ROK ZA ROKIEM
Przestałam rozumieć świat.
Jeszcze kilka lat temu
lewica była lewicą, prawica prawicą, Ameryka Ameryką...
- Kto to? - Jakaś kobieta.
Całowałam dzieci na dobranoc
i cieszyłam na następny dzień. Teraz się go boję.
Podoba mi się.
- Dobranoc, kochanie. - Dobranoc.
- Mleko jest niezdrowe, to czysty śluz. - Nie czepiaj się.
Powinnam częściej. Signor, kim jest Vivienne Rook?
Vivienne Alison Rook, ur. w 1964 r. w Manchesterze,
założycielka think tanku J.J.C.
Pani w niebieskim.
Co powiedziałaby pani palestyńskiej rodzinie w Strefie Gazy,
gdy Izrael ograniczył dostawy prądu do dwóch godzin dziennie?
- Dwóch godzin. - Wiem...
ale jeśli chodzi o Izrael i Palestynę to...
pierdolę to.
- Co powiedziała? - Podoba mi się jeszcze bardziej.
- Nie może tak. - Powtórz to! Kto to?
Stephen ogląda.
Danny widział. Pewnie napisał skargę.
Trendujący temat: Viv Rook, w 20 sekund.
Muszę przeprosić naszych widzów. Nie może pani tak mówić.
Ale tak myślę.
Kijów, Jemen, Katar.
Po prostu ich...
Bo będę musiała panią wyprosić.
Nie wolno nam mówić prawdy.
Mam dosyć.
Lucy ogląda. I Javindra. Nell. Lynne.
Viv Rook do „Tańca...”.
...nagłówki ze wszystkich krajów!
A ja chcę tylko, by wywożono mi śmieci...
by podstawówka 200 metrów ode mnie po sobie sprzątała
i na miłość boską, moja matka chodzi o lasce,
czy możecie nie parkować na chodniku?
Więc pytajcie mnie o Izrael czy Palestynę,
a powiem wam, że osobiście to...
czniam.
Za to przykułam uwagę, co?
- Co za potwór. - Jest genialna.
- Co jest? - Nic takiego, ale możesz przejąć Lee?
Połóż go, a na śniadanie daj mu tosta.
- Jadę do szpitala, zaczęłam wcześniej. - Jasne.
A co z Jan? Myślałem, że ci pomaga.
Miała, ale termin był na poniedziałek, dziś jest w Londynie, a Runi piła
i jest do niczego. Jedziemy do Salford City, podjechałbyś?
- I powiedz babci. - To z kim jesteś?
Wiezie mnie pan Jayasundera spod szóstki.
Wszystko pod kontrolą! Przepraszam.
Ale kto będzie z tobą przy porodzie?
Nie wiem!
- Jest sama. - Dlaczego? - Nie wiem.
- Poradzisz sobie? - Tak, to nie pierwszy raz.
Mama powinna być przy mnie.
Czy mam przyjechać?
Mógłbyś?
Tak.
Oczywiście, jadę.
Rosie rodzi w szpitalu.
Myślałem, że ma jeszcze parę miesięcy. Danny prosi, żebym przekazał babci.
Mogę złapać taksówkę, to pół godziny drogi.
Starczy tej paniki, tylko twoich przygód nam brakuje.
Robią jej USG przed znieczuleniem, wszystko gra.
- Wasza matka by tam była. - Wiem, ale...
nic na to nie poradzimy.
Trochę dziwne, że Daniel jest przy porodzie siostry.
Gdyby nie był gejem, to by został.
- To gynofobia. - Że co?
Pozdrowienia od Celeste.
Dawaj mi znać, o każdej porze, nawet o 4:00.
Dobrze, ale nie czuwaj całą noc. Obiecaj. Żadnych przygód.
Mówisz do mnie jak do dziecka.
Jeśli się teraz położysz i wstaniesz o 5:00,
będziesz w Manchesterze u babci o 8:00.
Rano przyjdzie Lou Havins w sprawie trustu.
Odwołaj. Napisz maila, sprawa rodzinna.
Powinieneś być z tą starą jędzą.
Nie mów jej, że byłam miła.
Tu program 4 BBC, dzień dobry.
Jest 5:30, podajemy wiadomości.
Prezydent Trump wzywa przeciwników do zgody,
odmawiając odstąpienia od planu wzniesienia muru na granicy z Meksykiem.
DUP wznowi rozmowy w Irlandii Płn.
z nadzieją na przerwanie pata wokół granicy.
Kolejnym prezesem Banku Światowego może zostać jego zagorzały krytyk.
- Jest strasznie chiński. - Czekałem, aż to powiesz. Prawda?
Jest chiński w stu procentach.
- Malutka wersja Gaua. - Musisz mu powiedzieć.
- Zadzwonię później. - A tacie?
