีเลย ‪มีแต่คําสาปและเหนอะหนะไปหมด
‪หนักกว่านี้ข้าก็เคยโดนมาแล้ว
‪ข้าแค่อยากแนะนําในฐานะผู้น้อย ‪ว่าไม่ว่าทุกคนจะมีแผนอะไรต่อ
‪ขอให้ท่านพักก่อน
‪โอเคไหม แค่อยู่พักผ่อนที่นี่ แผลท่านถึงจะหาย
‪อ๋อเหรอ โทษนะ ไม่ยักรู้ว่าเจ้าเป็นหมอมังกร
‪แล้วก็ดื่มของเหลวเยอะๆ ด้วย
‪ข้าไม่เป็นไรหรอก เจ้ามนุษย์ผู้ใจดี
‪ตัดสินใจแล้ว เราจะไปหาจอมเวทอะคิยุผู้ยิ่งใหญ่
‪คาถาเยียวยาธรรมดาๆ ‪ไม่อาจรักษาตาของโซล เรเก็มได้
‪ต้องใช้สิ่งที่หายากเกินบรรยาย เมล็ดพันธุ์สุริยะ
‪แต่โชคเข้าข้างเรา ฟารอส ‪เจนายน้องข้ามีเมล็ดพันธุ์สุริยะอยู่
‪และเราจะเอามันมาให้ได้
‪โชคดีอะไรเยี่ยงนี้
‪แต่หากเราจะเอาเมล็ดพันธุ์สุริยะจากนาง ‪ทําไมเราถึงเข้ามาในป่าเงาจันทรา
‪เพราะที่นี่มีคนที่เอาเมล็ดพันธุ์นั่น ‪มาให้เราได้ยังไงล่ะ
‪คิมเดล พรานหญิงเผ่าจันทร์สีเลือด
‪พ่อข้าไม่พูดอะไรเลย ‪หลังจากสร่างไข้ ข้าเป็นห่วงจัง
‪แต่เขาก็ดูแข็งแรงไม่ใช่เหรอ ดูจะหายดีแล้วนะ
‪เทอร์รี่ เขาไม่ตอบสนองอะไรเลย ไม่กิน ไม่พูด
‪เขาแข็งทื่อไม่กระดุกกระดิก
‪หมายถึงว่าถ้าไม่นับเรื่องนั้นไง
‪เจ้าว่าคาถาที่คืนชีพให้พ่อข้า ‪มันเริ่มอ่อนกําลังลงหรือเปล่า
‪จอมเวทอะคิยุอาศัยอยู่โพ้นแอ่งน้ําระหว่างหิน
‪ข้าจะกลับไปยังสตอร์มสไปร์เพื่อฟื้นกําลัง
‪แต่ข้าจะกลับมายังจุดนี้เมื่อตะวันตกดิน
‪สุดยอดไปเลย มันเป็นแอ่งน้ําระหว่างหิน ‪แต่ทุกสิ่งใหญ่ยักษ์ไปหมด
‪อ๊ะ ดูนั่นสิ ทากทะเลยักษ์
‪เมื่อก่อนข้าผูกมิตรกับทากทะเลตัวเล็กๆ ประจํา
‪พวกมันอาจดูน่าแหวะ ‪แต่ที่จริงอ่อนโยนและมีน้ําใจ
‪พวกมันมีจิตวิญญาณรุ่มรวย
‪นกนางนวลกินศพตัวเบ้อเริ่มแน่ะ
‪มันมาหาของว่าง และข้าว่า ‪ไซส์เราคงเหมาะเป็นของว่างพอดี
‪ข้าคิดออกแล้ว
‪เอาไงต่อดี
‪เอซแร็น คุยกับพวกมันไม่ได้เหรอ
‪ไปไกลๆ เลย พวกนกนิสัยเสีย
‪ไสหัวไปซะ ชิ่ว
‪เป็นครอบครัวปูเสฉวนพูดได้ ‪ที่ประหลาดที่สุดที่ข้าเคยเห็นเลย
‪จะทําอะไร กล้ามเนื้อข้าก็ใหญ่เกินจําเป็นทุกที
