Ο ζωντανός θάνατος Στο σκοτάδι ακμάζει
Μαραζώνει και σφαδάζει Στου Ήλιου το φως
Αιώνια νύχτα θα φέρει ο Έκπτωτος
Στα πιο μαύρα μάτια Βρίσκει φως η αγάπη
Σαν σβήσει ένα άστρο Όλα γίνονται στάχτη
Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΔΡΑΚΟΣ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΕΒΟΣ
ΑΣΤΡΙΚΗ ΕΚΡΗΞΗ
Η μοίρα δουλεύει κατά μυστηριώδη τρόπο.
Το Αστρόσπαθο ήρθε στην πρόγονό μου, για να χαθεί για γενιές.
Ώσπου να το έχουμε ανάγκη.
Έζραν, ποτέ δεν διστάζω.
Έριξα βέλη που βρήκαν στόχο
πριν προλάβω καν να το σκεφτώ.
Αλλά κάτι δεν μου κάθεται καλά εδώ.
Θα το κάνω.
Θα σκοτώσω τον Έρεβος.
Κι αν ήθελε να βρεις το Αστρόσπαθο;
Το έκρυψε σε γρίφο για να το θεωρείς ιδέα σου, μα το προκάλεσε αυτός.
Έζραν, αν είναι παγίδα;
Ίσως να είναι, αλλά θα τον αντιμετωπίσω.
Όχι εσύ, Μπέιτ.
Λυπάμαι. Δεν μπορώ να το υποσχεθώ.
Η Λουξ Άρια είναι μακριά.
Δεν θα προλάβουμε.
Ζιμ; Τι συμβαίνει;
Όχι. Δεν μπορεί!
Όχι! Κάλουμ, όχι!
Μετά το ξόρκι, με σκοτώνει.
Δεν θα έχεις πού να πας, κανένα δοχείο να ελέγξεις.
Θα παγιδευτείς ξανά, για πάντα.
Αυτήν τη μοίρα επιλέγω.
Αυτήν γράφω για μένα!
Έζραν;
Αβιζάντουμ, κοίτα!
Αυτός είναι ο γιος μας!
Δεν πρέπει να του το επιτρέψουμε.
Γρήγορα, Ζιμ! Γρήγορα!
Χάνεται η ευκαιρία, σκοτεινέ μάγιστρε.
Δράσε, αλλιώς θα σφραγίσουν τη μοίρα μου ο άφοβος βασιλιάς κι ο Πρίγκιπας Δράκος
και θα βάλουν φωτιά στον κόσμο.
Κάλουμ, μην το κάνεις αυτό!
Πρέπει. Αλλιώς θα πεθάνουν όλοι!
Άργησες, Κάλουμ.
Αν εκτελέσεις το ξόρκι τώρα, θα μου ανήκεις.
Δεν υπάρχει νικηφόρος δρόμος.
Τελείωσε.
Σωστά, δεν υπάρχει.
Ούτε για σένα!
Θα θυσιάσουμε τα πάντα για να σε σταματήσουμε και να σωθεί ο κόσμος.
Την καρδιά μου για τη Ζέντια!
Αβιζάντουμ, όταν πέθανες, έκανες το παν για να προστατέψεις τον γιο μας.
Ξέρω ότι η αγάπη ζει ακόμα μέσα σου.
Οι ευγενείς ανόητοι παραμένουν ανόητοι.
Είτε σε επτά χρόνια είτε σε 700,
η ώρα μου θα έρθει!
Κλόντια.
Πρέπει να φύγεις!
Μπορώ να σε βοηθήσω! Μπορώ…
Δεν…
θα δω κι άλλη κόρη να πεθαίνει.
Η Κλόντια ξεφεύγει. Στέλλα, βοήθησε!
Σε έπιασα.
Το ξέρω.
Λοιπόν; Θα το πήγαινες μέχρι τέλους;
Θα σκότωνες την αδερφή σου;
Δεν ξέρω.
Με ξέγραψες, λοιπόν.
Μπορώ να σας σκοτώσω!
Αλλά είμαι ακόμα καλή.
Είμαι ακόμα εγώ.
Σαν σβήσει ένα άστρο…
όλα γίνονται στάχτη.
Παιδιά!
Κάτω από τα φτερά μου!