- Nie jego sprawa. - Mam zadzwonić?
Chciałabym powiedzieć mamie, a nie mogę. Tata może spadać.
Nie mów mu, jasne?
Dobra.
Wybrałaś imię?
Lincoln. Nie wierzę, da mu na imię Lincoln.
Typu, chiński Abraham Lincoln?
Lincoln Lyons.
- Dała mu Lincoln. - Wiem, dostałam maila od Danny'ego.
Ostrzegam, będą mu mówić Lin.
- Babcia mówi, że będzie Lin. - Powiedz jej, że to też męskie imię.
- Ciekawe, skąd je wzięła? - Może od seksu w Lincolnie.
Cicho. Ruby mówi, że może uprawiała seks w Lincolnie.
Niech nie będzie chamska. Widzimy się wieczorem.
Gratulacje, wielokrotna prababciu.
Wielokrotna i wielka, nie zapominaj o tym.
Chodźmy obejrzeć tę świnkę.
Pana Lincolna Lyonsa.
Masz nowego kuzyna. Ciocia Rosie urodziła Lincolna.
Jak Lincoln Green.
- Signor, podaj źródło imienia Lincoln. - Lincoln to po łacinie „gibki”.
- Co znaczy gibki? - Coś jak chudy. Czy cienki?
- Raczej szczupły. - Signor, co znaczy gibki?
Gibki, przymiotnik: sprężysty, zwinny.
Dziękuję.
Witaj...
- Mocno śpi. - Grzeczny chłopczyk.
Mały Lincoln.
- Wciąż myślę o waszej mamie. - Wiem. Nie denerwuj mnie.
Czy ktoś powiedział Edith?
Nagrałem się, ale nie oddzwania. Bóg wie, gdzie jest.
Ostatnio była w Indonezji.
Mówiła, że więżą tam dzieci.
Jeśli nie masz aktu urodzenia,
określają wiek prześwietlając ci nadgarstek
i jeśli wyjdzie, że masz 16, to masz 16, choćbyś miał 12.
I Edith rusza w bój!
Jak jej matka.
Mama lubiła kąpiele i dobre ręczniki. Edith żyje jak hipiska.
Tylko dwoje odwiedzających, zabieram Lee do McDonald'sa.
Co ty na to?
Mogę się pożegnać?
Ostrożnie.
- Rozmarzyłeś się. - Nie ma mowy.
- Bylibyście z Ralphem świetni. - Mieć dziecko, w takim świecie?
- Fajnie, dzięki. - Serio.
Jak powiedziała ta Rook.
Przed 2008 było w porządku.
- Polityka nas nudziła. - To były czasy.
Teraz wszystko mnie niepokoi. Pal sześć rząd,
ale te cholerne banki,
te firmy, marki, korporacje.
Traktują nas jak algorytmy i zatruwają powietrze, deszcz.
Nie mówiąc już o ISIS. A teraz doszła Ameryka.
W życiu nie myślałem, że będę się bał Ameryki,
a przy tych fake newsach jak mam wyłuskać prawdę?
Co to za świat? Jeśli teraz jest tak źle,
jak będzie dla ciebie za 30 lat,10, 5?
Jak będzie?
Wszystkiego najlepszego, Lincolnie!
Rozpoczyna się druga kadencja Donalda Trumpa.
Prezydent, na jakiego zasłużyliście.
Nie śmiej się, ale wyjdziesz za mnie?
- Jesteś przezabawny. - Wyjdziesz?
Tak!
Chiny nazwały nową wyspę Hong Sza Dao: Wyspa Czerwonego Piasku.
Wybory wyznaczono na czwartek 5 maja.
Tak, wystartuję, bo już czas,
ale jako kandydatka niezależna.
Ja, Daniel Samuel Lyons,
biorę ciebie Ralpha Josepha Cousinsa za męża.
Niech żyje król!
Vivienne Alison Rook...
3576.
Archie Goolding został wybrany nowym posłem tego okręgu!
Wrócę.
Patrzcie na mnie: wrócę.
Ukraińska armia przejęła władzę.
Wezwali wojska radzieckie do Kijowa, by ustabilizować sytuację.
Wszystkiego najlepszego, babciu!
Powinniśmy to robić w każde moje urodziny.
- To nowa tradycja. - Zimno!
Nazwijmy to Zimową Ucztą.
- Niemcy nadal opłakują Angelę Merkel. - Do diabła z nią.
- Co? - Nie chcę być niemiła,
- ale świat zrobił się piękniejszy. - Ma pani przyszłość w polityce.
Co ona tam robi? Jest nikim!
- Wyluzuj. - Potraktuję to jako komplement.
Za nieobecnych przyjaciół i naszą ukochaną siostrę na morzu.
Za Edith.