‪ดีใจที่ได้เห็นเจ้าออกมาเจอผู้คนบ้างสักที
‪สวัสดี ท่านใช่จอมเวทอะคิยุในตํานานหรือเปล่า
‪อะคิยุเหรอ
‪ทรงข้าเหมือนจอมเวทในตํานานหรือเปล่าล่ะ
‪ข้าพยายามจะไม่ตัดสินใคร แต่ไม่เหมือน
‪ชาวบ้านเขาเรียกข้าว่าไทด์บาวด์ ทีน่า
‪ท่านช่วยเราตามหาอะคิยุได้ไหม ‪เราอยากให้นางช่วย
‪โอ้ จอมเวทผู้รอบรู้และแสนน่ากลัว
‪เจ้าผู้ครองท้องทะเล
‪มีคนมาพบท่านแน่ะ
‪- ให้ข้าบอกนางว่าพวกเจ้าเป็นใคร ‪- กลุ่มนักผจญภัยผู้กล้าหาญ
‪กลุ่มคนเพี้ยนสิไม่ว่า
‪ใช่
‪ข้าก็ว่างั้น
‪ไม่มีวัน
‪- เดี๋ยว ขอคุยแป๊บนึงได้ไหม ‪- ไม่ได้ นี่มันเปลือกหอยของข้า
‪ข้าขอร้อง บอกจอมเวทว่า ‪โลกกําลังตกอยู่ในอันตราย
‪นานมาแล้ว เอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชชั่วถูกคุมขัง
‪เรื่องนี้เจ้าไม่ควรบอกนางนะ ‪เราต้องบอกจอมเวท
‪พวกข้าจะไปพบนาง และท่านห้ามเราไม่ได้
‪ตัดสินใจผิดแล้ว นางอาจฆ่าพวกเจ้าได้นะ
‪หรือไม่นางก็จะฆ่าข้า
‪อย่าหาว่าข้าไม่เตือนล่ะ
‪ท่านพ่อ
‪ถึงแม้ท่านจะไม่พูด ข้าก็รู้ว่าท่านอยู่ในนั้น
‪ไม่ได้ผล
‪นี่ ที่รัก อย่ารู้สึกแย่ที่เขาไม่พูดเลย
‪ใครต้องการคําพูดกัน ไม่ใช่ผึ้งแน่ๆ
‪- อะไรนะ ‪- ผึ้ง
‪พวกมันไม่คุยกันด้วยคําพูด ‪พวกมันสื่อสารด้วยการเต้นรํา
‪ข้าว่าพ่อข้าไม่เต้นให้เราดูหรอก
‪อาจเป็นเราที่ต้องเริ่มการสนทนาก่อน
‪เจ้าอยากบอกอะไรพ่อเจ้า
‪ข้าแค่อยากบอกว่าข้ารักเขา ‪และจะอยู่เคียงข้างเขาไม่ว่าจะยังไง
‪เยี่ยมเลย ทําตามข้าละกัน ส่ายก้นใส่เขาแบบนี้
‪ไม่ นั่นยังไม่เป๊ะ
‪เจ้าต้องบิดเอวโยกให้มากกว่านี้หน่อย
‪จากนี้จะต้องมุดใต้น้ํา
‪ฉะนั้นใครที่หายใจในน้ําไม่ได้ ‪ซึ่งก็คือพวกเจ้าทุกคน
‪ยอมแพ้กลับบ้านได้ตามสบาย
‪ข้าไปละจ้า
‪- นี่ เจ้าจะรออยู่ที่นี่ก็ได้นะ ‪- ข้าไหวแหละ
‪ข้าทําไม่ได้ เจ้าต้องผลักข้า
‪ฮะ ข้าว่าข้าไม่สะดวกใจที่จะผลัก...
‪- เฮ้ย! ‪- เห็นไหม ข้าผลักเจ้าก่อน
‪ผลักน่ะมันง่ายจะตาย แค่ผลักข้า
‪ไปด้วยกัน
‪หนึ่ง สอง สาม ลุย!