Και τι θα κερδίσετε με τις θυσίες σας;
Μια στιγμή γαλήνης, πριν επιστρέψω σε έναν κόσμο χωρίς εσάς;
Έναν κόσμο χωρίς Αρχιδράκους;
Ο θάνατός σας είναι ασήμαντος.
Εγώ θα…
Κρατηθείτε μαζί.
Αντίο, Αζιμόντιας.
Πάντα θα σε αγαπώ…
Ο Έρεβος μας έφερε στα πρόθυρα του να τα θυσιάσουμε όλα.
Τα πάντα.
Εσύ, εγώ, ο Κάλουμ, η Ρέιλα… Σχεδόν προδώσαμε ό,τι είμαστε.
Αλλά χάρη σε εκείνους, τους Αρχιδράκους, δεν το κάναμε.
Μας έδωσαν ένα σπουδαίο δώρο, την ευκαιρία να ζήσουμε.
Να γίνουμε καλύτεροι.
Είναι στο χέρι μας. Να φτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο.
Γεια.
Σκεφτόμουν εκείνο το μπάνθερ παιχνίδι μου όταν ήσουν μωρό.
Το λάτρευα όσο τίποτα στον κόσμο.
Και το έσπασες.
Και το αναφέρεις τώρα;
Θύμωσα πάρα πολύ.
Είπα ότι σε μισούσα και ότι θα σε μισώ για πάντα.
Η μαμά είπε πως εύλογα θύμωσα,
αλλά να μη σου κρατήσω κακία,
γιατί τα αδέρφια χρειάζονται το ένα το άλλο.
Ακόμα σε χρειάζομαι, Έζραν. Περάσαμε δύσκολα, αλλά ελπίζω…
Κι εγώ το ίδιο.
-Αδέρφια. -Αδέρφια.
Αδέρφια.
Τι;
Μήπως αυτός…
Αν μίλησα; Ναι. Έτσι ακούγομαι.
Τι;
-Τι; -Τι;
Ο Έρεβος έφυγε.
Όχι εντελώς. Θα έρθει σε επτά χρόνια, όταν ευθυγραμμιστούν τα άστρα του.
Να προετοιμαστούμε, μα η ζωή συνεχίζεται.
Βασιλιά Έζραν, ίσως ήρθε η ώρα να ξαναχτίσουμε.
Όχι.
Τι;
Ώρα να χτίσουμε κάτι νέο.
Αυτό είπα. Η άλλη όψη νομίσματος.
Είναι διαφορετικό το νόμισμα.
Όχι, αυτό είναι το θέμα.
Τώρα θα αρχίσει να λέει για χρήματα.
Για κέρματα. Τα έχουμε ξαναπεί, Κόρβους!
-Κοίτα. Ήρθε και ο Γκας. -Ο Γκας;
Ο κόσμος μας έφτασε κοντά στο τέλος, αλλά επιβιώσαμε.
Από την άλλη, τώρα βρισκόμαστε σε μια νέα αρχή.
Σήμερα βάζουμε τα θεμέλια μιας νέας πόλης.
"Είμαστε εκεί που κάποτε μας χώριζαν σύνορα.
Τώρα, αντί για σύνορα, αυτή η πόλη θα γίνει γέφυρα,
ένα μέρος όπου άνθρωποι και ξωτικά για πρώτη φορά θα ζουν ενωμένοι,
χέρι-χέρι".
Σταθείτε. Αφού αυτό το μέρος θα χτιστεί από ξωτικά κι ανθρώπους,
έχω μια απορία.
Ποιος θα κυβερνά;
Ακριβώς.
"Εσείς".
Κακή ιδέα.
"Όλοι σας θα κυβερνάτε.
Στην πόλη αυτήν, όλοι σας έχετε φωνή
σε αποφάσεις που διαμορφώνουν το μέλλον".
Σκεφτήκαμε πολύ το νέο όνομα.
Ο Τερέστριους βρήκε ένα απόλυτα ταιριαστό.
Γεια σας.
Εδώ Τέρι. Όπως είπε.
Καλώς ήρθατε στην πόλη Έβερκαϊντ.
Ένα μέρος που δέχεται θερμά κάθε άτομο.
Και που επικρατεί η αμοιβαία ευγένεια.
Δεν υπάρχει ουτοπία.
Αλλά με σκληρή δουλειά και πειθαρχία, επιμονή και υπομονή,
θα χτίσουμε κάτι καλύτερο.