W Dover zebrał się tłum demonstrantów, gdy ogłoszono,
że w 2024 r do Wlk. Brytanii wjechało już więcej uchodźców z Ukrainy
niż w całym roku poprzednim.
Podaj mydło.
Co robisz?
Wysrałem się na dole. Marudzisz, kiedy marnuję wodę, więc...
- Masz obsrane ręce! - Nie mam.
- Przestań! - Skończyłem.
- To obrzydliwe. - Twoje zasady.
Dzień dobry. Ładnie wyglądasz.
Cześć, Clyde. Stephen, nie zapomnij o tym z półki.
Clyde, zamieszkałeś tu?
- Mama przekazuje podziękowania. - Wyślę jej rachunek.
- Dzień dobry. - Cześć, mamo.
- Jak się czuje Bethany? - Dobrze.
Chciałabym ją zobaczyć. Pozdrów ją.
Signor, przypomnij Edith o urodzinach babci.
Przypomnienie wysłane.
Boże, Zimowa Uczta. Musimy jechać?
Będzie fajnie. I od razu odhaczymy święta.
Wieczorem nikt nie korzysta z Vision,
ja i Clyde zaklepujemy górę od 19:00 do 22:00.
- Clyde i ja. - Dziś jest premiera „Strażników 4”,
nie wolno wam przeszkodzić.
Chris Pratt jest takim ciachem, mógłby mnie brać, jak chce.
13 lat.
Bethany zapisała nas na sobotę. Jesteś wolna?
Kochanie, nie musisz się ze mną umawiać.
- Jestem tu, przed tobą. - Przepraszam, mamo.
Ale może powinnam limitować czas filtru.
- Przepraszam, mamusiu. - Mam to ściągnąć?
- W porządku. - Nie jest w porządku!
Beth, jestem tutaj.
Jeśli chcesz z nami pomówić, nie musisz się umawiać.
Wyłącz ten filtr, żebyśmy mogli cię zobaczyć.
Przepraszam.
- Boże... - Sobota jest dobra,
bo nie będziesz się spieszyć, a Ruby ma zajęcia z walki płci,
więc będziemy mogli sobie porozmawiać. Prawda?
Fajnie, że to przez mój pośpiech.
Dobrze, sobota.
Dzięki!
Nie masz samochodu?
Byłam wczoraj w Rusholme, został odcięty przez alarm bombowy.
- Idę po niego. - Mogę cię podwieźć. Czas się poznać.
Jestem Daniel, spod siedemnastki.
Fran. Fran Baxter.
Cześć.
Co cię tu sprowadziło?
W końcu odpuściłam sobie Londyn. Starałam się, ale mnie pokonał.
- Za drogo? - 12 funtów za kawę.
I te grodzone dzielnice, wjazd do Kensington na oświadczenie majątkowe.
- Miałam dość, mogę pracować wszędzie. - A co robisz?
Jestem opowiadaczką.
Dobre.
- Co to? - Żyję z opowieści.
W szkołach, firmach. Prowadzę zajęcia.
Z formy opowieści, zapotrzebowania na nie.
- Uważasz, że to bzdura, co? - Skąd.
Cały świat to robi. Miałam o tym TED Talk.
- O rany. - TEDx,
ale w szkołach dzieciaki są zachwycone.
Opowieści pomagają im zrozumieć świat.
Czy Edith Lyons jest twoją siostrą?
Tak, owszem. Byłaby tobą zachwycona.
- Kto ci powiedział? - Mike spod dwunastki.
Jest niesamowita. Przeczytałam wszystkie jej książki.
Raczej eseje, które nie mają końca.
Nie widziałem jej od lat,
nie przyjechała nawet, kiedy zmarła mama.
Teraz jest w Lagos i zadymia.
- A ty pracujesz dla ratusza? - W urzędzie mieszkalnictwa.
Wiem, nuda.
Mam teraz na głowie uchodźców z Ukrainy,
500 w ciągu miesiąca, musieliśmy zbudować im miasteczko.
Nie... Nie!
Żadnych samochodów! Jest zakaz!
- Parkujemy na Denholm Fields. - Nie wiem, gdzie to jest!
Jestem Debbie Green, przysłali mnie z Blackpool, z wymiany.
Cofnij, skręć w prawo, jedź za znakami,
a potem mnie znajdź. Daniel Lyons, oprowadzę cię.
- Dzięki, Danny! - Daniel!
Przyjeżdżają tu i są kierowani do depozytu,
gdzie zostawiają wszystko, oprócz ubrań i niezbędnych rzeczy,
bo nie uwierzyłabyś, co przywożą: krzesła, pamiątki, zwierzaki.
Powtarzamy im: to nie domy, tylko schrony.
- Ile osób? - 60, do końca tygodnia będzie 200.
- W Blackpool budujecie taki obóz? - Nie!