‪เกือบถึงแล้ว
‪นี่แหละ เส้นทางสุดท้าย ‪ผ่านไปแล้วพวกเจ้าจะเจอคําตอบ
‪แค่ผ่านหลอดอาหาร... เอ้ย ทางสายยาวนั่นไป
‪ข้าเสียใจที่หว่านล้อม ‪ให้พวกเจ้าหันหลังกลับไม่สําเร็จ
‪ขอบคุณที่นําทางเรามาไกลขนาดนี้
‪เมือกเยิ้มๆ นี่เหมือนเคยเห็นมาก่อน
‪ทําให้ข้านึกถึงน้ําเยิ้มๆ บนหมอน ‪หลังคืนที่หลับสบาย
‪น้ําลายนี่หว่า มันเป็นกับดัก! กลับมา!
‪พวกเรา!
‪เจ้าต้องช่วยพวกเขา ‪ให้สัตว์ประหลาดคายพวกเขาออกมา
‪พวกนั้นล้ําเส้นเกินไป ‪พวกเขาไม่ควรพยายามตามหาอาราวอส
‪หลายร้อยปีก่อน ‪ในยุคที่พญามังกรแห่งจันทราปกครอง
‪ลูน่า เทเนบริส กลุ่มเอลฟ์เผ่าเงาจันทรา
‪ใช้พิธีกรรมเลือดแปลกๆ เพื่อยืดอายุ
‪และเสริมพลังด้านมืดของพวกเขา
‪ลัทธิลึกลับนี้เป็นที่รู้จักกันในนามภาคีจันทร์สีเลือด
‪เมื่ออาวิแซนดัมยึดอํานาจมาได้
‪เขาล้มล้างลัทธินั้น ‪และกําจัดสมาชิกไปทีละคนๆ จนไม่เหลือ
‪มีเพียงคิมเดล ผู้นําของพวกเขาเท่านั้นที่รอด
‪นางไปหายายทวดของข้า ราชินีอะดิตี้
‪และร้องขอให้คุ้มครองนางจากพญามังกรผู้อาฆาต
‪ราชินีอะดิตี้มอบที่หลบภัยแก่นาง
‪แลกกับพันธะเวทมนตร์ที่เรียกว่าหนี้บุญคุณ
‪คิมเดลเป็นหนี้ชีวิตครอบครัวของข้า
‪เราอัญเชิญนางด้วยวิธีนี้
‪กลับมา พวกเจ้ากําลังจะถูกย่อย!
‪พวกเจ้าอยู่ในท้องสัตว์ประหลาด! ‪พวกเจ้ากําลังจะถูกย่อย!
‪ซอเร็นพูดอะไรน่ะ ให้ค่อยๆ เดินงั้นเหรอ
‪เสียงนั่นฟังดูเหมือนแผ่นดินไหวผสมท้องร้องนะ
‪ข้ารู้แล้วว่าซอเร็นพูดอะไร
‪เรากําลังจะถูกย่อย!
‪ซิม!
‪เจ้าทําได้ ใช้ไฟฟ้ามังกร ‪ช็อตให้เจ้าสัตว์ประหลาดมันปวดท้อง
‪เจ้า...
‪เป็นแผนของท่านสินะ ‪แล้วท่านก็ไม่ใช่ไทด์บาวด์ ทีน่า
‪ท่านคือจอมเวทอะคิยุ
‪ข้าไม่อยากพูดให้ความหวังเจ้าหรอกนะ
‪แต่ข้าว่าข้าเห็นสะโพกพ่อเจ้าเขย่านิดๆ
‪มั่นใจว่าในภาษาผึ้งมันแปลว่า
‪"ดอกไม้ตรงนี้เกสรเยอะมาก"
‪เขาจะพูดแบบนั้นทําไม
‪เพื่อให้ผึ้งตัวอื่นเห็นว่าดอกไม้ที่ดีอยู่ตรงไหนละมั้ง
‪มังกร!
‪- มันบินต่ําเหนือแม่น้ํา ‪- เราต้องซ่อนตัว
‪เลือดแห่งบุ...
‪- เลือดแห่งบุตร! ‪- ท่านพ่อ ท่านช่วยเราเอาไว้
‪เราใกล้ถึงที่หมายแล้ว จากนั้นเราจะช่วยท่าน
‪ใช่ ข้าคืออะคิยุจอมเวท
‪แต่เพื่อนสนิทจะเรียกข้าว่าไทด์บาวด์ ทีน่า
‪ทําไม
‪คือมันเป็นชื่อเล่นสมัยเด็ก แล้วก็...
