Śmierć jak żywa W ciemności kwitnie
Więdną i wiją się W prawdziwym świetle słońca
Ale Upadły przynosi wieczną noc
Choć miłość znajdzie światło w ciemnych oczach
Wszystko płonie, gdy umiera gwiazda
SMOCZY KSIĄŻĘ: TAJEMNICA AARAVOSA
KSIĘGA 7: CIEMNOŚĆ ROZDZIAŁ 9: ODRODZENIE
Niezbadane są ścieżki przeznaczenia.
Moja przodkini miała gwiezdny miecz, później zniknął na wiele lat,
aż my go potrzebowaliśmy.
Ezranie, nigdy się nie wahałam.
Trafiałam strzałami do celu,
nim zdążyłam dokończyć myśl.
Ale coś tu mi nie pasuje.
Muszę to zrobić.
Muszę zabić Aaravosa.
Może chciał, byś znalazł miecz?
Tylko ukrył to w zagadce, abyś myślał, że to twój pomysł.
Co, jeśli to pułapka?
Możliwe. Ale i tak się z nim zmierzę.
Nie tym razem.
Przykro mi. Nie mogę tego obiecać.
Lux Aurea jest tak daleko.
Nie zdążymy.
Zym? Co się dzieje?
Nie. Tak nie wolno.
Callum, nie!
Gdy to się dokona, zabije mnie.
Nie będziesz miał powłoki, w którą możesz wniknąć.
Znów zostaniesz uwięziony. Na wieczność.
To moje przeznaczenie!
Które piszę dla siebie!
Ezran?
Avizandum, spójrz!
To nasz syn!
Nie możemy mu na to pozwolić.
Spiesz się, Zym!
Okno się zamyka, mroczny magu.
Działaj szybko, inaczej dzielny król i Smoczy Książę przypieczętują mój los
i świat stanie w płomieniach.
Callum, nie możesz tego zrobić!
Muszę. Inaczej wszyscy zginą!
Za późno, Callum.
Jeśli teraz rzucisz zaklęcie, będziesz należeć do mnie.
Nie ma drogi do zwycięstwa.
To koniec.
Masz rację, nie ma.
Dla ciebie też nie!
Bo poświęcimy wszystko, by cię powstrzymać i ocalić ten świat.
Moje serce dla Xadii!
Avizandum, w dniu śmierci oddałeś wszystko, by chronić naszego syna.
Wiem, że ta miłość wciąż w tobie żyje.
Szlachetni głupcy pozostają głupcami.
Czy za lat siedem, czy za 700,
mój czas
nadejdzie!
Claudia.
Musisz uciekać!
Mogę ci pomóc!
Nie będę…
patrzeć, jak umiera kolejna córka.
Claudia ucieka. Stella, pomóż im!
Trzymam cię.
Wiem.
Naprawdę to zrobisz?
Zabijesz swoją siostrę?
Nie wiem.
Zrezygnowałeś ze mnie.
Mogę was obu zabić!
Ale wciąż jestem dobra.
Wciąż jestem sobą.
Gdy umiera gwiazda…
wszystko płonie.
Niech wszyscy wejdą pod moje skrzydła!
Co dadzą wasze poświęcenia?
Chwilę spokoju, zanim wrócę do świata bez was?
Do świata bez arcysmoków?
Wasza śmierć nie znaczy nic.
Będę…
Trzymajcie się siebie.
Żegnaj, Azymondiasie.
Zawsze będę kochać…
Aaravos doprowadził nas do ostateczności. Byliśmy gotowi wszystko poświęcić.
Ty i ja, Callum, Rayla… Omal nie zatraciliśmy siebie.
Dzięki arcysmokom nie musieliśmy tego robić.
Dały nam wspaniały dar. Szansę, żeby żyć dalej.
Próbować żyć lepiej.
To zależy od nas, Zym.
Musimy stworzyć lepszy świat.
Hej.
Cześć.
Kiedy byłeś malutki, miałem zabawkową banterę.
Szalenie ją lubiłem.
A ty ją popsułeś.
Teraz o tym mówisz?
Byłem wściekły.
Mówiłem, że cię nienawidzę, że będę nienawidzić zawsze.
Mama mówiła, że można się złościć, ale kiedyś trzeba odpuścić.
Bo jako bracia będziemy się potrzebować.
Potrzebuję cię. Wiem, że było ciężko, ale mam nadzieję…
Też cię potrzebuję.
- Bracia. - Bracia.
Bracia.
Co?
Czy on…
Przemówił? Tak. Taki mam głos.
Co?
- Co? - Co?
Aaravos zniknął,
ale nie na zawsze.
Wróci za siedem lat.
Musimy być gotowi, ale musimy też żyć.
Królu, może już czas na odbudowę.