- Próbuję ich powstrzymać. - Jak to?
Przecież to koszmar. Głosowałam za wyjściem.
To uchodźcy, nie imigranci. Wiesz, na czym polega różnica?
Rozumiem, przyjmować głodujące dzieci, ale Ukraińców?
- Mają tam sklepy, telewizję, drogi! - Wojsko na ulicach.
- Mamy wojnę z Rosją? - Jeszcze nie.
Więc to nie uchodźcy, tylko azylanci, a to zupełnie inne jabłko w budyniu.
97% Ukraińców rzekomo głosowało za rosyjskim obywatelstwem,
a dziś Rosja chce przesiedlić pozostałe 3%
nie podając definicji przesiedlenia, co jest przerażające, bo to czystka,
więc ci ludzie są uchodźcami i mają prawo do azylu.
Europa nie ma nic do rzeczy, bo wciąż należymy do ONZ-u.
- I kto mówi „jabłko w budyniu”? - Moja matka.
Więc jest kretynką. Vijay, zabierz ją stąd.
June! To dla DP, dzięki. Piętnaście...
Dzień dobry, panie Barabasz.
Prosił pan o przeniesienie do Dublina, bo...
ma pan tam rodzinę, tak? Przepraszam, jak z angielskim?
Dobrze.
Będzie to możliwe dopiero po podpisaniu porozumienia granicznego z Irlandią,
na co się nie zanosi.
Dobrze, ale nie jestem Barabasz.
- Jasne. Jest w pobliżu? - Nie, wyjechał.
- Dokąd? - Do Dublina.
- Przecież nie może. - A to drań.
Nazywam się Wiktor Goria.
Powinienem to wiedzieć. Daniel, z mieszkalnictwa.
Zwykle jestem skuteczniejszy.
Powiedzieli, że będę miał współlokatora. Pomyślałem: „Mam szczęście”.
To ja już lepiej...
Jak się odnajdujesz?
Dali mi prawniczkę, panią Vennering. Przygotowuje mój wniosek o azyl.
Potrwa to miesiące, więc dzięki za dom.
Powinien być ocieplony, ale zabrakło pieniędzy.
Dach jest zrobiony z cienkiej stali.
Przepraszam, o kontenerach mogę mówić godzinami.
Mój chłopak ma tego dość.
Co mówi twoja prawniczka? Jakie masz szanse?
Muszą udowodnić, że byłem torturowany.
Przesłuchiwali mnie i razili moje podeszwy prądem.
- To chyba tortura. - Oczywiście!
- To okropne, tak mi przykro. - Tu żądają dowodów,
co rozumiem, ale oni rażą prądem, bo nie zostawia śladów.
Była malutka blizna, gdzie wchodził prąd...
ale już nie ma.
Schodzi.
- Jeszcze boli? - Tak, ale nie szkodzi.
O co pytali? O jakie rzeczy?
O znajomych. Nazwiska, adresy, do jakich barów chodzimy.
Myślałem, że na Ukrainie to legalne.
Nie według nowych rosyjskich praw.
Ale inkwizytorami byli Ukraińcy. Niektórzy długo na to czekali.
Przyjemnie.
Muszę wracać do pracy.
Wpadaj się przywitać.
Nie wolno nam. To preferencyjne traktowanie.
Dzięki.
Signor, podaj mi historię internetową Bethany.
- To konto prywatne. - Germany, Lemon, Five, Parasol.
- Odblokowane. - Obiecaliśmy im.
Signor, podaj mi historię internetową Bethany.
„Życie trans”. Proszę.
Mówiłam.
- Biedactwo. - Nie szkodzi.
Nic jej nie będzie. Jemu. Im?
Boże.
Musicie wiedzieć...
kocham was, mamo i tato.
Wiem o tym.
Poproszę, żebyś zdjęła filtr. Zrobisz to dla mnie?
Myślę...
że czuję się nieswojo...
- już od bardzo dawna. - Wiemy.
Od urodzenia mam wrażenie, że...
to nie moje ciało.
- Boże. - Nie bój się. - Naprawdę.
Czytałam o tym... i...
- chyba jestem trans. - Skarbie...
Nie szkodzi. Przysięgam.
Naprawdę.
Spójrz na nas: jesteśmy z tym pogodzeni, prawda?
Wiem, jesteśmy trochę zapóźnieni i starzy,
czasem będziemy się w tym gubić, ale...
- kochamy cię. - Kochamy cię absolutnie.
I zawsze będziemy.
Nie ma pośpiechu,
mamy mnóstwo czasu, by to przegadać.
A jeśli okaże się, że mamy pięknego syna zamiast pięknej córki to...
będziemy szczęśliwi.
Nie jestem transseksualistką.
- Mówi się teraz inaczej? - Powiedziałaś „trans”.