‪ไม่ใช่ ทําไมท่านถึงพยายามจะฆ่าเรา
‪ข้าไม่ได้อยากฆ่าพวกเจ้า แต่ข้าไม่มีทางเลือก
‪ข้าสาบานเอาไว้และตั้งใจจะทําตามนั้น
‪ข้าจะเล่าอะไรให้ฟัง
‪เมื่อหลายศตวรรษก่อน ‪ในยุคแห่งความระส่ําระสายใหญ่หลวง
‪มีผู้วิเศษชาวมนุษย์คนหนึ่งมาหาข้า ‪นางเรียกตัวเองว่าผู้คุม
‪พญามังกรได้มอบภารกิจอันน่ากลัวให้กับผู้คุม
‪ให้ออกแบบคุกเวทมนตร์ ‪ที่สามารถคุมขังเอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชได้
‪นางต้องการพลังของข้าเพื่อประดิษฐ์คุกนี้
‪เนื่องจากอาราวอสเป็นจอมบงการ
‪ผู้คุมรู้ว่าข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับคุกนี้ ‪ต้องได้รับการปกป้อง
‪ทั้งตําแหน่ง วัสดุที่ใช้สร้าง สภาพที่แท้จริงของมัน
‪นางแบ่งแยกข้อมูลเกี่ยวกับคุกอย่างระแวดระวัง
‪แม้แต่พญามังกรเองยังรู้ไม่หมดทุกอย่าง
‪แต่ละคนรู้กันคนละส่วน
‪"ชิ้นส่วนปริศนาคือคุกที่แท้จริง" ‪นางบอกข้าพร้อมรอยยิ้มภูมิใจ
‪แต่ข้าทําผิดพลาดร้ายแรง
‪หลังจากรังสรรค์สิ่งที่นางต้องการแล้ว
‪ข้าเหลือบเห็นเครื่องหมายบนแผนที่ที่นางถือ
‪ข้าล่วงรู้ที่ตั้งลับของคุกนั้น
‪ใบหน้าของผู้คุมดูอํามหิตขึ้นมา ‪และข้าเข้าใจในทันที
‪ข้ารู้มากเกินไป
‪"พญามังกรจะต้องฆ่าเจ้า" นางกล่าวกับข้า
‪"เพื่อปกป้องชิ้นส่วนปริศนา เพื่อให้คุกปลอดภัย"
‪ข้าขอให้นางไว้ชีวิต
‪ข้าสาบานไว้ว่าจะรักษาความลับ
‪แต่นางบอกว่ามันสําคัญเกินไป ‪อาจทําให้ทั้งโลกตกอยู่ในอันตรายได้
‪หากนางปล่อยข้าไว้กับข้อมูลนี้
‪ข้าจึงเสนอข้อตกลง
‪ข้าให้คําสัตย์หนักแน่น
‪ข้ายอมตายดีกว่าจะเผยที่ตั้งคุกให้ใครรู้
‪แล้วนางก็ไว้ชีวิตข้า
‪เข้าใจแล้วสินะ พอพวกเจ้า ‪มาหาข้อมูลเกี่ยวกับอาราวอส
‪ข้าจึงไม่มีทางเลือก
‪ถ้าข้าขัดขวางพวกเจ้าไม่ได้ ข้าก็ต้องฆ่าพวกเจ้า
‪และในเมื่อข้าฆ่าพวกเจ้าไม่ได้...
‪ลาก่อน โลกอันแสนโหดร้าย
‪อะไรกัน เดี๋ยว ไม่นะ!