Nie.
Co?
Czas zbudować coś nowego.
Ty mówisz ziemniak, ja – kartofel.
Ale mówi się ziemniak.
Nie, w tym rzecz.
Nie gadaj z nim o kartoflach.
Ziemniakach. Już to przerabialiśmy.
- Patrz. Nawet Gus przyszedł. - Gus?
Naszemu światu groziła zagłada, ale przeżyliśmy.
Teraz stajemy w obliczu nowego początku.
Dziś zaczynamy budowę nowego miasta.
„Stoimy tam, gdzie kiedyś dzieliła nas granica.
Ale zamiast granicy stanie miasto, które będzie mostem,
gdzie ludzie i elfy pierwszy raz staną naprawdę zjednoczeni,
ramię w ramię”.
Chwila. Jeśli to miejsce będzie budowane przez elfy i ludzi,
mam jedno pytanie.
Kto jest szefem?
Właśnie.
„Ty”.
Zły pomysł.
„Wszyscy będziecie szefami.
W tym mieście każdy będzie miał głos
przy podejmowaniu decyzji na przyszłość”.
Głowiliśmy się nad nazwą miasta.
Pomysł Terrestriusa oddaje jego ducha.
Cześć.
Jestem Terry. Jak powiedział.
Witamy w mieście EvrKynd.
Tutaj każdy będzie mile widziany.
Tu chcemy być dla siebie życzliwi.
Nie ma czegoś takiego jak utopia.
Ale dzięki ciężkiej pracy, dyscyplinie, wytrwałości i cierpliwości
możemy stworzyć lepszy świat.
Witajcie w EvrKynd!
Też mi jej brak.
Zastanawiam się…
gdzie jest.
Siedem lat.
Hej.
Uprzedziłam króla Ezrana.
Choć zdenerwowany, obiecał cię wysłuchać.
Zdaję się na twoją łaskę.
Powinienem ponieść konsekwencje swoich czynów.
Przyjmę wyrok.
Jako asasyn miałem się za pewnego rodzaju rozjemcę.
Wynaturzonego rozjemcę.
Wierzyłem, że przemoc jest rozwiązaniem lepszym,
wręcz koniecznym,
by zapobiec większemu rozlewowi krwi.
Ale gdy wróciłem do Katolis i ujrzałem twoje oczy,
zrozumiałem, że się okłamywałem.
Przemoc przeze mnie dokonana zasiała ziarna mroku,
ziarna gniewu i nienawiści,
z których wyrosła przemoc tysiąckroć większa niż ta, której chciałem zapobiec.
Widzę, że ten ból dźwigasz w sobie.
A jednak dzięki godności i sile
zdołałeś rządzić dobrocią.
Szkolono mnie, bym akceptował, że już nie żyję,
bym wykonywał swe mroczne zadania bez strachu.
Ale…
ja nie jestem martwy!
Ja żyję!
Mam rodzinę, którą kocham.
Mogę tyle stracić. To samo, co odebrałem tobie.
Przebaczę ci.
Nie wiem jak, ale spróbuję.
Dziękuję.
I… bardzo cię przepraszam.
Nie trzeba. Bardzo cię kocham.
Ja ciebie też.
Czy mój ojciec coś powiedział przed śmiercią?
Nie mam pewności.
Wszedłem do komnaty z napiętym łukiem.
Gdy wypuściłem strzałę,
stało się coś dziwnego.
Król siedział na krawędzi stołu. Wyglądał przez okno.
Odwrócił się w moją stronę i…
Co?
Odwrócił się do mnie i zaskrzeczał.
Wiesz…
Nie rozumiem.
Wybacz, królu, ale kilka tygodni po tej pamiętnej nocy
krążyły dziwne plotki.
Plotki?
Myślałem, że są zmyślone, ale to wszystko zmienia.
Mamy znaleźć tego ptaszka.
Kto to? Co…
Callum?
Ufasz mi?
Ufam.
Jesteśmy prawie na miejscu.
Czuję jakby most.
Jeśli każesz mi skakać do wody, to się źle skończy.
Po tym, co się wydarzyło, chciałem zrobić coś dla ciebie, dla zabawy.
Przygotowywaliśmy to cały dzień!
Śmieszny jesteś.
Dzięki. To znaczy… chyba dzięki.
To miłe miało być, tak?
W pewnych sytuacjach „śmieszny” to komplement.
Wiesz, co w tobie kocham?
Wszystko.
OSTATNIE ŻYCZENIE LEOLI
NAWET W CIEMNOŚCI CHCIAŁABYM…
SMUTNA
PRZESTRASZONA
SAMOTNA
ABY KAŻDE DZIECKO WIEDZIAŁO…
IŻ JEST KOCHANE
Napisy: Przemysław Rak