- Jak cię nazywać? - Jestem transczłowiekiem.
Ciągle zmieniają te słowa. Nie widzę różnicy.
- Nie chcę zmienić płci. - Nie. Teraz mówimy gender.
Powiedziałam, że czuję się nieswojo w ciele,
więc chcę się go pozbyć. Nóg, rąk, całej reszty.
Nie chcę być ciałem.
Przykro mi, ale ucieknę z niego i stanę się cyfrowa.
Jak to?
Mówią, że niedługo będą kliniki w Szwajcarii,
gdzie po podpisaniu zgody będą zrzucać twój mózg,
na chmurę.
- A ciało? - Recyklingowane do ziemi.
Chcesz się zabić.
Chcę żyć wiecznie jako informacja,
bo tacy są transludzie:
nie męscy czy żeńscy, lepsi!
Tam nie ma życia ani śmierci, tylko dane.
Będę danymi!
Obiecaliście! Kłamcy!
I nie myśl, że wejdziesz online!
Wyłączę sieć, żebyś nie mogła czytać tego gówna!
Stara kobieta wczepiła się w córkę
ze strachu i powiedziała:
„Moja córko, nie mogę iść do domu.
Tam, na drodze, w ciemności, czają się trzy straszne stwory:
tygrys, niedźwiedź i wilk!
Pożrą mnie!”.
Lecz córka na to:
„Zapomniałaś o dyni?”.
Bo nadal miała wielką, wydrążoną dynię po zupie dyniowej.
Powiedziała: „Matko, wejdź do dyni”.
Stara kobieta jej posłuchała
i gdy zwijała się w kłębek,
- kości jej kręgosłupa robiły: łup... - Zgrzyt!
- Łup! - Zgrzyt!
Och, te stare kości!
Ale kobieta jakoś tam wlazła,
córka zapieczętowała dynię woskiem i poturlała ją do drzwi.
- Idę do domu. - Zostań.
Wybacz.
- Sekunda. - Jasne.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
- Cześć. Tony, prawda? - Tak.
Mama Lee. Rosie Lyons.
Bez pana Lyonsa, gdybyś był ciekaw.
I dała nogę. Spakowała się i wyszła.
Milly miała 4 lata, musiałem radzić sobie sam.
- Chyba nie liczysz na order? - Nie, tylko mówię.
- Ostra jesteś. - Owszem. Przyzwyczaj się.
- To kogo masz? Lincolna i Lee? - Tak.
Jego tata nazywa się Gau. Był fajny, ale...
wrócił do Pekinu po śmierci mamy. Spadła z dachu, okropność.
Zawsze wiedziałam, że tam wróci.
Tatą Lee jest niejaki Terry Malone, mieszka w Slough z żoną i 3 córkami.
Jest w kontakcie, przysyła pieniądze.
Spiknęliśmy się w szkole. Nie w sensie szkolnej miłości.
Na dyskotece.
Pracujesz, czy zajmują ci cały czas?
Pracuję. Zwariowałbym cały dzień z tą dwójką.
- Co robisz? - Jestem zapaśniczką.
- Co? - Nie, szefową kuchni w dużej szkole.
1200 uczniów, ciężka robota.
Panie Tony Watts, wiesz już wszystko, możesz się umawiać.
Mogę?
Tak. Pośpiesz się!
Dobrze, co ci pasuje? Sobota wieczór?
- Gotujesz? Ja mogę. - Spędzasz cały dzień w stołówce.
Ja coś ugotuję.
Podaj adres.
- Sobota o 20:00? - O 20:00.
Proszę, chłopcy czapkowcy.
- Później zrobię wam kanapki z bekonem. - Cudownie. Dzięki.
Tylnej sypialni nie da się pomalować, wilgoć wchodzi z zewnątrz.
Wystarczy farba cynkowa.
To za mało. Dom trzyma się na pajęczynach.
Damy radę. Będzie dobrze.
Nie przeszkadzam. Ralph, ładnie ci w ogrodniczkach.
Seksownie.
Tupeciara!
Faktycznie nieźle w nich wyglądasz.
Mogę je założyć w domu.
- Później. - Fajnie.
- Najwyższy czas. - To ty pracujesz do późna.
Wybacz. To ty nie odkładasz telefonu.
- Musiałeś mieć ostatnie słowo. - To prawda.
Przeczytałeś link ode mnie?
- Jeszcze nie. - Widzisz?
Dzielę się, próbuję. Włącz się.
- Dobrze, co tam piszą? - Niesamowita strona:
- udowadniają, że zarazki nie istnieją. - Jasne.
Tak piszą. Zarazków nie ma.
Wszystko zmyśliła branża farmaceutyczna.
Nie zapisuj się do Towarzystwa Płaskiej Ziemi.
- To fascynujące. - Nie...