‪ปล่อยข้าไว้ที่นี่ ‪ให้ข้าได้อยู่อย่างสงบในวาระสุดท้าย
‪ข้าขอโทษจริงๆ ‪พวกข้าคงไม่มาตามหาอาราวอสที่นี่
‪ถ้าไม่มีพวกคนอันตรายล่วงรู้ตําแหน่งคุกก่อน
‪เดี๋ยว ว่าไงนะ
‪มีคนอื่นรู้ตําแหน่งของมันแล้วเหรอ
‪ใช่ พวกนั้นพยายามจะปล่อยอาราวอส
‪แล้วทําไมไม่บอกให้ชัด ‪พวกเจ้าต้องไปหยุดคนพวกนั้น
‪แหงสิ เรารู้น่า
‪คุกอยู่ตรงนี้
‪กลางทะเลแห่งผู้ถูกขับไสเป๊ะ
‪ขอบคุณ เราจะทําทุกวิถีทางเพื่อหยุดเขาให้ได้
‪ว่าแต่ท่านไม่อยากให้เราช่วยอะไรเหรอ
‪พอมีเวลาถอนยาพิษก่อนที่ท่านจะตายไหม
‪พิษเรอะ
‪ไม่ใช่หรอก นี่มันแค่ ‪น้ําสาหร่ายทะเลเรืองแสงวิเศษ
‪มีวิตามินเพียบ สักจิบไหม
‪และอีกเรื่องหนึ่ง
‪เจ้าคนนึงเป็นผู้วิเศษใช่ไหม
‪อ้อ ใช่ ข้าเอง เน้นทางผู้วิเศษนภา ‪แต่ข้าก็อ่านเกี่ยวกับแหล่งกําเนิดดั้งเดิมอื่นด้วย
‪ข้าน่าจะค้นพบอาร์เคนัมแห่งมหาสมุทรในไม่ช้า
‪แต่ที่จริงท่านเป็นผู้วิเศษมหาสมุทรนี่นา
‪ท่านมีคําแนะนํา เคล็ดลับ หรือคําใบ้ลับไหม
‪เมื่อจิตเจ้าบอกให้พูด เจ้าจงฟัง
‪ฟังดูเป็นคติพจน์อันล้ําลึกของอาร์เคนัมมหาสมุทร
‪เป็นการพูดว่า "หุบปากสักทีได้ไหม" แบบสุภาพ
‪ทีนี้ยื่นมือมา เจ้าต้องใช้ไอ้นี่
‪มันคือเครื่องรางปลุกเสก ‪ฝังเวทมนตร์เอาไว้แล้ว
‪ฉะนั้นแม้แต่พ่อมดเงอะงะอย่างเจ้า ‪ก็น่าจะใช้มันได้
‪- ว่าแต่มันใช้ทําอะไร ‪- ยังถามไม่พออีกหรือไง
‪เดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง ‪ทีนี้ไปได้แล้ว ให้ไว ไสหัวไปซะ
‪ท่านมั่นใจแน่หรือ มีบางอย่างแปลกๆ นะ
‪หมายความว่าไง
‪ท่านต้องการพาเรา ‪คืนสู่ความรุ่งโรจน์ของดวงอาทิตย์
‪คืนความบริสุทธิ์ให้กับแสงตะวัน
‪เราอาจไม่ควรขอความช่วยเหลือ ‪จากคนประเภทนี้
‪หยุดพูดได้แล้ว
‪อะไรกัน ข้าเพียงแต่จะเตือน...
‪คนประเภทข้างั้นเหรอ
‪อย่าให้ข้าพูดสอดสิ คนประเภทข้ามันยังไงกันแน่
‪พูดมา
‪เจ้าตั้งใจจะพูดว่าอะไร
‪คนชั่ว
‪จะรีดเลือดจากคนรับใช้ของข้า ‪หรือจะฟังข้าก่อนดี
‪ข้าคือเจ้าชายคาริม
‪และข้าคือบุตรของบุตรีของธิดาของราชินีอะดิตี้
‪ผู้ซึ่งไว้ชีวิตท่าน
‪ท่านสนใจจะใช้หนี้บุญคุณหรือไม่
‪เรามีทุกสิ่งที่ต้องการแล้ว
‪แผนที่ เครื่องราง หรือของขลังกันแน่ ‪มันต่างกันยังไงเนี่ย
‪ตอนนี้เราแค่ต้องไปให้ถึงทะเลแห่งผู้ถูกขับไส ‪ก่อนคลอเดียกับวีเร็น
‪โชคดีที่เรารู้จักคนที่จะพาเราไปได้ไวปานมังกร
‪แม่ของเจ้าไง เดี๋ยวนางก็น่าจะมารับเราแล้ว
‪เดี๋ยวก็มา
‪คําบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์