Καλώς ήρθατε στο Έβερκαϊντ!
Κι εμένα μου λείπει.
Άραγε
πού να είναι;
Επτά χρόνια.
Γεια.
Ενημέρωσα τον βασιλιά Έζραν.
Αναστατώθηκε, αλλά θα σε ακούσει.
Είμαι στο έλεός σου.
Αξίζω να υποστώ τις συνέπειες των πράξεών μου.
Θα αποδεχτώ τη δικαιοσύνη.
Ως επαγγελματίας δολοφόνος, έπεισα τον εαυτό μου να νιώθει ειρηνοποιός.
Ένας πλανημένος ειρηνοποιός, υποθέτω.
Πίστευα ότι η βίαιη πράξη ακριβείας μου ήταν προτιμότερη,
ως και αναγκαία,
για να αποτραπεί περαιτέρω αιματοχυσία.
Αλλά βλέπεις, μόλις γύρισα στο Κατόλις και σε κοίταξα στα μάτια,
συνειδητοποίησα ότι εθελοτυφλούσα.
Η βίαιη πράξη μου έσπειρε σπόρους σκότους,
σπόρους θυμού και μίσους,
που θα αύξαναν χιλιαπλάσια τη βία που πίστευα ότι θα σταματούσα.
Το βλέπω τώρα, κουβαλάς αυτόν τον πόνο μέσα σου.
Κι όμως, έχοντας χάρη και σθένος,
κατάφερες να ηγηθείς με καλοσύνη.
Εκπαιδεύτηκα να δέχομαι ότι ήμουν ήδη νεκρός,
για να συνεχίζω να επιτελώ τη σκοτεινή μου δράση άφοβα.
Όμως,
δεν είμαι νεκρός!
Είμαι ζωντανός!
Έχω μια οικογένεια που αγαπώ.
Έχω τόσα πολλά να χάσω, τα ίδια ακριβώς που σου στέρησα.
Θα σε συγχωρήσω.
Δεν ξέρω πώς, αλλά πρέπει να προσπαθήσω.
Ευχαριστώ, Έζραν. Και λυπάμαι πολύ.
Μη λυπάσαι. Σ' αγαπώ πολύ, Ρέιλα.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Θέλω να ξέρω. Είχε τελευταία λόγια ο πατέρας μου;
Δεν είμαι σίγουρος.
Όταν μπήκα στο δωμάτιο, ήδη στόχευα.
Αλλά όταν έριξα το βέλος,
συνέβη κάτι παράξενο.
Ο βασιλιάς καθόταν σε ένα τραπέζι και αγνάντευε έξω.
Γύρισε, με κοίταξε και μετά…
Τι;
Γύρισε να με κοιτάξει και έκρωξε.
Ξέρεις…
Δεν καταλαβαίνω.
Συγγνώμη, βασιλιά Έζραν, αλλά μέρες κι εβδομάδες μετά τη μοιραία νύχτα,
κυκλοφορούσαν κάτι περίεργες φήμες.
Φήμες;
Τις θεώρησα εξωφρενικές, αλλά αυτό αλλάζει τα πάντα.
Ώρα να βρούμε ένα πουλί.
Ποιος… Τι…
Κάλουμ;
Με εμπιστεύεσαι;
Ναι.
Λοιπόν. Σχεδόν φτάσαμε.
Σαν να είμαστε σε γέφυρα.
Αν είναι να πέσω στο νερό, δεν θα έχει καλό τέλος.
Με όλα όσα έγιναν, ήθελα να κάνω κάτι για σένα, για διασκέδαση.
Σου ετοιμάζαμε αυτό όλη μέρα!
Είσαι χαζοβιόλης.
Σ' ευχαριστώ. Δηλαδή, έτσι νομίζω.
Με την καλή έννοια δεν το είπες;
Το "χαζοβιόλης" μπορεί να είναι και κομπλιμέντο.
Ξέρεις τι αγαπώ σ' εσένα;
Τα πάντα.
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΧΗ ΤΗΣ ΛΙΟΛΑ
ΕΥΧΟΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ,
ΣΤΗ ΘΛΙΨΗ,
ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ,
ΣΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ,
ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ
ΠΩΣ ΤΟ ΑΓΑΠΟΥΝ.
Υποτιτλισμός: Δημήτριος Θωμαΐδης