- Czytałeś? - Nie i nie przeczytam.
To ignoranckie. Jak nieczytanie ma pomóc?
Nie mów, że Ziemia jest płaska. Uczysz dzieci, błagam cię.
Nie mówię! Ale jestem otwarty.
- To jedna z opcji. - Jakich opcji?
Byliśmy w Indiach, przejechaliśmy pół świata, widzieliśmy to!
Dlaczego horyzont jest krzywą? Widzieliśmy z samolotu!
- Tak wyglądałby dysk. - Masz GPS.
- Z płaskim ekranem. - G jest od „globalny”.
Komputery Apple'a nie są z jabłek.
- O czym ty mówisz? - Nie twierdzę, że mam rację,
więc nie możesz mi wmawiać, że się mylę. Tyle, że nie przestaniesz.
Boże broń, by ktoś się z tobą nie zgadzał!
Przysięgam, jakby inteligencja się cofała.
Jak nie lądowanie na Księżycu czy 11 września, to potwór z Loch Ness.
Ludzkość głupieje na naszych oczach.
Co robić, gdy twój mąż jest zbyt tępy?
- Celeste ma kilka teorii. - Nie tylko Ralph, to jest wszędzie.
Wiem. Jakbyśmy zaszli za daleko. Wyobrazili sobie za wiele.
Wysłaliśmy sondy w kosmos,
dotarliśmy na skraj Układu Słonecznego,
zbudowaliśmy Zderzacz i Internet,
namalowaliśmy obrazy, napisaliśmy świetne piosenki
i nagle bum...
przedziurawiliśmy to.
I teraz się zapada.
Nic nie poradzimy.
Nasze mózgi dewoluują. A jeśli faktycznie?
Niektóre gatunki wymierają. Ostatecznie wszystkie.
- Jak możesz tak mówić, mając dzieci? - A propos...
mam córkę, która chce się zdigitalizować
i odrzucić ciało, ale nie wiem... Ściągnąć własny mózg?
- To niemożliwe, prawda? - Zaprzeczasz wszystkiemu.
Skąd wiadomo, co jest prawdziwe, a co nie?
Dobrze się czujesz?
- Na pewno? - Praca.
- Ukraińcy doprowadzają cię do szału? - Właśnie.
Trafiłeś w sedno.
I co wy na to? Czy jestem boska? Bez braw, dziękuję.
Jedź już, spóźnisz się.
Zachowujcie się, Lesley bierze tylko 3 funty z godzinę.
Mamy popcorn i uniwersalne hasło Mike'a. Damy radę.
Jeśli mamie będzie miło u kolegi, zagada się i zaśnie na kanapie...
zobaczymy się rano.
Dajesz, Rosie!
Nie doszło do walki o opiekę. Była zbyt pijana.
Wydałem 500 na prawnika i nie przyszła.
Ale twoja Milly wygląda na szczęśliwą.
Jest wspaniała. Żywe srebro.
Jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi.
- Ona, ja i Keith. - Keith?
Boże, oto i on!
Keith, pół metra naprzód.
- Genialny! Mówi? - Tylko proste rzeczy.
- Cześć, Keith. - Cześć, Tony.
Trochę się boję.
Mówią nam, że będą rządzić światem,
a potrafi tylko przynieść puszkę z lodówki. Ale ona go kocha.
- Milly kocha Keitha, tak? - Keith kocha Milly.
Milly jest u twojej siostry?
W porządku? Powinienem coś zrobić albo nie powinienem?
Przejdź do rzeczy.
Masz prezerwatywę?
Spokojnie, jestem wyposażony.
- Co to było? - Co?
To.
- Takie coś. - Wiem, ale co z tym robisz?
Bywam samotny.
Boże.
Otwór gotowy.
- Rosie, wróć do łóżka. - Uprawiasz seks z robotem!
- O Boże! - Nie!
To nie jest śmieszne.
Ale robot ma na imię Keith.
- Witaj, Tony. - Keith, nie teraz.
- Zostałaś? - Nie.
Powiedziałam: „Dzięki, Tony Wattsie” i wyszłam.
- A mogłaś mieć Keitha. - Założę się, że ma dostawki.
- Chciałbyś. - Spróbowałbym.
- Co? - Robot do seksu.
Słuchajcie, co kupimy babci na urodziny?
Widziałem reklamę Gypsy Kings.
- Co myślicie? - Jeszcze grają? - Są nieśmiertelni. Znów ona.
Oby zadziałało.
Partia Czterech Gwiazdek liczy na co najmniej 17 posłów...
Widzieliście w TV? Wiedźma założyła partię.
Nie mamy już telewizora.
Moja pierwsza okładka. Co powie moja matka?
Nazwaliśmy się Partią Czterech Gwiazdek
ku czci mojego faux pas
w TV sprzed lat.
I cenzury, z którą spotykam się od tamtej pory w mediach fake newsów.
Jesteśmy Czterema Gwiazdkami, które dążą do piątej.
I to właśnie symbolizujemy: ambicję.
Ambicję zwykłych ludzi,
porzuconych przez stare partie.
Jak może zakładać partię? Nie jest posłanką.
Nie musi być. Też moglibyśmy założyć, ale mamy to w dupie.
Partia Pracy jest martwa. Tak jak Torysi i Liberalni Demokraci.
A potem narzekamy. Ona przynajmniej próbuje.
- Partia Czterech Gwiazdek tętni życiem. - Głosowałabym na nią.
- Nie waż się! - Cztery Gwiazdki!
Kryzys wokół Hong Sza Dao eskaluje...
Ta sprawa z Chinami jest poważna?
Ameryka wariuje. Ich wybory to jakiś obłęd.
Gypsy Kings? Możemy kupić drugi bilet dla mnie?
Nie.
Rośnie napięcie między USA a Chinami wokół spornego terytorium Hong Sza Dao.
Prezydent Trump ogłosił nowe sankcje i podbił stawkę tweetując,
że Ameryka nigdy się nie cofnie.
Wyjeżdżamy jutro po śniadaniu, żadnego lunchu, jasne?
Nadchodzi smoczyca. Uwaga...
Daj posłuchać.
Ty nas tu przywiozłeś, radź sobie.
Wszystkiego najlepszego!
Witaj! Udało się!
Nie rób z tego takiego wyczynu.
Wyglądasz na góra 900.
- Jak droga? - Dobrze.
- Przytyłeś? - Powiedziałam to samo.
- Wyszedłem nie za tego brata. - Stephen nie próżnował.
Zrobił tort z białym lukrem...
- i ten z kandyzowanym imbirem. - Perfekcyjna pani domu.
To ja.
Bethany, kupiłam bezglutenowe rurki, dla ciebie.
- Dobra, ale... - Nie jest już bezglutenowa.
Błędna diagnoza. Dla większości świata.
Nietolerancja glutenu okazała się nietolerancją fruktozy.
Chodzi o łańcuch cukrowy. Przynajmniej tak mówią.
Co ja tam wiem, w swojej małej kuchni w Manchesterze.
Może gdybyście odwiedzali mnie częściej niż raz w roku...
- Byłem tu 2 miesiące temu. - Mówiłam do twojej żony.
Mały idioto.
Sytuacja jest alarmowa.
Zostały mu 4 dni prezydentury, może zrobić, co chce.
Ameryka się nie wycofa, Chiny też nie, więc co się stanie?
Sytuacja wymyka się spod kontroli!
Proszę.
Trochę przypalone, tak ma być. A tu jagnięcina.
Tyle mięsa! Jakbyśmy wyszli za Henryka VIII.
Zamarzam. Receptory Muriel obumarły w '76.
Urodzinowa uczta. Babciu, przemówienie.
„Pamiętam, jak był tylko Woolworths”.
Uwielbiałam ten sklep.
Kupowałam tam single 45".
W czasach, gdy istniały jeszcze motyle.
Kiedy widzieliście jakiegoś?
Ale powiem wam, czego nie mieliśmy: tsunami.
- Co ty opowiadasz? - Bo nie mieliśmy.
Były trzęsienia ziemi, ale to wszystko.
Tsunami jest nowoczesnym wynalazkiem.
Cudowne. Twoje, babciu.
Mówiłem wam? Tata zmienił dom.
W sieci wygląda fajnie, niedaleko trasy.
Brawo. I na tym skończmy, dobrze?
Bez przesady. Są z Jacqueline kilka dekad.
Całkiem nieźle. Może zaprośmy ich za rok?
Powiedziałam „na tym skończmy”,
a kto jest innego zdania, może się spakować i wracać do Londynu.
Słyszeliście? Ruby opowiadała o lekcji porno.
- Co? - Nie mów, że macie lekcje porno.
To wiedza o wizerunku seksualnym.
Uczą ich pornografii od 11 roku życia. Obowiązkowo!
Obowiązkowe porno, cudowne!
Mam cię na liście. Kategoria 15:
gej w średnim wieku, lubi kpić z granic
i bombardować moją aurę aluzjami do seksu.
- Trafione! - Gratulacje, trafiłeś do programu.
Nie wiedziałem, że masz aurę.
KOMUNIKAT NADZWYCZAJNY
- Nie wierzę! Edith! Gdzie jesteś? - Jesteśmy tu wszyscy, w ogrodzie.
- Pamiętałaś o urodzinach! - Słyszeliście?
- Kupiliśmy babci bilet na Gypsy Kings. - I jesteśmy szufladkowani!
- Wszystko w porządku? - Tak, nie wiem...
- To już chyba bez znaczenia. - Gdzie jesteś?
W Wietnamie, nad morzem, niedaleko Ho Chi Minh.
- Fajnie. - Przyjechaliśmy protestować, ale...
za późno. Hong Sza Dao jest tuż obok.
To ta wyspa?
Babciu, nie oglądasz wiadomości? Wysyłam ci linki.
Hong Sza Dao jest wyspą zbudowaną przez Chińczyków,
ma 26 000 mieszkańców.
Ale Ameryka twierdzi, że to baza z bronią jądrową.
Mówili w radiu. I co?
- Ta syrena wyje u was czy u nas? - Tutaj.
Tu też.
- Co to znaczy? - Odpalili rakietę.
Chiny?
Ameryka wystrzeliła pocisk jądrowy w Hong Sza.
Żartujesz.
Donald Trump zrobił to w ostatnich dniach urzędowania.
Nie mamy syren, prawda? Skąd ten dźwięk?
- Nie mamy syren. - To wojna?
- Strzelają w nas? - Skąd.
- Jesteśmy między Chinami i Ameryką. - Strzelaliby nad Pacyfikiem.
- To czterominutowe ostrzeżenie! - Telewizja!
To komunikat rządu Jego Królewskiej Mości.
Premier oświadcza, że Zjednoczone Królestwo
Wielkiej Brytanii i Irlandii Płn. znajduje się w stanie wojny
od 17:15 dnia dzisiejszego.
- Przepraszam. - Babciu, chodź!
Stany Zjednoczone Ameryki wystrzeliły pocisk jądrowy...
- Kto to? - Jest na wszystkich kanałach.
- Nigdy go nie widziałam. - Myślicie, że to kawał?
Faktycznie, na wszystkich!
Jesteśmy w stanie wojny? Wielka Brytania?
- ... rakieta UGM-133A Trident... - Tridenty są nasze!
- Prawda? - Czy tylko my mamy Tridenty?
- Nie wiem. - Czy Stany nas wykorzystały?
Nie wiem.
Chińczycy go zestrzelą. Takie pociski się strąca.
Stany Zjednoczone Ameryki wystrzeliły pocisk jądrowy
w kierunku spornego terytorium Hong Sza Dao
na Morzu Południowochińskim,
sztucznej wyspy 760 mil od wybrzeża Chin.
Czy to koniec?
- Już? - To było ostrzeżenie, testowali ją.
Nie przestaje, bo to koniec.
W filmach wojennych syrena nie wyje przez cały nalot.
Ostrzega i milknie, a potem...
Spadają bomby.
Danny, dokąd? Dokąd idziesz?
Dzięki Bogu, nie chcę zastać końca świata z nimi.
Otwórz.
Co robisz?
Nie waż się!
Wiedziałem. Boże, wiedziałem!
- Ile rakiety będą lecieć? - Jak mówiłam,
nie wiemy, skąd ją wystrzelono, więc nie wiemy, ile to potrwa.
W tym domu nic nam nie grozi. Mamy własnego małego Chińczyka.
- Zostawią nas w spokoju. - Boże, babciu!
- Co chciałaś powiedzieć? - Nic.
- Nie. Co chciałaś powiedzieć? - Nic!
Co chciałaś, kurwa, powiedzieć, głupia babo?
Fałszywy alarm dobrze nam zrobi.
Bo puszczamy Ameryce płazem pogróżki, Chiny są równie winne...
Edith? Słyszysz mnie?
O cholera.
Możemy potwierdzić, że ładunek jądrowy wybuchł
na wyspie Hong Sza Dao
o godzinie 17:53 czasu Greenwich
w regionie morza Południowochińskiego.
- Gdzie jest Edith? - W Wietnamie.
- Jak blisko jest Wietnam do Chin? - Nie wiem...
- A jeśli oddadzą? - Słuchaj... - A jeśli oddadzą? - Spokojnie.
- Stephen, co robimy? - Skąd mam wiedzieć?
Zbombardować Chińczyków!
Możesz być, kim chcesz, słyszysz?
- Rosie, opanuj go! - Odczep się!
Co teraz będzie? Co teraz będzie?
Byłaś w Wietnamie?
Podczas wybuchu. Sfilmowaliśmy te materiały dronami.
Zostałaś skażona?
NASTĘPNYM RAZEM
- Co u ciebie? W porządku? - Obsrałeś mnie.
Nie mam najmniejszej ochoty być twoim mężem.
Dwójka.
Cześć, Viv!
Nie waż się na nią głosować.
Zapłacę ci, żebyś nie zagłosowała.
Zadzwonisz?
- Kiedy? - Teraz.
- Jesteś obok. - Dlatego chciałam się umówić.
Mówi Bethany.
O Boże.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Kwiatkowski